De Tolbrug in Breda.
Markendaalseweg met verschillende waterniveau’s. Deze week is heel veel zand afgevoerd.
Mooie ‘zachte’ maan.
Een paar van de foto’s hebben een ander onderwerp dan
‘Spontane structuren’. Structuren gevormd door sneeuw
en ondergrond.
De foto’s zijn gemaakt tijdens 1 wandeling.
Maar de foto’s waren erg leuk om te maken en misschien vind je
het ook leuk om naar de foto’s te kijken.
Breda, Kasteelplein en Grote Kerk.
Deel van de cadettenflat van de KMA aan het Kasteelplein.
Is dit een bestaand schrift of spontaan bedachte graffiti? Vervolgens is dan de vraag lees je het zoals je het hierboven ziet of….
Of zo?
Kom er eens om: een geveegde stoep. Tegelijk een mooie groep structuren.
De Verlengde Mark ter hoogte van het Franciscanessenplein.
Steeds als ik door de Karnemelkstraat loop moet ik naar het
grote glas-in-lood werk kijken in het voormalige gebouw van
de Raad van Arbeid.
Of ik het mooi vind weet ik eigenlijk nog niet.
Het zijn drie grote ramen boven elkaar.
Van buiten vormen ze een eenheid.
Het glas-in-loodbekijken is niet eenvoudig.
Rechtsonder staat iets achter het raam, daarom zie je die
hoek rechtsonder nooit goed.
Misschien moet ik eens binnen gaan kijken. Geen idee of dat kan/mag.
Dit werk was eerder onderwerp van een bericht op mijn blog. Toen zag je op de foto alleen de ramen. Hier zie je meer van de geval. Vooral de drie kleine ramen intrigeren me. Zou er bewust een soort van beeldrijm zijn ontworpen en gerealiseerd.
De kop van de Haagdijk met rechts de oude ‘De Gruyter’.
Een dunne laag sneeuw op een bergje zand geeft dit soort mooie structuren te zien.
Bij verse sneeuw zijn de sporen altijd interessant.
De nieuwe Verlengde Mark bij het Franciscanessenplein, besuikerd, ziet er heel sfeervol uit.
De nieuwste parkeerplaats in Breda: parkeerplaats Grote Markt.
Besuikerd op dakleer.
Vanmorgen liep ik eens een andere route en in de andere richting.
Dat leverde een korte serie foto’s op met als speciaal
aandachtspunt: is er al ijs?
Maar het begon met een foto van het Begijnhof in Breda. Ook door de kou was het erg rustig op straat.
Twee maal de Veemarktstraat.
Sint Janstraat.
Na de Grote Markt Zuid (let op geen Grote Kerk te zien) ging ik even bij een grootgrutter binnen.
Het werd snel licht. De Oude Haven vanaf de tijdelijke voetgangersbrug. Meer IJs!
Vanaf het verlaagde deel van de Oude Haven.
Dan afsluitend met steeds meer ijs bij het Spanjaardsgat en de meeuwen.
Gisteren had ik beloofd deze week geen foto’s meer
op mijn weblog te zetten van de Grote Kerk van Breda.
Ik heb er vanmorgen tijdens mijn wandeling wel een
gemaakt en die is te zien op X, maar niet hier.
Vanmorgen stond ik op met dezelfde vraag als gisteren:
‘zou er al ijs zijn in Breda’.
Het water bij de Stadhouderspoort van de KMA is zo ongeveer het dichtsbijzijnde water. Dus de eerste plaats om te gaan kijken. Maar hier was nog geen ijs.
In de Cingelstraat zag ik een vreemde weerkaatsing van het licht op de lens van de camera.
Achteraan in de Schoolstraat werd al gewerkt. Vooraan een vreemd ‘gevonden voorwerp’.
Bij het Spanjaardsgat was al wel iets te zien. Niet dat het water helemaal bevroren was. Maar er zaten wel meeuwen midden op het water op een dun laagje ijs.
Deze foto is niet helemaal scherp maar het is wel een beetje ijs.
Een stuk verderop, aan het eind van de Verlengde Mark. Daar is dit klein stuk stilstaand water. Tussen drie kademuren en metalen schotten. IJs. Maar waarschijnlijk zal de zon daar later op de dag wel raad mee weten.
Vijf foto’s die gemaakt zijn tijdens een
ochtendwandeling in het centrum van Breda.
De eerste foto is op 2 januari van dit jaar gemaakt.
De andere foto’s zijn van vanmorgen.
Breda, Vismarktstraat en de Grote Kerk.
Vanmorgen vanuit een iets andere plaats.
Op de radio had ik berichten van ijs gehoord. Het stromend water in Breda was niet bevroren. Maar een klein stuk stilstaand water bij de werkzaamheden aan de Verlengde Mark was wel bevroren.
Breda, Verlengde Mark aan de Markendaalseweg.
Ik beloof voor de rest van de week geen foto’s van de Grote Kerk meer te plaatsen.
Folder die uitgedeeld werd bij de voorstelling Pink Floyd Project in het Chassé Theater in Breda.
De afgelopen weken heb ik een aantal malen uitgelegd aan
bekenden wat de voorstelling is.
Is het een muziekprogramma, is het een coverband?
Men doet zijn best om geen coverband te zijn.
Op http://www.allecoverbands.nl komen ze niet voor.
De aandacht voor decors, lichteffecten en projecties
maakt het een soort van theatrale re-enactment.
Men probeert de muziek en een sfeer zo te brengen
dat die doet denken aan optredens van 50 jaar geleden.
Zelf heb ik nauwelijks herinneringen aan Pink Floyd dus
kijk en luister ik alsof ik het voor het eerst zie.
Dan komt het op me over als een bloedloze voorstelling
met veel, vooral trage muziek.
Mij boeide het niet zo maar dat was anders voor de liefhebbers
(die met hun kinderen naar het theater waren gekomen).
Sommige van de projecties waren vooral storend.
Vanmiddag ging ik boodschsppen doen en liep toen een aantal
hooligans tegen het lijf. Zogenaamde fans van NAC.
Er was en werd enorm veel gedronken. Dat was ondermeer
te zien aan de vele blikjes op straat.
Welkom op de Haagdijk.
Dit is ruim een uur later. De tocht van de Kopse Kant naar het stadion is begonnen.
De Schorsmolenstraat.
Het centrum lijkt rustiger maar schijn bedriegt. Ook in het uitgaanscentrum in het centrum waren hooligans. Tegen de tijd van deze foto waren ze al onderweg naar het stadion.
Afgelopen weekend waren er wandelingen in Breda rond
‘kunst en natuur’. Ik liep bij een wandeling mee.
De twee Bredase organisaties, Stichting KOP (Kunstenaars Ontwikkel Platform) en stichting Idee-fixe (IDFX), namen het initiatief van het kunstproject De Expeditie.
Maak kennis met een bijenambassadeur, een historicus en twee veldbiologen die hun kennis delen met drie kunstenaars: Maud Konings, Lola Schot en Ramon Davey de Gier. Deze unieke samenwerking resulteert in artistieke creaties geïnspireerd door de natuur en erfgoed van Breda. Ben jij een liefhebber van wandelen, natuur en kunst? Ga dan mee op ontdekkingsreis tijdens De Expeditie.
De wandeling waar ik in meeloop is die onder leiding van Lola Schot. Een lange ‘sjaal’ verbindt een deel van de wandelaars. In samenwerking met veldbiologen Aad van Diemen en Erik van der Hoeven (KNNV) heeft zij de planten in het Valkenbergpark beter leren kennen. De ‘sjaal’ is een van de voorbeelden van de manier waarop natuur en kunst bij elkaar gebracht worden.
De wandelaars volgen Lola Schot naa de kleine vijver. In dit deel van de wandeling staat het water centraal.
We kunnen gaan luisteren naar het geluid van water. Heel bijzonder!
We houden de ‘sjaal’ goed vast.
Planten gebruiken allerlei methodes en technieken om voor verspreiding te zorgen (klit-methodes, kleur om vogels aan te trekken, springkracht enzovoorts).
Intussen genieten we van de zon en het park.
Hulstbesjes.
De ‘sjaal’ wordt ingezet om een boom te versieren.
In de buurt ligt een braak liggend terrein met veel onkruid.
Aan de lijst met planten die er gevonden waren kwam geen eind.
Het terrein gaat bebouwd worden en we nemen daarom op een
rituele manier met een cirkel afscheid van de natuur op dit terrein.
Dit is mijn ‘offer’.
De wandelaars worden uitgenodigd voor thee en een paar installaties rond zaden en planten. De ruimte waar de thee geschonken werd was de voormalige moskee.
De volgende foto is denk ik van een ander project.
Wat je hier ziet is een hoofddeksel. Het staat
achterstevoren tegen de muur.
Maar heel grappig.
Alles bij elkaar een heel leuke wandeling.
Voor herhaling vatbaar.