Theebloem / Blooming tea

Vanochtend heb ik voor het eerst thee gemaakt met een theebloem.
De thee was heerlijk en het avontuur was geweldig.
Dit leidde natuurlijk tot een serie foto’s.





Het begint met het tevoorschijn halen van de theepot.






Camera op statief, even een testfoto.






De pot gevuld met warm water zodat de pot op temperatuur komt.






De theebloem uitgepakt.






Theebloem in de theepot.






Water erbij.






Het ontluiken kan beginnen.






Langzaam komt hij open.






Nog een beetje verder.






Daar is de bloem.






Van dichtbij.






Mijn theeglas staat klaar.
























Zo komt de bloem volledig tot zijn recht.






Ook van boven een mooi gezicht.






Kan zo in de Allerhande.






En dit is het trieste einde van de theebloem.





Zoals eerder al aangegeven heb ik er nu nog zes.
Dus ten minste tot het einde van dit jaar kan ik vooruit.

Een van mijn Chinese kenissen schreef me een kort verhaal
over het ontstaan van het gebruik om thee te drinken in China.

Chinese tea was primarily used as a medicine.
During the spring and autumn period Chinese people
chewed tea leaves and enjoyed the taste of the juice itself.
In the next stage tea was cooked like a soup.
Tea leaves were eaten along with soup.
During the Qin dynasties the simple processing of tea emerged.
Tea leaves were pressed into balls, dried and stored.
When served tea balls were crushed and mixed with green onion ginger
and then boiled in teapots.
This is the point where Chinese tea turned from a medicine
into a bevorage.
Also it marked the begining of Chinese tea being used to treat guests, etc.

Vertaling:
Chinese thee werd in de eerste plaats gebruikt als medicijn.
Tijdens de lente en herfst kauwden Chinezen op de theebladeren
en genoten van het sap uit het blad.
Een volgende stap was dat men theebladeren ging koken
als een soort soep.
De theebladeren werden met de soep opgegeten.
Tijdens de Qin-dynastie ontstond het proces van theezetten.
Theebladeren werden tot balletjes gevormd, gedroogd en bewaard.
De theeballetjes werden bij het serveren geplet en gemengd met
groene ui en gember en vervolgens gekookt in een theepot.
Vanaf dat moment veranderde thee van een medicijn
in een drankje voor het genot.
Vanaf dat moment ontstond de gewoonte gasten met
Chinese thee te verwelkomen.

Europalia: China





Europalia China.




Europalia is een groot cultureel evenement in Belgie.
Iedere (een) twee jaar wordt een land (of stad) gekozen
als het centrale thema.
Vervolgens zijn er tentoonstellingen, theatervoorstellingen, muziek, ballet,
film, concerten, voordrachten, debatten enz.
In 1969 bezochten ruim 180.000 bezoekers de evenementen rond Italie.
In 2005 bezochten meer dan 1.000.000 mensen de eventementen
rond Russia..

Deze editie staat China centraal met grote tentoonstellingen en evenementen
rond de thema’s: onsterfelijk China, hedendaag China, kleurrijk China
en China en de Wereld.

Ik ga zelf naar:

= Zoon van de hemel:

250 stukken getuigen van de macht en rituelen van meer dan 200 zonen van de hemel. Zowat de helft van de voorwerpen werd nog nooit buiten China getoond. Dit unieke ensemble omvat onder andere bronzen offervaten, een verbluffende jaden lijkwade, keizerlijke gewaden en bijhorend vaatwerk voor de offers aan de hemel, de aarde, de zon en de maan, astronomische instrumenten, beschilderde rollen die een kijk geven op het leven van de keizers alsook een ensemble van keizerlijke portretten.



= Het Orchideexc3xabnpaviljoen, De kunst van het schrift in China:

het belang en de rol van het schrift en de kalligrafie in de Chinese cultuur (wordt) ontsluierd. De gevarieerde themaxe2x80x99s, die de evolutie van de klassieke tot de hedendaagse cultuur overspannen, en daarbij de politieke en literaire rol of simpelweg de esthetische waarde belichten



Wil je meer weten?
volg dan de volgende link.
Bezoek Europalia !, klik hier

Op zoek naar het moderne China

Heel wat jaren geleden heb ik dit boek gekregen/gekocht.
Het is een boek dat de moderne geschiedenis van China beschrijft.
Het boek is in 1990 verschenen onder de titel The search for modern China.
Het is geschreven door Jonathan Spence.
Deze meneer wordt op het internet door verschillende bronnen
aangeduid als een van de grootste sinologen van onze tijd.
Ik heb het boek al een keer gelezen en ben van plan
een gedeelte opnieuw te lezen:
de hoofdstukken 14 en 15 van deel III.
Hoofdstuk 14 als inleiding en om hoofdstuk 15 is het mij
eigenlijk te doen.
Daarin komt aan de orde de rol van Japan in China en met name
het zogenaamde Mukden-incident.
Al in 1905 zet Japan voet aan de grond in China.
Eerst door een pacht overeenkomst.
Later door de gebieden van de pachtovereenkomst militair te bezetten.
De Japanse overheid stimuleerden de migratie van Japanners
naar het vaste land van China.
Op 4 juni 1928 wordt door een groep Japanse militairen
door een bomaanslag op een trein, Zhang Zuolin vermoord.
Zhang Zuolin was een van de krijgsheren die,
na het einde van het Chinese keizerrijk,
de macht had in Mantsjoerije.
De spaningen stijden, Chiang Kai-shek wordt steeds belangrijker
als leider van Nationalistisch China en op 18 september 1931,
wordt een spoorlijn opgeblazen.
De Japanners geven de Chinezen de schuld en rukken op om
hun belangen veilig te stellen.
Maart 1932 is dan heel Mantsjoerije in Japanse handen en
wordt de staat Manshxc5xabkoku in het leven geroepen.

Wikipedia beschrijft de gebeurtenissen van 18 september 1931
als volgt:


de militaire actie die ondernomen werd door het Japanse Kantxc5x8d-leger (xe9x96xa2xe6x9dxb1xe8xbbx8d,Kantxc5x8dgun) in de nacht van 18 september 1931. Het begrip omvat echter veel meer dan dit alleen. Het Mantsjoerije-incident staat symbool voor de gehele politiek die Japan heeft doorgevoerd in Mantsjoerije, vanaf het ontwikkelen van het Kantxc5x8d-pachtgebied (xe9x96xa2xe6x9dxb1) tot en met het oprichten van de onafhankelijke staat Manshxc5xabkoku (xe6xbax80xe5xb7x9exe5x9bxbd). Het Mantsjoerije-incident is een cruciale factor in de ontwikkeling van militarisme en imperialisme in Japan.







Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China/The search for modern China.




Aanleiding voor mijn interesse in deze episode
van de Chinese geschiedenis is dat ik onlangs in Shenyang
in het museum ben geweest dat speciaal is gebouwd
ter herdenking van en herinnering aan 18 september 1931.





Jonathan Spence, Op zoek naar het moderne China, Index.






Troepenbewegingen rond het Mukden-incident, 18 september 1931.




Het museum dat ik in Shenyang bezocht
is een combinatie van een museum en een herinneringsmonument
voor die mensen die omgekomen zijn als gevolg van de
Japanse bezetting van China en speciaal van dit deel van Noord-China
dat vroeger Mantsjoerije heette.





Het monument voor 18 september 1931.






Het eigenlijke museumgebouw.






Herdenkingshal bij binnenkomst van het museum.





Theebloem

Ik heb het altijd al een keer willen kopen.
Gisteren zag ik theebloemen op het internet
en heb er gelijk een besteld.
Vandaag al binnen!

Hoe de thee zal smaken weet ik nog niet.
Dat ga ik zaterdag of zondagaanstaande eens uitvinden.

Wat ik gekocht heb heet ‘Grandma’.
Het is groene thee met jasmijn en chrysant.
Afkomstig uit Tai Lao Shan, Fujian, China.





Dit zat in de brievenbus.






Uitgepakt.






Iedere theebloem individueel verpakt.






Samen in een leuk zakje.






Met gebruikshandleiding.




Nu eerst een kop thee

Vanochtend heb ik eerst eens een kop thee gezet
met de nieuwe Honey Chrysanthemum Drink.
Ik denk dat het niet echt thee is.
Maar het heeft zeker de bloemige smaak die ik me herinner uit China.
Nu ben in inmiddels begonnen aan een glas Jasmijn thee.





Het theeglas staat klaar, het ‘theezakje’ is al open.






250 ml heet water erbij en klaar.





Chinese thee

Mijn Chinese collega drinkt veel warm water tijdens het werk.
Nederlanders pakken eerder naar koffie of thee.
In China heb ik zelf ook heel wat thee gedronken.
Ook tijdens de maaltijd.
Ik dacht dat kan ook in Nederland.
Dus voor thuis en op mijn werk heb ik even wat Chinese thee gehaald.
Natuurlijk is dat ook op de Argusvlinder te zien.





Drie verschillende soorten: groene thee, jasmijn thee en thee met bloemen.






Hier de verschillende theezakjes.





China: kunstschatten

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.


Voorkant van de folder.


Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.


Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.


Vervolg introductie.



Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.


In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.


Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.


Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.


Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.


Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.


Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.


Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.


Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.


Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.


Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.


Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.


Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen
, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.


De catalogus.


De afbeelding op de kaft.


China: in vogelvlucht

Tijdens mijn korte vakantie door China ben ik in Beijing geweest,
Shenyang (ook bekend als Moekden of Mukden) en Baotou (Binnen Mongolie).
Ik was er voor een bruiloft en om deze steden en hun omgeving te zien.
Hieronder een eerste indruk.
De prive-foto’s buiten beschouwing gelaten.
Ik had mezelf de opdracht gegeven maximaal 25 foto’s te selecteren.
Het zijn er iets meer geworden.





Tijdens mijn eerste lunch in China: duif.


















Keizerlijke troon.






Ingang Verboden Stad, Tiananmen Square, 2 oktober 2009.






De Grote Muur.






Chineese Muur.






Kylin, magisch dier als bewaker bij de Minggraven.






Het Vogelnest (Birds nest), Olympische Spelen 2008, stadion van onder andere de openings- en sluitingsceremonie.






Beijing, food market, Donghua Men, stalletjes waar je ’s avonds allerlei lekker eten kunt kopen.






Glamour in Beijing.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, de draak, symbool van de keizer.






Beijing, Verboden Stad.






Kunstschatten in het Paleismuseum, Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, beslag op de paleisdeuren.






Keizerlijke weg.






Beijing, Verboden Stad.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad, Keizerlijke tuin.






Beijing, Verboden Stad.






Shenyang, Beiling park.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji en keizerin Xiao Duan Wen.






Shenyang, Noordelijke tombe van de Qing keizer Huang Taji.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Mao, Barrack Obama, Kobe Bryant, Michael Jackson.






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, kunstschatten in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, voorstelling in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, drie dames in het keizerlijk paleis (Qing Dynastie).






Shenyang, Zhongshan Square, Mao monument.






Baotou, Dzjengis Khan.






Baotou, Tara Enkhsaikhan, yurts.






Baotou, Mongoolse klederdracht.






Baotou, prei op de markt.






Baotou, woestijn.






Baotou, de witte kameel.






Baotou.






Baotou, woestijn.






Baotou. jiaozi bij het afscheid





China: geld

Het geld in China heet Renminbi.
Renminbi bestaat in munten en papiergeld.
Er zijn munten van 5 fen,
van 1, 2, en 5 jiao,
en van 1 yuan.
Briefjes zijn er van 1, 2 en 5 jiao,
en van 1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 yuan.

Ik heb erg weinig muntgeld gekregen in China.
De ouders van bruid en bruidegom hebben me geholpen
wat munten bij elkaar te krijgen.
Ik heb ook nog bankbiljetten gekocht die werden aangeboden
als geld uit Mongolie.
Maar of dat ook werkelijk zo is vraag ik me af.
Ik kan het geld niet vinden op het internet.

19/10/2009
Vandaag nogmaals op het internet gezocht.
Nu met Engelse zoekwoorden.
Inderdaad betreft het hier Mongools geld.
Zie voor de afbeeldingen verderop.


Muntgeld.


Yuan, voorzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan, achterzijde.


Detail van de Yuanbiljetten.


Detail van de Yuanbiljetten.


Yuan en jiao, voorzijde.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Detail van de biljetten.


Yuan en jiao, achterzijde.


Detail, biljet uit 1953. Zie ook de verschillende talen.


Jiao, beide zijdes.


Detail.


Een yuan.


Mongools geld (?).


Detail.


Naam van het geld (?), lijkt wel Russisch.


Lijkt wel Russisch.


Mongools geld (?), voorzijde.


Mooi vind ik het wel.


 

China: de uitnodiging

Voor de bruiloft is de volgende uitnodiging rondgestuurd.





De uitnodiging, centraal, in het hart, het symbool voor ‘double happiness’.






Ik vermoed dat dit de namen van bruidegom en bruid zijn. Ga ik nog navragen.


23/10/2009
Ik heb inmiddels navraag gedaan.
Het zijn niet de namen van de bruid en bruidegom.
Het is een aanduiding voor een romantische
en gelukbrengende bijeenkomst.
Klassiek Chinees met versiering.




China: het cadeau

Ik ben weer terug uit China.
Voor een kort bezoek en een bruiloft ben ik naar China geweest.
Mijn eerste bezoek aan China.
Voor de bruiloft wilde ik een cadeau maken.
Niet zozeer voor de bruid en bruidegom maar voor hun ouders.
Het idee was dat die ouders hun kinderen niet vaak zien.
Ze zien ze al helemaal niet in Nederland want daar zijn ze nog nooit geweest.
Ik heb een foto van het bruidspaar gemaakt in Nederland
en dat wil ik combineren met hun namen.
Geschreven in Chinese karakters.
De techniek die ik daarbij wil gebruiken is die ik zopas geleerd heb
bij het schilderen van miniaturen.
In augustus ben ik begonnen met de eerste tests.





Het idee was om uit te gaan van handgeschreven karakters.






Die dan verven met zelf gemaakte verf op basis van rode bolus.






De rode bolus die ik gekocht heb is in de vorm van een brok aarde.






Die moet ik dus eerst vergruizen.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.






Gereed om te mengen met het bindmiddel.






Klaar voor gebruik.






Een eerste poging.




In augustus heb ik toen toch het idee opgevat om niet te vertrekken
van handgeschreven Chinese karakters maar van geprinte Chinese karakters.
Ik heb een paar verschillende soorten rood papier gekocht
(de achternaam van de bruidegom is Zhu wat ‘rood’ betekent).
Ook de lijm en het bladgoud is ander materiaal dan ik
bij de cursus heb gebruikt.
Dus moet je eerst met de verschillende eigenschappen leren werken.





De geprinte Chinese karakters.






Uitgeknipt.






De achterkant ingewreven met rode bolus.






Dan de karakters overzetten op de verschillende soorten papier.












Daarna de karakters geverfd met rode bolus. In een miniatuur doe je dit om het bladgoud later een mooiere kleur te geven. Op rood papier is dit waarschijnlijk niet nodig maar het hielp wel om goed te kunnen lijmen.






Het materiaal: bladgoud en lijm.






Bladgoud op de juiste grootte maken.






Lijm aanbrengen.






Bladgoud aanbrengen en na drogen van de lijm het teveel aan goud verwijderen.






Het juiste papier kan nu gekozen worden en de definitieve werkwijze werd bepaald.




In september ben ik begonnen aan het eindproduct.
Ik zou op 1 oktober vertrekken dus veel tijd was er niet meer.
De lijsten gekocht en het juiste papier.
En dan aan de slag.





Materiaal gereed.












Namen aanbrengen.












Lijm en goud aanbrengen.
























Overtollig goud verwijderen.


















De namen zijn gereed.






Nu de naam, de foto en de lijst in elkaar zetten.






Twee stuks.






Dan inpakken. Volgens Schiphol mogen de lijsten in de handbagage.












Eerst in cadeaupapier.












Nog niet dichtplakken. Misschien wil de douane nog zien wat er in zit.






In beschermende folie.






Dichtplakken.






Klaar voor vervoer.





Toelichting uit China

Ik kreeg nog wat aanvullende informatie uit Beijing
over de afzettingen in de stad op 1 en 2 oktober 2009.
Het is dan 70 jaar sinds het uitroepen van de
huidige republiek van China.
Dit jaar zal de parade waarschijnlijk extra groot en
extra druk bezocht worden.
Er is in ieder geval een groot deel van de stad rond
de Verboden Stad (Forbidden City) voor het verkeer
worden afgesloten.
Blijkbaar sluit je dan ook je hotel.
Maar het probleem is vooralsnog opgelost.





Overzichtskaart van Beijing.






Detail, de horizontale streep, even onder het midden, is blijkbaar een onderdeel van de parade.





Een vingerwijzing

Er is op allerlei manieren ondersteuning georganiseerd
voor als ik naar China ga:

= in Beijing wordt ik opgevangen door een goede vriend,
van het bruispaar.
Iemands die in Beijing werkt voor een Nederlandse organisatie.
Die haalt me van het vliegveld en brengt me naar het hotel.
Hij gaat ook mee naar de Chinese muur.
Hij brengt me ook naar de train als ik uit Beijing wegga.

= In Shenyang
Volgens mij is daar een zoon van een oom die Engels spreekt
en die mij tijdens de bruiloft kan begeleiden.

= In Baotou
Daar ben ik samen met bruid en bruidegom die beide goed Engels spreken.
Voor de bruidegom is dit bezoek ook een toeristische attractie.

= Overal
Ik heb het telefoonnummer bij me waarop mijn kennissen in China
te bereiken zijn.

Maar mocht ik onverhoopt iets nodig hebben
dan heb ik het volgende boekje bij me:





Kaft en gebruikshandleiding van het boekje: Point it (wijs aan) door Dieter Graf.






Twee pagina’s op hun kant die allerlei aan te wijzen vormen van fruit en noten tonen.





Steeds weer verbaasd: Rent collection courtyard

In juni 1965 werd een groep van beeldhouwers
(onder leiding van beeldhouwer Ye Yushan)
door het provinciaal bestuur van Sichuan aan het werk gezet.
Ze produceerden 114 levensgrote kleifiguren
die het proces verbeelden van boeren
die hun pacht komen afdragen aan de landeigenaar.
De stroming waarbinnen deze beelden werden gemaakt
wordt socialistisch-realisme genoemd en kennen we ook van
bijvoorbeeld beelden uit de voormalige Sovjetunie.

Deze beeldengroep wordt de Rent collection courtyard genoemd.
Rent collection staat voor het inzamelen van pacht.
Courtyard is het Engelse woord voor binnenplaats of tuin.
De beelsen werden in 1965 opgesteld
op de binnenplaats van een voormalige landeigenaarswoning.

Dit propaganda werkstuk heeft de uitbuiting van de plattelandsbevolking
en de overwinning van het Volk als thema.

De beeklden zijn gegroepeerd in 6 ‘hoofdstukken’:
– de pacht brengen in de vorm van graan;
– de pacht onderzoeken op kwaliteit;
– de hoeveelheid graan vaststellen;
– het verrekenen van openstaande rekeningen;
– de betaling afdwingen;
– de opstand.

De beeldengroep was direct een succes (niet op de laatste plaats
door de ‘medewerking’ van Mao en de leiding van de communistische partij).
De propagandawaarde was enorm, zeker tijdens de ‘Culturele Revolutie’.
De Schirn Kunsthalle in Frankfurt
stelt een latere versie (1974-1978) ten toon
waarvan hieronder een paar afbeeldingen te zien zijn.

Tot mijn verbazing had ik van deze beeldengroep nog nooit gehoord.
Zo vind je iedere dag weer nieuwe zaken op het vlak van kunst
of in dit geval op het vlak van Kitch (?)


De betaling afdwingen.


De betaling afdwingen (detail).


Hoeveelheid graan vaststellen.


Deze foto werd in 1965 gebruikt als een van de voorbeelden van ‘de pacht onderzoeken op kwaliteit’.


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Sculptuur van schade en schande
Beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde in museum Beelden aan Zee
Dick van Broekhuizen

Dick van Broekhuizen is werkzaam als wetenschappelijk medewerker van het Sculptuur Instituut. Dit is een twee jaar geleden opgericht onderzoeksinstituut dat onderzoek faciliteert, verricht en entameert op het gebied van de moderne en hedendaagse, internationale beeldhouwkunst. Het Instituut is gehuisvest in museum Beelden aan Zee te Scheveningen.In museum Beelden aan Zee is van 19 juni tot en met 11 december van 2005 Xianfeng! beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde te zien, de eerste tentoonstelling in Nederland van hedendaagse Chinese beeldhouwkunst.Met het uitroepen van de Volksrepubliek China in 1949 werd meer ruimte geschapen voor beeldhouwkunst, mits in dienst van de staat. Die beeldhouwkunst is nog steeds Frans van aard maar onderhorig aan de didactische functies van kunst zoals Mao die had vastgesteld in zijn Yanean-toespraken in 1942. Later nemen de beeldhouwers de communistische monumenten in het Europese Oostblok en in de Sovjet Unie als voorbeeld. Onder het regime van Mao wordt de beeldhouwkunst geheel bepaald door dit socialistisch-realisme. De Rent Collection Courtyard (1965) is hiervan de exponent. Achttien amateurs, geleid door de beeldhouwer Ye Yushan maakten zes beeldengroepen die de uitbuiting van de landarbeider aan de kaak moesten stellen. In het landhuis van Liu Wencai, een (volgens het regime tyrannieke) landeigenaar uit Sichuan, werden de beelden in de Rent Collection Courtyard, de binnenplaats waar de huur van het land werd gexc3xafnd, opgesteld. De onderdrukking door de feodale heer en de positie van de arme boeren wordt in deze beeldengroep zeer pathetisch uitgedrukt. Er was in de jaren zestig nauwelijks vrije beeldhouwkunst.

Mijn Chinees bestek





Mijn Chinees bestek.





Ik eet in Nederland ook wel eens met stokjes.
Volgens L. is zelfs ‘wel eens’ overdreven.
Maar dat gebeurt slechts af en toe.
En om nou te zeggen dat ik daar heel goed in ben.
Voor die situaties waarin dat dus wat moeilijk is
neem ik maar wat bestek mee.

Gouden letters

De proefjes van vandaag zijn bedoeld om de lijm
en het bladgoud uit te testen.
Ik heb al eerder met vergelijkbaar materiaal gewerkt
maar het spul gedraagt zich toch telkens weer anders.
Daarnaast wil ik weten welke van de drie papiersoorten
het best werkt en de mooiste kleur geeft.
De bedoeling is om twee Chinese karakters te schrijven.
De voornaam van een persoon.
De naam schrijf je met ons alfabet: Jinfeng.
Je spreekt dan uit als Djinfung.





De voornaam uit de pc.






De karakters uitgesneden (5 bij 5 centimeter) en voorzien van rode bolus op de achterzijde.






De eerste karakter op papier.






De hele voornaam.


Eigenlijk vallen nu al twee papiersoorten af.
Een van de drie soorten gaat te veel bobbelen
als gevolg van het water in de temperaverf.





Geverfd met temperaverf van rode bolus.






Lijm en goud klaarzetten.






Even een goudblaadje doormidden scheuren.






Lijm aanbrengen.


Op het potje staat dat de lijn kant-en-klaar is.
Maar ik vind hem veel te dik.
Daardoor kun je hem niet goed aanbrengen.
Kunnen details niet goed aangegeven worden.
Ik ga voor het opbrengen van de lijm ook een ander kwastje kopen.
Dit is niet goed voor je penseel.





Goud aanbrengen, aandrukken en er af wrijven.


De lijm moet veel langer drogen dan ik gewend was
met de lijm die we op de cursus gebruikten.
Als je te snel het goud gaat wrijven ontstaan er gaten op plaatsen
waar dat niet de bedoeling is.





Drogen in de zon.


Niet alles is perfect gelukt
maar het was het doel van deze test om uit te vinden
wat werkt en wat niet.
Proef geslaagd.



Ter voorbereiding van mijn trip naar China





Chinees voor Dummies.




Ik wil de taal niet echt leren maar voor de gein.
Misschien pik ik een paar uitdrukkingen op die me kunnen helpen.
En het geeft me wat te doen totdat ik ga.

Wat ik er tot nog toe van gezien heb
zijn voor een Westerling de verschillende tonen het grootste probleem.
Schrijven moeten we niet eens proberen als je maar
zo’n korte tijd hebt als ik.