Argus in China

Posted on juli 23, 2024 by Argusvlinder

De ervaring lijkt heel erg op het bezoek aan Dunhuang:
de nadruk ligt op snelheid.
Dus je ziet alles en tegelijk erg weinig.

In Dunhuang (Mogao Caves) zie je 5 grotten terwijl er 735 zijn.
Ze zullen niet allemaal even interessant zijn maar 5 is beperkt.
Het probleem is natuurlijk de zorg voor het behoud van de grotten
met de kunst daarin, in combinatie met de enorme toeloop van toeristen.

Ook bij het Terracotta Army ligt de nadruk op het verwerken
van grote groepen toeristen. Op mijn foto’s zie je soms op
de achtergrond of zijkant de grote aantallen mensen die tegelijk
komen kijken naar het wereldwonder.

Dus in een ochtend ga je naar de plaats van het Terracotta Army
(zo’n 40+ kilometer vanaf Xi’an centrum), je bekijkt de
kuilen en je gaat weer terug. Dat is een straf tempo.

Vandaag de ziekenboeg.
De beelden staan prachtig opgesteld maar zo zijn ze niet
altijd gevonden. Ze oeten een voor een opgegraven worden en als
de stukken aan zijn, probeert men de delen weer tot een beeld te
restaureren.
Informatie over wat, waar, wanneer en hoe gevonden is door wie,
is van vitaal belang om de kennis over de beelden op een steeds
hoger peil te brengen.
Dat zijn een paar aspecten waarvan je op onderstaande foto’s
het een en ander kunt zien.

Allee beelden krijgen een uniek nummer waaraan allerlei gegevens worden toegevoegd. Details van die processen krijg je niet mee maar als je de beelden ziet staan met nummers op ronde kaarten, met enveloppen met documenten en met gekleurde linten, doen een proces vermoeden.

Het kan niet anders dan dat dit een enorm gepuzzel is.

Met speciale hijsinstallaties en steunen voor de te restaureren paarden.

Op de voorgrond, binnen de rode linten, de data collection area. Deze foto laat ook zien dat ik hierbij helemaal aan het einde van de hangaar met de eerste ‘pit’ of kuil gekomen ben. Op naar de volgende.

Argus in China

Posted on juli 22, 2024 by Argusvlinder

Al in Nederland had ik een Engelssprekende gids geboekt. Die leidt me door de site. Ze geeft toelichting op wat we zien maar ik heb me niet heel erg verdiept in de materie dus doorvragen is dan moeilijker. Na wat tijd op dat eerste plateau waar je je een weg moet banen door de andere toeristen. Veel groepen. Chinese toeristen gaan vaak in groepsverband naar een dergelijke bezoenswaardigheid. Vanaf het plateau loop je vervolgens langs de opgestelde sleuven met soldaten. Daarvoor ga je eerst een paar trappen af en je ziet de beelden dan niet langer van boven af maar van opzij.

Rechts op de foto, ruim boven het midden, zie je de mensen op het plateau staan. De eerste rij. Daaronder zie je nog een plateau afgezet met een rood koord. Voor speciale gasten, schat ik zo in. Ik schat dat het plateau voor de gewone gasten zich zo’n 4 meter boven de beelden bevindt. Het plateau waar je binnen komt is min of meer op het huidige straatniveau.

Rechts een reconstuctie (?) van de originele houten overkapping waar de beelden ooit onder stonden.

Er is ook een soort van ziekenboeg. Dat is de plaats waar beschdigde stukken weer aan elkaar worden gezet. Waar restauraties aan de beelden worden uitgevoerd. Ieder beeld heeft een uniek nummer zodat men precies weet waar het beelde gevonden is, in welke rij, op welke plaats, wat er mee aan de hand is, hoe dat ‘verholpen’ moet worden, welke handelingen er op worden uitgevoerd, wanneer, door wie en naar welke plaat het beeld terug gaat. In het volgende bericht meer foto’s van de ziekenboeg.

Argus in China

Posted on juli 20, 2024 by Argusvlinder

Het bezoek aan het Terracotta Army is een vreemde ervaring.
Het is zo bekend maar eigenlijk heb je er geen beeld bij.
De eerste keizer van China (een titel die we achteraf aan hem gaven)
Qin Shi Huang, begon al vroeg aan zijn leven na de dood
te werken.

Het Terracotta Army is dan ook een onderdeel van het totale
complex. Het mausoleum, zeg maar het centrale deel van het
totale complex, ligt een eindje van de kuilen (in het Engels
wordt de term ‘pit’ gebruikt) met het leger af.

Er vind nog steeds archeologisch onderzoek plaats aan die kuilen.
Het heeft dan ook een enorme omvang.

Er waren al een paar dagen met regen geweest. Ook op de dag dat ik naar het Terracotta Army ging regende het flink. Dus in de rij met een paraplu van het hotel.

Om de grote bezoekersaantallen te kunnen verwerken zijn er allerlei voorzieningen aangelegd. Je moet dus na de kaartcontrole nog wel een stukje wandelen.

Op de ‘kuilen’ zijn een soort van hangars gebouwd.

Even nog wat info van Wikipedia:

Het Terracottaleger is de benaming voor de archeologische vondst van ongeveer 8000 terracottafiguren die als grafgiften werden meegegeven aan de eerste keizer van China, Qin Shi Huangdi. Het ‘leger’ bevindt zich tussen de berg Li en het hedendaagse Xi’an. Deze overblijfselen bij het graf van keizer Qin Shi Huangdi (259 v.Chr.–210 v.Chr.) behoren tot het UNESCO-werelderfgoed.

Qin Shi Huangdi wist gedurende zijn relatief korte bewind grote koninkrijken rondom de Gele Rivier in China te verenigen tot één rijk en wordt daarom gezien als de eerste keizer van China.

Bij de bouw van zijn mausoleum werden naar schatting zo’n 700.000 arbeiders ingezet, ruim twee keer zoveel als bij de Chinese Muur. Met de bouw werd reeds in het eerste jaar van Qin Shi Huangdi’s dynastie aangevangen. Het is onderdeel van een ommuurd stuk land met talrijke gebouwen. Het mausoleum ligt als een paleis onder een grafheuvel, die nu 75 meter hoog is. Het graf moet toentertijd indrukwekkend zijn geweest. De grafheuvel, die oorspronkelijk 115 meter hoog was en begroeid met gras en bomen, werd omringd door 10 tot 12 meter dikke muren. Binnen deze muren stonden ooit tempels, zalen en bestuurlijke gebouwen. Het geheel besloeg meer dan 2,5 km², en er zijn meer dan 400 putten met grafgeschenken opgegraven.

Het Terracottaleger staat in vijf kuilen op twee kilometer van de grafheuvel. De soldaten zijn geplaatst in zes meter diepe geulen. Deze gangen, van elkaar gescheiden door aarden wallen, waren ooit bedekt met een frame van hout en aarde. Na de Qin-dynastie werden de grafkelders geplunderd en in brand gestoken, waardoor de terracottasoldaten zwaar werden beschadigd. Boven deze kuilen zijn hallen gebouwd waar men het terracottaleger kan bekijken.

Het Terracottaleger bestaat onder andere uit het voetvolk, kruisboogschutters, ruiters met strijdwagens en paarden; allen stonden ze paraat voor een veldslag. Ze zijn allemaal tussen de 1,60 m en 1,80 m lang en allemaal verschillend. Sommige staan en andere zitten knielend met gespannen pijl-en-boog, alsof ze zich weerden tegen de aanslag. Sommige dragen een harnas en andere zijn gekleed in een uniform. De wapens die ze dragen zijn echt en de hoofdtuigen van de paarden zijn gemaakt van brons. Minder bekend is dat men ook een leger heeft ontdekt van kleinere beelden van ongeveer 0,50 m tot 0,75 m hoog.

Dan ga je de eerste hangar in en ik zag toen vooral veel andere toeristen. Je staat op een soort van platform waardoor je (dadelijk) uitzicht hebt op de rijen met beelden.

Het is een enorme ruimte. Tegelijk zijn er heel veel bezoekers. Je kunt de beelden vanaf het platform bekijken maar je kunt ook in de hangar aan de linker- en rechterkant langs de beelden lopen.

Ik moest me dwingen om naar de verschillen tussen de beelden te kijken. De eerste indruk is zo overweldigend. Maar al snel zie je de paarden, de verschillende soorten soldaten, hun haardracht, hun gezichten. Je raakt niet uitgekeken.

Op het platform sta je op een behoorlijke hoogte ten opzichte van de beelden. Daarom zie je vaak dit soort foto’s met een wat vreemde hoek.

Vermoedelijk heb ik nog vier berichten nodig om je mijn foto’s te tonen.

Argus in China

Posted on juli 17, 2024 by Argusvlinder

Nog een paar foto’s die ik in het Xi’an Museum heb gemaakt en
een paar foto’s van de avondwandeling door het centrum
van Xi’an.

De kleuren van het Tang-porcelein kun je er steeds meteen uithalen: China, Xi’an Museum, Tricolor saddled horse with loose mane, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Baqiao District, Xi’an, 1987.

Van dit soort beelden vind ik de hoofden altijd zo mooi. Pottery female with a top bun (knot) and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed Xincheng Distict, Xi’an, 1988. ‘cupped hands’ betekent zoiets als ‘gevouwen in de vorm van een kom’. Maar dat vind ik hier niet zo van toepassen. Dadelijk zie je meerdere beelden op 1 foto en de handen zijn dan niet zichtbaar, net als hier.

Pottery female with a tilting bun and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988. De ‘bun’ lijkt me hier meer een hoed, maar wie ben ik?

Groepsportret. Gevouwen handen, zou ik zeggen.

Pottery female with Lotus Crown and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988.

Vooral het symbool van ‘geen paardje spelen’ op deze liftdeuren vond ik grappig.

Dit is dan de laatste foto van het Xi’an Museum. Het was er erg druk, er was heel veel te zien en steeds van hoge kwaliteit. Een aanrader dus.

Dit was het weer die ochtend. Dit is het centrum, binnen de stadsmuren van Xi’an: grote wegen, druk. Om de paar honderd meter een zijstraatje. Oversteken van die grote wegen doe je als je bij een rotonde of groot kruispunt bent, vaak via ondergrondse voetpaden. Bij mijn avondwandeling regende het gelukkig niet meer.

Bij deze wandeling loop ik ook rond de Xi’an Bell Tower. Dat is dit mooi verlichte gebouw midden op een kruising van grote wegen.

Vanaf een hoek heb je zicht op een groot winkelcentrum. Op de stoep bij het winkelcentrum staan mensen vaak filmpjes te maken.

Sommige mensen doen dat (bijna) helemaal alleen maar soms is er een heel team bij aanwezig. Je kijkt je ogen uit.

De volgende dag staat het Terracotta Army op het programma.

Argus in China

Posted on juli 16, 2024 by Argusvlinder

In het Xi’an Museum is ook dit graf te zien.
Het is het graf van Shijun of Shi Jun.
Een leider van een Sogdische gemeenschap.
Een volk zonder eigen duidelijk omlijnd land dat
westelijk van China leefden en een belangrijke schakel vormden
in de uitwisseling van kennis en voorwerpen tussen
China en het westen.

Wikipedia:

Sogdië was een oude beschaving van Iraanse volkeren en later een provincie van het Achaemenische rijk. Sogdië omvatte, in verschillende tijdspannes, de gebieden rondom Samarkand, Buchara en Kesh (nu Shahrisabz) in het huidige Oezbekistan.

Sogdië is nooit een zelfstandig land geweest. De Sogdische staten lagen rond de belangrijkste stad Samarkand. Het lag ten noorden van Bactrië tussen de rivieren Oxus (Amu Darja) en Jaxartes (Syr Darja) en omsloot de vruchtbare vallei van de rivier de Zarafshan (in de oudheid Polytimetus). Tijdens de middeleeuwen werd het gebied uitgebreid naar het noorden door kolonisering in de richting van het meer Ysyk Köl.

De Sogdiërs bevonden zich op een kruispunt van de oude Zijderoute en speelden een belangrijke rol in de handel tussen China, Centraal-Azië en het Midden-Oosten, de zogenaamde Euraziatische uitwisseling.

China, Xi’an Museum, Stone coffin of Shijun, a Sogdian caravan community and religious leader with his wife, Northern Zhou Dynasty (557 – 581), unearthed in Weiyang District, Xi’an, 2003.

Met deze cultuur ben ik niet bekend en dan is het indrukwekkend om met een dergelijk rijk gedecoreerd graf geconfronteerd te worden. Dus maakte ik wat foto’s.

Een orkest? Ik ging op zoek naar een beschrijving van het graf en vond een online tentoonstelling.

Freer | Sackler:

The tomb of the Sogdian community leader Shi Jun 史君 (d. 579) and his wife was found in 2003 in the northern suburbs of Xi’an, not far from those of two other persons of Sogdian origin, An Qie 安伽 and Kang Ye 康業.
The tomb consisted of a single burial chamber, at the center of which was a stone sarcophagus, or outer coffin, in the shape of a Chinese-style house. Within were a stone couch and cinnabar-red wall paintings of grapevine patterns. The tomb had previously been plundered and therefore few grave goods were found.

The outer walls of the sarcophagus present a complex program of pictorial reliefs. The front (or south) wall features studded doors flanked by four-armed tomb guardians. On either side, at the lower corners of the wall, are two half-man, half-bird priests wearing mouth covers (padams) and tending to fires on altars —a motif also found in An Qie’s tomb and on Sogdian ossuaries.

Shi Jun’s epitaph, located on the lintel of the sarcophagus, is unusual in being bilingual. The inscription describes in Chinese and Sogdian the life and achievements of Shi Jun. Although both sides generally convey the same information, the Sogdian one is better preserved. From it we learn that the Sogdian names of Shi Jun and his wife were Wirkak and Wiyusi, and that their surviving three sons commissioned the tomb’s ambitious stone carvings.

The stone reliefs were originally painted and gilded, which would have increased the overall legibility of the dense compositions. Scholars continue to debate the contents of the reliefs, but the pictorial program is generally believed to begin on the west wall, to continue around the back, and to finish on the east wall, in a clockwise fashion. Several episodes appear to refer to Shi Jun’s occupations before and after being appointed sabao 薩保, or leader of a Sogdian community. The reliefs also depict a number of religious scenes, culminating in an elaborate illustration of Shi Jun and Wiyusi crossing the Chinvat Bridge, a Zoroastrian vision of judgment and journey to paradise described in texts but seldom represented visually. This has led one scholar to describe the reliefs as an “extremely well-informed version” of Zoroastrian texts, unique so far among the tombs of Sogdians or other Central Asians buried in China.

by Julie Bellemare

Deze zijkant bevat drie panelen op twee stenen. Bij Freer Sackler vond ik ook een tekening. Ik probeer foto en tekening bij elkaar te tonen.

Argus in China

Posted on juli 15, 2024 by Argusvlinder

De collectie van het Xi’an Museum is gevarieerd en uitgebreid.
Zo was er ook een afdeling met Chinese schilderijen en
kalligrafie. Helaas waren de tekstbordjes daar alleen in het
Chinees schrift en heb ik die niet gefotografeerd.
Een paar voorbeelden:

China, Xi’an Museum, maker en productiedatum onbekend.

Van de schilderkunst uit China heb ik ook te weinig kennis
om daar iets over te zeggen maar iets trekt me er altijd wel in.

In Xi’an wil je zeker ook naar het Terracotta Army. De levensgrootte
beelden die er in grote aantallen opgesteld staan.
Maar dat is pas de volgende dag aan de beurt.
Ware het niet dat er ook veel kleinere (in afmeting) terracotta armies zijn.

Gilded bronze door knocker, Tang Dynasty (618 – 907).

Pottery horse rider with backpack (nummer 16 het beeldje op de voorgrond) en horse riding figure carrying a message box, Yuan Dynasty (1206 – 1368), unearthed in the Tomb of Wang Shiying, Yanta District, Xi’an in 2005.

Iedere rij op de volgende foto zal bestaan uit personen met
wisselende beroepen. Maar ik heb slechts van het tekstbordje
van 1 rij een foto gemaakt.

Painted pottery figure in black official hat, Ming Dynasty (1368 – 1644), unearthed from the Tomb of Qianyang, Lord of the Ming Dynasty, Yanta District, Xi’an, 1999.

Niet alle jonge scholieren vonden de tijdslijnen en bijgaande informatie even interessant.

Painted pottery infantery soldiers, Western Han (202 BCE – 8 CE), unearthed in burial pits of Empress Lyu’s Tomb, Baqiao District, Xi’an, 2003.

Tricolor foreign horse (camel) attendant, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Baqiao District, Xi’an, 1974.

Argus in China

Posted on juli 14, 2024 by Argusvlinder

Na een reeks beelden over de Silk Road en van de
Tang Dynastie, in dit bericht een selectie uit
de fascinerende collectie met beelden met Buddha.

Dit is een versiering van het kleed van Buddha onder de plaats waar zijn linkerarm ooit was. Het beeld is zwaar beschadigd maar is nog steeds heel bijzonder. China, Xi’an Museum, A statue of Buddha, Jin Dynasty, 1115 – 1234.

Dat het beeld gerestaureerd is kun je goed zien want het hoofd is los geweest van de romp.

Statues of one Buddha with two Bodhisattvas in a niche, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed at the Qinglong Temple site, Xi’an.

An iron statue of Buddha, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Beilin District, Xi’an.

Dit voorwerp vond ik zo bijzonder dat ik ook de achterkant op de foto zette. Dus laten we daar eens mee beginnen. Statues of one Buddha with two Bodhisattvas, commissioned by Dong Qin in Kaihuang Era (581 – 604). Volgens mij stond er op het kaartje bij 3rd year of ? Dynasty. Maar ik kon het niet goed lezen.

Stone carving of Buddhist statues in Datong Era, 3rd year of the Western Wei Dynasty, 537, unearthed in Weiyang District, Xi’an.

Stone carving of Buddhist statues on four sides, Northern Wei Dynasty (386 – 535), unearthed in northern suburbs of Xi’an.

Statue of one Buddha with two Bodhisattvas in niche, Northern Zhou Dynasty (557 – 581), unearthed in Weiyang District, Xi’an.

Argus in China

Posted on juli 13, 2024 by Argusvlinder

Na het bezoek aan het huizencomplex van de familie Gao ben
ik terug naar het hotel gegaan.

Op de hoek van de straat stonden een aantal tuktuks,
gemotoriseerd snelvervoer voor passagiers. Wel wat
moderner dan ik gewend ben in andere delen van Azië.
Op een afdruk van de Lonely Planet had ik de naam van
het Xi’an Museum staan, in het Engels en Mandarijn.
Met behulp van andere chauffeurs kwam men erachter waar ik
naar toe wilde. Het was niet erg ver maar te ver om te lopen.

Het vrij moderne museum ligt in een parkachtige omgeving
met onder andere een pagode uit de Tang Dynastie.

China, Xi’an, Small Wild Goose Pagoda (of Little Wild Goose Pagoda). De bouw ervan begon in 707, tijdens de Tang Dynasty, door een earthquake in 1556 in de top verloren gegaan.

Xi’an Museum.

Small Wild Goose Pagoda.

De eerste afdeling die ik bezocht was met voorwerpen uit de
Tang Dynastie. Die liep van 618 tot 907.

Wikipedia:

De Tangheersers, van gemengd Chinese, Xianbei en Turkse afkomst, bouwden China uit tot een expansief en kosmopolitisch rijk. De eerste keizers breidden de Chinese macht uit naar Korea en Centraal-Azië. De aanleg van het Grote Kanaal tussen het opkomende zuiden en het strategisch belangrijke noorden, de bouw van twee grote hoofdsteden en de groeiende binnenlandse en buitenlandse handel stimuleerden de economische ontwikkeling. De bevolking kon daardoor van 50 miljoen tot ongeveer 80 miljoen inwoners groeien.

De hoofdstad Chang’an was met een miljoen inwoners de grootste stad ter wereld. Via de zijderoute trokken handelaren, geleerden en volgelingen van tal van religies naar de Chinese hoofdstad. Zij verrijkten de Chinese cultuur met nieuwe vormen van muziek en dans. Het uit India afkomstige boeddhisme drukte in de Tangperiode een groot en blijvend stempel op de Chinese cultuur. De periode geldt ook als een van de hoogtepunten van de Chinese literatuur.

Xi’an Museum, Tricolor galloping horse, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Lianhu District Xi’an in 1966.

Xi’an Museum, Painted pottery foreigner in a crouching camel, Tang Dynasty 618 – 907.

Xi’an Museum, Pottery foreigner holding a handbag, Tang Dynasty 618 – 907.

Painted pottery camel with load, Tang Dynasty 618 – 907 met de voor mij cryptische toevoeging: ‘Handed over Institute 206, Chang’an District, Xi’an, 1991.

Painted pottery foreign camel attendant, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988.

De snor valt zo grappig in het gezicht.

Tricolor pottery recumbent camel with load, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed Chang’an District, Xi’an, 2002.

Tricolor pottery foreign camel attendant, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Chang’an District, Xi’an, 2002.

Tricolor pottery pot in phoenix head shape, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Weiyang District, Xi’an, 1959.

Tricolor pottery figure of a musician on camelback, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed Chang’an District, Xi’an, 2002.

Argus in China

Posted on juli 10, 2024 by Argusvlinder

De ‘Rechter Tie’ verhalen van Robert van Gulik, spreken me erg aan.
Detectiveverhalen die zich afspelen in het ‘oude China’.
Ik weet, ‘oude China’ is een enorm rekbaar begrip.

Toen ik in Xi’an in de Moslimwijk liep was ik er eerst voorbij
gelopen. Een kleine poort met ernaast een loket.
Ik had geen idee wat het was maar ben gaan kijken.
Het is ‘The Gao Family Mansion’, een complex met smalle
steegjes met allerlei ruimtes. Ruimtes voor ontvangst, voor
studie, om te wonen en slapen, met keukens enz.

Dit huis was het huis van iemand die tweede werd bij de
keizerlijke examens en dus een belangrijk persoon werd
in de administratie, het bestuur van China.
Het was dus zeker niet het huis van een gewoon man.
Dus waarschijnlijk is het heel anders dan de ruimtes waar
Rechter Tie op bezoek ging bij zijn speuractiviteiten maar
het lijkt er vast meer op dan mijn huis.

Op internet vind je er weinig informatie over en de
informatie die er is komt van toeristische pagina’s.
Een wat uitgebreidere tekst van zo’n site volgt hieronder.
Ik vond ook een artikel uit een blad voor architectuur
(met daarin een plattegrond) maar dit artikel zit achter
een betaalmuur.

In de introductie stond bijvoorbeeld dat dit huis origineel
muren had van aangestampte aarde en dat die allemaal vervangen zijn.
Dat een deel van de ruimtes die er nu te zien zijn nog
de originele plattegrond volgen. Nu zijn er ook meer
verdiepingen waar het origineel veel vaker alleen laagbouw was.
We zijn gewaarschuwd.
Maar ik vond het prachtig!

With a history stretching back over 400 years, the Gao Family Mansion is the ideal place to experience what ancient life would have been like in the rapidly expanding metropolis of Xi’an. Its entrance is an unassuming gate on the side of Beiyuanmen Street in the city’s bustling Muslim Quarter and it offers a slice of tranquillity amongst the lively chaos of this popular dining area. This venerable mansion was originally established during the Ming Dynasty (1368-1644) and served as the former residence of a scholar-official named Gao Yuesong. During his illustrious career, Gao Yuesong achieved the second highest mark in the imperial examination and was awarded with this mansion by the reigning Chongzhen Emperor for his loyal service as an imperial official. His story might be worth mentioning next time you talk to your boss about Christmas bonuses!

Gao Yuesong’s mansion was often a hive of activity, as he regularly hosted events with prominent writers, thinkers, scholars, and performers. Unfortunately, he wasn’t able to enjoy his luxurious home for long, as he tragically died at the age of 31. His family, however, continued to live in the mansion for seven generations and many of his descendants went on to have successful careers as officials within the imperial government.

The mansion itself sprawls over an area of over 2,500 square metres (26,910 sq. ft.) and is made up of 86 rooms, 56 of which are currently open to the public. The entire complex is separated into two courts, the north court and the south court, which in turn each contain four small courtyards. Wandering through this labyrinthine complex, visitors will be met with rooms lavishly decorated with period furnishings and walls beautifully bedecked with traditional Chinese paintings. Alongside being a popular tourist attraction, the Gao Family Mansion serves as the offices for four different organisations, including the Xi’an Chinese Painting Academy.

Nowadays, the Gao Family Mansion acts as a beacon of ancient culture in the city of Xi’an. Every day, performances of traditional Chinese opera and Shadow Puppetry take place on its main stage. Shadow Puppetry is a type of performance that uses simple colourful figures made from leather or paper to act out its stories and is believed to have originated in Shaanxi province during the Han Dynasty (206 BC–220 AD). In-keeping with this local flavour, both the opera and shadow puppet shows at the mansion utilise the local dialect of Shaanxi province and the stories they tell revolve around popular folk legends. These lively performances are complemented by classes on the traditional Chinese art of papercutting and peaceful tea ceremonies at the courtyard teahouse.

China, Xi’an, The Gao Family Mansion, overzicht van de prijzen voor de kaartjes.

Het complex is zo’n 400 jaar geleden aangelegd en heeft, net zoals alles in China, veel meegemaakt. Er is maar weinig informatie bij de voorwerpen. Dus wat je ziet en hoe oud het is blijft een beetje gissen. Maar indruk maakt het wel.

In het complex was ook een theater. In ieder geval voor de Chinese opera.

Een deel van de wanden rond de ruimte waar toeschouwers naar het theater konden kijken.

The Gao Family Mansion, The Yingzi Hall.

The Gao Family Mansion, The Ningrui Hall.

The Gao Family Mansion, de benedenverdieping in de Zuidvleugel. Boven woonde de jonge ongehuwde vrouwen. Hopelijk niet te veel want de vlieroppervlakte is beperkt.

Argus in China

Posted on juli 8, 2024 by Argusvlinder

Het was al goed zichtbaar in Dunhuang:
er wonen heel veel Moslims in China.
Bij eerdere bezoeken aan onder andere Beijing en Shanghai was me dat
niet zo opgevallen. Maar in Dunhuang werd het heel duidelijk.
Ook als je de geschiedenis van China een beetje meer begint te begrijpen
snap je dat dit het geval is. In Xi’an is er dan ook een Moslimwijk.
Daar ging ik naar op zoek en vond die best snel.
Tijdens de dagen in Xi’an ga ik er meerdere keren naar toe,
overdag en in de avond.
Bij toeristen heet Xiyangshi ook wel Snack street, en voor eten
heb ik een zwak.
Die middag maak ik dus kennis met Xiyangshi.

Eten is in Azië meestal geen probleem. Eetgelegenheden te over. Dit is een beeld in een straat die dient als, zeg maar, de inleiding.

Het ziet er allemaal heerlijk uit. Zo ruikt het ook en de kleuren. Let maar op….

Een stukje verder en dan links af is Xiyangshi. Het is er druk en het zal er steeds druk zijn. Er zijn Westerse toeristen maar niet veel. De meeste toeristen komen uit China maar vermoedelijk zijn veel mensen lokaal. Het is een ‘voetgangersdomein’ waar ‘bedienend verkeer’ is toegestaan. Let op je hielen.

Argus in China

Posted on juli 6, 2024 by Argusvlinder

Xi’an is een grote stad. De eerste hoofdstad van het verenigde China. Het centrum heeft al heel lang een stadsmuur. Die is er nog steeds al is niet duidelijk wat daarvan nog origineel is. Nu is origineel altijd een moeilijk concet bij architectuur. Maar als je nu wilt ervaren hoe dat was dan is dit het enige waarmee je het moet doen. Dus ik ging op de eerste dag van mijn verblijf ‘op zoek’ naar die muur. Dat is niet zo moeilijk. Je neemt een richting en je gaat lopen. De stadsmuur is een rechthoek dus je komt hem vroeger of later tegen. Het is ochtend en het regent. Het zal nog veel regenen. Op mijn wanteling liep ik langs een theater waar deze sociaal realistische kunst stond.

Dit is wat er nog te zien is van de wachttoren aan de noordkant van het centrum. In sta aan de buitenkant van het centrum. Ik kijk dus richting centrum. De moderne wegen zijn ingepast om de muur te laten bestaan. Anyuan Gate, North Gate Watchtower.

Tot 1911 bestond het uit drie gebouwen. De wachttoren is een van die complexen. Er zou ook nog een poorttoren en een hoektoren zijn. In 1911 is een deel verbrand in de 1911 revolutie. Dat is niet de Communistische revolutie maar de revolutue die een einde aan de laatste dynastie van China, de Qing Dynastie, maakte.

Dit is de binnenkant van de wachttoren. Gezien van straatniveau.

Dit is op het niveau van het loopgedeelte van de muur.

De stadsmuur. De regen neemt nog niet af.

Vanaf de stadsmuur kijk je zo het centrum van de stad in.

Zoals overal in China zijn er overal bewakers of oppassers en schoonmakers. Op de muur waren af en toe fietsers. Meestal met mountainbikes.

Op de korte en lange zijdes van de muur zijn voorzieningen voor soldaten, materiaal, enz.

Langzaam gaat het minder regenen.

Argus in China

Posted on juli 2, 2024 by Argusvlinder

In dit bericht neem ik je mee van Lanzhou met de hoge
snelheidstrein naar Xi’an. In Xi’an duurt het nog even
voordat ik bij mijn hotel in het centrum ben.
Daar ga ik op zoek naar iets te eten en doe de eerste
indrukken op van deze enorme en drukke stad.
Xi’an is groot, heel groot.
Maar ik begin in Lanzhou.

In Lanzhou maak ik in de vroege ochtend nog een foto van de hotelkunst in mijn kamer. Eerder zag je een tegel uit de badkamer. Maar dit hing in de buurt van het bed.

Vervolgens met een taxi naar het station met de hoge snelheidstreinen. Als je bij zo’n (altijd groot) station aankomt is er vaak maar één deur open waar mensen een voor een naar binnen kunnen. Dan controleert men je ticket en je paspoort. Je bagage gaat door de x-ray apparatuur. Daarna stap je de stationshal binnen. Dan is dit zo’n beetje het beeld.

Dan ga je op zoek naar de wachtruimte. Dat is in de nieuwere stations niet een afgesloten ruimte of zo. De hal staat vol met stoelen en je zoekt een beschikbare plaats in de buurt van het volgende controlepunt van waar je later toegang krijgt tot het perron. Neem plaats.

Dit soort grote borden geven aan bij welke perrons je bent (A14 en A15) en tonen ook de eerstvolgende vertrekkende treinen. Natuurlijk ook hier reclame. Als het tijd is dan moet je nog een keer door de ticket en paspoortcontrole.

Zo’n reis verloopt dan verder prima.
Je zoekt je wagon op, allemaal duidelijk aangegeven.
In de wagon zoek je de stoel.
Zorg wel dat je niet meer tijd neemt dan strikt nodig.
Kom niet te laat bij je trein.

In de buurt van het hotel vind ik een restaurant men een menu in het Cginees en Engels. Mensen die alleen zijn of alleen ergens gaan eten zie je niet veel. Veel restaurants (niet allemaal) zijn typisch ingericht op groepen. Vier, zes of meer, geen probleem. In het restaurant waar ik ging eten zag ik bijvoorbeeld groepen winkelende dames, een hele ploeg van een bouwplaats enz. Gerechten zijn daar ook op afgestemd. Dus ik nam niet een gangbaar gerecht maar 2 bijgerechten. Meer dan genoeg rijst voor mij alleen en gebakken boontjes met knoflook. In Xi’an eet ik ook op avondmarkten of bij kraampjes die vaak een product verkopen maar één keer per dag bij dit restaurant. De specialiteit van het restaurant (legde later mijn vriend uit toen ik hem een foto van het restaurant liet zien) was gestoomde vis. Ik zag veel groepen dat eten. Men kreeg een brander op tafel en een in zilverpapier varpakte grote vis die liggend op een platte schaal met wat water, op de brander ging. Het zag er heerlijk uit maar de vis was veel te groot voor 1 persoon en Engels werd er niet gesproken. Bij de rijst een lepel, bij de boontjes stokjes.

Bijna naast de deur van het hotel is iedere dag (dat ik er was) een avondmarkt. Eten, eten, eten. Kleurrijk, geurend, druk. Heerlijk.

Als je niet meteen ziet wat iets is dan kun je het maar het best proberen. Veel tofu.

Als ik de wijk uit loop naar een van de hoofdwegen van de binnenstad dat zie je in de avond meteen de Bell and drum Tower. Er is een kruispunt om dit complex heen gedrapeerd. Je steekt hier niet zomaar over met al het verkeer. In de buurt van kruispunten zijn er voetgangerstunnels. In de tunnels nog meer winkels en ze stellen je in staat om snel een of meerdere keren over te steken zonder bovengronds te komen.

In de buurt van een groot winkelcentrum, naast de Bell en drum Tower, zie ik deze dames in ‘traditionele’ kleding. Het zijn moderne kledingstukken en mij is niet helemaal duidelijk hoe authentiek ze zijn. Maar het geeft een mooi beeld.

Een klein deel van de avondmarkt.

Bij het winkelcentrum, op een brede ballustrade, staan veel jonge mensen filmpjes op te nemen die naar ik vermoed hun weg wel vinden naar de Chinese sociale media.

Ter voorbereiding op volgende berichten een tekst van Wikipedia:

Xi’an is een stad in China. Het is de hoofdstad van de provincie Shaanxi. Xi’an is het oostelijke eindpunt van de Zijderoute. In vroeger tijden werd het Chang’an genoemd, dat ‘lange vrede’ betekent. Tijdens de Tangdynastie (618-907) was het de hoofdstad van China met een bevolking van 1 miljoen inwoners op een oppervlakte van 84 km², waarmee het de grootste stad op aarde was.

De bevolking groeit sterk en bedroeg in 2020 10,9 miljoen inwoners. Xi’an heeft, mede als gevolg van de Zijderoute, ook een grote moslimwijk met de van oorsprong 1250 jaar oude Grote Moskee van Xi’an.

De stad vormt het hart van het begin van de Chinese beschaving. De Qin-dynastie, de eerste dynastie die China verenigde, had vlakbij zijn hoofdstad. Het graf van keizer Qin Shi Huangdi met het bijbehorende Terracottaleger, is vlak bij de stad te bezichtigen.

Argus in China

Posted on juni 27, 2024 by Argusvlinder

Met China ben ik nog lang niet rond maar met dit bericht
komt wel een einde aan het meer dan fantastische bezoek
aan het Provincial Museum of Gansu.
Lanzhou was een vermoeiende dag, veel gelopen. Dus in de
avond bleef er weinig fut over om nog een restaurant te
zoeken. Het werd een Chinees fastfood restaurant.

Het museum toont een hele rij met dergelijke beelden. Groot. Ze staan achter glas en daarom zie je op de foto een klein stukje groen van een verlichting die naar de nooduitgang wijst. Het spiegelt. China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Painted clay sculpture of Danapati Bodhisattva, Tang Dynasty, 618 – 907 AD, Tiantishan Grottoes, Wuwei City.

De Tiantishan Grottoes zijn een groep van zo’n 20 grotten
waarvan er blijkbaar een aantal in het Provincial Museum of Gansu.
In de grotten staan ze geregeld in groepen al dan niet rond Buddha.

dāna-pati: An almsgiver, or a person who offers alms to others including the Buddha and Buddhist Order. Dāna means to donate and also gift, and pati means master, lord, or owner.

Meer dan manshoog. Painted clay sculpture of attendant Bodhisattva, Tang Dynasty, 618 – 907 AD, Tiantishan Grottoes, Wuwei City.

Mural with image of Bodhisattva, Northern Liang Dynasty, 401 – 445 AD. Je zou in de musea graag meer informatie zien. Maar dit is wat ik heb.

Mooi maar eigenlijk geen provenance: Koran, Qing Dynasty, 1636 – 1911 AD. Donated.

Zo’n intrigerend voorwerp. Een kussen van porcelein: Porcelain pillow with tiger design, Song Dynasty, 960 – 1279 AD. De centrale afbeelding is een tijger waarvoor je de hashtag #notatiger gebruikt. De vorm van het kussen is aflopend. Kijk maar eens naar de volgende foto, rechts zie je de zijkant.

Porcelain jar with incised peony design, Western Xia Dynasty (Tangut Empire), 1038 – 1227 AD, Collection (?).

Porcelain jar with black design against white grounding, Western Xia Dynasty, 1032 – 1227 AD. Unearthed at Xujiaping in Zhangxian County.

Eerder op de dag, toen het nog droog was, was ik deze jongen tegengekomen. Dit soort beelden zie je vaker bij banken en beursgebouwen.

Lanzhou ligt in een heuvelachtig terrein. Dit is het centrale en reguliere treinstation van Lanzhou. De hogesnelheidstreinen hebben vaak een eigen station aan de rand van een stad.

Zoals ik al aangaf: avondeten in een fastfood restaurant. Morgen weer verder met de hogesnelheidstrein. Dan reis ik naar Xi’an.

Argus in China

Posted on juni 25, 2024 by Argusvlinder

Er stond een vreemd voorwerp.
Het had nog het meest weg van de antenne die vroeger
bij ons op dak stond.
Het is wel een beetje een oneerbiedige vergelijking maar
ik weet niet goed hoe ik het voorwerp anders moet uitleggen.
Het was hoog, maar iel van volume.
Ik heb drie foto’s gemaakt maar geen is goed genoeg
om hier te tonen. Helaas. Ik heb ook geen foto van een tekstbordje
die er toch overal stonden. Dus dit voorwerp sla ik even over.
Maar als je houdt van paarden of kamelen kijk dan nog
even verder.

Met dit beeld maakt men veel reclame. China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Bronze galloping horse, Eastern Han Dynasty, 25 – 220 AD, unearthed in Leitai, Wuwei City. Drie poten in de lucht en de vierde staat net op een vogel.

Maar er is ook een indrukwekkende groep te zien. Hier een deel er van. Bronze galloping horses, a honored guard of horsemen and carts, Han Dynasty 202 BC – 220 AD, unearthed in Leitai, Wuwei City.

Ink painted wooden horses, Han Dynasty, 202 BC – 220 AD, unearted at Mozuizi in WuWei City.

Tri-color glazed pottery figurie of military official, Tang Dynasty, 618 – 907 AD, unearthed in Yejiabu, Qin’an Country.

Tri-color glazed pottery camel dragging figurine and a camel, Tang Dynasty, 618 – 907 AD, beide zijn opgegraven in Yejiabu, Qin’an Country.

Argus in China

Posted on juni 19, 2024 by Argusvlinder

In het Provincial Museum of Gansu in Lanzhou zag ik
een voor mij spectaculaire tentoonstelling:
Gandhara heritage along the Silk Road.
Maar het museum is op zich zelf ook al een interessant
museum. Nie gespecialiseerd in kunst of natuurhistorie
maar een museum met allelei voorwerpen waarvan de kern
uit Gansu komt. Gansu is ongeveer net zo groot als Zweden.
Het museum omvat bijvoorbeeld skeletten van pre-historische
dieren maar ook een Zijderoute-verzameling.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Stone reliquary (coffin) carved with relief, Five Dynasties (907-979) – Song Dynasty (960-1279), unearthed in 1957, Lintai County, Gansu, grey white sandstone.

Lycoptera, Liaoxi, vroeg krijt.

Bird shaped terracotta vessel with incised design, Qijia Culture, about 2000 BC.

Wikipedia:

De Qijia-cultuur (24e eeuw v.Chr. – 19e eeuw v.Chr.) was een cultuur in China die opbloeide in de Bronstijd, vooral in de gebieden rond de Gele Rivier, Gansu (het midden van Lanzhou) een het oostelijke gedeelte van Qinghai. De cultuur wordt gezien als een van de eerste Chinese bronstijdculturen. Johan Gunnar Andersson ontdekte het gebied in de buurt van Qijiaping (齊家坪), in 1923.

Bronze ornament with dog design, Shajing Culture, about 880 – 600 BC, Yushugou, Shuping, Yongdeng County.

Bronze he made for a count at Luan, Western Zhou Dynasty, 1046 – 771 BC, Baicaopo, Lingtai County.

Bronze elk, Warring States Period, 475 – 221 BC.

Argus in China

Posted on juni 14, 2024 by Argusvlinder

Het laatste bericht over de tentoonstelling
‘Gandhara heritage along the Silk Road’ in het
Provincial Museum of Gansu in Lanzhou (september 2023).

De schrijfwijze van de Boeddhistische begrippen en namen
op de informatiebordjes bij de voorwerpen lijken allemaal
het Sanskriet te volgen. Alleen heb ik niet al die
bijzondere lettervarianten gehanteerd.

In één beeld zie je hier drie momenten in het verhaal ‘The Buddha’s descent from the Trayastrimsa’: China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, 2nd – 3rd century, Peshawar Museum, grey schist.

The Seven Buddhas of the Past and the Maitreya bodhisattva, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist. Af en toe gaat het mis met het nemen van een foto van het tekstbordje daarom de tekst uitgetikt.

This work shows a combination of the Seven Buddhas of the past and the future Buddha Maitreya. Six of the Seven Buddhas, all in Buddha features, can be observed in the fragmented stone carving, body wrapped in an overrobe (Samghati) or right shoulder and arm exposed, standing evenly spaced; Maitreya, as the future Buddha, is still bodhisattva, therefore stands on one side, dressed in Bodhisattva attire. All seven Buddha’s and Maitreya perform Abhayamudra. The inscription on the front of the rectangular pedestal means “Offerings to all Buddhas”.

The Seven Buddhas of the past refer to Sakyamuni and the six Buddhas that preceded his appearance in the world, namely Vipasyin, Sikhim, Visvabhu, Krakucchandra, Kanakamuni, Kasyapa.

The Buddha in abhaya mudra, 4th – 5th century, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Head of bodhisattva, 2nd – 3rd century, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Bodhisattva Maitreya, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Argus in China

Posted on juni 11, 2024 by Argusvlinder

The Three brothers from the clan kasyapa practiced fire worship and had a religious community of a thousand disciples. When the Buddha visited Mahakasyapa, he asked to stay in the fire chamber for the night. Mahakasyapa told the Buddha that there was a vicious naga, and it was not safe inside. The Buddha did not show any fear and insisted on staying. After entering the fire chamber, the Buddha entered dhyana, subdued the naga, and imprisoned it in his bowl. Mahakasyapa was thus convinced and xxed his disciples to convert and join the samgha. The Buddha stands on the left side of the relief, holding a bowl in his left hand, a snake coiled in the bowl with its head raised and stretch out. At the feet of the Buddha, fire worshopers are crawling on the ground, showing the legend of the “Conversion of the Vicious Naga”.

Vaste bezoekers van mijn blog weten dat als ik kunst fotografeer ik ook de toelichting bij het werk fotografeer. Maar dat gaat wel eens mis. Zoals bij dit werk waar een paar letters aan de linkerkant zijn weggevallen. Daarom heb ik de tekst overgenomen en de missende letters, daar waar ik dat kan, ingevuld. China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Conversion of the Vicious Naga, 2nd – 3rd century, Sahri Bahlol, Mardan District, Peshawar Museum, grey schist.

The present work shows Sakyamuni at his first sermon in the Deer Park in Sarnath. The figure has a seperate usnisa which is relatively dispositional, and wears a robe with the right shoulder exposed, and the folds of the garment are of carving with smooth lines. The features of the figure are well formed, with a high nose bridge, deep set eyes, and a mustache on the lips. The robustness of the body is visible and is a Gandhara statue from its heyday.

Bust of the Buddha in dharmacakra mudra.

The Miracle at Sravasti or Amitabha, 3rd – 5th century, Takht-i-Bahi, Mardan District, Peshawar Museum.

Miracle at Sravasti, 2nd – 3rd century, Sahri Bahlol, Mardan District, Peshawar Museum, schist.

King Udayana presents the Buddha image to the Buddha, 2nd – 3rd century, Sahri Bahlol, Mardan District, Peshawar Museum.

Argus in China

Posted on juni 9, 2024 by Argusvlinder

Dat ik de tentoonstelling ‘Gandhara heritage along the Silk Road’
kon bezoeken was zo’n enorm geluk.
Ook als ik nu aan de blogberichten werk geniet ik daar nog van.
In september vorig jaar was ik 1 hele dag in Lanzhou, toen ging
ik naar het Provincial Museum of Gansu.
Niet gereserveerd maar kon toch aan een kaartje komen.
Het was er erg druk. Ook zonder de tentoonstelling is dit
een heel interessant museum.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, The Great Departure, 3rd – 4th century, Mardan District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

Visit to the Ascetics, 2nd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.

Het is voor mij altijd een beetje lastig om naar deze voorstelling te kijken maar ik neem aan dat het voor niet-Christenen ook ingewikkeld is om naar een gekruisigd persoon te kijken. Fasting Siddhartha, 3rd – 4th century, 1911 Jamal Garhi, Mardan District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Wikipedia:

The ruins of Jamal Garhi were first discovered by the British explorer and archaeologist Sir Alexander Cunningham in 1848. The stupa at the site was opened by Colonel Lumsden in 1852 but little of value was found at the time. In 1871, the site was excavated by Lieutenant Cromten, who unearthed a large number of Buddhist sculptures which are now part of the collections of the British Museum and the Indian Museum in Calcutta. At the monastery a Kharoshti inscription (The Kharoṣṭhī script (Sanskrit: 𐨑𐨪𐨆𐨮𐨿𐨛𐨁𐨌), also known as the Gāndhārī script, was an ancient Indic script used by various peoples from the north-western outskirts of the Indian subcontinent (present-day Pakistan) to Central Asia via Afghanistan.) was also discovered which is now kept in Peshawar Museum.

Meditation in the Indrasailaguha, 3rd – 4th century, Mamane Dheri, Charsadda District, Peshawar Museum, grey schist.

Wikipedia:

The Indrasala Cave, also called Indrasila Guha or Indrasaila Cave, is a cave site mentioned in Buddhist texts. It is stated in Buddhist mythology to be the cave where Buddha lived for a while, and gave the sermon called the Sakkapañha Sutta to deity Indra.

In the Sakkapañha Sutta sermon, the Buddha addresses Sakra (also known as Indra) accompanied by Pancasikha (also known as Kubera). After some harp-playing by Pancasikha, Indra asks 42 questions to the Buddha, which he answers. The teachings in this Indrasala Cave Sutta is, in part, the basis for the Theravada tradition of punna (earning merit) and varam (favor).

In een volgend bericht nog meer van deze tentoonstelling.

Argus in China

Posted on juni 5, 2024 by Argusvlinder

Net als al een paar oudere berichten komen al de voorwerpen
in dit bericht van de tentoonstelling Gandhara heritage along
the Silk Road – A Pakistan-China joint exhibition.
Deze tentoonstelling zag ik in Lanzhou, in het
Provincial Museum of Gansu.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Plinth with Bodhi tree (Pippala tree) decoration, 2nd century, Peshawar Museum, grey schist.

(Detail of) Standing Buddha, 1st -2nd century, Peshawar Museum, schist.

Interpretation of Maya’s dream, 2nd – 3rd century, Mardan, Guides Mess, Peshawar Museum, schist. Voor alle duidelijkheid: in het onderschrift bij de foto’s ziet u vaak de ‘naam’ van de voorstelling, de tijd waarin het voorwerp is gemaakt, de vindplaats gevolgd door het museum waar het stuk normaal verblijft en het materiaal waarvan het voorwerp gemaakt is.

Wikipedia:

Queen Maya’s Dream is an episode in the story of the life of The Buddha, representing his conception by his mother Queen Maya. It is a common scene in the life of Buddha in art, showing Maya asleep on her side having a dream. Of depictions including Maya, only the birth scene is more common. The incident is seen in several Buddhist sites like Barhut, Sarnath, Amaravati Stupa, Nagarjunakonda, Ajanta, other Gandharan sites, and sites in Central, South-East and East Asia. It is the first scene in the sequence of images telling the story of the birth of the Buddha.

Birth scene of Siddhartha, 3rd – 4th century, Saidu stupa (Saidu Sharif I), Swat District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

Bridal procession, 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

Het is heel jammer dat er geen cattalogus verkrijgbaar was
van de tentoonstelling. Er moet heel wat te vertellen zijn
over deze prachtige voorwerpen.

Stone stupa, period from the Western Wei (535 – 557) to Northern Wei (386 – 535), fine sandstone, height 107cm.

Argus in China

Posted on mei 29, 2024 by Argusvlinder

Weer een vervolg op die mooie Gandhara-kunst.
Ik zag deze collectie in het Provincial Museum of Gansu in Lanzhou.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Fragment of a canopy depicting four kinnaras among lotus, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

A donor figure with a candle, 2nd – 3rd century, Swat District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Kiss scene, 3rd – 4th century, Butkara, Swat District, Swat Museum, soap stone.

Monk holding a lamp, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist. Op de voet staat: ‘Bhiksu Dharmadeva’s statue’.

Wikipedia:

bhikṣu, commonly translated as “monk,” has at least three possible meanings:
(1) someone who begs;
(2) someone who has taken the highest level of Buddhist ordination; and
(3) someone who has destroyed mental afflictions.

Benefactor with cylindrical reliquary, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Swat Museum, schist.

Love scene and Vihara (Buddhist temple), 1st – 2nd century, Butrag, Swat District, Swat Museum, grey schist.

Amorino (mythical figure) teasing a lion, 2nd – 3rd century, Ramdas Collection (een verzameling sculptures left by Shri Ramdas, an antique dealer of Rawalpindi who migrated to India in 1947), Rawalpindi, National Museum of Pakistan, Karachi grey schist. #notalion.

De tekst is waarschijnlijk niet leesbaar. Daarom: The relief shows a male lion crouching on the ground with his head raised; an amorino is riding the lion mischievously. The French scholar Alfred Foucher described this image as ‘a statue of Eros on a lion in heat’. In Hesiod’s Theogoney, Eros os the primordial god born after Chaos, Gaia, and Tartarus, who inspired the fertility of the gods.

Wikipedia:

The Theogony i.e. “the genealogy or birth of the gods” is a poem by Hesiod (8th–7th century BC) describing the origins and genealogies of the Greek gods, composed c. 730–700 BC. It is written in the Epic dialect of Ancient Greek and contains 1022 lines. It is one of the most important sources for the understanding of early Greek cosmology.

Alfred Charles Auguste Foucher (1865–1952), was a French scholar, who argued that the Buddha image has Greek origins. He has been called the “father of Gandhara studies”,

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Categorie archief: China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: