Kunstvaria

Posted on maart 22, 2010 by Argusvlinder

Foto’s van bekende mensen, ik heb er een haat/liefde verhouding mee.
Vaak zijn de foto’s niet bijzonder.
Ze vallen alleen maar op door de persoon op de foto.
Soms zijn ze wel apart.

Vandaag naast de foto’s portretten op schalen, op steles,
geschildert, in een collage, houtsnede en gebeiteld.

Verhoudingsgewijs veel Zuid Afrika.

Attic red-figure, stemless kylix by Douris, circa 480 BC.

Draped youth standing in an Athenian wine-shop
amongst large amphorae

Gekleede jongeling in een Atheense wijwinkel omringd
door wijnvazen.

De kwaliteit van de foto is niet zo hoog.
Het voorwerp zelf ziet er heel bijzonder uit.
Een Kylix, een Griekse drinkschaal.
De maker is Douris. Wikipedia vertelt ons daar het volgende over:

Douris was een Atheense vazenschilder en pottenbakker uit het eerste kwart van de 5e eeuw v.Chr.

Van hem zijn meer dan dertig gesigneerde (roodfigurige) vazen bewaard, waaruit de schoonheid en de sierlijkheid van zijn stijl blijken. Hij behandelt de meest uiteenlopende onderwerpen op even voortreffelijke wijze: mythische of epische thema’s, taferelen uit het dagelijks leven (worstelende efeben, feestmalen, …). Zijn langgerekte, onberispelijk getekende figuren kondigen reeds het begin van de klassieke periode aan.

Cecil Skotnes, Stations of the cross, 1980.

Cecil Skotnes is een Zuidafrikaanse kunstenaar.
Hier een statie uit de kruisweg.
Namelijk statie 5: Simon van Cyrene helpt Jezus het kruis te dragen

Dumile Feni-Mhlaba, One of mine or a song for You, 1942 – 1991.

Nog een werk uit Zuid Afrika.

George Hurrel, Jean Harlow, 1934.

George Hurrel is de fotograaf en Jean Harlow de sexbom uit de jaren dertig.
Prachtige kitch foto.

Golden wreath, Greece, Fine gold oak leaves with acorns.

Gouden lauwerkrans, eikenbladeren en eikels.

Govaert Flinck, Landscape with an obelisk, 1638.

Hendrik ter Brugghen, Saint Sebastian tended by Irene, 1625.

Jean-Baptiste-Camille Corot, Jeune femme xc3xa0 la fontaine, 1860 – 1870.

Jewelry elements for a broad collar, Egypt, Amarna period, 18th dynasty, circa 1353 -1323 BC.

Losse elementen die samen een halssierraad vormen.
Gemaakt in de Amarnaperiode.
Tijd kort voor Toetanchamon.

Joaquin Sorolla, Idilio en el mar, 1908.

MF Husain, Untitled.

Moderne kunst uit India.

Marlene Dumas, Figure in a landscape, 2010.

Dumas is geboren in Zuid Afrika en ze werkt vanuit Amsterdam.

Mughal Quran, India, 1682 AD.

Indiaase Koran onderdeel van de tentoonstelling:
Treasures of the Aga Kahn Museum.

Otto Dix, Portrait of the laryngologist Dr. Mayer-Hermann, 1926.

Een ‘Laryngologist’ is een gespecialiseerde KNO-arts
die zich met de stem bezig houdt.

Otto Dix, The salon I, 1921.

Paul Hodgson, Untitled (Green and Blue), 2009.

Eerste indruk is dat het lijkt op het schilderwerk van Giacometti.
Maar het proces schijn complex te zijn.
Er worden eerst foto’s gemaakt van een model.
Dan schildert Paul Hodgson een aantal studies en een groot schilderij.
Daar worden weer foto’s van gemaakt die dan in stukken,
al dan niet weer bewerkt, terug geplaatst worden op het grote schilderij
dat in het begin is gemaakt.

Piero di Cosimo, Francesco Giamberti da Sangallo, circa 1485.

Een werk bestaande uit twee portretten.
Rijksmuseum Amsterdam.

Prehispanic mural paintings at Tetitla Palace, in Teotihuacan: Las Aguilas, 600 – 700 na Christus.

Een groot aantal van de muurschilderingen
zijn het afgelopen twee jaar gerestaureerd.

Stele with Akhenaton, his wife Nefertiti and their children, 1350 – 1333 BC.

Het Metropolitan Museum of Art heeft een grote tentoonstelling
met voorwerpen die te maken hebben met de begrafenisrite
van Toetanchamon.
Dit is er een onderdeel van.

Farao Akhenaton aanbidt samen met zijn vrouw Nefertiti
en hun kinderen de god Aten (de zon).
Akhenaton voerde als eerste een monotheistische godsdienst in.
In de kunst ontstonden voor het eerst min of meer
realistische afbeeldingen van mensen.
Daarvoor moesten afbeeldingen van farao’s voldoen
aan de dan geldende afspraken.
Deze veranderingen duren maar kort want de macht van de priesters
die meerdere goden aanhingen werd hersteld
met het aantreden van Toetanchamon.

Stela of Userhat and his wife Nefertari, he is a mortuary priest of Tutankhamun, Thebes Late 18th dynasty, circa 1327 – 1295 BC.

Yousuf Karsh, Pablo Picasso, 1954.

Zach Lieberman: kunst?!

Posted on maart 21, 2010 by Argusvlinder

Onderstaand filmpje kwam ik tegen op het web.
Het is een deel van een presentatie van Zach Lieberman.
Of het kunst is weet ik niet maar bijzonder is het wel.

Eigenlijk gaat mijn web log vaak over de vraag of iets kunst is of niet.
Al doe ik dat niet op een filosofische manier maar
door werken te laten zien die voor mij onder het begrip kunst vallen.
Wat daar dan precies niet onder valt kom je niet met zekerheid te weten
al kun je daar wel een idee van krijgen door een aantal logs
te bekijken en daar een analyse van maken.

Maar goed, het volgende filmpje heeft veel tijd gekost.
Het staat op het web als een High Definition video
en dat zou te veel van de performance vragen.
Het is dus uiteindelijk geconverteerd naar een flash filmpje.
Omdat mijn tools beperkt zijn in de lengte van een flash filmpje
is het begin van de film, de eerste drie minuten, niet te zien.
Dat wil niet zeggen dat het fimpje nu snel is.
Het zal wat tijd vragen het te laden.
Van het originele filmpje van 12 minuten is
acht en een halve minuut over.
Het filmpje is in het Engels maar ‘spreekt voor zich’.

Zach Lieberman maakt met goedkope, audio-visuele media
(web cam bv.) en grafische software installaties
waarbij de toeschouwer zelf kunst maakt.

In dit fimpje drie voorbeelden:
= kinderen tekenen en manipuleren grafische vromen;
= een auto ‘schrijft’;
= een volledig verlamde persoon kan met zijn ogen grafsche kunst
maken die vervolgens getoond wordt op gebouwen of schermen,
waar dan ook in de wereld: EyeWriter.

Is het kunst? Beoordeel zelf.

China reisverslag / travelogue 29

Posted on maart 20, 2010 by Argusvlinder

Vandaag een heuse museale verzameling uit de Forbidden City in Beijing.
Op mijn tocht was ik inmiddels bij de verzameling
muziekinstrumenten geweest.

Daarna stuitte ik op een hal met een groot aantal
prachtige voorwerpen waarvan je hier een kleine
selectie kunt zien.

Grey pottery dancing man, Xijing Dynasty, 265 – 317.

Een korte blik naar buiten.

Seated figure of Amitayus, Kangxi reign, 1662 – 1722.

Net als in veel andere culturen tref je bij veel voorwerpen
invloeden van andere culturen aan.
Jier is sprake van beinvloeding door Mongoolse beelden.
Het gaat om een bodhisattva (een verschijningsvorm van Buddha)
waarbij de nadruk ligt op het element vuur.
Typisch is verder de lotusbloem. Hier ook duidelijk te herkennen
in het plateau, de basis van het beeld.

De Verboden Stad: 04/10/2009

Seated statue of Vajradhara, Yongle reign, 1403 – 1424.

Stationeries used in the first writing ceremony, Qing Dynasty, 1644 – 1911.

Schrijfgerei: je ziet hier een kwast, een kom (een reproductie),
een inktsteen, penseellegger en inktpallet.
Te gebruiken door de keizer in ceremoniele schrijfsessies.
Op het penseel staat “Wan nian Qing” wat Evergreen of Altijd groen betekent.
De kom is van het type “Jin-ou Yonggu”.
Hij staat wel vermeld op het kaartje bij deze voorwerpen maar
volgens mij is hij op de foto niet te zien.
De Jin-ou Yonggu kom/mok is in een gouden uitvoering
een van de topstukken van het Paleis Museum.
Letterlijk betekent het ‘Gold-Made Ware Cup of Eternal Stability’,
Gouden kom van de eeuwige stabiliteit.
Het gaat dan om een gouden kom in de vorm van oud brons vaatwerk.
Staat op pootjes en is rijkelijk versierd.
Het betreffende exemplaar was van de keizer Qianlong.

Persoonlijk vind ik het zogenaamde “Brush rack”,
ik heb dat hierboven als penseellegger vertaald,
heel eg mooi.
Een kleine bergrug (Jade?) op een stukje hout.

Penseellegger.

Een topstuk naar mijn gevoel.

Yellow glaze zun, 1644 – 1911.

Een zun is een bronzen wijnvat.
De vormen van de bronzen Chinese voorwerpen zie je later terug
in het aardenwerk.
De techniek om aardewerk te vervaardigen bereikt in China een hoogtepunt.
Dit is slechts een van de vele voorbeelden van die kunst.

Muurvaas.

Detail.

Muurvaas, 1644 – 1911.

Typisch is dat veel van de voorwerpen een wel erg ruime datering hebben.
1644 – 1911 zijn de jaartallen van de Qing dynastie die ook wel Mantsjoe
dynastie wordt genoemd en die in totaal 12 keizers kende.

Kunstmatig landschap.

Ruyi-scepters.

De tekst op het kaartje helpt niet echt om deze
voor mij geheimzinnige voorwerpen
te verklaren:

Being there lucky meaning, Ruyi scepters were important adornements in the court.

Ik kan de tekst eigenlijk niet vertalen.
Grammaticaal klopt het niet.
Deze scepters waren belangrijke statussymbolen.

De volgende tekst komt van een web site van het Palace Museum.
Maar buiten deze tekst kan ik niets achterhalen over de auteur.
Daarmee blijft het allemaal een beetje vaag.

Evolution of the Ruyi Scepter

Some experts speculate that the ruyi scepter came to China along with the Buddhism from ancient India in the Eastern Han period (25-220 CE). Called Anuruddha, the ruyi scepter originally was a monk’s tool for scratching. In Buddhist classics, it is one item in a monk’s paraphernalia. The other three things are an ear pick, a tongue-scraping tool, and a walking staff with rings.

However, some materials suggest that the ruyi scepter is not a foreign import since a scratching tool existed before the Han dynasty. Recent archaeological finds provide several objects including two of the Eastern Zhou (eleventh century BCE -770 BCE) unearthed from ancient cities of the Lu Kingdom in Shandong province. One end of these objects likes palms, the fingers of which are curling. With column handles, they are thought to have been scratching tools and the earliest examples of the ruyi scepter’s traditional form. The Unauthorized Biography of Hu Zong (Hu Zong biezhuan) of the Three Kingdoms period (220-280) recorded that the ruler of the Wu kingdom Sun Quan found a white jade ruyi scepter. But no one knew its history. So the ruler asked Hu Zong who was a knowledgeable person. Hu Zong said that the ruyi scepter was embedded by the first emperor of the Qin dynasty (r. 221 BCE -210 BCE) when he was the crown prince and hoped it could bring him good fortune. Although the origin of this piece may be not accurate, this is the earliest story on the ruyi scepter, displaying that people at that time thought ruyi scepter an important thing.

The word “ruyi” was from common people. The Han dynasty emperor Gaozu (r. 206 BCE -195 BCE) named the Qi concubine’s son “As you wish” (ruyi) because he loved him, showing that at least in the Han dynasty and perhaps even earlier this was an auspicious term. In early translations of Buddhist sutras from Sanskrit, ruyi was used to represent monks’ objects. We can speculate that an object called ruyi (which existed prior to Indian monks coming to China) had the same function as the Indian scratching tool, and furth
er that Buddhism contributed to the development of the ruyi scepter because it highly influenced Chinese traditional life, culture, and ideology.
Since “ruyi” is a good word and has close relationship with Buddhism, the ruyi scepter gradually changes from a tool to a precious object, becoming the gift with best wishes between nobles.

Meaning and Function of the Ruyi Scepter

The ruyi scepter has different functions to various people. Most ones considered a piece the symbol of power or at least the authority to speak. The following examples illustrate the meaning and functions of the ruyi scepter in different periods.

In the first half of the first century, covering the Eastern Jin period to Southern era, well educated people loved to discuss philosophic issues. They usually held horsetail whisks or ruyi scepters during talking.
Meanwhile, the ruyi scepter was no longer a monk’s daily tool, but a Buddhist ritual object. An eminent monk could deliver a sermon if he holds a ruyi scepter which represents his power and high status. Because of the fashion, some Bodhisattva statues made later even held ruyi scepters in hands. Therefore, the ruyi scepter started to contain auspicious and intellectual meaning.

Once an eminent Indian monk used a ruyi scepter to wake up a sleeping tiger which was not listening to his sermon. A monk at the Yuquan Monastery held a ruyi scepter in his dying minutes. In the Northern Zhou period (557-581), the Wu Emperor conducted a public debate about abolishing Buddhism. Monks gave a ruyi scepter to Zhi Xuan who was selected as a delegate. Holding it, he gently sat down and began his statement, displaying his noble character. At such serious moment, monks still focused on the ruyi scepter. This story illustrates the meaning of “authority to speak” and reveals that it was significant for the Buddhist ritual events.

The use of ruyi in religion further raised its importance as a symbol of power. In the fifth century, ruyi scepters were held by literati and aristocrats to show their special social status. In the collection of the Nanjing Museum, a set of molded-bricks from a tomb of the Eastern Jin (317-420) portray the “Seven Worthies of Bamboo Grove” who were outstanding literati enjoying leisure life. One named Wang Rong is holding a ruyi scepter. He was not the only one who had this auspicious object because it was very popular among aristocrats.

The Tang dynasty emperor Taizong (r. 627-649) once gave a rhinoceros horn ruyi scepter to Li Xun who helped to wipe out evil eunuchs and some military commissioners (fanzhen). The emperor called that ruyi scepter “authority to speak” (tan bing) which actually was a symbol of power, and hoped that his right-hand official would enjoy good fortune.

On occasion, the ruyi scepter was a commander’s baton for controlling troops. Commander Wei Mu of the Liang kingdom (502-557) could not ride a horse on the battlefield due to physical weakness. Sitting in a wood sedan chair, he commanded the army by waving a ruyi scepter and defeated the enemy. The enemy called his troops the “Wei Tigers”.

Although the ruyi scepter had many functions, it still retained its original form of a back scratcher with its beautiful “as-you-wish” name. Following the Tang dynasty, that is from the tenth century, the ruyi scepter and the back-scratching staff gradually diverged. The back scratcher was a tool made of simple materials and kept its original form. The ruyi scepter became an artifact without practical function, made of precious materials, with beautiful designs and auspicious meaning of ten-thousand things as you wish.

Ruyi scepters were made of various materials including jade, gold, iron, silver, ox horn, and crystal. Craftsmen also used other things such as jade crystal, amber, bamboo, bamboo root, and rhinoceros horn to carve.

Formats of Ruyi Scepters

Ruyi scepters made after the second half of the first century were in the same forms with those of the Eastern Zhou era (770 BCE -221 BCE) which had palm-shaped heads. This type could be found in the traditional records and paintings. An exceptional one exists in Longmen Grottoes. In a painting, a lady holds a large ruyi scepter that is more than one meter long. The piece in this size is speculated a ritual object. The traditional images with ruyi scepters display their holding methods. People could hold a piece in one hand vertically, horizontally or sidelong. Some ruyi scepters are held in two hands or in arms. The direction of the head is not fixed, yet the fingers of the arm-shaped head primarily face the ground or opposite to the holder’s body.

The Eclipse of Ruyi Scepters after the Tang dynasty

In the late Tang dynasty, the scholar-official society went to the end. The ruyi scepter which used to be a representative of their social statue became declined. After the reorganization of the dynastic society, the production of ruyi scepter nearly stopped during about five hundred years. Meanwhile, only a few records included ruyi scepters. Although the ruyi scepter was not very popular, it still had slightly changes. Its head was designed as the top of a longevity fungus. The handle becomes more gentle and elegant, having patterns and pearl inlays.

Up to the Ming dynasty, the literati recalled the tradition and re-favored the ruyi scepter as a plaything. People loved things with good meanings and hoped everything goes well. Thus a ruyi scepter was considered an auspicious object due to its good name.

In the collection of the Palace Museum, the existent ruyi scepters of the late Ming dynasty are made of various materials. Those made of bamboo and wood recall the traditional style. Since they were praised for noble characters, the upper class loved to store them.

Ruyi Scepters in the Palaces

In the Qing dynasty, especially from the Qianlong reign to the Empress Dowager Cixi period, the ruyi scepter reached its height. The imperial family ordered the imperial studio many scepters with various materials and forms. They display the highest levels in these fields at that time. Moreover, the ruyi scepter with some auspicious patterns was no longer a tool, but just a symbol of good luck that was used in all imperial ceremonies.

Officials presented ruyi scepters in honor of the New Year’s Day and the imperial families’ birthdays. From the middle period of the Qianlong reign (1736-1795), ruyi scepters, which usually had nine pieces in one set, were on the top of the officials’ contributing lists. The emperors gave some to his officials and ambassadors as the most precious gifts. In the late Qing dynasty, ruyi scepters were used in the emperor’s wedding. Some court painting of that time also displayed ruyi scepters.

The ruyi scepter of the late Qing dynasty became a kind of jewelry as well as a symbol of wealth and power. For instance, the officials found 120 jade ruyi scepter and other 1601 pieces with jade inlays during taking He Sheen’s stock, which were far more then 242 pieces in the imperial store.

Author:Liu Yue

Vertaling/samenvatting

Ontwikkeling van de Ruyi sceptre
Volgens sommige experts komt de ruyi sceptre van het Boedisme uit India
in de Oostelijke Han periode naar China (25 xe2x80x93 220 na Christus).
Origineel was het een stokje dat monniken gebruikten om te krabben.
Ze gebruikten het ook om hun oor schoon te maken,
hun tong te schrapen of als wandelstok.
(Lijkt me onzinnig, een wandelstok om in je oor te stoppen?)
Andere experts nemen aan dat het voorwerp uit China zelf afkomstig is
en al ouder is.
Ruyi betekent xe2x80x98As you wishxe2x80x99 of xe2x80x98Zoals u wenstxe2x80x99.

Betekenis en functie van de Ruyi rcepter
Voor verschillende mensen in verschillende tijden had de Ruyi scepter
andere betekenissen.
Soms is het een symbool van macht
, het gaf voor andere
het gezag om te mogen spreken.
Af en toe werd het gebruikt als een batton voor een generaal in het leger.

De Ruyi scepters in het Paleis Museum
In de Qing dynastie, special van de Qianlong regeerperiode tot en met
de regering van Keizerin Cixi,
bereikte de ruyi scepter zijn populariteitshoogtepunt.
De keizerlijke familie kocht scepters in verschillende formaten
en van verschillend materiaal.
Men gaf elkaar aan het hof scepters met Nieuwjaar
en bij verjaardagen van de keizerlijke familie.
Sommige functionarissen en ambassadeurs ontvingen ruyi scepters
van de Keizer als kostbaar geschenk.
Nog later werd het een sierrraad en een symbool van rijkdom en macht.

Pot om krekels in te bewaren.

Het houden van krekels is een veelvoorkomende gewoonte in China.
Dit is een pot om krekels in te houden.
De bovenkant vanc de pot, zeg maar de bel-vorm,
iverbeeld bloemenranken. Deze ranken laten veel ruimte open,
te klein om de krekels er door te laten maar groot genoeg
om hen te zien en lucht door te laten.

Deksel van een doos gemaakt van de bamboepalm.

.

De doos is gemaakt om een vijf jade voorwerpen te bewaren. Die kunnen in de doos liggen op de daarvoor uitgespaarde ruimtes.

De doos is in 1778 door Chen Huizu, een minister verantwoordelijk
voor de weefindustrie in Suzhou, aan de keizer.
De doos bevatte 5 vissen, uit jade gesneden en afkomstig
uit de Han dynastie.
De Qianlong keizer waardeerde dit cadeau erg.

Carved Red-lacquer dinner box with a design of flying dragons, 1735 – 1796.

Dir is een voorbeeld van de roodlaktechniek (red-lacquer).
Een beschrijving van deze techniek met achtergond informatie trof ik aan
op de volgende web site:

De volgende ctekst is afkomstig van http://ribonet.ontwerperswinkel.nl.

Het woord lak komt van het woord “Laksha” uit het Sanskriet. Dit betekent xe2x80x98honderdduizendenxe2x80x99 en slaat op de aantallen schildluizen die in India een rood getinte lak produceren. In de loop der tijd is het woord lak synoniem geworden voor de meeste harsachtige producten die in xc3xa9xc3xa9n of andere vorm op hout wordt toegepast.
Meer dan 4000 jaar geleden werd al in China het sap van de xe2x80x98Rhus verniciferaxe2x80x99(let op de gelijkenis met het woord xe2x80x98vernisxe2x80x99) gebruikt als beschermende laag op diverse gebruiksvoorwerpen.
In de 7e eeuw voegde men er letterlijk een extra dimensie aan toe. Toen werd de techniek van roodlaksnijwerk ontwikkeld. De lak werd met vermiljoen vermengd en in vele laagjes opgebracht. Na droging van elke laag werd er de gewenste voorstelling terug gesneden en met puimsteen teruggeslepen, zodat er een driedimensionaal relixc3xabf ontstond. Als je bedenkt dat elke laag diverse dagen moest drogen en dat er op het hoogtepunt wel relixc3xabfs werden gemaakt met meer dan tweehonderd lagen geeft dat en hele nieuwe dimensie aan het begrip monnikenwerk.

Vliegende draak.

Blue and white brush holder (1723 – 1735.

From the imperial factory of Jingdezhen under
the supervision of Tang Ying.
Peenehouder, porselein gemaakt in Jingdezhen,
de beroemde keizerlijke fabriek voor aardewerk.
In deze periode stond de fabriek onder leiding
van Tang Ying.

Een kijkje naar buiten. Hall of Central Harmony.

Verboden Stad. Dit is een deel van de muur die om het binnenhof staat. Links voor de muur zie je het begin van de Office of Grand Counsil of State (Junjichu). Zeg maar de Chinese variant van het Torentje op het Haagse binnenhof.

Kunstvaria

Posted on maart 14, 2010 by Argusvlinder

Vandaag een niet zo lange Kunstvaria maar met een hele grote
Nederlandse inbreng.

A group of courtesans, Delhi, circa 1820.

Antony Gormley, Reflection II, 2008.

Het is alsof er een pop voor een spiegel staat.
De titel: Reflection helpt bij die gedachte.
In werkelijkheid staan er twee poppen, tegenover elkaar,
aan weerszijden van een glazen wand.
Deze foto is uit de Kunsthal in Rotterdam.

Daniel Schwartz, Shipyard, Haiphong, Vietnam, 1993.

Edvard Munch, The sun, 1911 – 1916.

Munch zonder schreeuw.

Gordon Cook, Two stick figures, 1985.

Deze foto maakte ik in de buurt. De straat heet tegenwoordig Heilaarpark. Er staat nog een huis dat vroeger een ‘echte’ boerderij was. Nu met veel minder land en activiteiten staat er nog steeds een leuke tuinversiering in de voortuin. Ik vond die prima passen bij het werk van Gordon Cook. Dus even een foto gemaakt.

Jacob Marrel, Twee tulpen, een schelp en een insekt, 1639.

Tulpenboek Jacob Marrel (Website Rijksmuseum)
Het tulpenboek van Jacob Marrel was waarschijnlijk een soort catalogus waaruit klanten hun tulpenbollen konden bestellen. Het boek, nog in originele band, bevat zoxe2x80x99n 80 paginaxe2x80x99s met tientallen tulpen, veelal in de kleuren rood en paars. In de 17de eeuw was de xe2x80x98gebroken tulpxe2x80x99 het meest populair. Deze xe2x80x98gevlamdexe2x80x99 tulp had niet xc3xa9xc3xa9n kleur maar als ondergrond wit of geel en als tweede kleur rood of paars. Deze bloemen droegen namen als Spinnekoop, Condxc3xa9 de Flandez, Bruit van Leide en La Bella Sultana.

In de gehele 17de eeuw bleef de tulpenbol een zeer kostbaar goed en tijdens verschillende perioden kon de windhandel in bollen tot immense hoogte stijgen om daarna volledig in te storten. In het bloemenboek van Agneta Block uit ca. 1690 is te zien hoeveel deze rijke Doopsgezinde weduwe voor xc3xa9xc3xa9n tulpenbol neertelde. Zij kocht in de Vechtstreek een groot buitenhuis, waar zij enthousiast tuinierde en een boek liet vervaardigen met afbeeldingen van alle planten uit haar tuin. De tulp Root en geel van Leyden kostte al 100 gulden, een bol van de Anvers spandde de kroon met 510 gulden. Ter vergelijking: een jaarsalaris van een 17de-eeuwse schoolmeester lag op 200 gulden.

Jacob Marrel, Two tulips a butterfly and a shell, 1637 – 1645.

Jacopo Bassano, The adoration of the sheperds, 1546..

De aanbidding door de herders.
Misschien niet zo gepast voor de tijd van het jaar
maar daarom niet minder mooi.
Uit de Britse koninklijke collectie.

Karel Appel, Torse de femme, 1964.

Martin Kippenberger, Dinosaurierei, 1996.

William Bailey, Giostra, 2009.

Een stilleven waar zelfs de verf stil bij is.
Typisch is dat het woord ‘Giostra’ in het Nederlands vertaald kan worden
door carrousel of mallemolen.
Twee begrippen die niet zoveel met een stilleven hebben.

Albrecht Dxc3xbcrer

Posted on maart 13, 2010 by Argusvlinder

De gegraveerde passie door Albrecht Dxc3xbcrer.

xe2x80x98De gegraveerde passiexe2x80x99 is een serie etsen gemaakt door
de meesteretser Albrecht Dxc3xbcrer tussen 1507 en 1513.
Wij zijn tegenwoordig heel gewend aan bijvoorbeeld
de Matthxc3xa4us-Passion van J.S. Bach.
Het passieverhaal, het lijdensverhaal van Christus, op muziek gezet.
Een complex kunstwerk met koorzang, instrumentale gedeelten
en verschillende solisten.
Dit is door Bach geschreven tussen 1728 en 1736.
Het lijdensverhaal heeft echter ook andere kunstenaars gexc3xafnspireerd.
Zo maakte Dxc3xbcrer twee passies met houtdruk
en een door etstechniek in metaal.
Het totale werk vormt niet zoxe2x80x99n eenheid als de houtdruk passies.
Dat komt onder andere omdat de verschillende delen
over een langere tijd zijn gemaakt
en je dus de ontwikkeling van de kunstenaar meekrijgt.
Dxc3xbcrer zoekt in sommige etsen de moeilijkheden duidelijk op.
Een voorbeeld is nummer 12: Lamentation/de bewening van Christus.
Je ziet extreme verkorting om het perspectief te bewerkstelligen.
En soms lukt dat beter dan andere keren.
De etsen zijn gemaakt om ook los te verkopen.
Ze zijn uitstekend geschikt om in een gebedenboek op te nemen.

De etsen zijn:
Christus draagt de zonden van de wereld
Hof van olijven
Verraad, Judaskus
Christus voor Kaifas
Christus voor Pilatus
Zweepslagen
Christus gekroond met doornenkroon
Zie de mens / Ecce Homo
Pilatus wast zijn handen in onschuld
Christus draagt het kruis
De Kruisiging
De bewening
Kruisafname
Helse pijnen
De opstanding uit de doden
St Petrus en St Johannus

De tekst is grotendeels afkomstig van de Web Gallery of Art.

Albrecht Dxc3xbcrer, The betrayal of Christ, from The Engraved Passion (B.,M.Holl.5; S.M.S.47), 1508.

Christus wordt verraden, De Judaskus.
Zoals vaker in de Middeleeuwen zie je meerdere gebeurtenissen
tegelijk op een afbeelding.
Je ziet dat Judas Christus kust.
In het verhaal zal daarna, als de soldaten Christus willen oppakken
een handgemeen ontstaan waarbij Petrus met zijn zwaard een oor
van een van de soldaten afslaat.
Hier zie je beide gebeurtenissen gelijktijdig.
Een heel mooi dramatisch effect.
De man wiens oor er bijna aangaat is Malchus.
Je ziet dat ook de lamp die hij volgens de traditie bij zich had
hier op de grond ligt.

Albrecht Dxc3xbcrer, Pilate washing his hands, from The Engraved Passion (B.,M.,Holl.11;S.M.S.53), 1512.

Pilatus wast zijn handen in onschuld.
Prachtige prent.
Je ziet een vreemd geklede bediende die een kan met water
leeggiet boven een schaal en de handen van Pilatus.
Rechts, een beetje naar achter gedrukt,
zie je Christus weggevoerd worden.
Helemaal op de achtergrond, op de berg, zie je drie kruisen.
Een verwijzing naar de op handen zijnde kruisiging van Christus.

Albrecht Dxc3xbcrer, Christ carrying the cross, from The Engraved Passion (B.,M.,Holl.12;S.M.S.54), 1512.

Christus draagt zijn kruis.
Volgens mij zie je hier Veronica met een doek op de voorgrond.
Ze staat op het punt om op Christus af te gaan
en zijn gezicht af te drogen.

Albrecht Dxc3xbcrer, Christ on the cross, from The Engraved Passion (B.,M.,Holl.13;S.M.S.55), 1511.

Christus aan het kruis.

Albrecht Dxc3xbcrer, The harrowing of hell, from The Engraved Passion (B.,M.Holl.16;S.M.S.58), 1512.

Ik heb van deze prent twee titels gezien.
Deze Engelse en een Duitse titel.
Harrowing is een oud-Engels woord dat staat voor pijn, lijden.
In het Duits heette de prent: het voorportaal van de hel.
Als ik de afbeelding bekijk kun je het ook interpreteren
als de opstanding der doden.
Christus lijkt een mens uit het graf op te tillen.

De volgende prent maakt geen onderdeel uit van de Passie.
Hij is door Dxc3xbcrer later gemaakt.
De Ridder, de Dood en de Duivel.

Albrecht Dxc3xbcrer, Knight, Death and the Devil (B.98;M.,Holl.74; S.M.S.69), 1513.

Op dit detail zijn de Ridder en de Dood te zien.

The Engraved Passion (1507-1512) by Albrecht Dxc3x9cRER
The sixteen subjects of the Engraved Passion are not as uniform in character as Dxc3xbcrer’s two woodcut Passions because their development is spread over a longer period of time. The more Italianate, three-dimensional character of the Lamentation (No. 12) of 1507 can be pointed out, as compared with the subjects of 1512, which are conceived like two-dimensional paintings. Dxc3xbcrer seeks out difficult problems, extreme foreshortenings, details of heads and bodies, effects of costumes, all features which are omitted from the woodcut versions. He is working for a different audience, for the intelligentsia. These engravings have an air of artificiality but are nevertheless quite powerful.
Without doubt, Dxc3xbcrer sold these sheets singly before the entire series was completed. The Man of Sorrows, the Bearing of the Cross and the Resurrection are particularly suitable for insertion into prayerbooks. For that reason these three subjects seem a little more dull in most complete sets. All sheets lack border lines. Dxc3xbcrer refers to the Engraved Passion on many occasions in the Diary of his trip to the Netherlands, 1520/21.

The series is presented here in the sequence of subjects, not in chronological order.

Man of Sorrows
Agony in the Garden
Betrayal
Christ before Caiaphas
Christ before Pilate
Flagellation
Christ Crowned with Thorns
Ecce Homo
Pilate Washing His Hands
Bearing of the Cross
Crucifixion
Lamentation
Deposition
Harrowing of Hell
Resurrection
St Peter and St John

Kunstvaria

Posted on maart 6, 2010 by Argusvlinder

Onder andere een werk uit de 21ste eeuw door Tomxc3xa1s Saraceno en
een pauselijk eigendom geschilderd door Carlo Saraceni rond 1600,
allemaal in 1 log.

Brassaxc3xaf, Ohne titel (Zerbrochene fensterscheiben eines fotografenateliers), circa 1934.

Brassaxc3xaf is een pseudoniem van Gyula Halxc3xa1sz.
Deze foto van de Hongaarse fotograaf maakt deel uit
van een tentoonstelling over surrealistische kunst.
Let eens goed op de gaten in de ruiten.

Carlo Saraceni, Venus and Mars, circa 1600.

Eigendom van een van de pausen in Rome.
Maar wat zoeken al die engeltjes nou?

Dan Basen, Concentration camp, 1964.

Diamond and ruby-set gold anklet (Taxe2x80x99zim), India, 19th century.

Dit is een heel bijzonder stuk.
Een gouden enkelketting met diamanten en robijnen.
Ooit gedragen door His Highness Thakur Sahib Waghji II Ravaji,
de Maharajah van Morvi.
Het lijkt bijna de naam uit een sprookje.
Het is een ‘Princely State’ in de staat Gujarat in India.

Head of a Jina, India, Mathura, Uttar Pradesh, Gupta period, mid 5th century.

Het Jainisme is een oud geloof in India.
De nadruk ligt in dat geloof op vrede en het afzweren van geweld.
Ook tegen dieren. En dat wordt door sommige volgelingen heel ver doorgevoerd.

Een Jina of Tirthankar is een levend wezen die verlichting heeft bereikt.
In de kunst komen vele verschillende afbeeldingen van Tirthankar voor.
De afbeelding hierboven is het hoofd van een Jina.
Komt dit jaar als een van de topstukken op een internationale veiling.
En die veiling weet er het volgende over te zeggen.

A highly important mottled red sandstone head of a Jina
INDIA, MATHURA, UTTAR PRADESH, GUPTA PERIOD, MID 5TH CENTURY

Lot Notes

Edwin Binney 3rd (1925-1986), whose grandfather invented and manufactured the Crayola crayons from around 1902, formed one of the most important and extensive collections of Indian paintings in the United States and donated more than 1400 works to the San Diego Museum in 1990. A man of universal mind with a doctorate in French literature, he collected with rigor and deep connoisseurship, seeking to document quality and comprehensive depth in his collection. He is also noted as an important collector of Ottoman Turkish art, Mughal paintings, French Old Master paintings subsequently donated to the Portland Art Museum, Oregon, as well as American quilts. A close friend of Nasli Heeramaneck, the famous New York based dealer in the 1960s, he acquired many pieces through him. The Binney Collection included only a small group of Indian sculptures, of which this was the collectors personal favorite and had thus remained in the family.

During the Gupta period (4th through 6th centuries), named after a succession of kings bearing the Gupta suffix, all forms of creative and intellectual expression reached an unprecedented level of sophistication. Already firmly established under the Kushan, particularly as a center for Jainism, Mathura became an ever more active and important center for all principal religions and the production of images, predominantly Buddhist and to a lesser degree Jain and Hindu, while it is also noted as the birthplace of Krishna. Employing mottled red sandstone specific to the region, the Gupta workshops under royal patronage achieved a highly refined idealized sculptural form by the mid-5th century that would forever define the ideal and iconic prototype of an enlightened being, an unquestionable high point in Indian art as well as the world.

According to the Jain tradition and its doctrine of non-violence, a Jina (also “Conqueror” or Tirthankara) represents the highest stage of a supreme being, of which there are 24 in number. This head can be identified as that of a Jina by the lack of an ushnisha, the domed protuberance on the head that is characteristic of Buddha, while all other features of an enlightened being are shared. A specific iconographic element are the half-shut eyes, shaded by the eyelids, with a gaze turned inward, reflecting a heightened mind in perfect equilibrium. According to the iconographic ideals, the hair is arranged in snail-like curls in gently undulating rows, the arched eyebrows follow the curved outline of the margosa leaves, and together with the bridge of the nose, dividing the face into equal parts at 120 degrees, the eyes are like lotus petals, the nose akin to a sesame flower (tilaphula), the lips like the bimba fruit, the elongated earlobes a reference to his former princely life when jewels had weighed them down. Nature is thus sublimated into a rythmic and sculptural form, emulating spiritual perfection in aesthetic terms.

Only a handful of other examples, both Buddhist and Jain, are in the collection of the Mathura museum as well as public or private collections around the world. Heads of Jinas being even rarer, this is arguably among the finest and largest in existence. Compare with the Gupta period sandstone figure of Buddha from Sarnath, sold at Christie’s New York, 21 March 2008.

Korte Nederlandse samenvatting:

Een belangrijk werk, een hoofd van Jina van gevlekt rode zandsteen.
Afkomstig uit Mathura in India en stamt uit de Gupta periode
De Gupta periode was van 280 xe2x80x93 550 na Christus en
was een keizerrijk dat bijna heel India besloeg.

Edwin Binney 3e is de huidige eigenaar van het stuk.
Hij is erfgenaam van zijn grootvader, de uitvinder en producent
dan de Crayola crayons (Amerikaanse kleurpotloden).
Zijn grootvader ontwikkelde vanaf 1902
een van de meest vooraanstaande verzamelingen
van tekeningen en schilderingen uit India.

De Gupta periode is een periode in de geschiedenis van India
waarin de wetenschappen en kunsten tot volle bloei komen.
In Mathura werden zeer verfijnde Boeddhistische kunstwerken gemaakt.
Maar ook Jain en Hindoestaanse kunst.
De gevlekte rode zandsteen is een kenmerk van deze regio.
Er zijn 24 verschillende Jina.
Welke hier is afgebeeld is niet duidelijk omdat alleen het hoofd is overgebleven.
Maar dat het een Jina is kan worden afgeleid
uit de halfgesloten ogen en de naar binnen gerichte blik.
Daarbij spelen ook de manier waarop de haren en wenkbrauwen zijn gemaakt en
de brug van de neus die het gezicht symmetrisch verdeeld een rol.
De ogen, neus en kin zijn uitgevoerd als elementen die in de natuur voorkomen:
lotusblad, bloemen en fruit.
Van beelden van deze kwaliteit zijn er wereldwijd slechts
een paar bekend in musea en in een paar privxc3xa9 verzamelingen.

Henri Matisse, La chambre rouge, 1908.

Henry Moore, Seated woman, 1948.

Jean de la Huerta and Antoine le Moitur
ier, Mourner no. 78, Mourner with cowl pulled down, right hand raised, left hand holding a book in a flap of his cloak, 1443 xe2x80x93 1456.

Uit de rijke Bourgondische tijd.
Versiering van een graf.
Treurende man.

Joan Miro, Personnage et l’oiseau, 1974.

Johan Barthold Jongkind, Maanlicht scene, 1866.

Joseph Stella, Morning mist at the mine mouth, Monongah, West Virginia, 1908.

Ochtendmist bij de mijnschacht.

Louise Bourgeois, Untitled (With foot), 1989.

Nainsukh of Guler, Raja Balwant Dev Singh on a tiger hunt, India, Jasrota, circa 1750.

Niklas Klotz, Nevis, 2008.

Marmeren beeld, ingewassen met was en pigment.
Aangevuld met hout en glas.
Hyperrealisme.

Pablo Picasso, The studio of la Californie, 1956.

Geschilderd onder andere ter nagedachtenis van Matisse.

Paul Cxc3xa9zanne, Bathers, circa 1890.

Paula Scher, India, 2010.

Ross Moffett, Higgins wharf, 1847.

Russisch icoon, Novgorod stijl, 14e eeuw, de heiligen Boris en Gleb.

Sandro Botticelli, Madonna and child with the infant Saint John, circa 1493-1495.

Tomxc3xa1s Saraceno, Galaxies forming along filaments like droplets, along the strands of a spider’s web, 2008.

Vassily Vassilyevich Kandinsky, Winter landscape, 1909.

Vladimir Baranov-Rossine, Nymphen und Zentauren, 1914.

William Sydney Mount, The power of music1847.

Ik leg het uit als een positief schilderij:
de kracht van de muziek overbrugt allerlei tegenstellingen.
Onder andere rassentegenstellingen.

China reisverslag / travelogue 24

Posted on maart 4, 2010 by Argusvlinder

Kaartje gekocht, kaartje geknipt.
Klaar om de Verboden Stad in te gaan.

De eerste indrukken zijn overweldigend. De Verboden Stad heeft een enorme omvang maar tegelijk al de mooie detailelementen in de architectuur en de kunst die er te zien is.

De daken, de bouwstijl, de schilderingen. En het is nog maar het begin.

Dit prachtige plein ligt gelijk achter de Meridian Gate. Hier met zicht op de Inner Golden Water Bridges en de Gate of Supreme Harmony.

Hetzelfde plein maar vanaf een iets hoger punt.

De Gate of Glorious Harmony. Mijn plan was om na het bezoek aan de zalen in de Meridian Gate door deze poort een bezoek te brengen aan het linkerdeel van de Verboden Stad. Uiteindelijk ben ik daar niet geweest. Voor een volgende keer.

De Verboden Stad: 04/10/2009

Om de grootte van de Verboden Stad een beetje in perspectief te brengen zie je hierboven een toeristische kaart van de stad. De Meridian Gate is de grote toegangspoort. Die is helemaal onderaan de foto.

Het omkaderde deel is het deel dat op de vorige foto’s te zien was: Meridian Gate, Gate of Supreme Harmony en onder andere de Gate of Glorious Harmony. Dit is ongeveer 1 derde van de totale breedte van de Verboden Stad. Als je kijkt naar de lengte dan is dit plein ongeveer 1 zesde of 1 zevende van de Verboden Stad.

Hier zie je ze in detail: de Meridian Gate onderaan. Bovenaan de Gate of Supreme Harmony. Links de Gate of Glorious Harmony. Toeval wilde dat in de Meridian Gate een tentoonstelling was van Cartier. Daar ben ik even gaan kijken. Niet zo zeer voor de voorwerpen maar omdat ik dan ook op de eerste verdieping van zo’n enorme poort kon rondkijken.

Eenmaal thuis en werkend aan deze log vond ik op internet nog deze aankondiging van de tentoonstelling.

Dit is het uitzicht vanaf de Meridian Gate, eerste verdieping, in de richting van Tiananmen Square. Zeg maar de Verboden Stad uitkijkend. Beneden staan de mensen in de rij om hun kaartje te laten controleren. In de vorige log zag je daarvan foto’s. In de verte zie je het volgende poortgebouw. Dit is nog allemaal onderdeel van de Verboden Stad

Zo ziet zo’n ballustrade op de eerste verdieping er uit.

En dit is de beschilderde houtconstructie van het onderste dak. Deze poorten hebben twee daklagen boven elkaar. In de Verboden Stad zijn de daken van een houtconstructie met dakpannen. Die houtconstructie steunt op houten pilaren. De ruimte tussen de pilaren is opgevuld met leem, klei en dergelijke. In het geval van deze poorten is het anders. Dit zijn echt enorme muren met daar bovenop het poortgebouw.

De Verboden Stad is symmetrisch van ontwerp. Hier sta ik midden op de Meridian Gate en ervaar je die symmetrie.

Het eerste juweel.

Veel koninklijke stukken zoals deze tiara.

Een zeepaardje.

Deze slang vond ik echt fantastisch.

Eenmaal buiten nog een prachtige schildering. Veel van de constructies in de Verboden Stad zijn afkomstig uit de 17e eeuw terwijl de initiele aanleg al in de vijftiende eeuw was. Het buitenschilderwerk is dus allemaal nieuw. Het gaat er dan ook meer om de motieven en kleuren vast te houden dan de originaliteit van het buitenschilderwerk

De Meridian Gate heeft twee lange uitstulpingen richting Tiananmen Square. Hier zie je de ballustrade van een van deze twee uitstulpingen. Beide eindigen in een verdedigingstoren.

De Verboden Stad

Posted on februari 28, 2010 by Argusvlinder

Zeg maar hoe je het wil noemen:
de Verboden Stad, the Forbidden City, Palace Museum,….

De Verboden Stad: 04/10/2009

Ik worstel een beetje met de Verboden Stad.
Het was er geweldig, begrijp me niet verkeerd.
Maar ik heb er erg veel foto’s gemaakt.
En hoe presenteer ik die nu op mijn web log.
Het antwoord heb ik nog niet.

Ik begin in ieder geval met het heel korte
geschreven verslag dat ik op 4 oktober rond half drie in de middag,
in de Verboden Stad en later op de middag in mijn hotel heb opgeschreven.

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar De Verboden Stad gegaan.
Om 09:15 uur koop ik een kaartje, maar dan ben ik al in het complex.
Het is nu 14:30 uur.
Ik ben nu aan de achterkant van het paleis
(bij Shenwu (Spiritual Valour) Gate).
In mijn redenering ligt de voorkant van de Verboden Stad
aan het Tiananmen Square.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.
16:45 uur. Ik ben net het paleis uitgeraakt.
Ze sloten de poorten achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Prosperity Gate uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen die nog verder
naar hun hotel of huis gaan en van een glas drinken.

Van een bezoek aan de gallerie met de naam 789
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.

In Beijing koop ik later een boek met veel foto’s over de Verboden Stad.
Het boek heet ‘The Palace Museum’, edited by the Palace Museum,
Uitgegeven door ‘The Forbidden City Publishing House’.
De volgende foto’s heb ik van het boek gemaakt.
Het geeft een eerste indruk van het enorme complex.

De foto’s beslaan twee pagina’s en dat kun je zien aan de foto’s.

Een van de keizerlijke tronen in de Verboden Stad. Palace of Heavenly Purity.

Er loops een rivier door de Verboden Stad en op een van de grotere pleinen zijn daar een aantal bruggen: Inner Golden River Bridges and the Gate of Supreme Harmony.

Er is veel keramiek te zien in de Verboden Stad. Niet alleen in de vorm van gebruiksvoorwerpen als borden en kommetjes maar ook in de vorm van grote tegeltableaux. Hier: Nine dragon screen het Negen-drakentableau. Liulong Bi.

Bij de kunstvoorwerpen zit ook deze uitklapfoto: Han Huang, Five Oxen (Vijf ossen). Huang leefde van 723 tot 787 tijdens de Tang dynastie.

Deze foto geeft een idee van de structuur van de Verboden Stad. De centrale as wordt gevormd door de grote officiele hallen en poorten. Aan weerszijde grote aantallen kleinere gebouwen, vaak paleizen van de keizerlijke familie met ieder een binnenplaats en een gangenstelsel dat de paleizen verbindt.

Hall of Supreme Harmony in de sneeuw.

Het bovenste boek van deze stapel is het boek waar deze foto’s uit komen.

Kunstvaria

Posted on februari 27, 2010 by Argusvlinder

Toen ik aan dit log begon dacht ik dat ik niet veel materiaal had.
Maar ook deze week weer meer dan 20 fantastische kunstwerpen
uit hele verschillende beschavingen en tijden.

Aiden Lassell Ripley, Grouse in the fresh snow, 1948.

Albrecht Dxc3xbcrer, The Four Horsemen of the Apocalypse, Revelation of Saint John the Divine, 1497.

De vier ruiters van de Apocalyps,
naar het verhaal uit De Openbaring van Johannes

Ambrosius Bosschaert the Elder, A still life of flowers in a Wan-Li vase, 1609 -1610.

Ambrosius Bosschaert de Oude.
Stilleven met bloemen in een Wan-li vaas.
Wan li porselein stamt uit de periode 1574 – 1620 (de regeerperiode
van de Chinese Keizer Wanli, keizer uit de Ming dynastie. De keizer
wiens graftombe ik bezocht heb in China. Zie reisverslag hierover).
Het is een blauw wit porselein met het standaard ‘Wan Li’-patroon
van afwisselende rechthoekige en ovale cartouches,
gevuld met bloemen, bladeren of kostbare voorwerpen.
Dit keramiek was zeer populair in het Westen en werd in grote hoeveelheden
ingevoerd vanuit China.
Als later dit keramiek slecht of niet meer beschikbaar is vormt dit
de aanleiding om ook in het Westen (Delft) blauw wit aardewerk te gaan maken.
De populariteit uit zich ook door de vele keramische voorwerpen
van Chinese oorsprong op 17e eeuwse schilderijen.

Ann Preston, Untitled, 2009 – 2010.

Attributed to Mutuaga, Spatula, circa 1860 – 1920.

Dit voorwerp is afkomstig uit Melanesixc3xab.

Wikipedia:

Melanesixc3xab is samen met Polynesixc3xab en Micronesixc3xab een van de drie grote eilandengroepen in de Grote of Stille Oceaan die samen Oceanixc3xab vormen. Het is gelegen ten noorden tot noordoosten van Australixc3xab.

Over Mutuaga, de mogelijke maker van dit voorwerp kan ik
buiten aanbiedingen op e-Bay, niets vinden.

Christo and Jeanne-Claude, Running Fence, Sonoma and Marin Counties, California, 1972 – 1976.

Doug Aitken, Free, 2009.

Dragon snuff bottle, Imperial kilns, Jingdezhen, 1736 – 1795.

Geen snuifdoos maar een snuiffles.
Aardewerk afkomstig uit de keizerlijke keramiekwerkplaatsen.
Jingdezhen staat bekend als de keramiekhoofdstad van China.
Prachtige draak als afbeelding.

Fon culture, Republic of Benin, Chair with four felines, (Chiefxe2x80x99s throne), before 1950.

Troon van de hoofdman, gemaakt voor 1950.

Wikipedia:

De Fon, ook wel Arada genoemd, zijn een etnische groep van naar schatting 2 miljoen mensen in Benin en delen van Nigeria, Togo, Gabon en Ghana. De Fon zijn de grootste bevolkinggroep in Benin (bijna de helft van de bevolking). Ze spreken Fon (Fongbe), de belangrijkste taal in zuidelijk Benin.

Felines is een familie van katachtigen. Denk aan bijvoorbeeld Cheetah
of Jachtluipaard.

Georges Braque, Still life with a fruit dish, 1936.

Giorgio Morandi, Grande natura morta con la lampada a destra, 1928.

Henry Moore, Grey tube shelter, 1940.

Moore weet met deze schets zo goed de sfeer van zijn bronzen op te roepen.

Jacco Olivier, Portrait, 2009.

Het werkelijke kunstwerk staat op een DVD
en zal wel iets van een filmpje zijn.
Ik las een stuk over hem op internet waarbij het proces
ongeveer als volgt wordt beschreven.
De kunstenaar schildert een werk en dan opnieuw en opnieuw
terwijl het steeds een beetje verandert totdat er niet
overblijft. Dat wordt vastgelegd in een animatie en
dat is wat vervolgens als werk in een gallerie te recht komt.
Slim idee dat hel verschillend kan uitwerken.
Wat het met dit portret doet weet ik niet maar met een titel
als (het verdronken land van) Saeftinghe kan ik me wel iets voorstellen.

Jean-Pierre Cassigneul, Femme au chapeau, 1969.

Milton Avery, City harbor, circa 1930’s.

Olafur Eliasson, Your house, 2006.

Je ziet hier maar 2 pagina’s maar deze boeken (er zijn er 225 gemaakt)
tonen pagina voor pagina een stukje van het huis van de kunstenaar.

Pablo E. Oxe2x80x99Higgins, La carreta (The wagon), 1966.

Pendant with cameo portrait of the emperor Shah Jahan, 6th – 17th century.

Er zijn mensen in Nederland die spreken over een ‘achterlijke cultuur’
als ze over het Mohammedisme of de Islam spreken.
De Islam is geen achterlijke cultuur net zo min als dat
alle Christenen moordende Kruisvaarders zijn.
Het kunstwerk dat hierboven te zien is,
vormt een (1) kant van een hanger met de afbeelding
van de Moghul keizer Shah Jahan.
Deze heerser liet de Taj Mahal bouwen voor zijn overleden vrouw.
Het zijn de marktkooplui die in de volgende regering willen komen
die spreken over een ‘achterlijke cultuur’ en als eerste bezuinigingspost
cultuur aanwijzen. Hoezo achterlijk? Wie is hier nu achterlijk?

Perfume brazier, San Marco, Venice, 12th century.

Rhinoceros horn cup with among other things the poet Tao Yuanming while admiring a chrysanthemum sprig, seated beside a wine jar in a setting of bamboo and rocks, 17th century.

Een heel verhaal.
Een drinkbeker gemaakt van de hoorn van een neushoorn.
De dichter Tao Yuanming wordt hier afgebeeld
terwijl hij een tak bewondert en hij naar een wijnvat zit
tussen de bamboe en rotsen.

Samuel Salcedo, Bitter fruit, 2008.

William Kentridge, Drawing from Stereoscope, 1998 – 1999.

Nieuwe van Gogh!

Posted on februari 27, 2010 by Argusvlinder

Er is een nieuw werk van Vincent van Gogh ontdekt in Museum de Fundatie in Zwolle. Het gaat om een schilderij van een molen in Parijs op Montmartre, Le Blute-fin.
Het schilderij is afkomstig uit de nalatenschap van de omstreden kunstverzamelaar Dirk Hannema. Die kocht het schilderij in 1975 bij een kunsthandel in Parijs. Hij dacht meteen dat het een echte Van Gogh was. Niemand geloofde hem omdat hij eerder een vervalsing van Van Meegeren aanzag voor een Vermeer.Na zijn overlijden kwam het doek in handen van Museum de Fundatie, dat het liet onderzoeken door het Van Gogh Museum. En uit dit onderzoek is nu gebleken dat het schilderij van de hand is Van Gogh.

Kleurig
Het doek zou geschilderd zijn in Van Goghs Parijse periode, meer bepaald in de herfst van 1886. Van Gogh nam er afstand van zijn donkere werk dat hij daarvoor in Nederland schilderde. Het schilderij is dan ook een opvallend kleurige afbeelding van de Franse molen, die in die tijd het hoogste punt van Montmartre markeerde.

De bovenstaande tekst is afkomstig van de site van de NOS.

Vincent van Gogh, Le Blute-Fin Mill, 1886.

Persoonlijk ben ik nog niet overtuigd.
Juist vanwege de kleuren.
Maar Dirk Hannema had smaak.
De Emmausgangers, al was het dan niet van Vermeer,
is ook al zo’n prachtig schilderij.
En van dit werk zijn de kleuren prachtig.

Kunstvaria

Posted on februari 22, 2010 by Argusvlinder

Vandaag een paar heel beroemde foto’s van even zo bekende fotografen
als bijvoorbeeld Andre Kertesz en Harold Edgerton.
Maar daarnaast weer werken van allerlei culturen en tijden.

Heel bijzonder zijn twee werken die met muziek te maken hebben:
Herb Alpert, de beroemde trompetist schijnt kunst te maken.
Daar een voorbeeld van.

‘What’s goin on’ het beroemde nummer van Marvin Gay
als inspiratiebron.

En een valentijslijstje, hele vreemde tomaten, een beroemd schrijver
en nog veel meer.
Veel plezier!

Andre Kertesz, Eiffel tower, 1929.

Andrew Borowiec, Locust Point, 2009.

Anonymous, Amulet from India, no date.

Anonieme maker, amuletten of misschien sierraden.
Geen datering bekend.

Arshile Gorky, Untitled, 1943.

Barkley L. Hendricks, What’s goin on, 1974.

Inspiratiebromn is waarschijnlijk het legendarische nummer
van Marvin Gaye met dezelfde titel (1971).
Als je het nummer wilt horen kan dat hieronder.
Druk maar op de startknop.

Charles Biederman, Untitled Paris, april 1937.

Egyptisch, bronzen beeld van een krokodil (Sobek ?), Ptolemexc3xafsche periode, 332 – 30 voor Christus.

Figura con tres caras, circa 250 – 700, Teotihuacan.

Beeld van een figuur met drie gezichten.

Harold Edgerton, Cutting the card quickly, 1964.

Herb Alpert, Black totems, 2005 – 2009.

Ito Shinsui, Eyebrow pencil, 1928.

John Taylor, William Shakespeare, circa 1610.

Liam Gillick, Rescinded production, 2008.

Luis Melendez, Still life with tomatoes a bowl of aubergines and unions, 1771 – 1774.

Stilleven met tomaten, een schaal met aubergines en uien.
Prachtig schilderij maar wat een vreemde tomaten!

Mahmoud Said, Les Chadoufs, 1934.

Nagae Shigekazu, Forms in succession #1, porcelein met wit glazuur, 2009.

Paul Gauguin, Nevermore, 1897.

Ik hou van lijstjes.
En dit werk is gekozen rond Valentijsdag als het meest
romantische schilderij ooit.
Of je het er mee ens bent maakt niet uit.
Erg mooi.

Peter Vincent, Howard Blackburn.

Howard Blackburn (1859 xe2x80x93 1932) is een Amerikaanse visser die
ondankes het feit dat hij zijn vingers op zee verloor in 1883
fanatiek bleef met roeien, zeilen en vissen.

Steven van der Meulen, Portrait of Thomas Butler, 10th Earl of Ormonde, 1560s.

Steven van der Meulen, bekende Nederlandse schilder
aan het Engelse Tudor hof.

Zwelethu Mthethwa, Zuidafrikaanse fotograaf.

Pan Tianshou, Tianshou Pan

Posted on februari 21, 2010 by Argusvlinder

Pan Tianshou is een Chinese kunstenaar (1897 – 1971).
Gisteren vond ik op het web een aantal van zijn werken.
Die laat ik hieronder zien.
Pan Tianshou is een Chinese naam dus Pan is zijn familienaam.
Op Wikipedia vind je onder andere over hem:

This is a Chinese name; the family name is Pan.
Pan Tianshou (Chinese: xe6xbdx98xe5xa4xa9xe5xafxbf; Pinyin: Pxc4x81n Tixc4x81nshxc3xb2u; 1897-1971) was a notable painter and art educator of modern China.

Pan was born in Guanzhuang, Ninghai County, Zhejiang Province, and graduated from Zhejiang First Normal School (today the Hangzhou High School (xe6xb5x99xe6xb1x9fxe7x9cx81xe6x9dxadxe5xb7x9exe9xabx98xe7xbaxa7xe4xb8xadxe5xadxa6)). He followed Wu Changshuo to study Chinese traditional painting. He built the foundation of Chinese traditional painting education.

De afbeeldingen komen onder andere van de web site
van het China Online Museum

Ik weet niet of deze werken een naam hebben en of ze gedateerd zijn. Ik heb die informatie niet kunnen vinden.

Een prachtige combinatie van tekst, tekening/schildering en zegelafdrukken.

Als titel vond ik hier: This land so beautifull (Dit zo mooie land).

Peter Korver

Posted on februari 21, 2010 by Argusvlinder

Van de kunstenaar Peter Korver ontving ik drie afbeeldingen, schetsen,
voor een binnenkort uit te voeren werk.
Die laat ik erg graag hier zien.
Het zijn ontwerpen voor een entree van een huis dat gebouwd is
tussen 1790 en 1795.
Het huis was de verblijfplaats van Napoleons ‘Gouverneur’ in Nederland.
In een 18e eeuwse gallerie met vogels zie je voorwerpen
die doen denken aan Napoleon.
De vogels zitten niet gevangen maar gaan ook niet weg.
Een vreemd gevoel van vrijheid, of niet?

Histoire naturelle, de vriend.

Hier gaat het om de vriend van Napoleon: Charles Francois leBrun.
In 1811 werd hij ‘Gouverneur’ van Holland en woonde hij
op het adress waar dit werk zal worden uitgevoerd.
Hij woonde er tot 1813.

Wikipedia:

Lebrun was aanvankelijk thesaurier-generaal en gouverneur van Liguria, maar in 1810 kwamen de zeven noordelijke, voormalige Nederlandse departementen onder het bestuur van Lebrun, die terzijde werd gestaan door Alexander Gogel, intendant op financixc3xabn en baron d’Alphonse, voor Binnenlandse zaken. Op 14 juli 1810 kwam hij aan in Amsterdam en betrok Herengracht 40. Een van zijn belangrijkste taken was om de schokkende werking van Napoleons decreten enigszins te verzachten. Hij maakte veel propaganda voor de verbouw van suikerbiet. In ieder departement werd een prefect aangesteld. Het aantal leden van de gemeenteraad werd verkleind. Bij de rellen in Amsterdam van april 1811 werd Jonas Danixc3xabl Meijer gevraagd een rapport op te stellen. In november 1813 vertrok hij naar Antwerpen.

Lebrun was een vriendelijke, erudiete man met een grote belangstelling voor en kennis van de klassieken. Hij gaf o.a. een vertaling uit van Torquato Tasso’s Jxc3xa9rusalem dxc3xa9livrxc3xa9 (1774) en l’Odysxc3xa9e (1819). Hij was een goed jurist en wist veel van economie en financixc3xabn.

Le Roi de Rome.

‘Koning van Rome’ was de titel die de zoon van Napoleon kreeg
bij zijn geboorte in 1811.
Op 23-jarige leeftijd overlijdt hij als ‘Herzog von Reichstadt’.

Ook hier helpt Wikipedia een handje:

Napoleon II
Napoleon Frans Karel Jozef Bonaparte, de zoon van Napoleon Bonaparte en Marie Louise van Oostenrijk, kreeg bij zijn geboorte op 20 maart 1811 de titel Koning van Rome. Hij groeide op in Wenen en stierf daar op 22 juli 1832 aan tuberculose.

Le frere, de broer, Louis Bonaparte, Koning van Holland.

Kunstvaria

Posted on februari 14, 2010 by Argusvlinder

Toegeschreven aan Andrea Mantegna, Heilige Sebastiaan, rond 1500.

Arshile Gorky, Waterfall, 1943.

Aspen Mays, Einstein rainbow 1, 2009.

Een combinatie van fotografie en wetenschap.
De Einstein rainbow is een regenboog die bestaat
uit wetenschappelijke boeken door Einstein geschreven.

Cy Twombly, Untitled, 2007.

Dionysos torso, plaats van herkomst en datering onbekend bij mij.

Edward W. Quigley, Peas in a pod, rond 1935.

Fotografie en eten.

Fang Jijun, The 39th of Mary, 2006.

Westerse thematiek door oosterse ogen.

Frank Stella, Bam, 1966.

Wat een kleur!

Georges Seurat, The Channel at Gravelines, Petit Fort-Philippe, 1890.

Georgia O’Keeffe, Series I, No 4, 1918.

Wat een kleur!

Gerrit Adriaensz Berckheyde, Gezicht op het stadhuis, Grote markt Haarlem, 1661.

Longbin Chen, Mao, 2009.

Beeldhouwwerk gemaakt van telefoonboeken.

Gemaakt door Jean II Barraband naar een ontwerp van Beauvais, Die audienz beim Kaiser von China, rond 1715.

Er komt maar weinig echt Chinees voor op dit tapijt.
Kijk maar eens naar de Chinese keizer in het midden.
Westerse motieven met een Chinese persoon in het midden.

Jean II Barraband, Beauvais, de keizer van China, detail.

.Jean II Barraband, Beauvais, Chinees aardewerk, detail.

Jean II Barraband, Beauvais, Chinese architectuur, detail.

Onlangs ontdekt: Maya, Seignior glyphs, 708 AD.

Maya taal gebeeldhouwd in een muur.

Michael Thompson, Julianna Moore, photografed as the ‘Grand Odalisque’ a painting from Ingres.

Foto van een reconstructie van het beroemde schilderij van Ingres ‘Grand Odalisque’.

Pablo Picasso, Le baiser (The Kiss), October 26, 1969.

Paul Gauguin, Deux femmes, 1902.

Quentin Massys, Die Steuereintreiber, 1500 – 1525.

De schilder staat ook bekend als Quentin Matsys.
Een prachtig schilderij.
De belastinginners.
Vooral de details zijn fantastisch.
Kijk zelf maar:

Quentin Massys, Die Steuereintreiber.

Roman de la rose, 1475.

Populair Middeleeuws verhaal hier verbeeld met miniatuur.

Steve Macleod, The island of the fay, 2009.

‘The island of the fay’ is een Engerlstalig sprookje door Edgar Allan Poe.

Korte samenvatting volgens Boekmeter.nl:

Het verhaal begint met een korte uiteenzetting waarbij de naamloze verteller verklaart dat muziek een van de enige kunsten is die men op zichzelf het beste kan apprecieren. Zij heeft geen nood aan medegetuigen. Hetzelfde kan volgens hem gezegd worden over de natuur. De verteller dwaalt dan in gedachten af naar een denkbeeldig eiland.

The Singh Twins, The killing game, 2002.

Deze afbeelding was eerder hier op mijn blog te zien.
Alleen ging het toen om het originele miniatuur.
Hier de moderne bewerking van The Singh Twins.

Unknown maker, perhaps a pupil of Lysippos, Statue of a victorious youth, 300 – 100 BC.

Een jongeling die een overwinning viert, een soort Olympische held.

Wassily Kandinsky, Holland Strandkorbe, Mai – Juni 1904.

Hollandse strandstoelen door Kandinsky.

Kunstvaria

Posted on februari 10, 2010 by Argusvlinder

Verhoudingsgewijs deze keer veel foto’s en
een aantal werken met een Nederlands tintje.

Caravaggio, Saint Francis in meditation.

Sint Franciscus in gebed.

Elliott Erwitt, Paris, 1989, Centixc3xa8me anniversaire de la Tour Eiffel.

Parijs bij de honderdjarige Eiffeltoren.

Gotthard Graubner, Le vent du soleil, 1996.

De zonnewind.

Henri Matisse, Still life with apples on a pink table cloth, 1924.

Stilleven met appels op een roze tafelkleed.

Jaume Plensa, Twins I and II, 2009.

Johannes Vermeer, Christ in the house of Mary and Martha, 1654 – 1655.

Joseph Hirsch, Street scene, 1938.

Marie-Blanche-Hennelle Fournier, Untitled, page from the Madame B album, 1870s.

Dit is een voorbeeld van een fotocollage die al erg snel na het uitvinden
van de fotografie is gemaakt.
Hier een combinatie van foto’s en een geverfde vlinder.
Waterverf en inkt.

Paul Fusco, The Robert F. Kennedy funeral train, June 8, 1968.

Op 8 juni 1968 werd het lichaam van de vermoorde Rovert Kennedy
met de trein naar Washington vervoerd.
Vanaf de trein maakt fotograaf Paul Fusco een serie foto’s.
Dit is er een van.

Peter Loewy, Rembrandt Harmenszoon van Rijn, 2009.

De fotograaf Loewy maakt foto’s van schetsen/tekeningen
van kunstenaars uit het verleden.

Sky Pape, Gowanus, 2009.

Ink and salt water on Lokta paper.
Inkt en zoutwater op loktapapier.
Loktapapier is handgemaakt Tibetaans papier.
De kunstenares blaast de inkt en het water over het papier, zo las ik.
Ze gebruikt daar rietjes en gootjes bij.
Helemaal duidelijk is het proces niet voor me.
Maar het resultaat is bijzonder.

Theo van Doesburg, Simultaneous Counter-Composition, 1929 – 1930.

Zhang Dali, Slogan B5, 2009.

Vasily Kandinsky: Solomon R. Guggenheim / Gemeentemuseum Den Haag

Posted on februari 6, 2010 by Argusvlinder

Eerst ons oor en oog te luister leggen bij Wikipedia:

Wassily Kandinsky (Moskou, 4 december 1866 – Neuilly-sur-Seine, 13 december 1944) was een Russisch-Franse kunstschilder en graficus. Zijn schilderstijl behoorde aanvankelijk tot het expressionisme. Kandinsky was een van de schilders die vorm en filosofische ondergrond gaf aan de abstracte kunst in het eerste kwart van de twintigste eeuw.

In de jaren 90 (van de vorige eeuw dus) heb ik de kans gehad
New York te bezoeken. Een van de musea die ik daar bezocht
was het Solomon R. Guggenheim.
Die hebben net een tentoonstelling achter de rug
over Vasily Kandinsky.
Toeval wil dat vandaag in het Gemeentemuseum Den Haag
een tentoonstelling begint met als tital ‘Kandinsky en Der Blaue Reiter’

Het Solomon R. Guggenheim museum is een van de meest
opmerkelijke gebouwen die ik ooit gezien heb.
Het is ontworpen door de grote Amerikaanse architect Frank Lloyd Wright.

Schets voor het museum van de architect.

Het gebouw heeft een bijzonder aanblik
maar is ook van binnen zeer de moeite waard.

Frank Lloyd Wright, Buitenaanzicht, Solomon R. Guggenheim.

Ik kwam onlangs weer eens op de web site van het museum
en zag daar een aantal interessante werken.
En via die werken stuitte ik op de tentoonstelling over
Vasily Kandinsky die onlangs is afgesloten.
Maar de werken op het web logen er niet om.
De kleuren, de fantastische kleuren.

De tentoonstelling van het Gemeentemuseum Den Haag
gaat ook over die kleuren:

In het begin van de 20ste eeuw zette een groep kunstenaars de kunstwereld in Munchen volledig op zijn kop. Met hun expressieve, lyrische schilderijen vol felle kleuren stond Der Blaue Reiter, zoals zij zichzelf noemden, aan de bron van het ontstaan van het expressionisme in Duitsland. Kern vormden de Russische Wassily Kandinsky en zijn geestverwant Franz Marc. Voor het eerst in Nederland toont het Gemeentemuseum Den Haag in het voorjaar van 2010 een groot overzicht van deze expressionistische stroming die zo belangrijk is geweest voor de ontwikkeling van de moderne kunst. Een groot aantal werken maakte eerder deel uit van de succesvolle Kandinskytentoonstelling in het Guggenheim Museum in New York en het Centre Pompidou in Parijs.

Wassily Kandinsky (1866-1944) speelt een belangrijke voortrekkersrol in de vernieuwing van de schilderkunst. Zijn explosieve composities, waarbij hij zich laat inspireren door experimentele muziek en primitieve volkskunst, roepen heftige emoties en onbegrip op bij kunstcritici, publiek en medekunstenaars. Wanneer hij kennis maakt met Franz Marc, ontmoet Kandinsky een zielsverwant die zijn interesse en opvattingen deelt in schilderkunst en muziek. Twee dagen na hun eerste ontmoeting gaan ze al samen naar een concert van Arnold Schonberg. Dit is het begin van een hechte vriendschap en in 1911 richten ze Der Blaue Reiter op waarbij kunstenaars als Gabriele Munter, Alexej von Jawlensky, August Macke, Marianne von Werefkin en Heinrich Campendonck zich aansluiten.

Deze groep kunstenaars is zeer gedifferentieerd, zowel wat stijl als wat samenstelling betreft. Toch zijn er ook gemeenschappelijke kenmerken; het expressionisme van Der Blaue Reiter is poetisch en verraadt invloeden van Russische sprookjes en oude volksverhalen. De kunstenaars werken vanuit hun gevoel, gebruiken veelal felle kleuren en zijn gefascineerd door de natuur en dieren. Dit uit zich bijvoorbeeld in de met liefde weergegeven imposante paarden van Franz Marc die als trots, beeldvullend onderwerp van een schilderij een grote empathie oproepen bij de toeschouwer.

Kandinsky volgt binnen de groep zijn eigen pad. Volgens hem bestaat er een duidelijke gevoelsrelatie tussen klank en vorm. Deze bevinding wordt een belangrijk uitgangspunt van zijn werk en leidt uiteindelijk tot wat algemeen beschouwd wordt als het eerste abstracte schilderij ter wereld. Een mooi voorbeeld van Kandinskys zoektocht naar de ultieme versmelting van schilderkunst en muziek zijn de reeksen Improvisaties en Composities waarin de klanken van de muziek bijna hoorbaar zijn bij het kijken naar de schilderijen.

En een aantal van de werken van de tentoonstelling in New York
laat ik hier zien.
Met dank aan de genoemde musea.
De gekozen schilderijen zijn een volkomen willekeurige reeks.
Ze staan alleen in volgorde van jaar.

Vasily Kandinsky, Blue mountain (Der blaue Berg) 1908 – 1909.

Vasily Kandinsky, Improvisation 3, 1909.

Vasily Kandinsky, Impression III, Concert, januari 1911.

Vasily Kandinsky, Black lines (Schwarze Linien), december 1913.

Vasily Kandinsky, Moscow I (Mockba I), 1916.

Vasily Kandinsky, Moscow I detail met ui-vormige koepels, 1916.

De foto’s zijn prachtig.
Je kunt op deze foto’s het linnen zien waarop geschilderd is.

Vasily Kandinsky, In the black square (In scharzen Viereck), juni 1923.

Vasily Kandinsky, Yellow-Red-Blue (Gelb-Rot-Blau), maart – mei 1925.

Vasily Kandinsky, Yellow-Red-Blue detail met gezicht.

Vasily Kandinsky, Succession, april 1935.

Vasily Kandinsky, Dominant curve (Courbe dominante), april 1936.

Vasily Kandinsky, Various parts (Parties diverses), februari 1940.

In het begin van zijn carriere zijn het de prachtige kleuren
die me zo aanspreken.
Die kleuren verdwijnen niet.
Later verdwijnt bijna iedere referentie naar concrete mensen,
dieren of voorwerpen.
Dan overheersen de zoomorfe en geometrische vormen en hun kleuren.
Want de kleuren blijven geweldig.

Vasily Kandinsky, Various parts, in mijn fantasie is dit R2D2, de robot uit Starwars.

R2D2, de robot uit Starwars.

Vasily Kandinsky, Various parts, in mijn fantasie is een vis.

Vasily Kandinsky, Various parts, in mijn fantasie is een mannetje.

Vasily Kandinsky, Sky Blue (Blue de ciel), maart 1940.

Vasily Kandinsky, Sky Blue detail.

National Portrait Gallery: Irving Penn

Posted on februari 5, 2010 by Argusvlinder

Ik ben erg skeptisch als het gaat om foto’s of schilderijen
of andere werken met afbeeldingen van bekende personen.
De vraag is dan steeds:
wat voegt de uitvoerder van het werk toe aan de afbeelding?
Bij Irving Penn heb ik dat gevoel niet.
De foto’s zijn ronduit prachtig.
Maar niet protserig of overdreven.
Door zijn carriere heen blijven ze verrassend.
Daarom laat ik de foto’s hieronder zien
op volgorde van jaar.

Irving Penn, Alfred Hitchcock, New York, 1947.

Alfred Hitchcock, filmregiseur van onder andere:
The Man Who Knew Too Much
The 39 Steps
The Lady Vanishes
Jamaica Inn
Rebecca
Spellbound
Notorious
Dial M for Murder
Rear Window
To Catch a Thief
Vertigo
North By Northwest
Psycho
The Birds

Irving Penn, Marlene Dietrich, New York, 1948.

Marlene Dietrich, actrice onder andere in:
Der kleine Napoleon
Der blaue Engel
Morocco
Shanghai Express
Blonde Venus
Knight Without Armour
Follow the Boys
Stage Fright
Witness for the Prosecution
Touch of Evil
Judgment at Nuremberg

Irving Penn, Barnett Newman, New York, 1966.

Barnett Newman, kunstschilder, onder andere bekend van
“Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III.

Barnett Newman, Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III, 1966 – 1967.

Irving Penn, Al Pacino, New York, 1995.

Al Pacino, acteur in onder andere The Godfather, Scarface en Serpico.

Irving Penn, Nicole Kidman, New York, 2003.

Nicole Kidman, actrice in onder andere:
Days of Thunder
The Portrait of a Lady
The Peacemaker
Eyes Wide Shut
Moulin Rouge!
Dogville

Petrus van Schendel

Posted on januari 31, 2010 by Argusvlinder

In het Bredas Museum is inmiddels al een hele collectie verzameld
met werken van Petrus van Schendel.
Nu maakt het museum reclame met het feit dat ze twee schilderijen,
twee portretten die dezelfde persoon afbeelden.
Namelijk de moeder van de schilder.

Petrus van Schendel, Moeder, 1827.

Petrus van Schendel, Moeder, 1848.

Is de persoon op beide schilderijen dezelfde vrouw?

Kunstvaria

Posted on januari 31, 2010 by Argusvlinder

Abraham Ortelius, Typus orbis terrarum, Antwerpen, 1570.In het Nederlands heet de man Abraham Ortels of Abraham Hortels.Een geograaf geboren in Antwerpen.

Aelbert Cuyp, The passage boat, 1650.De pont of de passagiersboot. Nederlandser kan bijna niet.

Fra Juan Sanchez Cotan, Stilleben milt Wildvogeln, Gemuse und Fruchte, 1602.Minder geslaagd voorbeeld van een stilleven.Ik vind de compositie wat warrig.

Giulio Clovio, Illuminated: The Crucifixion of Christ, Moses and the brazen serpent, Farnese hours, Italy, Rome, 1546.Giulio Clovio is de miniaturist de de illustraties maaktevoor dit getijdenboek van de familie Farnese.Hier twee bladen met twee voorstellingen:- de kruisiging van Christus;- Mozes en de koperen slang.

Joseph Holmes West, Forty-Third Street – Yellow Cabs, 2009.Soms is een foto geslaagd alleen al vanwege het perspectief.De speciale kijk op het onderwerp.Hier is dat zeker het geval.

Michael Arad, 9/11 Memorial waterfalls, 2010.Er worden nogal wat herinneringskunstwerken geplaatstop de plaats waar voor 11 september de Twin Towers stonden in New York.Dit vind ik erg geslaagd.De maker zegt er over:

“One of the things I wanted the water and the design to do is to mark this continuous sense of absence,” Arad said. “These voids, even though water falls into them … they never fill up, they always remain empty,…”

Ik wilde dat het water en het ontwerp het continue gevoelvan afwezigheid markeerden.De dieptes worden nooit gevuld, ondanks dat er het water in valt.Het wordt nooit opgevuld, het blijft altijd leeg.

Pablo Picasso, Mandolin and Guitar, Juan-les-Pins, 1924.

Pablo Picasso, The actor, 1904 xe2x80x93 1905.Picasso was in het nieuws deze week omdateen schilderij van hem werd beschadigd.Het gaat om dit schilderij: de acteur.Een vrouw die een cursus deed in het museumverloor haar evenwicht en beschadigde dit werk.

Ron Mueck, Mask II, 2001 xe2x80x93 2002.Was denk ik al eerder op de Argusvlinder te zienmaar het blijft fascinerend.

Sassetta, A miracle of the sacrament, circa 1423 -1425.Gemaakt in Siena.Zijn volledige naam is Stefano di Giovanni Sasseta.

Simon Marmion, Adoration of the Magi, Book of hours, Northern France – Belgium, circa 1480.Een blad uit een getijdenboek.Hier is de maker van de afbeelding Simon Marmion.De afbeelding is de ‘Aanbidding door de wijzen’.

Terracotta horse, Shaanxi, China.

Vasily Kandinsky, Komposition 8, juli 1923.

Yvonne Jacquette, Chrysler building flanked by high-rise buildings III, 2009.

Kunstvaria

Posted on januari 23, 2010 by Argusvlinder

Vandaag niet zo veel toelichtingen maar alles bij elkaar
wel een hele mooie serie kunstwerken.

Agnolo Bronzino, Head of a curly-haired child looking up to the right, circa 1527.

Agnolo Bronzino heet eigenlijk Agnolo di Cosimo di Mariano Tori.
Dit ‘kind met krullend haar dat naar rechtsomhoog kijkt’
is een voorstudy voor het kindje Jezus voor een werk met de titel:
‘The Holy Family with St. Elizabeth and St. John’.
In het Nederlands: De heilige familie met Sint Elizabeth
en de heilige Johannes (de Doper).

Alexander Aizenshtat, Uit de serie Spectrum of life, Grandad (opa), 2009.

Voor mij een grote ontdekking. Prachtig.

Andrea del Verrocchio, Head of a woman, circa 1475.

Antoine of Louis Le Nain, Saint Peter’s denial, 17th century.

De ontkenning van Petrus, 17e eeuw.
Heeft erg veel van Caravaggio.

Delmaet and Durandelle Photography Studio, Masks for the fireplaces in the management area of the new Paris Opera, 1865.

(Toegepaste) kunst op kunst.
Louis-Emile Durandelle had een fotostudio samen met
Hyacinthe Cxc3xa9sar Delmaet.
Bekend als fotografen van architectuur.
Hier betreft het een foto van maskers die bestemd zijn
voor de schoorstenen (schouwen) die aangebracht werden
in de kantoren van het management van de Opera in Parijs.