Auteursarchief: Argusvlinder

Over Argusvlinder

Living in Breda, in the Netherlands, likes to blog about all the things that keep me busy.

Luc Tuymans: "het fragment is het dominante verhaal"

Posted on by

In Vrij Nederland van 19 maart van dit jaar
staat een mooi citaat over het werk van Luc Tuymans.
Het is niet alleen van toepassing op zijn werk.
De uitspraak kun je op veel moderne kunst toepassen:

De vruchten van deze schilder zijn makkelijk te herkennen, maar nog niet zo makkelijk te typeren.
‘Terughoudend’ kun je ze noemen. ‘Diffuus’ ook. ‘Impressionistisch’ is een term die vaak opduikt. Mij doet Tuymans’ werk denken aan iemand die in een schemerige kamer eindeloos televisie zit te kijken. Kanalen veranderen, programma’s volgen elkaar op, na een uur of twee, drie, vier, vijf, zes verliezen de beelden hun kracht en worden allemaal even betekenisvol – of betekenisloos. De schilder knikt, wanneer ik hem de vergelijking voorleg: ‘Onverschilligheid, onaangedaanheid, gecultiveerde afstand – dat zijn dingen die mij wel interesseren, ja. Dat is toch zo’n beetje de grondhouding van de moderne mens. Niet dat we veel anders kunnen. Mijn generatie, en de generatie na mij nog meer, is opgegroeid met een overvloed aan sensaties en een manco aan ervaring. Het is treurig, maar waar: we nemen de belangrijkste gebeurtenissen in ons leven waarschijnlijk tot ons via televisie, films, internet, via kunstmatige bronnen, kortom.’


Luc Tuymans, Gaskamer, 1986.

Houdt in de postmoderne kunstwereld niet iedereen zijn eigen particuliere tuintje bij?
‘Dat is waar. Wij leven in een tijd zonder dominant verhaal – religieus of anderszins – en dat weerspiegelt zich in de kunsten. Die is versplinterd en gefragmenteerd, het fragment is het dominante verhaal. Het idee van het Grote Alomvattende Meesterwerk – zoals ze dat kenden in de tijd van Van Eyck of Rubens – bestaat niet echt meer. Dat is niet spijtig, dat is juist fijn. Die werken zijn al gemaakt, wij hoeven het dus niet meer te doen. In zekere zin werkt iedere schilder vandaag de dag dus in de schaduw van Jan van Eyck.’


Vrij Nederland: interview Stefan Kuiper, foto Jason Bell.

Kunstvaria

Posted on by

Toevallig liggen er nogal wat mensen in deze kunstvaria.
En dat geeft heel verschillende beelden.




Alexandre-Louis Le loir, Moroccan girl playing a stringed instrument, 1875, watercolor, gouache and graphite on ivory wove paper.

Liggen in de Orientalistische traditie.




Annie Leibovitz, Patti Smith with her children Jackson and Jesse, St Clair Shores, Michigan, 1996, photograph.

Liggen als uitvloeisel van de jaren ’60.




Anthony Gormley, Sculpture, 2010, Canterbury Cathedral.

Liggen in een modern sculptuur.




Antonio Canal (Canaletto), The portico with a lantern, Venduto, 1740 – 1744, etching on paper.

Was hier al eerder te zien maar blijft fascinerend.




Bill Viola, The quintet of the unseen, 2010, video still.

Bill Viola maakt vooral videokunst.
Dit is een zogenaamde ‘still’, een foto van een videobeeld.
Dat is helemaal niet hetzelfde als een video van Viola.
Maar bij gebrek aan beter.




Claude Lazar, Lumiere interieure, 2010, oil on canvas.





Claude Monet, Camille Monet and a child in the artist’s garden in Argenteuil, 1875, oil on canvas.





David Brian Smith, Great expectations – Wow, 2010, oil on herringbone linen.





Eva Hesse, Studiowork, 1968.





Falangcai (Foreign colour) vase with golden pheasants, Qing dynasty, AD 1736 – 1795.





Frank Auerbach, Mornington Crescent – Summer morning.





Gabriele Mxc3xbcnter, Stillleben in grau, 1910.





Georges Rouault, Tristes os, 1934, color etching and aquatint wove paper.





Jack Vettriano, The weight, 2010, oil on canvas.





Jan Breughel de Oudere – Peter Paul Rubens, Allegory of sight and smell, circa 1618, oil on wood.

Wat een samenwerking.
Rubens deed de menselijke figuren, Breughel de rest.
Allegory op het zicht en de reuk.




Lynda Benglis, Phantom, 1971, polyurethane foam with phosphorescent pigments.





Marcel Marien, L’introuvable, 1937, glass and acrylic glass.





Pablo Picasso, Science and charity, 1897, oil on canvas..

Negentiende eeuws liggen.
‘Wetenschap en liefdadigheid’ is de naam van het schilderij.




Piet Mondriaan, Still life with ginger jar 2, 1912, oil on canvas.

Niet zo vaak te zien op Kunstvaria maar daarom niet minder welkom:
Piet Mondriaan.



The logic of forgery / de logica van vervalsingen

Posted on by

Onlangs was Umberto Eco te zien op de Nederlandse televisie.
De betreffende aflevering van ‘Boeken’ is hier te zien.

Get Microsoft Silverlight
Of bekijk de flash versie.

Een van de problemen die Eco uit de doeken doet
is de manier waarop in de 19e eeuw
door mensen vervalsingen maakte van documenten
om politieke en juridische geschillen aan te kaarten en
in hun voordeel te beslechten.
De hoofdpersoon van De begraafplaats van Praag
is zo’n vervalser. Hij maakt in opdracht van wie dan ook
(de Russische geheime dienst bijvoorbeeld) documenten
om bijvoorbeeld het Joodse volk in diskrediet te brengen.
Algemeen wordt aangenomen dat The protocols of the elders of Zion
een vervalsing is gebaseerd op een werk van de Franse schrijver Maurice Joly.
Hij schreef in 1864 een boek waarin hij indirect de toenmalige keizer
van Frankrijk, Napoleon III, van allerlei kwade zaken beschuldigd.
De vorm die hij daarvoor koos was een dialoog tussen aan de ene kant
Machiavelli (de Italiaanse schrijver die de technieken van sluwe politici
beschreef) en aan de andere kant Montesquieu (de Franse filosoof).
Eco vermoedt zelfs nog oudere bronnen ontdekt te hebben.
In dit interview bespreekt hij de aanpak van dergelijke vervalsers.
Will Eisner tekent dit als volgt:




Will Eisner: The plot – The secret story of the protocals of the Elder of Zion, page 13.




Will Eisner: Vrij vertaald.




Chinese medallion

Posted on by




Voorkant: Return from a spring outing, Ming Dynasty, late 16th – early 17th century, ivory, 8,6 cm doorsnee.





Achterkant: Terugkeer van de lentevakantie (vrij vertaald).




Als ik ivoren voorwerpen tegenkom ben ik daar snel door gecharmeerd.
Het Metropolitan in New York lokte me met dit ivoren medaillon
naar hun web site.
Daar ging ik graag naar toe want het is een schitterend voorwerp.

De informatie van de Met geeft aan dat de datum waarop dit soort
ivoren voorwerpen zijn gemaakt, heel moeilijk te bepalen is.
In dit geval is het blijkbaar anders.
Met name de afbeelding van de man met zijn bedienden
wijst op een afbeelding die vaker, ook met andere technieken,
werd gebruikt in een bepaalde tijd.
Eind 16e, begin 17e eeuw, in China.

Foto van de dag door Magnum

Posted on by




Herbert List, Light and Shadow, 1936.




Magnum is naast de naam van een ijsje een bekend persbureau.
Veel grote fotograven werken of hebben voor Magnum gewerkt.
Een er van is Herbert List.
Magnum heeft een enorm fotoarchief met foto’s
van die grote namen, van over een grote tijdspanne.
Die foto’s gebruiken ze om dagelijks, via Twitter en
hun web site, een foto van de dag te presenteren.
Vandaag was dat deze foto van Herbert List.

Deze foto die in Italie gemaakt is, maakt indruk.
Voor een echte topfoto vindt ik het donkere deel te groot.
Het contrast is heel erg scherp.
Maar het beeld is zeker slim in scene gezet.
De armen van de persoon links verstoren het beeld naar mijn gevoel.

Breda en de Grote Kerk

Posted on by

Gisteren had ik de kans om van een hoger punt dan normaal
foto’s te maken van de Grote Kerk in Breda,
het voormalige CSM-terrein en het voormalig Van Gend en Loos-terrein
(toekomstig terrein van het nieuwe station).




De Grote Kerk, hoog boven de binnenstad.





Kruising Tramsingel – Nieuwe Prinsenkade met daarachter het voormalige CSM-terrein.





Breda: Tramsingel.





Het Spanjaardsgat en de Grote Kerk. Boven de rechtertoren van het Spanjaardsgat is het golvend dak van het Chasse theater te zien en meer rechts daarvan de Watertoren.





Breda, Grote Kerk.





Breda, Spanjaardsgat.





Achter de brug en het spoor het voormalige Van Gend en Loos-terrein.





Breda, Grote Kerk.




Politiefoto's

Posted on by

Het Australische Historic Houses Trust is een organisatie
die een aantal historische huizen beheert.
Naast de huizen beheren ze ook een collectie met fotoxe2x80x99s.
Onderdeel daarvan zijn fotoxe2x80x99s gemaakt in de jaren 20 van de vorige eeuw.
Niet zomaar fotoxe2x80x99s maar fotoxe2x80x99s gemaakt door de politie.
Een deel daarvan noemt men de xe2x80x9cSpeciale fotoxe2x80x99sxe2x80x9d.
De meeste speciale fotoxe2x80x99s zijn gemaakt
op het Centraal politiebureau van Sydney.
Het zijn zogenaamde “mug shots”.
Foto’s die de politie maakt ter identificatie.
Blijkbaar is er geen privacy wetgeving in het geding.
De fotoxe2x80x99s zijn gemaakt kort nadat de mensen van straat zijn geplukt.
Op de gezichten zijn de recente gebeurtenissen nog te lezen.
Dat is waarom ze speciaal genoemd worden.

De foto’s zijn te vinden op de volgende website:
Historic Houses Trust

Wat ik er zo leuk aan vind
(naast dat het prachtige zwart/wit fotoxe2x80x99s zijn)
is dat je bij iedere foto een heel verhaal kunt verzinnen.
Soms heeft de politie er al een verhaal bijgeplaatst.




Niet alle vrouwen in deze reeks zijn topmodellen. Deze vrouw is opgepakt voor het verkopen van illegale drank.

Convicted of selling liquor without a licence. Alice Clarke was an entrepreneur who took advantage of restrictive liquor regulations, which forced pubs to close at 6pm. As a “sly grogger” she sold high-priced alcohol from a private residence. Clarke’s arrest came only weeks after the legislation was introduced. Aged 42.






Scarface avant la lettre.

Special Photograph no. 129. A cropped print of this photograph appears in a police photo book from the 1920s, annotated in pencil “magsmen” (oplichters), with no further information offered.
This picture is one of a series of around 2500 “special photographs” taken by New South Wales Police Department photographers between 1910 and 1930. These “special photographs” were mostly taken in the cells at the Central Police Station, Sydney and are, as curator Peter Doyle explains, of “men and women recently plucked from the street, often still animated by the dramas surrounding their apprehension”. Doyle suggests that, compared with the subjects of prison mug shots, “the subjects of the Special Photographs seem to have been allowed – perhaps invited – to position and compose themselves for the camera as they liked. Their photographic identity thus seems constructed out of a potent alchemy of inborn disposition, personal history, learned habits and idiosyncrasies, chosen personal style (haircut, clothing, accessories) and physical characteristics.”





Gracy staat in het Engels voor de gracieus.



Familie van de Amerikaanse Daltons?





Hollands next top model voor de rijpere vrouw. Verrassend modern gezicht. Ze weet hoe ze zich moet gedragen voor een camera. Misschien iets voor omroep Max? Verder geen details van bekend.





Ik zag haar vorig jaar op Lowlands.

Convicted of bigamy and theft. By the age of 24 Alice Cooke had amassed an impressive number of aliases and at least two husbands. Described by police as ‘rather good looking’, Cooke was a habitual thief and a convicted bigamist. Aged 24.




Op 24 jarige leeftijd had ze al twee mannen getrouwd (gelijktijdig).





Ze staat echt beroerd op deze foto. Een beetje dom.

Convicted of stealing. Eileen O’Connor first appears in police records as a ‘missing friend’, or missing person. She is eventually arrested for stealing a wallet and is described by police with the odd epithet (toevoeging aan een naam om de persoon te karakteriseren) ‘inclined to be weak’. Aged 17.




Veroordeeld voor stelen, 17 jaar oud.





Een typische What’s in a name. Deze vrouw heet Mort = dood. Veroordeeld voor de moord op haar geliefde en probeerde daarna zelfmoord te plegen.

Convicted of murder. Mrs Dorothy Mort was having an affair with dashing young doctor Claude Tozer. On 21 December 1920 Tozer visited her home with the intention of breaking off the relationship. Mort shot him dead before attempting to commit suicide. Aged 32.






Van deze foto zijn verder geen details bekend. Dit zijn de leukste. Je kunt er zelf iets bij bedenken. Hij is niet bang, dat is duidelijk. Lichtelijk geamuseerd. Heeft wat van Anthony Hopkins als Hannibal Lector in Silence of the lambs.






Sixteen-year-old Aiden Feutrill is seen in this 1920 prison mug shot, taken while he was serving a sentence for breaking and entering. He appears again in one of a series of group shots taken at Central 25 January 1928, in the aftermath of a raid led by CIB Chief Bill Mackay. Feutrill, who by then had a string of aliases (including Arthur Feutrill, Francis Brown, Reg Dawson, Angus McCrinnon), was charged with assault, and with ‘being found in a house frequented by reputed thieves’




Hij heeft je net een vraag gesteldxe2x80xa6xe2x80x9cGa je mee uit eten?xe2x80x9dxe2x80xa6en wacht op je antwoord.





Deze dames zijn net uit winkelen geweest. Leuke schoenen.




This photograph was apparently taken in the aftermath of a raid led by CIB Chief Bill Mackay – later to be Commissioner of Police – on a house at 74 Riley Street, ‘lower Darlinghurst’. Numerous charges were heard against the 15 men and women arrested. Lessee Joe Bezzina was charged with ‘being the keeper of a house frequented by reputed thieves’, and some of the others were charged with assault, and with ‘being found in a house frequented by reputed thieves’. The prosecuti
on cast the raid in heroic terms – the Chief of the CIB, desperately outnumbered, had struggled hand to hand in ‘a sweltering melee in one of the most notorious thieves’ kitchens in Sydney’. The defence, on the other hand, described ‘a quiet party, a few drinks, some singing … violently interrupted by a squad of hostile, brawling police’ (Truth, 29 January 1928). The gallery was packed with friends of the accused, who loudly jeered the prosecution and police witnesses.









Deze dames zijn net terug van de Tefaf in Maastricht.

The names inscribed here do not appear in police records for 1920-21, and it is likely the women were photographed simply because they were found in the company of known criminals (see ‘Mug shot of Thomas Maria, Arthur Wyatt, and Patrick Dangar, alias Brosnan.’) A copy of this photograph has been sighted elsewhere in police archives, in which the figure here labelled ‘D Morgan’ is additionally annotated ‘lives with Paddy Brosnan’.






De biljartclub.



De man tweede van rechts werd niet veroordeeld.

The quartet pictured were arrested over a robbery at the home of bookmaker Reginald Catton, of Todman avenue, Kensington, on 21 April 1921. The Crown did not proceed against Thomas O’Brien but the other three were convicted.






Zoxe2x80x99n nette dame… In die tijd werd gezegd dat ze leek op een onderwijzeres. Dat wil zeggen kuis, netjes en streng. Maar ze was een dievegge die opereerde onder meerdere namen.





De meeste modebladen zouden dit soort foto’s maar wat graag hebben. Hazel werd in verband gebracht met cocaine maar werd slechts voorwaardelijk gestraft.

Hazel McGuinness was charged along with her mother Ada McGuiness with having cocaine (in substantial quantities) illegally in her possession. Police described a raid on the McGuinnesses’ Darlinghurst house during which the mother Ada threw a hand bag containing packets of cocaine to her daughter, shouting, ‘Run Hazel!’. Despite that, detectives spoke up for Hazel McGuinness in court, arguing that she had been led into crime by her mother (‘the most evil woman in Sydney’) who had raised her in ‘an atmosphere of immorality and dope’. Hazel was given a suspended sentence.






Je ziet hem denken: xe2x80x9cHmm, ik moet hier even een Twitterberichtje over schrijven.xe2x80x9d

An entry in the Police Gazette, 15 September, 1920 reads ‘Alfred Ladewig, alias Wallace, and John Walker, alias Atkins, charged on provisional warrant with stealing by trick the sum of xc2xa3204, at Brisbane (Q), the property of Alfred Walter Thomlinson have been arrested by Detective-constables Matthews and Jones, and Special-constable Bladen, Sydney Police. Both remanded to Brisbane.









Nog al zoxe2x80x99n nette dame. Misschien had ze toch een andere hoed moeten kopen. De hoed die ze ophad deed haar haar geen goed.



Links verlangen, rechts gereed voor een wandeling in het park. Geen verdere details bekend.





Thomas werd beschuldigd en veroordeeld voor het omkopen van een getuige. Op de foto staat geschreven dat hij weigerde zijn ogen open te doen voor de foto. Volgens mij kijkt hij stiekem door zijn oogharen naar de fotograaf.

Thomas Bede was charged with ‘suborn a witness’ (getuige omkopen)at Sydney Quarter Sessions on 11 December 1928, for which he was fined xc2xa38.






Zo weggelopen uit de Great Gatsby of The Godfather.

Although no record for Fay Watson is found in the NSW Police Gazette for 1928, the Sydney Morning Herald (26 March 1928, p. 12) reports her arrest in a house in Crown Street, Darlinghurst, and subsequent conviction for having cocaine in her possession, for which she was fined ten pounds.






De Neus. Deze foto is een pleidooi voor een verbod op hoeden. Na de hoofddoek moeten we ook maar de hoed gaan verbieden In Nederland. Immers je kunt het gezicht van Walter Smith bijna niet zien als hij een hoed op heeft. Misschien moeten we ook maar eens een discussie opstarten over de paraplu. Hij werd veroordeeld en kreeg 6 maanden dwangarbeid opgelegd

Walter Smith is listed in the NSW Police Gazette, 24 December 1924, as ‘charged with breaking and entering the dwelling-house of Edward Mulligan and stealing blinds &c value 20 pounds (part recovered)’, and with ‘stealing clothing, value 26 pounds (recovered) in the dwelling house of Ernest Leslie Mortimer.’ Sentenced to 6 months hard labour.






Spijt?.




Emma Rolfe better known as May Mulholland (also as Sybil White, Jean Harris and Eileen Mulholland) had numerous convictions in the period 1919-1920 for theft of jewellery and clothing (all quality items: silk blouses, kimonos and scarves, antique bric a brac etc) from various houses around Kensington and Randwick, and from city shops. She appears as a mature woman in the NSW Criminal Register of 5 December 1934. By that time she is well known for shoplifting valuable furs and silks from city department stores. ‘When subjected to interrogation by Police who are not acquainted with her character’, the entry notes, ‘she strongly protests her innocence, and endeavours to repress her interviewers by stating she will seek the advice of her solicitor.’




Niet heus. Notoire veelpleegs
ter met smaak. Wanneer ze ondervraagd werd door een politieagent die haar voor het eerst zag, dan protesteerde ze hevig en dreigde met een advocaat.




Forests have been chopped down to print it

Posted on by

De schrijver Anthony Burgess schreef al over “Foucault’s Pendulum”,
of ‘de slinger van Foucault’ (Umberto Eco, 1988):
xe2x80x9cForests have been chopped down to print itxe2x80x9d

“Bossen zijn al omgekapt om het te drukken”,
dus ga het LEZEN!

Anthony Burgess is een Britse schrijver
van onder andere A Clockwork Orange


Ik heb vanmiddag ‘De begraafplaats van Praag’ gekocht.
Via Google kwam ik uit op een boek dat ik al had:
Will Eisner (de Amerikaanse tekenaar) schreef en tekende in 2005
het boek The Plot, The secret story of The Protocols
of the Elders of Zion.
Een graphic novel over een van de grootste fraudes
in onze recente geschiedenis,
Over een totaal verzonnen geschrift dat de onderbouwing
vormt van anti-semitisme, in het verleden,
in de tweede wereldoorlog en in het heden.




Will Eisner: The Plot, The secret story of The Protocols of the Elders of Zion.




In deze materie is het heel gevaarlijk teksten uit hun verband te halen,
omdat zonder de context woorden snel voor verschillende
interpretaties in aanmerking komen.
Maar ik doe het toch omdat voor mij vast staat dat De Protocollen bedrog zijn.

Interessant is dat in de inleiding die Umberto Eco schrijft
op het boek van Will Eisner, hij de volgende zin gebruikt:
“…, narrates how representatives of the twelve tribes of Israel
gathered in the cemetery of Prague to plot the conquest of the world.”

In Nederlands:
“…., vertelt hoe vertegenwoordigers van de twaalf stammen van Israel
(lees van het Joodse volk) zich verzamelden op de begraafplaats van Praag
om complotten te smeden om de wereld te veroveren.”

Daarmee is in dit eerste artikel al gelijk (een deel van)
de titel van het nieuwe boek van Eco verklaard.




Italiaanse kaft van De begraafplaats van Praag.




Dadara: The art of money / De kunst van geld

Posted on by

Biljetten maken en dat als kunst verkopen.
Dat doet Dadara.
De naam roept bij mij associaties op met de kunstbeweging DaDa
en de terreurorganisatie RaRa.

Ook in de Verenigde Staten is er een kunstenaar die
geld zelf tekent en de biljetten vervolgens ook gebruikt
om rekeningen mee te betalen.
De rekening en het biljet vormen dan
het tastbare restant van de performance.
Onnodig te zeggen dat deze humor in de VS maar slecht kan worden gewaardeerd.

Onze traditie van geld maken is veel kleurrijker. Letterlijk.
Dat valt ook te zien op de biljetten van 0 en 1.000.000.




Een biljet van 5000 dollar van J.S.G. Boggs met zelfportret.





Dadara: biljet van 0, voorkant.





Dadara: biljet van 0, achterkant.





Dadara: biljet van 0, achterkant (detail).





Dadara: biljet van 0, achterkant (detail).





Dadara: biljet van 1.000.000, voorkant.





Dadara: biljet van 1.000.000, achterkant.





Dadara: biljet van 1.000.000, achterkant (detail).





J.S.G. Boggs: 1 dollar.




Met dank aan Vrij Nederland en Gerard Janssen.

Twitteren over Umberto Eco

Posted on by

Aanstaande zaterdag ga ik het boek
De Begraafplaats van Praag kopen.
Dit boek van Umberto Eco lijkt me een goed boek.
De recenties waren veelbelovend.
Al eerder was er iets over te lezen op deze blog.
Nu heb ik ook een Twitter account gemaakt
speciaal rond dit boek:
@EcoDiaries








China reisverslag / travelogue 79

Posted on by

Nog snel even langs het centrale plein van Shenyang
en dan via een grote winkelstraat met blinkende winkels
en een minder blinkende schoenmaker naar het
Fangyuan Mansion.
Het is overigens 7 oktober 2009.
Fangyuan Mansion is een groot gebouw in Shenyang, bijna 100 meter hoog.
In het business district.
Naast een busstation.
Het lijkt op de oude Chinese munten.
Dus laat ik daar eens beginnen.

Deze set replica van oude Chinese munten kocht ik later op de dag. De ronde munten hebben in het midden een vierkant gat. Dat zie je ook terug in het Fangyuan Mansion.

Maar eerst nemen we afscheid van Mao.

Shenyang is een grote stad maar niet alles glimt en schittert. Niet anders dus dan bij ons in het westen.

Een winkelstraat. Deze straat heeft midden op het voetgangersdomein stands staan waar vooral huwelijksreportages worden getoond en verkocht. In een wereld waarin je maar 1 kind hebt is waarschijnlijk een huwelijk een nog groter feest dan in een wereld waarin mensen meerdere huwelijken in hun leven sluiten of juist helemaal geen.

Veel reclame, af en toe mondkapjes, veel verkeer.

Dan een warenhuis met waterpartijen, glazen liften, veel kleuren, veel mensen en veel westerse merken.

Hier wordt druk gesproken over een bruidsreportage.

Volledige stand van: Landscape Concept Wedding Photograph. Of zou dat niet de naam zijn van het bedrijf?

Bouwen doet men overal. Dit is een heel veelvoorkomend beeld in China.

Fangyuan Mansion van opzij. Links op de voorgrond de ingang van het busstation.

Deze gebouwen zijn zelfs nog hoger.

We zijn naar binnen gegaan. We wilden in het vierkante gat een kijkje nemen en misschien heb je er een mooi uitzicht. Het gebouw is natuurlijk niet voor toeristen dus van een uitzicht was geen sprake. Hier mijn chauffeur die het interieur eens in zich opneemt.

De naam: Fangyuan Mansion.

Idyllische minicamping in Brabant

Posted on by

Vandaag heb ik in Noord Brabant een zeer idyllische minicamping ontdekt.
Het is niet nodig een eigen tent mee te bregnen.
Ook opzetten is niet nodig.

Idyllische mini-camping in Brabant.

Op verschillende plaatsen langs de A58 tussen Tilburg en Eindhoven staan ze opgesteld. Kleine rode tentjes, maat tuinkabouter. Hier vanchter de vangrail terwijl ik in de file stond. Veel tentjes zijn in de loop van de week wel tegen de vlakte gegaan.

 

Guggenheim top 10

Posted on by

De afgelopen weken heeft zich een nieuwe ontwikkeling voorgedaan
bij de grote musea in de Verenigde Staten.
Het Guggenheim begon er mee.

Het hield bij welke voorwerpen het meest bekeken werden
door de bezoekers van de web site.
Vervolgens werd daar natuurlijk een Facebook-pagina aan gewijd.

Helemaal nieuw is het niet en de keuze is natuurlijk
erg afhankelijk van de collectie en wat het museum online zet.
Verrassend was het wel.

Hier het resultaat.




Eerste Plaats: Richard Serra, Torqued spiral (Closed, Open, Closed, Open, Closed), 2003, weathering steel, 4 x 13.1 x 14.1 meter, plate thickness 5 cm.


Een eerste plaats voor Richard Serra vind ik bijzonder.
Zijn werk is erg mooi maar ik had niet verwacht
dat het zoveel mensen zou aanspreken.
Waarschijnlijk zegt dat dus ook iets van de mensen
die naar websites van musea gaan.
Hoe de ‘verkiezing’ precies verlopen is weet ik niet.
Ik heb het opgevat als dat het Guggenheim bijhoudt
hoeveel mensen in hun on-line collectie naar een bepaald voorwerp zoeken.




Plaats twee: Constantin Brancusi, Bird in space (l’oiseau dans l’espace), 1932 xe2x80x93 1940, polished brass, 151 cm high including base.


Mooi dat het Guggenheim de titels in twee talen bijhoudt
als het werk origineel een titel heeft in een andere taal.
Daarnaast zie ik consequent overal de afmetingen bij.
Ik neem hier alleen de Westerse maten over.
De Amerikaanse maten (inches) heb ik weggelaten.
Dit heb ik niet eerder bij musea gezien.




Derde plaats: Constantin Brancusi, Muse (La muse), 1912, white marble, 45 x 23 x 17 cm.


Veel minder bekend dan het vorige werk van Brancusi op plaats 2.
Opmerkelijk.




Vierde plaats: Robert Delaunay, Eiffel tower (Tour Eiffel), 1911 (Dated 1910 by the artist), oil on canvas, 202 x 138.4 cm.





Vijfde plaats: Salvador Dalxc3xad, Birth of liquid – Desires (La naissance des dxc3xa9sirs liquides), 1931 xe2x80x93 1932, oil and collage on canvas, 96.1 x 112.3 cm.


Dali zie je volgens mij altijd in een lijstje als je
het publiek laat kiezen. Een publiekslieveling.




Zesde plaats: Marc Chagall, Paris through the window (Paris par la fenxc3xaatre), 1913, oil on canvas, 135.8 x 141.4 cm.





Zevende plaats: Vasily Kandinsky, Composition 8 (Komposition 8), july 1923, oil on canvas, 140 x 201 cm.





Achtste plaats: Giacomo Balla, Abstract speed + sound (Velocitxc3xa0 astratta + rumore), 1913 xe2x80x93 1914, oil on millboard with artist’s painted frame (54.5 x 76.5 cm.





Negende plaats: Willem de Kooning, Composition, 1955, oil, enamel and charcoal on canvas, 201 x 175.6 cm.





Tiende plaats: Joan Mirxc3xb3, The tilled field (La terre labourxc3xa9e), 1923 xe2x80x93 1924, oil on canvas, 66 x 92.7 cm.




Het leuke is dat je net zo eenvoudig een lijstje kunt maken
met 10 kunstenaars, waarschijnlijk ook vertegenwoordigd in het Guggenheim,
die niet op bovenstaande lijst voorkomen:
geen Picasso,
geen Giacometti,
geen Rothko,
geen Mondriaan,
geen Van Gogh,
geen vrouwen,
geen…

Kunstvaria

Posted on by

Het mag niet van het Wereld Natuurfonds.
Dat snap ik.
Het gebeurt hopelijk ook niet meer.
Maar dat is geen reden om in 1600 gesneden ivoor
niet meer mooi te vinden.
Ik liep aan tegen een tentoonstelling in het Liebieghaus.
Gevestigd in Frankfurt am Main.
Een prachtige collectie en vandaag een paar afbeeldingen daarvan.




Adam Lenckhardt, Perseus befreit Andromeda, 1643.


Perseus Rescuing Andromeda, 1643
Ivory, height 34,6 cm, width 15,4 cm
Badisches Landesmuseum Karlsruhe




Barbara Hepworth, Curved forms (Pavan), 1956, plaster.


Was volgens mij hier al eens eerder te zien.




Brian Rutenberg, Pine, palm and river 5, 2006.





Borstbeeld van Paus Pius IX.


Misschien is de foto iets te perfect om werkelijk mooi te zijn.
Uit het Vaticaans Museum.




Claude Monet, Les falaises des petites-Dalles, 1884, oil on canvas.





Domenico Tinoretto, Portrait of a Venetian Commander in armor, 1580 – 1590, oil on canvas.





Giotto di Bondone, Bust of an angel, after 1304, polychrome mosaic, Vatican City.





Gold mask, circa 5th – 6th century CE, excavated from Boma cemetery Ili, Mongghul Kura (Zhaosu) County Xinjian, Uygur Autonomous Region China.


Het kan en hoeft niet altijd Toetanchamon te zijn
als het om een gouden masker gaat.




Hans Hofmann, Apparition, 1947, oil on reinforced plywood.


Vorige week ook al een Hofmann.
Toen de laat middeleeuwse schilder.
Nu de expressionistische schilder. Ze heten allebei Hans.




Ignaz Bendl, ca 1692.


Ignaz Bendl (1682xe2x80x931730)
Medaillon commemorating the erection of the mercy columm
ca. 1692
Ivory, height 9 cm, depth 4,2 cm
Kunsthistorisches Museum Wien

In 1679 treft de pest Wenen.
Keizer Leopold I belooft een zuil op te richten als de epidemie zou stoppen.
Ik vermoed dat deze pestzuil de ‘mercy column’ is
waarvoor bovenstaande medallion is gemaakt.
De uiteindelijke zuil is pas in 1693 geinaugureerd.
Aldus Wikipedia.




Jan Steen, Moses and pharaohxe2x80x99s crown, c. 1670, canvas.


Dit motief van ‘Mozes en de kroon van de farao’
had ik niet eerder gezien.
Hier is het een prachtig schilderij waarbij de mensen
waar het om gaat prachtig uitgewerkt en gekleurd zijn
terwijl de figuranten grof zijn opgezet en haast
in de achtegrondkleur verdwijnen.




Jim Dine, Wheat fields, 1989, painted bronze with patina and pigment.





Master of the Martyrdom of Saint Sebastian, The Martyrdom of Saint Sebastian, 1655, Ivoor.


Een ivoren topstuk!


Meister der Sebastians martyrien (detail).



Meister der Sebastians martyrien (detail).





Pablo Picasso, Girl before a mirror, Boisgeloup, 1932.


Meisje voor een spiegel.
Boisgeloup is een plaats in Frankrijk waar Picasso een tijd woonde.




Robert Zandvliet, Pier and ocean, 2010, egg tempera and oil stick on canvas.





Teresita Fernxc3xa1ndez, Portrait (Blind landscape), 2008, polished precision cut stainless steel and enamel..





Victor Dubreuil, The cross of gold, ca 1896, oil on canvas.




Eelco Brand: spelen met perspectief en verwachting

Posted on by




Eelco Brand: tentoonstelling in Breda.




Vandaag opende een tentoonstelling met werk van Eelco Brand.
Mooie computeranimatie/manipulatie.
Te zien in het voormalig kantoorgedeelte van de vestiging van Dagblad De Stem.

De werken die tentoon gesteld worden gaan allemaal
over perspectief en verwachting.

De kantelende huiskamer, de vallende rode bal, lucht, water, bos.
Waar sta jij. Hoe verwacht je dat het volgende moment er uit zal zien…
…en dan de verrassende wending.
De ene rode bal stuiterend, zoals je verwacht
terwijl de andere in de grond verdwijnt.

Van een boterbloem gefilmd als een gigantische boom
die tot een eigenlijk onzichtbare speldekop wordt
als hij wordt bekeken vanachter de wolken.
Alles is perspectief.

De beelden zijn hyperrealistisch maar zonder mensen.
Heel af en toe een vlinder.
Clean, te clean?




De boterbloem als gigantische plant.





Aarde en lucht, gelijk verdeeld.





Hetzelfde groen van achter de wolken bekeken.




Hieronder een voorbeeldje van zijn werk (met dank aan YouTube).



Net als bij Teun Hocks vraag ik me af
wat staat er op het schilderij daar tegen de muur?