Signatuur II

Zoals ik al eerder heb aangegeven, is de tentoonstelling Signatuur
zeer de moeite waard.
Het laat op een mooie manier de ontwikkeling en veelzijdigheid
van het kunstwereldje van Breda en omgeving zien.
Zoals de uitnodiging zegt:

Een keuze van ruim 140 werken van 80 verschillende kunstenaars
verbindt oude en hedendaagse kunst.


De tentoonstelling wordt zo een spannende wandeling door de tijd.
Zoals de uitnodiging zegt:

(de werken)….markeren een boeiende wandeling door een tijdperk
waarin Breda en omstreken langzaam maar zeker
aansluiting vonden op een grotere wereld.


Van een aantal van deze werken kon ik gisteren een foto maken.
En die zie je natuurlijk terug op deze website.



De Geboorte van Christus
Petrus van Schendel
Olieverf op doek
1858

Dit monumentale doek is ruim twee jaar geleden herontdekt
in de H. Kruiskerk in de Brusselse deelgemeente Elsene.
Het was daar buiten gebruik en dientengevolge is het schilderij
nu als langdurig bruikleen terechtgekomen in de verzameling
van het museum.
In het najaar van 2008 is het doek hier in deze zaal gerestaureerd
en vervolgens in de vaste expositie opgenomen.
Het is het grootste schilderij dat van Van Schendel bewaard
is gebleven en waarschijnlijk ook het grootste dat hij ooit heeft gemaakt.
De kunstenaar maakte dit werk niet in opdracht,
maar voor eigen risico.
Na voltooiing heeft Van Schendel het op enkele plaatsen tentoongesteld
en er veel waardering voor gekregen.
Een keer heeft hij een bod op het werk afgeslagen.
Voor een schilder die zich specialiseerde in nachtelijke taferelen
en daarbij de historieschilderkunst als hoogste ambitie koesterde,
is de kerstvoorstelling natuurlijk de uitdaging bij uitstek.
En Van Schendel moet van voorbeelden
van de hand van meesters van vxc3xb3xc3xb3r zijn tijd op de hoogte zijn geweest,
al weten we nog niet hoe precies.
Zijn compositie en stoffering daarvan met figuren vertonen
duidelijke overeenkomsten met nachtelijke kerstvoorstellingen
van Guido Reni en Correggio.
De voorstelling is klassiek van compositie,
met de menselijke figuren in een driehoek gevat.
Links van de kribbe met het Christuskind Maria en Jozef.
De overige personen zijn de herders en herderinnen
die als eersten getuigen waren van de geboorte.
Zij hebben geschenken meegenomen, zoals een mand met duiven
en een brood en, op de achtergrond, een amfoor met drank.
De os en de ezel zijn links, respectievelijk rechts in de voorstelling te zien.
Als plaats heeft Van Schendel gekozen voor een klassieke ruxc3xafne
en niet voor een stal.
Hij heeft deze ruxc3xafne geschilderd naar een voorbeeld
uit de Romeinse stad Palmyra in Syrixc3xab,
waarvan in Van Schendels tijd prenten waren gepubliceerd.



Licht en diepte crexc3xabert Van Schendel met twee fakkels
terwijl de stralen van de ster van Bethlehem het geheel
in een zacht aanvullend licht brengen.
Om ruimtelijke redenen is de originele, monumentale lijst
van het schilderij niet in zijn geheel benut kunnen worden.
Nu is alleen de binnenlijst aangebracht.

Inv.nr. G 2503
Langdurig bruikleen Heilige Kruiskerk, Brussel



Bivak bij Gageldonk
Constant Huijsmans
Olieverf op doek
1832



In verband met de Belgische Opstand moest Huijsmans
zijn studie aan de academie in Antwerpen afbreken
en werd hij gedwongen terug te keren naar Breda.
Hij nam dienst bij de vrijwillige schutterij en trok als foerier door Brabant.
Hij vertoefde onder meer enige tijd op de hei bij Dongen
en maakte daar waarschijnlijk de schetsen voor schilderijen.
Dat zullen veelal details geweest zijn van het soldatenleven
die hij later verwerkte in een romantische landschappelijke omgeving.
In dit geval heeft hij het huis Gageldonk in de Haagse Beemden
bij Breda gebruikt als een fantasievolle stoffering in een heuvellandschap.
De kleurstelling met het morgen- of avondrood
doet denken aan de Duitse romantische landschapskunst uit zijn tijd.


Constant Huijsmans, Bivak bij Gageldonk, detail.

Inv.nr. S 5368
Bruikleen Stichting Stedelijk Museum Breda



Stilleven met sierkistje en anemonen
Jan Bogaerts
Olieverf op doek
1912
Inv.nr. G 30
Bruikleen Vereniging Vrienden van Bredaxe2x80x99s Museum






Umbrische vrouw
Akke Sins
Houtsnede
1966

Akke Sins (1928) is grafisch kunstenares.Ze is van Friese afkomst maar woont al vele jaren in Breda.
Naast vrije grafiek maakt ze veel gelegenheidsgrafiek,
geboorteaankondigingen, ex-libris, vignetten en dergelijke.
Ook monumentale opdrachten heeft ze uitgevoerd,
bijvoorbeeld glas in loodramen voor de Driesprongkerk in Breda.



Deze houtsneden uit de jaren zestig maakte Sins in een figuratieve stijl
die in de verte is afgeleid van het kubisme.
Vele kunstenaars met haar bezigden deze stijl die behalve in grafiek
ook veel werd toegepast in monumentale kunst
als wandschilderingen en glas in lood.

Inv.nr. G 750
Breda!s Museum



Zonder titel
Tom Claassen
Brons
1995

De beelden van de beeldhouwer Tom Claassen (Heerlen 1964)
zijn ooit getypeerd als ‘psychomorfisch’.
De vorm waarin hij zijn mens- en dierfiguren en ook dingen brengt,
roepen meteen een gevoel of een sensatie op.
Hij weet dat effect te bereiken door vormen sterk te vereenvoudigen
en door materiaalgebruik en overdrijving tegelijk ook een karakter
of een toestand uit te beelden.
Dit menselijke figuurtje (ondanks zijn formaat
ziet het er namelijk toch klein uit) wekt de indruk zojuist
heel hard op de grond neergestort te zijn.
Zo hard dat zijn vorm zich op een heel kunstmatige wijze
aan de gevolgen van die val heeft aangepast.
Zulke effecten kennen we van tekenfilms of strips
waarin figuren een harde klap krijgen of van grote hoogte
op de grond vallen en dan helemaal plat worden
of de vorm aannemen van datgene waarin ze terechtgekomen zijn.
Even later zijn ze meestal weer helemaal de oude.



Tom Claassen laat met xc3xa9n rondom zijn sculpturen
een andere wereld ontstaan, waar we ons bevinden in een tekenfilm,
een strip of een kinderboekillustratie.
De fantasiexc3xabn uit die wereld worden ineens een tastbare realiteit,
vaak op een groter formaat dan we verwachten.
Het knappe is dat Claassen deze sensatie weet op te roepen
zonder te leunen op directe ontleningen uit bekende cartoons.
En of het nu voorstellingen zijn van dierlijke en menselijke figuren
of van voorwerpen, al zijn beelden dreigen elk moment
te kunnen gaan leven.
We hebben de neiging ze aan te raken, het materiaal
van hun huid te voelen.
Verleidelijke beelden maar ook een beetje beangstigend.
Een kinderdroom op de grens van het griezelige.

Inv.nr. G 4155
Breda!s Museum



Versteende beweging
Rini Hurkmans
Keramiek
1981

Rini Hurkmans (Deurne 1954) maakt beelden, installaties, foto!s en videofims.
Ze studeerde aan St. Joost maar woont reeds lang in Amsterdam
waar ze doceert aan de Rietveld academie.
Dit keramisch werk is afkomstig uit het stadhuis
van de voormalige gemeente Teteringen.
Bij het werk hingen foto!s waarop de losse delen
op een strand waren geplaatst en werden overspoeld door de opkomende vloed.
Dat is ook het proces die dit werk uitbeeldt:
de kleine golfbewegingen van opkomend water op het zand van een strand.



Inv.nr. G 4007
Breda!s Museum



Gestutte wolk
Sef Peeters
Polyester en beschilderd hout
1981/1983

Een wolk is niet blauw.
En een wolk zweeft uit zichzelf.
Met deze eenvoudige beeldtaal zet Sef Peeters ons even
op het verkeerde been.
Hij benadrukt het artificxc3xable van een kunstwerk.
En wat voor kunstwerk is het eigenlijk?
Een beeldhouwwerk? Een schilderij? Het is iets er tussenin.
Een schilderij dat in onderdelen uiteen is gehaald
en tot een sculptuur is omgevormd.
De vier stutten, zijn dat de vier latten van het spieraam of de lijst?
Het “doek! van het schilderij verwijst alleen door middel van zijn omtreksvorm
naar een wolk, maar bevat verder eigenlijk geen afbeelding.



Vluchtige ingevingen, een gedachte.
Sef Peeters probeert die zo direct mogelijk in zijn kunstwerken vorm te geven.
Woorden, begrippen zet hij om in een ruimtelijke gestalte.
Dat deed hij al in de jaren zeventig met performances en installaties.
En tegenwoordig vooral met taalkunst, het ruimtelijk in spanning brengen
van woorden zodat ze de beschouwer aanzetten tot zorgvuldig kijken en lezen.
En de waarde ervan goed tot zich kan laten doordringen.

Inv.nr. G 570
Breda!s Museum



Met deank aan de tekst:
Signatuur
Kunstenaars en collectie
1800 xe2x80x93 heden
Catalogus
Tekst: Jeroen Grosfeld

Signatuur I

Gisteren was er een forumdiscussie ter gelegenheid van de
tentoonstelling Signatuur in het Breda’s museum.
Een aantal weken had ik via e-mail een aankondiging,
nee uitnodiging, ontvangen.
Zie tekst hieronder.

Gisteren werden we zowat weggestuurd.
Als we geen uitnodiging hadden konden we een kaartje kopen.
We mochten en eindje verderop, waar nog een geluidsbox stond,
gaan zitten en meeluisteren als we wilden.
Koffie werd er niet geschonken.
De flessen witte en rode wijn werden met dozen tegelijk ontkurkt.

Gelukkig werd dat even later nog rechtgezet en ontvingen we
een gratis kopje koffie
en konden andere gasten (blijkbaar met persoonlijke uitnodiging)
ook nog thee of koffie krijgen.

Zeer vreemde gebeurtenis!



De meest recente nieuwsbrief bevatte de volgende tekst:

BREDAxe2x80x99S MUSEUM Uitnodiging / Nieuwsbrief – 16 februari 2009
Geachte mevrouw, meneer,

De expositie xe2x80x98Signatuurxe2x80x99 toont de Bredase kunsttraditie
met kunstonderwijs als verbindend element.
Een keuze van ruim 140 werken van 80 verschillende kunstenaars
verbindt oude en hedendaagse kunst.
Bredaxe2x80x99s Museum bouwt daar met
collectie en ruimte voor tentoonstellingen op voort.
Ter gelegenheid van deze tentoonstelling organiseert Bredaxe2x80x99s Museum
daartoe een forumbijeenkomst.
Wat is het toekomstig belang van een museale collectie
en een podium voor de beeldende kunsten in Breda?
Hoe gaan heden en verleden elkaar inspireren?
Tijd voor een gedachtewisseling en u bent van harte welkom.

Op zaterdag 7 maart 2009 om 16.00 uur organiseert
Bredaxe2x80x99s Museum xe2x80x98Signatuur het Forumxe2x80x99.

Na een welkomstwoord van museumdirecteur Jeroen Grosfeld
houdt Jules van de Vijver, directeur van AKV/St. Joost
in Breda en Den Bosch een inleiding.
Vervolgens spreken academiedocent Renxc3xa9 Bosma,
student Anneroos Goossen en kunstenaars Loek Grootjans,
Colin Peters, Pieter Laurens Mol, Jacomijn den Engelsen
en Jaap de Vries over hun ervaringen en ideexc3xabn
en is er voor ieder de kans om gedachten naar voren te brengen.

Het Forum wordt een rexc3xbcnie en kennismaking voor kunstenaars,
kunstliefhebbers en museumbezoekers.
Vanzelfsprekend is er tijd voor een drankje
en een bezoek aan de expositie.
xe2x80x98Signatuur is een verrassende kennismaking met werken
van een groot aantal bijzondere kunstenaars.
Hun namen markeren een boeiende wandeling door een tijdperk
waarin Breda en omstreken langzaam maar zeker
aansluiting vonden op een grotere wereld.
Kunstenaars hadden en hebben daar op hun manier een aandeel in.



Waalse Kerk door Constant Huijsmans

Constant Huijmans is een belangrijke persoon
voor het tekenonderwijs in Nederland.
In een van zijn schetsboeken maakte hij een tekening
van de Waalse Kerk in Breda.
Vandaag maar eens wat foto’s gaan maken
om de tekening te kunnen vergelijken met de realiteit.



Constant Huijsmans, Waalse Kerk, 1831.






Waalse Kerk Breda, 1 maart 2009.








In 1440 sticht Johanna van Polanen een Gothische kapel,
die wordt toegewijd aan de heilige Wendelinus, een pestheilige.

In 1550 wordt deze kapel geschonken aan de Begijnen.

Als Prins Maurits Breda verovert (1590) brengt dat
een groot aantal protestanten en Frans sprekende protestanten
in het katholieke Breda.
De kapel wordt dan van de Begijnen afgenomen en wordt Waalse Kerk.

Maar in 1625 wordt Breda door Spinola ingenomen
en wordt de kapel aan de Begijnen teruggegeven.
Echter niet voor lang: als Prins Frederik Breda verovert (1637)
wordt de kapel weer Waalse Kerk,
hetgeen in 1648, bij de Vrede van Munster, zijn bekrachtiging krijgt.

De Sint Wendelinuskapel of Waalse Kerk is een zeldzaam exemplaar
van een oorspronkelijk middeleeuwse stadskapel,
die veel elementen uit de oudste tijd heeft behouden.
Voorbeelden daarvan zijn de fraaie,
met in diverse kleuren beschilderde sluitstenen
versierde kruisgewelven en de spitsboogvensters.





Moeilijk hetzelfde stanpunt te krijgen als de maker van de schets.






Het is toch wel dezelfde kerk.




Goya: weg van passie ?

Francisco Jose De Goya y Lucientes (1746-1828).

Deze kunstenaar (Spaanse schilder, etser enz) maakte een serie prenten
over de verschrikkingen van de Spaanse Burgeroorlog
(Los desastres de la guerra, 1810-1815).
Een deel van de beeldvorming van Albert Servaes kan vergeleken worden
met Goya: de Eerste Wereldoorlog met de loopgraven in Belgie
en de Spaanse verschrikkingen.
Beide maakten werken daarover.
Zie voor Servaes de blog van gisteren.
Die van Goya werden pas lang na zijn dood en lang na
de Spaanse burgeroorlog gepubliceerd.
Hier een paar voorbeelden:

Francisco De Goya, plaat 1, Sad forebodings of what’s going to happen / Tristes presentunientos de la que ha de acontecer.

Trieste aankondiging van wat gaat gebeuren.
De hof van Gethsemane?


Francisco De Goya, plaat 14, It’s a hard step / Duro es el paso!

Het is een moeilijke stap.


Francisco De Goya, plaat 15, There’s no help for it / Y no hai remedio.

Er is geen oplossing voor.


Francisco De Goya, plaat 21, It will be the same / Sera lo mismo.

Het zal hetzelfde zijn.


Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk Breda

Dat we bijna werden tegengehouden door de bobo’s was lastig.
Het is vreemd dat je een dergelijke bijeenkomst niet eerder aankondigd.
Op zaterdagmiddag nog wel.
Maar goed, we hebben ons niet laten storen.
Voor mij was het de kerk zelf die vanmiddag
wederom de show stal.

Stemmige kerk.


Epithaaf.


Detail.


van Renesse.


Frederik van Renesse.


Jan van Dendermonde.

Detail.


Praalgraf Engelbert II van Nassau.

Praalgraf Engelbert II van Nassau: Julius Ceasar.


Grafmonument Engelbert I van Nassau.


 

Albert Servaes in Breda: weg van passie

Albert Servaes: Jezus valt een eerste maal, 1919.

In de Grote Kerk is vanaf Aswoensdag tot aan Pasen
een kruisweg te zien.
De werken zijn gemaakt door een Belgische kunstenaar in 1919.
Albert Servaes.
De verschikkingen van de eerste Wereldoorlog
nog vers in het geheugen.
De Roomskathlieke Kerk vond de werken te realistisch.
Het werk is ruw, somber, zwart.
Dat Servaes moest vluchten aan het eind van de Tweede
Wereldoorlog vanwege zijn bijdrage aan de Duitse cultuurpolitiek
wordt bij de werken niet vermeld.
De werken zijn afkomstig uit de abdij
Onze Lieve Vrouw van Koningshoeven in Berkel-Enschot.


Jezus geholpen door Simon.


Jezus sterft aan het kruis.

Jezus sterft aan het kruis (detail).

Ik vermoed dat dergelijke details de kerkelijke leiding te ver gingen.


Jezus van het kruis genomen.


Volgens Wikipedia:

Albert Servaes (Gent, 4 april 1883 – Luzern, 19 april 1966)
was een kunstschilder en tekenaar
en wordt beschouwd als Belgies eerste expressionist.

In 1905 trok hij naar Sint-Martens-Latem
waar hij zich in een houten keet vestigde.
Hij was een diep religieus mens die in zijn kunst graag
de reeds verkende paden verliet.
Een van zijn geliefkoosde thema’s was het lijden van Jezus Christus.
Hij behoorde tot de eerste groep van de Latemse Scholen.

De dramatiek en de wrangheid die uit zijn werken spreekt
worden ondersteund door zijn donker coloriet
en de dikke lijnen waarmee hij zijn figuren gestalte gaf.
De Rooms-Katholieke Kerk en veel van zijn tijdgenoten
ergerden zich aan de rauwe werkelijkheid die hij schilderde.
De kruisweg die hij schilderde
(nu bewaard in de Abdij Koningshoeven van Berkel-Enschot)
is hiervan een voorbeeld.
Opmerkelijk in zijn werk zijn ook zijn landschappen en portretten.

Vanwege sympathieen die hij koesterde voor de Duitse cultuurpolitiek
tijdens het nazisme moest hij na de Tweede Wereldoorlog
de wijk naar Zwitserland nemen.

Kunstvaria



Een bruidspaar, Zuid Duitsland, circa 1400.






Bust of a king, Kish East, Sasanian period, AD 224-637.


Borstbeeld van een koning.
Kish East is de naam voor een streek (en eiland) in Irak.
De Sassaanse dynasty is de naam voor het laatste rijk
voor de introductie van de Islam.





Damien Hirst, Papilio Ulysses, 2008.


Je kunt van Hirst zeggen wat je wil,
hij heeft een neus voor het creeeren van relletjes
en het behalen van de voorpagina’s.

Als je dit werk ziet denk je:
mooi mozaiek. Mooie kleuren.
Bij beter bekijken blijkt dit geen mozaiek te zijn van bijvoorbeeld
stenen of porcelein.
Nee deze afbeelding is gemaakt met de vleugels van vlinders.
Ik ben geen aanhanger van Marriane Thieme
en als een vlieg me hindert zal ook ik er naar slaan.
Maar om zo doelloos dieren te verbruiken, daar heb ik het moeilijk mee.
Het doel van veel kunst is om de natuur te evenaren of verbeteren.
In dat kader is dit zeker een interessant werk.
Maar heiligt het doel de middelen, hier?
De natuur is meestal schitterend en de details van dit werk
tonen dat ook:






Francisco de Zurbarxc3xa1n, Still life with lemons, oranges and a rose, 1633.


Stilleven met citroenen, sinaasappels en een roos.





Funerary stela of C. Julius Valerius, Egypt, 3rd century CE.


Een grafzerk (stela) voor een driejarig kind,
gevonden in Egypte.
Het kind heeft een Romeinse vader en Egyptische moeder.
Een en ander is op te maken uit de details van de afbeelding:
Romeins tuniek, Horus, Anubis, Egyptische kindlok enz.
Derde eeuw na Christus.





Hendrick ter Brugghen, Bagpipe player in profile, 1624.






Jan Lievens, Pilate washing his hands, ca 1625xe2x80x931626.


Pilatus wast zijn handen (in onschuld).
Het bijzondere aan dit werk is,
dat onderzoekers beweren dat Jan Lievens, tijdgenot en kennis van Rembrandt,
in dit schilderij Rembrandt als model heeft gebruikt.
Het vlezige gezicht met de volle bos donker haar, is van Rembrandt,
zo menen zij. Ze claimen op drie andere schilderijen
nog meer portretten van de jonge Rembrandt te hebben ontdekt.






Josxc3xa9 Manuel Broto, Atlas, 2005.






Pieter de Hooch, The courtyard of a house in Delft, 1658.


Nee, geen Vermeer. Er zijn meer straatjes in de kunst.





Richard Serra, Equal parallel: Guernica-Bengasi, 1986.


Over controversieel gesproken.
Vorig jaar bleek een gerennomeerd Spaans museum dit werk ‘kwijt’ te zijn.
Waarschijnlijk verwerkt tot schroot.
Serra heeft nu, zonder betaling, meegewerkt aan het opnieuw
maken (gieten ed) van dit werk.





Salvador Dali, Metamorphose de Narcisse, 1937.






Tarsila do Amaral, Pescador, 1925.






Vincent van Gogh, The starry night over the Rhxc3xb4ne, 1888.


Sterrenhemel boven de Rhxc3xb4ne.




Foto's van beroemdheden

Het probleem met foto’s waarop beroemdheden centraal staan
is altijd: waarom is die foto nu interessant.
Is het vanwege de persoon die is afgebeeld?
Is het omdat het een opmerkelijk gemaakte foto is?
Is het omdat de foto een boodschap heeft?

Heel vaak is het vanwege de persoon op de foto.
Bij de volgende foto is dat gelukkig niet het geval.



Veel mensen zullen zich afvragen, wie is dan wel die man op de foto.
Hopelijk zeggen nog meer mensen wat een prachtige foto.

Op de foto zit Sean Penn.
Naar mijn gevoel een van de beste Amerikaanse filmacteurs van dit moment.
Speelt de hoofdrol in ‘Milk’.
Door de jaren heen speelt hij sterke rollen in films die niet altijd,
of misschien beter, meestal niet, bij het grote publiek terecht komen.
De foto is gemaakt door Paolo Pellegrin.

Constant Huijsmans: Diversen



Het lijkt wel een carnavalsoptocht,
maar het is een detail van een van de schetsen van
Constant Huijsmans.
Deze Bredasche kunstenaar/tekenleraar is van groot belang geweest
voor het tekenonderwijs in Nederland.
Ook het feit dat hij een tijd lang
de leraar van Vincent van Gogh is geweest,
mag niet onvermeld blijven.

De Gemeente breda heeft drie schetsboeken van hem in bezit.
Ze bevinden zich in het archief van Breda.
een van de drie boeken richt zich op:
. porttretstudies;
. schetsen voor feestversieringen;
. en nog een aantal losse onderwerpen.
Die laatste groep staan in het filmpje van vandaag centraal.
Veel plezier!



Topfotografen

Bij het maken van de reeks Kunstvaria web logs,
kom je op allerlei sites.
Van kunstenaars, musea, galleries of wat dan ook.
Zo kwam ik vandaag dit filmpje tegen.
Natuurlijk is het ook te zien op YouTube.
Het is origineel een Engelstalige clip.
Maar de foto’s zijn daar niet minder om.



Kunstvaria

Kort, maar krachtig.



Anselm Kiefer, Am anfang (In the beginning), 2008.






Elias Goldensky, Portrait of three women, ca 1915.


Onlangs kwam er een ander voorbeeld van pictorialisme voorbij
in mijn blog. Vandaag dus weer een.
Fotografie als kunst.
Leuk als je naam dan ook nog Goldensky (Gouden lucht) is.

Pictorialisme
Het pictorialisme was de eerste echte stroming uit de geschiedenis
van de fotografie.
Zij beoogde de erkenning van een artistiek statuut,
en de esthetische ontplooiing van het medium.
De bedoeling was de eenvoudige weergave van de realiteit
voorbij te streven door het gebruik
van bepaalde opname- en afdruk technieken
die een persoonlijke `touch` aan het beeld moesten geven,
rekening houdend met de esthetische regels van die tijd.
Een filosofie die eigenlijk niet zxc3xb3 verwijderd is
van hetgeen de aanhangers van digitale beeldverwerking
vandaag nog nastreven..
Gevonden op http://www.photoplaza.nl/joomla/index.ph





George Masa, Untitled, mountain landscape, ca 1920.






Giotto di Bondone, Dormitio Virginis (Marientod), ca 1310.


Zeg maar Werelderfgoed.





Henri Matisse, The reflection, 1935.


De weerspiegeling.





Jan Lievens, The lamentation of Christ, ca 1640.


De bewening van Christus.
Jan Lievens (Leiden, 24 oktober 1607 – Amsterdam, 4 juni 1674)
was een Nederlands kunstschilder en een uitmuntend tekenaar,
die vooral bekend is omdat hij in zijn jonge jaren
zeer nauw met Rembrandt samenwerkte.





Mark Rothko, Reds No.5, 1961.






Nancy Jurs, Undaunted, from the Armor series, 2003.


‘Onverschrokken’.
Onlangs was al een ander werk van haar op mijn web log te zien.





Paul Thek, Chrysler building, 1983.





Zadkine en Van Gogh in Zundert

Vandaag ben ik op bezoek geweest op de laatste dag
van de tentoonstelling Zadkine & van Gogh.
In het Van Gogh-huis in Zundert.
Het is de openingstentoonstelling in de geheel vernieuwde setting.
Twee huizen in Zundert zijn aan elkaar verbonden
met een soort glazen atrium.
Het originele geboortehuis van Vincent bestaat niet meer.
Het staat nog wel afgebeeld op de toegangskaartjes.


Kaartje Vincent van Gogh-huis Zundert.




De tentoonstellingsruimtes zijn klein en het was er druk vandaag.
Twee kamers zijn gewijd aan Van Gogh.
Mooi met audiovisuele middelen gedaan.
Als je bij een voorwerp komt,
detecteerd de walkman automatisch waar je bent en begint
de tekst te spelen die er bij dat voorwerp hoort.
Schilderijen, tekeningen of foto’s van Van Gogh zijn er niet in Zundert.
Dat is niet vreemd want het zou onbetaalbaar zijn.
Twee ruimtes zijn voor wisselende tentoonstellingen.
Vandaag dus Zadkine.
Mooi ingericht, leuk om te bezoeken.
De beelden die Zadkine maakte en die in een aantal plaatsen
staan waar Vincent verbleef staan centraal.


De Verwoeste Stad, drie maal.






Ossip Zadkine, Buste Vincent van Gogh, eerste staat, 1956.






Ossip Zadkine, Gebroeders Van Gogh, zittend, 1956-1963.






Ossip Zadkine, Van Gogh lopend door het veld, 1956.






Ossip Zadkine, Van Gogh monument Saint-Remy-de-Provence.


Borstbeeld van Vincent met brief van Theo in zijn hand.





Catalogus.




En als je dan het Van Gogh huis verlaat, zie je tegenover het huis
op het dorpsplein (?) deze frietzaak staan.









Constant Huijsmans: Boederijen

In het schetsboekje van Constant Huijmans waarvan al eerder op mijn weblog
het een en ander te zien was,
staan ook drie schetsen van boerderijen.
In de inventarisatie van de ‘Collectie Huijsmans’
wordt besproken over boerderijen in Oisterwijk, 1852.



Op een van de afbeeldingen kun je de naam ‘Oisterwijk’ wel herkennen
met een beetje goede wil.


Afd. IV-23, blad 16, Boerderij.


Afd. IV-23, blad 16, signering: Oisterwijk 52 (?).


Afd. IV-23, blad 17, Boerderij met put.


Afd. IV-23, blad 17, signering.


Afd. IV-23, blad 19, Boerderij langs de weg.


Afd. IV-23, blad 19, signering: Oisterwijk, 19 Augustus ’52.

Het betreft hier allemaal schetsen.
Meestal staat er dan ook niet bij wat het voorwerp van de schets is.
De namen die ik hier vermeld, heb ik er dan ook zelf aan gegeven.

Het schetsboek heeft bijna altijd op de rechterkant schetsen of tekeningen staan.
Daar voorkom je mee dat tekeningen, als ze doorschijnen,
het beeld op de achterkant beinvloeden.
Heel af en toe is ook de linkerhelft van de pagina gebruikt.
Het algemene beeld is dus zoals hieroner wordt getoond:


Omslag schetsboek Constant Huijsmans, Afd. IV-23.


Schetsboek Constant Huijsmans, Afd. IV-23, blad 4.

Zoals u kunt zien is het linkerblad leeg.
Het rechterblad bevat een aantal portretstudies.

Kunstvaria, featuring Pierre Bonnard

Deze week twee werken van dezelfde kunstenaar in een verder
‘gewone’ kunstvaria blog: Pierre Bonnard.
Deze Franse kunstenaar, heeft een aantal prachtige interieurs geschilderd.
Vandaag twee daarvan.

Foto gemaakt door Alexander Hesler en George P. Ayres: Abraham Lincoln, 1860.

Een foto maken was heel wat meer werk in 1860
dan vandaag met de digitale fotografie.
Hier heeft, zoals ik het begrijp, Alexander Hesler de foto gemaakt.
Zeg maar op het knopje gedrukt.
Dit is nog uit de tijd met de glasplaten.
Vanaf die glasplaten werden dan weer positieve gemaakt
van waaraf men veel afdrukken kon maken.
Voor dit portret heeft George P. Ayres dat gedaan.
Van deze foto bestaat de glasplaat nog maar die is helemaal gebroken.
Dit is zo’n positief die in 1860 van de glasplaat is gemaakt
en is nog in redelijke staat.


Andy Lock, Untitled, From the series: Orchard Park, 2003.Moderne fotografie.


Bowl bearer, Luba.Bowl bearers, komdragers.Prachtige kom met menselijke en dierlijke figuren die de kom dragen.Gemaakt door Luba volk (Congo).


Clifford Ross, Harmonium Mountain I, 2008.

In deze versie van kunstvaria komen twee werken voor
die eigenlijk te breed zijn om goed te kunnen zien op mijn web log.
Dit is er een van.
Deze fotograaf maakt of haarscherpe afbeeldingen van bergruggen
of bewerkt foto’s van bergen zoals hier.
De foto is een negatieve versie van de originele foto.
Vervolgens is deze foto gespiegeld, alsof hij in het water te zien is.
Daar voegt hij vervolgens weer kleine foto’s van dezelfde bergen aan toe
maar die vertegenwoordigen ieder een kleur die in de originele foto voorkwam.
Dat levert deze compositie op.


Daniel Vosmaer, Delft from an imaginary loggia, 1663.

Vreemde ervaring.
De loggia die op het werk staat bestaat helemaal niet.
Maar de extra diepte die hierdoor ontstaat is apart.
Ik zag op het web nog een werk van Vosmaer waarbij
op een bijzondere manier een muur over het werk heen loopt.
Het lijkt wel moderne kunst.


Etruskische diadeem.

Laat vierde eeuw voor Christus, gevonden in Populania in Toscane in Italie.


Edward Weston, Dunes Oceano (White Dunesx9d 47 SO), 1936.


Gerhard Richter, Owl, 1983.

De schilderijen van Gerhard Richter stralen opgewektheid uit.
De kleuren zijn zo fris met zoveel energie aangebracht.
Het werk van Jean Dubuffet, zie verderop, geeft me altijd een beklemmend gevoel.
Terwijl daar bijna dezelfde kleuren met evenveel energie
op het doek worden gezet.


Hughie O’Donoghue, Blue Crucifixion, 1993-2003.

Deze ‘Blauwe Kruisiging’ is ook te breed om goed te kunnen zien
op mijn weblog. Zo kort voor de vastentijd
leek me echter wel een goed moment
om deze afbeelding te laten zien.


Jan van der Heyden, The Keizersgracht and the Westerkerk in Amsterdam, 1667-1670.


Jean Dubuffet, Site avec 3 personnages, 1981.


John Brack, Collins St 5 p.m., 1955.

Australie, bij mij een blanco vlak op de cultuurkaart van de wereld,
behalve dan de Aboriginalkunst.
Maar hier een mooi olieverf werk.


Luc Tuymans, Chalk, 2005.Krijt.


Man Ray, Model in Dominguez’ wheelbarrow, 1937.


Ornament depicting a lotus pond, green nephrite on a gold mount, Nanjing Municipal Museum.

De foto is van een slechte kwaliteit.
Het Amerikaans museum dat dit stuk tentoonstelt
geeft alleen kleine foto’s af.
Maar dit is wel een heel bijzonder stuk toegepaste kunst.
Dit voorwerp stelt een Lotusvijver voor.
Het is uit een stuk nephrite gemaakt, een jade soort.
Het geheel staat op een gouden basis.


Pierre Bonnard, Corner of the dining room at Le Cannet, 1932.


Pierre Bonnard, The dessert, 1940.


Sol LeWitt, Wall drawing #1136, 2004.


Unknown maker, Cambodia: Lokesvara, Buddha and Prajnaparamita, Bayon period, 12th-13th century.

Onbekende Cambodjaanse maker.
Buddha in het midden.
Prachtig gemaakte foto.


Constant Huijsmans: Portretstudies

Constant Huijsmans was een lid van een Bredase familie
waarvan zowel zijn vader als hijzelf in de 19e eeuw
gedurende een lange tijd werkzaam waren
als tekendocent aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda.
Zijn belangrijkste wapenfeiten zijn er dire:
– hij ontwikkelde in 1842 een tekenmethode voor het onderwijs
genaamd Het Landschap;
– hij ontwikkelde in 1850/1852 een tekenmethode genaamd
‘Grondbeginselen der teekenkunstxe2x80x99.
-hij gaf tekenles aan Vincent van Gogh in Tilburg.

Onderstaand filmpje geeft een beeld van zijn schetsen in een drietal
schetsboeken die door hem zijn achtergelaten en die nu in het bezit zijn
van het stadsarchief in Breda.

Veel plezier!



Huijsmans' ontwerp voor een Feesttent

Ik kon het niet laten ook dit ontwerp van Constant Cornelis Huijsmans
(1810 -1886) voor een feesttent digitaal aan te passen:


Afd IV, nummer 23, Blad31.

En dan nu de digitale bewerking….



Zo ziet er dus een 19e eeuwse partytent uit.

Mocht je denken: ‘wat zit die Argusvlinder nou allemaal te klooien
met die tekeningen’.
‘Blijf eraf! Daar is dat niet voor bedoeld’.
Dan wil ik je er even op wijzen dat het wel de bedoeling was van de tekenaar.
Op hetzelfde blad waar de gekleurde versie staat van de halve tent
staat ook een zwart/wit schetsje dat aangeeft wat uiteindelijk de bedoeling was.
Mijn digitale bewerking is in lijn daarmee:



Argusvlinder wordt 50 !



Vandaag nog niet hoor.
Ik kon het niet laten.
In een van de schetsboekjes van Constant Cornelis Huijsmans (1810 -1886)
vond ik een schets voor een half aankondigingsbord.
Met de huidige technologie kun je daar eenvoudig een heel bord van maken
en van tekst voorzien.
Bovendien kwam de letter in het midden ook prima van pas.
Hier is de originele schets van de Bredase tekenleraar Constant Huijsmans:


Deze schets vind je terug in schetsboek Afd. IV, nummer 23, op blad27.

Kunstvaria

Ik schaam me een beetje.
Helemaal geen blogs deze week.
Dat is wel heel erg onder mijn gemiddelde.
Maar goed vandaag toch weer een Kunstvaria.
Een aantal werken die een relatie hebben naar de muziek.


Jackson Pollock, Untitled (Abstract Ram), circa1944.


Van Pollock zie je natuurlijk steeds de olieverfwerken
waar de verf op gesmeten, dan wel gedruppeld is.
Abstract expressionisme is naam van de stroming waar hij
en bijvoorbeeld Willem de Kooning toe behoren.
Action painting wordt zijn werk ook wel genoemd.
Maar hier een grafisch werk, bijzonder.





Karen Kunc, The wanting pool, 2007.


Blokprinting, oftewel een blok hout bewerken en daar afdrukken
mee maken.
Al een heel oude techniek.
Dit is een wel heel mooi werk.





Philip Townsend, The Beatles with Maharishi.


Dat dit met muziek heeft te maken lijkt me duidelijk.





Radcliffe Bailey, Storm at sea, 2006.






Robert Melee, It Alone, 2008.


Over Action Painting gesproken.
Echter dit is een metalen beeld. Maar de coating zou best verf
kunnen zijn.





Salvador Dali, The persistence of memory, 1931.






Sasha Rudensky, Bus station Sebastopol, Oekraine, 2004.






Susanne Schapowalow, Louis Armstrong.


Of hier muziek in zit!





Umberto Boccioni, Dynamism of a human body, 1913.


De dynamiek van het menselijk lichaam.
Is deze futurist een optimist of niet?





Winold Reiss, Interpretation of Harlem jazz, 1925.


De jazz spat van het doek.





Winslow Homer, On the Bluff at Long Branch at the bathing hour, 1870.




Giacometti Egyptisch?

In oktober vorig jaar is er in Berlijn
in het Staatliche Museen zu Berlin
een tentoonstelling geopend over Alberto Giacometti.


Alberto Giacometti, Zelfportret, 1921.




Ik ga al naar zijn werk kijken sinds de jaren ’70.
Nu wordt er op deze tentoonstelling een relatie gelegd tussen
het werk van Giacometti en zijn studietijd in Berlijn.
Berlijn heeft een prachtige collectie Egyptische kunst.
Er zijn schetsen van Giacometti uit die tijd.
Onlangs was er het een en ander van te zien op mijn weblog.
Maar sinds ik zijn werk naast Egyptisch werk heb gezien
kan ik de invloed van Egypte niet
niet meer zien.


Nefretete, Amarna, 1340 v. Chr.




Helaas ben ik niet in de gelegenheid om de tentoonstelling
in Berlijn te gaan zien,
maar in het volgende filmpje heb ik de verschillende werken
uit de Egyptische kunst en van de hand van Alberto Giacometti
eens naast elkaar gezet.
Geniet en kijk mee om te zien of de theorie ergens op slaat.