India 2012 – 2013: deel 20

 photo 20121218DavidKerkhoffKoshatnikCondensedItalic.jpg


Dinsdag 18 december 2012

R U S T D A G

We hebben ruim uitgeslapen.
Dan met een riksja naar de buurt van het station waar de Lonely Planet
de meeste adressen van vermeld. (Logisch want de LP is bedoeld
in de eerste plaats voor back packers.
Niet voor verwende toeristen met eigen auto en chauffeur).
Aurangabad maakt een indruk heel groot te zijn.

 photo DSC_0465DeWasSpijkerbroek.jpg

Vandaag krijgen we ook onze was terug. Dat is een avontuur op zich. Het is altijd maar weer afwachten wat en hoe je het terug krijgt. Hier mijn spijkerbroek.

De oude stad is, buiten de poorten, niet oud meer.
Er wonen veel traditionele moslims, dus veel vrouwen in zwart.
De stad is een uitvalsbasis voor Ellora en Ajanta.
Ajanta spreek je overigens uit als A-djanta.

 photo DSC_0466NieuweSchoenen.jpg

In de oude stad koop ik een paar schoenen. Ik heb pech met de schoenen die ik bij me had.

De riksa chauffeur zet ons niet af bij het station maar bij
het MTDC (Government of India) Holiday Resort.
MTDC staat voor Maharashtra Tourism Development Corporation.
De tuin van het hotel is mooi, het hotel minder.
Maar daar waren we niet naar op zoek.

 photo DSC_0467NieuweSchoenen.jpg

Vandaar zijn we gaan wandelen om uiteindelijk bij het station
uit te komen.

 photo DSC_0468NieuweSchoenen.jpg

Dan lopen we tegen een riksje driver aan die toevallig wel goed Engels spreekt.
Er zijn in Maharastra veel minder mensen die goed Engels spreken.
Ook schoolkinderen niet.
Je zou dat in de grote steden juist wel verwachten.

 photo DSC_0469Sokken.jpg

Sokken en zakdoeken.

De Lonely Planet spreekt zeer lovend over het hotel ‘Lemon Tree’ (en
doet dat vandaag de dag nog steeds).
Als je de reviews leest dan trek ik daar de conclusie uit
dat er ook wel een restaurant heeft (werd niet genoemd in de LP).

 photo DSC_0469AlsErGeenGatenInzittenZakdoek.jpg

Als er geen gaatje in de kleding zat, of geen lusje, dan maakte men het gaatje zelf wel even om de waslabel er aan te bevestigen. Zie de zakdoek hierboven.

Nou dat restaurant is er en het mag er zijn!
We hebben er uitstekend gegeten.
Het is er wel wat duurder dan in andere restaurants.
De inrichting zou niet mijn keuze zijn.
Het trekt wat op een soort fast food restaurant.
Maar het Indiaas eten is er prima.
Men heeft ook Continental dishes.


Het lettertype in de titel van 18 december 2012 is van David Kerkhoff en heet Koshatnik Condensed Italic.

India 2012 – 2013: deel 17

 photo 20121216DavidKerkhoffCulDeSac.jpg


De nachttrein.

Maar omdat we er geen genoeg van kunnen krijgen
nog 1 keer naar de Old Palace, of beter gezegd,
naar alle stalletjes rond de tempel in het centrum van Kolhapur.

 photo DSC_0374TaraRani.jpg

Het standbeeld van Tara Rani.

De driver parkeert de auto op de parkeerplaats voor de pelgrims.
Iets wat we eerder niet zagen
zijn wielklemmen en het verwijderen van verkeerd gestalde brommers
rond het paleis en de tempel.
Rond de tempel is veel bewaking en zoals vaker in India
zijn er stukken ‘voetgangersdomein’.

 photo DSC_0377Worstelen.jpg

Standbeeld voor de worstelaar bij The Old Palace.

 photo DSC_0380Armbandje.jpg

Bij de offerandes die je kunt kopen in de stalletjes rond de tempel
stond ook een kokosnoot, volledig versierd.
Je kunt die naar eigen inzicht voorzien van een gezicht en
allerlei andere versiersels, bijvoorbeeld een kroontje.

 photo DSC_0381VersierdeOffergave.jpg

Een gezichtje heb ik gekocht.
Compleet met een potje ‘lijm’ waarmee ik het gezichtje
meerdere keren op een ondergrond kan plakken.

 photo DSC_0384VerkiezingenInAantocht.jpg

De verkiezingen zijn in aantocht. Dus heel veel borden, meer dan anders.


 photo DSC_0385AltijdAfrikaantjes.jpg

Overal kun je bloemen kopen. Hier Afrikaantjes (Tagetes). Zowel geel als oranje. Allemaal om in de tempel te gebruiken. Het is warm.


 photo DSC_0386.jpg

Omdat het zo warm is heeft dit beeld een eigen paraplu.


Nog even gegeten in een hotel en we gaan zodadelijk naar het station.
We hebben het stationsgebouw al gezien.
Het is in een traditioneel Engelse stijl gebouw station,
zoals je dat bijvoorbeeld ook in Chennai ziet.

Mooie letters

Ik ben bezig met een fotoverslag
van onze reis naar India, eind 2012, begin 2013.
Voor de datums en de titels van de verschillende afleveringen
heb ik lettertypes gezocht die iets met India te maken hebben.
Soms is die relatie niet zo voor de hand liggend.
Er is een lettertype bij dat is geinspireerd op letters
die de maker zag op een foto met daarop geschilderde letters
op de romp van een boot die jaren geleden ook India had aangedaan.

Een aantal van deze mooie lettertypes zet ik hier
voor een keer bij elkaar:

 photo 20121214RebeccaAlaccariBirtdayWeb.jpg

Rebecca Alaccari, Birthday Web.
De stad Kolhapur.


 photo 20121215JasonAnthonyWalcottIndiaInk.jpg

Jason Anthony Walcott, India Ink.
De stad Kolhapur.


 photo 20121216DavidKerkhoffCulDeSac.jpg

David Kerkhoff, Cul de sac.
Geen stad, een nachtje met de trein.


 photo 20121217PMHashimIndusProBold.jpg

P. M. Hashim, Indus Pro Bold.
De stad Aurangabad.


 photo 20121218DavidKerkhoffKoshatnikCondensedItalic.jpg

David Kerkhoff, Koshatnik Condensed Italic.
De stad Aurangabad.


 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg

The Fontry, Droeming Normal.
De stad Aurangabad.

Aurangabad is een rommelige stad.
Daarom past dit lettertype van de drie het best bij Aurangabad.


 photo 20121220GoumlranSoumlderstroumlmShabashProLight.jpg

Göran Söderström, Shabash Pro Light.
De stad/plaats Ajanta..


 photo 20121221LinotypeSaralDevanagariStdRoman.jpg

Linotype, Saral Devanagari Std Roman.
De stad Mandu.


 photo 20121222RicardoMarcinEricaJungNanquim.jpg

Ricardo Marcin and Erica Jung, Nanquim.
De stad Mandu.

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg

Nick Curtis, Skittles N Beer NF.
De stad Mandu.


 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg

Brian Willson, Antiquarian Scribe.
De stad Maheshwar.


 photo 20121225BasJacobsAkiemHelmlingSamiKortemaumlkiFakirBlack.jpg

Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemäki, Fakir Black.
De stad Omkareshwar.


 photo 20121226PhilipBouwsmaPatrickGriffinSymposiumProMedium.jpg

Philip Bouwsma and Patrick Griffin, Symposium Pro Medium.
De stad Omkareshwar.


 photo 20121227DanXSoloBuddhaNormal.jpg

Dan X. Solo, Buddha Normal.
De stad Omkareshwar.


En dan ben ik nog niet helemaal aan het eind van de vakantie!

India 2012 – 2013: deel 11

 photo 20121212DavidKerkhoffRatInfestedMailboxWeb.jpg


Woensdag 12 december

Gol Gumbaz, Ibrahim Rauza, Citadel met Jama Masjid.

Op 12 december 2012 bezochten we een aantal bezienswaardigheden in
Baijapur. De eerste, Gol Gumbaz, kwam aan bod in mijn vorige blog
over deze reis. Nu is Ibrahim Rauza aan de beurt.

Rauza betekent tombe.
Het is dus het grafmonument van Ibrahim,
Ibrahim Adil Shah II en voor zijn koningin Taj Sultana.
Het is gebouwd in 1627.
In een grote tuin ligt een ommuurd gedeelte.
Binnen de ommuring zijn er drie architectonische elementen te zien
op een plateau: een grafmonument, een tank (bad of vijver) en
een moskee.
De architect was uit Perzie afkomstig en heette Malik Sandal.

De zon zat, afhankelijk hoe je het bekijkt,
die dag erg mee. Het was warm en erg scherp.
Dat beinvloedde de kwaliteit van de foto’s nogal.

 photo DSC_0207IbrahimRauzaTuinDanNanLinksMausoleumPoortgebouwEnMoskee.jpg

Ibrahim Rauza: op de voorgrond de tuin, dan links het mausoleum, in het midden het poortgebouw en rechts de moskee.


Op 12 december schreef ik:

Het Ibrahim Rauza-complex bestaat niet uit 1 gebouw maar
is een groep van gebouwen/structuren:
= een gebouw met minaretten met in de centrale ruimte
een aantal grafmonumenten.
Het gebouw is vierkant met aan 2 kanten deuren;
= een moskee met een grote koepel. Het gebouw is aan 1 kant
helemaal open. Het oosten wordt aangegeven door een nis;
= tussen de 2 gebouwen een tank (watervoorziening);
= haaks op de as die door de twee gebouwen loopt
staan poortgebouwen met minaretten;
= het hele complex is omzoomd met een muur.

Heel sierlijk. Veel versieringen, zeker op het gebouw dat de graven bevat.

 photo DSC_0208OnderdeelVanDeOmmuring.jpg

Ruimte in de muur.


 photo DSC_0209EenHeleKlas.jpg

Ibrahim Rauza, de moskee met een hele klas bezoekers.


 photo DSC_0210NieuwsgierigeDamesD1.jpg

Nieuwsgierige dames.


 photo DSC_0210NieuwsgierigeDamesD2.jpg


 photo DSC_0211TankMetOpDeAchtergrondDeMoskee.jpg

Op de voorgrond de tank met daarachter de moskee.


 photo DSC_0212DeurVanBuitenGezien.jpg

Een van de twee deuren van buitenaf gezien.


 photo DSC_0213Ramen.jpg

Maar ook de ramen zijn van prachtig teakhout.


 photo DSC_0214.jpg

Binnen in Ibrahim Rauza.


 photo DSC_0215MausoleumVanIbrahimRauza.jpg


 photo DSC_0216BovenlichtVanBinnen.jpg

Sierlijk bovenlicht.


 photo DSC_0217AltijdMaarWeerDiePrachtigeDeuren.jpg

Altijd maar weer die prachtige deuren.


 photo DSC_0218DeGrafmonumentenInHetMausoleum.jpg

De grafmonumenten in het mausoleum.


 photo DSC_0219BovenlichtVanBuitenD.jpg

Het bovenlicht van buiten.


 photo DSC_0220BuitenzijdeMausoleum.jpg

Details van de buitenzijde van het mausoleum.


 photo DSC_0221OmgangVanHetMausoleumMetZichtOpDeMoskee.jpg

De omgang van het mausoleum met zicht op de moskee in de verte.


 photo DSC_0222InActieD.jpg

 photo DSC_0223InVolleVluchtD.jpg

 photo DSC_0225Papagaaien.jpg

 photo DSC_0225PapagaaienD.jpg


 photo DSC_0226VersieringMausoleum.jpg

Een van de minaretten.


 photo DSC_0227HetPlateauMetAchterDeMoskeeEnRechtsHetMausoleum.jpg

Hier zie je het plateau met achter de moskee en rechts het mausoleum.


 photo DSC_0228SymmetrieMetPootgebouw.jpg

Symmetrie met poortgebouw.


 photo DSC_0229HetMausoleum.jpg

Het mausoleum.


 photo DSC_0230DeMoskeeIsAanDeVoorkantHelemaalOpen.jpg

De moskee is aan de voorkant helemaal open.


 photo DSC_0231MausoleumVanuitDeMoskee.jpg

Het mausoleum vanuit de moskee.


 photo DSC_0232TankEnMausoleumVanuitDeMoskee.jpg


 photo DSC_0233Moskee.jpg


 photo DSC_0234Symmetrie.jpg

Symmetrie met prachtige versieringen.


 photo DSC_0235VersieringVanDeMoskee.jpg


 photo DSC_0236DeMoskeeOpFundamenten.jpg

De moskee met het plateau.


 photo DSC_0238IbrahimRauzaVanafDeOmmuring.jpg

Ibrahim Rauza vanuit het poortgebouw. We namen afscheid.


Het lettertype in de titel van Bijapur 12 december 2012 is van David Kerkhoff en heet Rat infested mailbox Web. De titel van het lettertype (van ratten vergeven brievenbus) heeft niets met India of Bijapur te maken. Het is gewoon een

India 2012 – 2013: deel 10

 photo 20121212DavidKerkhoffRatInfestedMailboxWeb.jpg


Woensdag 12 december

Gol Gumbaz, Ibrahim Rauza, Citadel met Jama Masjid.

Hotel: Shashinag Regency; mooie tuin. Zwembad met water! Het hotel ligt wel 5-6 kilometer van de monumenten af.

Het is 08.40: ontbijt in de warme zon in de tuin.

Gol Gumbaz is ongelofelijk.
Vandaag is Bijapur een kleine stad met 100.000 inwoners,
maar ooit was het de hoofdstad van een rijk met een koning
die zich een dergelijk enorm mausoleum kon veroorloven.
De basis van het gebouw is vierkant.
Op iedere hoek staat een kleine toren (aanzet tot minaret).
Bovenop een enorme koepel.
Binnen is het een (1) grote ruimte, zonder pilaren.
De koepel met aan de basis de zogenaamde fluistergalerij.
Toen we daar liepen zong een onderwijzer zachtjes een lied.
Het was overal te horen.
Toen mochten de leerlingen hun gang gaan,
ondersteund door de aanwezige volwassenen.
Het kabaal was niet te harden.

De ruimte is leeg op een groot, stenen plateau in het midden na
met daarop de grafmonumenten van de koninklijke familie.

 photo DSC_0162HetBladEnDeZaadjes.jpg

Dit is het blad van het zaad en een paar zaadjes die ik gisteren, onderweg meegenomen had.


 photo DSC_0164GolGumbazVanuitDeAuto.jpg

Gol Gumbaz vanuit de auto, onderweg naar het monument. We kijken er naar uit.


 photo DSC_0165GolGumbazVerborgenAchterHetMuseum.jpg

Gal Gumbaz gedeeltelijk verborgen achter het museumgebouw dat er voor staat.


 photo DSC_0166GolGumbaz.jpg

Gol Gumbaz. De naam komt uit het Perzisch: Gol Gumbadh. Dit betekent ‘rozekoepel’ (volgens Wikipedia), een verwijzing naar de bloemmotieven die aan de basis van de koepel zijn aangebracht.


 photo DSC_0167GolGumbazTekst.jpg

Gol Gumbaz

Gol Gumbaz (meaning, round dome) is the mausoleum of Muhammad Adil Shah II (1627 – 1657 AD), the seventh Sultan of Bijapur’s Adil Shahi dynasty.

Built in 1659 AD, at the architectural zenith of the Adil Shahi dynasty, its immense proportions make this mausoleum a masterpiece of Islamic architecture. With an internal diameter of 37, 92 meter, the tomb’s enormous dome is one of the largest in the world. It covers a floor area of 1703,56 M2, the largest under any domed building in the world.

 

The tomb is famous for the technically ingenious yet artistic manner in which the hemispherical dome has been constructed on a square base. Instead of pillars, the massive brick dome is supported by a system of eight intersecting arches that create interlocking pendentives (curved wall surfaces forming a transition between the circular dome and its square-shaped support) which bear the load of the dome. Though domes are frequently raised on square bases, the system of interlocking pendentives used her is uncommon.

 

The Gol Gumbaz is also well-known for its whispering gallery, a gallery around the base of the dome, accessed through winding staircases in the four corner towers. Because of the dome’s remarkable acoustic properties, the faintest sound made at one end of the gallery can be clearly heard at the other end. Every sound echoes 10 to 12 times and reverberates for 26 seconds, the longest known reverberation count of any building.

 

On the platform in the centre of the tomb chamber are the tombstones of Mohammad Adil Shah, his two wives, his son and daughter, and his mistress, the dancing girl Rambha. Their real graves are in the cellar below.

 


 photo DSC_0168GolGumbaz.jpg


 photo DSC_0169ToegangGolGumbaz.jpg

Toegangsgedeelte van het gebouw. De gebouwen uit deze periode zijn niet heel erg veel versierd maar wel heel typisch.


 photo DSC_0170TypischeVersiering.jpg

Dit is een voorbeeld van die typische versiering van dergelijke monumenten.


 photo DSC_0171TypischeVersiering.jpg

Hier nog een detail.


 photo DSC_0172TypischeVersiering.jpg


 photo DSC_0173.jpg

Een van de vier torens. Er zijn veel bezoekers. Het blijkt dat hogere klassen op dit moment examen doen en dat de lagere klassen daarom op schoolreisjes gaan.


 photo DSC_0174GrafmonumentenMetKoepel.jpg

Hier een poging on de ruimte binnen te laten zien. Van de grafmonumenten tot aan de koepel.


 photo DSC_0175GolGumbazInterieur.jpg

Gol Gumbaz interieur.


 photo DSC_0176GolGumbazDeGrafmonumenten.jpg

Het plateau met de grafmonumenten.


 photo DSC_0177DeGrafmonumenten.jpg

De werkelijke graven van Muhammad Adil, zijn jongere vrouw Arus Bibi,
zijn favoriete dochter en een kleinzoon, bevinden zich in een kelder.


 photo DSC_0178.jpg

Een nis, een van de weinige versieringen aan de binnenkant van het gebouw.


 photo DSC_0179.jpg

 photo DSC_0181SpaarzameDecoratie.jpg

Toegang tot een van de torens.


 photo DSC_0182DeKoepelBinnenzijde.jpg

De koepel met de ondersteunende gewelven.


 photo DSC_0183DeArchitectuurBinnen.jpg

Prachtige structuur in de architectuur. Lelijke zin maar de Gol Gulbaz is prachtig in zijn eenvoud


 photo DSC_0184VersieringenAanDebuitenkantVanGulgumbazVanuitTrappenhuis.jpg

De versiering vanuit het trappenhuis van een van de torens.


 photo DSC_0185VersieringsElementenOnderKoepelNiveau.jpg

Steunberen, versieringen net onder de koepel.


 photo DSC_0186BasisVanDeKoepelVanuitHetTrappenhuis.jpg

De basis van de koepel vanuit het trappenhuis. Rechts, onder tegen de koepel zie je de rozebladeren of misschien lotusbladeren.


 photo DSC_0187.jpg

De ruimte buiten naast de koepel. Van beneden zie je dat niet maar de vierkante vorm va de basis van het gebouw en de ronde koepelvorm die er op geplaatst is, laten boven ruimte voor een omgang. Links zie je de bladerversiering tegen de koepel.


 photo DSC_0188RechtsHetBeginVanDeKoepel.jpg

De bovenkant van de toren.


 photo DSC_0189eeneersteAanzetTotMinaret.jpg

Een eerste aanzet tot een minaret? Nee, dat denk ik niet. Dit gebouw was gereed in 1656. De Taj Mahal bijvoorbeeld werd afgerond in 1648. Mohammed Adil Shah, Sultan of Bijapur en de architect Yaqut of Dabul kenden dat gebouw.


 photo DSC_0190.jpg


 photo DSC_0191MoskeeNaastGolGumbaz.jpg

De bijbehorende moskee.


 photo DSC_0192OmgangOnderAanDekoepel.jpg


 photo DSC_0193DeOmgevingVanafDeBasisVanDeKoepel.jpg

Het uitzicht vanaf de Gol Gumbaz. Bij het mausoleum horen nog een aantal gebouwen.


 photo DSC_0194ZichtOpDeGrafmonumenten.jpg

Zicht op de grafmonumenten vanaf de fluistergalerij. Het is een duizelingwekkende hoogte.


 photo DSC_0195Fluistergalerij.jpg

De fluistergalerij is zo’n 3,5 meter breed.


 photo DSC_0196FluistergalerijAanDeBasisVanDeEnormeKoepel.jpg


 photo DSC_0198VanafDeFluistergalerij.jpg


 photo DSC_0199GolGumbazOverzichtInterieur.jpg


 photo DSC_0200EenVanDeEnormeDeuren.jpg

Een van de enorme deuren in het gebouw.


 photo DSC_0201VersieringenZijnBeperktMaardaaromNietMinderMooi.jpg

Het aantal versieringen is beperkt maar ze zijn daarom niet minder mooi.


 photo DSC_0202GroteToegangsDeur.jpg

De grote toegangsdeur.


 photo DSC_0203.jpg


 photo DSC_0204.jpg


 photo DSC_0205.jpg

Nog een laatste blik.


 photo DSC_0206.jpg

Van hieruit gaan we naar Ibrahim Rauza, maar daarover meer in een volgende blog.


Het lettertype in de titel van Bijapur 12 december 2012 is van David Kerkhoff en heet Rat infested mailbox Web. De titel van het lettertype (van ratten vergeven brievenbus) heeft niets met India of Bijapur te maken. Het is gewoon een mooi font.

India 2012 – 2013: deel 04



Zondag.

Vanacht heb ik mijn telefoon opgeladen
en vanochtend ontdekte ‘hij’ dat we in een andere tijdzone zijn.
In een donker restaurant ontbijten we (warmte buiten houden).
De douche was een avontuur op zich maar we zijn schoon,
uitgeslapen en klaar voor het avontuur van vandaag.

Vanochtend de Charminar bezocht.
Een groot moslim bouwsel in de oude stad van Hyderabad.
Het is een soort hoge, vierkante, poort met vier minaretten.
Het deel onderaan de minaretten kun je bezoeken via een smalle trap.


Hyderabad, Charminar.

Vanuit dat hoge deel heb je een mooi uitzicht op de marktstraten
rond dit gebouw (en de andere grote gebouwen in de buurt).
Het is er druk, niet superdruk, als we aankomen.
Al snel wordt het drukker.


Hyderabad, de grote moskee of Jama Mashid.

Ik heb de grote moskee bezocht.
Groot is de belangrijkste eigenschap, dan pas mooi.
L. mag er niet in zonder sjaal (die ze niet bij zich had)
en mijn kleine rugzak moet ik afgeven.
Niet gedaan dus.
L. heeft buiten gewacht met mijn rugzak.


Hyderabad, Charminar.

Rondgelopen, gezetten.
Hyderabad is een erg levendige stad.
Veel verkeer, veel luchtvervuiling,
weinig Westerse toeristen.

Hyderabad is een moslimstad. Er lopen veel vrouwen met een chador.



Een Hindoe-tempel vlak bij de Charminar. Lijkt misschien pittoresk, maar kijk maar eens goed.



De blauwe ijzeren hekken zijn van de oproerpolitie en ze omringen de tempel. Het ijzerwerk in de tempel is iets dat je vaker ziet in India maar hier dient het in ieder geval twee doelen.


De oude stad heeft een aantal toegangspporten. Centraal daarbinnen liggen een aantal belangrijke gebouwen waaronder de Charminar, de Jama Mashid en het Chowmahalla paleis.


In mijn geheugen zijn de kleuren heel anders in India dan wat je hier op de foto’s ziet. Dat komt door de felle zon. Zie maar eens hoe groen de letters in de schaduw zijn: ADARSHAN. De tekst er pal boven is niet te lezen vanwege het felle zonlicht dat er op schijnt. Mooie ramen en houtsnijwerk.



Onderste deel van de Charminar.



Ja, er volgen er nog een paar.


Foto gemaakt terwijl ik onder de Charminar sta.





Veel toegepaste manier van zon-regen-wind-wering in ramen.




Een stadspoort vanuit de Charminar.





Heel veel versieringen tref je niet aan in Moslim bouwwerken. Maar de gestilleerde vormen, met al dan niet kalligrafie, is vaak prachtig.



Taxistandplaats annex groente en fruitstalletjes.


Het voorhof en het hoofdgebouw van de Jama Mashid moskee vanaf de Charminar.


Hij heeft natuurlijk 4 kanten.



In een winkelstraat, in een oude poort. Mooie ramen boven, beneden de diverse winkeltjes. Sommige nog gesloten.


Het maken van bladgoud en bladzilver is een ambacht wat je hier nog ziet. Vervolgens wordt het bladgoud en bladzilver verwerkt op prachtige kistjes.


Niet alles is van edelmetaal wat schittert en schijnt.



Sugar cane juice for 5 roepies.


De ingang van de Jama Mashid. Een grote poort maar heel erg uitnodigend was hij niet.


Detectiepoortjes.



Graven van de moslimheiligen in de Jama Mashid.


Rand aan de basis van de grafmonumenten.


Een deel van de moskee stond in de steigers. Hele stukken werden heel intensief schoongemaakt.




Het deel van de moskee waar de meeste mensen normaal gesproken zullen gaan bidden was afgesloten met een groot hekwerk.


Deel van een marmeren hekwerk.


Ik wil iedere keer zeggen dat ik steeds meer onder de indruk kom van hoe de Efteling gebouwen uit 1001-nacht afbeeldt. Maar tot dit Engels ziekenhuis heb ik me ingehouden. Maar de kolonisator bouwde in deze stijl, dus…..




Deuren en poorten. Ze scoren altijd hoog bij mij. In India zie je ze overal en in alle kleuren.


De klink.


Gewilde artikelen op de koopzondag.



Het Engels ziekenhuis gereflecteerd in een ‘glazen’ gevel.


Mooi groen is niet lelijk.




We hebben gegeten bij Hotel Shezan.
Er is een gedeelte aan de straat waar je kunt eten
maar ook een deel voor families.
In dat donkere deel van het gebouw is het koel en het eten is er prima.
Biryani is wat ons aangeraden wordt
We kregen een spinazie saus met kip en roti.
Niet heet maar met een prettig scherp gevoel rond je lippen na het eten.
Goed drinken dus.