Vandaag weer gewandeld van Meersel-Dreef naar Breda.
Eerst in Meersel-Dreef nog wat rondgelopen.
Bij veel foto’s gaat het om de kleur.
Laten we langzaam en voorzichtig beginnen in de Heieinde, Meersel-Dreef.
Dat kan goed op St Franciscus (want dat is het vandaag).
Carpe diem et momento mori.
‘De nadagen van de distel’. Dit was bijna de titel van dit bericht geworden.
Vanmiddag ben ik van Meersel-Dreef, op de grens
tussen België en Nederland naar Breda gewandeld.
Natuurlijk maakte ik weer wat foto’s.
Ook in België leeft de nostalgie naar een niet-bestaand boerenleven.
Die grenspaal kwam ik net voorbij toen ik in de bus zat.
‘Natuurlijke’ marmers in de Mark.
Ulvenhout.
En ik ben weer thuis.
Startpunt, Meersel-Dreef, #notalion.
Soms ziet het (verlengde) Markdal er idyllisch uit maar 100 meter verder bouwt een boer een megastal of megaschuur.
Blijkbaar gaat het niet om schoonheid of eten maken maar om succes?
Schoongepoetste fietserstunnel.
Net als vorige week wandelde ik van Meersel-Dreef
langs de Mark naar Breda.
Het weer was anders. Tijdens het eerste uur heb ik
een aantal regenbuien gehad.
Mag gelukkig was het miezer en warm genoeg om mijn
kleren onderweg weer op te drogen.
Prima weer blijkbaar voor de naaktslakken want
die heb ik veel gezien.
Deze twee naakslakken lijken bij een derde, dode (?), naaktslak te kijken?
Regendruppels zijn een heel dankbaar onderwerp voor foto’s. Ze staan er altijd goed op en laten de planten nog beter uitkomen.
De reiger deed nog even alsof hij me nog niet gezien had maar al snel ging hij verder van het pad af het gras in.
Dit is een poëziebank. Vorige week zater er mensen op.
verlegen zwijgt de tijd als water spreekt, zich eindeloos herhaalt
al kantelend naar klanken zich tijdloos telkens taalt
steeds onderweg naar lager als beek, als stroom,
naar zijn verval zich vloeiend voegt, zo oeverlangs
de aarde streelt, welluidend in voorbijgaan
speelt langs stengels en langs stenen
De naam van dichteres Pien Storm van Leeuwen staat op de
zijkant van de bank.
Vorige week heb ik niet goed opgelet want ik zag toen maar
één poosplaats. Er zijn er meer langs de Mark.
Alleen laten de gedichten zich minder goed lezen door de tijd. Dit noemde Pien Storm van Leeuwen een ‘poosplaats’. Ik kwam er nog een tegen.
Via de Duivelsbruglaan liep ik Breda weer in. Daar zag ik nog deze gevonden voorwerpen.
Normaal gesproken loop ik dagelijks een rondje in de
binnenstad van Breda.
Vandaag deed ik dat ook maar de foto’s in dit bericht
zijn van de wandeling van vanmiddag.
Om half één naam ik de bus naar Meersel-Dreef, dat is een
ritje van 25 minuten.
Volgens Google Maps in Meersel-Dreef – Breda zo’n 11 km.
Vorige week liep ik een keer ruim 6 en een keer ruim
8 kilometer. Niet wereldschokkend maar ik wilde proberen
nog iets meer te lopen.
Heen en weer naar Meersel-Dreef is dan te ambitieus maar
Van Meersel-Dreef naar Breda moet kunnen. Lukt het niet,
dan zijn er een paar stops in de buurt van de route van de
bus die ik gebruikte om op de Dreef te komen.
Het is ook een beetje terug in de tijd want als kind ben ik er
regelmatig geweest met mijn ouders en familie.
De kloosterkerk van de Kapucijnen. Het was vroeger al het excuus om naar Meersel-Dreef te gaan. Je kon niet zeggen dat je er naar toe ging voor de Trappist.
Helemaal nieuw voor mij: België, Meersel-Dreef, Frederick Franck, St Francis with birds, 2021.
Tegenover het klooster ligt een tuin met beeldengroepen en een Maria- of Lourdesgrot. Goed onderhouden!.
In het verleden al, was het een vast adres voor Bredanaars om een zondag op bezoek te gaan. Deze boom draagt sporen van het stadswapen van Breda.
Kinderen vermaakten zich in de speeltuin (ook nog steeds goed inderhouden) terwijl de ouders op het terras van een trappist genieten. Let wel: de bus gaat degelijks, ieder uur maar niet op zaterdag of zondag.
Dit is zo’n beetje het begin van de wandelroute. Nog in België start ik naast de Mark.
Markdal, Waar men zonlicht ziet – glinsteren in spiegelingen – op wat verborgen blijft – zilvert wind op lang gras.
Het weer begon vandaag somber maar de middag was prachtig en dan is het Markdal ook mooi. Uiteindelijk liep ik 3 uur, ruim 12 kilometer.
Breda, Ginnekenmarkt, stadslandschap met Markdal en paarse heide.
Breda, de Klokkenberg.
Aangezien ik maar wat op bed lag had ik tijd om eens rustig
het boek van Kees Schoenmakers over Dio Rovers door te nemen.
Het verscheen eind vorige jaar en is een prettig boek om
te lezen en door te bladeren.
Het beschrijft het leven van Dio Rovers en dat van zijn
directe familie. Maar de nadruk ligt natuurlijk op
zijn activiteiten op en rond de Grote Kerk in Breda en
zijn vrije werk als tekenaar en schilder, verknocht aan Breda.
Kees Schoenmakers: Dio Rovers – Beeldend monument van Breda (1896 – 1990).
Maar niet alleen als zelfstandig kunstenaar, ook als promotor van kunst en cultuur,
van mede-organisator van carnavalsactiviteiten en het maken van ontwerpen daarvoor,
tot het aan de wieg staan van het kunstonderwijs in Breda (1e directeur St Joost).
Als opleider door het geven van cursussen, als restaurateur van de schilderingen
in de Grote Kerk en als beschermer van erfgoed in de aanloop na en tijdens de
Tweede Wereldoorlog.
Eigenlijk te veel om op te noemen en het boek doet dat natuurlijk veel
beter dan dat ik dat hier nu kan.
Een voorbeeld van een van de vele manieren waarop Dio Rovers betrokken was bij de restauratieactiviteiten in de Grote Kerk van Breda: Tekening fiaal baldakijn, 1926, houtskool op papier en Tekening baldakijn kooromgang, 1926, houtskool op papier.
Even opzoeken, fiaal:
[ architectonische termen] Een gotische bekroning in de vorm van een toren met uitsteeksels, ook wel fioel genoemd. Het werd als decoratief element boven een venster of portaal geplaatst, of als extra verzwaring voor een steunbeer.Een meer gangbare benaming is pinakel.
Dit werk van Dio Rovers ken ik het best: Bredase markt in winter, 1952, olieverf op doek.
Zijn werken met houtskool zien er fascinerend uit: Vissers met netten, 1947, houtskool op papier.
Zijn werk is altijd figuratief maar dit is wel heel dicht tegen abstract aan. Mooi van kleur. Markdal in winter, circa 1940, olieverf op doek.
Een overzichtstentoonstelling van zijn werk, hier in Breda,
zou mij heel veel plezier doen.
Het boek dat ik aan het maken ben gaat over
Meersel-Dreef, maar er komt ook een fietstocht door
het Markdal aan de orde. Vandaar dat de Mark een
van de elementen zal vormen van de illustratie.
Dit is mijn Mark in lino. Hoe zal de afdruk daarvan er uit zien?
Gisteravond, hebben we een ballonvaart gemaakt
met de firma Ad Ballon.
De vaart ging van Terheijden naar Ulicoten en recht over
het centrum van Breda waar het Jazz festival in volle gang was.
Natuurlijk heb ik wat foto’s gemaakt.
Trailer met de mand, ventilator en ballon, voor vertrek.
Ad Ballon op bestemming in Terheijden. Bergen/Poolse Dreef.
Met een aantal mensen de mand van de trailer tillen.
Het frame met de branders wordt in elkaar gezet.
Vervolgens wordt het frame op de mand geplaatst.
In deze zak zit de ballon.
Die ballon moet eerst uitgerold worden.
De piloot controleert intussen de branders.
Vanuit de mand geeft de piloot de laatste instructies aan de passagiers.
De mand moet nu gekanteld worden.
Dan kan de ballon makkelijker aan de mand bevestigd worden.
De jongste leden van de crew.
De mond van de ballon. Vandaar uit moet de ballon ‘opgeblazen’ worden.
De ballon is enorm.
En nog een stukje verder.
Nu nog opblazen. Eerst met koude lucht en die wordt vervolgens verwarmd.
Dat opblazen gebeurt met een ventilator.
Een ventilator met verschillende standen.
Eerst de koude lucht.
Dit is dan de binnenkant van de ballon.
De passagiers kunnen instappen.
Nog even tegenhouden. Het opwarmen van de lucht is begonnen.
Al snel is de ballon al bijna los. Ik ben nog gauw ingestapt.
Nog wat bijwarmen. Er staat dan nog wat wind en we moeten snel omhoog.
We zijn los.
De brug bij Terheijden.
De schaatsbaan aan de Terheijdenseweg.
De ondergaande zon.
In de verte ligt de Koepel gevangenis.
Het station dat nog volop in aanbouw is.
Breda in de verte.
Het NAC-stadion.
Zomaar wat stukken weiland.
En een wijk in Breda Noord.
De KMA en de Spiegeltent op het Kasteelplein. De spiegeltent staat er ter gelegenheid van het jazzfestival.
De Nieuwe Haven.
De Grote Kerk van Breda.
Recht boven het nieuwe NS station van Breda.
De Grote Markt met mensen en muziek.
De Grote Kerk en de Havermarkt. Ook daar optredens van jazzmuzikanten.
Het Kasteelplein met de Spiegeltent.
Het Chassetheater en het Chassepark.
De Watertoren in het Wilhelminapark.
De Koepelgevangenis.
De Poort van Breda.
De fontein in het Valkenberg.
Het Kasteelplein.
Kwart voor negen.
Het Begijnhof.
Chassetheater.
Chassepark.
De Sacramentskerk.
De Laurentiuskerk in het Ginneken.
Het Markdal.
Restaurant Wolfslaar.
Maar de boer, hij ploegde voort.
Uitstappen!
De ballon wat organiseren en ‘opvouwen’.
Inpakken en wegwezen.
Even nog de laatste lucht uit de ballon persen.
Mijn vaarbewijs.
Argusvlinder 