Lost & Found.
Na een evenement liggen er altijd heel bijzondere dingen
in het Valkenberg.
Balk, 3,5 – 4 meter lang, 15 cm breed, 5 cm dik.
Grote splinter, 0,5 meter lang.
Vandaag is in de Grote Optocht van het Kielegat
de nieuwe Prinsenwagen, die gebouwd is door CV Simpel,
in gebruik genomen.
In deel 1 van het verslag van de optocht waren er ook
al foto’s van te zien.
Hier komt de nieuwe wagen door de Haagrijk naar het startpunt van de optocht gereden.
De wagen staat aan de ‘startstreep’.
Prins Daan is met zijn gevolg per bus aan komen rijden en gaat de nieuwe wagen bekijken.
Hier kijkt Prins Daan samen met een van de bouwers van CV Simpel eens uitgebreid naar de wagen.
Laten we nog eens dichter bij gaan kijken.
De achterkant van de wagen hangt vol met de schilden van de voorgaande prinsen.
De nieuwe Prinsenwagen is in gebruik genomen.
Met het vertrek van de Prinsenwagen is de Grote Optocht van het Kielegat van start gegaan.
Onderdeel van de nieuwe wagen is ‘het Turfschip’.
Op naar de Hoge brug en de volgende wagens, groepen en de individuele deelnemers kunnen volgen.
De start van de Grote Optocht in het Kielegat is veranderd.
Voor mij als amateurfotograaf is het even wennen.
Kierewiet, Kielewiet kom ik dan ook al bij de Trapkes tegen. Wiet telen in de Koepel is een idee dat maar een kort leven beschoren was maar blijkbaar lang genoeg voor een item in de optocht.
Ne bril veur elke behoefte.
Zo aan het eind van de ochtend is het weer nog bedreigend. Gaandeweg zal het beter worden en gaat zelfs de zon schijnen.
Een Polonaise in de optocht. Er zouden er nog meer volgen.
Een boekenkast in de optocht.
Interessante titels en boekbanden.
Brandweerman,
Brandkraan.
Het Kielegatse op de achterkant van de Prinsenwagen.
De blikvangers van de nieuwe Prinsenwagen.
De raad van 11 in polonaise op de nieuwe Prinsenwagen.
Berensterk van de Boskrekels.
De rollen omdraaien met Kerst.
Winter Wonderland.
Oagdijkse Hopjes.
Was nou mar noar de Spek Zeevers gegaon.
De feestvarkens blazen nog wat op.
Dit zit zowat ieder jaar in de optocht: Bende gij in vorm. Het mag duidelijk zijn de de kleuren verwijzen naar een Bredase sportclub.
Erg mooi! Wie is die vrimde vogel? Da ziede zo. Tis dun Otto.
Nog niet alles was kant en klaar. Er werd nog getimmerd en gesleuteld.
De groenste gemeente Kielegat leek wel te zweven.
De Spek Zeevers.
En er was een hemelse verlichting.
Dat was niet alleen vanwege dat de pastoor er weer bij was.
Nog even oefenen.
Het thema van dit jaar heeft in het Kielegat veel
associaties met de dierentuin opgeleverd.
Overal verschijnen zoo’s, als het niet in de Beemdse Bergen is
dan is het wel onder zeeniveau.
Aan water was er bij het begin van de optocht helaas geen gebrek
maar deze optocht is in ieder geval doorgegaan.
Kielegatters vrezen voor morgen…
Een demonstratie Pollerooit. Da ziede zo net voor het begin van de optocht.
Kijk eens naar het vogeltje.
De fotoclub van de St. Josephschool. Da ziede zo.
De Zeemeerminnen werden op hun wenken bediend. Er was geel wat water in de Brakkensliert.
Kielegatse Zoo.
In het begin was het zoveel mogelijk schuilen op de Haven.
Grote Kielegatse Zoo.
Dan was er nog het spektakel van DJ Spekwell.
De Brakkensliert was er mee doorspekt.
Sommige dierensoorten zijn wel heel exotisch, maar daardoor niet minder leuk.
Er liep ook een hele groep schapen in de Brakkensliert want als er een schaap over de dam is….
Een olifant in de porseleinkast. Wie bedoelen ze met die Olifant?
Ge oudt dun dieje nie tege, da ziede zo.
Voor mij is dit de winnaar van deze editie van de Brakkensliert. Let op de sanseveria! Op eenvoudige wijze worden hier thema’s gecombineerd als het klimaat, ‘da ziede zo’, de pogingen van Maarten van der Weijden om de Elfstedentocht te zwemmen en wellicht nog een paar verborgen boodschappen. Dan alleen meelopen als afsluiter van de Brakkensliert. Dapper!
Zie ik ze nou vliegen?
Zoals ik al aangaf waren er heeel exotische dieren in de Brakkensliert.
Niet voeren in de Kielegatse Zoo.
De Brakkensliert veur al de Kielegatse kiekskes.
De zeemeerminnen delen uit in de Brakkensliert.
Tok, tok.
Twee haaien in de Kielegatse Zoo van de Brakkensliert.
Kielegatse magie.
Vandaag iets minder stralend als normaal.
De Brakkensliert is ieder jaar weer een spektakel.
Nee ik zie ze niet vliegen, ze vliegen echt!
De olifanten van de Rudolf Steinerschool in de Brakkensliert.
Kiele Kiek.
Kielegatters maken er een punt van op social media.
Ook in de Brakkensliert wordt er gewerkt aan de Chinese Muur.
Hoe lang is een Chinees?
Da Sea de Zoo voor de Vismarkt. Let nogmaals op het creatieve gebruik van de sanseveria!
Vanmorgen was ik redelijk vroeg in Breda, op Moerwijk:
in Winkelcentrum Hoge Vucht. Het was er nog erg leeg.
Goede gelegenheid om ook hier wat foto’s te maken.
Ik kan me zo voorstellen dat iemand daar een fotoboek
vol mee maakt.
Het schone, ordelijke, typisch Nederlandse maar tegelijk
mistroostige, eenzame. Apart.
De Erfgoedvereniging ‘Engelbrecht van Nassau’ bestond eind 2018
65 jaar. Reden voor een speciale uitgave van hun kwartaalblad.
Deze keer helemaal gewijd aan Philips Willem van Nassau, de vergeten Nassau.
Jaargang 37, nummer 2018/4 met op de omslag met Prins Philips Willem van Nassau door Pieter Claesz Soutman.
Je leest niet vaak over deze telg van de familie Oranje-Nassau.
Over zijn halfbroer Maurits lees je veel meer.
De reden is waarschijnlijk dat Philips Willem lange tijd (28 jaar!)
gevangen gezeten heeft in Spanje in een poging Willem van Oranje
(zijn vader) in te tomen.
Dus prima dat er een keer uitgebreid aandacht voor is.
Paar verbeterpunten:
= in de tekst staan verspreid over de verschillende artikelen,
wel heel veel dezelfde feiten te lezen;
= hier en daar staan in de tekst en de noten nog de place holders
voor namen van boeken ed die een eindredacteur of de corrector
toch had kunnen zien.
Verder heb ik het met plezier gelezen!
Nou dan treed je eindelijk binnen in de hoogste ICT-regionen:
een iPhone.
Blijkt de camera al net zo slecht te zijn als op andere telefoons.
Maar goed, die zijn dan ook om te bellen, zullen we maar zeggen.
Ik liep door het Valkenberg in Breda.
Het was koud.
Rond half zes en het werd al donker.
Dan zie je ineens van de grote donkere vlekken in de bomen.
Blijken het kippen en een haan te zijn die al ‘op stok’ zijn gegaan.
Op bijna twee meter hoogte zitten ze in een kale struik.
Dit is de haan.
Of dit al de versiering van het park is zoals het de komende tijd
zal blijven of dat dit de proefopstelling is, weet ik niet.
De fontein en de bomen en de grond langs het hoofdpad van het park
worden met gekleurde lichten verlicht.
Rood en groen zijn de kerstkleuren van Betoverend Breda in het Valkenberg.
De verlichte spikkels op de grond en tegen de bomen vind ik nog niet overtuigend. Zeker niet op deze foto maar het was de beste die ik had.
Vermoedelijk doe je dat door te hard te rijden.
Veel te hard te rijden.
Gistermiddag. Soort Mercedes SUV. 2 Jonge kerels.
In plaats vanaf het Kasteelplein de Cingelstraat
in te rijden, ramde ze het hekwerk rond het Koningin Wilhelmina Paviljoen.
Werk voor politie, de Koninklijke Marechaussee, takelwagen en brandweer.
Straks ook nog voor de garage en de partij die het hek,
het verkeersbord en de vlaggenstok gaat repareren.
De auto is een stoep op gevlogen om vervolgens een verkeersbord te vernielen en een stenen richel van tussen 20 – 30 cm op te rijden en tegen een metalen hek tot stilstand te komen. Het onderste deel van het verkeersbord zat helemaal in de auto gevouwen. Daar waar je de motor verwacht. Op straat lagen onderdelen.
Dit was de situatie vanmiddag. Je ziet een vloeistofspoor. Waarschijnlijk veroorzaakt doordat de takelwagen de zwaar beschadigde auto weg getrokken heeft om op de wagen te hijsen. Bij het hek zie je een donkere plek. Dat is de vloeistof die uit de auto is gelopen na het ongeluk. De brandweer heeft er nog schuim op gespoten.
Het hekwerk is zwaar vernield. Ook de vlaggenstok heeft een tik gekregen. Dit gebied maakt onderdeel uit van de KMA.
Dat moet met behoorlijk wat kracht zijn gegaan. De weg op het Kasteelplein is maar smal. Dat is ook het geval voor de Cingelstraat. Alleen als je veel te hard rijdt kun je de bocht missen.
Op de stoep zie je een gat in de stoep dat met een te kleine steen is gevuld. Dat is een soort spoedreparatie. Dat is de plaats waar het verkeersbord stond.
Gisteravond was er een bijeenkomst in De Watermaker in Breda.
Ik kende het pand helemaal niet bij die naam terwijl
mijn kleuter- en lagere school er naast stonden.
Achter mijn oude school was een waterlaboratorium
dat nu een soort bedrijvengebouw is voor creatieve ondernemers.
Er zit onder andere het kantoor Graphic Matters.
Op onregelmatige interval organiseren ze een bijeenkomst
met de naam Overwerk.
Overwerk #15 met panGenerator en Jan Bajtlik. Allemaal uit Polen en hier vanwege presentaties van hun werk op de Dutch Design Week.
Gisteren had men twee gasten:
– het design collectief panGenerator in de persoon van Jakub Koźniewski
– de grafisch en boekontwerper Jan Bajtlik.
De avond wordt ingeleid door Dennis Elbers van Graphic Matters.
Het collectief panGenerator maakt mooi uitgevoerd werk, design, op het snijvlak
van de computertechnologie, geluid, licht en muziek.
Daarbij maken ze gebruik van mooie vormgeving, sensoren, batterijen, computers,
speakers, magneten, licht, enz.
Ze werken onder andere vanuit de ideeen achter Radical Atoms.
Deze filosofie is uitgedacht door:
Radical Atoms – Leonardo Bonanni, Hiroshi Ishii and Tangible Media Group / 2012
Wil je er meer over weten kijk van hier: Tangible Media Group.
Hier legt Jakub Koźniewski een en ander uit over de visie van Tangible Media Group.
Vervolgens introduceert hij een serie projecten. Vooral het project met de sieraden van licht sprak mij enorm aan. De projecten waren bijvoorbeeld Hash2Ash, Constellaction, Mickyphon, Quantum of peace, Dodecaudion, Echoooooooo, Apparatum
en Spiralalala. De projecten werden uitgevoerd voor bedrijven (Disney), musea enz.
Jan Bajtlik begon zijn loopbaan met posters. Hij heeft een grove stijl waarbij het steeds meer is gaan letten op de vorm van de letters en hun oorsprong. Hier gebruikt hij de letters van Solidarność (de bekende Poolse vakbond) voor de poster Sold Out (Uitverkocht).
Zijn interesse voor letters en hoe kinderen daar creatief mee om gaan leidde tot het boek Alphadoodler. Dit boek is in meerdere talen verschenen. Het ‘verleidt’ kinderen en alle volwassenen die jong (willen) blijven tot een heel speelse manier om met letters om te gaan.
Dit is een voorbeeld van zijn website. De HIV preventie poster: Remember (Niet vergeten!)
Jan Bajtlik heeft op dit moment een tentoonstelling in Breda
en als het even kan volgt hier nog wat van op mijn blog.
Het was een heel geslaagde avond waarop ik veel inspiratie kon opdoen.
Deze foto is van voor het begin van de avond met helemaal rechts Jakub Koźniewski van panGenerator en op de rug (sorry) Jan Bajtlik.
Volgens de info van de gemeente zou de opbouw
van BredaBarst donderdag beginnen,
Woensdagochtend lag het park al op een aantal plaatsen
vol met stalen platen.
Als kunstige vormen liggen de platen in het gras van het Valkenberg.
De kippen zijn al van slag en zoeken bescherming (tevergeefs) bij de stammen van de bomen.
De eerste hekken stonden woensdagmiddag ook al gereed op het Kasteelplein.
Vanmorgen arriveerden de wagens met nog meer hekken en groot materieel.
Tegen het eind van de middag is het park een groot wit hek alsof Christo (Christo Vladimirov Javacheff) zelf aan het werk is geweest.
Toen ik vanochtend door de Willemstraat in Breda liep
viel me op dat naast de foto’s van BredaPhoto er een
soort blauwe handenactie was.
Op A4-tjes waren handafdrukken gemaakt met blauwe verf en de
vellen waren vervolgens op het straatmeubilair geplakt.
Bij het station zag ik ook lichtblauwe handen zo op
het trottoir aangebracht.
De ‘Blauwe hand’ op een bank.
‘Blauwe handen’ op een lantaarnpaal.
‘Blauwe handen’ aan muren en op straatmeubilair.
Een hand bij een verkeersbord. Vreemd. Studentengrap?
Aanstaande woensdag opent BredaPhoto de deuren.
Men is al druk bezig met het in gereedheid brengen
van de tentoonstellingslocaties.
Bij het Chassé theater is altijd een en ander te doen
bij BredaPhoto, zo ook dit jaar.
Nu het nog goed weer is ben in al vast even
een paar foto’s gaan maken.
Verschillende plaatsen zijn al ingericht om de foto’s te kunnen bekijken: TO INFINITY AND BEYOND.
Er wordt een soort grote loopbrug gebouwd van waaraf od waarop (?) men foto’s kan gaan zien. Helemaal duidelijk is het mij nog niet maar dat dit ook weer leuke foto’s kan opleveren is mij wel duidelijk.
Men was nog druk bezig foto’s op de hangen.
Vermoedelijk is dit een van de toegangen tot de grote loopbrug. De combinatie van de tentoonstellingsruimte en de moderne stadswijk bij het Chassé doet het erg goed.
Vol verwachting klopt ons hart….
Veel romans lees ik niet.
Maar omdat ik me verdiep in Hella Haasse en ik dit boek zag
in een boekwinkel dat zo duidelijk aangeeft een
historische roman te zijn, besloot ik het te kopen en lezen.
Hella Haasse heeft een aantal historische romans geschreven.
Maar ik heb er nog geen gelezen.
Wel heb ik werk van haar gelezen dat over Indië gaat.
Bij een historische roman loop je, denk ik, het risico dat
de schrijver al snel feitjes gaat opschrijven en dan ben
je een geschiedenisboek aan het schrijven en geen roman.
Dus een beetje als voorbereiding las ik Antons Tweestrijd
van Peter van de Steenoven.
Het boek is dit jaar verschenen en speelt zich voor een
groot deel af in en rond Breda.
De hoofdpersoon heeft een kantoor in de Katerstraat (de
huidige Catharinastraat) en zijn belangrijkste klant
woont in de Veemarktstraat.
Peter van de Steenoven, Antons tweestrijd, 2018.
Over de Katerstraat zegt erfgoed.breda.nl het volgende:
De naam Katerstraat komt al voor in een oorkonde in het archief van het Begijnhof uit 1355. Volgens de Bredase historicus Jac. van Hooydonk hangt de aanleg van de Katerstraat nauw samen met de burcht van Breda, die voor het eerst wordt vermeld in 1196, maar vermoedelijk al een halve eeuw ouder is. Bij archeologisch onderzoek bleek dat er nog 13e eeuwse sloten diagonaal de Catharinastraat kruisen. Dat wijst erop dat deze straat toen nog niet aanwezig was. Pas in de tweede helft van de 13 eeuw wordt de straatloop zichtbaar aan de hand van evenwijdig lopende sloten.
De meest voor de hand liggende reden voor de aanleg van de Catharinastraat is om het burchtterrein en de oudste haven aan te sluiten op de ontsluitingsweg naar het oosten, de huidige Boschstraat.Kater, keuter of kouter
Scherft zegt dat de naam Katerstraat afgeleid is van katers of keuters, keuterboeren dus, die hier gewoond hebben. Brekelmans geeft als verklaring dat kater verband houdt met het woord kouter, afgeleid van ‘cultura’, dat is de door de heer geëxploiteerde grond rondom diens hof. De naam Katerstraat vindt men ook in Baarle en in Zundert.
Verbasterd
De Katerstraat bleef zeer naamvast tot ver in de negentiende eeuw. In 1812 werd de naam echter op de straatnaambordjes in het Frans verkeerd vertaald als Rue St. Cathérine. In de volkstellingen van 1829 en 1839 komt hij nog voor als Katerstraat, maar in het bevolkingsregister van 1848 en alle latere officiële bronnen sindsdien is het definitief Catharinastraat. De naam Katerstraat bleef echter tot in het begin van de twintigste eeuw in de volksmond de enige gebruikte naam.
De schrijver weet goed de vaart in het verhaal te houden
dat draait om keuzes die de jonge advocaat moet (gaan)
maken. Keuzes die te maken hebben met de heersende moraal
van de standenmaatschappij in het Nederland van rond 1828.
Op pagina 112, in een deel dat zich afspeelt in een slaapkamer,
wordt gesproken over
‘een schilderij met een allegorische voorstelling met schaars geklede dames van ene Françios Boucher’.
Welk schilderij precies bedoeld wordt door de schrijver weet ik niet.
na even rondgekeken te hebben op internet blijkt dat veel van de werken
van Boucher dezelfde stijl volgen.
Het volgende schilderij had best in de Veemarktstraat kunnen hangen.
Nu is het te vinden in The J. Paul Getty Museum
Francois Boucher, The bird catchers, 1748.
Responding to the contemporary rage for pastoral scenes depicting amorous countryside games, François Boucher here exhibited young, fashionable couples in the act of catching birds. In the 1700s, small birds played an important symbolic role in courtship ritual: the gift of a caged bird from a man to a woman signified her capture of his heart.
Het schilderij heeft een duidelijk erotisch element.
Het symbool van vogeltjes die gevangen zitten staat
voor het hart van de man dat door de vrouw gevangen is.
De website legt het hierboven een beetje omslachtig uit.
In het boek komen een aantal keren literaire werken voor
uit die tijd. Zo lezen we over:
– Adolphe van Benjamin Constant
– geen titel vermeld maar het gaat om een boek van Rhijnvis Feith
– Julie ou la nouvelle Héloise van Jean-Jacques Rousseau
Op pagina 111 legt een van de hoofdpersonen uit wat er
volgens haar, zo goed is aan het boek Adolphe en de ideeën
van Benjamin Constant. Naar mijn smaak komt daar de schoolmeester,
het gevaar van een historische roman, iets te veel om de
hoek kijken.
Of iemand in 1828 het volgende zou denken of zeggen,
weet ik niet (pag. 56) “Bij nat weer waren de dijken
super modderig”.
Ik heb het boek met veel plezier gelezen!
De omslag is goed gekozen, een harde kaft had ik
prettiger gevonden maar dat doet niets af aan de inhoud.
De omslag komt meerdere keren in het boek terug.
Steeds een beetje anders.
Graag las ik iedere keer weer een volgende pagina.
Dat is voor mij een goed teken. Dan zit er vaart in het boek
en het maakt me nieuwsgierig. Ik wil meer.
Hopelijk heb je zelf ook deze ervaring.