Ochtend.
Middag.
Afgelopen weekend waren er wandelingen in Breda rond
‘kunst en natuur’. Ik liep bij een wandeling mee.
De twee Bredase organisaties, Stichting KOP (Kunstenaars Ontwikkel Platform) en stichting Idee-fixe (IDFX), namen het initiatief van het kunstproject De Expeditie.
Maak kennis met een bijenambassadeur, een historicus en twee veldbiologen die hun kennis delen met drie kunstenaars: Maud Konings, Lola Schot en Ramon Davey de Gier. Deze unieke samenwerking resulteert in artistieke creaties geïnspireerd door de natuur en erfgoed van Breda. Ben jij een liefhebber van wandelen, natuur en kunst? Ga dan mee op ontdekkingsreis tijdens De Expeditie.
De wandeling waar ik in meeloop is die onder leiding van Lola Schot. Een lange ‘sjaal’ verbindt een deel van de wandelaars. In samenwerking met veldbiologen Aad van Diemen en Erik van der Hoeven (KNNV) heeft zij de planten in het Valkenbergpark beter leren kennen. De ‘sjaal’ is een van de voorbeelden van de manier waarop natuur en kunst bij elkaar gebracht worden.
De wandelaars volgen Lola Schot naa de kleine vijver. In dit deel van de wandeling staat het water centraal.
We kunnen gaan luisteren naar het geluid van water. Heel bijzonder!
We houden de ‘sjaal’ goed vast.
Planten gebruiken allerlei methodes en technieken om voor verspreiding te zorgen (klit-methodes, kleur om vogels aan te trekken, springkracht enzovoorts).
Intussen genieten we van de zon en het park.
Hulstbesjes.
De ‘sjaal’ wordt ingezet om een boom te versieren.
In de buurt ligt een braak liggend terrein met veel onkruid.
Aan de lijst met planten die er gevonden waren kwam geen eind.
Het terrein gaat bebouwd worden en we nemen daarom op een
rituele manier met een cirkel afscheid van de natuur op dit terrein.
Dit is mijn ‘offer’.
De wandelaars worden uitgenodigd voor thee en een paar installaties rond zaden en planten. De ruimte waar de thee geschonken werd was de voormalige moskee.
De volgende foto is denk ik van een ander project.
Wat je hier ziet is een hoofddeksel. Het staat
achterstevoren tegen de muur.
Maar heel grappig.
Alles bij elkaar een heel leuke wandeling.
Voor herhaling vatbaar.
Vandaag ben in in Leiden naar de tentoonstelling
‘Het jaar 1000′ geweest.
Weken geleden ben ik begonnen met de podcast te beluisteren
waarin de tentoonstelling wordt toegelicht (4 delen).
Vervolgens kreeg in van collega’s het boek dat bij de
trntoonstelling verscheen. Daar ben ik mee begonnen
het te lezen.
Maar vanochtend met de trein naar Leiden en vanmiddag weer terug.
Ik maakte een paar foto’s onderweg:
Eerst kwam ik langs het Kasteel van Breda. Hier het beeld vanuit het Valkenberg in Breda.
Bij het verlaten van het park kom je dan langs het Nassaumonument. Dit is een foto van de ‘zijkant’. Als je bijvoorbeeld vanaf het station naar het park loopt zie die regenwaterafvoer niet. Die is juist zo leuk.
Het monument heeft een aantal reliefs. Dit beeldt de intocht en de ontvangst van de Nassau’s in Breda af.
Deze spectaculaire hanger in op de tentoonstelling te zien. Je ziet Christus als beschermer van het Ottoonse vorstenpaar: Keizer Otto II (op de foto links) en Keizerin Theophanu. Een prachtig stuk.
De route begon in Breda, zowat recht voor de deur.
In het Valkenberg zag ik in de verte een groep
paddestoelen staan. Ik had geen idee dat die
dit weekend een soort van rode draad gingen vormen.
Dit was de groep in Breda. Vaak zie je paddestoelen in het Valkenberg op dood hout maar zo midden in het gras. Dat zie je niet ieder jaar.
Die zaterdag was het plan om naar Museum Voorlinden te gaan.
Het museum had ik nog nooit bezocht en nu met de tentoonstelling
van Anselm Kiefer leek me dat het moment om eens te gaan kijken.
Op de oprijlaan naar het landgoed kwam ik het volgende tegen:
Geen hele groep, maar een enkeling.
Binnen zag ik er meer. Zeker bij/in de Winterreise:
Museum Voorlinden, Anselm Kiefer, detail van Winterreise.
Thuis lag deze paddestoel van marsepein en chocolade als beloning voor de inspannende dag te wachten. De paddestoelroute was compleet.
Toen ik vanmiddag boodschappen ging doen werd duidelijk waar al het lawaai vandaan kwam dat ik al een tijdje hoorde: ik liep plots achter de Pro-Palestina-betoging in Breda. Hier verlaten ze het Kasteelplein voor een ronde door het centrum.
De tocht ging over de Grote Markt…..
Door de Halstraat en verder.
Even later was men terug op het Kasteelplein. Ik ook, zonder deboodschappen om dat ten minste 1 winkel waar ik iets wilde kopen niet open is op zondag.
Op het Kasteelplein volgden nog speeches en spreekkoren. Daarna ging men door het Velkenberg.
Breda Barst is een zogenaamd gratis festival.
‘Gratis’ bestaat niet. Het betekent alleen dat iemand anders
dan de deelnemers en bezoekers de rekening betalen.
Bijvoorbeeld de natuur.
Daar wordt een enorme aanslag op gepleegd.
De gemeente betaalt natuurlijk de rekening in de vorm van
handhaving, politie, reiniging en het beheer van de
stad en het park.
Dan zijn er natuurlijk nog de omwonenden die hinder
ondervinden: fysiek, maar ook door geluid, vuil en
onveiligheid.
Gisteren helemaal vergeten te bloggen dus vandaag
de foto’s van gisteren en vandaag.
Het begon gisteren met mensen en materieel. Natuurlijk alles fosiel.
Het eerste deel van de fosiele krachtpatsers staan het gras al te pletten. Daar zal nog veel bijkomen niet in de laatste plaats een grote reeks tenten.
Die platen beschermen het park niet. Ze zorgen er vooral voor dat mocht het hevig gaan regenen dat de krachtpatsers niet vast komen te zitten.
De dieselgeneratoren die net weg waren van de AvroTros zijn nu al weer terug.
Vanmorgen was het hart van het park al helemaal afgesloten.
De (eerste) brief die ik kreeg over het AvroTros-evenement
werd niet 16 dagen na dagtekening ontvangen maar 15. Toen
was men nog geen twee volle dagen aan het werk maar pas één.
Het meest storend aan het evenement zijn de enorme dieselgeneratoren
die gebruikt moeten worden en die (deeld) zomaar bij kamerbewoners
onder hun raam worden geplaatst.
Twee enorme vieze generatoren.
Verderop nog een. Jammer dat de gemeente daar zonder slag of stoot een vergunning voor afgeeft.
Intussen heb ik al drie brieven en chocolade gekregen van de organisatie de bewoners niet of slecht informeert en zich gedraagt alsof ze alles mogen. Zonder rekening te houden met bewoners. Allemaal voor een goedkoop televisieprogramma.
‘Eerstelingen’ bij Vrije Vogels staat dat voor een eerste
waarneming in een seizoen van een fenomeen in de natuur.
Mijn foto’s zijn misschien geen echte eerstelingen maar
het viel me vanmorgen op dat er al best veel, nog frisse,
kastanjes liggen in het Velkenberg in Breda.
Ik dacht: laat ik er een foto van maken.
De kastanje op de tweede foto was nog heel klein. Zo heb ik die eerder niet gezien (waarschijnlijk niet goed opgelet).
Omdat ik gisteren een afspraak had in Den Haag ben ik voor mijn
ochtendwandeling een andere route gelopen dan die ik gewend ben.
Dat leverde een aantal foto’s op van beelden die
wat afwijken van die ik normaal tegen kom.
Hercules in het Valkenberg in Breda had een soort van trui aan gekregen.
In Voorburg staat een soort van marmeren boek. De plaquette is gemaakt door Guido Sprenkels en toont ons Anthony Winkler Prins. De man achter de encyclopedie met die naam.
Tijdens de wandeling ging het steeds meer regenen. Niet hard, maar miezer. Dit ruiterstandbeeld was een hele verrassing. Het beeld is gemaakt door Albert Termote en heeft als onderwerp Gnaius Domitius Corbulo. Het beeld is uit 1962. Corbulo is een Romeinse legeraanvoerder die in Nederland onder andere een kanaal liet aanleggen.
Wikipedia:
……om zijn soldaten aan het werk te houden liet hij hen de fossa Corbulonis (oftewel kanaal van Corbulo) uitgraven, die de Maas met de Rijn verbond. Archeologische opgravingen toonden aan dat het kanaal ten dele bewaard is gebleven in de Vliet tussen Leiden (dat toen Matilo heette) en Voorburg (destijds Forum Hadriani).
Dit beeld van Frans Kokshoorn paste al beter in het weerbeeld. Singing in the rain II, 1995.
Even verderop is te zien dat iemand dacht een koopje te hebben in het tuincentrum.
In het Valkenberg stond een groep verkleed als
middeleeuwers. ‘Re-enactment’ wordt dat genoemd.
Waarom de acteurs dat nou altijd met een uit-
gestreken gezicht moeten doen is mij een raadsel.
Sombere tijden, zullen we maar zeggen.
Een vrouw stond met haar re-enactment op een
re-constructie van een poortgebouw. Om te roepen,
uit een dik boek. Een bijbel, een Engelse bijbel
om precies te zijn. Maar haar boodschap was niet
religieus maar historisch.
Vervolgens bezocht ik het Kasteel van Breda.
Heerlijk weer en een prachtige omgeving.
Om half negen liep ik het Kasteelplein in Breda op en er waren geen bezoekers. Beveiligers, toiletpersoneel, basista’s, frietbakkers, ja allemaal. Maar nog geen bezoekers op dat moment.
In het Valkenberg was de Vrijmarkt al begonnen. Eens kijken of er iets voor mij tussen zit.
Behalve de temperatuur was het weer prima.
Met aandacht voor de etalage! Leuke titels: The priory of the orange tree, A court of silver flames, I was born for this, John Green turtles all the way down.
Er was een mevrouw die 40 euro voor een paar oude boeken wilde. Die heb ik laten liggen. Het boek ‘Transit’ van Hella S. Haasse kreeg ik omdat de verkoopster bijna tegen mij aan botste. Thuisgekomen bleek dat ik al een exemplaar heb en mijn exemplaar is in betere conditie. ‘De raadselachtige Multatuli’, kende ik niet (mei 1976). Een biografie door Willem Frederik Hermans van Eduard Douwes Dekker. Voor twee euro. Prima koopje. De Karl May’s staan tegenwoordig in een donkerder daglicht. Ik heb ze nog niet in detail bekeken.