Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

China reisverslag / travelogue 49

Posted on by

Zhong He Dian.
Dat is de naam van een van de gebouwen die centraal staat in deze log.
Niet zomaar een gebouw.
Een grote hal, vierkant.
De enige grote vierkante hal in de Verboden Stad in Beijing.
Maar het is niet het enige gebouw.
De foto’s zijn genomen op 4 oktober 2009.
Het loopt naar het eind van de middag in Beijing,
ik heb nog niet alles gezien, mijn voeten doen zeer,
maar ik moet eruit.
Eerlijk gezegd ben ik er ook wel aan toe want ik ben erg moe.
Maar het is fantastisch!




Yan Xi Gong (The Palace of Prolonging Happiness). Een mysterie voor mij.





The Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong)

Constructed in 1420, the building was rebuilt in 1686. In the Ming and Qing dynasties, the front hall served as the bedchambers of the imperial consorts. In 1845 the Palace of Prolonging Happiness was destroyed by fire.
In 1909, construction of the Hall of Water (Shui Dian), a three story building began on the original site of the Palace of Prolonging Happiness. The Hall of Water was known informally as the xe2x80x9cCrystal Palacexe2x80x9d (Shuijing Gong). When the Qing dynasty fell, the construction had not been finished.
After the Palace Museum was established in 1925, a modern storage facility was constructed and opened in June of 1931. In 2005, the East Wing of that compound was designated as the centre for Calligraphy and Painting Research, the West Wing was made inti the Center for Ceramic Research, and the central building was converted into the Examination and Research Laboratory on Ancient Ceramics.


The Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong)

Het verhaal dat bij dit gebouw hoort wordt me niet helemaal duidelijk.
De restanten waar we naar kijken is in ieder geval niet
het Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong).
De eerste versie van dat gebouw is gebouwd in 1420 (!)
en een nieuw gebouw is in 1686 gebouwd.
Maar in 1845 is het vernietigd door brand.
In 1909 is de Hall of Water (Shui Dian),
ook wel het Kristallen paleis (“Crystal Palacexe2x80x9d, (Shuijing Gong) genoemd),
op de plaats gebouwd van het Palace of Prolonging Happiness.
Mij is niet duidelijk of dit paleis eenvoudig weg nooit is afgebouwd
of dat ook dit paleis in vlammen is opgegaan.




De zon staat al behoorlijk laag maar hier in de ondergaande zon nog een mooi voorbeeld van wat je allemaal met keramiek kunt doen.





Prachtige daken.





Langzaam krijg ik in de gaten dat de mensen naar de uitgang lopen. Mijn voeten doen zeer en de vraag is: wat is voor mij de kortste weg?.





Het wordt langzaam leger. Hoe laat zou het zijn?.





Zhong He Dian (Hall of Central Harmony). Een van de drie grote hallen in het meer publieke deel van de Verboden Stad





Zhong He Dian (Hall of Central Harmony)

First constructed in 1429 during the Ming Dynasty, Zhong He Dian was destroyed and reconstructed several times over the centuries. The existing hall was constructed in 1627 during The Ming Dynasty. In the early Ming Dynasty, this hall was called Hua Gai Dian (Hall of Overwhelming Glory) but was renamed Zhong Je Dian (Hall of Central Extremity) in 1562 and Zhong He Dian in 1645 during the Qing Dynasty. This square building has a single pyramid-shaped roof, with a gold plated bronze covering. The floor is paved with high-quality square clay bricks, commonly known as xe2x80x9cgolden bricksxe2x80x9d. A throne is placed in the center of the hall and a board hangs above the throne with an inscription written by Emperor Qianlong. The inscription reads: xe2x80x9cYun Zhi Jue Zhongxe2x80x9d, meaning xe2x80x9cThe Way of Heaven is profound and mysterious and the way of mankind is difficult. Only if we make a precise and unified plan and follow the doctrine of the mean, can we rule the country wellxe2x80x9d.
This hall served as a resting place for the emperor on his way to attend an important ceremony or hold court. Officials kowtowed to the emperor here. The day before the emperor held a sacrificial ceremony he would read the prayer tablet aloud in this hall.
Before offering sacrifices at the Altar of the God of Agriculture, the emperor examined ceremonial farm tools here. After the revision of the imperial pedigree, which was revised once every ten years, the emperor read the pedigree out loud and held a grand ceremony at the hall. The words xe2x80x9cZhong Hexe2x80x9d come from the Book of Rites, meaning xe2x80x9cWhen we handle matters properly and harmoniously without leaning to either side, all things on earth will flourishxe2x80x9d.


Zhong He Dian (Hall of Central Harmony)

De eerste versie is gebouwd in 1429 tijdens de Ming Dynastie.
Het gebouw is door de eeuwen heen meerdere malen vernietigd en herbouwd.
De huidige hal is gebouwd in 1627.
Ook de naam is verschillende keren gewijzigd.
Dit vierkante gebouw heeft een piramidevormig dak
met een verguld, bronzen dakbedekking.
De vloer is bedekt met hoogwaardige bakstenen,
algemeen bekend als xe2x80x9cGouden bakstenenxe2x80x9d.
In het midden van de hal staat een troon met daarboven een bord
met een spreuk van Keizer Qianlong:
xe2x80x9cYun Zhi Jue Zhongxe2x80x9d.
Dit betekent: De Hemelse Weg is diepgaand en mysterieus
en de weg van de mens is moeilijk.
Alleen als we een heel duidelijk en gemeenschappelijk plan maken
en de leer van het gemiddelde volgen,
kunnen we het land goed besturen.

De hal was een rustplaats voor de keizer
als hij naar belangrijke ceremonies ging of hof hield.
Bestuurders bogen hier voor de keizer.
(kowtowed is de Engelse term voor het maken van een buiging
waarbij men op de kniexc3xabn gaat en met het voorhoofd de grond raakt)
De dag voor een ceremonie las de keizer
het gebedsbord hardop voor in deze hal.
Voor het brengen van offers aan de god van de agricultuur
inspecteerde de keizer hier de ceremonixc3xable agrarische gereedschappen.
Na de herziening van de keizerlijke stamboom
(dit gebeurde een keer per tien jaar)
werd de stamboom hier luid voorgelezen door de keizer.
De woorden xe2x80x9cZhong hexe2x80x9d komen van het Boek van de riten en betekenen:
xe2x80x9cAls we zaken nauwkeurig en harmonieus behandelen,
zonder een partij voorkeur te geven,
zullen alle zaken op aarde opbloeien”.




Wat een daken!






Op naar de uitgang. Maar wat een enorme stad. Sommige poorten zijn (volgens mij) al gesloten.





Prachtig toch!.










Nog een laatste beschilderde balk.





De deur wordt al gesloten.





Nou, nog een allerlaatste balk dan.





De poort is dicht (dit is overigens niet een van de buitenste poorten. Ik heb de indruk dat men de Verboden Stad vanuit het centrum langzaam naar buiten afsluit.





Forbidden City, de Verboden Stad, dit was het dan.




Hoorn

Posted on by

Eerder dit jaar zijn we een weekend naar Hoorn geweest.
We hadden geluk met het mooie weer.
Natuurlijk volgt er een verslag op de Argusvlinder
van de dingen die we gezien en meegemaakt hebben.
Vandaag de eerste dag, vrijdag 2 juli.
Voor de voetballiefhebbers: de dag van Nederland – Brazilie
op het WK in Zuid-Afrika (2 – 1).








Gevelstenen van een van de Bossuhuizen in Hoorn.


Tekst op de middelste gevelsteen

O! loffelijke daed O! schoone gulde tijden!
Wie dat er aan gedenkt, die moet hem nog verblijden.
Het land dat schut, en beeft, den vijand die komt aen:
hij wil met Amalek, gantsch Israel verslaen.
Hij koomt met groote magt, maar Godt heeft ons gegeven
ook Arons ende hurs, wiens namen zijn geschreven.



De tekst die hierboven getoond wordt is afkomstig
van een van de Bossuhuizen. Hun naam is genoemd
naar de Spaanse admiraal Bossu die in
een zeeslag met de Nederlanders verwikkeld raakte voor Hoorn.

Het volk van Amalek, de Amalekieten, worden in de bijbel
opgevoerd als een voorbeeld van een slecht volk.
Ze zijn een het archetype voor alles wat slecht is (Wikipedia).
Op het web vond ik een uitleg.
Nederland (zoals we dat vandaag de dag noemen)
vereenzelvigt zichzelf met Israel, een volk dat tegen de verdrukking in
er in slaagde groot te worden.
De verdrukking voor de (protestante) Hollanders zijn dan niet de Amalekieten
die het Joodse volk tijdens hun uittocht uit Egypte, hun tocht door de woestijn,
in de rug aanvielen, maar de (katholieke) Spanjaarden.

Van de web site van het Westfries Genootschap:
(http://www.westfriesgenootschap.nl/)

De enige echte oorlogshandeling, die zich tijdens de 80-jarige oorlog in of bij West-Friesland heeft afgespeeld, was de slag op de Zuiderzee in 1573. De Spaanse admiraal Bossu werd daar totaal verslagen door een Westfriese vloot onder leiding van de burgemeester van Monnickendam, Cornelis Dircksz. De geuzenschepen opereerden o.a. vanuit Hoorn en Enkhuizen. Ook werd er een tijdlang in de buurt van Pampus gevochten, terwijl een groot aantal geuzen vanuit de Waddenzee opereerde. Bossu moest zich overgeven en werd met ruim 200 soldaten gevangen genomen en naar Hoorn gebracht. De nederlaag van Bossu was xc3xa9xc3xa9n van de redenen voor de gehate Spaanse landvoogd Alva om ontslag te nemen. De gevelstenen in deze huizen herinneren ons nog aan de slag op de Zuiderzee.




De volledige gevel.








Gevel van een tweede Bossuhuis

tot eer van haer geslagt tot lof van dese daad
die klampen hem aen boort die weten noch wel raedt.
hier is een hoorns hop, daer gaet xe2x80x99t op een veghten
daer siet men xe2x80x99t eene schip wast aen xe2x80x99t ander heghten
daer siet men reghte liefde daer doet men onderstant
daer veght men sonder gelt voor xe2x80x99t lieve vaderland








Als een krantenartikel, een stripverhaal, een fotoraportage.





Een van de havens van Hoorn: de Binnenhaven.





De Scheepsjongens van Bontekoe.





De Scheepsjongens van Bontekoe.





De Buitenhaven.





De hoofdtoren.





Met stadswapen en een eerste restauratieplaquette.





De eenhoorn van Hoorn.





Een deel van de gevels van het Westfries museum: het Statencollege van 1632.





Nederland – Brazilie: druk in de kroegen, gespannen op het terras, stil op straat.





Een gevelsteen bij ondergaande zon.





Wat voor beroep zou dat zijn geweest…..



Matisse tot Malevich

Posted on by

Vanwege het beginrijm een mooie titel voor een tentoonstelling
alleen dekt hij de lading niet.
Ja er zijn werken van Matisse en ook van Malevich (al komt
bij de naam niet gelijk een plaatje tevoorschijn in mijn gedachten).
Eigenlijk gaat de tentoonstelling over kleur en vorm.
Wie van de twee is de belangrijkste?
Beter gezegd: hoe ontwikkelt het denken over deze twee thema’s zich
rond 1900 in de kunstwereld.
Frankrijk was toen het centrum van de opwinding rond de kunst
en in Rusland waren er een paar rijke kopers die een groot
aantal werken kochten.
Door het communisme waren de werken voor lange tijd
letterlijk en figuurlijk uit beeld.
Nu vertegenwoordigen ze een van de belangrijke kernen
van de verzameling van het Hermitage in St. Petersburg.

Toeganskaartjes.

Pablo Picasso, De absintdrinkster, 1901.

Voor mij een van de hoogtepunten.
Een prachtig schilderij waarbij door van weinig verf gebruik te naken
het gezicht een heel bijzonder effect krijgt.

Maurice de Vlaminck, Small town on the Seine, 1909.

Van alle schilderijen kan gezegd worden dat de prachtige kleuren
verrassend waren. De kleuren spatten van het doek af.
De foto’s doen de werken in die zin absoluut geen recht.

Hier is het de spiegeling van het dorp in het water wat mijn aandacht trekt.

Kees van Dongen, Lady in the black hat, 1908.

Voor mij het hoogtepunt van de tentoonstelling.
Vooral het felle groen op de kin is de moeite van een bezoek waard.

Henri Matisse, De rode kamer, 1908.

Henri Matisse, De jeu de boulesspelers, 1908.

Het eerste schilderij van de tentoonstelling.
Met rood, groen en blauw als hoofdkleuren zet het gelijk de toon.

Henri Manguin, Composition VI, 1913.

De afbeelding dompelt bijna onder in de kleur.

Heel, heel verfijnd: Amadee Ozenfant, Still life with dishes, 1920.

Alexy Javlensky, Landscape with a red roof, 1911.

De titel wijst naar de kleur van het dak maar de compositie en daarmee
de vormen zijn ook hoogst opmerkelijk.
De avondlucht, samen met de boom, splitst haast het werk.

Hier niet vertegenwoordigd met een afbeelding, is het schitterende werk
van Wassily Kandinsky. De kleuren zijn overweldigend.
Onlangs was een van zijn ‘Composities’ hier te zien op mijn web log.
In Amsterdam is er ook een te zien.

Kijken naar kunst

Posted on by

De afgelopen maanden ben ik, in het verlengde van mijn serie Kunstvaria,
me aan het versiepen in de filosofie van de kunst.
Dat begint voor een niet-kunstenaar met het kijken naar kunstvoorwerpen.
Dat kijken op zich is al een interessante activiteit.
Ik ben al verschillende schema’s tegen gekomen
die dat in beeld proberen te brengen.
De volgende vind ik erg geslaagd.




Kijken naar kunst, overzicht uit een lesprogramma van uitgeverij A. de Boeck.




Als we kijken naar kunst, kijken we uiteindelijk
naar zaken die voorkomen in de natuur (een bloem)
of dingen die door mensen bedacht zijn of ervaren worden (een huis, mooi).
Dat wat door mensen bedacht is noemen we cultuur.

Maar als we naar een kunstvoorwerp kijken
is er al heel wat gebeurt door een kunstenaar.
Hij of zijn heeft een onderwerp gekozen,
heeft een uitdrukkingsvorm gekozen,
heeft zijn ‘handtekening’ daarop geplaatst.

Als we kijken naar kunst kunnen we deze elementen in beschouwing nemen
om een meer gefundeerde waardering te ontwikkelen.

Kunstvaria

Posted on by

Bericht 2901 op mijn web log is weer een kunstvaria.
Door de vakanties is het aantal kunstwerken vandaag wat minder
dan anders, maar niet minder interessant.




Andrea Mantegna, Stufy of four Saints, 1456 – 1459.


Het vakmanschap van oude meesters wordt niet alleen in hun schilderijen duidelijkmaar misschien wel met name in hun schetsen of voorstudies.




Attributed to Andrea Previtali, Head of a young woman, 1520 – 1525.





Bartolomxc3xa9 Esteban Murillo, Virgin and Child, Early 1650’s.





Fra Angelico, Sxc3xa9pulture des Saints Cxc3xb4me et Damien et de leurs trois frxc3xa8res, 1438 – 1440.


De sprekende dromedaris is hier wel het hoogtepunt.




Henri Matisse, Bathers by a river, 1909 – 1917.


Een speciaal werk in het oeuvre van Matisse.
In de Verenigde Staten wordt dit nu tentoongesteld
samen met een serie uitgebreide rxc3xb6ntgenfoto’s
die aantonen dat Matisse hier in een periode van zo’n 7 tot 8 jaar
regelmatig aan gewerkt heeft en dat in die tijd het schilderij
veranderde van een schilderij in zachte kleuren
en natuurlijke ronde vormen naar dit werk met veel minder kleur
een een cubistische inslag.




Henry Moore, Reclining figure #26, 1948.


Recent is ersteeds meer aandacht voor de schetsen van Moore.
De aandacht voor zijn beeldhouwwerk neemt niet af.




Linda Connor, Muhammad Ali Mosque, Cairo, Egypt, 1989.


In een tijd van botte reacties van de Mozart aan de Maas
is het goed te laten zien hoe mooi een moskee kan zijn.




Paula Rego, School for little witches, 2009.





Philippe de Champaigne, Cxc3xa9phale et Procris dans un paysage, Vers 1630.





Rene Magritte, Les valeurs personnelles (Personal values), 1952.


Wat zouden die persoonlijke waardes zijn?




Robert Ryman, Untitled, 1957.





Sumner W. Matteson, Antelope priests shaking rattles, 1901.





The Stonehenge, Salisbury Plain, England.




China reisverslag / travelogue 48

Posted on by

De Verboden Stad is werkelijk een van de juweeltjes
op het gebied van geschiedenis, kunst, pracht en praal.
En zoals we allemaal weten bestaan er prachtige juwelen
maar er zijn ook bloeddiamanten.
Ook in China heeft de geschiedenis vele gezichten.
Dit is een van de laatste blogs over deze Forbidden City
van keizers, eunuchen, politiek, strijd, oorlog, geweld,
totalitarisme, communisme, belangrijke filosofie,
godsdienst, muziek, culinaire hoogtepunten,
koloniale politiek, generaals en prinsen.
Op 4 oktober 2009 had ik de kans daar een dag rond te lopen
en te genieten van al het moois dat er te zien is.
In deze blog een selectie.


Een van de zogenaamde topstukken van het Palace Museum. Met plastic draadjes wordt deze schitterende gouden schenkkan veilig getoond.


Gold ewer, embossed with designs of clouds and dragons, Qianlong period, Qing dynasty, 1736 – 1795. Dit is een van de vele foto’s uit het boek The Palace Museum dat ik in Beijing kocht.

Embos slaat op een techniek waarbij een ontwerp in bijvoorbeeld
metaal wordt aangebracht door heel specifiek druk
op het metaal uit te oefenen.
Het ontwerp dat hier gebruikt is zien we vaak in China:
wolken en draken.


Stone drums, Stenen trommels. Een wel heel bijzondere afdeling in het museum is een verzameling stenen trommels. Van dit soort voorwerpen had ik niet eerder gehoord. Maar het zijn geen stenen muziekinstrumenten maar de oudste stenen met inscripties van het klassiek Chinese schrift. Er bestaan oudere teksten op bijvoorbeeld bronzen voorwerpen, aardewerk potten of orakelbeenderen. Foto’s maken was zeer zeer moeilijk omdat het schrift maar moeilijk te herkennen was op deze grote stenen.

Foreword.

Stone drums refer to a group of inscribed granite and are named for their drum-like shapes. Stone drums are the earliest stone inscriptions found so far in China and date back to the 11th year of Xiangong’s reign in the state Qin (374 B.C.).
Stone drum inscriptions recorded the hunting activities of the Qin-ruler in the form of four-character poems so as to eulogize Xiangong Qin and leave him a good name for ever in history.
Stone drum inscriptions stand a unique and important place in Chinese history as well as in the history of literature, philology and calligraphy.

Inleiding.

De term ‘Stenen trommels’ verwijst naar een groep granieten voorwerpen
met inscripties, die hun naam danken aan hun trommelvorm.
Het zijn de oudst bekende inscripties in steen in China
en stammen uit 374 voor Christus
(het elfde jaar van de regeerperiode van Xiangong).
De inscripties leggen de jachtactiviteiten van de Qin-heerser vast
in de vorm van gedichten van steeds vier karakters.
De gedichten herdenken Xiangong en laten een goede indruk
van hem achter in de geschiedenis.
De stenen trommels nemen een unieke en belangrijke plaats in,
in de Chinese geschiedenis, de geschiedenis van de literatuur,
de de bestudering van oude talen en in de kalligrafie.


Ning Shou Gong, Palace of peace and longevity.


Nog een draak.


In deze museumstad zijn niet alleen de voorwerpen die er uitgestald staan de moeite van het bekijken waard maar de gebouwen zelf vragen ook veel aandacht. Ook hier zou de schoonmaker en een likje verf wonderen doen. Maar de Verboden Stad is zo enorm groot. Men zal daar continue mee bezig zijn.


Nog een grote bewaker.


Een voorbeeld van de vele schilderingen op de balken van al deze paleizen, hallen, poorten, huizen enzovoort.


Music Maestro!


Details.


Dat is weer eens wat heel anders dan een plafond witten.


Keizerlijk zegel van sandelhout met het Huang Di Zhi Bao kenmerk (the treasure of the emperor-kenmerk).


En dat is een plafond aan de binnenkant.


Met boven de deur een fantastische versiering.


Een grote vleermuis.


In detail.


Dit meest afgezonderde deel van de Verboden Stad had een eigen operapodium. Voor het vermaak van de keizerlijke familie.


Helaas van achter glas.


Kom er maar eens om bij Ikea.


Kijk nog eens naar de details. Het kamerscherm met de bloemen en vogels, de kleuren van het scherm en de bank, de olifant die de standaard op zijn rug draagt. Haast te veel om te zien en op te noemen.


Onderdelen van de operakostuums.


Uit ongewoonlijk grote stukken bijzondere steen (zoals bijvoorbeeld jade) werden voorwerpen gemaakt als waarvan dit een heel klein detail is. Soms beelden ze een berg uit.


En soms zijn er ook dingen verboden in de Verboden Stad.

 

China reisverslag / travelogue 47

Posted on by

Even buiten lopen, even geen kunstvoorwerpen.
Even diep ademhalen voor de volgende serie.




Waterput?.





Deur met versiering die toe is aan een opfrisbeurt.







Huang Ji Dian
(Hall of the norms of government)

Constructed in 1689 during the Qing Dynasty, this hall was originally named Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity) but was renamed Huang Ji Dian(Hall of the norms of government) after its renovation in 1776. This hall was renovated again in 1802 and 1884. It is nine bays wide and five bays deep, with a double roof in wudian (thatched hall) style covered with yellow glazed tiles.


(Leuk dat men hier wel zijn foutje verbeterd heeft.
Je ziet op de foto dat er een stukje tekst is afgeplakt
en dat er het woord xe2x80x98Tilesxe2x80x99 overheen geschreven is.
Op 1 augustus was op deze log een foto te zien met dezelfde fout.
Daar staat nog steeds:
There are nine dragons on the wall, hence the name.
Nine Dragon Screen Wall has a double roof
in wudian (thatched hall) style covered with yellow glazed titles)

On the lunar New Year of 1796, Emperor Qianlong handed the throne over to his son and a grand ceremony was held in Tai He Dian (Hall of Supreme Harmony). On the fourth day of the first lunar month, Emperor Qianlong held a banquet for 1000 elderly men at this hall. Empress Dowager Ci Xi celebrated het 60th birthday here and on her 70th birthday she received foreign envoys at this hall. Before Empress Dowager was buried, her coffin was p0laced in this hall. The words xe2x80x9cHuang Jexe2x80x9d in Chinese are from the Book of History, and mean xe2x80x9cthe emperor sets the supreme rules.xe2x80x9d


Huang Ji Dian
(Hal van de normen voor bestuur)

Deze hal is in 1689 gebouwd en is gerenoveerd in 1776, 1802 en 1884.
(Overigens zijn dit leuke datums om dit in de geschiedenis te plaatsen.

1689 William en Mary worden Koning en Koningin van Engeland
1776 Jaar van de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten
1802 Napoleon Bonaparte wordt benoemd als Eerste Consul
1884 Timisoara is de eerste Europese stad met elektrische straatverlichting
Bron: Wikipedia.

Keizer Qianlong geeft hier een banket voor 100 oudere mannen.
Keizerin Ci Xi viert hier haar 60ste verjaardag en
op haar 70ste verjaardag ontvangt ze hier buitenlandse ambassadeurs.
Voor de begrafenis van Ci Xi stond haar kist in deze ruimte.
De naam of beter de woorden xe2x80x9cHuang Jixe2x80x9d zijn afkomstig
van het Boek van de Geschiedenis
en betekent xe2x80x9cde keizer bepaalt de hoogste regelsxe2x80x9d




Huang Ji Dian, een plaatje.




Noorwegen 17

Posted on by

“Trol chic”-deel II.
Na het Openluchtmuseum ben ik terug naar het busstation gegaan
en onderweg zag ik nog de drukte vanwege de voetbalwedstrijd
Duitsland – Engeland (4 – 1) en tijdens het eten werd ik nog
getracteerd op een modeshow “Trol chic”.
Na deze zondagavond ben ik nog drie dagen in Noorwegen,
in Oslo geweest maar heb geen foto’s meer gemaakt.




Duitsland – Engeland , 5 minuten voor het einde (4-1).





Tijdens het eten trok de Trol chic weer aan me voorbij. Overigens schijnt kvef jordkake een traditioneel Noors dessert te zijn. Het smaakte prima.





Misschien snap ik niets van de mode of was er een goochelaarsconventie in de stad.





Niet dat het soms niet erg leuk en verrassend staat.





Onverwacht, charmant.





Leuk toch, die oortjes.





Vervolgens ga ik met de bus terug naar het hotel.





En twee dagen later vloog ik weer terug naar Nederland.




Noorwegen 16

Posted on by

Na al die stoffige musea kon er nog wel een bij.
Op Bygdxc3xb8y, het museum(schier)eiland van Oslo is het Norsk Folkemuseum.
Een openluchtmuseum met een prachtige houten kerk als hoogtepunt.




Vanaf het stadhuis gaat een ferryboot naar Bygdxc3xb8y.





De kaartjes voor heen en terug.





Toegangskaartje voor het museum. Het was warm die dag. De zon scheen fel in de middag en het was druk. Maar in een openluchtmuseum merk je dat al snel niet meer. Bovendien ging ik om tien over vier naar binnen. De meeste mensen hielden het toen al voor gezien.





De rekening.





Een schoolgebouw uit Natas (Natxc3xa5s), Lindas (Lindxc3xa5s), Hordaland, 1866.





Het interieur van het schooltje.





Het begrip ‘Staafkerk’ was bij onbekend. Maar een dergelijke houten kerk had ik eerder gezien in Rusland: de zogenaamde Kizji Pogost in de buurt van de Karelische hoofdstad Petrozavodsk.





Deze kerk stond oorspronkelijk in Gol, Hallingdal en dateert uit xc3xb8ngeveer 1200.










Dakversiering.










Schildering achter het altaar.





De evangelist Lucas.





Omgang. De kerkruimte heeft nog een xc3xb8mgang binnen het gebouw. Extra ruimte voor als het erg druk is.





De balken en het houtsnijwerk aan de binnenkant.










Houtsnijwerk.





De xc3xb8mgang.





Houtsnijwerk boven de deur.





Hier is de xc3xb8mgang goed te zien.





Prachtige gevel.















Dakversiering.


Eigenlijk is dit een vorm van conceptuele kunst.
Je ziet hier een kerk, een houten kerk, die stamt uit ongeveer 1200.
Hout overleeft niet zomaar 8 eeuwen.
In de loop van de tijd is hier heel wat vervangen en veranderd.
De wandschilderingen dateren denk ik niet uit de Middeleeuwen.
We zien hier dus veel meer het ontwerp, de intentie, het concept
van de bedenker en de gebruikers dan iets anders.




Een schuur, Telemark, 1750 -1760.





Houtsnijwerk aan de deur en de deurposten.













Groep houten bxc3xb8erderijen.





Huis.





Groep huizen, sommige met gras als dakbedekking. Rechts anti-sneeuw dakbedekking?.





Schuren. Lijken erg veel op oude Zwitserse schuren.





Dit huis was hier al eerder te zien. Bxc3xb8ederij, Gulsvik, Hallingdal, circa 1750.





Met dit gebouwtje van veel recentere datum wordt het stedel
ijk gebied aangekondigd: een benzinestation.





Een straatje





Een bakstenen gebouw.





Een bank met links de deuren van het koetshuis.





Een kruidenier of melkbxc3xb8er.





Een woonhuis, leuke kleuren.












Kunstvaria

Posted on by

Kort geleden kreeg ik via e-mail een uitnodiging
voor een tentoonstelling over werk van jonge Nederlandse fotografen.
De tentoonstelling was een samenwerkingsverband tussen
het Nederlands Fotomuseum en het Dutch Culture Centre.
Helaas was de tentoonstelling in Beijing.
Da’s ver van Breda.
Ik heb deze week dus eens wat rondgeneusd op het web
om foto’s van die Nederlandse fotografen te verzamelen
en ze hier te tonen.
Tussen de andere Kunstvaria werken van deze week.

Adam Magyar, Urban flow # 1075.

Deze fotograaf speelt met het element tijd.
De foto’s worden over een langere (sluiters)tijd genomen
en achter de computer worden verschillende foto’s ook nog met elkaar gecombineerd.
Het heeft een heel vervreemdend effect.

Alexa Meade, Curated 1; Anne Goodyear curator of Prints and Drawings, Smithsonian National Portrait Gallery, 2010.

Ook dit werk is een foto.
De nog jonge kunstenares beschildert het object dat voor haar poseert
en doet dat ook met de achtergrond.
Vervolgens fotografeert of filmt ze de voorstelling.
Door de grovere schildertechniek lijkt een drie-dimensionaal beeld
te vervagen naar een tweedimensionaal beeld.
Door alles te beschilderen en te ensceneren heeft ze
controle over schaduwen enzovoorts.
Over vervreemdend gesproken.

Alexa Meade, Writer’s block, 2010.

Antonio Colmenero de Ledesma, Chocolate or an Indian Drinke, Nuremberg, 1644.

Een van de laatste veilingen voor de vakanties
bij een groot internationaal veilinghuis
had de titel ‘Books voor Cooks’.
Boeken voor koks.
Een enorm aantal prachtige boeken (inhoudelijk en qua uiterlijk)
verwisselden daar van eigenaar.
Het had zo uit het pak van sjaalman kunnen komen.
Chocomel.

August Sander, Bauerngeneration, 1912.

Cornelis Cornelisz. van Haarlem, The massacre of the innocents, 1591.

Het eerste echte schilderij van vandaag.
Tot nog toe waren het alleen foto’s en een boek
die in deze log te zien waren.

Edvard Munch, Ashes, 1894.

Toeval bestaat niet maar er is gewoon veel werk van Munch op tournee.
Later dit jaar zal ook de Kunsthal in Rotterdam
een tentoonstelling houden over het werk van Munch.
Dit is een van de belangrijkste werken in het oeuvre van Munch.

Frederick Cayley Robinson, The old nurse, 1926.

Jacques Vontet, L’ art de trancher la viande et touts sortes des fruicts, Francois Basset, 1646 – 1647.

De kunst van het snijden.
Hoe snijdt ik vlees en fruit anno 1650?

Kim Boske, Mapping 4, 2010.

Deze Nederlandse foto spreekt me erg aan.
Realistischer als een foto van een stukje natuur kan nauwelijks.
En toch is deze foto zo bijzonder omdat hij op de grens
van realisme en abstractie balanceert
zonder dat daar digitale technieken en dergelijke bij aan te pas komen.

Kim Bouvy, Serie Phantom City, 2007 – 2010.

Steeds combinaties van twee verschillende foto’s waarbij
elementen van foto een terugkomen in foto twee.

Leonardo da Vinci, Virgin of the rocks, 1491 – 1508.

Na een restauratie van 18 maanden is ze weer te zien.

Anoniem, De verstandige kock of sorghvuldige huyshoudster, Marcus Doornick, Amsterdam, 1669.

Martha Cooper, Art vs transit, South Bronx, 1982.

Michael Kenna, Corridor of leaves, 2006.

Soms zijn foto’s technisch zo mooi (zie de vorige foto)
maar nog knapper is het als je zonder slimmigheden
toch prachtige foto’s kunt maken.
Michael Kenna kan dat volgens mij.

Michael Kenna, Fishing nets, 2006.

Michael Kenna, Huangshan mountains study 1, Anhui, 2008.

Pablo Picasso, Bathers with a toy boat, 1937.

Ryan Hackett, Hyper extension I (5-12-2010 / 6-12-2010), Hyper extension II (5-12-2010 / 6-12-2010).

Saudi Arabia, Mural of a human head, 2nd – 1st century BC.

Saudi-Arabië!!!!

Shane McAdams, Synthetic landscape 13, 2010.

Met balpen.
Als kind was ik al jaloers op mensen die met een potlood of balpen
mooie tekeningen konden maken.
Die mensen zijn er nog steeds.

Tara Donovan, Untitled, 2008.

Het effect van dit werk wordt iets duidelijker, vermoed ik,
als je naar de details gaat kijken.

Tara Donovan, Untitled (detail), 2008.

De eerste foto geeft het idee van een aquarium.
Zou er beweging in het werk zitten?

Victoria Adams, Morning shimmer, 2003.

Deze hedendaagse Amerikaanse schilderes schildert alleen
vergezichten, landschappen met een opkomende
of ondergaande zon.
Past waarschijnlijk volkomen in de smaak van rijke Amerikanen
en tegelijkertijd is het toch niet makkelijk.

 

Jiaozi: Chinese dumplings

Posted on by

Vandaag was het dan zover.
Ik heb de eerste zak met Jiaozi die mijn Chinese collega
voor mij heeft meegebracht uit een winkel in Eindhoven,
klaargemaakt en opgegeten.
Een herinnering aan mijn bezoek aan China
en de bruiloft van mijn collega.




Eerst de tafel gedekt. Ik heb sojasaus gemengd met azijn. Dat is de dipsaus. Het weer is een beetje somber in Breda en als gevolg daarvan is de foto ook donker.





Jiaozi uit het vriesvak.





De Jiaozi in het stoommandje.





De Jiaozi is nog goed bevroren.





Zeshonderd mililiter water in de pan met de vormpjes die ik in de pan zet om wat meer ruimte voor het straks kokende water te krijgen.





Al snel veranderen de Jiaozi van kleur en structuur.





Het lijkt ook wel of ze groter worden.





Na 20 minuten was het water bijna helemaal verdampt en de Jiaozi gereed.





Zo komen ze dan op tafel.




Ze smaken uitstekend.
Bij de eerste vergis ik me.
Ik had niet verwacht dat de Jiaozi zo heet (in de betekenis van warm) zou zijn.
Die 20 minuten had zijn werk goed gedaan.
L heeft er drie gegeten. Om te proeven.
Ik heb er 17 gegeten.
Prima!

Geinspireerd in Keulen

Posted on by

Op dit moment is er in Keulen een tentoonstelling in het museum
opgericht door het echtpaar Ludwig.
Het museum heeft werken uit een groot aantal stromingen
van de 20e eeuw: het expressionisme, de Russische avantgarde,
Picasso, Realisme, Bauhaus en de Stijl, Dadaisme en
Surrealisme, Abstract expresionisme, Nieuw realisme, Fluxus,
Minimal art, Conceptuele kunst, Pop art en hedendaagse schilders.
Van de kunststroming Pop art is Roy Lichtenstein een belangrijke exponent.
De tentoonstelling laat nu eens niet zijn uitvergrootte
cartoonschilderijen zien maar schilderijen in zijn typische stijl
waarbij hij zich heeft laten inspireren door zijn voorgangers in de kunst.

Roy Lichtenstein, Laocoon, 1988.

Wikipedia

In de Griekse mythologie is Laocoon een Trojaanse priester van Apollon en Poseidon ten tijde van de val van Troje. Zijn verhaal is niet bij Homerus te vinden, maar wel bij latere Griekse en Romeinse auteurs.

Laocoon waarschuwt de Trojanen voor het gevaar van het paard; hij heeft de list van Odysseus doorzien. Als hij het paard voor het eerst ziet, zwaait hij zijn lans in de rug van het heilige gevaarte en raakt daarbij een van de Griekse soldaten in het oor. Net als hij de meerderheid van zijn stadsgenoten heeft overtuigd, wordt Sinon de stad binnen gesleept. Deze Griek is zogenaamd achtergelaten door de vertrokken Grieken, en brengt de Trojanen opnieuw aan het twijfelen, tot een gruwelijk voorteken hen van Laocoons ongelijk overtuigt: twee slangen komen uit zee aangekropen om Laocoon en zijn zoons Antiphantes en Thymbraeus te verzwelgen.

De Laocoongroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de Oud-Griekse beeldhouwkunst. De Laocoongroep, ook wel Laocoon en zijn zoons genoemd, is een monumentaal beeldhouwwerk, waarschijnlijk tussen 40 v.Chr. en 20 v.Chr. gemaakt op het eiland Rodos. Volgens de Romeinse schrijver Plinius is het gebeeldhouwd door Agesandros en zijn zoons Athenedoros en Polydoros. De Laocoongroep staat in de Vaticaanse musea in Vaticaanstad in Rome.

Roy Lichtenstein, Figures in a landscape, 1977.

Geinspireerd door het surrealisme van bijvoorbeeld Dali.

Roy Lichtenstein, Die kathedralen von Rouen, 1977.

Geinspireerd op de vele versies van de kathedraal van Rouengeschilderd door Claude Monet.

Roy Lichtenstein, Stilleben mit netz, muschel, tau und seilrolle, 1972.

Van Kooten & de Bie zijn terug!

Posted on by

Het idee dat Van Kooten & de Bie weer terug zijn,
en dat er dingen in de politiek gebeuren die je niet voor mogelijk houdt,
wordt nog eens erg duidelijk met de meest recente omslag
van Vrij Nederland.
Wat mij betreft, nu al, de beste omslag van 2010.
Op die omslag zie je de ware aard van Mark Rutten en Maxime Verhagen.
Persoonlijke ambities realiseren, dat is waar deze heren op uit zijn.

Mark Rutten en Maxime Verhagen: ongeacht de consequenties.

Mark Rutten en Maxime Verhagen maken de politiek
en hun partijen belachelijk op een manier
die we kennen van Van Kooten & de Bie.
Vandaar hier een kleine ode aan beide heren.

Van Kooten & de Bie.

 

China reisverslag / travelogue 46

Posted on by

Het probleem is dat ik al veel te lang aan het rondlopen was
in de Verboden Stad in Beijing.
Ik was nu erg moe. Te moe.
Het is er ook zo enorm groot.
Er is zo veel te zien, zo veel verschillende dingen.
In deze blog een reeks Schatten.
Want hier zie je voorwerpen uit de Treasure Gallery,
zeg maar de schatkamer van de Forbidden City.

Detail van een erg rijk versierd kistje.

Haarpin, Qing Dynastie, 1644 – 1911.

Aan een dergelijke tijdsaanduiding (1644 – 1911) heb je niet veel.
Jammer genoeg hebben heel veel voorwerpen deze aanduiding.
Maar de voorwerpen zijn er niet minder mooi om.

Detail van de haarpin.

Zilveren kwasten met parels, Qing Dynastie.

De vertaling kwasten is de directe vertaling uit het Engels.
Vind ik zelf niet zo van toepassing op dit voorwerp.
Maar wat het precies is weet ik niet.
Misschien is het een hoedpin.

Double Happiness met parels (‘double happines’ is een begrip in het Chinees. Het staat voor geluk. De rode ‘steentjes’ zijn de twee Chinese karakters die dit begrip vormen.

Phoenix-kroon van keizerin Xiaoduan, 1573 – 1620.

Een ‘officiele’ foto van het voorwerp.

Phoenix helemaal bovenop de kroon. Je ziet de kop rechts met een snoer met stenen hangend uit de bek. Helaas is dit de achterzijde van de versiering.

Versiering van een keizerlijk hoofddeksel.

Deze afbeelding laat zien hoe het voorwerp op de vorige foto de hofhoed van de keizer versierde.

Hofhoed met marterbont en parels, Marten court hat.

Een ‘officiele’ foto van het voorwerp.

Details met parels.

Gouden broche.

Ik mag weer even naar buiten.

Jiaozi: experiment met stoommandje

Posted on by

Voordat ik morgen de Jiaozi ga stomen
wil ik eerst weten of het stoommandje gaat passen,
en hoeveel water ik in de pan moet doen.
Bovendien moet ik het stoommandje voor het eerste gebruik
toch een keer afwassen. Dat gaat nu in een keer door.

Hoeveelheid water die ik ga gebruiken is 600 ml.
Hoe minder water hoe sneller het kookt en hoe sneller je stoom hebt.
En ik denk dat je niet zomaar 600 ml water ‘verstoomd’.

Ik vond de pootjes toch te laag.
Voor de zekerheid heb ik drie kleine bakvormpjes
die ik toch al in de kast had staan, er bij gehaald.
Als ik die op de bodem van de pan zet
met de open kant naar boven
heb ik veel ruimte voor het water.
Zo met de open kant naar boven,
blijven de vormpjes ook rustig in het kokend water liggen.

Ik denk dat het morgen allemaal goed gaat komen.




Eerste poging zonder de bakvormpjes.





Het water kookt al snel maar ik denk dat het toch al snel te hoog zal komen.





Met de verhoging van de vormpjes gaat de pan nog steeds dicht.





Het gereedschap voor morgen staat al klaar.




Ik voel me net Martin Parr

Posted on by

Ik dacht dat de tijd van de communiecantjes nu toch wel voorbij is.
Is er misschien een ander feest bij een andere geloofsovertuiging
die er voor zorgt dat kinderen in augustus zich opdirken?




Westerpark, Breda.





Westerpark, Breda.




It's a Bird…It's a Plane…It's Superman

Posted on by

Is het een opvouwbare bonbonnixc3xa8re?
Een opvouwbare aluminium wc-borstel?
Een camping kooktoestel?
Een instelbaar ventilatierooster?
Een verstelbare bakvorm?
Is het een sterrenkundig instrument?
Een draagbare televisieschotel?
Is het een designer wieldop?




Nee, dit is een stoommandje.





Volgens de verpakking speciaal voor het stomen van groente.





Ik ga er zaterdag de Jiaozi mee klaarmaken.





En zo vouw je hem dicht.




China reisverslag / travelogue 45

Posted on by

Na de Nine Dragon Screen Wall komt dan een nieuw
hoogtepunt van de dag in de Verboden Stad: de Treasure Gallery.
Letterlijk de schatkamers van de Verboden Stad.
Net zoals alle andere zaken in deze stad
is het van een enorme omvang.
Om daar een idee van te geven begin ik met de plattegrond
van dat deel van de stad, het noord-oostelijke deel
van de stad, waar al de gebouwen liggen die samen
de schatkamer vormen.

Onder aan de zuidkant is de Nine dragon screen wall. Vervolgens poorten en hoven voor je bij de schatkamers komt. Paleizen, hallen, een tuin en zelfs een operapodium.Op de kaart zie je drie kleine fotootjes. Die zul je in wat groter formaat ook in deze log zien. Als je de drie foto’s gepaseerd bent heb je ongeveer de helft van de oppervlakte van de Treasure Gallery achter je. Dan begint het grote werk.

In deze log koop ik al wel het kaartje,
ga ik ook al wel naar binnen,
maar kom ik nog niet aan de schatten toe.
Dat volgt in de volgende logs.

Het kaartje, het is dan al half drie in de middag.

Ning Shou Quan Gong(Complete palace of peace and longevity)

Originally, Ning Shou Quan Gong (Complete palace of peace and longevity) included Ren Shou Gong (Palace of Benevolence and longevity), Hui Luan Gong (Hall of Chirping Phoenixes) and Jie Feng Palace (Hall of Phoenixes), where empress dowagers and imperial concubines lived in the Ming Dynasty. In the Kangxi reign period of the Qing Dynasty, it was renamed Ning Shou Gong (Palace for Peace and Longevity), and also served as the residence for empress dowagers and imperial concubines. In 1776 (the 41st year of the Qianlong reign period), the palace was rebuilt into a residential area for Emperor Qianlong after he abdicated. The layout of the whole palace is an imitation of the Forbidden City with a central axis, and front and rear parts. The buildings in the front part include Nine Dragon Screen, Huang Ji Men (Gate of the norms of government), Ning Shou Men (Gate of Peace and Longevity), Huang Ji Dian (Hall of the norms of Government) and Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity). The rear part consists of three routes. Along the central route, there is Yang Xing Dian (Hall of Moral Cultivation), Le Shou Tang (Hall of Joyful Longevity), Yi he Xuan (Hall of Harmony), and Jing Qi Ge (Pavilion of Prospective Happiness). Yue Shi Lou (Pavilion for Reading) and Chang Yin Ge (Pavilion of Cheerful Melodies) are on the eastern route. On the western route is Ning Shou Gong Hua Yuan (garden of the palace of peace and longevity), or Qianlong garden. The names of all the buildings in this area express wishes for longevity, peace and harmony, such as Le Shou Tang (Hall of Joyful Longevity) and Yi He Xuan (Hall of harmony). After Emperor Qianlong abdicated in favour of his son, Emperor Jiaqing, he remained in Yang Xin Dian (Hall of Moral Cultivation) until his death, and never resided in Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity). Banquets were held at this palace on the birthdays of the emperor and empress dowager. On his 80th birthday, Emperor Qianlong held a banquet to entertain 1000 old men here. In late Qing Dynasty, Empress Dowager Ci Xi once lived here.

Ning Shou Quan Gong
(Het complete complex van het paleis van vrede en een lange levensduur )

Dit paleizencomplex herbergt de schatkamer van de Verboden Stad en bestaat uit een grote groep gebouwen. In sommige van deze gebouwen woonden keizers, keizerin-weduwes en de keizerlijke concubines. In 1776 is het herbouwd om geschikt te maken als residentie van de afgetreden keizer Qianlong.
De plattegrond van het complex is een verwijzing naar de Verboden Stad: een centrale as, voorhoven en bijvoorbeeld een tuin. Alle gebouwen hebben een naam die naar vrede of een lang leven verwijzen. Een van de paleizen Ning Shou Gong werd bijvoorbeeld gebruikt voor het houden van grote banketten. Zo werd ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van de inmiddels afgetreden keizer Qianlong een banket gehouden waarop 1000 oude mannen waren uitgenodigd.

De toegangspoort: the Gate of Imperial Supremacy.

Plein met een volgend toegangsgebouw: the Gate of Tranquil Longevity.

Regenwater afvoer.

Tegeltableau van the Gate of Tranquil Longevity.

Detail.

Detail.

De bewaker.

The Hall of Imperial Supremacy.