Dit is de uitgebloeide knop van de Parodia Magnifica, mijn balkoncactus (alleen in de zomer).
Inderdaad, het gaat met mijn sanseveria net do goed als met de partij voor de dieren.
Ik ben in 2022 naar Florence geweest. Tien dagen.
Het was geweldig, behalve dan de treinreis.
De trein in Amsterdam vertrok 20 minuten te laat
waardoor alle reserveringen voor latere treinen zinloos waren.
Let wel, je betaalt 5x de prijs van een vliegticket.
Goed, daarbij hoopte ik op trajecten met eerste klas.
Helaas, de droom was snel voorbij.
De 20 minuten in Amsterdam worden uiteindelijk in
Florence meer dan 2 uur vertraging.
In Amsterdam scheen de zon nog. Het was een mooie dag geweest en de zon liet een rode gloed na op het Centraal station. De vertraging was toen nog niet bekend.
Zwitserland was mooi vanuit de trein. De treinen zijn er super. Dat ik eerste klas had geboekt betekende dat ik ook in Zwitserland ie klas kon reizen. Goede fasciliteiten, schoon, op tijd (wel niet mijn gereserveerde tijd maar toch).
Ben je vertraagd met het vliegtuig dan is mijn ervaring dat je geholpen wordt om je reis voort te zetten. Ga je met de trein, zoek het dan maar uit. Dat isme natuurlijk gelukt maar het gaat me om het prijs/prestatieverschil. Nu heb ik wel het mooie Como gezien.
Mijn reis ging naar Milaan. Daar had ik een ‘hoge snelheidstrein’ gereserveerd. Helaas was de bureaucratie daar nog van het niveau Oostblok ten tijde van de koude oorlog. Met voldoende ruimte in de trein wilde men me eerst niet meenemen. Een minuut voor vertrek moest ik een ander kaartje gaan halen bij een loket 500 meter verderop. Dat leek me geen goed idee en de aanhouder won.
In Milaan, toen ik nog niet wist dat de trein die ik wilde te laat zou aankomen en me bijna niet mee nam, maakte ik nog een foto van het station dat in de tijd van Mussolini werd afgebouwd.
In Florence ben ik gekomen en het was een prachtige vakantie met goed weer.
Florence, Duomo (Santa Maria del Fiore).
Palazzo Vecchio.
Mijn avontuur gisteren in Utrecht had het Catharijne Convent
als doel.
Daar is de tentoonstelling Ode aan Antwerpen te zien.
Een onderzoek naar de mate waarin kunstenaars van Antwerpen,
op de vlucht, in Amsterdam de kunst tot bloei brengen.
De tentoonstelling heel Ode aan Antwerpen maar de catalogus,
een dik boek dat er op het eerste gezicht gedegen uit ziet,
heet Van Antwerpen naar Amsterdam.
Waarom die twee namen?
De inleidende tekst spreek van ‘Frans Hals, Rembrendt en Jan Steen’.
Daarom koos ik een werk van elk van deze drie kunstenaars als een
soort introductie.
Je kunt nog één week gaan kijken.
Een schitterend energiek werk van Frans Hals, Twee vissersjongens, circa 1634 – 1637. Olieverf op doek.
Rembrandt van Rijn, De doop van de kamerling, circa 1626. Olieverf op paneel.
Jan Steen, St Nicolaasfeest, 1668. Olieverf op paneel.
Catalogus, museumperiodiek en bezoekerstekst. Jammer dat de catalogus een andere nummering van werken aanhoudt dan de tentoonstelling en dat de catalogus zelf geen register is waarin je snel werken kunt opzoeken. De essays heb ik nog niet kunnen lezen en de teksten en foto’s bij ieder werk zien er goed uit.
Vandaag was ik avontuur in Utrecht.
Ik ging naar de tentoonstelling Ode aan Antwerpen
in het Museum Catherijneconvent.
Maar daarover later meer.
Nu de niet andere foto’s.
In de Koeivoet, 1641. Tegenover de ingang van het museumcomplex.
Wat dan?
‘Tonen’ is de etymologische afleiding van ‘oog’ en verwant aan ‘toneel’. De gevelsteen is gemaakt door Hans ‘t Mannetje in 1999, in opdracht van KIK. PRODUCTIONS, een theater- en managementbureau dat de belangen van artiesten behartigt en theatervoorstellingen produceert.
(Bron: Gevelstenen van Hans ’t Mannetje, door Hans ‘t Mannetje, Ina Wilbrink. Zutphen, 2007. nr 130)
Voorafgaand aan de tentoonstelling hoorde ik een koor.
Niet zomaar een koor. Goed.
Het was een repetitie.
Na de tentoonstelling gaven ze een concert en ik ben
gaan luisteren.
Toonkunstkoor Utrecht in St Catharinekathedraal Utrecht onder leiding van dirigent Jos Vermunt, organist Wouter van Belle en als solist, sopraan Titia van Heyst. Het was een prachtervaring!
De (eerste) brief die ik kreeg over het AvroTros-evenement
werd niet 16 dagen na dagtekening ontvangen maar 15. Toen
was men nog geen twee volle dagen aan het werk maar pas één.
Het meest storend aan het evenement zijn de enorme dieselgeneratoren
die gebruikt moeten worden en die (deeld) zomaar bij kamerbewoners
onder hun raam worden geplaatst.
Twee enorme vieze generatoren.
Verderop nog een. Jammer dat de gemeente daar zonder slag of stoot een vergunning voor afgeeft.
Intussen heb ik al drie brieven en chocolade gekregen van de organisatie de bewoners niet of slecht informeert en zich gedraagt alsof ze alles mogen. Zonder rekening te houden met bewoners. Allemaal voor een goedkoop televisieprogramma.
Ga je één dag niet kijken op de Markendaalseweg
loopt er ineens water door het nieuwe deel van de
Verlengde Mark.
Zand, veel zand, met bijtsporen van de kranen. Nee, er staat water in de Verlengde Mark!
Een heel verfrissende blik op deze warme dag.
Dicht bij kun je nog niet komen. Ook niet bij de trappenpartij aan het Franciscanessenplein.
Eerder zag ik die zeilen al hangen. Ik begreep niet waar die voor zouden dienen. Dat werd nu duidelijk. Het laatste zand wordt weggeschept en het vallend zand en of water kan op deze manier de nieuwe kademuren niet vuil maken of beschadigen.
Het stuk waar nu geen water loopt is nog maar een paar meter. Ik ben benieud naar de volgende stappen. Overigens zag ik al een aantal nieuwe banken, langs het water, op hun plaats staan.
Breda, Grote Kerk. Gelukkig zien we die vaker zo mooi in een roze gloed.
Breda, Grote Markt Zuid. Dit zien we niet vaak. Een Grote Markt zonder terrassen. Alle tafels en stoelen opgeruimd.
Dit herinner ik me, in de recente geschiedenis, alleen van de coronaperiode.
Vanwege de terrassen maak ik meestal deze foto niet. Grote Markt en Grote Kerk.
Misschien een keer die hoogwerker wegpoetsen van de foto…
Dit is denk ik de reden dat de Grote Markt zo leeg was. Er was maar 1 restaurant dat niet meedeed. De bestrating van de Grote Markt werd eens goed schoongemaakt.
Zou dit er iets mee te maken hebben: afgelopen week zijn er dergelijke bevestigingsringen toegevoegd aan de bestrating. Er zater er al veel maar de nieuwe opzet van de marktkramen heeft hier vast mee te maken. Morgen eens kijken hoe schoon het er van geworden is.
Na mijn vorige foto over dit onderwerp is er nog heel wat werk verzet op het Kasteelplein in Breda. Het Kasteel van Breda is heel professioneel uit het zicht geholpen.
Natuurlijk gaat dit gepaard met veel CO2 uitstoot (waaraan we in de binnenstad toch al geen tekort hebben).
Vermoedelijk wordt dit de ingang (ik dacht eerst dat de fietsenstallingen daar kwamen).
Vandaag kreeg ik een brief waarin stond dat men twee dagen geleden met de opbouw is begonnen (gedateerd 16 dagen geleden). Dat klopt. Uit de brief wordt verder niet duidelijk of er nu één dag feest is of twee. Zondag weten we dat op zijn laatst.
‘Eerstelingen’ bij Vrije Vogels staat dat voor een eerste
waarneming in een seizoen van een fenomeen in de natuur.
Mijn foto’s zijn misschien geen echte eerstelingen maar
het viel me vanmorgen op dat er al best veel, nog frisse,
kastanjes liggen in het Velkenberg in Breda.
Ik dacht: laat ik er een foto van maken.
De kastanje op de tweede foto was nog heel klein. Zo heb ik die eerder niet gezien (waarschijnlijk niet goed opgelet).
Breda, Markendaalseweg, Verlengde Mark. Men blijft heel intensief aan het sjouwen met zand. Is het niet daar waar straks het water moet komen.
Dan is het wel waar straks groenstroken of plantenbakken moeten komen.
Er was al vroeg een felle zon. Direct in de lens of gereflecteerd in ramen. Foto’s maken werd er niet eenvoudig door. Maar hopelijk is het zandsjouwen een beetje duidelijk geworden. Morgen eens zien hoe ver ze komen.