Categorie archief: Film

Indochine

Posted on by

De film waar we het afgelopen weekend met veel plezier naar
hebben gekeken is Indochine uit 1992.
Een ingewikkelde relatie die daardoor uiteen valt
staat symbool voor de relatie van de landen van Indochina
(Vietnam, Cambodja, Laos enz) met Frankrijk, die ook uiteen valt.
Dat gefilmd tegen prachtige landschappen en in prachtige gebouwen.
Met acteurs die kleding uit de jaren 1930 dragen en een
van de grote diva’s van het witte doek in de hoofdrol:
Catherine Deneuve.

IndochineCatherineDeneuveLinhDanPham1992

De hoes van de DVD. Met een gevoel van heimwee hebben we er naar gekeken waarbij het meer om een algemeen gevoel ging dan om terugdenken aan specifieke plaatsen. Van de plaatsen in de film hebben we alleen Saigon (Ho Chi Minh-stad) bezocht.

IndochineCatherineDeneuveAndLinhDanPham1992

Deze foto uit Indochine toont de schoonheid van de film: Catherine Deneuve en Linh Dan Pham in 1992. De film won de titel van de Beste Buitenlandse Film bij de Oscars.

****

Alexander

Posted on by

Ik kijk graag naar films.
Het liefst in een bioscoopzaal.
Een zaal die niet te druk is, dus liever geen kletsende, giechelende
medebezoekers die hun telefoon nog moeten controleren halverwege de film.

Maar im een tijd met corona kan dat nu even niet.
Daarom kijken we thuis op vrijdag en zaterdag een film uit de eigen
Dvd-collectie. Daar zit heel af en toe een misser tussen.

Zo’n misser is Alexander.
Een film van Oliver Stone. Stone maakte een serie geruchtmakende films,
sommige daarvan waren goed en in ieder geval geloofwaardig.
Denk aan JFK, Born on the Fourth of July, Nixon, Platoon en
bijvoorbeeld Natural Born Killers.

Maar Alexander is bombastisch, dramatisch en met slechte muziek.
Overgeacteerd door al de sterren.
Een draak om naar te kijken.

OliverStoneAlexanderColinFarrellAngelinaJolieValKilmerAnthonyHopkins

Alexander, Oliver Stone. Met Colin Farrell, Angelina Jolie, Val Kilmer en onder andere Anthony Hopkins.

Corona: ontdekken dat je vriendin niets aan The Godfather vindt

Posted on by

IMG_2895TheGodfatherMarioPuzoFrancisFordCoppolaMarlonBrandoAlPacinoDianeKeatonRobertDeNiroAndyGarciaJamesCaanRobertDuvallSterlingHaydenJohnCazale

The Godfather met de magistrale Marlon Brando (en al die andere bijzondere acteurs en actrices. Bijvoorbeeld Al Pacino, Diane Keaton, Robert De Niro, Andy Garcia, James Caan, Robert Duvall, Sterling Hayden en John Cazale. Niet vergeten: Mario Puzo en Francis Ford Coppola.

*****

Seven years in Troy

Posted on by

Mensen die al eerder op mijn weblog kwamen zagen,
met enige regelmaat, dat ik graag naar de film ga.
Nu dat niet meer kan kijken we samen thuis naar een film.
Dat verdelen we over twee avonden (ook in relatie tot
de duur van de film).

Zo keken we 10 dagen geleden naar de kaskraker Seven years in Tibet
met Brad Pitt in de Hoofdrol.
Afgelopen weekend was het tijd voor Troy.

SevenYearsInTibet

Seven years in Tibet (1997). Jean-Jacques Annaud is de regisseur van de film. Hij maakte ook bijvoorbeeld ‘The name of the rose”.

De film is alleen al de moeite waard door het ongelofelijke verhaal,
de prachtige opnames in de bergen en de cultuur en het lot van de Tibetanen.
Ik heb hem al vaak gezien maar de film blijft leuk.

Troy

Ook in Troy (2004) speelt Brad Pitt de hoofdrol. De film vind ik niet zo sterk maar om hem weer eens te zien was geen straf.

****
**

Gezien: Elizabeth

Posted on by

Naar de bioscoop gaan is iets dat ik regelmatig probeer te doen.
Dat is er op dit moment niet bij.
Dus moet de thuisbioscoop maar een tijdje het werk overnemen.
Vrijdag zag ik het begin van Elizabeth, vandaag de rest.

ElizabethCateBlanchettGeoffreyRushRichardAttenborough

Al die nominaties begrijp ik niet helemaal. Elizabeth I is voor Engeland een heel belangrijke vorstin. Om je als vrouw overeind te houden zonder huwelijk in de 16e eeuw was geen kleinigheid. Daarover gaat deze film met een top cast.

Elizabeth met Cate Blanchett, Geoffrey Rush, Richard Attenborough
en een piepkleine rol voor John Gielgud.
De film is nogal chaotisch en het verhaal wordt niet echt
sterk verteld.

**

The Ladykillers

Posted on by

Wederom door de maatregelen kon ik gisteren niet naar de bioscoop.
Daarom heb ik maar naar een film gekeken uit eigen collectie:
The Ladykillers.
Een film uit 1955 met Alec Guinness, Cecil Parker, Herbert Lom,
Danny Green en Peter Sellers.
De vrouwelijke hoofdpersoon is Katie Johnson (Mrs Wilberforce).
Een geweldig voorbeeld van de Ealing Studios.

AlecGuinnessInTheLadykillers1955

De film begint al gelijk aan het begin met een grap die
de toon zet voor de film. Visueel, net niet te dik aangezet.
Ik geef een hint: let op de kinderwagen.
De film eindigt met kort voor de aftiteling een grap met
dezelfde kracht.

IMG_2678TheLadyKillersAlecGuinnessCecilParkerPeterSellers

De volgende Trivia vond ik leuk (trivia is een vast onderdeel van
de bespreking van een film bij IMDB):

Mrs Wilberforce laments the fact that her 21st birthday party was curtailed by the arrival of the news that “The old Queen had died.” Queen Victoria died in the evening of January 22, 1901. Allowing for the fact that most people in Britain would have heard the news the next day, this means that Mrs Wilberforce was born on January 23, 1880, and was seventy-five (two years younger than Katie Johnson) at the time the movie portrays.

***

Mrs. Lowry & Son

Posted on by

Dat goede acteurs niet automatisch een goede film maken
toont Mrs. Lowry & Son aan.
Er zijn geen twijfels aan de kwaliteiten van Vanessa Redgrave
en Timothy Spall.
Maar het maken van een film over een schilder is nog niet zo
eenvoudig.
Toch worden er best veel gemaakt. Recent bijvoorbeeld:
Frida, Mr. Turner, Final portrait (Giacometti).
Maar deze film is zo statisch. Het verhaal boeit onvoldoende.
Misschien doet het dat wel bij mensen die veel weten van Lowry.
Maar waarschijnlijk zijn er dat niet zo veel.

IMG_E2650MrsLowryAndSonVanessaRedgraveTimothySpall

**

LSLowryGoingToWork1943

Laat ik van de kans gebruik maken door iets van L.S. Lowry te tonen: L. S. Lowry, Going to work, 1943.

Emma

Posted on by

IMG_2625Emma

Vorige week was ik wat kort over ‘Beanpole’.
Dus laat ik daar nog even op terug komen.
Die film is niet de beste om met carnaval te gaan bekijken,
maar is wel een goede film.
Los van het verhaal, zie je een groep mensen die allemaal
op hun eigen manier getraumatiseerd zijn door de oorlog
die ze net hebben overleefd.
In St. Petersburg betekent dat wel iets.

Of mensen zich dan echt zo gedragen is eigenlijk niet belangrijk.
Er ontstaat een beeld van een wereld waar veel ‘gewone’ dingen
gebeuren: er rijden trams, mensen werken, er is politiek, enz.
Maar toch zit je naar een ‘niet-echte’ film te kijken.
Dat ‘niet-echte’ komt wel binnen.

Niet echt, maar dan op een heel andere manier is Emma.
Ik ben een fan van BBC kostuumdrama’s. ook al zijn ze
zoetsappig, ze zijn vaak zo prachtig gemaakt.
Maar ze moeten wel echt goed zijn. Als er een paar dingen
niet kloppen dan valt de film door de mand.

Dus ik keek uit naar de film.
Ik heb er al zoveel gezien dus mijn verwachting was:
mooi maar echt interessant waarschijnlijk niet.

Hoe ver kun je er naast zitten.
Emma overvalt je steeds weer.
De mensen zijn soms net zo vreemd als de personen in Beanpole.

JoshO'ConnorAndTanyaReynoldsInEmma2020

Wat te denken van dit bizarre stel dat uit een roman van Dickens had kunnen komen. Hier gespeeld door Josh O’Conner en Tanya Reynolds.

En erg komisch.
Bill Nighy is weer super.

BillNighyInEmma2020

Onverstoorbaar en met een tic. Wat hij trouwens heel goed weet. Bill Nighy.

Kortom: verrassend.

****

IMG_E2625EmmaLoveKnowsBest

Love knows best.

Dan wil ik wel

Posted on by

Hoorde ik gisteravond af en toe ‘Dan wil ik wel dat jij je muts opdoet’
en dan moest ik meteen denken aan scene’s in Beanpole (bonenstaak).
Deze Russische film is niet heel erg komisch dus de associatie
is met carnaval een beetje schurend.
Maar ik moest toch steeds denken aan Viktoria Miroshnichenko.

BeanpoleViktoriaMiroshnichenko

Viktoria Miroshnichenko als Beanpole in de fim van Kantemir Balagov. Een film die wel even bij je blijft.

****

Film op vrijdag – Little Women

Posted on by

LittleWomenSaoirseRonanEmmaWatsonLauraDernMerylStreep

Little Women metSaoirse Ronan, Emma Watson, Laura Dern en Meryl Streep.

In de ogen van sommige een belangrijke film omdat het laat
zien wat de ‘rechten’ van vrouwen waren ten tijde
van de Amerikaanse Burgeroorlog.
Maar bij tijd en wijle te sentimenteel.
Meryl Streep is altijd een plezier om naar te kijken.

De laatste minuten zijn het leukst omdat je daar nog eens kunt zien
hoe een boek door een boekbinder in elkaar wordt gezet.
Compleet met een stempel van bladgoud.

Een film gebaseerd op een boek waarin te zien is hoe iemand
een boek kan schrijven, hoe je een boek kunt verkopen aan
een uitgever en hoe er een boek, het object, van gemaakt wordt.

***

Bombshell – film op vrijdag

Posted on by

JohnLithgowInBombshellPhotoByHilaryBGayle

John Lithgow in Bombshell, photo by Hilary B. Gayle.

De film Bombshell gaat met veel vaart door een verhaal
met heel veel karakters.
Ze worden allemaal geïntroduceerd op het scherm met tekststroken.
Als een middeleeuws Italiaans schilderij.
De film gaat soms over een sex-schandaal bij Fox News, dan over Trump
en zijn haat-liefde verhouding met de media en het doet me denken aan #Metoo.

Kate McKinnon doet het erg goed op de late-avond shows in Amerika met
haar deelname aan parodieën op het nieuws.
Ook hier is haar optreden erg de moeite waard.

Over ieder verhaal in de film is wel iets te zeggen maar bij het beeld
van Roger Ailes (John Lithgow) die uit een auto geholpen wordt
met een rollator, moest ik denken
aan Harvey Weinstein die met rollator naar de rechtbank komt.
#MeToo – #HeToo.

HarveyWeinsteinToCourtCNN

Harvey Weinstein op weg naar de rechtbank.

CharlizeTheronJohnLithgowInBombshellPhotoByHilaryBGayleK

Charlize Theron en John Lithgow in Bombshell. Foto door Hilary B Gayle.

****

Modern sprookje: The Two Popes

Posted on by

IMG_E2223TheTwoPopersAnthonyHopkinsJonathanPryce

Een hardliner die vast wil houden aan de tradities van de kerk en een meer moderne leider die terug gaat op de oorspronkelijke boodschap. Theorie of pragmatisme. Wat de werkelijkheid is weten we niet, maar als je uitgaat van voorgaande versimpelde samenvatting dan kun je een modern sprookje vertellen.

Anthony Hopkins en Jonathan Pryce schitteren in een soort van
biografisch drama/komisch sprookje.

De gebeurtenissen waar rond de film is gemaakt hebben plaatsgevonden.
Paus Benedictus XVI of Joseph Aloisius Ratzinger, werd in 2005
gekozen als Paus.
Op 28 februari 2013 treed hij terug.
Paus Franciscus, of Jorge Mario Bergoglio, werd in op 13 maart 2013 Paus.

Veel van de andere gebeurtenissen en de gesprekken tussen de twee
hebben geen feitelijke grond.
Maar vanuit de tegenstelling tussen een traditionalist en pragmatist
zou het zo gelopen kunnen hebben.
We zullen het wel nooit weten.
Maar het levert wel een leuke film op.

****

Sorry, we missed you

Posted on by

Je was helaas niet thuis
We hebben elkaar gemist
Helaas…..u was niet thuis
We hebben u gemist

Allemaal boodschappen die we van een pakketbezorger kunnen krijgen.
Vaak op een klein formuliertje met een afhaaladres of
een nieuw aflevermoment.

In het Engels heet dat bijvoorbeeld: ‘Sorry, we missed you’.

De film van Ken Loach was niet slecht maar laat mensen zichzelf
wel erg in een slachtofferrol drukken.
Het gevolg is een nogal deprimerende film die niet wordt gekenmerkt
door groot cinematografisch werk.

IMG_E1912SorryWeMissedYouKenLoach

Sorry we missed you, Ken Loach.

**

Aretha Franklin: Amazing Grace

Posted on by

Wat vind ik precies van de film die in afgelopen week zag.
Film is misschien niet het juiste woord. Documentaire lijkt me beter.
Maar dat doet er eigenlijk niet toe.
Ik worstel een beetje met mijn reactie.
Je leest zo gemakkelijk recensies waarbij grote woorden
het blad vullen.

Maar dit optreden is sensationeel.
De energie, de vervoering, spat van het doek.
Van Aretha, de bezoekers, het koor, de cameramensen.

De magere technische kwaliteit van de beelden doet er niet toe.
Kijk hoe Sydney Pollack, terwijl hij door de zaal loopt,
zijn cameramensen aanstuurt, aanvuurt, om met handcamera’s
waarvan met de hand de lens steeds moet worden ingesteld,
in een kerk die nauwelijks voorbereid is op opnames,
een film probeert te maken.
Tegelijk zie je het fantastische resultaat
als een soort picture in picture.

Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat mijn achting voor
Mick Jagger en Charlie Watts (aanwezig bij de tweede avond van het concert)
is gestegen.

De naam ‘Amazing Grace’ ligt wat mij betreft iets te veel voor de hand.
Ik hies voor ‘Climbing Higher Mountains’.

IMG_E1834AmazingGraceArethaFranklin

Amazing Grace, Aretha Franklin.

*****

Gezien: Dolor y gloria

Posted on by

IMG_1561PedroAlmodovarDolorYGloriaPijnEnGlorieVoorEenBriefkaart

Als eerbetoon aan de Nederlandse filmquiz ‘Voor een briefkaart op de eerste rang’ (1969 tot 1982) onder leiding van Bob Bouma, neem ik deze kaart over die ik in de bioscoop kreeg. Hier als inleiding op een korte beschrijving van mijn ervaringen met Dolor y gloria.

Veel Spaanse films zie ik niet, maar voor Pedro Almodóvar maak
ik graag een uitzondering.
Blijkbaar is dat zo voor veel mensen want de bioscoopzaal
zat vrijdagavond goed vol.
In dit theater heb ik nog nooit eerder op een volledig bezette
rij stoelen gezeten. Tot vrijdag dus.

De film is mooi gemaakt, goed verhaal, goed geacteerd.
Een film zoals je wilt dat een film is.
Misschien geen 5 sterren maar dan toch zeker een vier en half.

In de hoofdrollen Antonio Banderas en Penélope Cruz.

IMG_1562PedroAlmodovarDolorYGloriaPijnEnGloriePenelopeCruz

De film heeft schilderachtige kwaliteiten.
De beelden zijn gewoon prachtig.
De droombeelden (want wat is in deze film werkelijkheid en wat niet)
zijn niet zo zweverig als soms bij bijvoorbeeld soms in de
films van Federico Fellini.
Daardoor is de film eenvoudiger te volgen terwijl hij niet oppervlakkig is.
Daardoor is de film ook eerder melancholiek dan veroordelend of aanklagend.

IMG_E1524PedroAlmodovarDolorYGloriaPijnEnGlorieAntonioBanderas

Pedro Almodóvar, Dolor y gloria (volgens Google translate ‘Pijn en glorie’).

*****

A rainy day in New York

Posted on by

De films van Woody Allen zijn misschien een ‘acquired taste’.
Maar ook deze film is weer goed.
Eigenlijk gaan al zijn films steeds opnieuw over de zelfde thema’s:
New York, Woody Allen, joods zijn, intellect tegenover niet
intellectueel, de liefde, beeldende kunst, literatuur.

En gedurende de hele film zit je met een glimlach op je gezicht
naar het scherm te kijken:
steeds weer die humor, nooit echt om te schaterlachten maar
steeds leuk.
Soms met zelfspot (‘What is it with older men and
younger women’, ik weet niet zeker of de quote exact is, want ik
doe dit uit mijn hoofd. Maar dit was zeker de strekking van een
opmerking in de film).

IMG_1404ARainyDayInNewYork

Woody Allen: A rainy day in New York.

Er is in de (Amerikaanse) pers veel gedoe over twee dingen:
de acteurs en de ‘me too’-discussie.
Beide lijken me niet relevant.
In een Woody Allen film (van de laatste jaren) gaat het niet
om de acteurs. Het gaat om het verhaal.
Sommige keuzes in het leven van Allen waren misschien niet slim
maar zijn van een heel andere orde dan het gedrag van Harvey Weinstein.

Dan het verhaal zelf. Ik ervaar de vertellingen van Allen
als raamvertellingen. Ze zijn niet wereldschokkend maar
zitten knap genoeg in elkaar om al die prachtige beelden
aan een te rijgen.
Om een melancholische sfeer op te roepen en de boodschap
over zijn steeds terugkerende thema’s te ondersteunen.

Ik heb genoten.

****

Apollo 11

Posted on by

Apollo11

Deze week zag ik de documentaire Apollo 11.

De foto is van de filmposter.
De foto is wel wat kleiner dan de filmposter en ik heb wat
van de teksten weggehaald.

Apollo11 01BuzzAldrinNeilArmstrong

Buzz Aldrin en Neil Armstrong. De beelden zijn indrukwekkend. Ze zijn in kleur en niet vierkant zoals de zwart/wit beelden zoals wij die op de televisie zagen. Met eenvoudige animaties wordt uitgelegd waar in de vlucht we zijn. Ik heb de film steeds als spannend ervaren ook al weet je op hoofdlijnen wat er is gebeurd.

Apollo11 02

Bovendien krijg je ook beelden te zien die vooral bedoeld zijn voor Amerikaanse televisiekijkers zoals opnames van de toeschouwers en de quarantaine van de astronauten achteraf.

Apollo11 03

Daarmee is de documentaire wel een goed nieuws show. Er wordt natuurlijk niet ingegaan op de nut en noodzaak van ruimtevaart of op de kosten.

****

Gezien: Tel Aviv on fire

Posted on by

IMG_E1245TelAvivOnFire

‘Tel Aviv on fire’ is een leuke film over een verschrikkelijk zwaar onderwerp: het Israëlisch-Palestijns conflict. Daarom alleen al de moeite waard om het te gaan zien. Het is geen super film. Het is niet de beste film van 2019 maar is zeker slim gemaakt.

Mijn verhaal kan wel wat spoilers bevatten.
Dus als je niet wil weten wat er in de film gebeurd dan
kun je maar beter dit stuk niet lezen.

Een wat schlemielige man werkt voor zijn oom bij een productiebedrijf
met als belangrijkste (enige) product een soap.
En wat willen mensen die aan een soap werken?
Juist.
Nog een seizoen aan de soap werken.

De slotbeelden tonen de eerste aflevering van het volgende seizoen.
Andere mensen, hetzelfde verhaal.

Trek dan gerust de parallel naar het conflict.
Ieder jaar, dezelfde gebeurtenissen met steeds andere mensen.
Geen optimistische conclusie bij een verder komische film.

***

Gezien: The White Crow

Posted on by

Een film zoals je ze niet vaak ziet.
Met veel gevoel voor kunst en hoe de verschillende kunsten en
het alledaagse leven met elkaar verbonden zijn.
De film is een genot voor het oog en oor.

Hoewel het op hoofdlijnen een bekend verhaal is (Russische danser
voelt zich niet thuis onder het communisme in de Sovjet-Unie
en vlucht daarom naar het westen), biedt het verhaal
met de detailinvulling daarvan een fascinerende beeld van
het leven in de Sovjet-Unie, van een kunstenaar
en een bijzondere geest.

Ralph fiennes zelf acteur met een rol in de film, is de regisseur.
Oleg Ivenko kende ik niet. Ten onrechte.

RalphFiennesAndOlegIvenkoInTheWhiteCrow

Top acteerwerk van Ralph Fiennes en Oleg Ivenko in The White Crow.

*****