Al in Nederland had ik een Engelssprekende gids geboekt. Die leidt me door de site. Ze geeft toelichting op wat we zien maar ik heb me niet heel erg verdiept in de materie dus doorvragen is dan moeilijker. Na wat tijd op dat eerste plateau waar je je een weg moet banen door de andere toeristen. Veel groepen. Chinese toeristen gaan vaak in groepsverband naar een dergelijke bezoenswaardigheid. Vanaf het plateau loop je vervolgens langs de opgestelde sleuven met soldaten. Daarvoor ga je eerst een paar trappen af en je ziet de beelden dan niet langer van boven af maar van opzij.

Rechts op de foto, ruim boven het midden, zie je de mensen op het plateau staan. De eerste rij. Daaronder zie je nog een plateau afgezet met een rood koord. Voor speciale gasten, schat ik zo in. Ik schat dat het plateau voor de gewone gasten zich zo’n 4 meter boven de beelden bevindt. Het plateau waar je binnen komt is min of meer op het huidige straatniveau.

Rechts een reconstuctie (?) van de originele houten overkapping waar de beelden ooit onder stonden.

Er is ook een soort van ziekenboeg. Dat is de plaats waar beschdigde stukken weer aan elkaar worden gezet. Waar restauraties aan de beelden worden uitgevoerd. Ieder beeld heeft een uniek nummer zodat men precies weet waar het beelde gevonden is, in welke rij, op welke plaats, wat er mee aan de hand is, hoe dat ‘verholpen’ moet worden, welke handelingen er op worden uitgevoerd, wanneer, door wie en naar welke plaat het beeld terug gaat. In het volgende bericht meer foto’s van de ziekenboeg.

Het bezoek aan het Terracotta Army is een vreemde ervaring.
Het is zo bekend maar eigenlijk heb je er geen beeld bij.
De eerste keizer van China (een titel die we achteraf aan hem gaven)
Qin Shi Huang, begon al vroeg aan zijn leven na de dood
te werken.

Het Terracotta Army is dan ook een onderdeel van het totale
complex. Het mausoleum, zeg maar het centrale deel van het
totale complex, ligt een eindje van de kuilen (in het Engels
wordt de term ‘pit’ gebruikt) met het leger af.

Er vind nog steeds archeologisch onderzoek plaats aan die kuilen.
Het heeft dan ook een enorme omvang.

Er waren al een paar dagen met regen geweest. Ook op de dag dat ik naar het Terracotta Army ging regende het flink. Dus in de rij met een paraplu van het hotel.

Om de grote bezoekersaantallen te kunnen verwerken zijn er allerlei voorzieningen aangelegd. Je moet dus na de kaartcontrole nog wel een stukje wandelen.

Op de ‘kuilen’ zijn een soort van hangars gebouwd.

Even nog wat info van Wikipedia:

Het Terracottaleger is de benaming voor de archeologische vondst van ongeveer 8000 terracottafiguren die als grafgiften werden meegegeven aan de eerste keizer van China, Qin Shi Huangdi. Het ‘leger’ bevindt zich tussen de berg Li en het hedendaagse Xi’an. Deze overblijfselen bij het graf van keizer Qin Shi Huangdi (259 v.Chr.–210 v.Chr.) behoren tot het UNESCO-werelderfgoed.

Qin Shi Huangdi wist gedurende zijn relatief korte bewind grote koninkrijken rondom de Gele Rivier in China te verenigen tot één rijk en wordt daarom gezien als de eerste keizer van China.

Bij de bouw van zijn mausoleum werden naar schatting zo’n 700.000 arbeiders ingezet, ruim twee keer zoveel als bij de Chinese Muur. Met de bouw werd reeds in het eerste jaar van Qin Shi Huangdi’s dynastie aangevangen. Het is onderdeel van een ommuurd stuk land met talrijke gebouwen. Het mausoleum ligt als een paleis onder een grafheuvel, die nu 75 meter hoog is. Het graf moet toentertijd indrukwekkend zijn geweest. De grafheuvel, die oorspronkelijk 115 meter hoog was en begroeid met gras en bomen, werd omringd door 10 tot 12 meter dikke muren. Binnen deze muren stonden ooit tempels, zalen en bestuurlijke gebouwen. Het geheel besloeg meer dan 2,5 km², en er zijn meer dan 400 putten met grafgeschenken opgegraven.

Het Terracottaleger staat in vijf kuilen op twee kilometer van de grafheuvel. De soldaten zijn geplaatst in zes meter diepe geulen. Deze gangen, van elkaar gescheiden door aarden wallen, waren ooit bedekt met een frame van hout en aarde. Na de Qin-dynastie werden de grafkelders geplunderd en in brand gestoken, waardoor de terracottasoldaten zwaar werden beschadigd. Boven deze kuilen zijn hallen gebouwd waar men het terracottaleger kan bekijken.

Het Terracottaleger bestaat onder andere uit het voetvolk, kruisboogschutters, ruiters met strijdwagens en paarden; allen stonden ze paraat voor een veldslag. Ze zijn allemaal tussen de 1,60 m en 1,80 m lang en allemaal verschillend. Sommige staan en andere zitten knielend met gespannen pijl-en-boog, alsof ze zich weerden tegen de aanslag. Sommige dragen een harnas en andere zijn gekleed in een uniform. De wapens die ze dragen zijn echt en de hoofdtuigen van de paarden zijn gemaakt van brons. Minder bekend is dat men ook een leger heeft ontdekt van kleinere beelden van ongeveer 0,50 m tot 0,75 m hoog.

Dan ga je de eerste hangar in en ik zag toen vooral veel andere toeristen. Je staat op een soort van platform waardoor je (dadelijk) uitzicht hebt op de rijen met beelden.

Het is een enorme ruimte. Tegelijk zijn er heel veel bezoekers. Je kunt de beelden vanaf het platform bekijken maar je kunt ook in de hangar aan de linker- en rechterkant langs de beelden lopen.

Ik moest me dwingen om naar de verschillen tussen de beelden te kijken. De eerste indruk is zo overweldigend. Maar al snel zie je de paarden, de verschillende soorten soldaten, hun haardracht, hun gezichten. Je raakt niet uitgekeken.

Op het platform sta je op een behoorlijke hoogte ten opzichte van de beelden. Daarom zie je vaak dit soort foto’s met een wat vreemde hoek.

Vermoedelijk heb ik nog vier berichten nodig om je mijn foto’s te tonen.