Vanmorgen was dat nog niet het geval maar vanavond zag het er al anders uit.
Vandaag is het werk nagenoeg afgerond (denk ik). Het gat is weer dicht. Alleen de hekken moeten nog weg voor de Singelloop kan beginnen.
Als je tekst met kunst kunt combineren,
dan ben ik je man.
Verrast was ik dan ook om een muur van foto’s te zien,
eerst nog zonder enige toelichting,
in de Willemsstraat in Breda.
Is dit in het kader van de opening van het nieuwe station
of is dit een van de tentoonstellingen in het kader
van Breda Photo?
Dat laatste.
Sander van Bussel, Human Rights Tattoo.
Hier op deze foto komt de muur in de Willemstraat goed tot zijn recht.
Ik moet zeggen dat mensenrechten en tatoeages een combinatie
vormen die wat mij betreft wat schuurt.
De deelnemers markeren zichzelf maar deze methode is eerder
gebruikt juist om mensenrechten te schenden (en dan
druk ik me zwak uit).
Maar ik ga er vanuit dat de bedoelingen hier positief zijn.
Sander van Bussel, Human Rights Tattoo.
Soms zijn de plaatsen waar de tatoeages geplaatste zijn wel heel creatief (binnenkant lip, achter het oor, tussen de vingers, enz).
Door omstandigheden zag ik deze week de toelichting pas.
Sander van Bussel
Human Rights Tattoo
‘Je kan de rechten van de mens niet respecteren en verdedigen, als je ze niet kent’, zegt de Tilburgse kunstenaar Sander van Bussel (Nederland, 1970).
Sinds 2012 bouwt hij aan een wereldwijd netwerk van mensenrechten-ambassadeurs uit inmiddels zestig landen.
Wat hen bindt?
Ze lieten Van Bussel een van de 6.773 letters uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens op hun huid tatoeeren.
De aanleiding voor dit project was de moord op de bevriende kunstenaar en mensenrechtenactivist Steven Nyagah uit Kenia.
De teller staat nu op 3.321 tattoos.
Hij is dus halverwege.
Tijd voor een eerste expositie.
De foto’s van alle afzonderlijke tattoos vult hij aan met een aantal portretten van de ambassadeurs.Op http://www.humanrightstattoo.org zie je de mensen achter de tatoeages en lees je wat hen motiveerde om een deel van deze verklaring op hun lijf te zetten.
Zomaar een paar close-ups van een aantal foto’s.
Sander van Bussel, http://www.humanrightstattoo.org.
Er komt een waterpartij op het Kasteelplein in Breda.
Vandaag zijn de eerste werkzaamheden begonnen die voor zondag
weer spoorloos verdwenen moeten zijn.
Dan is het Kasteelplein de aankomstplaats van de Singelloop.
Maar vandaag stond er nog een graafmachine druk te zijn.
Het gaat om het deel van het Kasteelplein tussen Justinus van Nassau en het Koningin Wilhelmina Paviljoen. Zeg maar het stuk op de kop van de Cingelstraat.
Er zijn een tweetal sleuven gegraven. Misschien voor de watertoevoer?
Toen ik de foto’s maakte zat het werk er voor vandaag al weer op.
De kasseien of kinderkopjes zijn op het Kasteelplein nog van die echte. Groot, heel ongelijkmatig. De meeste kinderkopjes in de stad zijn een stuk kleiner, vierkanter, veel gelijkmatiger. Maar hier is dat nog niet.
Terug naar oude tijden.
Gisteren moest ik op de Nieuwe Haagdijk zijn in Breda.
Omdat de Nieuwe Haagdijk veranderd wordt nam ik mijn camera mee.
Lang geleden heb ik hier gewoond. Vandaar.
Dit is de Nieuwe Haangdijk vanaf de Haagdijk gefotografeerd. Het middenplein is veranderd. Het was een parkeerplaats met bomen waar op zaterdag de markt stond. De bomen zijn weg om meer parkeerplaatsen te kunnen maken en de markt is verplaatst. Dus daar ook eens gaan kijken.
Lang geleden was dit het pand van slagerij Verhagen. Hoek Fellenoordstraat – Nieuwe Haagdijk. Er zaten hier drie slagers dicht bij elkaar: Verhagen, een paardenslager en Kouwenberg.
Dit is de Nieuwe Haagdijk vanaf de brug over de Singel. Vroeger heette de brug de Simonse brug.
Nog een keer de Nieuwe Haagdijk.
Toen ben ik de Tramsingel overgestoken en verder gelopen
over de Haagweg om naar het Dr. Jan Ingenhouszplein te gaan.
De Van Meterenstraat vanaf de Haagweg.
Daar is dan de zaterdagmarkt op het Dr. Jan Ingenhouszplein. Op de Pedagogische Academie, daar op de achtergrond, heb ik nog gestudeerd. Op de voorgrond de Fer (frietkraam).
De Dijklaan vanaf de Haagweg.
De zaterdagmarkt, de kramen staan er mooi. Hebben veel meer ruimte dan vroeger. Gisteren waren er kort voor 13:00 uur maar weinig bezoekers. Maar de haring die ik er kocht smaakte prima.
Aan de Haagweg staan nog veel panden zoals ze origineel gezet zijn. Het gevolg is dat het heel individuele panden zijn. Geen 13 in een dozijn. Maar steeds gebouwen met een eigen karakter.
Zoals hier op de hoek van de Dijklaan en de Haagweg: Moeke Mols en het Hollandsch Koffiehuis. Ik kan me nog goed herinneren dat Sinterklaas bij de aankomst midden november ook Moeke Mols bezocht aan het eind van zijn optocht door de stad.
Dit is een voormalige P. de Gruyter aan de Haagweg 64.
Kantoorvakhandel Benoist, hoek Dijklaan – Haagweg. De winkel voor NAC-souvernirs.
Het begin van de Haagweg. Het deel waar een helft van de zaterdagmarkt stond. Hier gefotografeerd vanaf het Dr. Jan Ingenhouszplein.
Karakteristieke huizen aan de Haagweg, beneden- en bovenwoningen tussen de Van Meterenstraat en de Dijklaan.
De voormalige St. Annakerk en pastorie (rechts). Haagweg.
Nog steeds een prachtig gebouw.
De hoek van de Nieuw Haagdijk en de Schorsmolenstraat. Met van rechts naar links het pand waarin vroeger Pietje van Vugt zijn winkel had. Er zit nu een feestwinkel. Daarnaast, waar nu de tattoo shop zit, zat Kapper Pijpers. Daarnaast zat de sigarenwinkel van Piet Kleyn.
Op de andere hoek van de Schorsmolenstraat en de Haagdijk zat lang een chinees restaurant: de Prins. Nu zit er een curry restaurant.
Toen ik door de Valkenstraat liep een tijd terug
viel me de decoratie van de glazen overkapping van de trappen op.
Dus nu deed zich de gelegenheid voor om het op de foto
te zetten.
De Vuurtoren is niet zo bekend als zijn soortgenoot
die in de Singel staat.
Valkenstraat, Breda.
Bij deze vuurtoren gaat het om de afbeelding die op het biljet van 250 gulden stond.
Vandaag is het de Singel Zwemtocht in Breda.
Daar heb ik aan het begin van de middag
al wat foto’s gemaakt.
De zwemtocht is nog in volle gang.
Toen we aan kwamen lopen was er net een wedstrijd gestart. De zwemmers waren al langs de Nieuwe Prinsenkade aan het zwemmen.
Dus was het in de haven even leeg, geen zwemmers in het water. Later op de middag wordt het weer beter (hopen we).
Maar dat veranderde snel: hoe sterk is de eenzame zwemmer?
Al snel worden het groepjes zwemmers die aankomen.
De finish met een hele groep arbiters of tijdwaarnemers..
Terwijl de een zwemt leest de ander.
Een (1) trap om de zwemmers uit het water te laten komen lijkt me wat weinig.
Even verderop zag ik een auto-ongeluk in fietsstraat Boschstraat.
Een bezorger heeft met enige snelheid vermoed ik de bocht
iets de kort genomen waardoor de paal met daarop een bord
over Boschstraat fietsstraat omver werd gereden.
Een buurtbewoner maakt van de gelegenheid gebruik om het nieuwe bord dat de gemeente hier geplaatst heeft te corrigeren met tape.
Op straat loopt een spoor van water (?) van de omgebogen paal naar de auto die iets verder geparkeerd staat. Duidelijk de ombuiger.
Terwijl de buurtbewoner uitlegt dat auto’s geen goed idee zijn in een fietsstraat komen de bezorger en de ondernemer naar wie hij op weg was (?) er aan om de paal weer terug te buigen.
Dat geeft mij de kans het gecorrigeerde bord nog eens goed in beeld te nemen. Het zal nog wel een tijdje onrustig blijven rond Boschstraat fietsstraat.
Gisterochtend liep ik door de Boschstraat.
Toen ik langs drogist De Blauwe Winkel liep
zag ik een prachtige spreuk over de Brexit in
de etalage. Dus gauw even een foto gemaakt.
Helaas spiegelde de ruit nogal. Dus heb ik de handgeschreven slogan hier nog maar even herhaald:
Een Brexit kan ons niet raken!
Immers, de Engelse drop blijft heerlijk smaken!
Drop van Joep
Op het Kasteelplein gaat er een fontein komen.
Die komt zo’n beetje op de plaats waar tot voor kort
de glasbakken stonden.
Die zijn deze week weggehaald.
Ze waren al uit de grond gehaald, de glasbakken. Hier worden ze ’s ochtends opgeladen om naar de Hoge Brug verplaatst te worden.
De rust is teruggekeerd op het Kasteelplein. De fontein kan komen.
In de ochtend actief geweest bij het Nederlands Drukkerij Museum
in Etten-Leur.
Daar ben ik verder gegaan met het handzetten van de tekst voor mijn boek.
In de avond door gegaan met mijn lino experimenten. Met de lino’s wil ik illustraties maken voor mijn boek. Maar ik heb dit al heel lang niet meer gedaan. Daarom eerst maar weer eens wat techniek opdoen.
Voorbeeld van een lino op mijn positioneringshulp. Dat moet er voor gaan zorgen dat de lino’s steeds op de juiste plaats liggen als ik ze over een bestaande afdruk wil drukken. De ‘R’ staat voor de hoek rechtsonder. Mijn lino’s zijn zo ook op de achterkant gemerkt.
Dit is het handpersje dat ik bij het drukken kan gebruiken.
Eerste resultaten. De kleuren heb ik niet bewust gekozen. Ik heb de drukinkt gebruikt die mijn collega’s in gebruik hebben.
Buitenste en binnen-H op elkaar. Dat moet beter kunnen.
De blaadjes lukken aardig. Wat vooral grappig is dat in de linkertak hier en daar lijntjes te zien zijn die ik er niet wil maar die wel vooor diepte zorgen. Grappig effect. Kan ik dat bewust gaan gebruiken bij de definitieve lino’s?
Letters H.
H met groene blaadjes. Voor het groen een drukinkt gebruikt die gemengd was met wit.
Ik leg steeds het papier verkeerd op de lino bij het afdrukken van de tweede lino.
Dit is het resultaat waar ik naar op zoek ben.
De bouwvak komt er aan en plots is het project gereed.
De Willemstraat in Breda is vandaag in eens zonder de hekken.
Dat wil niet zeggen dat het plein gereed is,
volgens mij moet er nog veel gebeuren.
In de Willemstraat in Breda zijn ineens een groot deel van de hekken weg. Komt er dan echt een keer een einde aan alle overlast voor voetgangers, in, op en rond het station?