Herfstzonnetje

De eerlijkheid gebied te zeggen dat wanneer ik deze log schrijf
de zon al weer weg is en het grijs heeft toegeslagen.
Als ik uit het raam kijk zie ik een luchtballon die misschien
nog is opgestegen terwijl de zon nog scheen.
Nu zie ik de brander in de verte.
Die brander is niet bedoeld om je aan te warmen maar
misschien moeten de ballonvaarders dat vandaag toch maar doen.
Toen de zon nog scheen maakte ik de volgende foto’s:





De skimmia op het balkon.






De vlinderwoningen in de Westertuin in Breda.





Theebloem

Zaterdagochtend, tijd voor een grote pot thee met een theebloem.
Vandaag een heel spectaculaire: Flower fountain, bloemfontein.


Flower fountain: groene thee met kogelamarant, goudsbloem en jasmijn.


Dit is de theebloem, uit de verpakking, in detail.


Deze bloem is spectaculair. Plotseling schoot er een rode bloem omhoog. Je moet wel zorgen dat je een hele hoge theepot hebt. Er wordt immers steeds gezegd dat je de bloem niet droog moet laten komen te liggen.


De hele theepot is nodig.


Wat een prachtig gezicht!


 

Shenyang, 1914 – 1934

Shenyang, deel VI.

Jonathan Spence
Op zoek naar het moderne China 1600 xe2x80x93 1989
xc2xa9 1990 xc2xa9 1991 voor de Nederlandse taal.

Pagina 387

De kwestie wie het staatshoofd zou kunnen worden
van dit potentieel xe2x80x98nieuwexe2x80x99 land, was spoedig geregeld.
De voormalige keizer Puyi had sedert 1925
in de Japanse concessie in Tianjin gewoond.
In juli 1931 bracht zijn broer een bezoek aan Japan,
waar hij dverse politici sprak.
Reeds twaalf dagen na het xe2x80x98incident bij Mukdenxe2x80x99 (Shenyang)
kwamen afgevaardigden van de generale staf
van het Mantsjoerijse leger naar Tianjin voor overleg met Puyi.
In oktober werden de besprekingen over de toekomst van Mantsjoerije voortgezet,
waarbij de Japanners de vijfentwintigjarige ex-keizer verzekereden
dat zij uitsluitend tegen Zhang Xueliang en zijn troepen waren opgetreden
en dat ze de bevolking van Mantsjoerije wilden helpen
een onafhankelijke staat te vormen.
Wel hielden de Japanners het in het vage of dit een monarchie
of een republiek zou worden.
In november vertrok Puyi, die zich hierdoor kennelijk had laten overtuigen
en wellicht ook droomde van het herstel
van het Mantsjoerijse erfgoed van zijn geslacht,
heimelijk per Japanse motorsloep uit Tianjin.
Bij Tanggu stapte hij over op een Japans vrachtschip,
dat hem naar Lxc3xbcshun bracht.
Nadat vertegenwoordigers van het Japanse leger
in langdurige onderhandelingen hadden geweigerd hem te erkennen
als xe2x80x98keizerxe2x80x99 van een tot nieuw leven gewekte xe2x80x98Grote Qing-staatxe2x80x99,
aanvaardde Puyi in maart 1932
de titel van xe2x80x98staatshoofdxe2x80x99 van Manzhougou (Manchukuo, Mantsjoekwo)
xe2x80x93 xe2x80x98land van de Manzuxe2x80x99.
Een aantal voormalige rijksgenoten en conservatieve Chinese ambtenaren
van het Qing-hof voegde zich bij hem toen hij zijn nieuwe regime installeerde.

Wikipedia

Manze of Mantsjoes
De Mantsjoes zijn een Toengoezisch volk die haar oorsprong had in Noordoost-Azixc3xab, in een gebied dat bekend is geworden als Mantsjoerije. De voorouders van hen stichtte de Jin-dynastie (1115-1234). Tijdens de verovering door de Mantsjoes in de 17e eeuw, veroverden zij China dat toen onder het bestuur stond van de Ming-dynastie en stichtten daar het Qing-rijk, dat China bestuurde tot 1912, toen de Chinese Revolutie hen van de troon stootte. Vanaf de Qing-dynastie begon de sinificatie. Ze begonnen met het veranderen van hun achternamen in een Chinese achternaam. na de val ervan begon de versnelling.
Tegenwoordig zijn ze de op twee na grootste groep in de groep van Chinese minderheden. De Mantsjoes wonen vooral in de Chinese provincie Liaoning. Andere gebieden zijn Hebei, Peking, Jilin, Heilongjiang, Binnen-Mongolixc3xab, Xinjiang, Gansu, Shandong, Tianjin, Chengdu, Xi’an, Yinchuan en Guangzhou. Ze spreken meestal een Han-Chinese taal en nauwelijks nog het Mantsjoe (taal). In 2000 telde Volksrepubliek China 10,68 miljoen Mantsjoes.



China reisverslag / travelogue 65

In het Shenyang Imperial Palace is een plein met aan het hoofd
de Da Zheng Hall. Een prachtig tentvormig gebouw versierd met draken.
Op het plein voor deze hal staan 10 gebouwen.
Deze zijn van de 8 elitekorpsen die de Chinese keizer
ondersteunden bij het veroveren van wat we nu China noemen
en het beschermen van de immense rijk.
De 10 gebouwen tonen vandaag de dag militaire voorwerpen
en dat is niet echt datgene wat mij het meest bezighoudt.
Ik heb het dan ook bijna helemaal overgeslagen.
Behalve de informatieborden.







The origin and development of the Eight banner System of the Qing Dynasty.

The Eight Banner System was a military-administrative organization founded by Nurhachi in the early seventeenth century, and it is well-known for its vivid national feature of xe2x80x9cruling people with banners, commanding soldiers with bannersxe2x80x9d.
The Manchu Eight Banner developed from xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d. At first three hundreds of people comprised one NiuLu, five Niulu comprised one Jiala, five Jiala were one Gushan, one GuShan was one Qi (banner). (300x5x5= 7.500) In about 1601, Nurhachi established four banners, The Yellow Banner, the Red Banner, the Blue Banner and the White Banner. In 1615 he rebuilt four edged banners, these eight banners altogether were called xe2x80x98The Eight Bannersxe2x80x99. With the Manchu entering into Liaoning and its power increasing, they added the Mongolian Eight Banners and the Han Eight Banners.
Before the Qing entered into the central China from Shanhaiguan Pass, the Eight Banner System was a political, military and economical entity, formed a special institution of xe2x80x9ceight Beile (princes) ruling togetherxe2x80x9d. Each of the Eight Banners had itxe2x80x99s own Banner-head, the highest leader of the banner, or called xe2x80x9cBeile in charge of the Bannerxe2x80x9d, the eight Banner-heads were assumed by the King and his brothers, sons and nephews. At peacetime each Banner occupied separately one place, owning the land and people, at wartime they all obeyed the Kingxe2x80x99s order and fought with him, which was commonly known as xe2x80x9csoldiers out, civilians homexe2x80x9d.
After the Qing had entered into central China, the Eight Banners were still sent to station everywhere as military forces, having the guard of the country on their shoulders. Throughout the Qing Dynasty, the Eight Banner System was the nuclear force in winning and keeping state power and had been playing an important role both in starting and governing a country.



Oorsprong en ontwikkeling van het Acht Banieren System
van de Qing dynastie.

Het Acht Banieren Systeem was een militairadministratieve organisatie
in het leven geroepen door Nurhachi in begin 17e eeuw.
Het staat bekend onder het levendige nationale motto:
xe2x80x9chet volk regeren met banieren, soldaten commanderen met banierenxe2x80x9d.
Het Manchu systeem van de Acht Banieren is gebaseerd op de xe2x80x9cNiuluxe2x80x9d.
De eerste driehonderd manschappen vormden een NiuLu.
Vijf NiuLu vormden een Jiala,
Vijf Jiala vormen een Gushan.
Een GuShan is gelijk aan 1 Qi (banier).
(300x5x5x1= 7.500 man).In ongeveer 1601 richt Nurhachi 4 banieren op:
de Gele banier, de Rode Banier, de Blauwe Banier en de Witte Banier.
In 1615 als Nurhachi Liaoning intrekt en meer macht verwerft
worden er 4 grensbanieren aan toegevoegd.
Tegen de tijd dat de Qing via de Shanhaiguan Pass
de rest van China intrekken zijn de Acht Banieren
een politiek, militair en economische macht.
Dit instituut werd omschreven als
xe2x80x9cde acht Beile (prinsen) die samen regerenxe2x80x9d.
Iedere Banier had een banierhoofd.
Deze machtige figuren werden uit de koninklijke familie geselecteerd.
In tijd van vrede bezetten iedere banier een deel van het land
dat ze ook bestuurden.
Tijdens de oorlogen vochten ze voor de koning.
Dat werd genoemd: xe2x80x9csoldaten op pad, burgers thuisxe2x80x9d.
Toen de Qing heel centraal China in hun macht hadden
werden de banieren uitgestuurd daar waar nodig was
en rustte de verdediging van het land op hun schouders.
Ze vormden de harde kern van de staatsmacht
die ze hadden helpen opbouwen en ondersteunden
bij het besturen van het land.







Preface

Nurhachi, the founder of the Qing Dynasty was of a minority nation Nxc3xbczhen. Since he raised his troops in Hetuxe2x80x99ala in 1583, until he moved the capital to Shenyang, for more than forty years, he taking the wild north-eastern earth as his stage, using horses and bows as property, had performed living historical plays.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions in the eastern part of the Imperial Palace were built up by Nurhachi in 1625. The Da Zheng Hall was the place for important imperial ceremonies in the early Qing, the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions located on the left and right wings in front of the palace, among which the two near the Da Zheng Hall were the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion, and the rest eight ones were offices for the ministers of the Eight Banners.
The Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions were tent manner architecture of national characteristics, and epitomize the Eight Banner System and shared administration office by the monarch and officials. We use the Da Zheng Hall and the Ten Kingsxe2x80x99 Pavilions for the Display of the Qing Military Equipments and the Eight Banner System, recovered the historical appearance of the Left Wing Kingxe2x80x99s Pavilion and the Right Wing Kingxe2x80x99s Pavilion in the Reign of Huangtaiji, in the Eight Bannersxe2x80x99 Pavilions we exhibit the military equipments of the Qing Dynasty, including the signs of the Eight Banners, the imperial military equipments, long and short weapons, firelocks and cannons, auxiliary battle tools etc. By these reversions and the display of the Qing military weapons we aim at combining architecture and history organically, giving the audiences a clear presentation of the eight Banner System, types of the weapons and their uses, a further Knowledge of the Eight Banner System and military equipments of the Qing dynasty, by this you will have a restricted view of the court culture and imperial culture of the Qing Dynasty.


Belangrijkste voor mij in bovenstaande inleiding is
dat de Da Zheng Hall en de 10 paviljoens
die op het terrein voor deze hal liggen, gebouwd zijn
in een architectuur die terug grijpt op de motieven
die gewoon waren voordat de Qing zoxe2x80x99n grote macht waren: tenten.
10 gebouwen.
De twee gebouwen het dichtst bij de Da Zheng Hall
werden Konings Linkervleugelpaviljoen en
Konings Rechtervleugelpaviljoen genoemd.
De overige acht gebouwen waren de kantoren van de ministers
van de Acht Banieren.





Zomaar een zitmeubel in een van de vertrekken.




Bijzonder vond ik de blauwe aardewerktegels (?)
die verwerkt zijn in de achterkant van dit meubel.









De collectie in het Shenyang Im
perial Palace is niet op alle plaatsen even rijk maar deze foto’s laten de prachtige, uit hout gesneden schermen en meubels zien die zo typisch zijn voor de Chinese meubelen.





Mistlampen

Ik durf de stelling te poneren dat al die mensen
die op een dag als vandaag
zonodig in de file moeten gaan rijden met mistlampen aan,
meer gevaar opleveren vppr zichzelf en andere weggebruikers
dan dat ze met de fel brandende mistlampen de veiligheid bevorderen.

Doe die dingen uit!

Acryl

Na de basiskleur (Sankir) voor het haar
volgde gisteren ook de basiskleur voor het gezicht.
Volgens het boek krijgen zowel het haar als het gezicht
dezelfde basiskleur maar ik vond de kleur voor het haar
wel erg donker.

Het haar was een mengsel (50/50) van Burnt Umber en Yellow Ochre.
Zeg maar bruin en geel.

Voor het gezicht heb ik Raw Umber (1 deel), Yellow Ochre (2 delen)
en Titanium Wit (1 deel) met elkaar gemengd.
Het resultaat is hieronder te zien.





Startpunt.






Het eindresultaat.






Deze foto laat zien dat ik het haar al heb geprobeerd te modelleren. Het gezicht is zo egaal mogelijk geschilded. Het haar is op sommige plaatsen minder dik geverfd omdat daar toch nog lagen met andere kleuren op komen. Bij het gezicht blijven grote delen in deze kleur.





Kunstvaria

24 kunstpareltjes.
Van alle tijden.
Geniet!


Alfred Stevens, In memoriam, 1858 – 1861.

Dit werk was hier al eens te zien maar het is zo prachtig.


Anselm Kiefer, Man under a pyramid, 1996.

Eigenlijk nooit lichtvoetig, altijd zwaar.


Battle of Pollilur, Seringapatam, Mysore, India, after 1780.


Dirck van Baburen, Singing young man, 1622, Oil on canvas.

Olie op doek.


Edvard Munch, Vampire II, Lithograph and woodcut in colors, 1895 – 1902.

Lithografie en houtsnede.


Elias Goldensky, Portrait of three women, circa 1915.

Twee hele mooie foto’s op een rij.
De techniek is de zogenaamde platinum print.
Eigenschap van deze techniek zijn de hele zachte tonen.


Frederick H. Evans, A sea of steps, Stairs to Chapter House, Wells Cathedral, 1903, Platinum print.

Een zee van treden. Wells Cathedral, Somerset, Engeland.


Guercino (Giovanni Francesco Barbieri), Lot and his daughters, circa 1650, Oil on canvas.


Henri Matisse, Back IV (Nu de dos, 4eme etat), Conceived in Nice, 1930.


Jackson Pollock, One (Number 31), 1950.


James A. M. Whistler, Nocturne, Venice, 1879 – 1880.


Jan Gossaert, Virgin and Child, 1527 – 1530.


Johannes Vermeer, De geograaf, 1669.


Jean Hey, Nativity au Cardinal Jean Rolin, vers 1480, Huile sur bois.

Kersttafereel, Het begint alweer tijd te worden.


Jorge L. March, El mundo de la tauromaquia, 2002, Oil on canvas.


Juan Gris, Livre pipe et verres, 1915.


Olafur Eliasson, One-way color tunnel, 2007.


Pablo Picasso, The acrobat, January 30, 1918, Oil on canvas.


Pierre Soulages, Brou de noix sur papier, 1946.

Twee werken van Pierre Soulages.

Pierre Soulages, Peinture, 1970.


Rembrandt Harmensz van Rijn, David playing the harp before Saul, 1630 – 1631, Oil on oak wood.


Rembrandt van Rijn (claimed), Tobias and his wife, 1659, Oil paint on panel.

Sinds kort toegeschreven aan Rembrandt door het
Boymans van Beuningen.


Roy Lichtenstein, Ohhh…..Alright, 1964, Oil and magna on canvas.


Vincent van Gogh, Bridge over the Seine at Asnieres, 1887.

En Vincent sluit vandaag de rij weer, zoals zo vaak.


Theebloem









Vanochtend was het weer de beurt aan een nieuwe theebloem.
Vandaag ‘Dreamland’.
Groene thee met Anjer (Dianthus Caryophyllus).
Deze bloem gedraagt zich meer als een boeketje in de theepot
dan de andere theebloemen die ik tot nog toe had.
Dat wil zeggen dat de bloem makkelijk kantelt en op zijn zij
in de theepot ligt.
En dat is niet zo’n leuk gezicht.
Kijk zelf maar.





Dianthus Caryophyllus.






De theebloem lijkt langwerpiger dan anders.


















Zoals je ziet heb ik geen professionele studio met belichting enzovoort.




Acryl

De volgende stap voor de engel in acryl
is om de ‘sankirkleur’ voor het haar aan te brengen.
De sankirkleur is de basiskleur waar straks lichtere lagen
op worden geverfd.
Bij het maken van ikonen begint men met een donkere kleur
om met lichtere varianten van dezelfde basiskleur
steeds meer tekening in het werk te brengen.
Dus vandaag de donkere ondergrond voor het haar.





Mijn vertrekpunt. Overigens heb ik vandaag spitse penselen gekocht om de tekening van de kleding te gaan maken. Misschien kan ik daar morgen aan beginnen en anders de komende week. Ik heb de tekening van het haar nog even op het doek aangebracht want daar wil ik extra aandacht aan besteden.






Van het begin af aan heb ik zo mijn twijfels over de voortekening. De grove vorm van de voortelening is wel die van mijn voorbeeld. Maar de details van bijvoorbeeld het haar zijn anders. Ik heb met de sankir al geprobeerd de uiteindelijke vorm/het kleurverloop aan te geven. Dat is waarschijnlijk niet nodig maar dat geeft me een beter gevoel bij het ondernemen van de volgende stappen.






Duoportret.





Bijbelquiz

Gisteravond meegedaan aan de bijbelquiz in Breda.
Ik moet bekennen dat mijn score niet hoog was.
Een beetje in de middenmoot.
Onze groep had twee fouten minder dan ik.
Maar bij een vraag werd ik nog geholpen
door een afbeelding die ik gisteren voorbereid had
en die vanochtend vroeg op mijn log verscheen:





Lucas Cranach de oudere, Herodes’ feest,1533.


Het schilderij toont een feesttafel met gasten en
Salome die er het onthoofde hoofd van Johannes de Doper toont.
Een van de vragen was hoe de naam van de dochter van Herodes was.
Door dit schilderij wist ik dat eenvoudig.





Mijn score. Gelukkig waren er nog heel wat mensen met minder punten maar eerlijk is eerlijk, dit was niet best. De twee muzikale rondes, een met klassieke muziek en een met popmuziek gingen beter.






U2 40. In de popronde ging het onder andere over het nummer 40 van U2. Dit nummer is gebaseerd op Psalm 40. Dat wist ik niet. Nu roepen psalmen bij mij altijd een nogal stoffige indruk op. Het taalgebruik is meestal vreselijk maar psalm 40 is een soort van liedtekst.


Hier volgen een aantal vertalingen van Psalm 40:

Willibrordvertaling:

Psalm40: Hij trok mij omhoog uit het slijk

Voor de leider van de muzikanten, op naam van David.
Een zangstuk.

Vurig zag ik uit naar de heer;
Hij boog zich en hoorde mijn roepen.

Hij trok mij omhoog uit het rampzalige graf,
omhoog uit slijk en moeras;
Hij liet mij weer op rotsvaste grond staan,
gaf mijn stappen weer stevigheid.

Een nieuw lied gaf Hij mij in de mond,
een lofzang voor onze God.

Nieuwe Bijbelvertaling:

Voor de koorleider. Van David, een psalm.

Vol verlangen heb ik op de heer gewacht
en hij boog zich naar mij toe,
hij heeft mijn roep om hulp gehoord.

Hij trok mij uit de kuil van het graf,
uit de modder, uit het slijk.
Hij zette mij neer op een rots,
een vaste grond voor mijn voeten.

Hij gaf mij een nieuw lied in de mond,
een lofzang voor onze God.

New International Version:

Psalm 40

For the director of music. Of David. A psalm.

I waited patiently for the lord;
he turned to me and heard my cry.

He lifted me out of the slimy pit,
out of the mud and mire;
he set my feet on a rock
and gave me a firm place to stand.

He put a new song in my mouth,
a hymn of praise to our God.

Maar tegen het langdurige conflict in Noord Ierland
en uit de mond van Bono, klinkt het helemaal niet stoffig.



Het is niet de mooiste uitvoering,
maar die ik net van iTunes heb gedownload
is in een formaat dat ik niet op het web krijg.
Dit is een gratis MP3 van iemand die met een recorder
in een zaal stond zo lijkt het.
Maar het gaat om het idee.

Kunstvaria

De afgelopen week ben ik weer verder achterop geraakt
in plaats dat ik een inhaalslag heb kunnen maken.
Daarom vandaag een extra Kunstvaria en hopelijk morgen nog een.
Weer van alle tijden en culturen.





Andrxc3xa9 Kertxc3xa9sz, Nageur sous l’eau Esztergom, 1917.


Prachtig is hier de werking, de vertekening van het water
op deze foto vastgelegd.
Esztergom is een plaats in Hongarije.





Balthus, The street (La rue), 1933.






Concetto Spaziale Attese, Lucio Fontana, 1965, waterpaint.


Ik vermoed dat de zwarte randen niet bij het werk horen
maar zo krijg je een beter beeld.
Fontana heeft een hele serie vergelijkbare werken gemaakt
die ook (bijna) dezelfde naam hebben.





Eva Hesse, No title, 1960.


Je ziet niet vaak werk van haar, Eva Hesse,
maar ze staat toch altijd hoog in de top 100 van de kunst.





Honorxc3xa9 Daumier, Don Quixote and Sancho Panza, circa 1870.


Daumier ken ik veel beter van zijn grafisch werk.





Howard Hodgkin, As time goes by, 2009.


Terugkijkend op de tentoonstelling die ik onlangs zag in Tilburg
is dit een beetje een a-typisch werk.
Ik twijfel overigens wel even of dit wel waar is.
Maar misschien ken ik gewoon de schilder onvoldoende.





Louise Bourgeois, Cell XXVI, 2003.






Lucas Cranach the Elder, The feast of Herod, 1533.


Wat goed te zien was op de tentoonstelling over Lucas Cranach in Brussel
is dat veel van de vrouwen op de schilderijen van Cranach (en/of zijn atelier)
eigenlijk steeds dezelfde vrouw zijn.
Niet dat hij perse een persoon voor ogen had
maar hij had een soort archetype van de vrouw ontwikkeld
die hij en de mensen op zijn atelier prima konden schilderen.
Ik kan me niet voorstellen dat de mode in zijn tijd
zo beperkt was dat de vrouw steeds met dezelfde sierraden
en kleding moet verschijnen.
Toch zijn de overeenkomsten tussen de schilderijen opvallend.
Het geldt overigens ook voor de mannen.
Je ziet hier wel erg veel ‘Maarten Luthers’ rondlopen.





Luc Tuymans, Reconstruction, 2000.


Toeval bestaat niet. Ik zag vorige week
dat Bozar in Brussel begin volgend jaar een tentoonstelling
van het werk van Luc Tuymans organiseerd.





Naomi Ityi, Untitled, 1979.


Eskimo mag je niet meer zeggen: inuit.





Nikolaos Tzafouris, Pieta, circa 1500.jpg.






Pablo Picasso, Guitar and musical score on pedestal table, 1920.






Pablo Picasso, Jeune fille aux cheveux noirs (Dora Maar), 1939.






Pieter Brueghel the younger, The procession to Calvary, 1602.





Treinen





NOS headlines, 10/11/2010.





Misschien is het wat makkelijk
maar het is toch ook te gek.
De NS maakt het wel erg bont.





NS advertentie (10/11/2010) voor de Herfsttoer, 1 dag, 1e klas met de trein door Nederland met 10 Euro korting.





Als je op herfsttoer gaat, zou ik een niet al te strakke planning opstellen.

Lucas Cranach

Afgelopen vrijdag ben ik naar de tentoonstelling
‘De wereld van Lucas Cranach’ in Brussel geweest (Bozar).
Met mijn vader.
We hebben daar een grote collectie kunstwerken gezien
gemaakt aan het einde van de middeleeuwen en begin van de renaissance.
Veel werk van Albrecht Dxc3xbcrer en natuurlijk van Cranach.
Ik ben nu de catalogus aan het lezen en dat kost wat tijd.

De belangrijkste thema’s van de tentoonstelling,
en ik zal daar de komende tijd nog op terug komen,
zijn aspecten zoals:

= hoe Cranach verbonden was met de politieke/religieuze elite van zijn tijd;

= hoe Cranach wereldse thema’s, zoals het vrouwelijk naakt,
steeds meer centraal stelt in zijn werk;

= de rol van Cranach in de ontwikkeling van grafische kunst;

= Cranach als ondernemer,
eigenaar van een efficient en effectief atelier
en ook voor een lange tijd van een drukkerij;

= hoe Cranach nieuwe thema’s op de kaart zette.

Nu hier alvast de omslag van de mooie catalogus.





Catalogus van ‘De wereld van Lucas Cranach’, Allegorie van de gerechtigheid (Justitia), 1537.





Zoals je hierboven kunt zien is Photobucket een beetje preuts.
Ze schrikken niet terug van censuur.
Ze gaan ook niet met je in discussie.
Ik heb in het verleden wel eens met succes duidelijk gemaakt
dat het hier niet om porno gaat maar om kunst.
Maar dat is blijkbaar moeilijk te begrijpen.
Daarom moet ik een tweede hosting partner aanhouden.
Maar goed daarom hier nogmaals het schilderij.





Catalogus van ‘De wereld van Lucas Cranach’, Allegorie van de gerechtigheid (Justitia), 1537.





China reisverslag / travelogue 64

Toen ik vorig jaar in China was, in oktober 2009,
waren veel mensen in China vrij en op vakantie vanwege
de feesten begin oktober.
Daarom was er in het Shenyang Imperial Palace
een grote dansgroep die de dagen van het keizerrijk
probeerde te doen herleven.
Er was veel aandacht van de vele Chinese toeristen
in het paleizencomplex.





De ‘Keizer’ verschijnt in Dazheng Hall.






Samen met zijn ambtenaren en militairen is hij te bewonderen.






Van elk van de 8 elitekorpsen (te herkennen aan hun kleur van kleding en wapenuitrusting) zijn er soldaten aanwezig. Ze noemen die 8 groepen de ‘eight-banner’, de acht banieren.






De ‘Keizer’ had dansgroepen bij zich om zichzelf en ons, de toeschouwers, te vermaken.
























Een kleurrijk vermaak.






De ‘Keizer’ bleef in de hal.






Een lid van een van de acht banieren.






Na afloop was er veel aandacht voor de acteurs.




Acryl

Vandaag wil ik nog even stil staan
bij mijn vorderingen met de Engel.
De nimbus, de stralenkrans van een heilige,
is ondanks mijn zorgen om de lijm
toch prima op het doek geland.
Dus kan de volgende stap gezet worden:
het verven van de kleding.
Dit ontwerp is een eenvoudig ontwerp.
Geen handen of voeten op deze icoon.
Slechts kleine stukjes kleding.
Veel haar.Wat moeilijk zal blijken te zijn is het gezicht maar
daar gaan we dan eens goed voor zitten.
Niet gisteren. Gisteren zoals gezegd de kleding.


Laten we eerst eens kijken naar het resultaat van de vorige stap. Zowel de haarspeld als de nimbus zien er prima uit.


Nadat ik de voortekening op de achterzijde met de hand heb overgetrokken (een beetje tegen het licht gehouden), kan ik op de juiste plaatsen de rode bolus inwrijven zodat ik hierna de voortekening goed kan overzetten op het doek. Vandaag gaat het me om de kleding, het gezicht en het haar.


Vervolgens plaats ik de voortekening op het doek. Zie dat ik de onderkant gemarkeerd heb zodat die gelijk loopt met de bovenkant van het rode kader. Bovenaan helpt de nimbus mij. Die steekt uit boven het papier.


Door de voortekening over te trekken met een potlood ontstaat er een zacht rode voortekening op het doek.


De kleiding voer ik uit in twee kleuren. Donkergroen (volgens de verftube Grasgroen) en een combinatie van gebrande Sienna en crimson rood.


Bij de volgende ‘tekening’ ga ik met licht groen en een lichter rood mengsel de plooien aanbrengen. De basiskleur voor het gezicht en het haar kunnen nu aangebracht worden.Bij het ikonenschilderen spreekt men van de sankirkleur


 

Een blik vanaf de kunstberg

Vrijdag ben ik in Brussel geweest naar het Bozar
voor de tentoonstelling:
The world of Lucas Cranach.
Op de kunstberg heb ik toen een paar foto’s gemaakt.
Die wil ik je niet onthouden.





Onder aan de kunstberg staan deze ruiters.






Deuren van het gebouw van de Dynastie.






Koninklijk paleis van Belgie.






Een blik vanaf de kunstberg.





Italiaanse groentesoep

Voor vandaag staat er een Italiaanse groentesoep op het menu.
In de basis een gewone groetesoep maar nu met
salami, Italiaanse kruiden, kastanjechampignons en een aantal tomaatjes.
Met als verse groente: winterpeen, prei en knolselderie.
Heerlijk!





De grote kastanjechampignons zijn goed te zien.






Dit zijn de tomaatjes die er als laatste bij gaan zodat ze heel blijven en pas in je mond als kleine smaakbommetjes uit elkaar gaan.





Bijbel van Anjou / Leuven

Afgelopen donderdag ben ik gaan kijken naar De Bijbel van Anjou
een koninklijk handschrift ontsluierd.
Delen van het middeleeuwse boek zijn op dit moment te zien in Leuven.
Het is een prachtig handschrift maar bij de tentoonstelling
heb ik toch wel een paar kanttekeningen.
Dat het een prachtig boek is, staat buiten kijf.
Het boek is in een redelijke staat.
Is voorzien van heel veel illustraties in de marges van de tekst.
Verder zijn de initialen van de verschillende bijbelboeken
prachtig geillustreerd.
Het goud straalt je tegemoet van de bladzijdes.
Dus daar zit hem het probleem niet.
Het probleem zit hem in de manier van tentoon stellen.
In Leuven is men gegaan voor de eenvoudige weg:
we tonen wat pagina’s en that’s it.
Helaas is er nauwelijks aandacht voor het brede scala
van facetten van een dergelijk boek:
– het handschrift;
de tekst is door 1 kopiist geschreven. Dat is bijzonder.
Wat is er van dit schrift te vertellen?
Hoe verhoudt dit zich tot andere middeleeuwse bijbels?
– de tekeningen in de marges;
De tekeningen zijn erg uitgebreid.
Wat is hun betekenis. Slechts af en toe wordt er
een afbeelding geduid. Moet ik daar soms die Engelstalige,
erg dure, catalogus voor kopen?
– het meesterwerk;
de tentoonstelling stopt maar niet om te beweren
dat het hier om een meesterwerk gaat.
Dat kan best zijn maar hoe heeft men dit vastgesteld.
Hoe verhoudt dit manuscript zich ten opzichte van andere
manuscripten uit die tijd?
– de tekst zelf;
– het kleurgebruik;
enz, enz.


Niet alles in Leuven is prachtig. Het regende niet meer toen ik in Leuven aankwam. Soms scheen nog even de zon.


Maar ook lelijke dingen doen het soms goed op een foto.



Inde dry coppen.


Anno 1931.



Het klein begijnhof van Leuven. Is geen hofje meer. Het is nog maar een straatje.


In het centrum is men bij de gelegenheid van werkzaamheden nog een aantal oude gebouwen aan het opgraven en onderzoeken.





Maar ik ging natuurlijk voor De Bijbel van Anjou. Ik zag op een aantal pagina’s een soort ‘versiering’ tussen de tekstregels zoals op dit voorbeeld hierboven. Misschien heeft het iets met de versnummering van de bijbel te maken. Geeft het misschien een einde van een hoofdstuk aan?


Op een van de paginagrote afbeeldingen staan 8 deugden die ondeugden vertrappen. Dit is de deugd van moed of kracht (Fortitudo).


Hier een voorbeeld van een rijk versierde initiaal. Dit is de letter V (van de latijnse tekst Visio Ysaiei Filii Amos). Uit het boek Jessaia, blad 174v.


Dit is een versierde letter die bij veel mensen tot de verbeelding zal spreken: Jona wordt door de walvis uitgespuugd op de kant. Dit is de letter E (van de latijnse tekst Et factum erst verbum Domini). Uit het boek Jonas, blad 227v.


Dezelfde afbeelding maar nu zonder de versiering buiten het kader van de letter. Maar wat doet die man op het paard bij deze letter. Is de engel aan de bovenkant van deze letter toeval of heeft dat een speciale betekenis?


De Letter N (van de latijnse tekst Nemo cum prophetas). Van het boek Jessaia, blad 174v. Wat ik hier grappig vind is de opgeheven vinger. Die zie je in deze bijbel op heel veel plaatsen. Toch is dit een middeleeuws, katholieke bijbel gemaakt door een Italiaanse schilder en geen Noord Europese Calvinistische versie.


Het evangelie van Matteus. Dat begint met de letter M. In deze letter is een engel afgebeeld, symbool van deze evangelist. Blad 248v.


Een ondeugende afbeelding, op de linkerhoek van een bovenmarge. Blad 232r.


Een toernooiridder, in galop. Middenafbeelding van de ondermarge van blad 292v. De wapenschilden aan het paard zijn vast voorbeeld van het nijverig toeeigenen van deze bijbel door Niccolo d’Alife. Want dit is zijn wapen en niet dat van Andreas van Hongarije voor wie de bijbel oorspronkelijk bedoeld was.


Er is dus veel te zien in Leuven.
De tentoonstelling loopt nog tot Sinterklaas.
Grijp deze kans aan.