
Iedere fiets en ieder bord wordt opgepakt op het Kasteelplein.

En naar de opslag gereden/gedragen. In de ochtend volgt het proces in omgekeerde volgorde.

Iedere fiets en ieder bord wordt opgepakt op het Kasteelplein.

En naar de opslag gereden/gedragen. In de ochtend volgt het proces in omgekeerde volgorde.
FOTO-EXPOSITIE Met Hart en Ziel
In het Paasweekend (19 tot en met 21 april) is in de Lanterneau (de glazen overkapping aan de noordzijde van de ruimte) van de Grote Kerk de expositie “Met Hart en Ziel” van de fotogroep “Het Fotopaleis” te zien. Dertien fotografen tonen een selectie van hun werk. Daarnaast worden een tiental grote werken op canvas gepresenteerd in de kooromgang.
Daar ben ik gisteren nog even geweest en heb op deze wandelingen
wat foto’s gemaakt.
‘Wandelingen’ zeg ik omdat ik eerst in de ochtend ging kijken
om er achter te komen dat de kerk pas vanf 13:00 uur open was.
Tijdens de ochtendwandeling heb ik ook een foto gemaakt die hier te zien is.
Voor mensen zoals ik die niet weten wat een ‘Lanterneau’ is en
waar die dan te zien is in de Grote Kerk, hier een beeld
van de glazen overkoepeling tussen de kerk en de huizen in de Reigerstraat.

De Lanterneau van de Grote Kerk in Breda (rechts de kerk, links de Reigerstraat).

Zonlicht en schaduw op een raam van een van de huisjes tegen de Waalse Kerk in de Catharinastraat.
Aangezien de tentoonstelling niet echt in de kerk was,
was de kerk weer eens een keer goed leeg.
Dat is een mooi zicht.



Een Vermeer-straatje in Breda.

De voormalige koningin Wilhelmina kijkt vanaf een foto in de kansel, de kerk in.
Dan de tentoonstelling.
Twee foto’s sprongen er wat mij betreft uit.
Die volgen hieronder.
de tentoonstelling was mooi van opzet.
Iedere fotograaf had drie foto’s.
Bij iedere serie van drie hing een toelichting.
De serie met de huidige beiaardier Paul Maassen verdient speciale vermelding.

Carla Bertelsmann, uit haar trappenhuisserie. Voor mij de mooiste foto.

Deze foto is ook van Carla Bertelsmann. Hier is het een foto op canvas op groot formaat.

Pascal de Groot
Prachtige foto’s van doorkijkjes in huizen (of resten ervan) gevuld met zand.
Prachtige kleuren.
Helaas is de documentatie van het Graphical Design Festival Breda
– net als zijn naam – in het Engels.
Natuurlijk, de ambitie is internationaal, maar de tentoonstellingen zijn in Breda.
Maar goed.
Als onderdeel van het festival worden 50 posters getoond
op het Kasteelplein in Breda.
Dit maal heeft men wereldwijd ontwerpers opgeroepen
posters in te zenden die als onderwerp ‘veranderingen’ hebben.
Grote of kleine veranderingen.
Men ontving ruim 2000 inzendingen uit 69 landen.
Daaruit koos men de 50 beste posters.
En daaruit koos de Argusvlinder de posters die hem het meest opvielen.
Omdat ze een idee goed verbeelden, omdat het een sterk beeld is,
omdat ik de kleuren zo mooi vind, vul maar in.

Onder het standbeeld van Stadhouder Willem III zijn de posters te vinden.

Met vandaag een voorzichtig zonnetje.

Tegen de achtergrond van het Kasteel.

Fatih Yapar, Turkey, Consumer Society.
Krachtig beeld. Maar de link naar de tekst….

Ropp Schouten, Nederland, Heart to get.
Mooi beeld, mooie dubbelzinnige boodschap.

Jeroen de Boer, Nederland, Dr. Ank.
Heb ik volgens mij al eerder gezien. Sterke metafoor.

Thijs Slootjes, Nederland, De beurs is eerg technisch. Alle in en verkopen gaan via computers en algoritmes. De beste algoritme-ontwerper aannemen kan je veel geld opleveren. Echter de meeste mensen die met de algoritmes werken weten niet hoe die echt werken.
Duidelijke boodschap.

Che Che, China, Politieke dialoog, vredesonderhandelingen, interactie.
Krachtig beeld, cynisch.

Josch Weiand, Duitsland, Mensen worden continue afgeleid door de sociale media. Er zijn zoveel mooie dingen te zien en te doen, je moet gewoon dat vervelende stuk electronica wegleggen. De schaduw van de tak is omdat de foto in de openlucht werd gemaakt.
Beeld is goed maar het lijkt haast of de poster
met een ander doel voor ogen gemaakt is.

Giacomo Bagnara, Italy, Living on the edge.
Heel sterk beeld. Niet veroordelend, gewoon vaststellend.

Dit is een detail van de poster gemaakt door White Stone Design Studio uit China.
Prachtig hoe uit die kleine pixels die op zich zelf niets voorstellen of betekenen
toch een traditioneel Chinees landschap te voorschijn komt.

White Stone Design Studio, China, Chinese Landscape Painting.

Aleksandra Tosman, Serbia, Please try not to yawn.
Probeer, alstublief, niet te geeuwen.
Sterk beeld, mooie tekst.

Oka Tatsuya, Japan, Right to know (Recht om te weten). In Japan is in 2013 een wet aangenomen om spedifieke geheimen te beschermen. Echter ook aanvullende informatie wordt voor het publiek gecensureerd. Het publiek heeft het recht om te weten.
Op zich een sterk beeld.
Je gebruikt de censuurtechniek van het doorstrepen van tekst
met een grote zwarte stift, als een middel om je mening
over een Japanse wet duidelijk te maken.
Helaas is de poster op de foto en op afstand, sterker
dan van dicht bij.

Dasha Zaichenko, Belarus, Jonge mensen die naar de grote stad trekken hebben hetzelfde lot als vliegen die op een plakstrip afgaan.
Wat een vergelijking!

De fietsen staan er omdat het de bedoeling was dat mensen (de toeschouwers ?)
met zo’n fiets en het aanhangwagentje met de poster,
door de stad zouden fietsen zodat ook niet-bezoekers
een beeld krijgen van de tentoonstelling.
er ging helaas iets mis met de techniek.
Ik begrijp dat er aan gewerkt wordt.

Het start pas morgen, het festival, maar vanochtend
heb ik nog wat foto’s gemaakt op het Kasteelplein in Breda.

Op het Kasteelplein zijn drie grote borden geplaatst, bijna tegen het kasteel, met daarop aan iedere kant een andere ‘infographic’.

Een infographic is een afbeelding van informatie. Dus in plaats van de informatie uit te schrijven gebruik je grafische elementen als grafieken, afbeeldingen, lettertypes, diagrammen, kleur, enz om die informatie snel en makkelijk inzichtelijk te maken voor de toeschouwer.

De opbouw van het festival is begonnen.
GDFB2014 begint deze week en vanochtend liep ik al iets tegen het lijf
in het Valkenberg. Gauw even een foto gemaakt.
Vanavond was het resultaat al te zien.
‘Reconnect the dots’ kondigde het als volgt aan
op de website:
(@Park Valkenberg)
Tom Gilmour (GB) en Paul Paetzel (DE)
Stadspark Valkenberg in Breda is een bekende looproute om van en naar de stad te gaan. Hier passeer je fundamenten van een oude verdedigingstoren uit de 14e eeuw. Het GDFB laat zich hierdoor inspireren en bouwt een nieuwe toren als toegangspoort tot het festival. Samen verbeelden de illustratoren het ontwerpproces en de maatschappelijke aanleiding van het festival aan de binnen- en buitenkant van de toren.

Vanochtend voor 08:00 uur.

Het resultaat aan het eind van de dag.


Binnenkant van de toren.

Josua Wechsler.
Er is een tentoonstelling georganiseerd door KOP in Gebouw-F,
het huis van de beeldcultuur in de Reigerstraat in Breda.
De tentoonstelling gaat over zelfportretten en selfies.
Daarnaast worden kunstenaars uitgenodigd een tijd te werken
in Gebouw-F.
Volgens mij is Josua Wechsler een van die kunstenaars.
Floris Visser is initiatief nemer van een wekelijks radioprogramma
van 2 minuten dat via de voicemail van een bepaald telefoonnummer
te beluisteren is.
Wat het programma en de steen met de ‘diskjockeys’ van doen heeft
met Floris Visser en de tentoonstelling in Gebouw-F weet ik niet.

Het telefoonnummer is 06-1973 6-0 48.
Het is interessant de namen op dit paneel eens op te zoeken op het web!
Al eerder schreef ik een blogje over de tentoonstelling
in het Breda’s Museum.
Maar de volgende afbeelding was ik vergeten.
Ik heb namelijk twee ‘catalogi’ gekocht.
De eerste uitgave: ‘de Medici’ Een vorstelijke wereld van papier,
is een uitgave in het bekende formaat en de bekende opmaak van het museum.
Een heel betaalbare en goedleesbare toelichting op de werken die
in de tentoonstelling aan de orde komen.
De tweede uitgave is duurder, maar is een prachtige uitgave:
pulp FASHION
the art of Isabelle de Borchgrave.
Deze uitgave van de ‘Fine Arts Museums of San Francisco’,
gaat dieper op de achtergronden in en toont ook andere werken dan ‘de Medici’-serie.
De uitgave bevat prachtige schutbladen met reliefdruk van motieven
gebruikt door De Borchgrave en het papier is van een zwaardere kwaliteit.
Dat laat de foto’s zo prachtig tot hun recht komen.
Gaat dat zien!

Krijgszuchtig ben ik niet maar ik ontdekte een tijd terug, plots,
een plaquette aan de Nieuwe Prinsekade, ter hoogte van het Spanjaardsgat.
Weer een stukje geschiedenis van Breda tot leven gebracht.
De foto van mijn telefoon is van slechte kwaliteit.
Daarom volgt onder de foto de tekst van de plaquette.

Op 30 november 1813 landt te Scheveningen de zoon van de laatste stadhouder, die tot Soeverein Vorst wordt uitgeroepen. Deze Prins van Oranje, de latere Koning Willem I, draagt het regiment infanterie van Kolonel Phaff op (opgericht 23 november 1813) om vanuit De Haag naar Breda te marcheren. Op deze plaats, bij de voormalige Waterpoort ondersteunen zij, als eerste onderdeel van het nieuwe Nederlandse leger, de Bredase stadsmilitie en Russische eenheden bij de verdediging tegen Napoleontische troepen, die de stad eerder hebben verlaten. Deze Franse troepen proberen op 20 december 1813 de stad weer te bezetten. Dit wordt verijdeld door het net aangekomen regiment van Kolonel Phaff. Een tweede aanval van de Fransen, op 21 december bij de Waterpoort, wordt in een man tot man gevecht van 150 leden van Phaff’s regiment succesvol afgeslagen. Het eerste wapenfeit van de nog in oprichting zijnde Nederlandse krijgsmacht is een feit.
Het regiment van Kolonel Phaff is het stamregiment van het huidige Regiment Limburgse Jagers. Deze plaquette is op 6 december 2013 aangeboden aan de stad Breda ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van het regiment.
De stad maakt zich op voor het evenement ‘Art Breda’.

De titel van deze blog is een vraag die ik zo af en toe krijg.
Voor alle duidelijkheid:
wonen in de binnenstad is geweldig!
Afgelopen maandag liep ik terug naar huis
nadat ik naar de film was geweest:
The Invisible Woman.
Ik liep door de Catharinastraat en in de Waalse Kerk
was een koor aan het repeteren:
stukken uit de Matthaus Passion klonken in de straat.
Prachtig!
Gisteravond ging ik kijken naar The Grand Budapest Hotel.
Maar ik stapte in een heel andere surrealistische wereld.
Die van een staking met een frietkraam, selfis en een tent met housemuziek.

Stakingsactie van het Casinopersoneel.


Het was er erg gezellig. Ik had zowat zin om aan te schuiven.

‘Gemeente Breda wordt wakker’. Geen idee waarom Breda wakker moet worden of het moet met de plaats van de boodschap te maken hebben: Potkanstraatje, op de muur van het al heel lang leegstaande pand waarin ‘Hook aan de haven’ zat.
Het weer was gisteren geweldig.
Heel veel mensen trokken er dan ook op uit:
files naar zee, overvolle terassen in de stad.
Zie hier bijvoorbeeld de Nieuwe Haven in Breda.

De terassen zitten vol en worden overladen met zon.
Maar soms gebeuren er dingen in Breda
die laten zien dat de stad eigenlijk niet meer is
dan een groot dorp.
De schermen aan de Nieuwe Haven.
Al jaren is er overleg tussen de gemeente, de middenstanders
en de fabrikanten van allerlei schermen.
Nu is eindelijk de keuze bepaald en de schermen zijn geplaatst.

De terrasgangers denken dat de foto om hen is begonnen, maar het gaat mij natuurlijk om de schermen.

Hier nog een detail.
Eerlijk gezegd vind ik ze niet mooi en twijfel ik
aan de effectiviteit.
Dat hier jaren over is gesteggeld is belachelijk.
Toen ik vanmorgen naar mijn werk ging was de stad
een grote bende. Wat een vuil op straat!
Toen ik vanavond thuis kwam was de binnenstad stralend schoon.
Complimenten aan de gemeente en de mensen die daar aan gewerkt hebben.

Het internet was er ook dit jaar weer. Hier bijvoorbeeld een heel creatieve versie van Facebook.
Verder waren er veel zamboni’s, veel plakken (goud en worst).
De schoonmaakbranche was goed vertegenwoordigd met allerlei dweilen.
Maar ook plakresten en hun verwijderaars maakten indruk.

Plaakwaoguh!

De Koepel gaat sluiten, ze dweilen de boef buiten.

Kielegat International Airport Security.

Ut wor dweile.

Kielegat International Airport: de piloten.


Wie de dweil past….

….. hij trekke hem aan.

Al wat aan de kant plakt wordt door ons aangepakt.

Even concentreren.

Zij dweile ut eele jaor.

Alice in het carnavaleske wonderland en haar Tea party.

Een heel bijzonder insekt.

Den koek en zoopi kar.


Nederlandse bobsleeer.


Sierlijke zeerover.

Route 33.


De dekzwabbertjes.




Unix.

Cowboy met paard.



Wij plakke goud.

Menige zamboni dweilde door de brakkesliert.

De kasteelheer met zijn gezin.

De grote boze wolf.


Ik vin ut 18 keer nix.

Twee thema’s voor 1 groep:
Ut wor(st) plakke.
Worst case scenario.


Meet Zam en Boni.

Ze blijven geloven in NAC tegen beter weten in.

Smile!

Twee prinsesjes.

Prins Petrus C. Lie en gevolg.
Daarmee zijn we gekomen aan het begin van de Brakkesliert 2014.
Gistermiddag verscheen dan eindelijk Petrus C Lie
op het Carnaval van 2014 met het motto:
UT WOR PLAKKE OF DWEILE

Er was regen tijdens de opening van carnaval 2014.

Op het stadhuis stond de Prins Petrus C. Lie.


Dan, klaar voor de sprong….

…en hij sprong.

Eerst nog langzaam.

Dan met steeds meer enthousiasme.


Het dweile kan beginnen.


Hier dan bijna met beide voeten op de grond. Veel plezier!
Het lijkt wel of de cafe’s aan het uitbreiden zijn.
De voorbereidingen op Carnaval zijn in volle gang.

Cafe Bruxelles, Havermarkt Breda.



Atelier Van Lieshout, Big Funnelman (Trechterman)
Big Funnelman (Nederlands: grote trechterman) is een beeld van Atelier Van Lieshout (AVL). De autonome sculptuur van AVL bevindt zich sinds 2004 op een getrapt terras aan de A27 langs de afslag Breda. Big Funnelman is in opdracht van de gemeente Breda ontworpen en gemaakt door Atelier Van Lieshout uit Rotterdam.
Een rode mensachtige figuur ligt op zijn rug met een enorme oranje trechter in zijn mond. De armen liggen gespreid naast het lichaam. De gestileerde figuur ligt er slapjes en schijnbaar willoos bij. Het kunstwerk is gemaakt van polyester.
Volgens Wikipedia.


BN/DeStem
Trechterman gelauwerd als het icoon van Breda
Geplaatst op 25 januari 2014.
“Ik kwam uit op de Big Funnelman van Atelier van Lieshout.” Het was een foto van deze ‘trechterman’ die Winthagen instuurde voor de expositie I Love Breda. Eentje waarvan de vakjury stelde dat het inderdaad de titel verdient van ‘icoon van hedendaags Breda’. Winthagen hoorde gisteren tijdens de Cultuurnacht dat zijn inzending won. Tot zijn vreugde. De jury, onder voorzitterschap van directeur Mieke Gerritzen van MOTI, het museum waar sinds tweede kerstdag alle ruim 200 inzendingen voor I Love Breda waren geëxposeerd, motiveerde dat de Big Funnelman een opvallend landmark is in de openbare ruimte. Eén die alleen te vinden is in Breda.
De jury: “Een schitterende uiting van Breda als stad van beeldcultuur.” Als een zondagskind in Luilekkerland ligt hij langs de A27. Net voor je Breda inrijdt. Zelf legt Winthagen zijn keuze uit: “Dagelijks passeren 10.000 mensen de Big Funnelman. Daar ligt hij. In optimistisch rood/oranje kleuren. Als een kind dat onbezorgd naar de wolken kijkt. Fantaserend, vrolijk, een beetje carnavalesk. Met een trechter in de mond als symbool voor lekker eten en drinken.”




Het waait nogal vandaag.

Prins Petrus C Lie (Peterselie).

Mot ik al die sneeuw straks opruimen?

Gelukkig was de brantweer goed vertegenwoordigd.

De Brantweer.

Prins Champignon?

Break a leg!

De Brantweer.

Soms is het beter je eigen eten mee te nemen.

Heavy Hoempa.

Grote Markt. Sneeuw zat.

Het leek wel een storm.

De Ridderstraat.

Hier en daar hoopte de sneeuw hoog op.

De Olympische skiploeg op de foto.

De Nar in de sneeuw.

De Nar als verschrikkelijke sneeuwman.

Gelukkig waren veel mensen bereid te dweilen.

Geconcentreerd.

Superheld.

Veemarktstraat en nee, ik begrijp het nog steeds niet.

Druk voor de deur.

Gebreide baard.

Mooi lila.

Smurf.

Een beestenboel.

Sommige moeten nog ontdooien.

Verkleed als douche.

In de rij.

Klunen meej dun pomp en kraon open!


De sneeuw is ook dit jaar weer goed geprepareerd.


We wanen ons in Friesland.

Kaarten zijn nog te koop.

De cafés worden nog snel voorbereid. Waarop is mij hier niet helemaal duidelijk.


Gelukkig is er een mobiele Biergarten.

Zou dit de nieuwste mode zijn/worden?

Houdt de dief….

Niet blauw van de kou.

En met de strijdkreet in de hand.

Zal ook deze echte Fries zich wel vermaken.
Op de dag dat het failliete Polare
verongelijkt in het nieuws is
omdat de leveranciers niet 10 miljoen euro
voor hun rekening willen nemen.
Die 10 miljoen, een schuld die het gevolg is
van jaren de plank misslaan op het gebied van boekenretail.
Op zo’n dag, vind je hier een voorbeeld
van waar een goede boekhandel toe kan leiden.
Ik heb onlangs een katern gekregen
van een oude Dagblad de Stem.
Van 8 april 1998 om precies te zijn.

De Stem, Michael Jepkes, journaal van De Grote Of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda, woensdag 8 april 1998.

De Stem, Michael Jepkes, journaal van De Grote Of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda. Detail met onder andere de muurschildering van Christoffel.
De tekening op de voorkant is gemaakt door Michael Jepkes.
Zijn werk kende ik niet
maar afgelopen week heb ik een boek gekocht van hem.
‘De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, een schetsboek’.

Michael Jepkes, De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, 1996.
Dit boek is gescand en gedrukt door
Drukkerij H. Gianotten B.V. Tilburg en uitgegeven
door Boekhandel Gianotten in 1996.
Deze boekhandel is een van de zaken die zijn
opgeslokt door eerst Selexyz en later Polare.
Met Polare gaat deze boekhandel definitief verdwijnen.
Althans dat is mijn verwachting.
Terug naar het boek.
Het boek bevat naast heel veel tekeningen van de Grote Kerk,
vanuit verschillende bekende plaatsen in Breda,
ook twee uitklapbare tekeningen die Michael Jepkes
vanuit de Grote Toren maakte.

Michael Jepkes, De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, 1996. Pagina 72 en verder. Panorama van zuid naar noord.

Michael Jepkes, detail van vorige tekening. Met het Spanjaardsgat en de silo’s van de Suikerfabriek.

Als afsluiting een van de vele prachtige tekeningen van Michael Jepkes: Grote Kerk vanaf het Kasteelplein.