zomaar uit het raam
keer op keer
plukjes sneeuw
eilanden op een zwarte zee
nagelaten banen
al jaren geleden afgesneden
onze sneeuw is wispelturig
kristal, stuif, vlok
50 woorden volgens Kate
altijd anders
altijd weer
de kermis kan naar huis
de muziek is uitgezet op zondag
de verlichting gaat maandag niet meer aan
de bezoekers blijven thuis
zijn aan het werk of naar school
sneeuwvermaak komt er voor in de plaats
eerst weinig, dan een dwarrelfestijn
de temperatuur is laag
sneeuwballen, slee of
wordt het wintersport?
de stad is in winterse dracht
kermis buiten bedrijf
Cingelstraat is sneeuw
Spanjaardsgat tussen kadetten en ijs
een vlies op de Haven
vissen op ijs
lange sneeuwbaan voorbij de brug
trappen tussen ijs en gemaal
diep zwarte Mark
ijs als spinrag
PTT in ijzig blauw
munten draaien in de koude lucht
een molen, de markt, Grote Kerk en Catharina
de wandelaar glibbert voort
vanmiddag plots een gat in het rad
Sneeuw is zeldzaam geworden in ons land.
Als er sneeuw valt is het een dun tapijt
terwijl ik liever een hoogpolig zie.
Sneeuwpoppen bewonen onze straten en tuinen niet meer.
Sneeuwballen gooien is zeldzaam.
Vanmiddag is het waarschijnlijk allemaal weer weg.
Dat het weer zo veranderd is, hebben we zelf veroorzaakt.
Geniet dus van de weinige keren dat er sneeuw is.
Grijp je kans:
laat de oliebollen staan en maak sneeuwballen!
Tijdens een ochtendwandeling door het centrum van Breda
viel mijn oog op het dak van De Kleine Wereld.
Het dak, normaal rood en robuust, was bedekt met een dunne laag wit.
Een onverwachte transformatie van het stedelijk landschap.
Zou dat nou stuifsneeuw zijn? Het is nog geen oktober…
Breda, Grote Markt, het dak van De Kleine Wereld tijdens mijn ochtendwandeling.
Wat betekent zo’n beeld?
Is het toeval, een lokale verstoring, een atmosferisch incident?
Of is het een echo van iets groters:
een wereld waarin de grenzen tussen natuur
en menselijk handelen vervagen?
De gedachte aan klimaatverandering dringt zich op,
niet als stelling, maar als iets dat zich aandient.
We leven in een tijd waarin het weer niet meer vanzelfsprekend is,
waarin seizoenen verschuiven en patronen vervagen.
De aarde warmt op, zeggen de cijfers.
Maar wat betekent dat voor een dak in Breda,
voor een ochtendwandeling, voor een dunne laag wit dat zich
gedraagt als sneeuw?
Misschien is dit geen bewijs.
Misschien is het een suggestie.
Een moment waarin de wereld zich anders toont,
waarin het vertrouwde een ander gezicht krijgt.
De naam De Kleine Wereld versterkt dat gevoel: alsof hier,
op deze plek, een miniatuurklimaat ontstaat.
Een ritueel van toevalligheid en verandering.
Dit beeld van onze kleine wereld, die besneeuwd is geraakt in september…
Is het een waarschuwing? Een aanwijzing?
Een vergissing van de elementen?
Misschien is het niets. Misschien is het alles.
Een paar van de foto’s hebben een ander onderwerp dan
‘Spontane structuren’. Structuren gevormd door sneeuw
en ondergrond.
De foto’s zijn gemaakt tijdens 1 wandeling.
Maar de foto’s waren erg leuk om te maken en misschien vind je
het ook leuk om naar de foto’s te kijken.
Breda, Kasteelplein en Grote Kerk.
Deel van de cadettenflat van de KMA aan het Kasteelplein.
Is dit een bestaand schrift of spontaan bedachte graffiti? Vervolgens is dan de vraag lees je het zoals je het hierboven ziet of….
Of zo?
Kom er eens om: een geveegde stoep. Tegelijk een mooie groep structuren.
De Verlengde Mark ter hoogte van het Franciscanessenplein.
Rond acht uur vanmorgen dwarrelde er sneeuw naar beneden. In vreemde vormen. Geen donzige vlokken maar een soort van strookjes. Dat was tenminste mijn indruk. Leuk waren de schaduwen van de vallende sneeuw op de reeds gevallen sneeuw. Dat wilde ik op de foto zetten maar bang dat dit niet zou lukken keek ik ook even naar een bijzondere vorm van een schaduw. De schaduw van een rechte paal die vertekend wordt door de verlichting en oneffenheden in de bestrating.
Het grootste nieuws voor mij vanochtend staat eigenlijk
op geen enkele foto van onderstaande serie:
de weekmarkt ging vandaag niet door.
Verder foto’s met sneeuw, ijs en een begin van carnaval.
Prachtig, sneeuw op een dak met twijgen er onder en doorheen.
Ook in Breda is een aantal centimeters gevallen. Vandaag heeft het in de loop van de dag al gedooid in de zon.
Dat het een mooie dag ging worden was al vroeg te zien.
Maar de Grote Markt is leeg. Normaal staat daar de weekmarkt op dinsdag. Maar vandaag helemaal niets.
Helemaal niets? Nee, blijkbaar was men vergeten de vuilniswagen van de gemeente af te bellen. Die stond op zijn plaats. Deze keer zonder werk.
Stukje Grote Kerk met hier en daar sneeuw.
Dit was ook een verrassing. Het stadhuis was omgetoverd in het stadhuis van het Kielegat. Met Kiske en Mieske.
De zon bescheen steeds meer van de Grote Kerk en de hogere panden in de binnenstad.
De Stadhouderspoort van het Kasteel van Breda.
Dit was na de middag: Spanjaardsgat.
Verwaaide sneeuwbal op dun ijs.
De mooiste sneeuw is die waar nog niemand aan heeft
gezeten, waar nog geen sneeuwballen mee zijn gemaakt
of waar nog niemand over gelopen heeft.
Dit is sneeuw tegen een bijna verticaal dak bedekt met dakleer. de takjes die er doorsteken of er onder liggen zijn van een klimplant die al zijn bladeren al een tijdje verloren heeft.
De takken van de hortensia’s steken hier door de sneeuw.
Het gewicht van de sneeuw buigt de top van een heg om. Van bovenaf gefotografeerd.
Allerlei weercodes: code geel, code oranje!
Gisteren sneeuwde het amper 1 centimeter.
Maar het wordt steeds zeldzamer: sneeuw.
Daarom toch maar foto’s gaan maken.
Sommige worden door de sneeuw haast abstract.
Dit beeld doet me bijna denken aan Tanaka Ryohei.
Het was op ons balkon.
Stam van een olijfboom.
Stadhouder Willem III op het Kasteelplein in Breda.
De Waalse Kerk in de Catharinastraat.
Begijnhof.
Valkenberg.
Tobias en de Engel, Mari Andriessen.
Hercules.
Het Kasteel van Breda.
Gisteren zag ik deze panelen tegen de schutting rond de Grote Kerk hangen. Wat het precies is en wie het gemaakt heeft, ik weet het niet. Leuk vind ik een paar van die panelen wel.
Het zou zomaar kunnen zijn dat de makers van het logo van ‘Betoverend Breda’ de makers zijn van deze panelen. Deze groep panelen zou ik dan ‘Kerstrood’ noemen.
Dit zou ik dan ‘Schudden en sneeuw’ noemen.
Als het sneeuwt ziet alles er anders uit, mooier.
Een witte sluier werkt oneffenheden weg.
Het lijkt wel of iedere foto gelijk een mooie foto is.
Dat is natuurlijk niet waar.
Maar ik vind mijn foto’s van vanochtend,
de meeste vanuit de kamer, door het raam met druppels
smeltwater, toch aardig geslaagd.
Planten, kleuren, sneeuw.
Smeltende sneeuw.
De carnavaleske sneeuwcycloop.
Sneeuw in de top van de den.
Voetstappen.
Valkenberg in smeltende sneeuw.



Wie het weet mag het zeggen.
Als we de sneeuw van de afgelopen dagen even vergeten
en we doen net of het niet hard waait en koud is
dan hadden we deze week de eerste lente ochtend.
Het wordt al steeds vroeger licht.
Hier de KMA in de vroege ochtend.
Kasteelplein Breda.


Sneeuw op het bankje op het Kasteelplein in Breda.