Inglourious Basterds

Quentin Tarantino maakte een aantal jaren geleden (2009) de film
Inglourious Basterds met Brad Pitt in de hoofdrol.
Een combinatie van muziek die hij mooi en passend vindt
met een beeldvoering die bij vlagen gebaseerd is op
het camerawerk uit de spaghetti-western, met een ‘zo had het
ook kunnen lopen’- en ”zo was het werkelijk’-verhaal.

Het resultaat: geen Pulp Fiction.
Waar Pulp Fiction vlijmscherp is, de acteurs heel goed en de
tekst briljant is, het tempo hoog ligt en het onderwerp zich
uitstekend leent voor de insteek die Tarantino koos,
zo anders is Inglourious Basterds.

Het onderwerp is misschien te gevoelig voor de Tarantino-aanpak.
De tekst komt nergens op het niveau van Pulp Fiction en
dat is ook het geval met de muziek.
Het camerawerk, in het begin van de film het eerbetoon aan Sergio Leone,
is sterk maar in latere hoofdstukken ontbreekt bijzonder camerawerk.
Brad Pitt is redelijk.

IMG_3189QuentinTarantinoIngloriousBasterdsBradPitt

Inglourious Basterds van Quentin Tarantino met Brad Pitt.


***

Seven years in Troy

Mensen die al eerder op mijn weblog kwamen zagen,
met enige regelmaat, dat ik graag naar de film ga.
Nu dat niet meer kan kijken we samen thuis naar een film.
Dat verdelen we over twee avonden (ook in relatie tot
de duur van de film).

Zo keken we 10 dagen geleden naar de kaskraker Seven years in Tibet
met Brad Pitt in de Hoofdrol.
Afgelopen weekend was het tijd voor Troy.

SevenYearsInTibet

Seven years in Tibet (1997). Jean-Jacques Annaud is de regisseur van de film. Hij maakte ook bijvoorbeeld ‘The name of the rose”.


De film is alleen al de moeite waard door het ongelofelijke verhaal,
de prachtige opnames in de bergen en de cultuur en het lot van de Tibetanen.
Ik heb hem al vaak gezien maar de film blijft leuk.

Troy

Ook in Troy (2004) speelt Brad Pitt de hoofdrol. De film vind ik niet zo sterk maar om hem weer eens te zien was geen straf.


****
**

12 years a slave

 photo FrancoisDuhamel12YearsASlave.jpg

Francois Duhamel, 12 years a slave. Verhaal van een ontvoerde Noord-Amerikaan die 12 jaar als slaaf gehouden wordt in het zuiden van de Verenigde Staten.

Gezien afgelopen vrijdagavond.

Het verhaal is een verhaal dat vertelt moet worden.
Het gaat om onrecht aangedaan aan 1 man maar tegelijkertijd
geeft het een beeld van de verwerpelijke praktijk van het houden van slaven.
Het is een dondere bladzijde uit de Amerikaanse geschiedenis, zeg maar
een donker hoofdstuk. En niet alleen van de Amerikaanse geschiedenis.
De westerse mogendheden van die tijd, waaronder Nederland,
werkten hard mee aan deze praktijken.

Maar een goed verhaal maakt nog geen goede film.
Naar mijn gevoel leent het verhaal zich niet zo voor een film.
Daarvoor gebeurt er te weinig.
De film is met zorg gemaakt en het resultaat is onderhoudend.
Een Oscarregen zou onterecht zijn geweest.

Neem de rol van Brad Pitt.
Hoewel belangrijk in de film,
door zijn toedoen verandert het leven van de hoofdpersoon definitief,
is de rol krap in tijd bemeten.
Daardoor wordt onduidelijk wat de persoon daar, op dat moment precies doet.
Hoe hij er komt. Wat zijn relatie met de andere personages in de film is.

Voor het algemene verhaal over Slavernij is de rol ook van geen belang.
Voor het persoonlijke verhaal wel.
De regiseur is er niet op een goede manier uitgekomen
om de rol een goede plaats te geven.

De film is goed, een beetje lang, ga er naat kijken
maar de oscars hadden naar ‘Wolf of Wall Street’ gemoeten.