Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk Breda

Er was in De Grote Kerk een soort live videoprojectie.
Op het orgel en op drie, onder het orgel staande, projectieschermen
werden videobeelden geprojecteerd.
De video werd begeleid met geluid.
Maar het gebruiken van muziek van Philip Glass,
Koyaanisqatsi (?), lijkt me een beetje te eenvoudig.
Zeker voor een groot publiek was het leuk om te zien,
maar het mooiste kunstwerk hier was toch de kerk zelf.
Het was een mooi schouwspel.





Ik heb wel een statief, maar dat is zo’n grote driepoot.
Prima voor in het veld of gewoon thuis.
Maar in een kerk of museum niet zo handig.
Ik zal binnenkort eens zo’n eenpoot kopen.
die is eenvoudiger mee te nemen.
Fotograferen uit de hand in het donker kan eigenlijk niet.





De techniek waarmee men in staat was
om pijp voor pijp, het orgel in de Grote Kerk te belichten,
was erg indrukwekkend.


Deed me denken aan I Carceri van Piranesi.



 

Electron en IdeeFixe: Interference

Interference is een internationele tentoonstelling
georganiseerd door Stichting Idee-Fixe
in samenwerking met het Spaanse festival In-Sonora
dat afgelopen jaar te zien was in Madrid.
Zowel geluid als licht zijn golven
die met elkaar en alle voorwerpen op hun weg interfereren.

Bij deze reactie op elkaar maken de golven
mooie en vaak onvoorspelbare patronen.
Die patronen vormen de basis voor de expositie Interference.

Laat je verrassen door uiteenlopende installaties
die gebruik maken van licht en geluid,
high tech ‘cosmos ray collectors’ en
interactieve computerinstallaties of sfeervolle,
kaarsverlichte bewegende schilderijen.
Een keuze aan licht- en geluidskunstenaars
uit heel Europa presenteert zich
in 17 verschillende installaties.






Electron en Idee Fixe hebben steeds tentoonstellingen
van een hoge kwaliteit.
De ruimte is uitermate geschikt voor het type activiteiten
dat ze ontplooien.
De uitvoering van de tentoonstellingen
is ook steeds goed verzorgd.
Ook nu weer met een mooie folder.
De werken die er tentoon staan zijn niet echt experimenteel meer.
Ze haken aan bij ontwikkelingen die we al zien vanaf de jaren ’70
van de vorige eeuw.





Der Wexel, Gazelle.


Dit is bijvoorbeeld zo’n werk dat je direct doet denken aan Tinquely.
Twee fietsen op een bal, die continue bewegen.





Maite Camacho, Attempts to sit on a broken chair.












Mario Gutierrez, For your safety.


Voor ‘onze eigen veiligheid’ hangen tegenwoordig overal camera’s.
Big Brother volgt ons op allerlei manieren.
Hier bedienen we een machine die ons beelden geeft
van allerlei punten in Breda.
Voor onze eigen veiligheid.





Alfredo Morte, Golpeador F1.


Een geluidmakende fiets (zoiets als die fiets van mij).





Twan Bastiaansen, Serenade #2.





Deze opstelling maakt het mogelijk zelf geluid/muziek te maken.
Het is wel de bedoeling dat je met 4 mensen bent.





Escoitar, Mosquito Device.


Dit werk is maar ten dele door mij te ervaren.
De video wel.
Die gaat over het feit dat de Amerikaanse overheid
geluid gebruikt en onderzoekt om er wapens mee te maken.
Het Musquito Device is een apparaat dat een hoog irritant geluid
maakt waar alleen jongere mensen last van hebben.



Grafische werkplaats Raaf

Slechts met 1 foto.
Maar de foto geeft wel weer hoe het Schimmenspel er uit zag.
Er was een groot doek gespannen,
waarachter een lichtbron scheen.
Voorwerpen leken in een proces te worden ingevoerd.
Toeschouwers konden van een tafel
drie-dimensionele voorwerpen pakken,
en die aan de ‘operateur’ van de machine geven.
Vervolgens werd een twee-dimensionele afbeelding
tegen het doek bevestigd.
Soms werd er een tekst toegevoegd.
Zo ontstaat een steeds wisselend grafisch beeld
waarbij licht en donker de hoofdrol spelen.



Cultuurnacht Breda

Voor het eerst in een hele lange tijd, voeg ik een nieuwe Categorie toe
aan mijn weblog: Cultuur.
Gisteravond stond de cultuur centraal in de eerste Cultuurnacht Breda.
Wat mij betreft een erg geslaagd evenement.
Een groot aantal plaatsen in de stad waren de hele avond
en in het begin van de nacht open: musea, dansscholen, theater,
film, expositieruimtes, boekhandels, bibliotheek, poppodia enz.
Het was ook druk.
Overal in de stad liepen mensen met hun passe-partout rond.
Een lichtgevende lantaarn in het donker,
prima aansluitend bij het thema ‘Duisternis in Breda’.
De toeschouwers/deelnemers waren van alle leeftijden.
Het was interessant, spannend, leuk.

Ik bezocht achtereenvolgens:
Electron met IdeeFixe en Grafische werkplaats Raaf;
The Loads;
De Grote Kerk;
De Bibliotheek;
De Grote Toren;
Lokaal01;
MustSee Bioscoop.

In een reeks van kortere weblogs loop ik aan de hand van de foto’s
deze evenementen even langs.


Passe-partout op de kast.

3 november: Heilige Hubertus oftewel Hupkesdag

Gisteren gekocht bij de bakker.
Kleine broodjes met rozijnen.
Dat was vroeger de luxe uitgave.
Er zit ook anijszaad in.
Lekker.Het brood is niet zo geel als bij een kentebol.

Wikipedia.

De heilige Hubertus van Luik (655-727) was de laatste bisschop van Maastricht en de eerste van Luik.Over het leven van Hubertus bestaan zeven beschrijvingen. Hieruit is de legende van Sint-Hubertus uiteindelijk ontstaan.Hubertus was een zoon van de hertog van Aquitanie en leidde een werelds leven. Op Goede Vrijdag van het jaar 683 ging hij op jacht, hoewel dat een zeer oneerbiedige activiteit was op die dag. Hubertus bespeurde een groot hert, en joeg er achteraan met zijn honden. Toen hij het hert bijna te pakken had en het dier zich naar hem toekeerde wilde hij het neerschieten. Op dat moment verscheen er een lichtend kruis tussen het gewei. Een stem zei hem naar Lambertus van Maastricht te gaan. Sint Hubertus staat nu bekend als patroonheilige van de jacht.Omdat hij eens een man van hondsdolheid genas, wordt hij speciaal aangeroepen tegen deze ziekte. Daartoe wordt ook tegenwoordig nog het zogenaamde hubertusbrood gezegend. Zijn naamdag is 3 november.

In mijn geheugen waren de broodjes vierkant.
Met een kruisje in het midden.
Dit is vast de moderne variant.

Harappan

Zoals in mijn laatste log viel te lezen, was er weinig van de
Harappan beschaving te zien in het museum in Mumbai.
Gelukkig kon ik er nog wat materiaal kopen dat eigenlijk voor
kinderen bedoeld is maar wat wel een aantal foto’s bevat.
Daarnaast een serie kaarten.
Die zet ik hier nu in mijn web log.
Veel kijkplezier.

Serie dieren en planten.

Stenen kruiken.

Het schrift op zegels (nog niet ontcijferd).

Vervoer,

Menselijke figuren.

Lees verder

Oba Ademuwagun Adesida II


Power Dress.

Kleding die macht uitstraalt.
Op bovenstaande foto zie je de Deji (koning) van het Yoruba-volk in Nigeria.
Zijn naam is Oba Ademuwagun Adesida II.
De koning zit in de binnenplaats van zijn paleis in Akure,
op een troon, vergezeld van twee bedienden.
De foto is genomen in 1959 door Eliot Elisophon.
Meer weet ik er ook niet van maar de foto is zo indrukwekkend.
Die wilde ik op mijn weblog hebben.
Aanleiding voor de foto is een tentoonstelling die gehouden wordt
in het Memphis Brooks Museum of Art met als titel:
‘Power Dressing: Fashion and Prestige in Africa’
Lees verder