De stad maakt zich op voor het evenement ‘Art Breda’.

De stad maakt zich op voor het evenement ‘Art Breda’.

De titel van deze blog is een vraag die ik zo af en toe krijg.
Voor alle duidelijkheid:
wonen in de binnenstad is geweldig!
Afgelopen maandag liep ik terug naar huis
nadat ik naar de film was geweest:
The Invisible Woman.
Ik liep door de Catharinastraat en in de Waalse Kerk
was een koor aan het repeteren:
stukken uit de Matthaus Passion klonken in de straat.
Prachtig!
Gisteravond ging ik kijken naar The Grand Budapest Hotel.
Maar ik stapte in een heel andere surrealistische wereld.
Die van een staking met een frietkraam, selfis en een tent met housemuziek.

Stakingsactie van het Casinopersoneel.


Het was er erg gezellig. Ik had zowat zin om aan te schuiven.

‘Gemeente Breda wordt wakker’. Geen idee waarom Breda wakker moet worden of het moet met de plaats van de boodschap te maken hebben: Potkanstraatje, op de muur van het al heel lang leegstaande pand waarin ‘Hook aan de haven’ zat.
Het weer was gisteren geweldig.
Heel veel mensen trokken er dan ook op uit:
files naar zee, overvolle terassen in de stad.
Zie hier bijvoorbeeld de Nieuwe Haven in Breda.

De terassen zitten vol en worden overladen met zon.
Maar soms gebeuren er dingen in Breda
die laten zien dat de stad eigenlijk niet meer is
dan een groot dorp.
De schermen aan de Nieuwe Haven.
Al jaren is er overleg tussen de gemeente, de middenstanders
en de fabrikanten van allerlei schermen.
Nu is eindelijk de keuze bepaald en de schermen zijn geplaatst.

De terrasgangers denken dat de foto om hen is begonnen, maar het gaat mij natuurlijk om de schermen.

Hier nog een detail.
Eerlijk gezegd vind ik ze niet mooi en twijfel ik
aan de effectiviteit.
Dat hier jaren over is gesteggeld is belachelijk.
Toen ik vanmorgen naar mijn werk ging was de stad
een grote bende. Wat een vuil op straat!
Toen ik vanavond thuis kwam was de binnenstad stralend schoon.
Complimenten aan de gemeente en de mensen die daar aan gewerkt hebben.

Het internet was er ook dit jaar weer. Hier bijvoorbeeld een heel creatieve versie van Facebook.
Verder waren er veel zamboni’s, veel plakken (goud en worst).
De schoonmaakbranche was goed vertegenwoordigd met allerlei dweilen.
Maar ook plakresten en hun verwijderaars maakten indruk.

Plaakwaoguh!

De Koepel gaat sluiten, ze dweilen de boef buiten.

Kielegat International Airport Security.

Ut wor dweile.

Kielegat International Airport: de piloten.


Wie de dweil past….

….. hij trekke hem aan.

Al wat aan de kant plakt wordt door ons aangepakt.

Even concentreren.

Zij dweile ut eele jaor.

Alice in het carnavaleske wonderland en haar Tea party.

Een heel bijzonder insekt.

Den koek en zoopi kar.


Nederlandse bobsleeer.


Sierlijke zeerover.

Route 33.


De dekzwabbertjes.




Unix.

Cowboy met paard.



Wij plakke goud.

Menige zamboni dweilde door de brakkesliert.

De kasteelheer met zijn gezin.

De grote boze wolf.


Ik vin ut 18 keer nix.

Twee thema’s voor 1 groep:
Ut wor(st) plakke.
Worst case scenario.


Meet Zam en Boni.

Ze blijven geloven in NAC tegen beter weten in.

Smile!

Twee prinsesjes.

Prins Petrus C. Lie en gevolg.
Daarmee zijn we gekomen aan het begin van de Brakkesliert 2014.
Gistermiddag verscheen dan eindelijk Petrus C Lie
op het Carnaval van 2014 met het motto:
UT WOR PLAKKE OF DWEILE

Er was regen tijdens de opening van carnaval 2014.

Op het stadhuis stond de Prins Petrus C. Lie.


Dan, klaar voor de sprong….

…en hij sprong.

Eerst nog langzaam.

Dan met steeds meer enthousiasme.


Het dweile kan beginnen.


Hier dan bijna met beide voeten op de grond. Veel plezier!
Het lijkt wel of de cafe’s aan het uitbreiden zijn.
De voorbereidingen op Carnaval zijn in volle gang.

Cafe Bruxelles, Havermarkt Breda.



Atelier Van Lieshout, Big Funnelman (Trechterman)
Big Funnelman (Nederlands: grote trechterman) is een beeld van Atelier Van Lieshout (AVL). De autonome sculptuur van AVL bevindt zich sinds 2004 op een getrapt terras aan de A27 langs de afslag Breda. Big Funnelman is in opdracht van de gemeente Breda ontworpen en gemaakt door Atelier Van Lieshout uit Rotterdam.
Een rode mensachtige figuur ligt op zijn rug met een enorme oranje trechter in zijn mond. De armen liggen gespreid naast het lichaam. De gestileerde figuur ligt er slapjes en schijnbaar willoos bij. Het kunstwerk is gemaakt van polyester.
Volgens Wikipedia.


BN/DeStem
Trechterman gelauwerd als het icoon van Breda
Geplaatst op 25 januari 2014.
“Ik kwam uit op de Big Funnelman van Atelier van Lieshout.” Het was een foto van deze ‘trechterman’ die Winthagen instuurde voor de expositie I Love Breda. Eentje waarvan de vakjury stelde dat het inderdaad de titel verdient van ‘icoon van hedendaags Breda’. Winthagen hoorde gisteren tijdens de Cultuurnacht dat zijn inzending won. Tot zijn vreugde. De jury, onder voorzitterschap van directeur Mieke Gerritzen van MOTI, het museum waar sinds tweede kerstdag alle ruim 200 inzendingen voor I Love Breda waren geëxposeerd, motiveerde dat de Big Funnelman een opvallend landmark is in de openbare ruimte. Eén die alleen te vinden is in Breda.
De jury: “Een schitterende uiting van Breda als stad van beeldcultuur.” Als een zondagskind in Luilekkerland ligt hij langs de A27. Net voor je Breda inrijdt. Zelf legt Winthagen zijn keuze uit: “Dagelijks passeren 10.000 mensen de Big Funnelman. Daar ligt hij. In optimistisch rood/oranje kleuren. Als een kind dat onbezorgd naar de wolken kijkt. Fantaserend, vrolijk, een beetje carnavalesk. Met een trechter in de mond als symbool voor lekker eten en drinken.”




Het waait nogal vandaag.

Prins Petrus C Lie (Peterselie).

Mot ik al die sneeuw straks opruimen?

Gelukkig was de brantweer goed vertegenwoordigd.

De Brantweer.

Prins Champignon?

Break a leg!

De Brantweer.

Soms is het beter je eigen eten mee te nemen.

Heavy Hoempa.

Grote Markt. Sneeuw zat.

Het leek wel een storm.

De Ridderstraat.

Hier en daar hoopte de sneeuw hoog op.

De Olympische skiploeg op de foto.

De Nar in de sneeuw.

De Nar als verschrikkelijke sneeuwman.

Gelukkig waren veel mensen bereid te dweilen.

Geconcentreerd.

Superheld.

Veemarktstraat en nee, ik begrijp het nog steeds niet.

Druk voor de deur.

Gebreide baard.

Mooi lila.

Smurf.

Een beestenboel.

Sommige moeten nog ontdooien.

Verkleed als douche.

In de rij.

Klunen meej dun pomp en kraon open!


De sneeuw is ook dit jaar weer goed geprepareerd.


We wanen ons in Friesland.

Kaarten zijn nog te koop.

De cafés worden nog snel voorbereid. Waarop is mij hier niet helemaal duidelijk.


Gelukkig is er een mobiele Biergarten.

Zou dit de nieuwste mode zijn/worden?

Houdt de dief….

Niet blauw van de kou.

En met de strijdkreet in de hand.

Zal ook deze echte Fries zich wel vermaken.
Op de dag dat het failliete Polare
verongelijkt in het nieuws is
omdat de leveranciers niet 10 miljoen euro
voor hun rekening willen nemen.
Die 10 miljoen, een schuld die het gevolg is
van jaren de plank misslaan op het gebied van boekenretail.
Op zo’n dag, vind je hier een voorbeeld
van waar een goede boekhandel toe kan leiden.
Ik heb onlangs een katern gekregen
van een oude Dagblad de Stem.
Van 8 april 1998 om precies te zijn.

De Stem, Michael Jepkes, journaal van De Grote Of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda, woensdag 8 april 1998.

De Stem, Michael Jepkes, journaal van De Grote Of Onze-Lieve-Vrouwekerk te Breda. Detail met onder andere de muurschildering van Christoffel.
De tekening op de voorkant is gemaakt door Michael Jepkes.
Zijn werk kende ik niet
maar afgelopen week heb ik een boek gekocht van hem.
‘De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, een schetsboek’.

Michael Jepkes, De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, 1996.
Dit boek is gescand en gedrukt door
Drukkerij H. Gianotten B.V. Tilburg en uitgegeven
door Boekhandel Gianotten in 1996.
Deze boekhandel is een van de zaken die zijn
opgeslokt door eerst Selexyz en later Polare.
Met Polare gaat deze boekhandel definitief verdwijnen.
Althans dat is mijn verwachting.
Terug naar het boek.
Het boek bevat naast heel veel tekeningen van de Grote Kerk,
vanuit verschillende bekende plaatsen in Breda,
ook twee uitklapbare tekeningen die Michael Jepkes
vanuit de Grote Toren maakte.

Michael Jepkes, De Grote of Onze-Lieve-Vrouwekerk, 1996. Pagina 72 en verder. Panorama van zuid naar noord.

Michael Jepkes, detail van vorige tekening. Met het Spanjaardsgat en de silo’s van de Suikerfabriek.

Als afsluiting een van de vele prachtige tekeningen van Michael Jepkes: Grote Kerk vanaf het Kasteelplein.

Aram Bartholl, MAP.

Van mij mag de grote A best weg.
Ik vond het niet echt een icoon voor de stad.
Opvallend was het natuurlijk.
Overal in de wereld is het teken geplaatst en kreeg het media-aandacht.
Maar dat maakt het voor mij nog geen goede kunst.
Het is meer reclame dan kunst.
Maar misschien is dat nou juist een nieuwe
grens die overschreden wordt door Aram Bartholl.

De Pauw, In pracht en praal, Boschstraat 108.
De inhuldiging van Koningin Wilhelmina op 6 september 1898 wekte in Nederland een golf van vaderlandsliefde op. Op 31 augustus (Koninginnedag) werd op de Grote Markt in Breda de Wilheminafontein onthuld, ontworpen door A.F. Gips te Delft. In 1909 werd de fontein verplaatst naar de Sophiastraat, waar het bouwwerk meer tot zijn recht komt.
Al weer een tijdje terug is de Wilhelminafontein gerestaureerd.
Vandaag was het zo’n mooi weer dat ik maar eens wat foto’s ben gaan maken
van deze icooon van Breda.
De felle kleuren zijn terug, alleen spuit hij niet iedere dag.
Ik denk alleen in de zomer. Vandaag in ieder geval niet.

Abraham Frans Gips is de beeldhouwer die de fontein ontwierp. Nu staat de Wilhelminafontein in de Sofiastraat in Breda.



Het portret van de jonge Wilhelmina.

Compleet met zeepaardjes, salamanders, kikkers en het wapen van de stad Breda.





Voor mij was het meer een cultuuravond.
Na een week werken, zit een cultuurnacht er niet meer in.

Deze keer heb ik me beperkt tot het centrum van de stad.
De zesde cultuurnacht brengt niet veel nieuws.
Het was dan ook vooral een lange wandeling.
Toch heb ik wel leuke dingen gezien en gehoord.
Een fotoverslag.

Even langs de buren lopen: Koningin Wilhelmina Paviljoen aan het Kasteelplein.

In de Grote Kerk heb ik een passepartout gekocht.

Men was er in afwachting van een voorstelling.

In de St. Janstraat ontdekte ik een glas-in-lood raam met de Heilige Antonius als onderwerp.


In het tijdelijke onderkomen van het Carnaval Museum zag ik de Raad van elluf en de Burgemeester en deze tuba.


Onderweg naar het Breda’s Museum heb ik nog twee foto’s uit de hand gemaakt van het Chasse Theater.

Chasse Theater met Kloosterkazerne in Breda.

Voor het eerst bezocht ik het SBK / Galerie 48.

Daar ging de Argusvlinder zelf ook nog op de foto, maar daar heb ik geen bewijs van.

Hoek Odilia van Salmstraat, Markendaalseweg.
In galerie Ecker zag ik een soort performance.
Op de website lees ik:
Achter in de galerie presenteert ‘OnVoorZien’ speciaal voor de cultuurnacht een 3 uur durende performance door 3 actrices in een zich herhalende en uitputtende setting op zoek naar het wezen achter de mythe:
‘ig fie neia’Spel: Teunie de Brouwer, Lotte de Krom, Nikki Poppelaars.
Concept en regie: Juup Luijten.Juup: ‘Deze performance zie ik als beeld waar je steeds opnieuw in kunt duiken, hoe kort en intens ook’.
De performance speelde zich af in een driehoekige ruimte,
voor de toeschouwer achter plastic.



Voor mij het meest interessante van de avond.

Waterzuiveringsgemaal aan de Markendaalseweg.


Thema van 2014: Ut wor plakke of dweile.
Vanavond zag ik bij het weerbericht,
onderdeel van het 6 uur journaal,
een foto van de Grote Markt in Breda met marktkramen.
In de stralende zon.
Dat had ik vanochtend om half 8 niet kunnen vermoeden.
Toen ben ik namelijk foto’s gaan maken.
Van het opbouwen van de markt.
Mooi met het licht van de kramen,
de kleiren van het tentdoek en de reclame
en het donker(blauw) van de lucht.

Vis uitstallen.

Hier kunt U pinnen.

Nog even bijpraten voor de klanten komen.

Kaas.

Vrijdagmarkt in opbouw op de Grote Markt van Breda met de Antonius op de achtergrond.

Kleding.

Groente en fruit.


Vanaf de aanhanger.

Fleece.

Stoffen.


Veel stoffen.

Judith.

Brood. Het rook er heerlijk!

Een eerste klant voor kaas.

8 uur.

Vanaf de trappen van het stadhuis.
Naar nieuwe horeca in het centrum van Breda
zijn we altijd nieuwsgierig.
Stel dat er weer eens een goede zaak bijkomt.
Als dan de nieuwe gelegenheid zich vestigt op de Grote Markt
in een pand dat de Walliser Stube als een van de voorgangers heeft.
Dan wordt de lat hoog gelegd.

We hebben een soort haat/liefde verhoudig met wijnbars.
We houden van wijn. Zeker wit.
Wijnbars in Nederland hebben echter de neiging een inrichting te hebben
die meer lijkt op dat van een restaurant dan op een bar.
Dat is bij Pinot ook het geval.
Ze noemen zich naast wijnbar ook wijnrestaurant.
Er staan twee lage tafels met lage barkrukken
naast alle andere gewone restauranttafels.
Daarmee wordt bewust of onbewust gekozen voor een publiek
dat aan tafel wil gaan zitten om iets te drinken.
Ik ervaar dat meer als een belemmering om te genieten
dan als een hulp bij het genieten.
40 open wijnen en drie mensen in de bediening is misschien wat veel.
Zo groot is het pand nu ook weer niet.
Waarom niet een meer beperkte, goed beschreven aantal open wijnen
met een grote groep (met misschien ook minder bekende) wijnen op de fles.
Uitgevoerd in klein en groter formaat.
De prijzen zijn vriendelijk, maar waar is de rose?
Moet je echt en Argentijnse en Chileense en Amerikaanse wijnen hebben?
Weer een Grüner Veltliner uit Oostenrijk.
Natuurlijk, allemaal lekker, maar er is nog zoveel meer.
Gegeten hebben we er nog niet, maar dat gaan we vast een keer proberen.
Lekkere welkom bubbels.
De bediening was goed. Dat mag ook wel eens gezegd worden.
Dat valt vaak niet mee.
Met kennis van wijn en prettig in de omgang.
Je wordt er goed verzorgd, dus ga eens proberen!


Soort alternatieve kerstster in het Begijnhof in Breda (uitgebloeide artisjok).




















Etalages, ramen van binnenstadbewoners zijn het onderwerp van deze blog. De kerken zijn dicht vandaag anders hadden hier nog een paar extra kerststallen gestaan.





