Categorie archief: Kunst

China reisverslag / travelogue 24

Posted on by

Kaartje gekocht, kaartje geknipt.
Klaar om de Verboden Stad in te gaan.




De eerste indrukken zijn overweldigend. De Verboden Stad heeft een enorme omvang maar tegelijk al de mooie detailelementen in de architectuur en de kunst die er te zien is.





De daken, de bouwstijl, de schilderingen. En het is nog maar het begin.





Dit prachtige plein ligt gelijk achter de Meridian Gate. Hier met zicht op de Inner Golden Water Bridges en de Gate of Supreme Harmony.





Hetzelfde plein maar vanaf een iets hoger punt.





De Gate of Glorious Harmony. Mijn plan was om na het bezoek aan de zalen in de Meridian Gate door deze poort een bezoek te brengen aan het linkerdeel van de Verboden Stad. Uiteindelijk ben ik daar niet geweest. Voor een volgende keer.






De Verboden Stad: 04/10/2009




Om de grootte van de Verboden Stad een beetje in perspectief te brengen zie je hierboven een toeristische kaart van de stad. De Meridian Gate is de grote toegangspoort. Die is helemaal onderaan de foto.





Het omkaderde deel is het deel dat op de vorige foto’s te zien was: Meridian Gate, Gate of Supreme Harmony en onder andere de Gate of Glorious Harmony. Dit is ongeveer 1 derde van de totale breedte van de Verboden Stad. Als je kijkt naar de lengte dan is dit plein ongeveer 1 zesde of 1 zevende van de Verboden Stad.





Hier zie je ze in detail: de Meridian Gate onderaan. Bovenaan de Gate of Supreme Harmony. Links de Gate of Glorious Harmony. Toeval wilde dat in de Meridian Gate een tentoonstelling was van Cartier. Daar ben ik even gaan kijken. Niet zo zeer voor de voorwerpen maar omdat ik dan ook op de eerste verdieping van zo’n enorme poort kon rondkijken.





Eenmaal thuis en werkend aan deze log vond ik op internet nog deze aankondiging van de tentoonstelling.





Dit is het uitzicht vanaf de Meridian Gate, eerste verdieping, in de richting van Tiananmen Square. Zeg maar de Verboden Stad uitkijkend. Beneden staan de mensen in de rij om hun kaartje te laten controleren. In de vorige log zag je daarvan foto’s. In de verte zie je het volgende poortgebouw. Dit is nog allemaal onderdeel van de Verboden Stad





Zo ziet zo’n ballustrade op de eerste verdieping er uit.





En dit is de beschilderde houtconstructie van het onderste dak. Deze poorten hebben twee daklagen boven elkaar. In de Verboden Stad zijn de daken van een houtconstructie met dakpannen. Die houtconstructie steunt op houten pilaren. De ruimte tussen de pilaren is opgevuld met leem, klei en dergelijke. In het geval van deze poorten is het anders. Dit zijn echt enorme muren met daar bovenop het poortgebouw.





De Verboden Stad is symmetrisch van ontwerp. Hier sta ik midden op de Meridian Gate en ervaar je die symmetrie.





Het eerste juweel.





Veel koninklijke stukken zoals deze tiara.





Een zeepaardje.





Deze slang vond ik echt fantastisch.





Eenmaal buiten nog een prachtige schildering. Veel van de constructies in de Verboden Stad zijn afkomstig uit de 17e eeuw terwijl de initiele aanleg al in de vijftiende eeuw was. Het buitenschilderwerk is dus allemaal nieuw. Het gaat er dan ook meer om de motieven en kleuren vast te houden dan de originaliteit van het buitenschilderwerk





De Meridian Gate heeft twee lange uitstulpingen richting Tiananmen Square. Hier zie je de ballustrade van een van deze twee uitstulpingen. Beide eindigen in een verdedigingstoren.




De Verboden Stad

Posted on by

Zeg maar hoe je het wil noemen:
de Verboden Stad, the Forbidden City, Palace Museum,….

De Verboden Stad: 04/10/2009

Ik worstel een beetje met de Verboden Stad.
Het was er geweldig, begrijp me niet verkeerd.
Maar ik heb er erg veel foto’s gemaakt.
En hoe presenteer ik die nu op mijn web log.
Het antwoord heb ik nog niet.

Ik begin in ieder geval met het heel korte
geschreven verslag dat ik op 4 oktober rond half drie in de middag,
in de Verboden Stad en later op de middag in mijn hotel heb opgeschreven.

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar De Verboden Stad gegaan.
Om 09:15 uur koop ik een kaartje, maar dan ben ik al in het complex.
Het is nu 14:30 uur.
Ik ben nu aan de achterkant van het paleis
(bij Shenwu (Spiritual Valour) Gate).
In mijn redenering ligt de voorkant van de Verboden Stad
aan het Tiananmen Square.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.
16:45 uur. Ik ben net het paleis uitgeraakt.
Ze sloten de poorten achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Prosperity Gate uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen die nog verder
naar hun hotel of huis gaan en van een glas drinken.

Van een bezoek aan de gallerie met de naam 789
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.

In Beijing koop ik later een boek met veel foto’s over de Verboden Stad.
Het boek heet ‘The Palace Museum’, edited by the Palace Museum,
Uitgegeven door ‘The Forbidden City Publishing House’.
De volgende foto’s heb ik van het boek gemaakt.
Het geeft een eerste indruk van het enorme complex.

De foto’s beslaan twee pagina’s en dat kun je zien aan de foto’s.

Een van de keizerlijke tronen in de Verboden Stad. Palace of Heavenly Purity.

Er loops een rivier door de Verboden Stad en op een van de grotere pleinen zijn daar een aantal bruggen: Inner Golden River Bridges and the Gate of Supreme Harmony.

Er is veel keramiek te zien in de Verboden Stad. Niet alleen in de vorm van gebruiksvoorwerpen als borden en kommetjes maar ook in de vorm van grote tegeltableaux. Hier: Nine dragon screen het Negen-drakentableau. Liulong Bi.

Bij de kunstvoorwerpen zit ook deze uitklapfoto: Han Huang, Five Oxen (Vijf ossen). Huang leefde van 723 tot 787 tijdens de Tang dynastie.

Deze foto geeft een idee van de structuur van de Verboden Stad. De centrale as wordt gevormd door de grote officiele hallen en poorten. Aan weerszijde grote aantallen kleinere gebouwen, vaak paleizen van de keizerlijke familie met ieder een binnenplaats en een gangenstelsel dat de paleizen verbindt.

Hall of Supreme Harmony in de sneeuw.

Het bovenste boek van deze stapel is het boek waar deze foto’s uit komen.

 

Kunstvaria

Posted on by

Toen ik aan dit log begon dacht ik dat ik niet veel materiaal had.
Maar ook deze week weer meer dan 20 fantastische kunstwerpen
uit hele verschillende beschavingen en tijden.




Aiden Lassell Ripley, Grouse in the fresh snow, 1948.





Albrecht Dxc3xbcrer, The Four Horsemen of the Apocalypse, Revelation of Saint John the Divine, 1497.


De vier ruiters van de Apocalyps,
naar het verhaal uit De Openbaring van Johannes




Ambrosius Bosschaert the Elder, A still life of flowers in a Wan-Li vase, 1609 -1610.


Ambrosius Bosschaert de Oude.
Stilleven met bloemen in een Wan-li vaas.
Wan li porselein stamt uit de periode 1574 – 1620 (de regeerperiode
van de Chinese Keizer Wanli, keizer uit de Ming dynastie. De keizer
wiens graftombe ik bezocht heb in China. Zie reisverslag hierover).
Het is een blauw wit porselein met het standaard ‘Wan Li’-patroon
van afwisselende rechthoekige en ovale cartouches,
gevuld met bloemen, bladeren of kostbare voorwerpen.
Dit keramiek was zeer populair in het Westen en werd in grote hoeveelheden
ingevoerd vanuit China.
Als later dit keramiek slecht of niet meer beschikbaar is vormt dit
de aanleiding om ook in het Westen (Delft) blauw wit aardewerk te gaan maken.
De populariteit uit zich ook door de vele keramische voorwerpen
van Chinese oorsprong op 17e eeuwse schilderijen.




Ann Preston, Untitled, 2009 – 2010.





Attributed to Mutuaga, Spatula, circa 1860 – 1920.


Dit voorwerp is afkomstig uit Melanesixc3xab.

Wikipedia:

Melanesixc3xab is samen met Polynesixc3xab en Micronesixc3xab een van de drie grote eilandengroepen in de Grote of Stille Oceaan die samen Oceanixc3xab vormen. Het is gelegen ten noorden tot noordoosten van Australixc3xab.



Over Mutuaga, de mogelijke maker van dit voorwerp kan ik
buiten aanbiedingen op e-Bay, niets vinden.




Christo and Jeanne-Claude, Running Fence, Sonoma and Marin Counties, California, 1972 – 1976.





Doug Aitken, Free, 2009.





Dragon snuff bottle, Imperial kilns, Jingdezhen, 1736 – 1795.


Geen snuifdoos maar een snuiffles.
Aardewerk afkomstig uit de keizerlijke keramiekwerkplaatsen.
Jingdezhen staat bekend als de keramiekhoofdstad van China.
Prachtige draak als afbeelding.




Fon culture, Republic of Benin, Chair with four felines, (Chiefxe2x80x99s throne), before 1950.


Troon van de hoofdman, gemaakt voor 1950.

Wikipedia:

De Fon, ook wel Arada genoemd, zijn een etnische groep van naar schatting 2 miljoen mensen in Benin en delen van Nigeria, Togo, Gabon en Ghana. De Fon zijn de grootste bevolkinggroep in Benin (bijna de helft van de bevolking). Ze spreken Fon (Fongbe), de belangrijkste taal in zuidelijk Benin.



Felines is een familie van katachtigen. Denk aan bijvoorbeeld Cheetah
of Jachtluipaard.




Georges Braque, Still life with a fruit dish, 1936.





Giorgio Morandi, Grande natura morta con la lampada a destra, 1928.





Henry Moore, Grey tube shelter, 1940.


Moore weet met deze schets zo goed de sfeer van zijn bronzen op te roepen.




Jacco Olivier, Portrait, 2009.


Het werkelijke kunstwerk staat op een DVD
en zal wel iets van een filmpje zijn.
Ik las een stuk over hem op internet waarbij het proces
ongeveer als volgt wordt beschreven.
De kunstenaar schildert een werk en dan opnieuw en opnieuw
terwijl het steeds een beetje verandert totdat er niet
overblijft. Dat wordt vastgelegd in een animatie en
dat is wat vervolgens als werk in een gallerie te recht komt.
Slim idee dat hel verschillend kan uitwerken.
Wat het met dit portret doet weet ik niet maar met een titel
als (het verdronken land van) Saeftinghe kan ik me wel iets voorstellen.




Jean-Pierre Cassigneul, Femme au chapeau, 1969.





Milton Avery, City harbor, circa 1930’s.





Olafur Eliasson, Your house, 2006.


Je ziet hier maar 2 pagina’s maar deze boeken (er zijn er 225 gemaakt)
tonen pagina voor pagina een stukje van het huis van de kunstenaar.




Pablo E. Oxe2x80x99Higgins, La carreta (The wagon), 1966.





Pendant with cameo portrait of the emperor Shah Jahan, 6th – 17th century.


Er zijn mensen in Nederland die spreken over een ‘achterlijke cultuur’
als ze over het Mohammedisme of de Islam spreken.
De Islam is geen achterlijke cultuur net zo min als dat
alle Christenen moordende Kruisvaarders zijn.
Het kunstwerk dat hierboven te zien is,
vormt een (1) kant van een hanger met de afbeelding
van de Moghul keizer Shah Jahan.
Deze heerser liet de Taj Mahal bouwen voor zijn overleden vrouw.
Het zijn de marktkooplui die in de volgende regering willen komen
die spreken over een ‘achterlijke cultuur’ en als eerste bezuinigingspost
cultuur aanwijzen. Hoezo achterlijk? Wie is hier nu achterlijk?




Perfume brazier, San Marco, Venice, 12th century.





Rhinoceros horn cup with among other things the poet Tao Yuanming while admiring a chrysanthemum sprig, seated beside a wine jar in a setting of bamboo and rocks, 17th century.


Een heel verhaal.
Een drinkbeker gemaakt van de hoorn van een neushoorn.
De dichter Tao Yuanming wordt hier afgebeeld
terwijl hij een tak bewondert en hij naar een wijnvat zit
tussen de bamboe en rotsen.







Samuel Salcedo, Bitter fruit, 2008.





William Kentridge, Drawing from Stereoscope, 1998 – 1999.




Nieuwe van Gogh!

Posted on by

Er is een nieuw werk van Vincent van Gogh ontdekt in Museum de Fundatie in Zwolle. Het gaat om een schilderij van een molen in Parijs op Montmartre, Le Blute-fin.
Het schilderij is afkomstig uit de nalatenschap van de omstreden kunstverzamelaar Dirk Hannema. Die kocht het schilderij in 1975 bij een kunsthandel in Parijs. Hij dacht meteen dat het een echte Van Gogh was. Niemand geloofde hem omdat hij eerder een vervalsing van Van Meegeren aanzag voor een Vermeer.Na zijn overlijden kwam het doek in handen van Museum de Fundatie, dat het liet onderzoeken door het Van Gogh Museum. En uit dit onderzoek is nu gebleken dat het schilderij van de hand is Van Gogh.

Kleurig
Het doek zou geschilderd zijn in Van Goghs Parijse periode, meer bepaald in de herfst van 1886. Van Gogh nam er afstand van zijn donkere werk dat hij daarvoor in Nederland schilderde. Het schilderij is dan ook een opvallend kleurige afbeelding van de Franse molen, die in die tijd het hoogste punt van Montmartre markeerde.



De bovenstaande tekst is afkomstig van de site van de NOS.




Vincent van Gogh, Le Blute-Fin Mill, 1886.




Persoonlijk ben ik nog niet overtuigd.
Juist vanwege de kleuren.
Maar Dirk Hannema had smaak.
De Emmausgangers, al was het dan niet van Vermeer,
is ook al zo’n prachtig schilderij.
En van dit werk zijn de kleuren prachtig.

Kunstvaria

Posted on by

Vandaag een paar heel beroemde foto’s van even zo bekende fotografen
als bijvoorbeeld Andre Kertesz en Harold Edgerton.
Maar daarnaast weer werken van allerlei culturen en tijden.

Heel bijzonder zijn twee werken die met muziek te maken hebben:
Herb Alpert, de beroemde trompetist schijnt kunst te maken.
Daar een voorbeeld van.

‘What’s goin on’ het beroemde nummer van Marvin Gay
als inspiratiebron.

En een valentijslijstje, hele vreemde tomaten, een beroemd schrijver
en nog veel meer.
Veel plezier!




Andre Kertesz, Eiffel tower, 1929.





Andrew Borowiec, Locust Point, 2009.





Anonymous, Amulet from India, no date.


Anonieme maker, amuletten of misschien sierraden.
Geen datering bekend.




Arshile Gorky, Untitled, 1943.





Barkley L. Hendricks, What’s goin on, 1974.


Inspiratiebromn is waarschijnlijk het legendarische nummer
van Marvin Gaye met dezelfde titel (1971).
Als je het nummer wilt horen kan dat hieronder.
Druk maar op de startknop.





Charles Biederman, Untitled Paris, april 1937.





Egyptisch, bronzen beeld van een krokodil (Sobek ?), Ptolemexc3xafsche periode, 332 – 30 voor Christus.





Figura con tres caras, circa 250 – 700, Teotihuacan.


Beeld van een figuur met drie gezichten.




Harold Edgerton, Cutting the card quickly, 1964.





Herb Alpert, Black totems, 2005 – 2009.





Ito Shinsui, Eyebrow pencil, 1928.





John Taylor, William Shakespeare, circa 1610.





Liam Gillick, Rescinded production, 2008.





Luis Melendez, Still life with tomatoes a bowl of aubergines and unions, 1771 – 1774.


Stilleven met tomaten, een schaal met aubergines en uien.
Prachtig schilderij maar wat een vreemde tomaten!




Mahmoud Said, Les Chadoufs, 1934.





Nagae Shigekazu, Forms in succession #1, porcelein met wit glazuur, 2009.





Paul Gauguin, Nevermore, 1897.


Ik hou van lijstjes.
En dit werk is gekozen rond Valentijsdag als het meest
romantische schilderij ooit.
Of je het er mee ens bent maakt niet uit.
Erg mooi.




Peter Vincent, Howard Blackburn.


Howard Blackburn (1859 xe2x80x93 1932) is een Amerikaanse visser die
ondankes het feit dat hij zijn vingers op zee verloor in 1883
fanatiek bleef met roeien, zeilen en vissen.




Steven van der Meulen, Portrait of Thomas Butler, 10th Earl of Ormonde, 1560s.


Steven van der Meulen, bekende Nederlandse schilder
aan het Engelse Tudor hof.




Zwelethu Mthethwa, Zuidafrikaanse fotograaf.




Pan Tianshou, Tianshou Pan

Posted on by

Pan Tianshou is een Chinese kunstenaar (1897 – 1971).
Gisteren vond ik op het web een aantal van zijn werken.
Die laat ik hieronder zien.
Pan Tianshou is een Chinese naam dus Pan is zijn familienaam.
Op Wikipedia vind je onder andere over hem:

This is a Chinese name; the family name is Pan.
Pan Tianshou (Chinese: xe6xbdx98xe5xa4xa9xe5xafxbf; Pinyin: Pxc4x81n Tixc4x81nshxc3xb2u; 1897-1971) was a notable painter and art educator of modern China.

Pan was born in Guanzhuang, Ninghai County, Zhejiang Province, and graduated from Zhejiang First Normal School (today the Hangzhou High School (xe6xb5x99xe6xb1x9fxe7x9cx81xe6x9dxadxe5xb7x9exe9xabx98xe7xbaxa7xe4xb8xadxe5xadxa6)). He followed Wu Changshuo to study Chinese traditional painting. He built the foundation of Chinese traditional painting education.



De afbeeldingen komen onder andere van de web site
van het China Online Museum




Ik weet niet of deze werken een naam hebben en of ze gedateerd zijn. Ik heb die informatie niet kunnen vinden.





Een prachtige combinatie van tekst, tekening/schildering en zegelafdrukken.















Als titel vond ik hier: This land so beautifull (Dit zo mooie land).



Peter Korver

Posted on by

Van de kunstenaar Peter Korver ontving ik drie afbeeldingen, schetsen,
voor een binnenkort uit te voeren werk.
Die laat ik erg graag hier zien.
Het zijn ontwerpen voor een entree van een huis dat gebouwd is
tussen 1790 en 1795.
Het huis was de verblijfplaats van Napoleons ‘Gouverneur’ in Nederland.
In een 18e eeuwse gallerie met vogels zie je voorwerpen
die doen denken aan Napoleon.
De vogels zitten niet gevangen maar gaan ook niet weg.
Een vreemd gevoel van vrijheid, of niet?




Histoire naturelle, de vriend.


Hier gaat het om de vriend van Napoleon: Charles Francois leBrun.
In 1811 werd hij ‘Gouverneur’ van Holland en woonde hij
op het adress waar dit werk zal worden uitgevoerd.
Hij woonde er tot 1813.

Wikipedia:

Lebrun was aanvankelijk thesaurier-generaal en gouverneur van Liguria, maar in 1810 kwamen de zeven noordelijke, voormalige Nederlandse departementen onder het bestuur van Lebrun, die terzijde werd gestaan door Alexander Gogel, intendant op financixc3xabn en baron d’Alphonse, voor Binnenlandse zaken. Op 14 juli 1810 kwam hij aan in Amsterdam en betrok Herengracht 40. Een van zijn belangrijkste taken was om de schokkende werking van Napoleons decreten enigszins te verzachten. Hij maakte veel propaganda voor de verbouw van suikerbiet. In ieder departement werd een prefect aangesteld. Het aantal leden van de gemeenteraad werd verkleind. Bij de rellen in Amsterdam van april 1811 werd Jonas Danixc3xabl Meijer gevraagd een rapport op te stellen. In november 1813 vertrok hij naar Antwerpen.

Lebrun was een vriendelijke, erudiete man met een grote belangstelling voor en kennis van de klassieken. Hij gaf o.a. een vertaling uit van Torquato Tasso’s Jxc3xa9rusalem dxc3xa9livrxc3xa9 (1774) en l’Odysxc3xa9e (1819). Hij was een goed jurist en wist veel van economie en financixc3xabn.






Le Roi de Rome.


‘Koning van Rome’ was de titel die de zoon van Napoleon kreeg
bij zijn geboorte in 1811.
Op 23-jarige leeftijd overlijdt hij als ‘Herzog von Reichstadt’.

Ook hier helpt Wikipedia een handje:

Napoleon II
Napoleon Frans Karel Jozef Bonaparte, de zoon van Napoleon Bonaparte en Marie Louise van Oostenrijk, kreeg bij zijn geboorte op 20 maart 1811 de titel Koning van Rome. Hij groeide op in Wenen en stierf daar op 22 juli 1832 aan tuberculose.






Le frere, de broer, Louis Bonaparte, Koning van Holland.




Kunstvaria

Posted on by

Toegeschreven aan Andrea Mantegna, Heilige Sebastiaan, rond 1500.

Arshile Gorky, Waterfall, 1943.

Aspen Mays, Einstein rainbow 1, 2009.

Een combinatie van fotografie en wetenschap.
De Einstein rainbow is een regenboog die bestaat
uit wetenschappelijke boeken door Einstein geschreven.

Cy Twombly, Untitled, 2007.

Dionysos torso, plaats van herkomst en datering onbekend bij mij.

Edward W. Quigley, Peas in a pod, rond 1935.

Fotografie en eten.

Fang Jijun, The 39th of Mary, 2006.

Westerse thematiek door oosterse ogen.

Frank Stella, Bam, 1966.

Wat een kleur!

Georges Seurat, The Channel at Gravelines, Petit Fort-Philippe, 1890.

Georgia O’Keeffe, Series I, No 4, 1918.

Wat een kleur!

Gerrit Adriaensz Berckheyde, Gezicht op het stadhuis, Grote markt Haarlem, 1661.

Longbin Chen, Mao, 2009.

Beeldhouwwerk gemaakt van telefoonboeken.

Gemaakt door Jean II Barraband naar een ontwerp van Beauvais, Die audienz beim Kaiser von China, rond 1715.

Er komt maar weinig echt Chinees voor op dit tapijt.
Kijk maar eens naar de Chinese keizer in het midden.
Westerse motieven met een Chinese persoon in het midden.

Jean II Barraband, Beauvais, de keizer van China, detail.

.Jean II Barraband, Beauvais, Chinees aardewerk, detail.

Jean II Barraband, Beauvais, Chinese architectuur, detail.

Onlangs ontdekt: Maya, Seignior glyphs, 708 AD.

Maya taal gebeeldhouwd in een muur.

Michael Thompson, Julianna Moore, photografed as the ‘Grand Odalisque’ a painting from Ingres.

Foto van een reconstructie van het beroemde schilderij van Ingres ‘Grand Odalisque’.

Pablo Picasso, Le baiser (The Kiss), October 26, 1969.

Paul Gauguin, Deux femmes, 1902.

Quentin Massys, Die Steuereintreiber, 1500 – 1525.

De schilder staat ook bekend als Quentin Matsys.
Een prachtig schilderij.
De belastinginners.
Vooral de details zijn fantastisch.
Kijk zelf maar:

Quentin Massys, Die Steuereintreiber.

Quentin Massys, Die Steuereintreiber.

Roman de la rose, 1475.

Populair Middeleeuws verhaal hier verbeeld met miniatuur.

Steve Macleod, The island of the fay, 2009.

‘The island of the fay’ is een Engerlstalig sprookje door Edgar Allan Poe.

Korte samenvatting volgens Boekmeter.nl:

Het verhaal begint met een korte uiteenzetting waarbij de naamloze verteller verklaart dat muziek een van de enige kunsten is die men op zichzelf het beste kan apprecieren. Zij heeft geen nood aan medegetuigen. Hetzelfde kan volgens hem gezegd worden over de natuur. De verteller dwaalt dan in gedachten af naar een denkbeeldig eiland.

The Singh Twins, The killing game, 2002.

Deze afbeelding was eerder hier op mijn blog te zien.
Alleen ging het toen om het originele miniatuur.
Hier de moderne bewerking van The Singh Twins.

Unknown maker, perhaps a pupil of Lysippos, Statue of a victorious youth, 300 – 100 BC.

Een jongeling die een overwinning viert, een soort Olympische held.

Wassily Kandinsky, Holland Strandkorbe, Mai – Juni 1904.

Hollandse strandstoelen door Kandinsky.

 

Kunstvaria

Posted on by

Verhoudingsgewijs deze keer veel foto’s en
een aantal werken met een Nederlands tintje.




Caravaggio, Saint Francis in meditation.


Sint Franciscus in gebed.




Elliott Erwitt, Paris, 1989, Centixc3xa8me anniversaire de la Tour Eiffel.


Parijs bij de honderdjarige Eiffeltoren.




Gotthard Graubner, Le vent du soleil, 1996.


De zonnewind.




Henri Matisse, Still life with apples on a pink table cloth, 1924.


Stilleven met appels op een roze tafelkleed.




Jaume Plensa, Twins I and II, 2009.





Johannes Vermeer, Christ in the house of Mary and Martha, 1654 – 1655.





Joseph Hirsch, Street scene, 1938.





Marie-Blanche-Hennelle Fournier, Untitled, page from the Madame B album, 1870s.


Dit is een voorbeeld van een fotocollage die al erg snel na het uitvinden
van de fotografie is gemaakt.
Hier een combinatie van foto’s en een geverfde vlinder.
Waterverf en inkt.




Paul Fusco, The Robert F. Kennedy funeral train, June 8, 1968.


Op 8 juni 1968 werd het lichaam van de vermoorde Rovert Kennedy
met de trein naar Washington vervoerd.
Vanaf de trein maakt fotograaf Paul Fusco een serie foto’s.
Dit is er een van.




Peter Loewy, Rembrandt Harmenszoon van Rijn, 2009.


De fotograaf Loewy maakt foto’s van schetsen/tekeningen
van kunstenaars uit het verleden.




Sky Pape, Gowanus, 2009.


Ink and salt water on Lokta paper.
Inkt en zoutwater op loktapapier.
Loktapapier is handgemaakt Tibetaans papier.
De kunstenares blaast de inkt en het water over het papier, zo las ik.
Ze gebruikt daar rietjes en gootjes bij.
Helemaal duidelijk is het proces niet voor me.
Maar het resultaat is bijzonder.




Theo van Doesburg, Simultaneous Counter-Composition, 1929 – 1930.





Zhang Dali, Slogan B5, 2009.




Vasily Kandinsky: Solomon R. Guggenheim / Gemeentemuseum Den Haag

Posted on by

Eerst ons oor en oog te luister leggen bij Wikipedia:

Wassily Kandinsky (Moskou, 4 december 1866 – Neuilly-sur-Seine, 13 december 1944) was een Russisch-Franse kunstschilder en graficus. Zijn schilderstijl behoorde aanvankelijk tot het expressionisme. Kandinsky was een van de schilders die vorm en filosofische ondergrond gaf aan de abstracte kunst in het eerste kwart van de twintigste eeuw.

In de jaren 90 (van de vorige eeuw dus) heb ik de kans gehad
New York te bezoeken. Een van de musea die ik daar bezocht
was het Solomon R. Guggenheim.
Die hebben net een tentoonstelling achter de rug
over Vasily Kandinsky.
Toeval wil dat vandaag in het Gemeentemuseum Den Haag
een tentoonstelling begint met als tital ‘Kandinsky en Der Blaue Reiter’

Het Solomon R. Guggenheim museum is een van de meest
opmerkelijke gebouwen die ik ooit gezien heb.
Het is ontworpen door de grote Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright.

Schets voor het museum van de architect.

Het gebouw heeft een bijzonder aanblik
maar is ook van binnen zeer de moeite waard.

Frank Lloyd Wright, Buitenaanzicht, Solomon R. Guggenheim.

Ik kwam onlangs weer eens op de web site van het museum
en zag daar een aantal interessante werken.
En via die werken stuitte ik op de tentoonstelling over
Vasily Kandinsky die onlangs is afgesloten.
Maar de werken op het web logen er niet om.
De kleuren, de fantastische kleuren.

De tentoonstelling van het Gemeentemuseum Den Haag
gaat ook over die kleuren:

In het begin van de 20ste eeuw zette een groep kunstenaars de kunstwereld in Munchen volledig op zijn kop. Met hun expressieve, lyrische schilderijen vol felle kleuren stond Der Blaue Reiter, zoals zij zichzelf noemden, aan de bron van het ontstaan van het expressionisme in Duitsland. Kern vormden de Russische Wassily Kandinsky en zijn geestverwant Franz Marc. Voor het eerst in Nederland toont het Gemeentemuseum Den Haag in het voorjaar van 2010 een groot overzicht van deze expressionistische stroming die zo belangrijk is geweest voor de ontwikkeling van de moderne kunst. Een groot aantal werken maakte eerder deel uit van de succesvolle Kandinskytentoonstelling in het Guggenheim Museum in New York en het Centre Pompidou in Parijs.

Wassily Kandinsky (1866-1944) speelt een belangrijke voortrekkersrol in de vernieuwing van de schilderkunst. Zijn explosieve composities, waarbij hij zich laat inspireren door experimentele muziek en primitieve volkskunst, roepen heftige emoties en onbegrip op bij kunstcritici, publiek en medekunstenaars. Wanneer hij kennis maakt met Franz Marc, ontmoet Kandinsky een zielsverwant die zijn interesse en opvattingen deelt in schilderkunst en muziek. Twee dagen na hun eerste ontmoeting gaan ze al samen naar een concert van Arnold Schonberg. Dit is het begin van een hechte vriendschap en in 1911 richten ze Der Blaue Reiter op waarbij kunstenaars als Gabriele Munter, Alexej von Jawlensky, August Macke, Marianne von Werefkin en Heinrich Campendonck zich aansluiten.

Deze groep kunstenaars is zeer gedifferentieerd, zowel wat stijl als wat samenstelling betreft. Toch zijn er ook gemeenschappelijke kenmerken; het expressionisme van Der Blaue Reiter is poetisch en verraadt invloeden van Russische sprookjes en oude volksverhalen. De kunstenaars werken vanuit hun gevoel, gebruiken veelal felle kleuren en zijn gefascineerd door de natuur en dieren. Dit uit zich bijvoorbeeld in de met liefde weergegeven imposante paarden van Franz Marc die als trots, beeldvullend onderwerp van een schilderij een grote empathie oproepen bij de toeschouwer.

Kandinsky volgt binnen de groep zijn eigen pad. Volgens hem bestaat er een duidelijke gevoelsrelatie tussen klank en vorm. Deze bevinding wordt een belangrijk uitgangspunt van zijn werk en leidt uiteindelijk tot wat algemeen beschouwd wordt als het eerste abstracte schilderij ter wereld. Een mooi voorbeeld van Kandinskys zoektocht naar de ultieme versmelting van schilderkunst en muziek zijn de reeksen Improvisaties en Composities waarin de klanken van de muziek bijna hoorbaar zijn bij het kijken naar de schilderijen.

En een aantal van de werken van de tentoonstelling in New York
laat ik hier zien.
Met dank aan de genoemde musea.
De gekozen schilderijen zijn een volkomen willekeurige reeks.
Ze staan alleen in volgorde van jaar.

Vasily Kandinsky, Blue mountain (Der blaue Berg) 1908 – 1909.

Vasily Kandinsky, Improvisation 3, 1909.

Vasily Kandinsky, Impression III, Concert, januari 1911.

Vasily Kandinsky, Black lines (Schwarze Linien), december 1913.

Vasily Kandinsky, Moscow I (Mockba I), 1916.

Vasily Kandinsky, Moscow I detail met ui-vormige koepels, 1916.

De foto’s zijn prachtig.
Je kunt op deze foto’s het linnen zien waarop geschilderd is.

Vasily Kandinsky, In the black square (In scharzen Viereck), juni 1923.

Vasily Kandinsky, Yellow-Red-Blue (Gelb-Rot-Blau), maart – mei 1925.

Vasily Kandinsky, Yellow-Red-Blue detail met gezicht.

Vasily Kandinsky, Succession, april 1935.

Vasily Kandinsky, Dominant curve (Courbe dominante), april 1936.

Vasily Kandinsky, Various parts (Parties diverses), februari 1940.

In het begin van zijn carriere zijn het de prachtige kleuren
die me zo aanspreken.
Die kleuren verdwijnen niet.
Later verdwijnt bijna iedere referentie naar concrete mensen,
dieren of voorwerpen.
Dan overheersen de zoomorfe en geometrische vormen en hun kleuren.
Want de kleuren blijven geweldig.

Vasily Kandinsky, Various parts, in mijn fantasie is dit R2D2, de robot uit Starwars.

R2D2, de robot uit Starwars.

Vasily Kandinsky, Various parts, in mijn fantasie is een vis.


Vasily Kandinsky, Various parts, in mijn fantasie is een mannetje.

Vasily Kandinsky, Sky Blue (Blue de ciel), maart 1940.

Vasily Kandinsky, Sky Blue detail.

 

National Portrait Gallery: Irving Penn

Posted on by

Ik ben erg skeptisch als het gaat om foto’s of schilderijen
of andere werken met afbeeldingen van bekende personen.
De vraag is dan steeds:
wat voegt de uitvoerder van het werk toe aan de afbeelding?
Bij Irving Penn heb ik dat gevoel niet.
De foto’s zijn ronduit prachtig.
Maar niet protserig of overdreven.
Door zijn carriere heen blijven ze verrassend.
Daarom laat ik de foto’s hieronder zien
op volgorde van jaar.

Irving Penn, Alfred Hitchcock, New York, 1947.

Alfred Hitchcock, filmregiseur van onder andere:
The Man Who Knew Too Much
The 39 Steps
The Lady Vanishes
Jamaica Inn
Rebecca
Spellbound
Notorious
Dial M for Murder
Rear Window
To Catch a Thief
Vertigo
North By Northwest
Psycho
The Birds

Irving Penn, Marlene Dietrich, New York, 1948.

Marlene Dietrich, actrice onder andere in:
Der kleine Napoleon
Der blaue Engel
Morocco
Shanghai Express
Blonde Venus
Knight Without Armour
Follow the Boys
Stage Fright
Witness for the Prosecution
Touch of Evil
Judgment at Nuremberg

Irving Penn, Barnett Newman, New York, 1966.

Barnett Newman, kunstschilder, onder andere bekend van
“Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III.

Barnett Newman, Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III, 1966 – 1967.

Irving Penn, Al Pacino, New York, 1995.

Al Pacino, acteur in onder andere The Godfather, Scarface en Serpico.

Irving Penn, Nicole Kidman, New York, 2003.

Nicole Kidman, actrice in onder andere:
Days of Thunder
The Portrait of a Lady
The Peacemaker
Eyes Wide Shut
Moulin Rouge!
Dogville

 

Petrus van Schendel

Posted on by

In het Bredas Museum is inmiddels al een hele collectie verzameld
met werken van Petrus van Schendel.
Nu maakt het museum reclame met het feit dat ze twee schilderijen,
twee portretten die dezelfde persoon afbeelden.
Namelijk de moeder van de schilder.




Petrus van Schendel, Moeder, 1827.





Petrus van Schendel, Moeder, 1848.




Is de persoon op beide schilderijen dezelfde vrouw?

Kunstvaria

Posted on by

Abraham Ortelius, Typus orbis terrarum, Antwerpen, 1570.In het Nederlands heet de man Abraham Ortels of Abraham Hortels.Een geograaf geboren in Antwerpen.

Aelbert Cuyp, The passage boat, 1650.De pont of de passagiersboot. Nederlandser kan bijna niet.

Fra Juan Sanchez Cotan, Stilleben milt Wildvogeln, Gemuse und Fruchte, 1602.Minder geslaagd voorbeeld van een stilleven.Ik vind de compositie wat warrig.

Giulio Clovio, Illuminated: The Crucifixion of Christ, Moses and the brazen serpent, Farnese hours, Italy, Rome, 1546.Giulio Clovio is de miniaturist de de illustraties maaktevoor dit getijdenboek van de familie Farnese.Hier twee bladen met twee voorstellingen:- de kruisiging van Christus;- Mozes en de koperen slang.

Joseph Holmes West, Forty-Third Street – Yellow Cabs, 2009.Soms is een foto geslaagd alleen al vanwege het perspectief.De speciale kijk op het onderwerp.Hier is dat zeker het geval.

Michael Arad, 9/11 Memorial waterfalls, 2010.Er worden nogal wat herinneringskunstwerken geplaatstop de plaats waar voor 11 september de Twin Towers stonden in New York.Dit vind ik erg geslaagd.De maker zegt er over:

“One of the things I wanted the water and the design to do is to mark this continuous sense of absence,” Arad said. “These voids, even though water falls into them … they never fill up, they always remain empty,…”

Ik wilde dat het water en het ontwerp het continue gevoelvan afwezigheid markeerden.De dieptes worden nooit gevuld, ondanks dat er het water in valt.Het wordt nooit opgevuld, het blijft altijd leeg.

Pablo Picasso, Mandolin and Guitar, Juan-les-Pins, 1924.

Pablo Picasso, The actor, 1904 xe2x80x93 1905.Picasso was in het nieuws deze week omdateen schilderij van hem werd beschadigd.Het gaat om dit schilderij: de acteur.Een vrouw die een cursus deed in het museumverloor haar evenwicht en beschadigde dit werk.

Ron Mueck, Mask II, 2001 xe2x80x93 2002.Was denk ik al eerder op de Argusvlinder te zienmaar het blijft fascinerend.

Sassetta, A miracle of the sacrament, circa 1423 -1425.Gemaakt in Siena.Zijn volledige naam is Stefano di Giovanni Sasseta.

Simon Marmion, Adoration of the Magi, Book of hours, Northern France – Belgium, circa 1480.Een blad uit een getijdenboek.Hier is de maker van de afbeelding Simon Marmion.De afbeelding is de ‘Aanbidding door de wijzen’.

Terracotta horse, Shaanxi, China.

Vasily Kandinsky, Komposition 8, juli 1923.

Yvonne Jacquette, Chrysler building flanked by high-rise buildings III, 2009.

 

Kunstvaria

Posted on by

Vandaag niet zo veel toelichtingen maar alles bij elkaar
wel een hele mooie serie kunstwerken.




Agnolo Bronzino, Head of a curly-haired child looking up to the right, circa 1527.


Agnolo Bronzino heet eigenlijk Agnolo di Cosimo di Mariano Tori.
Dit ‘kind met krullend haar dat naar rechtsomhoog kijkt’
is een voorstudy voor het kindje Jezus voor een werk met de titel:
‘The Holy Family with St. Elizabeth and St. John’.
In het Nederlands: De heilige familie met Sint Elizabeth
en de heilige Johannes (de Doper).




Alexander Aizenshtat, Uit de serie Spectrum of life, Grandad (opa), 2009.


Voor mij een grote ontdekking. Prachtig.




Andrea del Verrocchio, Head of a woman, circa 1475.





Antoine of Louis Le Nain, Saint Peter’s denial, 17th century.


De ontkenning van Petrus, 17e eeuw.
Heeft erg veel van Caravaggio.




Delmaet and Durandelle Photography Studio, Masks for the fireplaces in the management area of the new Paris Opera, 1865.


(Toegepaste) kunst op kunst.
Louis-Emile Durandelle had een fotostudio samen met
Hyacinthe Cxc3xa9sar Delmaet.
Bekend als fotografen van architectuur.
Hier betreft het een foto van maskers die bestemd zijn
voor de schoorstenen (schouwen) die aangebracht werden
in de kantoren van het management van de Opera in Parijs.




Emil Nolde, Gartenblumen mit Violetten und gelben Blxc3xbcten, circa 1950.





Fernand Lxc3xa9ger, The city, 1919.





Franz Marc, Die grossen blauen Pferde, 1911.





Frida Kahlo, El camixc3xb3n (The bus), 1929..





The University of Virginia Art Museum, Head of a Bodhisattva, Northern Qi dynasty.





Henri Matisse, Flowers and a ceramic plate, 1913.





Henry Troth, In springtime Pennsylvania, circa 1900.





Inka Essenhigh, Green goddess II, 2009.





Janet Sobel, Autumn, circa 1946.


Staat bekend als een van de inspiratiebronnen voor Jackson Pollock.




Jean-Lxc3xa9on Gxc3xa9rxc3xb4me, Pollice Verso, Thumbs down, Duimen omlaag, 1872.





Max Beckmann, Society, 1918.





The University of Virginia Art Museum, Standing Buddha, Northern Qi dynasty, 550-577.





Trance divinerxe2x80x99s figure, African Baule people, Ivory Coast, 19th century.





Ursula Schneider, December Hudson River, 2007.





Walton Ford, The island, 2009.


Het eiland.


Columbia Museum of Art

Posted on by

Vandaag een selectie antieke kunst, Grieks en Romeins.
Uit het Columbia Museum of Art.

Anonymous, Cypriot, Horseman, 7th century B.C.

Anoniem beeldje afkomstig van Cyprus.
Een ruiter, 7de eeuw voor Christus.

Anonymous, Greek, Lekythos, circa 510 B.C.

Anonieme Griekse vaas.
Een lekythos was een Griekse oliekruik;
ellipsvormig met een nauwe hals, een schenktuit,
een gebogen handvat dat zich vanaf vlak onder de rand
tot de plaats waar de kruik het grootst is uitreikt,
de smalle onderkant eindigt op een voet (stabiliteit).
Werd hoofdzakelijk gebruikt voor balsem en grafofferandes

Detail.

Anonymous, Greek, Plate, 340 – 325 B.C.

Anonieme Griekse schaal.
Gemaakt rond 340 – 325 voor Christus.

Detail.

De staat van de schaal en vaas is uitzonderlijk.
Alleen hier en daar wat stukjes af aan de rand.
Wellicht intensief gerestaureerd.

Anonymous, Roman, Portrait Bust, mid 3rd century A.D.

Romeins borstbeeld uit de derde eeuw na Christus.

 

Versailles

Posted on by

Een vriend van me bracht een cadeau mee
van zijn weekend in Parijs.
Ik kreeg een boek over Versailles.
Het fantastische paleis waar Lodewijk XIV zijn hof hield en
na hem nog vele koningen en presidenten verbleven
of feesten gaven.
Ik heb dit boek gelezen en wil een paar afbeeldingen met jullie delen.
Allereerst de kaft van het boek.




De omslag van de gids over het paleiscomplex Versailles.


Dat is wellicht het belangrijkste feit dat ik uit deze gids heb gehaald:
Versailles is een complex van 1 enorm groot paleis, een tuin,
of liever, vele, grotere en kleinere tuinen bij elkaar,
een paar kleinere paleizen, veel waterwerken en een pastoraal landschap.




Slaapkamer ingericht zoals het was in de tijd van Marie-Antoinette 1755 – 1793.


Of je het paleis wel of niet gezien hebt maakt niet zo veel uit.
Iedereen kent de verhalen van de enorme rijkdom van Lodewijk XIV
en de hofhoudingen die op hem volgden.
Hierboven een voorbeeld van een slaapkamer.

Ik ben er zelf een keer geweest.
Maar toen volgde ik nog een opleiding
dus het is meer dan 25 jaar geleden.
Het was op een dagtrip naar Parijs. Dus naast Versailles
stonden nog vele andere bezienswaardigheden op het programma.
Onze tocht was die dag beperkt tot het hoofdpaleis.




Jean-Baptiste de Champaigne, Mercurius op zijn strijdwagen.


Het is niet alleen het gebouw dat fantastisch is.
De kunst in de vorm van beeldhouwwerk, schilderijen,
plafond- en muurschilderingen, gebruiksvoorwerpen als stoelen,
tafels, bureaus, vazen, enzovoorts, enzovoorts.

Jean-Baptiste de Champaigne is een schilder/decorateur.
Zijn bekendste werk is wel de afbeelding hierboven.
Zijn oom was Philippe de Champaigne die zeer geliefd was
in de hogere kringen. Zo schilderde hij 11 keer een portret
van Kardinaal Richelieu.




Versailles, de spiegelzaal.





Le Hongre, de Seine.


xc3x89tienne Le Hongre was een Franse beeldhouwer.




Pastoraal gebied voor de koningin.


Onderdeel van het complex zijn naast al die paleizen
ook een paar gebouwen en gebouwtjes die een heel landelijke indruk geven.
Het gaat om een klein dorpje met 12 gebouwen en een kunstmatig meer.
Er was een huis voor de koningin, een biljarthuis, een melkerij, een watermolen,
en een boerderij met schuur en een boter- en kaasmakerij.
Niet al deze gebouwen bestaan meer maar een paar zijn er nog.
Dit was een plaats waar de koninklijke familie
zich kon terug trekken uit de drukte van het hofleven.


Ik moet er toch nog eens heen.

Levi van Veluw

Posted on by

Gisteren zag ik werk van de Nederlandse kunstenaar Levi van Veluw.
Levi is een fotograaf die foto’s maakt van zich zelf.
Het gaat echter in zijn foto’s niet zozeer om hem,
zijn gelaatsuitdrukkingen of de herkenning.
Het gaat niet over Levi maar hij gebruikt zijn hoofd en schouders
als drager voor zijn werk.
Bijzondere effecten levert dat op.

Als je zijn werk ziet ben je niet vebaasd dat hij
stage gelopen heeft bij Erwin Olaf.

1985 Geboren in Hoevelaken, Nederland
2003-2007 ARTEZ Kunstacademie in Arnhem, Nederland
2006 stage bij Erwin Olaf




Levi van Veluw, Gravel, 2007.





Levi van Veluw, Landscape 1.





Levi van Veluw, Light II.





Levi van Veluw, Light III.





Levi van Veluw, Natural Transfer I.





Levi van Veluw, Spirals.





Levi van Veluw, Sterling wood, 2008.





Levi van Veluw, Veneer 1.





Levi van Veluw, Veneer 2, 2009.



Ansel Adams

Posted on by

Op een vreemde manier is Ansel Adams vandaag gastcorrespondent
op de Argusvlinder.
Ansel Adams is een Amerikaanse fotograaf die leefde van 1902 tot 1984.
Hij is vooral bekend als natuurfotograaf.
Op veilingen wereldwijd gaan zijn foto’s voor grote bedragen.
De bedragen zijn niet zo belangrijk maar de overweldige indruk
die de natuur maakt, via zijn foto’s, dat is waar het hier om gaat.







Vandaag is de laatste dag van een tentoonstelling in het
Columbia Museum of Art over zijn werk.
Dat we die nou even gemist hebben.
Waarschijnlijk komt u nooit in dat museum.
Ik heb in ieder geval geen plannen.
Maar daarom is internet zo mooi.
Want van de werken die in dit museum aanwezig zijn
kunnen we via het internet toch genieten.







Hierboven de missie statement van het museum.
Ik ben er nooit geweest dus kan alleen maar vertalen/samenvatten:

Het museum is gevestigd in South Carolina.
Het concentreert zich op Europese en Amerikaanse (toegepaste) kunst.
Recent is de collectie uitgebreid met voorwerpen uit Azie en
de antieke oudheid.
Hoogtepunten in de collectie zijn onder meer:
Sandro Botticelli, Nativity (Kerstvoorstelling);
Claude Monet: The Seine at Giverny;
Glaswerk van Tiffany.

Maar voor mij gaat het hier over Ansel Adams.
Het mooie aan zijn foto’s is de kracht van de ongerepte natuur.
Zijn opnames zijn overweldigend.
Hij schrikt niet terug van foto’s met enorme landschappen.
Soms zijn de kleuren erg hard op zijn foto’s.
Te hard zou je zeggen.
Details vallen weg.
Maar ik denk dat dit juist bijdraagt aan de kracht van die foto’s.
Zijn foto’s zijn in zwart/wit.




Ansel Adams, Frozen lake and cliffs, The Sierra Nevada, Sequoia National Park, California, 1932.





Ansel Adams, Monolith the face of Half Dome, Yosemite National Park, California, 1927.





Ansel Adams, Mount Williamson, The Sierra Nevada, California, 1945.





Ansel Adams, Orchard, Portola Valley, California, circa 1940.




Kunstvaria

Posted on by

Van de selectie van vandaag zijn veel beroemde werken te koop.
Kijk maar eens bij de veilinghuizen.
Een aantal werken die hier vandaag te zien zijn
zullen voor miljoenen van eigenaar verwisselen de komende maanden.

Daarnaast zijn er in deze serie een aantal werken
die heel sterk verwijzen naar andere kunstwerken.
Zelfs voor een leek als de Argusvlinder is de link te leggen.

Alberto Giacometti, L’Homme qui marche I, 1956.

Een centraal werk in het oeuvre van Giacometti.
Het is een groot werk, zo’n 1 meter 80 hoog.
Te kopp.

Amedeo Modigliani, Portrait of madame Rachele Osterlind, 1919.

Wie de dame is weet ik niet.
Ik kan op het internet niets over haar vinden.
Een prachtig portret is het zeker.

Andy Holden, Pyramid Piece, 2008.

Een kunstwerk met een verhaal.
De kunstenaar is als kind in Egypte geweest.
Bij de pyramides van Gizeh.
Hij heeft daar als toerist een stukje van de pyramide meegenomen.
Dat leidde tot een schuldgevoel zodanig
dat hij later terug is gegaan om het stukje steen terug te brengen.
In zijn werk als kunstenaar komt dit terug
door op basis van foto’s en modellen een enorm voorwerp te maken
met de titel: Stukje van een pyramide.

Annette Lemieux, Twelve, 2009.

Nu een werk vol verborgen relaties.
De titel is twaalf.
Een even getal dat wijst naar de twaalf apostelen.
De foto/afbeelding is duidelijk gespiegeld.
Links en rechts hebben veel van elkaar weg.
Voor mij verwijst dat naar genetische manipulatie, klonen.
De oormerken hebben nummers die niet realistisch zijn.
De tentoonstelling waarop dit werk te zien is heet: ‘The Last Suppa’.
Dat is slang, plat Engels voor ‘Het laatste Avondmaal’.
Wij zijn bijna allemaal vleeseters.
‘Het laatste avondmaal’ heeft iets lugubers.
Tijdens het avondeten eten we vaak vlees, rundvlees.
‘Het laatste Avondmaal’ vindt plaats kort voor het moment
waarop volgens de Christelijke leer
Christus ‘Het Lam Gods’ wordt gedood.

Bertozzi & Casoni, Composizione n. 13, 2008.

Een grote verzameling EHBO-kastjes met voorwerpenuit het dagelijks leven.
Een groot werk, wel drie meter breed.
Er zijn wel meer kunstenaars die dozen of kastjes gebruiken in hun werken.
Bijvoorbeeld Joseph Cornell.

Dish, Karatsu ware Takeo Kilns, Edo-period, Japan, 1620 – 1650.

Karatsu ware is Japans keramiek dat oorspronkelijk van Koreaanse afkomst is
en dat origineel werd gemaakt in Kyushu.
Kyushu is een van de grotere eilanden in Japan.
Een ‘Kilns’ is een oven of pottenbakkerswerkplaats.

Disk in the shape of a dragon, China, Tang of Yuan dynastie, 10 – 13e eeuw.

Eberhard Havekost, H2O B09, 2009.

Edgar Degas, Etude de danseuse, 1889 – 1892.

Edouard Monet, The lady with fans, Nina de Callias, 1873.

Nina de Callias was een Franse schrijfster en dichteres.
Een soort gekleede versie van de ‘Olympia’ van Manet.

Edward Hopper, Night on El Train, 1918.

Fernand Leger, Le compotier rouge (Compotier de poires), 1925.

Te koop.

Follower of Leonardo da Vinci, Portrait of a woman, La belle ferronniere, before 1750.

‘Ferronniere’ betkent zoveel als ijzerbewerker.

Hananiah Harari, The birth of Venus, 1936.

Vrij naar Sandro Botticelli.

Henri Matisse, Nu aux jambes croises, 1936.

Ook dit werk is te koop.

Jacob Lawrence, Library, 1966.

Bibliotheek.

Volgens mij een bijzondere olielamp: Kashkul, Beggars bowl, 1880.

Maurice Prendergast, Umbrellas in the rain, 1899.

De Venitiaanse brug, Ponte delle Paglia, speelt hier een hoofdrol.

Nancy Crow, Constructions #84, No!.

Ik neem niet vaak een quilt of een ander stuk textiel op
in de kunstvaria. Maar vandaag vind ik dit wel mooi
naast het tapijt dat als laatste voorwerp te zien is.

Detail van een pagina uit de Padshahnama, Abid, The death of Khan Jahan Lodi, 1633.

“Padshahnama,” or “Chronicle of the King of the World,” was created to commemorate the first ten years of rule by the Mughal Emperor Shah-Jahan, the same man who commissioned the Taj Mahal. It depicts Mughal court culture in a blend of Persian and Indic artistic styles with a focus on official histories and portrait studies.

Het boek Padshahnama of De geschiedenis van de koning van de wereld
werd gemaakt ter gelegenheid van de eerste 10 jaar
van de regeerperiode van de Indiase Moghul keizer Shah-Jahan.
Shah-Jahan is ook de man die de Taj Mahal laat bouwen.
Het boek bevat vooral beschrijvingen en 44 tekeningen over het hofleven.
De hofcultuur is dan een mengeling van Persische en Indische stijlen.
Veel officiele verhalen en portretten.
In bezit van het Engelse Koningshuis.
14 Schilders werkten aan dit boek.
Deze pagina toont de dood van Khan Jahan Lodi, geschildert door Abid.
Deze gebeurtenis vond plaats op 3 februari 1631.

Abid: (1615-58). Indian miniature painter, son of AQA RIZA and brother of ABU’L-HASAN. Both his father and his brother worked for the Mughal emperor Jahangir (reg 1605-27). Although Abid probably began working in the royal atelier c. 1615, all of his known signed works are datable to the reign of Shah Jahan (reg 1628-58). His style varied somewhat from that of his celebrated older brother, but Abid’s work also stayed within the strict formalism of the Persian-derived courtly concerns for symmetry, technical perfection and minute detail. Within these constraints, Abid’s portraits of court figures are injected with an animation that creates characterization of individual personalities and intensifies the narrative. Abid was an accomplished colourist, whose vivid use of colour seems to contrast with the realism of his subjects, primarily battle and court scenes. His known paintings are relatively few; most are from the Padshahnama of c. 1636-58 (Windsor Castle, Royal Lib., MS. HB.149, fols 94v [signed], 192v and at least two dispersed leaves elsewhere).

Tekst van Ask.com

Vertaling/samenvatting:
Abid leeft van 1615 tot 1658 en is een Indiase miniatuurschilder.
Zoon van Aqa Riza en broer van Abu’l-Hasan.
Zijn vader en broer zijn beide miniatuurschilders die werken
ten tijde van Moghul keizer Jahangir.
Al het gesigneerde werk van Abid dat te dateren is
komt uit de regeerperiode van Shah Jahan.
Zijn stijl wijkt wat af van die van zijn beroemde broer.
Abid houdt zich zeer streng aan de geldende normen aan het hof.
Er zijn maar weinig werken van hem bekend.
De meeste zijn van de Padshahnama en er zijn een tweetal losse bladen bekend.

Peter Peri, Fausses-reposes, 2009.

Nog een liggende vrouwenfiguur.

Psalmen, Bijbelse tekst, 1 – 50 na Christus, Hebreeuws.

Psalms, 11Q5, Scroll, type biblical text
1st century CE: 1 – 50 CE, Language: Hebrew

Shen Shaomin, Unknown creature No 10.

Het bijzondere is hierbij dat organisch materiaal gebruikt wordt
om het kunstwerk te maken.In dit geval gaat het een tot poeder gemalen basismateriaal datgemaakt wordt van skeletten van dieren.

Uit de werkplaats van Frans Geubels uit Brussel, The twins share the loot, ca 1560.

De tweeling verdeelt de buit.
De tweeling die hier bedoeld wordt zijn Romulus en Remus.
Ze werden groot gebracht door wolven.
Deze twee heren zouden later, volgens de overlevering, Rome stichten.

Kunstvaria

Posted on by

Het nieuwe kunstjaar is begonnen.
Deze week heb ik 25 kunstvoorwerpen verzameld.
Dat is een groot aantal.
Daarom dat ik ze over tenminste twee logs verspreid.
Het leuke van kunst is dat als je een groep werken bij elkaar legt
er altijd, spontaan een aantal thema’s aan je opdringen.
Zo ook deze keer.
Er zijn bijvoorbeeld een groot aantal kunstwerken die bekend zijn
niet zo zeer door de maker of diens techniek,
bijzondere kijk op de dingen of stroming,
maar door de persoon die je ziet op het werk.
Twee voorbeelden:




Johann Heinrich Wilhelm Tischbein, Goethe in the Roman countryside, 1787.


Hier is de bekende Duitse schrijver (Faust), wetenschapper, toneelschrijver,
romanschrijver, filosoof, dichter, natuuronderzoeker en staatsman.
Hier zijn portret terwijl hij in een Italiaans landschap ligt.
Beroemd werk maar wie kent nog meer werken van Tischbein?




Philip Townsend, The Beatles with Maharishi.


Kijk de Beatles kennen we allemaal.
Deze foto waarschijnlijk ook.
Maar wie is toch die Philip Townsend?