Wie ein Herz in deinen Herzen

Vandaag schrijf ik mijn blogbericht samen met ChatGPT.
Dat doe ik omdat ik zelf klassieke muziek maar moeilijk
kan beoordelen op muziekinhoudelijke aspecten.
Ik heb nooit een instrument bespeeld en vind vooral
klassiek zang moeilijk te beoordelen. Ik weet alleen
wat ik mooi vind. Misschien kan ChatGPT daar bij helpen?

Donderdag ben ik naar het Concertgebouw in Amsterdam geweest
voor een uitvoering van 2 werken:
= Jörg Widmann: uit Das heiße Herz, 2018
= Gustav Mahler: Symfonie nr 7, 1904 -1905

IMG_0763AmsterdamConcertgebouw


De uitvoerenden waren:
Michael Nagy (bariton)
Iván Fischer (dirigent)
Koninklijk Concertgebouw Orkest (RCO)

De Zevende Symfonie van Gustav Mahler neemt luisteraars mee op een intrigerende muzikale reis. Deze symfonie, ook wel bekend als de “Liederen van de Nacht”, omarmt duisternis en mysterie op een meeslepende manier. Mahler experimenteert met klankkleuren en structurele vernieuwing, wat resulteert in een unieke luisterervaring. Het werk bestaat uit vijf delen, waarvan het eerste en laatste deel opvallend levendig en bruisend zijn, terwijl de innerlijke delen een meer introspectieve en soms zelfs angstaanjagende sfeer creëren. De symfonie weerspiegelt Mahlers vermogen om emoties en gedachten in muziek te vangen, en zijn zoektocht naar betekenis in een complexe wereld. Met rijke orkestrale texturen en dramatische contrasten is de Zevende Symfonie een meesterwerk dat zowel ervaren luisteraars als nieuwkomers fascineert en uitnodigt tot diepgaande reflectie over de menselijke ervaring.

IMG_0776AmsterdamConcertgebouwJörgWidmannDasHeißeHerz2018IvánFischerMichaelNagyKlabundDesKnabenWunderhornHeinrichHeineIMG_0777AmsterdamConcertgebouwMichaelNagyClemensBrentanoVIIEinsamWillIchUntergehn

Dit zijn de teksten die gezongen werden uit Das heiße Herz. De titel van dit bericht ontleen ik aan het laatste deel: Will ich einsam untergehn – Wie ein Herz in deinen Herzen.


De zin: ‘Mahler experimenteert met klankkleuren en
structurele vernieuwing, wat resulteert
in een unieke luisterervaring.’, vond ik nogal nietszeggend.
Daarom vroeg ik die eens nader te verklaren:

Natuurlijk, laten we wat dieper ingaan op de aspecten van klankkleuren en structurele vernieuwing in Mahlers Zevende Symfonie:

Klankkleuren:
Klankkleur verwijst naar de unieke kwaliteit van het geluid van een instrument of stem. Mahler staat bekend om zijn vermogen om verschillende instrumenten op innovatieve manieren te combineren om nieuwe en boeiende klankwerelden te creëren. In de Zevende Symfonie experimenteert hij met ongebruikelijke instrumentcombinaties, zoals de alpenhoorn, mandolines en gitaren, naast het traditionele orkest. Hierdoor ontstaat een rijke en gevarieerde klanktextuur die de luisteraar verrast en meesleept.

Structurele Vernieuwing:
Mahler was een pionier als het ging om het heroverwegen van symfonische structuren. In de Zevende Symfonie vertoont hij een afwijking van de traditionele vierdelige symfonische vorm. In plaats daarvan heeft de symfonie vijf delen, met de scherpe contrasten tussen de delen die de luisteraar meenemen op een emotionele reis. Mahler verkent ook nieuwe manieren om thema’s te ontwikkelen en te transformeren, waardoor de luisteraar wordt uitgedaagd om dieper na te denken over de muzikale motieven en hun betekenis.

De combinatie van deze klankkleurige experimenten en structurele innovaties resulteert in een luisterervaring die de traditionele grenzen van de symfonische muziek verlegt. Het maakt de Zevende Symfonie van Mahler tot een meeslepend werk dat de luisteraar uitnodigt om zich onder te dompelen in een wereld van emotionele gelaagdheid en muzikale ontdekking.

Ik laat ChatGPT ook nog eens ingaan op de betekenis van
Will ich einsam untergehn
Wie ein Herz in deinen Herzen

Natuurlijk, laten we dieper ingaan op de betekenis van het fragment “Wie ein Herz in deinen Herzen” uit een gedicht van Clemens Brentano.

Dit fragment draagt een intieme en diepgaande emotionele betekenis met zich mee. Het kan worden geïnterpreteerd als het beschrijven van een bijzondere verbinding tussen twee mensen, waarbij de ene persoon symbolisch als een hart in het hart van de andere persoon voortleeft.

De uitdrukking “Wie ein Herz in deinen Herzen” suggereert dat de genegenheid, liefde of herinnering aan de ene persoon diep geworteld is in het innerlijke wezen van de andere persoon. Het gaat verder dan alleen oppervlakkige connecties; het verwijst naar een diepgaande band die niet gemakkelijk verbroken kan worden, zelfs niet door fysieke scheiding of tijd.

Dit fragment kan ook de gedachte uitdrukken dat de impact van iemand op ons leven zo diep is dat het onze eigen identiteit en emoties beïnvloedt. Het is alsof die persoon onlosmakelijk deel uitmaakt van ons eigen innerlijke leven, en hun aanwezigheid wordt weerspiegeld in onze gedachten, gevoelens en handelingen.

Al met al belichaamt dit fragment de kracht van emotionele banden en hoe ze een blijvende stempel kunnen drukken op onze harten en levens. Het is een uitdrukking van liefde, verbondenheid en gedeelde ervaringen die de grenzen van de fysieke wereld overstijgen.

IMG_0767AmsterdamConcertgebouwMahler

Nou dat is misschien wel erg veel diepgang om gewoon
een stuk muziek te gaan beluisteren.
Ik had al een paar maanden geleden een kaartje gekocht.
Was vooral benieuwd naar de 7e symfonie van Mahler.

Het was donderdagavond een zinderend spectakel.
Je hebt maar weinig kans een klassiek stuk muziek te gaan beluisteren.
Maar live bij een concertuitvoering zijn geeft zoveel
meer informatie dan een CD, stream of video.

IMG_0768AmsterdamConcertgebouw

Je hoort niet alleen de muziek, je ziet het ook gespeeld worden,
tot stand komen. Je ziet al die verschillende (of dezelfde)
melodieen gespeeld worden door al die groepen verschillende
instrumenten, terwijl die met elkaar in dialoog gaan, commentaar
op elkaar leveren of elkaar najagen maar toch één muzikale
ervaring opleveren voor de toeschouwer.
Van het geluid van een enkele klassieke gitaar tot de overdonderende
samenwerking van pauken, blazers en strijkers.
Als je er bij aanwezig bent kun je uitzoomen en het geluid
over je heen laten komen of inzoomen op die ene cellist die
werkelijk alles uit de kast haalt.

IMG_0775AmsterdamConcertgebouwJörgWidmannDasHeißeHerz2018VrouwkjeTuinman

Toelichting op het programma door Vrouwkje Tuinman.


Nog even doorvragen, wat heeft “Wie ein Herz in deinen Herzen” nu
te maken met Gustav Mahler?

Mijn excuses voor de verwarring in eerdere antwoorden. Het fragment “Wie ein Herz in deinen Herzen” is inderdaad afkomstig uit “Des Knaben Wunderhorn”, een verzameling Duitse volksliederen en gedichten die werden verzameld en bewerkt door Clemens Brentano en Achim von Arnim. Dit werk diende als inspiratie voor veel componisten, waaronder Gustav Mahler.

Gustav Mahler heeft verschillende teksten uit “Des Knaben Wunderhorn” gebruikt als basis voor zijn liederencycli en symfonieën. Mahler was zeer geïnspireerd door de emotionele diepgang en de volkskarakter van de teksten. Het fragment “Wie ein Herz in deinen Herzen” is echter niet een direct citaat dat Mahler heeft gebruikt, maar het past wel binnen de thematische en emotionele context van de teksten in “Des Knaben Wunderhorn”.

Mahler’s compositiestijl en zijn gebruik van teksten uit “Des Knaben Wunderhorn” gaan vaak over universele menselijke emoties, het leven, de natuur, liefde en dood. Zijn symfonieën, zoals de Tweede, Derde en Vierde Symfonie, bevatten liederen die gebaseerd zijn op teksten uit deze verzameling. Mahler’s interpretatie van deze teksten weerspiegelt zijn vermogen om diepgaande emotionele expressie in muziek vast te leggen.

Kortom, “Des Knaben Wunderhorn” was een belangrijke bron van inspiratie voor Gustav Mahler, en hoewel het specifieke fragment “Wie ein Herz in deinen Herzen” niet direct aan Mahler kan worden toegeschreven, past de emotionele en thematische essentie ervan goed bij Mahler’s benadering van muziek en teksten uit deze collectie.

IMG_0764AmsterdamVondelparkVondelbrug(onder)

De laatste twee foto’s hebben niets met het concert te maken maar wel met Amsterdam. Dit is een afbeelding die je ziet in de onderdoorgang van de Vondelbrug in het Vondelpark (brug van architect Pieter Lodewijk Kramer 1881 – 1961, beelden van Hildo Krop, 1884 – 1970) en hieronder zit de dichter zelf in overpeinzing.

IMG_0766AmsterdamVondelpark


Gehoord

Twee ‘nieuwe’ albums van twee heel verschillende gitaristen:
Eric Clapton en Pat Metheny.
In een boek uit 2009 vertelt Pat Metheny dat zijn grootste
invloeden in zijn jonge jaren oa de Beatles zijn.
Clapton had ook met regelmaat met de Beatles te maken.
Al was het alleen al door zijn huwelijk met de
vrouw van George Harrison.
De quote uit het boek:

He cites The Beatles, Miles Davis, and Montgomery as having the biggest impact on his music.

EricClapton24NightsBlues

Het album van Clapton bevat opnames uit 1990 en 1991 van optredens in The Royal Albert Hall. Samen met blues legendes als Robert Cray, Buddy Guy en Albert Collins. De dubbel CD komt met een DVD met daarop een concertregistratie. Eric Clapton, 24 nights: blues.


PatMethenyDreamBox

Dream Box van Pet Metheny bevat veel recente stukken van Metheney zelf. Ook electrice gitaar maar ‘quiet’, rustig. Waar Clapton terug gaat in de tijd en op zoek is naar de blues, daar gaat Metheny op zoek in een soort van dagelijkse droom (the waves are not the ocean) naar een soort van ideaal instrument (een ‘box’).


Het is even schakelen tussen deze twee grootheden maar
dat doe je met plezier.
Pat Metheny komende week op het North Sea Jazz!

Jazz bij Electron

Ergens las ik dat Electron zich zelf een ‘kunstacademie
zonder zijwieltjes’ noemde.
Een creatief centrum dus met creatieve ondernemers en nu
ook met optredens tijdens het Jazzfestival.
Je kon van de muziek genieten tijdens je eten of gewoon
als publiek met een drankje.

Er speelden vanmiddag twee bands. Ik ging eigenlijk voor Trico,
daar zag ik op internet een goede video van. Lembo,
de andere band is niet echt op internet te vinden.
Een verrassing dus.

DSC06959BredaElectronLembo

Lembo was al aan het spelen toen ik Electron binnenliep. De band bestaat zoals je ziet uit twee gitaristen en een drummer. Ze hebben een reeks mixen die ze afspelen waarop ze dan zelf muziek maken. Niet helemaal geimproviseerd zo lijkt het. Maar veel info is er niet. Wel goede muziek. Ze waren inderdaad de verrasssing van de middag. Met veel plezier heb ik hun optreden gehoord.


DSC06961BredaElectronLemboLoganSellers

Lembo: Logan Sellers.


DSC06963BredaElectronLemboTrentO'Neal

Lembo: Trent O’Neal.


DSC06964BredaElectronLemboPaulProvosty

Lembo: Paul Provosty.


DSC06968BredaElectronTrico

Van Trico had ik hoge verwachtingen. Een band met een oud of oed-speler. Maar het kwam er niet helemaal uit. Misschien ben ik te vroeg weggegaan…


DSC06972BredaElectronTricoDSC06976BredaElectronTricoNazeerAbdulhaiDavidGonzalezArnesto

Trico met onder andere Nazeer Abdulhai op oud en David Gonzalez Arnesto op drums.


Vandaag luister ik naar….

Waarschijnlijk zal ik vandaag en de komende dagen intensief
luisteren naar de volgende muziek.
Ik las dat Saterday Night in San Francisco is uitgekomen.

AlDiMeolaJohnMclaughlinPacoDeLuciaSaterdayNoghtInSanFranciscoCover

Daar ging ik vanmorgen voor naar de platenzaak. Ik weet het: ouderwets. Ik ging voor deze CD. De ‘voorganger’ is een legendarische opname. Al di Meola, John McLaughlin en Paco de Lucia samen op toneel voor een live concert op akoestische gitaar. Dat is het album Friday Night in San Francisco. Weinigen wisten dat het concert de avond erna ook is opgenomen. Het is nu uitgebracht. Paco de Lucia, flamingovirtuoos bewees dat hij meer kon dan flamingo. Intussen is hij overleden. John McLaughlin laat zien dat ook zonder Indiase klanken zijn spel fenomenaal is en Al di Meola kan dus ook supersnel akoestisch spelen.


MavisStaplesLevonHelmsCarryMeHome

Mavis Staples en Levon Helms. Een mix van blues, country, soul, gospel; het komt allemaal bij elkaar op deze prachtige opname.


NeilYoungToastCoverMax

De eigenaren van het werk van Neil Young blijven oud werk uitbrengen. Deze muziek is al van 2001 maar wel met Crazy Horse. Aan die combinatie heb ik goede concertherinneringen. Dus ik ben benieuwd.


JognScofieldElectricGuitarAndLooperCoverAndBooklet

John Scofield. Nog meer gitaar. Electric guitar and looper. Met muziek van naast Scofield zelf, Keith Jarrett, Jimmy van Heusen, Buddy Holly en Hank Williams. Daar ga ik straks nog eens goed voor zitten.


AlDiMeolaJohnMclaughlinPacoDeLuciaSaterdayNoghtInSanFranciscoBooklet

Maar dit is het doel voor vandaag.


Ik luister nu naar Frank Sinatra: Watertown

FrankSinatraWatertownDVDOutletReceipt


Op zich is het geen nieuwe opname.
Het is een album dat een beetje in de vergetelheid
is geraakt.
Nu is er deze release.
Persoonlijk vind ik het nummer ‘Michael & Peter [2022 Mix]’
prachtig. Mooie tekst en de zang is super.
Over het algemeen is de eerste indruk dat de nummers
overgeproduceerd zijn, te veel orkest.
Een eenvoudige uitvoering met een combo of een andere
kleine instrumentale bezetting zou beter passen
bij het onderwerp, de stemming en de manier waarop
Sinatra de nummers zingt.

FrankSinatraWatertownCover

Frank Sinatra, Watertown. Toch maar eens luisteren zou ik zeggen.


Volgens de Volkskrant:

In maart 1970 bracht de toen de 54-jarige Frank Sinatra een album uit, Watertown, dat de geschiedenis in zou gaan als zijn grootste commerciële flop. Voor het eerst behaalde een plaat van hem niet de albumtop-100 van de Amerikaanse Billboard. Ook de critici waren niet enthousiast. Een gedesillusioneerde Sinatra zou zich na deze flop terugtrekken voor een ‘sabbatical’ die meer dan twee jaar duurde.

Inmiddels wordt Watertown beschouwd als een meesterwerk……… Watertown bleek een echt conceptalbum. Sinatra had in de jaren vijftig al furore gemaakt met thematisch geordende platen met liedjes over verliefd zijn en eenzaamheid. Maar de tien nummers op Watertown vertellen een chronologisch verhaal over een man die met zijn twee zoons achterblijft in het kleine dorpje Watertown, waar zijn vrouw hem heeft verlaten. Elk liedje is een brief aan haar. Brieven die hij nooit zal posten, maar in een la bewaart. In het een-na-laatste nummer, She Says, lijkt zij de indruk te wekken terug te keren, maar in het afsluitende The Train blijkt dit ijdele hoop. De man ziet haar niet uitstappen en ziet de trein weer zonder haar vertrekken: ‘And I know for sure I’d recognize your face’, zijn hier de laatste gezongen woorden van Sinatra.

Een aangrijpend verhaal, aangeleverd door twee heren met wie Sinatra eigenlijk geen ervaring had. Zij waren gevraagd door Frankie Valli, van de destijds populaire popgroep The Four Seasons, met wie Sinatra bevriend was. Die kwam met producer Bob Gaudio, die op zijn beurt de tamelijk onbekende singer-songwriter Jake Holmes benaderde. Sinatra kon zich goed vinden in hun idee van een conceptalbum en had zich al decennialang goed weten in te leven in eenzame, door gebroken liefdes getormenteerde mannen.

FrankSinatraWatertownBooklet


Jazz Festival opruimen

Gisteravond was men al druk in de weer met het opruimen
van dranghekken in het centrum van de stad.
Maar de Grote Markt van Breda was ook vanochtend het
toneel van opruimactiviteiten.
Daar kwam veel, heel veel zwaar verkeer bij kijken en
die waren niet electrisch aangedreven.

IMG_8110BredaGroteMarktOpruimenJazzFestival

Breda, Grote Markt.


IMG_8111BredaGroteMarktOpruimenPodiaJazzFestival

Dit podium dat voor het Stadhuis stond, was al bijna weg.


IMG_8112BredaGroteMarktZwaarVerkeerVoorOpruimenJazzFestival

Dit soort vrachtwagens kom je liever niet tegen in de binnenstad.


IMG_8113BredaGroteMarktOpruimenPodiaJazzFestival

Ook het podium van Grote Markt-Zuid moest er aan geloven.


IMG_8114BredaGroteMarktOpruimenJazzFestival

Draai je om en er waren al weer nieuwe vrachtauto’s of vorkheftrucks.


IMG_8115BredaKasteelpleinOpruimenJazzFestival

De EHBO-voorziening was al helemaal weg en de overige opslag nam snel af op het Kasteelplein. Grote kans dat nu in Breda niet meer te zien is dat afgelopen weekend er een stad vol jazz was.


Niet naar luisteren dus

Ultra-rechts krijgt toch al veel te veel aandacht.
Laten we deze CD van Van Morrison dus maar overslaan.
Het AD deelt min-of-meer de mening:

VanMorrisonWhatsItGonaTakeAlexanderVanEenennaamKopVanMorrisonWhatsItGonaTakeAlexanderVanEenennaamTxt

Artikeltje van Alexander van Eenennaam in het AD. Hij maakt zich er mee af dat de teksten onschuldig zijn omdat je ook net kunt doen alsof je ze niet hoort. Daar ben ik het mee oneens.


Vandaag luister ik naar….

VanMorrisonWhat'sItGonnaTakeLang

Van Morrison met een oproep om in actie te komen. Hij vraagt zich af: ‘What’s it gonna take for you to wake up?’. De poppenspeler op het album en de tittels van de nummers spreken voor zich.


VanMorrisonWhat'sItGonnaTake

Maar het is me nog niet gelijk duidelijk welke nieuwsberichten hij ‘fake news’ noemt. Maar sommige zinnen wijzen volgens mij de verkeerde kant op: vrijheid zonder verantwoordelijkheid is volgens mij geen vrijheid.


Doe maar

Gisteravond nog even door mijn platenverzameling gegaan.
Ik dacht altijd dat ik veel lp’s had maar of dat valt
erg mee, of ik heb ze niet allemaal meer of ik haal
lp’s en cd’s door elkaar.
Daar komt nog bij dat ze niet allemaal ‘mijn’ platen zijn.

IMG_7932DoeMaarDorisDayEnAndereStukken1981VoorkantEnPlaat

Deze plaat van Doe Maar vond ik tussen de platen. Eigenlijk was ik op zoek naar een andere maar met het overlijden van Henny Vrienten is het wel een goed moment deze plaat te tonen op mijn blog. Doris Day en andere Stukken. Geproduceerd in november/december 1981. Henny Vrienten, Ernst Jansz, Jan Hendriks, René van Collem, Joost Belinfante werkten daar aan. De nummers op de plaat zijn onder andere: Is dit alles, Belle Hélène en Doris Day.


IMG_7933DoeMaarDorisDayEnAndereStukken1981Achterkant


Toots Thielemans

29April2022TootsThielemansGeboren


Vandaag, 29 april 2022, is het 100 jaar geleden dat
jazzlegende Toots Thielemans werd geboren.
Zijn muziek is zo natuurlijk dat het lijkt of het
helemaal geen moeite kost om het voort te brengen.
Maar schijn bedriegt.
Google brengt vandaag een speciaal tribuut aan
deze multi-instrumentalist.
De bovenste afbeelding in dit bericht kreeg ik via
Het Nederlands Jazz Archief
Natuurlijk zit ik naar zijn muziek te luisteren nu
ik deze en de volgende blog maak.

TootsThielemansOpGoogle


Vandaag luister ik naar…

StingTheBridge

Sting, The Bridge.


Interessant is te horen hoe zijn stem over de jaren
van hard, scherp en hoog (misschien te hoog),
zacht, ronder en lager geworden is.
Hij zingt met meer beleid.
Dat is niet beter of slechter maar wel anders.

Vandaag luister ik naar…

NeilYoungCarnegieHall1970-Live

Toen ik aanmerkelijk jonger was dan ik nu ben was ik op visite bij een vriend. Zijn broer had een nieuwe plaat gekocht en vond dat ik die moest horen. Hij liet me ‘Déjà vu’ horen van Crosby, Stills, Nash and Young. Van een iets ouder nichtje kreeg ik ooit de singel ‘Only Love Can Break Your Heart’. In de jaren daarna heb ik 4 Way Street heel erg leren waarderen, heb ik een aantal malen Neil Young live gezien en één keer David Crosby met zijn zoon.


Eigenlijk ben ik iets te jong voor deze muziek maar
door de jaren heen ben ik het toch gaan waarderen.
Neil Young, Carnegie Hall, 1970, live.

Neil Young is een van kunstenaars die er in geslaagd zijn
een heel eigen muzikaal universum te scheppen (al is dat de
laatste jaren niet meer zo bijzonder).
Steeds herkenbaar.

Nu luister ik naar…

GregoryPorterStillRisingTheCollection

De tweede CD heb ik als eerste opgezet. Duetten met bekende, soms al lang overleden zangers of zangeressen. Een beetje een vaag album maar de muziek is goed. De zang is over het algemeen goed. Dus je kunt er niet boos op worden. Gregory Porter, Still Rising – The Collection.


Mrs. Mills: O’er the ivory that is her flesh and bone

Laat ik beginnen dat de kennis
in dit bericht niet van mij komt.
Daarom is de categorie van dit bericht ‘Gastcorrespondent’.

Het bericht gaat over een van de nummers
op het recente album van Eddy Vedder: Earthling.

Als je het verhaal gelezen hebt dat je op
Wikipedia kunt vinden, begrijp je de trompetten
op de achtergrond van het nummer, de violen, het arrangement.

Dit is de tekst van het nummer:

Mrs. Mills waits in the dark for the red light to go on
And the curtains will be drawn so none could see
All the townsfolk, they don’t know what the men do down below
In the shadows of a disco neon glow
In the spotlight, she lifts her wings high
And sings like nobody before
Holds her own as their hands, they roam
O’er the ivory that is her flesh and bone
Oh, and every suitor gets their own song
To none of them she ever will belong
‘Cause no one takes a Mrs. Mills home
Mrs. Mills waits down the stairs, crimson carpet leads you there
Leaving broken hearts, a trail of those who dared
Mr. Wonder, then Sir John, Miss Madonna played by Paul
Even royalty, they have to leave by dawn
As they play her, a sound like a prayer
She sings like nobody before
Oh, holds her own as the sound unfolds
O’er ivories, are hers and hers alone
Still, every suitor gets their own song
To none of them she will ever belong
‘Cause no one takes a Mrs. Mills home
And no ones born to feel like they are owned
Mrs. Mills, Mrs. Mills
Mrs. Mills, Mrs. Mills
Mrs. Mills, if I could find ya, I would never do you wrong
Mrs. Mills, could I oblige ya, would ya play me just one song?
Mrs. Mills, I am confiding, I have loved you all along
Mrs. Mills, Mrs. Mills, Mrs. Mills
Mrs. Mills, Mrs. Mills, Mrs. Mills
Oh, Mrs. Mills, Mrs. Mills

EddyVedderEarthling

Neem nu nog even de moeite om het stuk op Wikipedia
te lezen en dan vooral:

Legacy:

The name “Mrs Mills” was given to a vintage 1905 Steinway Vertegrand piano, frequently used by her at Abbey Road Studios in London, where she recorded. The piano, with a characteristic out-of-tune honky-tonk sound, has remained in use at Abbey Road for over 50 years and was used in countless recordings made there, including some by The Beatles. According to Eddie Vedder in an interview for the SmartLess podcast in February 2022, Paul McCartney tried to buy the piano but the studio refused.

Although Mills’ musical legacy had been largely forgotten in recent times, June 2012 saw the emergence of London-based tribute band The Mrs Mills Experience with a debut at The Vintage Festival at Boughton House in Northamptonshire. On 13 July, they were filmed playing live at The Prince Albert pub in Brixton, London Borough of Lambeth by the BBC. On 23 September 2012, BBC Four broadcast the 60-minute documentary Let’s Have a Party! The Piano Genius of Mrs Mills on the life of Mills, which included footage of the band and contributions from Rick Wakeman, Rowland Rivron and Pete Murray, amongst others.

Eddie Vedder’s 2022 album, Earthling, contains a song called “Mrs. Mills” about the piano, featuring Ringo Starr on drums

Los van dit prachtige verhaal is het
een heel mooi nummer.
Met dank aan de persoon die me op dit
prachtige verhaal wees waardoor aan het nummer
nog meer te genieten valt.

Ik luister nu naar…….

….en met veel genoegen kan ik zeggen.
Vandaag verscheen het nieuwe album van Eddy Vedder Earthling.
Met medewerking van Josh Klinghoffer en Andrew Wotman.

EddyVedderEarthling

Als teaser hoorde ik al een tijdje geleden ‘Long way’ waarop het zingen van Vedder iets weg heeft van Tom Petty. Maar dit is een van de nummers op dit album dat aantrekkelijk is en de andere nummers hebben niets met Tom Petty te maken. Maar dat is ook niet nodig.


Ik ben gewoon weg van zijn manier van zingen.

Twee verrassingen bij wandeling

Zoals een paar keer per week ging ik vanochtend
wandelen in het centrum van Breda.
Ik liep de Houtmarkt passage binnen en werd daar
verrast:
– pianospel in het verder lege winkelcentrum. Bij een
van de winkels staat een piano buiten en
iemand oefende een melodie;
– de etalage van Velvet Music was omgetoverd in een
eerbetoon aan David Bowie. Aanleiding is het uitkomen
van de officiële versie van Toy.

IMG_7068DavidBowieToyIMG_7069DavidBowieToy


Toen ik vanmiddag het album ging afhalen was er meer licht.

IMG_7071DavidBowieToyToyDavidBowie

Op dit moment luister ik naar de eerste van drie goed verzorgde cd’s. Kom ik nog op terug.


Ik luister nu naar……

JohnMcLaughlinLiberationTime01FrontCover

Het meest recente album van John McLaughlin: Liberation Time.


Het is weer die tijd van het jaar: lijstjes van mensen
met de beste albums van 2021.
Het Twitterbericht was van Pat Metheny en die wees me via het lijstje
op de nieuwe CD van John McLaughlin.

Ooit zag ik de man met een groep optreden in Denver.
Dat was in het kader van ‘Remember Shakti’.

JohnMcLaughlinLiberationTime02BackCover

De club van mensen die samen spelen met John McLaughlin
is indrukwekkend:
Roger Rossignol, Vinnie Colaiuta, Gary Husband, Sam Burgess,
Nicolas Viccaro, Ranjit Barot, Julian Siegel, Jérôme Regard,
Oz Esseldin, Etienne M’Bappé, Jean-Michel ‘Kiki’ Aublette.

JohnMcLaughlinLiberationTime03Band

De muziek zet in op een hoog tempo en zoals de albumtekst en titel (Tijd van bevrijding) aangeeft gaat vooral over de Covidcrises. Dus ik moet er nog een paar keer naar luisteren voor ik mijn definitief oordeel geef. Ik raad dit luisteravontuur wel aan voor alle liefhebbers van moderne jazz gitaarmuziek.

Wat voor karton? Jazzkarton!

Het leuke aan de marge-wereld in Nederland (en misschien ook
daar buiten) is de verscheidenheid aan beoefenaars.
Uitgeverij Fragment is een soort van marge-uitgever.
Ze richten zich op het uitgeven, heel verzorgd uitgeven,
maar dan wel in kleine oplages.

DiederikGerlachJazzKartonFragment

Diederik Gerlach, Jazzkarton. Dit is zo’n voorbeeld. Een heel verzorgde uitgave van een tekst van Diederik Gerlach met foto’s van Eric de Vries, grafisch ontwerp van Ben Fadherbe en het drukwerk is gedaan door Mostert & Van Onderen, een heel mooi en leuk resultaat.


Lezen over muziek is altijd iets aparts.
Dat wringt een beetje.
Hier is gekozen om aan de hand van klassieke platenhoezen
(nog van karton) van jazz albums de muziek en de artiesten
te beschrijven. Bij voorkeur aan de hand van de eigen
ervaringen van Diederik Gerlach.
Met veel plezier heb ik het gelezen en van een aantal albums
hoor je de muziek voorbij komen.

Omvang: 56 p. met tientallen illustraties
2021
Formaat: 15 x 22 cm
Genaaid en gebrocheerd
Oplage: 175 exemplaren