Industrieel erfgoed



De Etna, kachelfabriek.
Ik ben er erg vaak langs gelopen.
Van huis naar school heb ik jaren langs de Etna gelopen.
De fabriek lag aan de Tramsingel.
(Een deel van) Het gebouw had aan de voorkant witte stenen/tegels.
Wellicht geglazuurde stenen.
De sponningen van de ramen waren koper tot goudkleurig.
Dat ze ook landbouwgereedschap maakte wist ik niet.
Het was een ijzergieterij.

Het logo van de Etna was gewild.
Dat kwam als versiering op de producten.
Wij wilden als kind graag die mannetjes.
Het is mij nooit gelukt er een te bemachtigen.
We hebben het vaak genoeg gevraagd.



Hier heb ik nog een korte tijd (via een ander bedrijf) gewerkt.
Dit bedrijf bestaat nog steeds.





Onlangs heb ik van deze fabriek nog een foto op mijn web log geplaatst.
Ook hier liep ik zowat iedere dag langs.
Het bedrijf was schuin tegenover de Etna gevestigd.





Cafe de Beyerd schenkt vandaag de dag nog
een Drie Hoefijzers Klassiek uit eigen broueerij.



Ik heb een nieuwe bril!

Deze week opgehaald en al twee dagen met plezier gedragen.
Hieronder een afbeelding met de brillen die ik
de afgelopen jaren heb gedragen.
De brillen met donkere glazen heb ik eerst gewoon met heldere
glazen gedragen maar later laten omvormen tot zonnebril.

En wat zeggen al die monturen van mijn persoonlijkheid?



Ik vond ze gewoon leuk.

Mooi



Vincent van Gogh, Bank of the Oise at Auvers, 1890.

De vorm van figuren, details in het algemeen blijven primitief.
Ze verstoren het kleurgebruik en de zo eigen techniek.
Dat is het wat kraaien boven een graanveld zo mooi maken.
En hier het water en de bomen.



Claude Monet, Nympheas, 1904.

Die reflectie in het water. Eng gewoon.
De keuze van het onderwerp en de compositie.
Heel anders dan de andere schilders in die tijd.
Maar de waardering voor kleuren hebben alle drie de schilders.



Paul Cezanne, Die versuchung des heiligen Antonius, 1875-77.

Een oud meesterthema op moderne manier verwoord.
Het thema van de H. Antonius zien we bij veel kunstenaars.
Hier al zo abstract.
Roze koppen op de wolken !
Heel verleidelijk.

Water terug in de stad

Water is er vandaag voldoende in Breda,
maar er is ook voor het eerst sinds lange tijd weer water in de haven.
De foto’s zijn wat donker maar wat gaat dit mooi worden !







Zoals te zien is moet er nog wel het een en ander gebeuren.
Maar daar zijn de laatste weken voor.














De voorbereidingen voor de festiviteiten ?







Het volgende stuk van de haven ligt achter de ‘Trapkes’.

Indonesixc3xab



Dit is de luister CD die ik de afgelopen week in de auto heb beluisterd.
Indixc3xab vaarwel.
Erg de moeite waard.
Dit is een ooggetuigen verslag van een periode uit onze geschiedenis
waar we niet zo veel van horen.



En dit is de tv serie waarover ik sprak.

Lopen & Indonesie

Vandaag voor de tweede keer gelopen deze week.
vorige week ook drie keer.
Maar we zijn nog niet terug op ons oude niveau.
Nog even volhouden.

De hele week staat al in het teken van Indonesie,
of beter gezegd in het teken van Nederlands Indie.
Ik ben de Stille Kracht aan het bekijken.
Vanavond hopelijk het laatste deel.

Verder luister ik in de auto naar een luisterboek
waarin iemand zijn jeugd in Indie beschrijft (Indië vaarwel van Pans Schomper).
Inclusief de bezetting, de kampen, de Indonesische vrijheidsstrijd,
en de tocht naar Nederland.
Verder heb ik vandaag gelopen in mijn T-shirt uit Gili Meno.
Vervolens ben ik een bezoek aan het Couperus museum
in Den Haag aan het plannen.

Voldoende Indonesie voor 1 week.

Kreaweekend

Onlangs (het is al weer bijna twee maanden geleden)
hebben we ons laatste kreaweekend gehouden.
Er waren heel wat hobbywerken te zien,
maar niet de vorderingen aan mijn mozaiek.
Dat heb ik vanavond dus maar even van stal gehaald.

Zo zag het er uit voor het weekend:



En zo ziet het er nu uit:



Water terug in de stad



Dit is de linkerkant (gezien met gezicht naar de Grote Kerk) van de tijdelijke
weg naar het centrum.
Deze metalen schoten moeten nog weg om het water in en uit
de nieuwe haven te laten stromen.



Dit is wat er over is van die tijdelijke weg.
Uit welingelichte bronnen heb ik vernomen dat de schoten aan de
rechterzijde maandag as er uit gehaald gaan worden.
Er moet hier nog heel wat zand weg en het metselwerk
aan de kademuren is nog niet af.



Ook rechts naast de tijdelijke weg, het stuk tussen de tijdelijke en nieuwe brug
moet nog leeggehaald worden.
Dat moet allemaal de komende week gebeuren wil men op 15 juni
het water in haven toestaan.



De regen probeert in tussentijd de haven al te vullen.



Het valt niet mee voor de pompen.
De plassen in de nieuwe haven worden steeds groter.





Zo is te zien dat de oude garagevloer al helemaal weg is.
De nieuwe haven lijkt al helemaal klaar.
Alleen het straatmeubilair is nog niet overal aanwezig.

Tibetaanse gebedsvlaggen

Ze zaten vandaag bij de post.
Ik krijg dan gelijk een aanval van heimwee.
Heimwee naar Sikkim en Nepal.
In Tibet ben ik nooit geweest.
Maar ook in Sikkim en Nepal zie je vaak van deze vlaggen.




Deze hangen/liggen altijd in onze kamer.
Op de armleuning rechts.
Ze zijn wat groter, maar het idee is hetzelfde.

Stammen we van de apen af?

Vandaag een hele uiteenlopende reeks kunstvoorwerpen.



Samual Cooper, Oliver Cromwell, 1657.

Het bijzondere aan dit portret buiten het feit dat Cromwell hierop goed
getroffen is (het is een goede pasfoto naar het schijnt),
is dat dit een miniatuur is.
10 bij 8 centimeter.

Dan moet je hele kleine kwastjes gebruiken.



George Maciunas, U.S.A. Surpasses all the genocide records, 1970.

Deze kunstenaar die geboren is in Litouwen leefde vanaf 1948 in Amerika.
Hij was een van de oprichters van Fluxus.
Fluxus wilde als tegenbeweging tegen het abstract expressionisme
de beeldende kunst uit zijn ivoren toren halen;
mengvormen ontwikkelen en dxc3xa9mystificeren,
zoals John Cage dit in de muziek had gedaan.
‘Fluxus-composities’ zijn vaak speels, meestal tijdgebonden
(soms zeer kort) en eigenlijk steeds zxc3xa9xc3xa9r onorthodox.

Wikipedia



Eadweard Muybridge (1830-1904), The Captain, Yosemite.



Carl Banks, Hands off my playthings
(Blijf met je handen van mijn speeltjes af), 1975.


Carl Banks werkte tussen 1935 en 1942 voor Disney en schilderde
een groot aantal van dit soort werken.
Toch op z’n minst bijzonder.



Albert Watson, Kate Moss, 1993.

En zie het bewijs is geleverd met deze prachtige foto.
We stammen van de apen af.</br<

Theodore Roberts

Slechts weinig mensen zullen zijn nnaam nog kennen.
Toch speelde hij in meer dan 100 films.
Een van die films is heel beroemd: The ten Commandments.
Theodore Roberts speelde Mozes in de uitvoering van 1923.
De eerste versie die Cecil. B. DeMille van dit verhaal maakte.
Wij kennen de versie van 1956.
Die met Charlton Heston.



Het leuke aan deze uitgave is dat beide films op de DVD’s staan.
Dan zie je dat soms tot in de kleinste details de film van 1923
leidend is voor de manier waarom de film in 1956 is gemaakt.

Maar elke film heeft zo zijn eigen bijzondere toevoegingen.
De film van 1923 bestaat uit twee delen:
het verhaal van Mozes en een modern verhaal in Amerika.
De film van 1956 brengt veel meer van het leven van Mozes tot leven
(al dan niet verzonnen) en spint de tocht door de woestijn
van het Joodse volk meer uit.



Een heel ander verhaal is Indochine.
Onderhoudend maar Oscarmateriaal ?
Voor mij niet.
Daarvoor wordt het verhaal te onsamenhangend,
met te veel horten en stoten, verteld.



Van de Egyptische piramides naar de piramide van het Louvre.
De film is goed gemaakt.
Heel professioneel allemaal.
Te veel Indiana Jones, James Bond en Lord of the Rings
willekeurig door elkaar geroerd.
Onderhoudend.

Milaan dag 04



Het weekend zit er al weer op.
Al vroeg gaan we met de taxi naar het vliegveld.
Eerst even de factuur betalen.




Dat mode belangrijk is in Milaan is me wel duidelijk geworden.
Het was zelfs op het vliegveld duidelijk te zien.






Het uitzicht vanuit het vliegtuig,
van Milaan Linate naar Frankfurt,
is prachtig.
Het is een korte vlucht maar de Alpen zijn prachtig.









Mavis Staples

De afgelopen jaren slaagt Ry Cooder er steeds weer in
vergeten artiesten en muzieksoorten nieuw leven in te blazen.
De golf Cubaanse muziek onder aanvoering van de Buena Vista Social Club
was ondenkbaar zonder hem.
Malinese muziek kreeg een stimulans door opnames van Ry Cooder met
Ali Farka Tourxc3xa9.

Nu is er een album van Mavis Staples waarmee
de zwarte (Afro-Amerikaanse) bevolking terug op het spoor
van de Civil Rights Movement (Burgerrechtenbeweging)
van oa Dominee Martin Luther King wordt gezet.

Een mooi album, al vind ik 12 nummers achtereen wel een beetje
veel van het goede.






Milaan dag 03, deel 3

Deze wandeling gaat vooral door winkelstraten.
De ene straat nog mooier dan de andere.
De ene winkel nog luxer dan de andere.
Ongelofelijk.

De eindbestemming van deze wandeling is
Cimitero Monumentale.
Haast een openluchtmuseum, noemt de gids het.
En terecht.
De foto’s die ik daar gemaakt heb, behoeven volgens mij geen toelichting.

































Een groot aantal van de grafmonumenten zijn familiegraven.
Grafkapellen of grafkelders.
Hierboven zie je een foto die via de glazen toegang is gemaakt.
Je kijkt het graf in.
Ook de volgende foto is van het betreffende graf.
De glazen ingang ligt op de grond.






Een complete berg met runderen en menselijke figuren.



Monument voor Verdi.







En dan heb ik nog maar een klein deel van de begraafplaats bezocht.