Deze week is het Jazz Festival in Breda. Ooit begonnen als een interessant muziekfestival is het nu een soort van overdreven braderie. De horeca neemt iedere vierkante centimeter van de binnenstad in beslag om bier te verkopen onder het genot van house-dreunen. Hier en daar is nog een enkeling met jazz in de weer. Dus de bootjes zijn van stal gehaald.
Het eerste deel van de kademuur links is gestort. Breda, Verlengde Mark ter hoogte van de Markendaalseweg.
Stadserf.
Om de twee plaatjes messing met daartussen het plexiglas
aan elkaar te maken is het de bedoeling zilveren klinken te maken.
Denk aan klinknagel.
Van een stukje zilverdraad maak je een nagel door de
draad te verwarmen en gebruik te maken van de druppelvorming.
Hier hangt het stukje draad. Wat ik geleerd heb is dat het goed is om de draad eerst recht te maken (dus niet zoals op deze foto). Als de draad mooi rechts is ontstaat ook middel onderaan het draadje de druppel. Is de draad rond dan ontstaat de druppel aan een kant. Met alle gevolgen van dien.
Op vijf plaatsen heb ik klinken gezet. Daarvoor had ik de ‘standaard’ moeten voorbereiden. Dat wist ik maar door tijdsdruk heb ik een andere keuze gemaakt en daarom moet ik vandaag op de blaren zitten. Gelukkig is de ‘standaard’ maar smal.
Die klinken hadden beter gekund/gemoeten. Maar verder is het een leuk eerste resultaat.
De tijd van het jaar komt er aan dat ‘Zie ginds’ een
heel aantrekkelijke titel wordt voor een bericht.
Mijn bericht gaat over het zagen van een boot, een schip.
Dan snap je het verband wel.
De vorige keer zagen jullie dat de lucht uitgezaagd was. Rest nog de water partijen. Hier is bij een eerste waterpartij al het grootste deel gezaagd.
Als die er uit is zoals je hier kunt zien is het de beurt aan het laatste deel.
Ook dat deel liets zich eenvoudig zagen. Afgelopen week was het in het zuiden van het land herfstvakantie en dus was er afgelopen vrijdag geen les. Daarom heb ik voldoende tijd om ook aan mijn tweede project te werken.
Het plaatje koper waar ik dat werk in ga maken is smaller dan het 10 bij 10 dat ik kocht. Dus de eerste actie is om het plaatje op maat te zagen. Het deel onder de ingekraste afbeelding gaat de voet worden.
Vanuit verschillend perspectief dezelfde stand van het werk. Ik kan geen stuk metaal van 10 centimeter vanuit 1 kant afzagen. Dat lukt niet met de afmetingen van de beugel van de zaag. Dus dit is het eerste deel.
Het basisplaatje heeft nu de goede afmetingen. Nu kunnen de delen er uit gehaald worden die ik uit het ontwerp weg wil hebben. Vooral de lucht.
De poging die ik doe is om niet een reeks traditionele foto’s
van of over Varanasi in een paar blogs te presenteren.
Ik probeer de foto’s een beetje te ordenen.
Daarom eerst een blog over graffiti en nu over boten.
Er gaan er nog volgen over wassen en rituelen.
De vraag hier is of deze nu hoort bij ‘boten’ of bij ‘wassen & drogen’?
Hier wordt een boot gerepareerd om weer in gebruik genomen te worden. Boten worden heel veel gebruikt. Vooral groepen pelgrims laten er zich mee overzetten naar de andere oever of naar het midden van de Ganges om er hun rituelen uit te voeren.
Er zijn veel boten in Varanasi en dan bedoel ik echt veel.
Hier zie je boten onderweg naar de andere oever en onderweg worden al offers gebracht. Zie de meeuwen en andere vogels.
Ons hotel ligt eigenlijk gelijk boven aan de trappen. De bovenste (dak-)verdieping is de plaats voor ontbijt, lunch of diner. Het uitzicht is prachtig. Zeker als het er minder mistig is.
De bezoeken van de pelgrims gaan de hele dag door. Zeker bij zonsopgang is het druk maar er zijn altijd mensen. Zelfs op het heetst van de dag.
In de avond, elke avond, wordt er een aarti uitgevoerd. Zeg maar een rituele gebedsbijeenkomst voor Hindoes. Voor het begin verzamelen vele boten zich voor de Dashashwamedh ghat, de plaats waar het ritueel wordt uitgevoerd. De meeste pelgrims gaan aan de oever naar het ritueel kijken of nemen er aan deel. Maar er zijn er ook die vanuit de boot deelnemen.
Tussen de boten, de volgende ochtend.
In een boot.
We passeren een boot.
We gaan bijna de boot verlaten.
Tweede boot van een opmerkelijke formaat.
De oever bij Varanasi is volgebouwd met (voormalige) paleizen, tempels, hospices, een paar crematoria, een waterzuiveringsinstallatie, restaurants, hotels in allerlei prijsklasses, huizen, enz. Vanaf die gebouwen lopen trappen naar het water van de rivier de Ganges. Die trappen (ghats) maken de rivier toegankelijk. Hier zie je een deel vanVaranasi achter een boot.
Een tweede boottocht. Ons hotel lag aan de Ganges aan de noordkant van de oude stad. Tussen Dashashwamedh ghat en Manikarnika Ghat. Dag 1 zijn we via Dashashwamedh ghat naar het zuiden gelopen. Over de trappen. Een volgende dag zijn we via Manikarnika Ghat gelopen. Dit is de belangrijkste crematieplaats in Varanasi. Vervolgens naar de Moslim moskee (ja die zijn er in deze heilige Hindoe-plaats, Alamgir Mosque). Terug naar het hotel namen we steeds een roeiboot.
Argusvlinder 