400 jaar Michiel de Ruyter

Dit weekend is het Sail de Ruter in Vlissingen.
We zouden er een heel weekend naar toe gaan.
Het hotel heeft een fout gemaakt met onze boeking en daarom
zijn we gisteren al weer terug gekomen.
Vrijdagavond hebben we een zeltocht gemaakt.
Vanaf de boot heb ik een serie foto’s gemaakt van het vuurwerk
dat voor de boulevard van Vlissingen werd ontstoken.
Tussen twee sleepboten lag een duwbak (of zoiets)
van waaraf het vuurwerk de lucht in ging.
Dat leverde het volgende filmpje op:



Brussel

Gisteren was ik voor mijn werk in Brussel.
Dat gaf mij de kans om weer eens rond te kijken (vanuit mijn auto
dus veel tijd was er niet).
Ik was in de buurt van het Koninklijk Paleis.
Ik heb overigens niets te doen met de (mislukte) kabinetsformatie.
Maar onderweg kwam ik wel dit mooie gebouw tegen:



De ligging van het gebouw is niet geweldig maar het gebouw zelf is mooi.
Een beetje vervallen maar nog wel in gebruik.
Mooi hoe dat middenstuk, die kleine toren, schuin staat
in het gebouw.



De Onze-Lieve-Vrouw van Laken is het grootste neogotisch bouwwerk
in Belgixc3xab.
Plaats van koninklijke bruiloften en begrafenissen.

Fedex

Nou dat is dus heel voorspoedig gegaan.
Signalen kwamen van alle kanten.
In de brievenbus, via de mail en op de web site:
Het pakket is aangekomen.



De email van Federal Express.



En dit is de web log van het pakket vanuit Delhi via Parijs naar Breda.



En dit is dan het pakket. Via onze buren tot ons gekomen.
Maar wat zit er nou in ?



2 kaarten van Gujarat en een van Mumbai.
Eigenlijk meer dan alleen kaarten, het zijn kleine reisgidsen.












En deze kaart zat in de brievenbus.

Harley-dag Breda

Het weer is niet geweldig maar daardoor was (en is) het erg druk
op de Harley-dag in Breda.
Ik ben er ook even naar toe geslenterd.
Motoren zijn niet mijn ding maar zo eens een keer,
vind ik het wel leuk om te gaan kijken.
Ik heb een serie foto’s gemaakt van de benzinetanks.
De foto’s in deze web log zijn de andere foto’s.
Ze geven een meer algemene indruk.



De nieuwe haven.











Catharinastraat.









Mozaiek.



Drukte op de Grote Markt vanuit de Veemarktstraat.





Lange Brugstraat.

Kunst of Kitsch ?

Laten we het maar houden op Kitsch met een grote ‘K’.
Op weg naar de Harley-dag in het centrum van Breda kwam ik
langs een etalage gelopen waar ik dit voorwerp aantrof.



Een beetje in de stijl van Hummel van het bedrijf Goebel.



Maar met meer humor en minder gladjes gemaakt.
Vandaar de grote ‘K’.

Gezien

Michael Mann kennen de meeste mensen als de regiseur van Miami Vice.
Een bijzondere politieserie die heel wat teweeg bracht tot en met
kleurgebruik in de mode en met blote voeten in schoenen rondlopen.
Films maken kan de man ook.
En hoe.
Zo maakte hij Heat (1995) met Al Pacino, Robert de Niro, Val Kilmer en
Jon Voight. Nu heb ik The Insider (1999) gezien.
Weer met Al Pacino maar ook met Russel Crowe en Christopher Plummer.
De films zijn een genot om te zien.
Michael Mann vertelt niet alleen verhalen goed, hij heeft een eigen stijl
van filmen. Veel nadruk op details.
Een hele mooie scene in the insider is de scene waarin een vrachtauto stopt
bij een krantenbak om daarin een aantal nieuwe kranten te stoppen.
Die scene, die in een heel groot andere films zou kunnen zitten,
die niet noodzakelijk is voor de film, is prachtig gemaakt.
Hele mooie belichting.



Fedex

Ik heb in India, in New Delhi om precies te zijn,
drie kaarten besteld.
Twee kaarten van Gujarat en een stadsplattegrond
van Mumbai.
Die laatste had ik niet echt nodig maar het totale bedrag van de
twee eerste kaarten was te laag om de bestelling in behandeling te nemen.
De kaarten kosten maar 1,5 $.
De verzendkosten zijn natuurlijk veel en veel duurder.
De kaarten zijn nu naar Breda onderweg.
Ik kan ze mooi volgen via de web site van Federal Express.
Ze sturen me ook een email als er iets in de status verandert.

De verwachte aankomstdatum is 21 augustus.
Ik ben benieuwd.



Kunstvaria



Carravaggio, De roeping van de Heilige Petrus en Andreas, 1603 – 1606.



Claude Monet, Het Dogepaleis in Venetie, 1908.

Ongewoon beeld. Althans voor mij.
Meestal zie je van Monet Franse landschappen of Parijs of London.



Emily Carr, Kitsegukla, Skeena River, 1912.

Voor het eerst op deze weblog een afbeelding van deze kunstenaar.
Wereldberoemd in Canada.



Joe O’Donnell, President Franklin Roosevelt, Jozef Stalin en Winston Churchill.

Misschien geen kunst. Dit was meer een geval van erbij zijn.



Lucas Cranach de oudere, Adam en Eva in de tuin van Eden, 1530.



Pablo Picasso, Le Dejeuner sur l’herbe, 1960.

Picasso met een ode aan Manet.



Tom Otterness, De grote immigrantenfamilie.

Voor het eerst op deze weblog een werk van deze kunstenaar.
Hij geeft kritiek middels beelden met een ironische boodschap.

Hollanders goed met WATER ?

Er wordt altijd gezegd dat wij zo knap zijn met ‘water management’.
Al die dijken, die droogleggingen, het Deltaplan.
Maar onze Zuiderburen hebben ook zo hun typische voorzorgsmaatregelen
om water buiten te houden.

Kijk maar eens goed naar de volgende foto’s:



De eerste foto is nog niet zo duidelijk maar vertelt al wel dat
het om de voordeuren gaat.
In de betreffende straat hebben bijna alle huizen dit.
De straat ligt lager dan de omringende straten dus
bij veel regen krijgen ze extra veel water van de buren te verwerken.
Daar moet je iets aan doe natuurlijk.



Naast de voordeur bevestigt men twee metalen strips.
Daartussen kun je dan een houten schot plaatsen
Hiermee hou je het water toch even buiten.
Nog even een uitvergroting:



Knap bedacht, toch ?
Eenvoudig, efficient en niet hoogdravend.

Gezien

The Dreamers (De dromers).
Een film van Bernardo Bertolucci.

Voor het verhaal moet je de film zelf zien maar ik vertel al wel
dat het een film is voor liefhebbers van het medium film.
In de film zitten heel veel verwijzingen naar klassieke films.
Sommige scenes zijn helemaal nagespeeld terwijl ze toch passen
in het scenario van de film.
Het is dus niet ontspannen naar de film kijken.
Er moet gewerkt worden.

Zo zitten er verwijzingen in de film naar Top Hat,
A bout de souffle, Scarface, Queen Christina enz.

Alle films worden genoemd in de aftiteling dus het is uit te zoeken.

De film gaat over de vraag of je je in je leven moet laten leiden
door je gevoel of door je verstand.
Betrek daar dan mei 1968 en Parijs bij, communisme en fascisme
en Bertolucci begeeft zich weer op glad ijs.

In zijn grote publieksfilms (The Last Emperor, JFK in mindere mate)
houdt hij zich in.
In zijn meer ‘persoonlijke’ films giert zijn visie wel eens door
de iets te korte bocht (La Luna, The Sheltering Sky, The Dreamers).
Maar die films zijn wel beter gemaakt.

In The Dreamers ‘speelt’ Betrolucci weer met spiegels.
Het is zo ongeveer zijn handelsmerk.
De scene in bad. De drie mensen in bad zijn te zien
in een totaalopname maar ook zie je hun beeld
in de spiegel die tegen de muur hangt.
Precies zoals de draaideur en spiegelkunsten in het begin
van de Sheltering Sky.
Prachtig.

Prachtige muziek die past bij het onderwerp !

En oh ja, de aftiteling loopt precies andersom
dan je gewoon bent bij een film.



Gezien



En alweer.
Je hebt al zoveel oorlogsfilms gezien.
Je denkt weer een oorlogsfilm.
Zal ik er wel naar kijken.
Het zal wel weer hetzelfde zijn als al die andere films.
Fout dus.
Jarhead heeft een hele bijzondere kijk op oorlogen.
Bush komt er niet goed vanaf, al komt het maar in de marge aan de orde.
De Amerikaanse mariniers komen ook niet erg positief uit de verf.

Zo zout heb ik ze nog nooit gegeten.

Je denkt dat je het toch allemaal wel gezien hebt, het Nederlandse of
West-Europese eten.
Nou niet dus.
Deze aardappelen heb ik nog nooit gezien.
Het schijnen vittelotte te heten.
Zwart aan de buiten- en aan de binnenkant.
Eetbaar.



Ik kwam de naam tegen in een artikel over groente- en fruitimporteurs.
Op het web vind je dan al gauw deze foto.
Helaas heb ik ze nog nooit in het echt gezien.

Midzomernachtdroom

Het woud rond Athene,
waarin vier jonge geliefden ronddwalen,
op de vlucht voor hun ouders,
voor de wet en voor elkaar,
is het domein van instincten,
van ongetemde driften en drijfveren,
van vrijheid, creativiteit en durf,
van roes en gevaar.
De wereld van de nacht
is even onweerstaanbaar als duivels.




Midzomernachtdroom gaat over
de aantrekkingskracht van het verborgene,
De ontsnapping uit het alledaagse,
tot welke prijs dan ook.




Puck, een elf in dienst
van de elfenkoning Oberon,
beschikt over dubieuze toverdruppels
die de blik vertroebelen.
Wie het in de ogen krijgt wordt bevangen
door een alles overheersende seksuele begeerte
voor het eerste het beste wezen dat hij ziet.
Een drug die liefde volledig inwisselbaar maakt
en daarmee een meedogenloos luchtig en bij vlagen
hilarisch mechanisme in werking zet.




Na middernacht is in het woud rond Athene
Niets meer wat het lijkt,
Niemand meer wie hij was.







Als op een bruiloft lopen de acteurs rond, gekleed in het wit
Op het toneel, in de zaal.
Bijna alsof het stuk nog niet is begonnen.
Sommige personages extra vrolijk door de drank.
Maar schijn bedriegt.
Het toneelstuk is al begonnen.
De geliefden worden aan de toeschouwers voorgesteld.
Zij zijn het die op avontuur gaan in het bos,
de wereld van instincten, driften begeerte,
van sex, drugs en rock and roll.



Deel van de cast.
Van rechts naar links:
Theseus, hertog van Athene (Maarten Wansink),
Egeus, vader van Hermina (Arnoud Bos met foute schoenen),
Hippolyta, verloofd met Theseus (Saskia Rinsma),
en Hermina (lottie Hellingma).

Het verhaal krijgt vorm.
Hermina is volgens de vader verliefd
op de verkeerde man.
Of de hertog daar niets aan kan doen.
Dat is de aanleiding voor de vlucht naar het Bos.



De hertog en zijn verloofde.



Op de bruiloft van de hertog
zal morgen ook een toneelstuk worden opgevoerd.
Natuurlijk moet je daar voor repeteren.
Waarom niet in een Bos ?
In het midden Klaas Spoel (Arnoud Bos) die Pyramus speelt
in dit toneelstuk in een toneelstuk.

Pyramus en Thisbe waren in de Griekse mythologie
twee jonge mensen uit Babylon,
het mooiste meisje en de knapste jongen die er maar waren,
en bovendien buren.
Anders dan in de meeste mythologische verhalen,
spelen de Griekse godenwereld en bovennatuurlijke nymfen en saters
geen enkele rol.
Pyramus en Thisbe waren geliefden,
die door een menselijk misverstand
beiden zelfmoord pleegden voor hun liefde.




In het bos zijn de elfen.



Elf (Thomas Spijkerman).
Deze elf zong nogal een keer muziek van Queen.
Met een hoge falsetstem.
“Elf” is in het Engels: “Fairy”.
De woorden “Fairy” en “Queen” zijn scheldnamen/geuzennamen
voor homoseksuelen. Toeval ?



Puck, elf in dienst van Koning Oberon.
Als doorlopend terugkerende grap
zetten Oberon en Puck hun zonnebril op als ze ‘onzichtbaar’ willen zijn
voor de stervelingen die door het bos lopen.



Allerlei fantastische figuren bevolken het bos.



Koning Oberon, Koning van de elfen (Felix-Jan Kuypers)
en Titania de koningin van de elfen (Saskia Rinsma).





De koning en koningin hebben ruzie.
De koningin is hier omringd door elfen.



Oberon en Puck onder het bladerdak.









Klaas Spoel, de wat dommige acteur die Pyramus gaat spelen
in het toneelstuk waarvoor de repetitie in het bos wordt gehouden,
krijgt een ezelskop opgezet door Puck.
De andere acteurs vluchten weg.
Ik vond zijn staartje zo leuk.



Titania is door magisch ingrijpen van Puck
dol verliefd geworden op Klaas Spoel.
De elf (let op het getal op het t-shirt) kijkt toe.



Wat is er dan gebeurd met mijn Lysander ?
Waar is hij ?
Alsjeblief, Demetrius, Breng hem terug !


De vier geliefden die in het bos zijn gevlucht
zijn in totale verwarring.







Oberon en Puck smeden hun duistere plannen.



De ezel verlaat het liefdesnest van Titania.



Geheime stoffen vragen om bijzondere ingredienten
die wel eerst geplukt of gevangen moeten worden.



De crisis bereikt zijn hoogtepunt.





Het sprookjes/dromenbos.





Sprookjes/dromenbomen.



Het toneelstuk op de uiteindelijke bruiloft
wordt houterig en amateuristisch gespeeld.
Klaas Spoel met foute schoenen.



Ook ‘de zus van Andreas Vollenweider’ doet mee.





Deel van de cast van het toneelstuk in het toneelstuk (Pyramus en Thisbe).



Erg komische leeuw.



De scene bij de muur levert nog wat platte humor op
alla ‘theater van de lach’.







Zo werd dit een prachtige avond met een mii toneelstuk.
Een aanrader.