Ergens heb ik twee foto’s gemaakt tussen het British Museum
en het Charles Dickens museum in Londen.
Ze horen niet bij het British Museum en ook niet bij Dickens.
Daarom een apart bericht.
In Londen kun je meerdere beelden van Gandhi gaan bekijken. Ik heb er in ieder geval twee gezien en sluit niet uit dat er nog meer zijn. Dit is het beeld op Tavistock Square. Het is volgens Wikipedia gemaakt door Fredda Brilliant (7 April 1903 – 25 May 1999).
Zomaar een leuk straatje.
Meestal gaan mijn stukjes over oude stenen.
Deze stenen zijn niet nieuw maar zeker niet oud.
De rock Garden in Chandigarh is een heel serieus project,
een grote oppervlakte, veel creativiteit en vindingrijkheid.
Allerlei voorstellingen met stenen in de meest brede zin
van het woord.
Zoals deze landschappen.
Knap geknoopt.
Deze foto geeft een gevoel voor sommige van de afmetingen. Let ook op de reliefs die aangebracht zijn.
Ook in India: wat zouden we zijn zonder selfie stick?
Hou de tuin schoon,het is jouw eigendom. Met het brilletje van Gandhi.
Een leuk nisje.
Dat kun je ook doen met je borden.
Mooie vorm. een soort bloemen met een gezicht die buigen in de wind.
De menselijke en dierfiguren staan meestal op ooghoogte. Je loopt als het ware langs toneelpodia van steen waar de figuren op staan.
Een soort Venus, reclining figure noemt men dat in de kunst. Liggende figuur.
Gehoornd hoefdier.
De foto is niet echt mooi. Niet goed scherp. Maar het is zo’n ander beeld dan alle andere. De meeste beelden zijn positief. Krachtige figuren, mooie decoraties. Hier lijken twee stieren te verdrinken in een zee van steen. Door de zwarte kleur van de dieren en hun opengesperde bekken een luguber beeld.
Line dance?
Drie op een rij.
Een muur van steen en water.
Waterdraagsters.
De eerste uit een reeks mozaïeken. Maar de andere volgen een volgende keer.
07/11/07:AM EXPLORE THE SURROUNDING
VILLAGES OF GRASIA & BHILS TRIBES,SEE THERE COLOURFULL
COSTUMES, JEWELLERY AND THEIR HOUSES.LATER DRIVE BALARAM / AHMEDABAD ( 170 KM )
OVER NIGHT SAROVAR PORTICO / AHMEDABAD07/11/2007
Woensdag
Omdat we gisteren al een markt bezocht hadden,
gaan we vandaag direct naar Ahmedabad.
Nou ja, direct, via Adalaj.
Daar de voorlaatste step well bezocht van deze vakantie.
Deze mag je bezoeken tot op het laagste punt, de put.
De afwerking van deze step well is niet zo mooi als de Rani ki Vav in Patan
maar je ziet hier wel de volledige structuur.
Hier tref je een mengvorm van Hindoe en Moslim-kunst aan.
Het diepste punt voor de voetganger, de put.
Vijf verdiepingen.
De Vav van boven af gezien.
Ik dacht dat dit een World Heritage site was
maar de Rani ki Vav in Patan is genomineerd voor de lijst.
Die is eerlijk gezegd ook mooier.
Ze moeten wel een manier vinden om de duiven buiten te houden.
Een vogel doodschieten in een tentoonstellingshal in Nederland
leidde tot een rel een paar jaar geleden.
Hier is dat idee al helemaal niet bespreekbaar vermoed ik.
Maar de zure lucht van duivenstront komt je
in de step well overal tegemoet.
Een hele wand met copieeen van brieven en kaarten gericht aan Gandhi.
Soms met een wel heel sumier adres.
Daarna zijn we doorgereden naar de ashram
van Gandhi (Sabarmati Ashram) in Ahmedabad.
Gandhi verbleef hier van 1915 tot 1933.
Het is van hier uit dat hij zijn ideeen vorm gaf
in een leefgemeenschap met richtlijnen (Satyagraha).
Ook de voettocht naar Dandi om zelf zout te maken aan zee
is hier begonnen door Gandhi en 37 volgelingen.
Bij de ashram is een informatiecentrum en bibliotheek.
Natuurlijk kun je van een dergelijke plaats verwachten dat ze erg hard meewerken
aan een bijzondere status voor Gandhi.
De teksten vond ik bij tijd en wijle wel erg in de verdediging:
waarom werd de zuster van Gandhi weggestuurd uit de ashram,
waarom steunde Gandhi een bepaalde wet nu juist wel.
De boodschap werd soms wat negatief gebracht.
Te bezichtigen zijn het huis waar hij met zijn vrouw woonden
en nog een paar aanverwante gebouwen en de plaats
waar ’s avonds gemediteerd en gebeden werd.
Mooi aangelegd en onderhouden.
Heel schoon.
Daarna hebben we een Jain-tempel bezocht (Hatheesing Jain Temple).
Jains beschikken meestal over nogal wat geld
en de tempels zien er dan ook vaak prachtig en goed onderhouden uit.
Zo ook hier!
Na aankomst in het hotel een deels mislukte poging ondernomener iets te eten te krijgen.
Mijn salade kreeg ik maar na 20 minuten kwam men vertellen
dat de kikkererwten nog niet gekookt warenen dat een salade daarmee dus niet mogelijk was.
Dus heeft L. maar niets gegeten.
Achtergrond:
In India eet men gerust twee maal warm per dag
(of wil men de toeristen dat laten doen).
Dat is wel eens lekker maar om 14:30 uur toch wat laat.
Op de kaart van de room service stond een Pakora-selectie.
Dat leek ons wel wat.
In het restaurant aangekomen bleken ze toch vooral
aan te dringen op het buffet.
Warm eten dus.
Dat vonden we te veel.
Daarom bestelden we twee salades: nicoise en kikkererwten.
In de nicoise zat vlees (vis?) dus (?) dat hadden ze niet
en de kikkererwten waren nog niet gekookt.
Later is het allemaal goed gekomen.
Na de salade nog even gerust en toen gaan wandelen.
Beetje de omgeving verkennen.
We kwamen al snel bij een ‘Italian backery’.
Ik had wel eerder in India ‘German backeries’ gezien maar ‘Italian’ ?
L. nam er een Danish (zoet koffiebroodje met gekonfijte vruchten.
L heeft het opgegeten op een bank voor de bakkerswinkel.
Al snel kwam er iemand een broodje kopen
en blijkbaar als vorm van reclame werd er naar L gewezen.
Even verder op raakten we voor het eerst te voet geconfronteerd
met het drukke verkeer hier in de stad.
We zagen al snel de ‘Treee of Life’-ramen van de Siddi Sayid Mosque.
Weer even later kwamen we terecht in de Diwali markt.
Massa’s mensen, tientallen meters T-shirts tegen de muur,
op de grond stapels broeken.
Veel vuurwerk, veel sierraden.
Ik werd aangesproken door iemand die zich afvroeg
wat we er kwamen doen.
Ze had er zelf zo’n hekel aan.
De politie gebruikt speciale stellages om overzicht
over de mensen te kunnen houden.
Midden tussen de drukte van de markt was een rustig stuk plein afgezet.
Het was voor een tempel.
Daar was het heel feestelijk.
Onder andere door deze band.
Een levensgrote plastic palmboom is een bijzondere verschijning
in een land waar je bijna over de palmbomen struikelt.
Deze mevouw vroeg zich af wat we in de drukte kwamen doen.
Wilde natuurlijk graag op de foto.
Kinderarbeid ?
Dit meisje zat onder een kraam. Ze pakte dozen met
plastic armbanden uit die in grote hoeveelheden werden verkocht.
L heeft als souvenir twee kleine schoentjes gekocht,
rood met geel en goud en spiegeltjes.
Heel lief.
Na afloop van de wandeling was er een boodschap.
Of we Dhr. Randhir Singh Vaghela (van Garha tours & travels)
willen bellen.
Heb ik gedaan.
Hij wil ons morgenavond ontmoeten.
Leuk.
Inmiddels hebben we bij het hotel een eigen terrasje gemaakt.
In de tuin wil niemand zitten.
Men zit liever in de airconditioning.
Twee stoelen gevraagd, er stond nog een tafel in de tuin.
Ze zijn er ons al gewend.
L. zei nog gelukkig steken ze hier geen vuurwerk af.
Inmiddels is het 23:00 uur geweest en zijn we naar binnen gegaan
vanwege de knallen en kan ze de slaap niet vatten vanwege het geluid.
Dat wordt de komende twee dagen nog wat!
3e was
Groene Ganesh sticker gekocht, 5 RP.
Vond men eigenlijk een heel hoog bedrag: 8 Eurocent.
Lees verder
Zaterdag 30 juli 2005 (vervolg).
Via Rode Plein, GUM, buitenmuur van het Kremlin,
de kathedraal ‘Christus de Redder’, het standbeeld van Peter de Grote
en Sculptures Park naar de ingang van Gorki Park gelopen.
(Sculptures Park is een park waar na de val van de Muur
beelden verzameld zijn van voormalige Sovjet kopstukken
en beelden uitgevoerd in de stijl die toen in de mode was.
Nu wordt er door beeldhouwers ook nieuw werk gemaakt.
Het is een park waar het rustig is en goed toeven.
Als je een bezoek brengt aan Moskou
kun je dit maar beter niet overslaan.)
(Gandhi)
(Inkijkje in het cafe/restaurant)
(Shakespeare met duif)
(Sovjet stijl)
(Sovjet-leiders/inspirator: Lenin, Marx, Breznjev en Stalin)
(Een beeld van een inktvis is wel heel bijzonder)
(Albert Einstein en Niels Bohr)
(Monet)
(Modern model)
(Resultaat in wording)
(Onderdeel van een monument voor de slachtoffers van de Sovjet-terreur)
(Feliks Edmoendovitsj Dzerzjinski(Kojdanau, 11 september 1877 – Moskou 20 juli 1926),
ook wel “Bloedige Felix” genaamd, was een Russisch revolutionair
van Poolse afkomst.
Hij was oprichter van de Tsjeka, de eerste bolsjewistische geheime dienst.
Feliks Dzierjinski werd geboren op 11 september 1877
of 30 augustus oude stijl in het Poolse Kojdanau (thans Dzjarzjynsk) bij Minsk.
Hij werd van school gestuurd wegens zijn revolutionaire activiteiten.
In 1900 was hij, tezamen met Rosa Luxemburg
een van de oprichters van de revolutionaire Sociaal-democratische Partij
van het Koninkrijk Polen en Litouwen.
Twee maal werd hij naar Siberie gezonden, maar beide malen ontsnapte hij.
Zijn standbeeld stond voor de “Lubjanka”,
het hoofdkwartier van de KGB in Moskou,
genoemd naar het plein waar het aan stond.
Na het mislukken van de staatsgreep tegen Gorbatsjov,
in augustus 1991, werd dit standbeeld
door een woedende menigte omver gehaald.
Reeds in 1989 was zijn standbeeld
op het Plac Bankowy in Warschau omver gehaald.
Zijn standbeelden in Wit-Rusland staan nog overeind.
Wikipedia)
(Dit is een foto van de Lubjanka
met het standbeeld nog op het plein.
Nu is er een monument (niet zo indrukwekkend, maar toch)
voor de slachtoffers van de terreur)
(Een beeld van een voetbalkeeper had ik eerder nog nooit gezien)
Argusvlinder 