Kunstvaria

Deze week weer een serie mooie kunstwerken.
De serie is deze week niet zo groot maar dat zegt niets van de kwaliteit.



Mario De Biasi, Gli Italiani si voltano (Italianen kijken op), 1954.
Vol humor.



Rembrandt Harmensz van Rijn, De Schelp (Conus Marmoreus), 1650.



Pierre-Auguste Renoir, Luncheon at la Fournaise, 1875.



Tonio Serio, George Washington Bridge, 2007.

Visum

Gisteren de visums gehaald voor onze reis naar Gujarat.
Eerst naar Den Haag.



Het Vredespaleis.
Rond het Vredespaleis zijn een groot aantal ambassades gevestigd.
Ik had mijn auto er voor de deur geparkeerd en ben gaan lopen
naar de ambassade.
Echter ik liep naar de Russische ambassade.
Daar ben ik voor het laatst geweest, waar dei van India zat
wist ik niet meer precies.
Gelukkig had ik het adres bij me en was de straat niet ver weg.
Rond half elf liep ik de consulaire dienst binnen en nam een nummertje.
Men was bezig met nummer 19, ik had 59.
Teen de tijd dat ik geholpen werd was het al half een
en inmiddels waren er mensen met nummers zo hoog als 108.



Het ‘helpen’ bestaat er uit dat men je visumaanvraagformulier
in ontvangst neemt, samen met je paspoort en 50 Euro.
Op de web site staat dat je een vliegticket moet meenemen.
Ik had die bij me maar liet die maar niet zien.
Ze vragen er niet om en als je de ticket toch geeft
gaan ze die uitgebreid bestuderen en dat kost je alleen maar tijd.



Dat is India, veel bureaucratie.
Maar goed het is niet anders.
Vanaf 10 uur kun je een paspoort aanbieden.
Tot 12.00 uur.
Het is dan de bedoeling dat je in de middag dat paspoort weer gaat ophalen.
Je kunt het naar je huisadres laten sturen maar dat wordt niet gepropageerd.



Rond half een stapte ik buiten en ben toen gaan eten bij Gember,
het restaurant van GEM (Museum voor actuele kunst).
Daarna ben ik de tentoonstellingen gaan bekijken.

Koos Breukel.

Deze fotograaf toont steeds een portretfoto van een andere fotograaf
samen met een of meerdere foto’s van zijn of haar hand.

Yoshitomo Nara + Graf.

Het werk van deze kunstenaar zie je op de foto’s.Huisjes met daarin schilderijen en opstellingen.
Nara en Graf (van de web site van het museum.
De laatste jaren werkte Nara voor tentoonstellingen vaak samen
met het Japanse ontwerperscollectief Graf.
Door gezamenlijk een zeer dwingende tentoonstellingsarchitectuur
te concipixc3xabren zet Nara presentaties van zijn werk geheel naar zijn hand.
De even sprookjes-achtige als urbane xe2x80x98ervaringsruimtenxe2x80x99
van Nara en Graf vormen een belevenis in zichzelf.
De kunstenaar construeert er ateliers, geeft er een kijkje
in zijn wonderlijke verzamelingen, laat muurschilderingen opduiken
en toont zijn sculpturen via peepholes.
Ook voor zijn omvangrijke tentoonstelling in Den Haag
ging Nara wederom in zee met Graf.
Met bouwsels uit hergebruikte bouwmaterialen zullen zij bezit nemen
van de hele bovendieping van het GEM.
De houten barakken en de vuurtoren die zij in het GEM op-trekken,
worden bijna geheel ter plekke gebouwd.
In een loods in de Binckhorst werken de leden van Graf
gedurende anderhalve maand samen met vrijwilligers en studenten
van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag
aan de realisatie van deze zeer grootschalige site-specific installatie.

3 Australische fotografen:

Tracey Moffatt (1960, Brisbane)
Anne Zahalka (1957, Sydney)
Bill Henson (1955, Melbourne)



Vervolgens ga je dan dus weer terug naar de ambvassade.







Gemeentemuseum Den Haag.





Monument voor Jan Toorop.



Terug naar mijn paspoort en nieuw visum.



Dit was mijn afhaalbewijs.



Je hoeft niet bang te zijn dat je alleen bent.
Maar gelukkig gaat het ophalen van je visum veel sneller.



Hier is het dan allemaal om begonnen.
Het visum van India is een soort sticker die in je paspoort wordt geplakt
en voorzien wordt van een stempel.
In mijn geval twee stempels omdat de eerste niet erg duidelijk was.



Dit is mijn parkeerbon.
Hier kun je uit afleiden dat ik goed ben weggekomen.
Ik was niet terug bij de auto voor deze bon was verlopen.



Lopen

Binnenkort is er weer de Bredase Singelloop.
Vanochtend dus weer geoefend.
Voor het eerst dit jaar weer 4,5 kilometer aan een stuk gelopen.

Meestal loop ik dan in een t-shirt dat ik in 1995 in Washington heb gekocht.
Ik liep daar op de Mall en zag dat er een concert werd gehouden waar
van ze ook t-shirts verkochten.
Het concert werd gehouden in het kader van het milieu.
Mooi t-shirt, zit erg prettig maar begint nu toch te verslijten.









22 april 1995: Earth day.

Jean Tinguely

Zijn werk ken ik behoorlijk goed doordat we in het verleden regelmatig
op vakanite gingen in Zwitserland.
Jean Tinguely kwam daar vandaan en de stad Basel heeft
een groot museum aan zijn kunst gewijd.
Jean Tinguely maakte veel machines of apparaten als beeldhouwwerk.
Bekend zijn de fonteinen in Basel en Parijs.
Veel van zijn werk heeft hij samen gemaakt met zijn levensgezel:
Niki de Saint Phalle.

Vanaf 10 oktober 2007 kunnen we zijn werk gaan zien in de Kunsthal in Rotterdam.


Een keer bezocht ik het Tinguely museum in Basel.
De Kunsthal is best vergelijkbaar met het gebouw in Basel.
De afbeelding op de folder kwam me bekend voor.
Die stond namelijk ook op het kaartje uit 2000.

De twee toegangskaartjes boven elkaar. Zoals te zien is waren we er 29 december 2000.


In de folder stond deze mooie afbeelding:

De prachtige catalogus is te groot om in te scannen.
Daarom hier de foto.
De omslag toont een pluim op een boormachine.
Het is een detail van het werk Miostar no 2 uit 1974.
Het hele werk staat binnenkort op deze web log.

Wat zo enorm aanspreekt in zijn werk is die beweging.
De meeste apparaten bewegen.
De fontein in Basel is helemaal zwart.
Die in Parijs vol kleur.
Het is over het algemeen die kleur en die bewegingen die zo’n enorme
energie vertolken. Dat trekt me er zo in aan.
Al zijn veel van zijn thema’s niet zo zonnig.
Mengele Totentanz, Le Fontaine de la Mort zijn twee voorbeelden.

Aardrijkskunde

Kaulille, Belgixc3xab.
Van Wikipedia

Kaulille (Limburgs: Kauwelil) is een deelgemeente van Bocholt, met 3500 inwoners.

Volgens de plaatsnamenstudie zou Kaulille afgeleid zijn van “kraaienlille”
hetgeen staat voor “Lindenbos waarin kraaien huizen”.
De oudste overblijfselen van menselijke aanwezigheid in Kaulille
zijn de terpen: grafheuvels uit de ijzertijd (10.000 A.C.).
De grafvondsten kan je bezichtigen in het molenhuisje
van de windmolen van Kaulille.
Vanaf 1400 is er sprake van de parochie Kaulille.
De toren van de huidige Monulphus- en Gondulfuskerk
dateert nog van die tijd.
Het schip van de huidige kerk zelf werd in 1932 gebouwd
(opmerkelijk interieur van kunstenaar Thomas Watson).
Kaulille was tijdens de 17de, 18de en 19de eeuw
een centrum van de bekende teuten.
Dit waren rondreizende handelaars, die hun handelsgebied uitbreidden
tot Noord-Holland, Duitsland en zelfs Denemarken.
In de winter vervaardigden deze teuten hun goederen
(elleteuten maakten stof, koperteuten, …),
die ze ’s zomers dan verkochten.
Na hun trektochten hielden ze dan een groot feest in het Kiezershof,
een teutenafspanning uit 1555.
In die tijden werden de inwoners van Kaulille geterroriseerd
door de beruchte bokkenrijders,
die er niet voor terugschrokken de dorpskerk leeg te plunderen.
Het waren de Kaulillenaren die hen in 1789 hielpen arresteren.

Op het einde van de 19de eeuw kende Kaulille
een forse bevolkingstoename door de komst
van buskruitfabriek Coopal (het latere P.R.B.).
Ook de oprichting van een legerkazerne
van het regiment “Grenswacht” bracht nieuwe inwoners naar Kaulille.

Kaulille fuseerde in 1977 met Bocholt.

Einde zeiltocht

Ik krijg geen genoeg van die zeilen, belicht in de donkere avond.





Maar goed deze log laat de laatste foto’s zien van de zeiltocht.
Het deel na het vuurwerk.



Thalassa, zo heet het schip.



Zo dicht zitten de schepen op elkaar in de schutsluis.
Vanaf de achtersteven kijk je omlaag op de voorste spriet
van het volgende schip.



De visserijvloot in de haven in het donker.

Inmiddels was het ruim half twaalf, tijd om terug naar het hotel te lopen.

Historische kilometer

Afgelopen zondag heb ik niet alleen foto’s gemaakt van roodharigen.
Ik heb mijn wandeltocht gebruikt om nog wat foto’s te maken van Breda.
Mijn eigen historische kilometer zullen we maar zeggen.



De Tramsingel (gezien vanaf de brug Haagdijk/Nieuwe Haagdijk, de ‘Simonse brug’)



De nieuwe haven van Breda.



De nieuwe Hoge Brug.



Het Kasteel van Breda, links van de oprijbrug.



Het Kasteel van Breda, de ingang.



Het Kasteel van Breda, rechts van de brug.



Het Kasteel van Breda met brug.



Smalle doorkijk met zicht op de Grote Toren vanuit de Cingelstraat.



Cingelstraat met rechts een deel van de KMA.



Cingelstraat, zij-ingang van de KMA.



Wachthuisje met daarachter de rechter toren van het Spanjaardsgat.



Cingelstraat, een van de best bewaarde geheimen van Breda.



Het Spanjaardsgat.



De Tramsingel vanaf de brug bij de Lunetstraat.
In het midden de voormalige St’Annakerk, links (onzichtbaar)
het Kapucijnenklooster.
Rechts (onzichtbaar) de voormalige Ijzergieterij Cozijn (is dat de juiste spelling?),
nu winkelcentrum de Lunet.

Roodharigendag Breda

Gisteren 2 september 2007 was het roodharigendag in Breda.
Nou dat hebben we geweten.
Ik heb nog nooit zoveel roodharigen samen gezien als
in de Grote Kerk.
Ik heb er een paar foto’s gemaakt van foto’s.



In het echt was de tegenstelling tussen haar groene ogen en
haar haar veel groter.



Er zit in het echt meer blauw in de vloer.





En daar ging het allemaal om.

Touw

Tijdens de viering van 400 jaar De Ruyter hebben we een zeiltocht gemaakt
over de Schelde.
Dat hebben we op vrijdagavond gedaan.
Al eerder waren foto’s van het afsluitend vuurwerk op mijn web log te zien.
Nu het begin van de zeiltocht.

Het schip waarop we voeren was de Thalassa.





Onderweg naar het vertrekpunt van onze zeiltocht
zien we deze schapen met op de achtergrond de masten.



De Thalassa ligt hier voor de ondergaande zon.



De Mir in de schemering.



Het thema was en is ‘Touw’.
Aan boord van de Thalassa.



Nogmaals de Mir.



We varen op de motor op de schutsluis opaan.



Er liggen al wat schepen in de sluis.



We varen de sluis in en laten Vlissingen zodadelijk achter ons.



Veel ruimte is er niet in zo’n sluis. Even passen en meten.



Sluisdeur.



De eerste twee deuren sluiten zich achter ons.



De achtersteven van een ander schip in de sluis.



De tweede set deuren sluit zich in de schutsluis.



De sluis en de schepen die erin liggen trekken veel toeschouwers.
Let op het hoogteverschil tussen de mensen op het schip en de wal.



Sail de Ruyter.



Daar zit kracht achter.



Het schutten kan beginnen.



We kunnen de sluis bijna uit. Het eerste schip is al weg.



We zijn een stuk lager komen te liggen.
Nog even losmaken en we kunnen weg.



De scheepswerven van Vlissingen.



We laten de sluis achter ons.



De Skyline van Vlissingen.



Touw.



Touw.



Touw.



We gaan zeilen.





Regulier verkeer op de Schelde.



Alle zeilen bijzetten.



Er was wind maar koud was het niet.
Het was een mooie avond.



Touw.



Het wordt al aardig donker, maan met boei.



Touw.



De lichten gaan aan.



Dan het vuurwerk.
Dat was al eerder op mijn web log te zien.
Een volgende log gaat over het einde van de zeiltocht.

Kunstvaria



Mary Randlett, Above Paradise (Boven het Paradijs), Mount Rainier, 1992.

Deze foto is zo mooi ‘hard’, zo scherp.
Dat is vast niet eenvoudig geweest om deze foto te maken.
De condities op een berg zijn verre van ideaal.



Pablo Picasso, Still life with biscuits (Stilleven met biscuit), 1924.



Mary Cassatt, Two sisters (Twee zussen), 1896.

Je ziet niet vaak werk van vrouwlijke impressionisten.
Hier een voorbeeld van Mary Cassatt, een Amerikaanse van Franse origine.
Ze kende Degas goed.



Lucas Cranach de oudere, Detail van Madonna met kind, 1518.

Voor de datum en een afbeelding van het hele schilderij heb ik nog
op het web gezocht.
Maar kon niets vinden.



Gustav Klimt, Fabel, 1883.

Niet zo mijn smaak.
Altijd een beetje zweverig.
De personen en dieren op dit schilderij staan/liggen
er een beetje onnatuurlijk bij.
Ze zijn bij elkaar ‘gekwakt’, hebben niets met elkaar.



Frank Big Bear, Spirit warrior on horse.

‘Frank Grote Beer’ is een afstammeling van de Chippawa (Ojibwa).
Een van de grotere volkeren van Amerikaanse Indianen.
Thema’s uitzijn achtergrond dringen door in zijn werk.
Zoals hier.



Cheri Samba, J’aime la couleur, 2003.

Moderne kunst uit Afrika.
Zeldzaam.

Sporen van het boek

Je moet natuurlijk wel af en toe in je brievenbus kijken.
Gisteren is er dat, na de krant in de ochtend, niet van gekomen.
Dus toen ik zat te zeuren dat er maar niets gebeurd met het boek
dat ik afgelopen maandag (!) in Amerika had besteld,
lag het volgende al in mijn brievenbus:



Het boek was er dus al, binnen 5 werkdagen !
De eerste indruk is erg positief.
Ik zie een hoop plaatsen waar ik eigenlijk ook naar toe wil
maar waarvoor er geen tijd is en waar de route niet naar toe zal gaan.
Veel mooie foto’s en veel handzamer dan de Lonely Planet.
De Lonely Planet stopt ook een veel te groot gebied in een gids.
Eigenlijk zouden ze daarvoor een moderne optie voor moeten maken.
Bijvoorbeeld dat je voor een bepaald bedrag toegang krijgt
tot een web site met informatie over het gebied dat je heb gekocht of
misschien is ge-leased een beter woord.
Dus de toegang krijg je voor een bepaalde tijd.
De informatie kan dan nog beter up-to-date zijn dan een boek.
Misschien moeten ze deze dienst aanbieden in combinatie met een mooi
fotoboek met beperkte beschrijvingen. Voor de voor- en napret thuis.
Maar dat je niet zo’n grote gids moet meeleuren op reis.

Er zat nog meer in de brievenbus.
Daar hebben we vanochtend dan ook gelijk actie op ondernomen.



Sporen van het boek

In Amerika heb ik een reisgids besteld over Gujarat.
De levering moet verzord worden door US Postal Service.
Ook van hun zendingen moet je kunnen bijhouden wat de status is.
Echter de web site geeft niet veel informatie,
of, en dat is veel erger, er gebeurt niets.



Touw

Ons weekend in Vlissingen viel een beetje in het water.
Het hotel had slechts 1 nacht voor ons gereserveerd.
We zouden de tweede nacht afgebeld hebben.
Nou, wij hebben niets afgemeld maar een kamer hadden we niet.
Zaterdag konden we dus weer naar huis.
Er waren natuurlijk geen kamers meer te krijgen.
Maar goed op vrijdagmiddag kwamen we aan in Vlissingen.
Het evenement was al op donderdag begonnen.
De haven lag dus al vol met schepen.



Vanaf de boulevard zagen we het eerste schip.
Ik ken de naam van het schip niet maar het was een mooi gezicht.
Vanaf de boulevard gaan we dan lopend naar het station.
Van deze wandeltocht tref je hier de foto’s aan.

Touw staat daar in centraal.
Zonder touwen zijn deze prachtige zeilschepen niet te besturen.
Touw dus.



De Mir in de haven van Vlissingen.



De Stad Amsterdam in de schutsluis.











Vlissingse vissersvloot.







Vissers maken hun schepen schoon.



Leuke kleuren bij de Kustwacht.



De matrozen van de Russische Mir.



Aan boord van de Mir.



Touw.



Touw.



Touw.



Touw.



Touw.



De Stad Amsterdam.



Touw.



Touw.



Touw.





Een kraaiennest.

ANP

Op de website van het ANP kun je vele foto’s bekijken.
Ik heb er eens gezocht met als zoekterm “Breda”.
Naast heel veel andere foto’s kwam ik de volgende twee foto’s tegen
van rond 1930:



Paard met wagen en huif op de kade aan de haven in Breda, 1932.

Hoe dat nu precies zit met die kar en dat paard is mij niet helemaal duidelijk.
Daarvoor is de foto te onduidelijk.
Wel duidelijk is dat de foto genomen is ter hoogte van de nieuwe Hoge Brug.
Schuin tegenover daar waar nu restaurant Luden gevestigd is.



Houten handkar in de Karrestraat in Breda, 1931.

Nog meer kaarten

Om onze vakantie beter te kunnen volgen heb ik een paar kaarten besteld.
Maar op het web kwam ik ook wat kaarten tegen van Gujarat.
Nederlanders zijn in het verleden vaker in India geweest.
De handelstochten (en wat daar allemaal mee gepaard ging)
maakten ook kaarten van de gebieden die ze bezochten.
Al de kaarten, tekeningen, schilderijen worden
door het Nationaal Archief verzameld op de web site Atlas of Mutual Heritage
(Atlas van de gemeenschappelijke geschiedenis).

Hier tref je een aantal van deze kaarten aan:



Kaart uit het boek van Olfert Dapper, maker van de kaart onbekend, 1672.

Leuk op deze kaart is dat je ziet dat een koe een meer vol huilt.
Dat meer ligt aan de Ganges (Ganges Flu) in India bij de plaats Hardware (?).



Gezicht op Ahmadabad, 1697.

Voormalige hoofdstad van Gujarat.
Gujarat is als bestuurseenheid in zijn huidige vorm in 1960 vastgesteld.
De huidige hoofdstad is Gandhinagar.



Detail van het Gezicht op Ahmadabad.



De kaartenmaker heette N. Sanson, 1705.



Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie
in Ahmedabad in 1700.




Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie, detail.

De beschrijving van de kaart hebben we niet verzonnen.
Het staat er gewoon.

Kunstvaria



Yu Yunjie, Kippen en bamboe, 1980.



Tibetaans, verguld bronzen beeld uit de dertiende eeuw.
Het stelt de Maitreya voor, de toekomstige Boeddha.



Steven Campbell.
Twee werken in deze log van deze onlangs overleden Schotse kunstenaar.





Salvador Dali, They will come from Saba.



Roy Lichtenstein, Crying girl, 1963.



Pable Picasso, Naakte vrouw met halssierraad, 1962.



Minjung Kim

Nieuwe reisgids ontdekt

Toen ik vandaag aan het ‘surfen’ was op het web
trof ik de volgende reisgids daar aan.
Volgens mij een heel nieuwe reisgids over Gujarat.
Ik heb de gids direct besteld.
Als ik de gids heb zal ik daar zeker op terug komen.