Argus in China

Posted on juli 10, 2024 by Argusvlinder

De ‘Rechter Tie’ verhalen van Robert van Gulik, spreken me erg aan.
Detectiveverhalen die zich afspelen in het ‘oude China’.
Ik weet, ‘oude China’ is een enorm rekbaar begrip.

Toen ik in Xi’an in de Moslimwijk liep was ik er eerst voorbij
gelopen. Een kleine poort met ernaast een loket.
Ik had geen idee wat het was maar ben gaan kijken.
Het is ‘The Gao Family Mansion’, een complex met smalle
steegjes met allerlei ruimtes. Ruimtes voor ontvangst, voor
studie, om te wonen en slapen, met keukens enz.

Dit huis was het huis van iemand die tweede werd bij de
keizerlijke examens en dus een belangrijk persoon werd
in de administratie, het bestuur van China.
Het was dus zeker niet het huis van een gewoon man.
Dus waarschijnlijk is het heel anders dan de ruimtes waar
Rechter Tie op bezoek ging bij zijn speuractiviteiten maar
het lijkt er vast meer op dan mijn huis.

Op internet vind je er weinig informatie over en de
informatie die er is komt van toeristische pagina’s.
Een wat uitgebreidere tekst van zo’n site volgt hieronder.
Ik vond ook een artikel uit een blad voor architectuur
(met daarin een plattegrond) maar dit artikel zit achter
een betaalmuur.

In de introductie stond bijvoorbeeld dat dit huis origineel
muren had van aangestampte aarde en dat die allemaal vervangen zijn.
Dat een deel van de ruimtes die er nu te zien zijn nog
de originele plattegrond volgen. Nu zijn er ook meer
verdiepingen waar het origineel veel vaker alleen laagbouw was.
We zijn gewaarschuwd.
Maar ik vond het prachtig!

With a history stretching back over 400 years, the Gao Family Mansion is the ideal place to experience what ancient life would have been like in the rapidly expanding metropolis of Xi’an. Its entrance is an unassuming gate on the side of Beiyuanmen Street in the city’s bustling Muslim Quarter and it offers a slice of tranquillity amongst the lively chaos of this popular dining area. This venerable mansion was originally established during the Ming Dynasty (1368-1644) and served as the former residence of a scholar-official named Gao Yuesong. During his illustrious career, Gao Yuesong achieved the second highest mark in the imperial examination and was awarded with this mansion by the reigning Chongzhen Emperor for his loyal service as an imperial official. His story might be worth mentioning next time you talk to your boss about Christmas bonuses!

Gao Yuesong’s mansion was often a hive of activity, as he regularly hosted events with prominent writers, thinkers, scholars, and performers. Unfortunately, he wasn’t able to enjoy his luxurious home for long, as he tragically died at the age of 31. His family, however, continued to live in the mansion for seven generations and many of his descendants went on to have successful careers as officials within the imperial government.

The mansion itself sprawls over an area of over 2,500 square metres (26,910 sq. ft.) and is made up of 86 rooms, 56 of which are currently open to the public. The entire complex is separated into two courts, the north court and the south court, which in turn each contain four small courtyards. Wandering through this labyrinthine complex, visitors will be met with rooms lavishly decorated with period furnishings and walls beautifully bedecked with traditional Chinese paintings. Alongside being a popular tourist attraction, the Gao Family Mansion serves as the offices for four different organisations, including the Xi’an Chinese Painting Academy.

Nowadays, the Gao Family Mansion acts as a beacon of ancient culture in the city of Xi’an. Every day, performances of traditional Chinese opera and Shadow Puppetry take place on its main stage. Shadow Puppetry is a type of performance that uses simple colourful figures made from leather or paper to act out its stories and is believed to have originated in Shaanxi province during the Han Dynasty (206 BC–220 AD). In-keeping with this local flavour, both the opera and shadow puppet shows at the mansion utilise the local dialect of Shaanxi province and the stories they tell revolve around popular folk legends. These lively performances are complemented by classes on the traditional Chinese art of papercutting and peaceful tea ceremonies at the courtyard teahouse.

China, Xi’an, The Gao Family Mansion, overzicht van de prijzen voor de kaartjes.

Het complex is zo’n 400 jaar geleden aangelegd en heeft, net zoals alles in China, veel meegemaakt. Er is maar weinig informatie bij de voorwerpen. Dus wat je ziet en hoe oud het is blijft een beetje gissen. Maar indruk maakt het wel.

In het complex was ook een theater. In ieder geval voor de Chinese opera.

Een deel van de wanden rond de ruimte waar toeschouwers naar het theater konden kijken.

The Gao Family Mansion, The Yingzi Hall.

The Gao Family Mansion, The Ningrui Hall.

The Gao Family Mansion, de benedenverdieping in de Zuidvleugel. Boven woonde de jonge ongehuwde vrouwen. Hopelijk niet te veel want de vlieroppervlakte is beperkt.

Paestum

Posted on juli 9, 2024 by Argusvlinder

Op de tentoonstelling in Leiden zijn indrukwekkende grafschilderingen
te zien die een paar honderd jaar voor Christus gemaakt zijn.
Ik laat ze hieronder even bij elkaar in een bericht zien.

RMO of Rijksmuseum van Oudheden, Paestum – Stad van godinnen, Rouwbeklag, grafschildering, Paestum, graf nr. 51 (Andriuolo), 350 – 325 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Bloedige sporten, grafschildering, Paestum, graf nr 48 (Andriuolo), 400 – 300 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Jacht, grafschildering, Paestum, graf nr 7 (Gaudo), 375 – 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Muziekbegeleiding en scheidsrechter bij gevechten, grafschildering, Paestum, graf nr 7 (Gaudo), 375 – 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Overwinning, grafschildering, Paestum, graf nr 4 (Vannulo), circa 350 voor Christus, kalksteen en stuc, Parco Archeologico di Paestum e Velia.

Argus in China

Posted on juli 8, 2024 by Argusvlinder

Het was al goed zichtbaar in Dunhuang:
er wonen heel veel Moslims in China.
Bij eerdere bezoeken aan onder andere Beijing en Shanghai was me dat
niet zo opgevallen. Maar in Dunhuang werd het heel duidelijk.
Ook als je de geschiedenis van China een beetje meer begint te begrijpen
snap je dat dit het geval is. In Xi’an is er dan ook een Moslimwijk.
Daar ging ik naar op zoek en vond die best snel.
Tijdens de dagen in Xi’an ga ik er meerdere keren naar toe,
overdag en in de avond.
Bij toeristen heet Xiyangshi ook wel Snack street, en voor eten
heb ik een zwak.
Die middag maak ik dus kennis met Xiyangshi.

Eten is in Azië meestal geen probleem. Eetgelegenheden te over. Dit is een beeld in een straat die dient als, zeg maar, de inleiding.

Het ziet er allemaal heerlijk uit. Zo ruikt het ook en de kleuren. Let maar op….

Een stukje verder en dan links af is Xiyangshi. Het is er druk en het zal er steeds druk zijn. Er zijn Westerse toeristen maar niet veel. De meeste toeristen komen uit China maar vermoedelijk zijn veel mensen lokaal. Het is een ‘voetgangersdomein’ waar ‘bedienend verkeer’ is toegestaan. Let op je hielen.

Paestum

Posted on juli 7, 2024 by Argusvlinder

Griekenland in Italië.
In de selectie die in dit bericht te zien is werd ik
vooral getroffen door de originele vormen.
En door de visschalen. Die vind ik zo prachtig.
In dit bericht 1 voorbeeld.

Rijksmuseum van Oudheden, Paestum, Stad van godinnen, Aphrodite in een schelp, Paestum, 400 – 300 voor Christus, terracotta.

Bloemenvrouwen, Paestum, Foce del Sele, 400 – 300 voor Christus, terracotta.

Vrouwenhoofd, Paestum, 350 – 300 voor Christus, terracotta.

Vrouwenhoofd, Paestum, Tempel van Hera II, 350 – 300 voor Christus, terracotta.

Waterkruik (Hydria) met Lucaanse krijgers, Campanië (Cumae), 350 – 340 voor Christus, aardewerk, Musée du Louvre.

Visschaal met octopus, tandbaars, zeebaars, Apulië, 400 – 300 voor Christus, aardewerk, Rijksmuseum van Oudheden.

Lucaanse ceintuur met haak-en-oog verbinding, Campanië, 400 – 300 voor Christus, brons, Rijksmuseum van Oudheden.

Argus in China

Posted on juli 6, 2024 by Argusvlinder

Xi’an is een grote stad. De eerste hoofdstad van het verenigde China. Het centrum heeft al heel lang een stadsmuur. Die is er nog steeds al is niet duidelijk wat daarvan nog origineel is. Nu is origineel altijd een moeilijk concet bij architectuur. Maar als je nu wilt ervaren hoe dat was dan is dit het enige waarmee je het moet doen. Dus ik ging op de eerste dag van mijn verblijf ‘op zoek’ naar die muur. Dat is niet zo moeilijk. Je neemt een richting en je gaat lopen. De stadsmuur is een rechthoek dus je komt hem vroeger of later tegen. Het is ochtend en het regent. Het zal nog veel regenen. Op mijn wanteling liep ik langs een theater waar deze sociaal realistische kunst stond.

Dit is wat er nog te zien is van de wachttoren aan de noordkant van het centrum. In sta aan de buitenkant van het centrum. Ik kijk dus richting centrum. De moderne wegen zijn ingepast om de muur te laten bestaan. Anyuan Gate, North Gate Watchtower.

Tot 1911 bestond het uit drie gebouwen. De wachttoren is een van die complexen. Er zou ook nog een poorttoren en een hoektoren zijn. In 1911 is een deel verbrand in de 1911 revolutie. Dat is niet de Communistische revolutie maar de revolutue die een einde aan de laatste dynastie van China, de Qing Dynastie, maakte.

Dit is de binnenkant van de wachttoren. Gezien van straatniveau.

Dit is op het niveau van het loopgedeelte van de muur.

De stadsmuur. De regen neemt nog niet af.

Vanaf de stadsmuur kijk je zo het centrum van de stad in.

Zoals overal in China zijn er overal bewakers of oppassers en schoonmakers. Op de muur waren af en toe fietsers. Meestal met mountainbikes.

Op de korte en lange zijdes van de muur zijn voorzieningen voor soldaten, materiaal, enz.

Langzaam gaat het minder regenen.

Paestum

Posted on juli 4, 2024 by Argusvlinder

Poseidonia, zoals Paestum van oorsprong heette, werd rond 600 v.Chr. gesticht aan de Baai van Salerno in Zuid-Italië. De dynamische geschiedenis en culturele diversiteit van de stad, met haar beroemde Griekse tempels, staan centraal in de tentoonstelling Paestum – Stad van godinnen. U ziet een rijke selectie van ruim tweehonderd voorwerpen uit Paestum, waaronder unieke, beschilderde grafwanden uit het archeologisch museum van Paestum, tempelornamenten, godinnenbeeldjes, beschilderd luxe aardewerk, fijn glaswerk, votiefgaven en munten.

De tentoonstelling is tot stand gekomen in nauwe samenwerking met het Italiaanse Ministero della Cultura en het Museo e Parco Archeologico di Paestum e Velia, en brengt een rijke selectie archeologische vondsten uit het oude Paestum in bruikleen naar Leiden.

Er is een podcast!

Leiden, RMO, Rijksmuseum van Oudheden, Paestum, Stad van godinnen, Beeld van de godin Hera, Paestum, 410 – 390 voor Chrostus, Foce del Sele, marmer.

Op het kaartje staat echt ‘marmer’ maar nu ik de foto’s ga verwerken denk ik: zou dat wel correct zijn?

Daunische dubbelvaas, Apulië, 400 – 300 voor Christus, aardewerk.

Kolossale wijnbeker met vrouwenportret, Campanië, circa 325 voor Christus, aardewerk.

Godin op troon, Paestum, 550 – 500 voor Christus, terracotta.

Fragment daklijst met leeuwenkop, Paestum, Tempel van Hera I, 520 – 500 voor Christus, terracotta. #notalion.

Waterspuwer in de vorm van een leeuwenkop, Paestum, Tempel van Hera I, 520 – 500 voor Christus, terracotta. #notalion.

Kalathiskosdans, Mengvat (Krater), Apulië, 400 – 390 voor Christus, aardewerk.

Argus in China

Posted on juli 2, 2024 by Argusvlinder

In dit bericht neem ik je mee van Lanzhou met de hoge
snelheidstrein naar Xi’an. In Xi’an duurt het nog even
voordat ik bij mijn hotel in het centrum ben.
Daar ga ik op zoek naar iets te eten en doe de eerste
indrukken op van deze enorme en drukke stad.
Xi’an is groot, heel groot.
Maar ik begin in Lanzhou.

In Lanzhou maak ik in de vroege ochtend nog een foto van de hotelkunst in mijn kamer. Eerder zag je een tegel uit de badkamer. Maar dit hing in de buurt van het bed.

Vervolgens met een taxi naar het station met de hoge snelheidstreinen. Als je bij zo’n (altijd groot) station aankomt is er vaak maar één deur open waar mensen een voor een naar binnen kunnen. Dan controleert men je ticket en je paspoort. Je bagage gaat door de x-ray apparatuur. Daarna stap je de stationshal binnen. Dan is dit zo’n beetje het beeld.

Dan ga je op zoek naar de wachtruimte. Dat is in de nieuwere stations niet een afgesloten ruimte of zo. De hal staat vol met stoelen en je zoekt een beschikbare plaats in de buurt van het volgende controlepunt van waar je later toegang krijgt tot het perron. Neem plaats.

Dit soort grote borden geven aan bij welke perrons je bent (A14 en A15) en tonen ook de eerstvolgende vertrekkende treinen. Natuurlijk ook hier reclame. Als het tijd is dan moet je nog een keer door de ticket en paspoortcontrole.

Zo’n reis verloopt dan verder prima.
Je zoekt je wagon op, allemaal duidelijk aangegeven.
In de wagon zoek je de stoel.
Zorg wel dat je niet meer tijd neemt dan strikt nodig.
Kom niet te laat bij je trein.

In de buurt van het hotel vind ik een restaurant men een menu in het Cginees en Engels. Mensen die alleen zijn of alleen ergens gaan eten zie je niet veel. Veel restaurants (niet allemaal) zijn typisch ingericht op groepen. Vier, zes of meer, geen probleem. In het restaurant waar ik ging eten zag ik bijvoorbeeld groepen winkelende dames, een hele ploeg van een bouwplaats enz. Gerechten zijn daar ook op afgestemd. Dus ik nam niet een gangbaar gerecht maar 2 bijgerechten. Meer dan genoeg rijst voor mij alleen en gebakken boontjes met knoflook. In Xi’an eet ik ook op avondmarkten of bij kraampjes die vaak een product verkopen maar één keer per dag bij dit restaurant. De specialiteit van het restaurant (legde later mijn vriend uit toen ik hem een foto van het restaurant liet zien) was gestoomde vis. Ik zag veel groepen dat eten. Men kreeg een brander op tafel en een in zilverpapier varpakte grote vis die liggend op een platte schaal met wat water, op de brander ging. Het zag er heerlijk uit maar de vis was veel te groot voor 1 persoon en Engels werd er niet gesproken. Bij de rijst een lepel, bij de boontjes stokjes.

Bijna naast de deur van het hotel is iedere dag (dat ik er was) een avondmarkt. Eten, eten, eten. Kleurrijk, geurend, druk. Heerlijk.

Als je niet meteen ziet wat iets is dan kun je het maar het best proberen. Veel tofu.

Als ik de wijk uit loop naar een van de hoofdwegen van de binnenstad dat zie je in de avond meteen de Bell and drum Tower. Er is een kruispunt om dit complex heen gedrapeerd. Je steekt hier niet zomaar over met al het verkeer. In de buurt van kruispunten zijn er voetgangerstunnels. In de tunnels nog meer winkels en ze stellen je in staat om snel een of meerdere keren over te steken zonder bovengronds te komen.

In de buurt van een groot winkelcentrum, naast de Bell en drum Tower, zie ik deze dames in ‘traditionele’ kleding. Het zijn moderne kledingstukken en mij is niet helemaal duidelijk hoe authentiek ze zijn. Maar het geeft een mooi beeld.

Een klein deel van de avondmarkt.

Bij het winkelcentrum, op een brede ballustrade, staan veel jonge mensen filmpjes op te nemen die naar ik vermoed hun weg wel vinden naar de Chinese sociale media.

Ter voorbereiding op volgende berichten een tekst van Wikipedia:

Xi’an is een stad in China. Het is de hoofdstad van de provincie Shaanxi. Xi’an is het oostelijke eindpunt van de Zijderoute. In vroeger tijden werd het Chang’an genoemd, dat ‘lange vrede’ betekent. Tijdens de Tangdynastie (618-907) was het de hoofdstad van China met een bevolking van 1 miljoen inwoners op een oppervlakte van 84 km², waarmee het de grootste stad op aarde was.

De bevolking groeit sterk en bedroeg in 2020 10,9 miljoen inwoners. Xi’an heeft, mede als gevolg van de Zijderoute, ook een grote moslimwijk met de van oorsprong 1250 jaar oude Grote Moskee van Xi’an.

De stad vormt het hart van het begin van de Chinese beschaving. De Qin-dynastie, de eerste dynastie die China verenigde, had vlakbij zijn hoofdstad. Het graf van keizer Qin Shi Huangdi met het bijbehorende Terracottaleger, is vlak bij de stad te bezichtigen.

Nagekomen bericht

Posted on juli 2, 2024 by Argusvlinder

Now Show, 2024, St. Joost, Graduation Show, Anne Lisa Mulder. Terwijl ik deze foto nam twijfelde ik enorm. Heel orgineel is het werk niet. Ik weet ook de naam niet. Heb onvoldoende opgelet. Als je een beetje om het werk heen loopt zie je langzaam een tekst verschijnen tot het huidig beeld lijkt te ‘verdwijnen’. Ik heb zo iets eerder gezien maar vond het toch leuk. Maar misschien was ik ook wel blij even lekker buiten te zijn.