Kunstvaria

Ook vandaag weer een heel spannende collectie kunstwerken.
Veel werken die in het open veld gemaakt zijn.


Andrew Wyeth, Christinaxe2x80x99s world, 1948.






Arno Minkkinen, Self-portrait with Laurence, San Lawrenz, Gozo, Malta, 2002.






Christo and Jeanne-Claude, The umbrellas, Japan-USA, 1984 – 1991.






Claude Monet, Dans la prairie, 1876.






Georges Braque, Vase de feuilles, 1942.






Henri de Toulouse-Lautrec, Les deux amies, 1895.


Had in het open veld gemaakt kunnen worden.





Jackson Pollock, Convergence, 1952.


Is ook een soort open veld.





Jean Simxc3xa9on Chardin, Still life with a copper pot, a pitcher, fish, a glass, two nuts and an onion, 1725 of iets later.


Een lange naam: stilleven met een koperen pot, een kan, een vis, een glas,
twee noten en een ui.
Mooi werk.
Vaak zijn stillevens met eten heel luxe, overdadig.
Hier is het haast karig.





Johan Zoffany, Queen Charlotte with her children and brothers, 1773.


Ook al is het veld.





Julian Opie, This is Shahnoza in three parts 01, 2008.






Lucio Fontana, Concetto Spaziale, 1961.






Ola Kolehmainen, Are you talking to me, 2007.






Rembrandt Harmensz van Rijn, Self-portrait in a velvet cap with plume, 1638.





Jack Gravemaker

Met enige regelmaat krijg ik reacties op mijn weblog.
Soms in de vorm van een e-mail, soms in de vorm van foto’s.
Regelmatig over kunst.
Zo was op mijn weblog al eerder (teken)werk te zien
van Jack Gravemakers.
Aanleiding was een fotorapportage van mijn bezoek aan Vlissingen.
Sindsdien heb ik een aantal foto’s van tekeningen van hem ontvangen.
Nu ook weer.
Maar dit keer geen tekening maar een eerste (!) poging
om een olieverfschilderij te maken.
Een geslaagde poging kan ik gerust zeggen.
Oordeel zelf maar.



Kunstvaria

Het is al weer even geleden.
Ik probeer al weken mijn achterstand in te lopen.
Maar het lukt maar niet.
Zucht.
Een nieuwe selectie:



Edgar Degas, Petite danseuse de quatorze ans, 1879 – 1881.






Edward Hopper, Chop Suey, 1929.






Georges de la Tour, San Sebastian atendido por Irene.






Giovanna Garzoni, Still life with bowl of citrons, laat 1640.






Kunisada, gesigneerd met Utagawa Toyokuni II, Two onnagata and a puppet, 17e eeuws.


Een blokprint, prachtig.





Louise Bourgeois, Untitled (with foot), 1989.






Lucian Freud, Still life with aloe, 1949 – 1950.






Maria Helena Vieira Da Silva, Untitled (Composition), 1948.






Nancy Jurs, Legacy, The armor series, 2003.






Pablo Picasso, Pierrot as orchestra conductor, 1920 – 1923.






Tim Leura Tjapaltjarri, Yam spirit dreaming, 1972.






William Kentridge, Polishes and Polishing (Man in hat), 1998.





Lokaal01: Tuning people

Terug naar Lokaal01 voor Tuning People:


Dans en muziek.


De danseres draagt arm- en beenstukken,
die door kabels verbonden zijn met de units
die we al eerder op de foto’s zagen.
De units worden bediend door twee heren die
electronische muziek maken waarop gedanst wordt.
De danseres op haar beurt beinvloed weer de muziek
door haar bewegingen.
Fascinerend om te zien en horen.





Na afloop.






Volgens de web site: Om 00:15 improvisatie dans en geluid met de kostuums van Madame Fataal en TP#1.





Lokaal01: Tinka Pittoors en Tuning People

Het leuke aan Lokaal01 is dat zelfs al ben je er binnen,
dan weet je soms nog niet wat je te wachten staat.
Gelukkig is er altijd wel iemand die je de weg kan wijzen.

Toen ik vrijdag kwam aangelopen was van ver
het werk van de Belgische kunstenaar Tinka Pittoors al te zien.
Een enorm doek dekte zowat de helft van de gevel af.


Tinka Pittoors, van ver.






Tinka Pittoors, van dichterbij.


Binnen (beneden) was er allerlei activiteit.
Het bleek dat dit de voorbereidingen waren voor een optreden
dat om 00:15 ging beginnen. Nog even wachten dus.







In de achterruimte stonden allerlei units waarbij twee heren
druk doende waren het een en ander te organiseren
en uit te proberen.
Allerlei zaken waren er te zien die op een of andere manier
electronische geluiden of muziek konden voortbrengen.





Geconcentreerd.






De ruimte voor.


Hier was op een paar televisieschermen te zien
wat de toeschouwer kon verwachten van het optreden.




Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk Breda

Er was in De Grote Kerk een soort live videoprojectie.
Op het orgel en op drie, onder het orgel staande, projectieschermen
werden videobeelden geprojecteerd.
De video werd begeleid met geluid.
Maar het gebruiken van muziek van Philip Glass,
Koyaanisqatsi (?), lijkt me een beetje te eenvoudig.
Zeker voor een groot publiek was het leuk om te zien,
maar het mooiste kunstwerk hier was toch de kerk zelf.
Het was een mooi schouwspel.





Ik heb wel een statief, maar dat is zo’n grote driepoot.
Prima voor in het veld of gewoon thuis.
Maar in een kerk of museum niet zo handig.
Ik zal binnenkort eens zo’n eenpoot kopen.
die is eenvoudiger mee te nemen.
Fotograferen uit de hand in het donker kan eigenlijk niet.





De techniek waarmee men in staat was
om pijp voor pijp, het orgel in de Grote Kerk te belichten,
was erg indrukwekkend.


Deed me denken aan I Carceri van Piranesi.



 

Electron en IdeeFixe: Interference

Interference is een internationele tentoonstelling
georganiseerd door Stichting Idee-Fixe
in samenwerking met het Spaanse festival In-Sonora
dat afgelopen jaar te zien was in Madrid.
Zowel geluid als licht zijn golven
die met elkaar en alle voorwerpen op hun weg interfereren.

Bij deze reactie op elkaar maken de golven
mooie en vaak onvoorspelbare patronen.
Die patronen vormen de basis voor de expositie Interference.

Laat je verrassen door uiteenlopende installaties
die gebruik maken van licht en geluid,
high tech ‘cosmos ray collectors’ en
interactieve computerinstallaties of sfeervolle,
kaarsverlichte bewegende schilderijen.
Een keuze aan licht- en geluidskunstenaars
uit heel Europa presenteert zich
in 17 verschillende installaties.






Electron en Idee Fixe hebben steeds tentoonstellingen
van een hoge kwaliteit.
De ruimte is uitermate geschikt voor het type activiteiten
dat ze ontplooien.
De uitvoering van de tentoonstellingen
is ook steeds goed verzorgd.
Ook nu weer met een mooie folder.
De werken die er tentoon staan zijn niet echt experimenteel meer.
Ze haken aan bij ontwikkelingen die we al zien vanaf de jaren ’70
van de vorige eeuw.





Der Wexel, Gazelle.


Dit is bijvoorbeeld zo’n werk dat je direct doet denken aan Tinquely.
Twee fietsen op een bal, die continue bewegen.





Maite Camacho, Attempts to sit on a broken chair.












Mario Gutierrez, For your safety.


Voor ‘onze eigen veiligheid’ hangen tegenwoordig overal camera’s.
Big Brother volgt ons op allerlei manieren.
Hier bedienen we een machine die ons beelden geeft
van allerlei punten in Breda.
Voor onze eigen veiligheid.





Alfredo Morte, Golpeador F1.


Een geluidmakende fiets (zoiets als die fiets van mij).





Twan Bastiaansen, Serenade #2.





Deze opstelling maakt het mogelijk zelf geluid/muziek te maken.
Het is wel de bedoeling dat je met 4 mensen bent.





Escoitar, Mosquito Device.


Dit werk is maar ten dele door mij te ervaren.
De video wel.
Die gaat over het feit dat de Amerikaanse overheid
geluid gebruikt en onderzoekt om er wapens mee te maken.
Het Musquito Device is een apparaat dat een hoog irritant geluid
maakt waar alleen jongere mensen last van hebben.



Hildegard Michaelis

Enige tijd geleden kreeg ik een boek met de opmerking erbij
dat ik er misschien iets mee kon.
Het boek gaat over Hildegard Michaelis, een katholieke kloosterlinge,
die ook een kunstenares is.
Het was overigens een prachtig boek.

‘een glimlach lang’ van de uitgeverij Lannoo.


Ik heb het boek in eerste instantie doorgebladerd
met veel belangstelling voor de afbeeldingen.
Daar krijgt u hier een voorproefje van.


Elzas, Madonna van Epfig, 1968.


De barmhartige Samaritaan, 1972.Prachtige bijbeltekst, hier heel mooi verbeeld.


Wonderbare visvangst, 1971. Zo mogelijk nog mooier.


Grenada, Flamboyant, 1974.


Zwitserland, Valle Maggia, Ticino, 1971.

In Zwitserland is de natuur wel vaker mooi,maar Ticino is extra mooi.
Daar heb ik een zwak voor.


Sri Lanka, Vissersbootjes, 1971.


Moorea, 1975.


Stola, 1930.

Hildegard Michaelis was bekend vanwege haar weefkunst.
Er zullen verderop nog een paar prachtige voorbeelden volgen.


Tabernakelgordijn met vredesduif, 1928.


Begrafeniskazuifel, 1975.

In de beschrijving wordt nog meegegeven dat het hier om eenzwart kazuifel gaat.
Wat een kleuren.
Natuurlijk allemaal kleuren die met rouw te maken hebben
maar het levert hier een prachtig gezicht op.


Familiebeeld, kind op ezel, 1975.


Cultuurnacht in Breda, 23/01/2009.



Tijdens de eerste Cultuurnacht in Breda zal ook Lokaal 01
het grote publiek verwelkomen.
Er zal een gigantisch werk van de Belgische kunstenares Tinka Pittoors
aan de gevel hangen.
Binnen kan groot en klein zich vermaken met digitale kunstspelletjes
onder de noemer Nuleentje (ontworpen door Roel Sloots, William Speakman,
Kristoffer Zeger en Kim Schrier & Anne van Buul)
en Tuning People brengen interactief geluidstheater
dat niet zonder publiek kan bestaan.

Constantijn Huijsmans

Huijsmans, Constantijn (1810-1886)TekenleraarConstantinus Cornelis Huijsmans werd op 1 januari 1810 in Breda geboren. Hij was de zoon van Jacobus Carolus Huijsmans (1776-1859), drogist en fijnschilder en Maria Elisabeth Beens (1787-1869). Op 15 juli 1854 trad Constantijn Huijsmans in Breda in het huwelijk met Ludovica Francisca Maria (Louise) Kerstens (1823-1855), de jongste dochter van bierbrouwer Bernardus Kerstens. Zij stierf echter al kort daarop. Huijsmans hertrouwde niet meer. Hij overleed in 1886 in Den Haag.Maar behalve als kunstenaar en tekenleraar verwierf Huijsmans de meeste bekendheid als tekenpedagoog. Hij ontxc2xadwikxc2xadkelde twee tekenxc2xadmethodes, die op vele scholen gebruikt werden. In 1840 gaf hij zijn eerste tekenmethode, Het Landschap uit.In 1852 gaf hij een nieuwe, door hem ontwikkelde, theorexc2xadtixc2xadsche en praktische tekenmexc2xadthode uit, de Grondbeginselen der Teekenkunst.Ook deze methode, bexc2xadschouwd als het Nederxc2xadlandse standaardxc2xadwerk over de juiste tekenmexc2xadthode, vond gretig aftrek. Onder andere de Tilburgxc2xadse H.B.S., waar Vincent van Gogh les zou krijgen, schafte ze aan.Het hele artikel vind je bij vervolg of op de volgende website:Thuis in BrabantHet leuke is dat veertig jaar geleden de gemeente Breda een collectiedocumenten heeft opgekocht van de heren Huijsmans (vader en zoon).Onderdeel van de aankoop zijn drie schetsboeken.Die kun je nu zien op de web site van het Stadsarchief.Ter gelegenheid van de aankoop, is er ook een inventarisatie gemaaktvan wat er allemaal gekocht werd.Ook dat document is op het web te vinden (TOEGC0014).Hier volgen een paar stukjes eruit.Voorblad.


Inleiding.De documenten werden dus gekocht vanInternationaal Antiquariaat Menno Hertzberger en Co uit Amsterdam.


Persoon 1.De eerste persoon waar deze collectie betrekking op heeft isJacobus Carolus Huijsmans (geboren 15/12/1776)Leerling van J.H. Frederiks.1825 Eerste directeur Stads Teeken-Instituut Breda.1830 Leraar handtekenen KMA Breda.


Persoon 2.De tweede persoon waar deze collectie betrekking op heeft isConstantinus Cornelia Huijsmans (geboren 01/01/1810)Leerling van M.I. van Bree, A. Scheffers en Cornelis van Spaendonck.1836 Directeur Stads Teeken-Instituut Breda.1837-1865 Leraar handtekenen KMA Breda.1865-1877 idem op de Rijksschool Willem II in Tilburg.Hier was Vincent van Gogh zijn leerling.1870-1877 Leraar Burger Avondschool in Tilburg.


Beschrijving schetsboek 21 en 22.


Het genoemde ontwerp voor het St. Gertrudabeeld voor de kerk in Princenhage (Afd IV, 22, blad 29).De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de handgeschreven tekstenbij de diverse tekeningen nauwelijks tot niet te lezen zijnop de .pdf die van de website van het archief te downloaden is.Alleen hier kon ik de woorden St Gertruda en Princenhage ontcijferen.


Vermoedelijk de genoemde Waalse Kerk te Breda (Afd IV, 22, blad 18).


Vermoedelijk de genoemde priester op de preekstoel in de kerk van de Nieuwstraat, Breda (Afd IV, 22, blad 01).


Beschrijving schetsboek 23.


Kaft schetsboek 23.


Lees verder →

Kunstvaria

Anoniem, naar Holbein the younger, Henry VIII, circa 1580.


Camille Pissarro, Boulevard Montmartre, Lente 1897.


Chris Dorosz, The painted room, 2007.De geschilderde kamer, een soort driedimensionaal schilderij.


Edvard Munch, Evening on Karl Johan, 1892.Twee maal Munch, prachtig.Die lege gezichten.


Edvard Munch, Golgotha, 1900..


Egon Schiele, Double portrait of Heinrich and Otto Benesch, 1913.Heinrich Benesch was een spoorbeambte in Oostenrijk.Hij was een kunstverzamelaar en kwam zo in aanraking met Egon Schiele.Hier het dubbelportret dat Egon Schiele van hem en zijn zoon Otto maakte.


Eva Watson-Schxc3xbctze, Woman with lily, 1905.Vrouw met lelie.Dit is een voorbeeld van een foto uit de stroming die’pictorialisme’ wordt genoemd.Het pictorialisme was een stroming die de artistieke kwaliteitenvan de foto wilde benadrukken ten opzichte van de afbeelding.Simpel gezegd, de foto moest ‘mooi’ zijn.Fotografie als een soort schilderkunst.Men probeerde ook effecten van de schilderkunst in de fotografie te introducerenen deed dit door bijvoorbeeld het negatief aan te passen.Soort Paint Shop Pro avant la lettre.


John Everett Millais, Isabella, 1848-1849.De “Pre-Rafaelite” stroming kun je goed herkennen.Voor mij heeft het altijd iets onaangenaams.Maar ik kan de vinger er niet op leggen.Op het web vond ik de volgende toelichting op het werk:

‘Isabella’ is een van de eerste schilderijen in de toen nieuwe pre-Raphaelite stijl. Deze stijl begon zich te ontwikkelen kort na de oprichting van het Pre-Raphael Broederschap in 1848.Milais was toen nog maar 19 jaar. De harde, wat schreeuwende kleuren gecombineerd met scherpe details, de compositie bewust uit balans en zonder te veel diepte; dat zijn allemaal kenmerken van deze Engelse stroming. De beweging liet zich wat losjes inspireren door de schilders die Raphael vooraf gingen in Italie.Hier is het onderwerp afgeleid van een gedicht van John Keats. Op zijn beurt gebaseerd op een 14e eeuws verhaal van de Italiaanse schrijver Boccaccio. Het is het liefdesverhaal van Isabella, de zuster van rijke handelaren uit Florence, en hun arme leerling Lorenzo. De jaloerse broers zullen Lorenzo vermoorden maar het lichaam wordt door Isabella ontdekt. Ze begraaft het hoofd in een pot met basilicum die ze water geeft met haar tranen.De pot met kruiden in de achtergrond (rechts) verwijst al naar dit einde. Er zijn vele signalen van het op handen zijnde geweld en de tragedie. Bijvoorbeeld: een van de broers kraakt noten.

Hij probeert ook de van Isabella hond te schoppen terwijl er een hond rustig onder zijn stoel ligt. Honden zijn dikwijls het symbool van trouw en loyaliteit.

De geliefden delen een bloedsinasappel. Een verwijzing naar het bloed van Lorenzo dat later zal vloeien.

Liverpool Museum


Joseph Mallord William Turner, A shipwreck off Hastings, circa 1825.


Lovis Corinth, Woman reading near a goldfish tank, 1911.In het kader naar de zoektocht Goudvissen in de kunst.Detail.


Max Ernst, Pxc3xa9tales et jardin de la nymphe Ancolie, 1934.‘la nymphe Ancolie’, je moet eigenlijk, aldus Museum Tinguely,er nog de lettergreep ‘Mel’ aan toevoegen. Er staat dan “melancolie”.Het gaat hier niet zomaar om de mooie botanische vormen,het gaat om de sierlijke vormen tegen een achtergrond van dreigend oorlogsgeweld.Overigens ziet de foto van het museum Tinquely (Basel)er heel anders uit. Dichter bij de werkelijkheid, vermoed ik.Het werk betreft een muurschildering die al een aantal malengerestaureerd is. Het werk hing in een dansgelegenheid.Museum Tinguely.


Naoko Matsubara, Summer garden B, 2008.


Richard Avedon, Charles Chaplin, New York, 13 september 1952.


Rodney Graham, Allegory of folly, study for an equestrian monument in the form of a wind vane, 2005.Een moderne allegorie op het “Lof der Zotheid” van Erasmus.Nog een vrije interpretatie van een werk van Holbeim.


William B. Montgomery, Untitled, 1988.


Lees verder →

Vrijdagnacht 23 januari 2009



De eerste Cultuurnacht Breda gaat vrijdag aanstaande
23 januari 2009 plaatsvinden.
Een prima idee om de creativiteit nog eens een extra impult te geven.



Ik heb op mijn lijstje staan:

The loads
IDFX en Grafische werkplaats Raaf (Interference en Schimmenspel)
De Toren
Lokaal01
Mustsee



Kunstvaria

De Argusvlinder is deze week nog niet actief geweest maar de bezoekers
gelukkig wel. Die blijven mijn weblog gewoon bezoeken.
Vandaag weer een kunstvaria.
Met weer een groot aantal afbeeldingen die ik nog nooit eerder gezien had.


Andrea Mantegna et assistant, Madonne avec enfant, San Giovanino, Sainte Catherine d’Alexandrie et autres Saints.


Mysterieuse Italiaanse schilder.
Prachtige gezichten en wat een kleuren!





David Park, The Jazz Musicians, 1954.






Emily Nelligan, Untitled (Cranberry Island Maine), 1990.






Hua Xuan, Eight Beauties, 1736.






Hunting relief of Qar and Idu, Old Kingdom, 2338xe2x80x932170 BC.


Sommige mensen vinden dat ik iedere oude steen uit Egypte mooi vind,
maar zeg nou eerlijk, dit is toch een prachtig stuk.





Jacopo Bassano, The flight into Egypt, circa 1544xe2x80x931545.


De ‘Vlucht naar Egypte’ krijgt in deze dagen van oorlog in Gaza
wel een aparte smaak maar dat doet niets af aan dit prachtig werk.





Jacopo Chimenti, named lxe2x80x99Empoli, Wedding of Maria dexe2x80x99 Medici and Henry IV, King of France.


Dat is nog eens wat anders dan een trouwfoto.





Jasper Johns, Hatching pattern, 1976.






Joseph Heintz the elder, The toilet of Venus, 1594.






Maurice Utrillo, Le cafxc3xa9 de la Tourelle xc3xa0 Montmartre, circa 1911.


Utrillo blijft altijd een beetje in de schaduw van de vele,
bekendere impressionisten.
Is toch zeeeeer de moeite waard.





Melle (Oldeboerrigter), The unknown soldiers, 1969-1970.






Nicolaas Wijnberg, De versierde Hollander, 1988-1992.


Dat zwart-witte schilderij in juist dit schilderij,
dat is humor.





Ori Gersht, Pomegranate, 2006.


Mooie manier om de traditionele kunst van het stilleven
te combineren met hedendaagse elementen.





Thomas Nason, The leaning silo, 1932.


Lijkt eenvoudig maar is gewoon klasse.




Melchior d'Hondecoeter

In het Rijksmuseum is een mooie tentoonstelling aan de gang
met werk van Melchior d’Hondecoeter.
Deze schilder is bekend vanwege zijn prachtige schilderstukken
met allerlei vogels.
Hier volgen vier van de werken die nu te zien zijn:


Melchior d’Hondecoeter, Een pelikaan en andere vogels bij een vijver, ongeveer 1650.


De bijnaam van dit schilderij is ‘De drijvende veer’.
Die veer en de pelikaan die zo prominent op het schilderij staat
zie je hieronder in meer detail.








Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, 1660-1695.


Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, detail.





Melchior d’Hondecoeter, Jachtbuit bij een bordes, 1660-1695.


Melchior d’Hondecoeter, Jachtbuit bij een bordes, detail.





Melchior d’Hondecoeter, Jachtbuit bij een ekster op een boomstronk, 1660-1695.


De bijnaam van dit werk is ‘De filosoferende ekster’.
Deze hoofdrolspeler zien we dan ook hieronder in detail.



Kunstvaria

Deze keer maar een beperkt aantal werken.
Als gevolg van de Kerstdagen en het Nieuwjaar liggen ook
de activiteiten op het kunstfront wat stil.
Maar dat neemt niet weg dat ik een paar interessante werken gevonden heb.


Adolfo Tommasi, Naturalist Painting: Train journey to Petriolo, 1884-1885.


Deze naturalistische schilder maakte haast fotografische schilderijen
vaak met een heel sociale inslag.
De doeken zijn vaak erg groot.





Edgar Degas, Dancer in fourth position, circa 1885.


Deze keer geen schilderij maar een schets, een voorstudie.





Guido Reni, Christ with the crown of thorns, about 1636-1637.






Head of Vajrapani, Afghanistan, kingdom of Nagarahara, Early hadda style, 4th-5th century.


Voor mij was de tentoonstelling ‘Verborgen Afghanistan’ in de Nieuwe Kerk
in Amsterdam (December 2007 – April 2008) een echte eye-opener.
Daarvoor had ik totaal geen kennis van de kunst in Afghanistan.
De Hadda stijl wordt historisch geplaats rond het jaar 100 na Christus.
Dat is althans de informatie die ik vond in de catalogus van de eerder
genoemde tentoonstelling.





Louise Bourgeois, Crouching spider, 2003.


Deze beeldhouwster maakte verschillende grote spinnen.
Dat is overigens niet haar enige werk maar het maakt op de meeste
toeschouwers wel de meeste indruk.
Bovenstaande foto is van bovenaf genomen.
Veel van haar werken zijn erg groot.
Hieronder een ander voorbeeld.


Louise Bourgeois, Maman, Guggenheim Museum Bilbao.






Marcantonio Franceschini, Birth of Adonis, about 1685-1690.






Torso of Tara, Tibet, 13th century.


Tara is een van de vrouwelijke verschijningsvormen van Boeddha.
Speelt een belangrijke rol in het Tibetaans boeddhisme.




Kunstvaria


De afgelopen weken ben ik een paar dagen vrij geweest,
maar in plaats van in te lopen op mijn Kunstvaria-achterstand
is die alleen maar groter geworden.
Dit weekend ga ik alsnog een poging wagen om een inhaalslag te maken.


Anish Kapoor, 1000 Names, 1981.

Web site ‘De Pont’:

Kapoor heeft een veelzijdige culturele achtergrond. Hij werd geboren in India, uit een hindoestaanse vader en een joodse moeder en bracht zijn jeugd door in het vrij westerse Bombay. Zijn opleiding als kunstenaar volgde hij in Engeland. Een reis door India, die hij in 1979 na zijn studie maakte, betekende een nieuwe kennismaking met zijn geboorteland. Zo waren de kleine heiligdommen aan de kant van de weg en de hoopjes pigment die aan de tempelingangen voor cosmetisch en ritueel gebruik verkocht werden, mede van invloed op de ontwikkeling van zijn werk.

Het gebruik van pigment kenmerkte de verrassende verschijning van 1000 Names, een geheel van werken dat tussen 1979 en 1981 ontstond. Steeds is een aantal moeilijk te benoemen vormen in kleine groepjes op de vloer geplaatst, terwijl een enkele uit de muur naar voren steekt. Ze zijn geheel bestrooid met los pigmentpoeder (in stralend rood, geel, helder blauw, wit), waardoor hun contouren worden verzacht. De elementen herinneren nu eens aan architectuur, dan weer aan organische vormen xe2x80x93 en vaak aan iets daar tussenin: vormen in overgang, ergens tussen abstractie en natuur. Het pigment belichaamt een tegenstrijdigheid die Kapoor tot uitdrukking wilde brengen: de zinnelijkheid van materiaal en kleur en de onmogelijkheid om het aan te raken zonder het beeld te verstoren.







Auguste Rodin, Sphinx, about 1898-1900.






Bruce Nauman, Welcome/Shaking hands, 1985.






Edvard Munch, Szene aus Ibsens gespenster, 1906.






Gustave Caillebotte, Paris, Rainy day, 1877.






Honorxc3xa9 Daumier, Two lawyers conversing, ongeveer 1862.






Jan Lievens, Landscape with willows, early 1640s.


Nederlandse tijdgenoot van Rembrandt, Jan Lievens.
Landschap met wilgen uit de vroege jaren 1640.





Sigaretdoosjes voor vrouwen, 18e en 19e eeuw.






Paul Cxc3xa9zanne, The terrace of the garden at Les Lauves, 1902-1906.






Reiner Ruthenbeck, White paper heap, 1979.


Witte papierhoop.





Roelandt Savery, Landscape with the temptation of Saint Anthony, 1617.


Landschap met de verzoeking van de Heilige Antonius.
Mooi voorbeeld hoe het religieuze element
steeds minder belangrijk wordt in de kunst.
Terwijl het nog net niet volledig aan de kant geschoven wordt.

Ik vertrouwde de afbeelding niet helemaal.
Soms vind je bij een artikel een verkeerde afbeelding.
Meestal een vergissing.
Op deze afbeelding kon ik de Heilige Antonius nergens ontdekken.
Hij is hier wel erg aan de kant geschoven.
Dus eens speuren op het web.
Daar kwam ik nog het volgende tegen:


Compleet schilderij ?.

Helemaal links onderin is de heilige te herkennen.
Helaas heeft deze foto een lage resolutie.
Ik kan de details dus helaas niet goed uitvergroten.


Heilige in zijn kluis met kruisbeeld (?) in de hand.






Utagawa Kunisada / Utagawa Kunihisaii, Genji enjoying the evening cool, 1861.


Japanse blokprint.
Genji (literair personage uit begin 11de eeuw) geniet van de avondkoelte.




Breda's Museum: Signatuur

Ik ben gisteren naar het Breda’s Museum geweest.
Aanleiding is de nieuwe Van Schendel.
Kort voor kerst heeft het Breda’s Museum
een van Schendel gekocht die als thema de uitvinder Watts heeft.
Ik kwam echter op de tentoonstelling Signatuur terecht.
Een tentoonstelling die de kunstontwikkelingen van de stad Breda
als onderwerp heeft.
Van Schendel neemt daarin een ereplaats in.

Met ‘Signatuur’ geeft Bredaxe2x80x99s Museum voor de eerste maal in de geschiedenis een overzicht van de beeldende kunst uit Breda en omgeving en de traditie waarin die zich de laatste twee eeuwen heeft ontwikkeld. Met dit overzicht exposeert het museum ook voor het eerst een ruime keuze uit zijn grote verzameling 19e en 20e eeuwse xc3xa9n hedendaagse kunst.



Natuurlijk heb ik ook weer wat foto’s gemaakt en heb wat
plaatjes van de website van het museum gedownload.
Die volgen hier:


Jan Hendrik Frederiks.

Jan Hendrik Fredriks is een van de medeoprichters in 1799 van de tekenacademie.
Een opleiding die ook een stimulans voor de economie moest betekenen.
Deze Hendriks maakte onder andere een zestal doeken die als een
soort behand dienst deden.
Ze waren al eerder op mijn web log te zien.
Maar de viskom lukte de vorige keer niet zo best.
Dat ging gisteren beter.


Petrus van Schendel, De geboorte van Christus, 1858.

Dit doek is 4,38 meter hoog, 3,3 meter breed en 400 kg zwaar.
Van Schendel schilderde dit doek in 1858.
Het is onlangs gerestaureerd en nu op zijn ‘definitieve’ plaats opgehangen.
Er is een soort kapel gemaakt waarin het schilderij te zien is.


Petrus van Schendel, James Watt.

Mijn foto is niet de best geslaagde foto van dit schilderij die er te maken valt.
Daarom hier ook de afbeelding van de website.




Paul Windhausen, Gezicht op Breda.

Ook hiervan de afbeelding van de web site.
Mijn foto vind ik mooier.



Nu volgen een aantal werken waarvan ik de naam
van de kunstenaar ben vergeten.
Wel mooi werk.







Nuiten, Hallucinaties.

Dan nog een paar prentbriefkaarten.
Het onderwerp heeft natuurlijk altijd wel wat met Breda van doen.


Petrus van Schendel, Jaarmarkt in Breda.


J. C. Huysmans, Gezicht op Breda, het Spanjaardsgat, Oliemolen de Ploeg en de Grote Kerk, 1814.


Anoniem, Gezicht op de Vismarktstraat en Grote Kerk, circa 1950.


B. Jooss, Het Kasteel aan Breda, verbouwing tot KMA, 1828.


G. van der Heyden, Kermis in Breda, 1902.

Jainkunst

Naar aanleiding van een e-mail aan het Norton Simon Museum in
de Verenigde Staten kreeg ik drie foto’s toegestuurd van voorwerpen
die op de tentoonstelling: ‘On the Enlightened Path: Jain Art from India’,
Norton Simon Museum, 21 november 2008 xe2x80x93 13 juli 2009, te zien zijn.
Op het Verlichte pad: Jainkunst uit India.
Met dank aan Leslie C. Denk, Director of Marketing and Communications

Het Jainisme komt vooral voor in het westen van India.
Onder andere in Rajasthan en Gujarat.

De volgende tekst is een losse vertaling van de begeleidende tekst
van een tentoonstelling in het Victoria & Albert Museum in Londen.
Eind 1995 tot februari 1996 werd daar een tentoonstelling gehouden
met de naam: xe2x80x98Jain Art from Indiaxe2x80x99 (Jainkunst uit India).
De tekst is geschreven door John Guy, de assistent curator
van de afdeling Zuidoost Azixc3xab van het Victoria & Albert Museum in Londen.
Daarnaast is er informatie toegevoegd van Wikipedia.

JainismeIs een religie die voortkomt uit het onderricht van een aantal verlichte historische leermeesters. De meest recente is Mahavira (ongeveer 599-527 voor Christus), de vierentwintigste Jina. Zijn directe voorganger is Parsvanatha. Zijn historisch bestaan is algemeen geaccepteerd. Dat is veel minder duidelijk voor de 22 Jina die hem vooraf gingen. Al zijn ze onderdeel van de leer van het Jainisme, hun bestaan is niet historisch vastgesteld.

Centraal in de leer van het Jainisme staat de toewijding tot geweldloosheid (ahminsa) ten opzichte van alle levende wezens, inclusief insecten en planten.
Als gevolg van deze overtuiging zijn Jains streng vegetarisch en kom je ze vaak tegen in beroepen die niet met de natuur van doen hebben: handel, verkoop en banken.

Het leven van een Jain wordt verrijkt door De Drie Juwelen: goede kennis, goed geloof en goed gedrag. Het goede gedrag omvat onder andere het weggeven van een deel van je rijkdom.Deze filantropische instelling kent ook voorgeschreven vormen. Het maken van afbeeldingen, het oprichten en onderhouden van tempelrenovaties en het verstrekken van opdrachten tot het maken van heilige boeken zijn daar voorbeelden van.

Als gevolg daarvan is er door de eeuwen heen veel Jainkunst ontstaan.

Neminatha was de negentiende Jina of Tirthankar (verlichte leraar).

De 24 tirthankars van het Jainisme zijn: Lord Rishabha, Ajitnath, Sambhavanath, Abhinandannath, Sumatinath, Padmabrabha, Suparshvanath, Chandraprabha, Pushpadanta, Sheetalnath, Shreyansanath, Vasupujya, Vimalnath, Anantnath, Dharmanath, Shantinath, Kunthunath, Aranath, Mallinath, Munisuvrata, Nami Natha, Neminatha, Parshva en Mahavira.

Ambika en Gomedha zijn de xe2x80x98vastexe2x80x99 geesten die Neminatha begeleiden.



De afbeeldingen zijn verkleind om op mijn web log te passen,
maar worden in zijn geheel afgebeeld.


Greeting of a Digambara Jain Monk, 1725-1750.

India: Rajasthan, Amber
Opaque watercolor on paper
Afbeelding: 9-1/4 x 15 in. (23.5 x 38.1 cm);
Blad: 10-3/4 x 16-5/8 in. (27.3 x 42.2 cm)
Norton Simon Museum, Gift of Ramesh and Urmil Kapoor, P.2004.07.2




Altarpiece with Multiple Jinas, c. 1500.

India: Rajasthan or Gujarat, 1475-1525
Copper alloy (koperlegering)
30-3/4 x 15-3/4 x 4-3/4 in. (78.1 x 40.0 x 12.1 cm)
The Norton Simon Foundation, F.1975.17.22.S


Detail.





Jina Neminatha with Ambika and Gomedha, 11th century.

India: Rajasthan or Gujarat, 1000-1099.
Marble (marmer)
14-3/4 x 9-3/4 in. (37.5 x 24.8 cm)
The Norton Simon Foundation, F.1978.28.S