Categorie archief: China

China reisverslag / travelogue 13

Posted on by




De Chinese Muur: 03/10/2009

Met de taxi een dag op pad buiten Beijing.
Te beginnen bij de Chinese Muur, The Great Wall.

Wikipedia:

De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde
en stenen opgetrokken verdedigingswal
in het noorden van China.
De 6.259 kilometer lange verdedigingswal,
moest het Chinese Keizerrijk beschermen tegen
vijandelijke nomadische ruitervolkeren.
De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven
natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen),
heeft een lengte van 8.850 kilometer.

Het eerste deel van dit bouwwerk werd vanaf
circa 200 v.Chr. uit gestampte aarde opgetrokken
door de Qin-dynastie.
De eerste bouwsels waren aarden en lemen verhogingen
die aan de Romeinse limes deden denken,
maar uiteindelijk deed steen zijn intrede
en werden wachttorens gebouwd.
Tijdens de Tang-dynastie raakte de wal in verval,
maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368-1644)
werd de muur hersteld en verlengd.
Ook werden in deze tijd losse stukken muur met elkaar verbonden
tot het enorme bouwwerk dat we vandaag de dag kennen.

De muur is op veel plaatsen zwaar beschadigd
of zelfs afgebroken en daarom mag er op sommige stukken
niet meer gelopen worden.
De stenen zijn vaak voor andere doelen gebruikt
of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd.
Toch zijn er nog grote delen over.

De muur heeft tientallen poorten.






De folder.





In Juyongguan tref ik een poortgebouw aan en de muur op en tegen de heuvels.





We moeten natuurlijk wel eerst kaartjes kopen.





Kaartje (voorkant).



En natuurlijk de achterkant.





Hier zijn de stukken van de muur heel steil.





Dat wordt klimmen.


Het poortgebouw ligt in het dal.
Aan beide zijdes gaat de muur de heuvels op.
De huidige versie van de muur en het poortgebouw in het midden
dateren uit de Ming dynastie.
In de eeuwen daarna is hier heel wat gerestaureerd.
Maar daarom geeft dit een goed beeld van hoe de bouwmeesters
de muur bedoelde.
Dit punt ligt op slechts 50 kilometer van Beijing af.




.





Hoezo steil?.





Al gauw is het uitzicht prachtig.


Mijn knieen en voeten moeten het ontgelden.
Nog maar kort voor deze dag liep ik op Kreta
de Samariakloof. Daar had ik mijn voeten open gelopen.
Die voeten waren nog aan het herstellen toen
ik hier weer mocht klimmen en dalen.
En de dag ging nog veel loopwerk opleveren.









Het is druk op de muur.





Zoals op veel plaatsen in China is men voorbereid op grote groepen mensen. Parkeerplaatsen, afvalbakken, souveniershops en restaurants.















De reling zowel rechts als links op de muur kwam goed van pas al moet ik zeggen dat ze wel een beetje laag zaten voor mij.





Mijn gids die er op stond mijn kleine rugzak te dragen. Ik vond dat helemaal niet erg.





Een sprintje kon je wel vergeten.










Je ziet hier de muur (rechts van het midden) plots ophouden. Met een beetje fantasie zie je de richel links verder lopen en zie je een tweetal hopen steen. De muur is op sommige plaatsen zo zwaar vernield dat restaureren erg veel vraagt.





Hetzelfde stukje muur maar dan wat verder ingezoemd.















Rechts is richting Beijing.










Ook hier wilde mensen met de Argusvlinder op de foto.





Hier ben ik al weer terug naar beneden aan het lopen.


Beneden is er naast het poortgebouw ook een tempel.




Juist, met die groene daken, dat is de tempel.





Er zullen nog veel foto’s van daken, dakpannen en dakversieringen volgen.





Een spreuk van Mao Zedong die ik door mijn collega heb laten vertalen.


Op deze steen staat:
“If you have not been to the Greate Wall, you are not a brave man.”
xc3x84ls je de Grote Muur niet bezocht hebt, ben je geen dappere man.

Vertalen uit het Chinees is niet zo eenvoudig.
Met de vertaling van mijn collega ben ik nog eens op zoek gegaan
en Wikipedia wijst naar het volgende:

“Mount Liupan” was written in late 1935
after the Red Army almost finished the famous Long March.
Mount Liupan is a mountain in northwestern China.

Line 3: If we fail to reach the Great Wall we are not men

This famous quote of Mao inspires millions of tourists
visiting the Great Wall each year.



In het Nederlands:
Het gedicht Mount Liupan (Berg Liupan) is een gedicht
dat in 1935 door Mao is geschreven.
De Lange Mars loopt dan ten einde (het begin van de
Volksrepubliek China) en regel drie van dit gedicht luidt:
Als we er niet in slagen de Grote Muur te bereiken,
zijn we geen mannen.
Deze beroemde uitspraak inspireert jaarlijks
miljoenen toeristen die de Chinese Muur bezoeken.




Onderkant van het dak van het poortgebouw.





Bij een van de souveniers- en etensstalletjes kon je deze worsten kopen: ‘Alleen bij de Hema’ moest ik denken. Toen al heimwee…..NEEEEE!!!!.





Normaal koop ik geen souveniers. Maar normaal ga ik ook niet alleen op reis. Dus heb ik een uitzondering gemaakt. Bij de Grote Muur waren stalletjes met 10 Yuan shops. Winkeltjes waar men souveniers verkoopt van 10 Yuan, zeg maar 1 Euro. Daar kocht ik deze Chinese Muur.





Met andere belichting.





En stokjes.




Chinese daken

Posted on by

Ik heb de afgelopen dagen een tweede filmpje
gemaakt voor bij mijn logs over China.
Dat kostte wat tijd en daarom was er minder tijd
om nieuwe logs te maken.
Van 50 verschillende foto’s met daarop daken,
dakpannen, dakversieringen enz,
is dit filmpje gemaakt.
Waarom daken.
Ik vind de verschillende vormen zo mooi en
ondanks dat het van die ‘gewone’ gebruiksvoorwerpen zijn,
is er toch heel veel aandacht aan besteed.
En dat wil ik laten zien.

De daken die te zien zijn komen uit Beijing, Shenyang en Baotou.
Een dak is gemaakt van tentzeil.
Veel daken steunen op houten elementen.

Wil je meer van de daken zien en toch niet gelijk naar China?
Bekijk dan de serie reisverslagen over China op deze web log.



China reisverslag / travelogue 12

Posted on by

De eerste actie op de tweede dag van mijn verblijf in China
was het wisselen van hotel.



Wisselen van hotel: 03/10/2009

Hotel Kapok in Beijing was de avond van 2 oktober 2009 gesloten
als gevolg van de viering 60 jaar Volksrepubliek.
Dat heeft vooral te maken met het feit dat het hotel
zo dicht tegen de Verboden Stad aanligt.
De straten rond Tiananmen Square en de Verboden Stad
zijn, om veiligeidsredenen en om goed de parade te kunnen
voorbereiden, afgesloten.
En dat komt ook erg goed uit met de enorme stroom
Chinese bezoekers in de stad.
Dus op 3 oktober 2009 ben ik van Beijing Hotel Novotel Xin Qiao
verhuisd naar Hotel Kapok.




Maar de ochtend begon met een ontbijt.


Op het ontbijt stonden de volgende dingen:
(ik heb de namen van de kaartjes overgeschreven)
= fried pumpkin
Lekker, gefrituurde stukjes pompoen, de schil blijft mooi hard
dus het eet gemakkelijk.
= Fried rice
Gebakken rijst
= Spring roll
Loempia
= Crispy durian cake
Durian is een heel bekende fruitsoort in Azia.
Aan de boom heeft de vrucht een erg onplezierige en doordringende geur.
Maar om te eten, hier in de vorm van een stukje taart, is heerlijk.
= Taro roll
Heb ik met mijn gids besproken maar hij had geen idee wat dit zou kunnen zijn.
Volgens het web: taro is een bepaald tropisch voedselgewas
met verdikte wortelstok, wortelgewas.
Ik begrijp dat zowel de wortel als de bladeren gegeten kunnen worden
maar dat de plant rauw giftig is.
= Stuffed curry puff
Dat zijn kleine, gevulde deegkussentjes.

Kortom een goed ontbijt.
Natuurlijk kan men in een dergelijk internationaal hotel
ook een Westers ontbijt nemen maar daar ging mijn voorkeur niet naar uit.




Dus moest ik daarna het hotel afrekenen.


En al snel kwam mijn gids en samen namen we een taxi naar Hotel Kapok.




Borg Hotel Kapok.




Vandaag staan op het programma de Grote Muur en de Ming Tombs.
Als verrassing kwamen daar nog bij het Olympisch stadion en
een overheerlijke lunch met een prachtige vis op het menu.
In de avond heb ik nog een avondmarkt bezocht (in de straat van Kapok)
met alleen maar etenskraampjes. Fantastisch!

China reisverslag / travelogue 11

Posted on by

Mijn dagboekje vervolgt na het verhaal over het eten van Pekingeend:

Dan op naar de Temple of Heaven, de Lamatempel en de Confuciustempel.
Dan nog naar een tentoonstelling over de geschiedenis
van de staatsexamens.
Terug naar het hotel en daar in de buurt geld gepind.
Mijn nieuwe giropas werkt!
(de verbazing is groot want mijn oude pas werkte
kort daarvoor plotseling niet meer op vakantie in Griekenland)
Vervolgens ben ik alleen naar Tiananmen Square gelopen.
Daar staan praalwagens opgesteld die gisteren
meegedaan hebben met de parade.
Het is er ongelofelijk druk.
Maar daar is iedereen wel op voorbereid.
Nu eet ik in het hotel, alleen.
(Kleine tafels voor bijvoorbeeld 2 personen kennen veel restaurants niet.
Dit restaurant heeft alleen maar tafels voor minstens 8 mensen.
Maar ik ben niet de enige die alleen aan tafel gaat.
Het restaurant is een van de restaurants van mijn hotel
het Hotel Novotel Beijing Xin Qiao.)
Tang Palace Restaurant
Niemand (van het personeel) spreekt er deze avond Engels
maar bij 2 van de drie menukaarten
worden de gerechten in het Engels toegelicht.
Gelukkig staan er veel plaatjes bij het eten zodat
ik een indruk heb van wat ik kan verwachten.
(en bovendien kan ik gewoon bij de andere mensen op tafel kijken.)
Ik ben de enige Westerse gast in een verder heel druk restaurant.

Besteld:
= thee
= een cola
= seafood (een soort ti-pan)
= St Jacobsschelpen
= Zeekraal (maar het kan ook met knoflook gestoomde,
grove spinazie zijn geweest)

(Ik had de gids gevraagd die middag wat de lunch, die in werkelijkheid
een warme maaltijd was, per persoon kostte. Dat gaf me een richtlijn
wat het avondeten zou kunnen kosten.
Het is immers in een vreemd land waar je nog niet eerder een maaltijd
hebt besteld, heel moeilijk om te bepalen wat en hoeveel je moet bestellen.
Wat wordt bepaald door je smaak maar hoeveel is soms moeilijk.)

Gelukkig mag je bij het eten de soeplepel die standaard op tafel ligt
overal bij gebruiken.
De ti-pan is gloeiend heet.
Ze gaven me mes en vork maar die heb ik niet gebruikt.
Het duurt wel wat langer met stokjes maar ik ben wel in China!



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009




Pinbonnetje.


Het pinnen lukte wel maar kostte wel wat tijd.
Er was namelijk iemand voor me die ook geld nodig had maar
die meerdere pasjes bij zich had.
Je kunt op een pas maar een bepaald bedrag opnemen per dag.
Net als in Nederland.
Maar blijkbaar had deze Chinese meneer veel geld nodig
want 1 pas was niet voldoende.

Het geld heet Renminbi, dat betekent ‘geld van het volk’.
De munt heet yuan.
Hier pin ik dus 2500 yuan, ongeveer 270-280 Euro.




De Chinese kranten stonden vol over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China: de politiek.





De praalwagens en de enthousiaste mensen op Tiananmen Square.


En het zou die avond blijken dat je een dergelijke foto niet
hoeft te ensceneren. De mensen die ik er zag waren allemaal
voorzien van vlaggen, speldjes enz.
Veel rood, veel opgewekte mensen.




En dan foto’s in de kranten over de show en het vuurwerk.





Onderweg naar Tiananmen Plein. Het is erg druk en hoe dichter bij het plein hoe drukker.





Controle en geleiding van mensenmassa’s.


Tiananmen Square is omringd door autowegen.
4 tot 6 banen breed.
Op deze avond geen verkeer op die wegen maar ook geen voetgangers.
De straten zijn afgezet en de voetgangers worden zo via het trottoir
naar voetgangerstunnels geleid. Daar in die tunnels staan
detectiepoorten waar iedereen door moet
en waar de tassen ed gecontroleerd worden.
Onnodig te zeggen dat er veel politie is.
Ik heb 1 oversteekplaats gezien waar voetgangers
de straat konden oversteken.
En het was er druk. Maar erg leuk.




Controle bij een oversteekplaats.





Praalwagen….





….en nog een..





Het mausoleum van Mao Zedong.


In het Engels is de volledige naam: The Chairman Mao Memorial Hall.




Praalwagen.





Het monument voor de helden van het volk.


In het Engels is de volledige naam: Monument to the People’s Heroes.




Nog meer praalwagens. Hier met voorbeelden van zaken die China bereikt heeft op het gebied van de ruimtevaart.










Er waren veel mensen die met de hele familie hier naar toe gekomen waren. Ze gingen rustig zitten eten maar vooral heel veel foto’s maken. Van de wagens, het plein met alles er op en eraan en van elkaar.















Met bloemen, fruit, in allerlei kleuren.





Ook op de foto?





De Verboden Stad.





Nog een familie die op de foto gaat.





.





Het monument voor de helden van het volk, Monument to the People’s Heroes.




Het was een fantastisch gezicht.
Heel leuk om mee te maken maar toen was ik wel
aan het eind van mijn Latijn.
Ik ben naar het hotel terug gelopen (dat stiekem toch wat verder weg lag
dan ik dacht en hoopte), gegeten en in bed gekropen.
En heel goed geslapen (maar dat mocht ook wel na zoveel uren).
Op naar dag twee.

Nog een kleine anekdote:
ik kon nu mijn kamer wel vinden.
Toen ik met mijn gids bij aankomst mijn kamer probeerde te vinden
was dat nog niet eenvoudig.
Het hotel heeft meerdere torens met elk een kamernummering
die eigenlijk hetzelfde is behalve de letteraanduiding van de toren.
Dat mijn gids ‘verdwaalde’ in het eerste hotel dat ik aandoe in China
vond ik wel grappig.

China reisverslag / travelogue 10

Posted on by

Ik had me voorgenomen mijn logs over China
in twee talen, Nederlands en Engels, te publiceren.
Maar ik merk dat die ambitie te hoog gegrepen is.
Een log over China kost nu ongeveer 4 tot 5 uur.
Voorbereidingen en onderzoek meegerekend.
Als ik het tweetalig moet maken komt daar makkelijk
een uur per log bij. Dat is te veel.
Hier en daar zal ik het proberen en
misschien vind ik de tijd en energie om het later als nog te doen.
Maar voor nu toch even beperken tot het Nederlands.

The idea was to write the blogs on China
in two languages, Dutch and English.
In reality that’s too much.
A log on China cost me, preperation and research including,
between four and five hours.
To make the blog bi-lingual requires at least one extra hour.
That’s too much.
Sometimes I will try to supply an English translation.
If I have time later on I might consider adding the translation later.
For now: in Dutch.

Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Na de Lama temple gaan we gelijk door naar de Confuciustempel.
Dat kan makkelijk want de twee complexen liggen dicht bij elkaar.
De Engelse namen zijn Confucian Temple en Guozijian Museum.
Het Guozijian Museum wordt ook wel de Keizerlijke hoge school genoemd.
Ten tijde van de Chinese keizerrijken kende China
opleidingssysteem dat er op was gericht de allerbeste studenten
klaar te stomen voor ministeriele verantwoordelijkheid.
Er waren vele examens, per stad, per streek/provincie
en uiteindelijk in Beijing voor de creme de la creme.
De hoogste examens vonden plaats in Beijing, soms in aanwezigheid
van de keizer.
De namen van de studenten die het examen haalde zijn nog steeds te zien.
Gekalligrafeerd in grote stenen.

Confucius is een van de grote Chinese filosofen die een grote invloed
had en heeft op China en grote delen van Azia.

Maar eerst een meer wereldlijke zaak.
Rond de feestdag van 1 oktober zijn de Chinezen massaal vrij
voor meer dan een week.
Families gaan bij elkaar op bezoek.
Een perfecte periode voor huwelijken.
En dan moet je op de foto.

Bruidspaar en cameraploeg.

Maar eerst Confucius.

Toegangskaartje Confucius tempel en Guozijian Museum.

Kong Miao – Confuciustempel

Vlakbij de Lamatempel is de Confuciustempel en de bijbehorende voorouderhal. Hier werd Confucius gexc3xaberd en zijn filosofie over moraal en maatschappij in gedachten gehouden. De geslaagde kandidaten in de keizerlijke examens zagen hier hun namen in de steentabletten gebeiteld en waren in het oude China voorbestemd voor hoge posten. Dit is een van de grootste Confuciustempels in China en deze tempel werd door de keizers bezocht in de hoop bestuurlijke adviezen te krijgen.
Naast de tempel vind je de Guozijian, voorheen de Keizerlijke academie waar de studenten zich voorbereiden op het keizerlijke examen, tegenwoordig is het de Stadsbibliotheek van Beijing.

 

De grote stenen met de gekalligrefeerde namen van geslaagde studenten.

Een overzicht van wiens naam waar precies staat.

Maar voor een leek die net uit een vliegtiug komt was het vooral een erg mooie omgeving. De zon scheen mooi die dag maar ging al snel onder.

Mooie boom, heel grillig.

Ook hier mooie daken.

In het museum.

Ten tijde van Confucius werden beelden van mensen begraven met de doden. Hier drie voorbeelden.

En dan die deuren.

Namen van afgestudeerden.

Details van de bogen.

Met de keizerlijke draak.

Als je dan als keizer bij examens aanwezig dient te zijn moet je natuurlijk wel goed kunnen zitten.

Details van de troon.

Bi Yong in Guo Zi Jian.

De hal met de keizerlijke troon die je hierboven kunt zien
is gebouwd tijdens het 48ste regeringsjaar van keizer Qianlong (1783).
Bi Yong (deze hal) staat midden in de keizerlijke hoge school Guo Zi Jian.
Ooit diende deze hal als de plaats waar de keizer college gaf.

Studeerkamer.

Op deze foto zie je een reconstructie van de studieruimtes
die de studenten hadden voor hun examen.

Ook nu nog hangen Chinezen deze verzoeken voor het succesvol afsluiten van een studie in dit complex.

En ik was niet de enige die het er een mooie plaats vond. Een cameraploeg en deze drie mannequins waren er om opnames te maken. Volgens mij was het voor een reclame voor een shampoo of iets dergelijks.

 

China reisverslag / travelogue 09

Posted on by



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Na de Temple of Heaven namen we gelijk weer een taxi.




Zicht vanuit de taxi.


En met de taxi naar:
Yonghegong Tibetan Buddist Lama Temple

De grootste Lamatempel in Beijing werd gebouwd
in 1694 als wooncomplex voor Prins Yong van de Qing dynastie.
Toen de prins keizer werd het in 1725
het Paleis voor harmonie en vrede.
In 1744 werd het door zijn opvolger
van een paleis veranderd in een Lama tempel.
De belangrijkste gebouwen zijn langs de centrale as gelegen:
Yonghe Gate Hall,
Yonghegong Hall,
Yongyou Hall,
Falun Hall,
Wanfuge Pavilion,
Suicheng Hall.
Voor al deze gebouwen staan drie Herinneringsbogen.
De hallen zijn voorzien van Buddha beelden
en Tang-ga (beschilderde rollen).
De drie beroemste voorwerpen die hier te zien zijn
– de nis van Buddha (Niche of Buddha)
Uit de zeldzame boomsoort Phoebe Nanmu gehakt beeld.
– de vijfhonderd Arhat berg
Uit rood sandelhout gesneden miniatuur berg.
– een 18 meter hoge Buddha
Ook uit sandelhout gemaakt, een (1) stuk sandelhout wel te verstaan.




Herinneringsbogen.





De bekende Tibetaanse gebedsvlaggen in een modern jasje.





Introductie (zie de vertaling/samenvatting boven aan de log.





Plattegrond.


Je kunt hier op deze plattegrond al goed zien dat ook dit weer
een heel complex van gebouwen is.
De gebouwen zijn geplaatst op of om een centrale as.
Dat is bij meer complexen het geval.
De symmetrie is belangrijk (weet je nog).
Bijna helemaal onderaan de foto van de plattegrond
zijn de drie bogen te herkennen waarvan hierboven
een detailfoto te zien is.




De tempel is actief in gebruik. Veel mensen offeren wierrook. Soms zoals hier in hele grote metalen wierrookbranders.





Tekst op een van de tempels.


Ik vond de tekst wel grappig.
Er staat letterlijk:
Geen wierrook en films verbranden in de hal.
Ze bedoelen: Geen wierrook branden of films maken in de hal.




Grote, kleurrijke godenbeelden….





….en kalme monniken





Als je naar Italie gaat zie je de kunst in de kerken, hier is dat in de tempels.





Wierrook ontsteken.





Offers brengen.


Hier was het niet alleen de bedoeling papier geld in het water te gooien
maar om muntgeld op een beeld te gooien,
zodanig dat het ook op het beeld bleef liggen.
Ik heb wel geprobeerd maar had geen geluk.




Fantastische kleuren.





Fantastische kleuren, niet aan toe te voegen.





Rond de pilaren kleurige stroken textiel met versieringen van zilver en goudkleurig stiksel. Hier de pilaar van ooghoogte naar het plafond gefotografeerd.










Detail van bovenstaande beeldengroep.





Als je dacht: gelukkig deze keer geen daken, dan moet ik je telleur stellen. De daken van Chinese gebouwen trekken steeds mijn aandacht.





En voor een beeld uit 1 stuk van 18 meter hoog heb je een hoog dak nodig.










Een troon is in China (en op meer plaatsen in Azie) iets heel anders als in onze kinderdromen of fantasie. Hier is zo’n troon met meerdere verdiepingen, prachtig versierd.








Dit is een heel bijzondere plaats in Beijing.
Het past zo slecht bij het beeld van een Communistisch land.
Ik had beter moeten weten want Rusland staat ook vol kerken.
Het deed me weer denken aan Sikkim en India.

Hier kwamen moderne techniek en oude gewoontes
wel heel onverwacht bij elkaar.
Ik had een simpel toegangskaartje verwacht…..
Maar het is een kleine CD met een multimedia presentatie.
Vernuftig ingepakt.




Yonghegong Lama Temple.





Maak de envelop open en er komt een envelop uit.





Met daarin een CD met barcode.



China reisverslag / travelogue 08

Posted on by

Na de koffie en het eten kon ik er weer tegen.
Dus ging ons eerste bezoek naar de Temple of Heaven.
Pas later begreep ik het belang voor de Chinese cultuur
van deze tempel.

Kaartjes kopen voor de Temple of Heaven.

Achteraf gezien ging dit wel erg snel.
Na het eten met een taxi naar de Temple of heaven.
Dat is in werkelijkheid niet 1 tempelgebouw
maar een park met meerdere tempels, een enorm altaar
en bijgebouwen.
Dit hele complex was druk bezocht…….
alleen de tempel zelf was op dat moment voor het publiek gesloten.
Waarschijnlijk om het een keer schoon te maken
of om de bewaking even wat te laten rusten.
Hoe dan ook, dit alles was voor mij een culturele lawine
zo kort na de vlucht.
Het hele complex ziet er als nieuw uit.
Ter voorbereiding van de Olympische Spelen
is dit complex flink opgeknapt.

Kaartje voor de Temple of Heaven.

Zoals te zien een heel complex.

Een deel van het park.

Het terrein dat er bij deze tempel hoort is groot.
Op 2 oktober is het er ook erg druk.
Het park wordt gebruikt voor allerlei activiteiten.
Eigenlijk net als in een park in het Westen.

We lopen zo door het complex dat we eerst door een heel
lange galerij lopen: de Long Corridor.
In de verte is de Temple of Heaven al te zien.

Zoals alle andere plaatsen waar ik die dag ben geweest was ook de galerij erg druk.


Ik zie er verschillende groepen mensen die klassiek gekleed zijn.

Met muziekinstrumenten of gereed voor de dans.

Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009

Temple of Heaven / Tempel van de hemel.

Letterlijk betekent het Chinese begrip voor de Temple of Heaven,
altaar voor de hemel.
Het is een complex in Beijing waar de keizers
van de Ming en Qing dynastieen
bezoeken brachten voor de jaarlijkse ceremonies en gebeden
tot de God van de Hemel voor een goede oogst.
Het complex is gebouwd tussen 1406 en 1420
tijdens de regeerperiode van de Yongle keizer.
Deze was ook verantwoordelijk voor de bouw van de Verboden Stad.

De keizer werd in China beschouwd als de Zoon van de Hemel.
Daarom waren de ceremonies bij deze tempel zo belangrijk.
Veelvuldig komen ronde en vierkante vormen voor
in de architectuur die wijzen naar de hemel en de aarde.
Het nummer negen staat voor de keizer.
De blauwe daken staan voor de hemel.

Prachtige dakenpartijen.

De Chinese gebouwen bij tempels en bijvoorbeeld
de Verboden Stad zijn ‘niet origineel meer’.
Daarmee bedoel ik, dat het materiaal waarmee de gebouwen
gebouwd zijn (hout) de tand des tijds niet heeft doorstaan.
Dat is logisch. Hout, ook een hele sterke houtsoort,
heeft te lijden van de weersomstandigheden.
Om de gebouwen te beschermen moet je ze regelmatig verven.
Dat geeft een heel nieuwe indruk.
Natuurlijk is het ontwerp van die gebouwen,
de bouwstijl, de constructiemethode, enz, nog origineel.
En ook dakpannen en muren zijn van natuurlijke materialen, zelfs de bakstenen,
hebben het moeilijk gehad door de eeuwen heen.

Uiteinden van dakpannen, antefixen is volgens mij de officiele term.

De afbeeldingen zijn draken.
Typisch Chinees.

Veel vlaggen en mensen.

Afwerking dakpannen.

Het aantal ‘beeldjes’ op zo’n uiteinde van een dak was gereguleerd.
Ieder op zich zijn knappe staaltjes van dakpan bakken.

De Temple of Heaven was gesloten. Ik kon alleen nog maar een blik werpen door een kier van de deuren.

Vlecht- of knoopwerk.

De deuren waarachter de tempel zich schuil houdt.

Kunstige houten verbindingen prachtig beschilderd. Mooie kleuren.

Temple of Heaven om een hoekje.

Hierna vervolgen we onze weg naar het grote altaar.
Het Circular Mound Altar is een altaar dat bestaat uit drie niveau’s
van marmer. Hier bad de keizer voor goed weer.
Het werd gebouwd in 1530.

Nog meer daken….

….en dakpannen in detail.

Imperial vault of Heaven – Keizerlijke kluis van de hemel.

In dit gebouw werden voorwerpen bewaard
die nodig waren voor de keizerlijke ceremonies.

Prachtige ‘gevlochten’ plafondconstructies.

Dergelijke afwerkingen van trappen zal ik nog veel zien.

Typisch Chinese kunstvorm. Op een dergelijke manier vloeren beeldhouwen zie je in de Westerse kunst niet.

Heavenly center stone / Hemelse centrale steen.

Heavenly center stone / Hemelse centrale steen

De bovenste verdieping van de ‘Circular Mound’
is geplaveid met 9 concentrische ringen van stenen platen.
De steen in het centrum heet de
‘Heavenly center stone / Hemelse centrale steen’.
De eerste ring om deze steen omvat 9 stenen,
de tweede ring bestaat uit 18 stenen
en zo gaat dat verder tot de negende ring met 81 stenen.
Deze ringen zijn het symbool voor de negen hemels.
Als je op de centrale steen gaat staan klinkt je stem ver door.

De Heavenly center stone is populair voor foto’s.

De wachtende staan wel mooi in de rij.

Het altaar.

Een kunstige afvalemmer.

Grote oven van groen geglazuurde bakstenen.

Grote metalen vuurkorven.

Firewood Stove / Houtoven.

Firewood Stove / Houtoven

De houtoven is een enorme ronde oven
gemaakt van groene geglazuurde bakstenen.
Voordat de ceremonie begon voor de aanbidding van de Hemel
Werd er een gewassen en geschoren kalf op de oven gelegd.
Het vuur werd gestookt met pijnboomtakken en riet
om de God van de Hemel te verwelkomen.
Een ritueel warm welkom aan de keizerlijke god.
Na de afronding van de ceremonie werden de offergaven,
de aanplakbiljetten, de zijden rollen, respectvol in de oven gelegd
om te verbranden terwijl de keizer toekeek.
Dit ritueel heette ‘toekijken bij het branden’.

Ik zal merken dat op veel plaatsen ter gelegenheid van de viering van 60 jaar Volksrepubliek China er grote bloempartijen zijn aangelegd.

Het Temple of Heaven-complex is een Unesco World Heritage Site.

Temple of Heaven, tweede ticket met achterkant.

 

China reisverslag / travelogue 07

Posted on by



Beijing aankomst en daarna: 02/10/2009




De KLM heeft denk ik dezelfde reclamebureau als China. Ik vind dit logo van 90 jaar KLM veel lijken op het logo van 60 jaar Chinese Volksrepubliek.



Toen ik in China aankwam was het inmiddels 2 oktober 2009.
Ik werd opgewacht door een kennis van mijn collega
die als mijn gids zou dienen tijdens mijn verblijf in Beijing.
Een geweldige gids!
Maar eerst naar het hotel.
Onderweg zag ik in de verte het gebouw van de Chinese Televisie
ontworpen door de Nederlander Rem Koolhaas en Ole Scheeren.
Beide werken voor ‘Office for Metropolitan Architecture (OMA)’.
Het gebouw is officieel de CCTV-toren en het Television Cultural Center TVCC.




Ontworpen door oa Rem Koolhaas en Ole Scheeren. Zoals te zien is heb ik de foto uit een rijdende taxi genomen.



Na mijn inchecken in het hotel zijn we gelijk op pad gegaan.
Het is mijn ervaring dat je maar het best zo snel mogelijk kunt wennen
aan de nieuwe tijdzone waarin je bent.
Ik ben zo lang mogelijk actief en opgebleven deze eerste dag.




Bij mijn hotel moet ik bij aankomst gelijk een borg ter beschikking stellen. Een gewoonte bij hotels in China.



Het vliegtuig landde ongeveer rond 10:00 uur in de ochtend
en ik had niet echt geslapen in het vliegtuig die nacht.
Dan wachten op je bagage, de gids ontmoeten en in, en soms langs,
de file, naar het centrum van Beijing.
Uit mijn reisverslag dat ik aan het eind van de dag schrijf,
is de volgende tekst.

Degene die me op zou vangen in Beijing was op het vliegveld.
Hij had net de Nederlandse manager van het bedrijf/de organisatie
waar hij voor werkt, naar het vliegveld gebracht.
(De taxi die deze man had vervoerd zou mij
de komende dagen ook vervoeren)
Die taxi nam mij naar de stad mee.
Mijn ‘gids’ vertelde me dat het hotel dat ik geboekt had
toch vanavond gesloten zou zijn.
Of het echt zo is weet ik niet maar ik kom net van het
Tianamen Square en daar kun je gewoon niet door komen.
(Als ik deze tekst schrijf is het inmiddels 19:45 uur.)
Dus naar een ander hotel.
Een Novotel.
Even in de douche, dan een espresso bij Starbucks
en dan naar de eerder genoemde lunch:
Beijing Bianyifang Roast Duck Group
Prachtig eten, erg lekker!




Aantekenboekje met de gerechten van de lunch.


Je schakelt meteen om naar het Engels en dat doe je
dan ook in het schrijven en denken.
Dus op het menu stond (je kiest overigens alle gerechten individueel):

duck liver // eendelever

pigeon (with head) // duif met hoofd

mushrooms with peanuts ans sesame seeds //
paddestoelen met stukje noot (cashew) en sesamzaad

vegetables // groente

duck, steamed wheat, sweet sauce and unions //
eend, gestoomd tarwe, een zoete saus en uien

tea // thee

soup from duck bones and cucumber // soep van de beenderen
van eend en komkommer.




Beijing Bianyifang Roast Duck Group.







De duif is dood.


Het eten en drinken zal een belangrijk onderdeel
van deze vakantie worden.
Wennen aan alle nieuwe zaken, genieten van het heerlijke eten.
Een hele sociale activiteit, eten in China.




Kop van de duif.










Pieter, mijn gids.


Het is even wennen dat je tafelgenoten je eten opscheppen.
Ze doen dat om gastvrij te zijn.
Ze willen dat je niets te kort komt.
En dat lukt ze prima!
Het opscheppen doen ze met stokjes.
Daar eet je natuurlijk ook mee in China.
Ik raad aan dat te proberen en vol te houden.
Soms lukt het je goed, soms een keer wat minder
maar dat maakt niets uit.
De stokjes waarmee men eten opschept zijn dezelfde
als waar je gastheer mee eet.
Als eerste gedachte geeft dat niet zo’n hygixc3xabnisch beeld.
Zeker in een tijd met de Mexicaanse griep.
Maar het voegt wel een intimiteit toe aan eten.
Ik heb het als een heel goede gewoonte ervaren.




Het bijzondere aan de eend is de manier waarop de eend gesneden wordt. Het restaurant was erg druk. En overal werd aan tafel de eend gesneden.





Erg lekker.



Wat voor mij ook nieuw was: thee.
Ik drink behoorlijk wat thee in Nederland.
Maar thee als vast onderdeel van een warme maaltijd,
dat was ik niet gewend.
Ook niet in een Chinees Restaurant in Nederland.
Maar in China heb ik nauwelijks anders gedronken.
Dat waren de eerste stappen in China.
Meer gaat volgen.




De rekening.




Nieuwe thee

Posted on by

vorige week heb ik nieuwe thee besteld.
Chinese thee: Da Hong Pao.
Aan deze thee zit een verhaal maar de informatie
op niet-commerciele sites is erg beperkt.

Wuyi Da Hong Pao wordt ook de “Koning” van Wuyi thee genoemd. Een legende vertelt over hoe het drinken van Wuyi Da Hong Pao eens een ernstige ziekte van de moeder van een Chinese keizer had genezen. Als dank hiervoor gaf de keizer het bevel om de Da Hong Pao theestruiken te kleden in grote roden kleden. Vandaar de naam Wuyi Da Hong Pao, wat in het Nederlands betekent, Wuyi Groot Rood Kleed.



Engelstalige Wikipedia:

Dxc3xa0 Hxc3xb3ng Pxc3xa1o is a very important Wuyi Red tea. Legend has it that the mother of a Ming Dynasty emperor was cured of an illness by a certain tea, and that emperor sent great red robes to clothe the four bushes from which that tea originated. Three of these original bushes, growing on a rock on Mount Wuyi and reportedly dating to the Song Dynasty, still survive today and are highly venerated. At one point, less than one kilogram of tea was harvested from these plants each year, of which a portion was retained by the Chinese government. In 2005, the remainder of this original and real Da Hong Pao was auctioned, with an initial asking price of 4000 RMB/100 g, but often reaching millions of dollars per kilogram.



Dat is wat anders dan een glas warm water met een blaadje erin.




De thee had ik besteld via het internet. Hij wordt via de post bezorgd. Heel mooi luchtdicht en hersluitbaar geleverd.





Luchtdicht en hersluitbaar.





Maar hoeveel thee heb je nodig voor 1 pot thee?.





Mooie, grote theebladeren.





En dat leidde tot een erg mooie en lekkere thee.



China reisverslag / travelogue 06

Posted on by

Waarom eerst naar Antwerpen?
Wel je kunt een ticket kopen van KLM om van Schiphol (Amsterdam)
naar Capital (Beijing) te vliegen. Zo’n ticket kost ruim 600 Euro.
Het internationale vliegveld van Beijing heet Beijing Capital International Airport
Je kunt ook van Antwerpen ‘vliegen’ naar Beijing.
Dan ga je met de HSL van Antwerpen naar Schiphol
en vlieg je even later van Amsterdam naar Beijing.
De HSL-ticket is inbegrepen in de prijs.
De totale ticket kost dan ruim 400 Euro.
Totaal 200 Euro verdiend.
Natuurlijk is dit alleen aantrekkelijk als je in Zuid Nederland
of Belgie woont.
Om van Groningen eerst naar Antwerpen te gaan
en dan vervolgens naar Schiphol
is niet zo handig en qua kosten schiet dat ook niet op.
Maar vanuit bijvoorbeeld Breda is het erg aantrekkelijk.
Je moet ook wel echt de HSL nemen want op Schiphol
wordt er gecontroleerd of je treinticket is afgestempeld.
En dat afstempelen gebeurt in de trein.
Het was wel spannend want erg veel informatie over hoe een en ander
in zijn werk gaat krijg je niet. Maar het werkt!

Antwerpen – Schiphol: 01/10/2009

Ik heb foto’s gemaakt en die in fotolijstjes geplaatst
als cadeau voor de ouders van de bruid en bruidegom.
Ik heb die fotolijstjes in mijn kleine rugzak gedaan.
Dan zit die wel erg vol maar loop ik tenminste niet met drie tassen.

Ik weet nu al dat ik mijn sweater vergeten ben.
Hopelijk zijn de temperaturen redelijk en anders
heb ik altijd mijn vest bij me.

Lunch op het Centraal station van Antwerpen.

12:34 De Thalys vertrekt uit Antwerpen richting Nederland.
12:56 Terug in Roosendaal. Al stopt de trein daar niet.
Tussen Dordrecht en Rotterdam lopen we 10 minuten vertraging op.

Op Schiphol aangekomen wil ik zo snel mogelijk inchecken.
Dan loop ik niet constant te sjouwen met de bagage en kan ik rustig
iets eten en drinken.
Maar ik kan niet zelf inchecken.
Omdat mijn kaartje zo goedkoop is en ik via Antwerpen kom,
moet ik met een stempel op mijn treinkaartje
wel aantonen dat ik ook echt met de trein gekomen ben.
Dat controleert men handmatig.

De ticket.

Zelf inchecken lukt niet, ook niet als ik geholpen wordt door een stewardess .

Er is veel te doen op Schiphol: winkels, een casino, restaurants enz.
Schiphol is ook een dependance van het Rijksmuseum.
Nu is er een tentoonstelling met 7 werken van Melchior d’ Hondecoeter.
Twee schilderijen waren eerder al op mijn weblog te zien: ‘De menagerie’
en ‘Een pelikaan en ander gevogelte bij een waterbassin’
oftewel ‘het drijvend veertje’.

Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, 1660 – 1695.

Ik koop twee kaarten met afbeeldingen van werk van Melchior d’ Hondecoeter.

Melchior d’Hondecoeter, Het drijvende veertje, ca. 1680.

Misschien denk je wat een vreemde naam voor een schilderij.
Maar het veertje dat rechts onder op het water drijft
is zo prachtig geschilderd.
Zijn werken zijn zeer natuurgetrouw en door de vaak
exotische combinatie van vogelsoorten ook nu nog
een lust om naar te kijken.
En dat hangt dan zomaar op Schiphol.

Ik heb al 1 Aziaat (Chinees?) gezien met een mondkapje op.
(In oktober is de angst voor de Mexicaanse griep op zijn hoogtepunt)

Er komen nu ook groepen Aziaten langs.
Lang niet iedereen heeft een mondkapje.
Maar ik heb er nu toch al verschillende gezien.

Ik zit inmiddels te eten op een eerste verdieping
op een plaats waar ik naar beneden kan kijken
naar de andere reizigers.

Mijn avondeten.

Sommige kranten die ik of op Schiphol koop
of bij het vliegtuig krijg
berichten al over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.
Die viering is onder andere op Tiananmen Square.
Leuke foto’s.

60 jaar Volksrepubliek.

NRC Handelsblad, foto op de voorpagina.

Trouw, artikel op het voorblad van het katern ‘De Verdieping’.

In de trein naar Antwerpen kreeg
een nieuwe cateringmedewerker instructies.
Leuk om te horen dat er heel wat klantgerichtheid en
klantvriendelijkheid bij te pas komt.
Waar ga je, wanneer staan zodat passagiers
toch snel in en uit kunnen stappen.
Hoe benader je klanten.
Hoe zorg je er voor dat je goed bevoorraad wordt
en toch ook de hele trein bedient.
Daar kan de ING (die onlangs zonder waarschuwing
mijn pas niet meer accepteerde terwijl ik in Griekenland was)
nog heel wat van leren.

Speciaal krantenkatern van een Chinese krant met de verworvenheden van de zestigjarige Volksrepubliek.

Nog een koffie en dan ga ik vliegen.

De vlucht gaat achteneenhalf uur duren.
Ik zit in het midden van het vliegtuig maar niet in een rij van 4 stoelen
maar in een rijtje van 2 stoelen.
Ruim.
Helaas zetten ze gelijk de temperatuur in het vliegtuig erg laag.

Bagagelabel KLM.

 

China reisverslag / travelogue 05

Posted on by

En dan gaat het nu echt beginnen.
Mijn reisverslag zal afwisselend bestaan uit teksten
uit mijn dagboekje, verhalen uit mijn herinneringen
wetenswaardigheden die ik hier en daargevonden heb.
Natuurlijk heb ik als eerste en als laatste informatiebron
mijn Chinese collega en zijn vrouw gebruikt.
Immers het was hun huwelijk dat ik heb bezocht.

This is the real start of my travellogue on China.
This log wil contain pieces of text from my diary,
information from my memory and knowledge I picked up
here and there.
My Chinese colleque and his wife are my first and last
source of information.
After all it was their marriage I visited.

Breda-Antwerpen: 01/10/2009
Vanmorgen
09:15 Taxi in Breda naar station
09:58 Trein naar Roosendaal
10:34 Trein naar Antwerpen
Bij een van de loketten voor internationaal reizen
heb ik mijn kaartje voor de Thalys gehad.
Het station van Antwerpen is prachtig verbouwd.
Veel ondergronds.
Het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat.

Thalys ticket Antwerpen – Schiphol.

Antwerpen Centraal Station.

Antwerp Central Station.

Het is erg lang geleden dat ik voor het laatst in dit station was.

This morning
09:15 Taxi in Breda to railroad station
09:58 Train to Roosendaal
10:34 Train To Antwerp
I received my Thalys ticket at one of the internationl counters
in the train station of Antwerp.
The station used to be a one entry/exit station.
Undergound it’s now completely rebuild.
And this is the first time I see this.
It took a lot of time but what a result!.

Filmpje als intro voor China reisverslag

Posted on by



De draak, symbool voor onder andere de keizer,
heb ik van een foto van een keizerlijke standaard gehaald
die ik op 4 oktober 2009 maakte in de Verboden Stad in Beijing.

Wikipedia:
De Chinese draak wordt, in tegenstelling tot zijn familie in het Westen,
gezien als een teken van geluk.
Hij is xc3xa9xc3xa9n van de vier hemelse dieren
en zou tevens de stichter zijn van de keizerlijke familie.

De andere drie hemelse dieren zijn:
de feniks, de schildpad en de eenhoorn.




Drakenstandaard omringd door muziekinstrumenten in de Verboden Stad.




Liu Xiaobo

Posted on by

Voor mij is het moeilijk te bepalen hoe onafhankelijk berichtgeving is
over een dissident als Liu Xiaobo.
Ik heb dit jaar een heel goed en prettig verblijf in China
mee mogen maken (zoals uit mijn web logs daarover
zal gaan blijken), maar kan toch moeilijk bepalen
hoe de vork nu precies in de steel zit.
Dit artikel van het Belgische tijdschrift Knack
lijkt me in ieder geval heel geinformeerd.


Chinese dissidente schrijver Liu Xiaobo
tot 11 jaar veroordeeld

Knack.be, 25/12/2009 11:00

‘De kip doden om de aap aan het schrikken te brengen.’
Volgens dat Chinese gezegde werd
de Chinese dissidente auteur Liu Xiaobo
vandaag in Peking tot een draconische straf van 11 jaar veroordeeld.

‘Het is beslist niet geruststellend dat de rechtbank
van plan is om het vonnis op Kerstmis bekend te maken.
Ze hopen dat de aandacht van de wereld
niet op hen gericht zal zijn,’
aldus het Amerikaanse PEN-centrum
over de Chinese autoriteiten die de aandacht willen afleiden
van de veroordeling van Liu Xiaobo,
China’s bekendste politieke dissident
en gewezen voorzitter van de Chinese PEN-club.

Liu Xiaobo, die op 28 december 54 jaar wordt,
is een schrijver en essayist die in de jaren negentig
als literatuurprofessor werd ontslagen
omdat hij opkwam voor de burgerrechten
en de vrijlating van de politieke gevangenen in China.
Hij bracht 15 jaar in de gevangenis en drie jaar in een werkkamp door.

Afgelopen woensdag verscheen Liu Xiaobo
na een jaar voorarrest weer voor een Chinese rechtbank.
Zijn proces achter gesloten deuren duurde minder dan drie uur.
Vandaag werd hij tot 11 jaar opsluiting veroordeeld
omdat hij bijgedragen zou hebben
tot de ondermijning van de Chinese staat.
Die beschuldiging steunt op de inhoud van zes essays
die hij op het internet heeft geplaatst.
Hij schreef er bijna 500 sinds 2005.

In feite neemt de Chinese dictatuur
vooral Liu Xiaobo’s rol in de oprichting van Charta 08 kwalijk,
een document waarin politieke vrijheden voor de Chinezen
en een democratische hervorming
van de politieke dictatuur in China wordt gexc3xabist.
Charta 08 is tijdens zijn korte bestaan op het Chinese internet
door meer dan 10.000 mensen ondertekend.

Charta 08, waarin ondermeer wordt aangedrongen
op het afschaffen van het monopolie
van de Communistische Partij
en ook van de strafwet krachtens welke Liu Xiaobo
nu werd vervolgd en veroordeeld,
werd meteen door de autoriteiten gecensureerd
toen het document eind vorig jaar
op het internet werd gepubliceerd.
Driehonderd ondertekenaars werden door de politie lastiggevallen.

Woensdag demonstreerden enkele aanhangers van Charta 08
voor de rechtbank waar het proces tegen Liu Xiaobo
zijn beslag kreeg.
Andrew Jacobs, correspondent van de ‘New York Times’
(24 december) in Peking, ontmoette een van hen:
Lei Ji, een 48-jarige werkloze arbeider,
spoorde 18 uur met de trein naar Peking
om zijn solidariteit met Liu Xiaobo te betuigen.

De verdedigers van Liu Xiaobo klagen
dat ze hun clixc3xabnt gedurende maanden niet konden zien
en dat ze pas twee weken voor het begin proces
op de hoogte werden gebracht dat het zou plaatsvinden.
Een team van diplomaten uit de EU, de VS en Canada
kreeg geen toegang tot de rechtszaal.
‘Ze zegden ons dat er geen plaatsen meer vrij waren,’
aldus werd Nicholas Weeks,
de eerste secretaris van de Zweedse ambassade,
door de New York Times geciteerd.

China-watchers menen dat de Chinese regering
minder dan ooit geneigd is om dissidenten speelruimte te geven.
Volgens de krant komt dit omdat China
een nieuw zelfbewustzijn ontleent aan zijn recordreserves
aan buitenlandse valuta en aan de toedracht dat het op dit moment
over de mondiaal veerkrachtigste economie beschikt.
Dat zou het regime nog harder en onbuigzamer
tegen politieke dissidenten doen optreden.

In een interview met ‘Human Rights in China’
(HRIC, 16 december) wordt die stelling genuanceerd
door Ding Zilin, een gepensioneerde 73-jarige professor
in de filosofie die aan het hoofd staat
van de beweging ‘Moeders van Tiananmen’.
Ding Zilin, wier 17-jarige zoon twintig jaar geleden
op het Plein van de Hemelse Vrede werd gedood,
is ervan overtuigd dat de autoriteiten Liu Xiaobo
eruit hebben gepikt om de andere ondertekenaars
van Charta 08 te intimideren.
Ze voegt eraan toe dat het regime zichzelf ondermijnt
door zo repressief op te treden: ‘Dit land is rot tot op het bot.’

De origineelste bijdrage in het debat kwam
van de bekende Chinese cyberdissidente Liu Di,
alias ‘Stainless Steele Mouse’,
die in een solidariteitsverklaring voor Liu Xiaobo
ook een proces voor zichzelf eist.
In naam van de gelijkberechtiging spreekt ze
de Chinese autoriteiten zo aan:
‘Volgens het principe van de gelijkheid voor de wet
moeten jullie mij als Liu Xiaobo’s medeplichtige
ook veroordelen, en geen selectieve rechtspraak toepassen
door een zo belangrijke criminele verdachte als ik er een ben
over het hoofd te zien.’
Ze voegt er dreigend aan toe dat Charta 08 zich spiegelt
aan het Praagse Charta 77 en aan Taiwans ‘Formosa Incident’ uit 1979:
‘De twee voorgaande campagnes zijn al gerechtvaardigd
door de geschiedenis, en dat zal ook voor Charta 08 gelden.’

Piet de Moor

Volgens Wikipedia zijn de fundamentele concepten van Charta08:

Vrijheid:
Die is de kern van alle universele rechten,
waaronder die op vrijheid van meninguiting, publicatie, geloof,
vereniging, vergadering en beweging.
Mensenrechten:
Die worden niet toegekend door de staat, maar zijn rechten
die iedereen geniet vanaf de geboorte.
De politieke rampen uit het verleden van China
zijn allemaal nauw verbonden met de veronachtzaming
van mensenrechten door de autoriteiten.
Gelijkheid:
Ieder is gelijk in economische, culturele en politieke rechten,
ongeacht sociale status, beroep, geslacht, economische situatie,
etnische herkomst, huidskleur, religie of politieke overtuiging.
Republicanisme:
xe2x80x98Samen regeren, samen in vrede levenxe2x80x99.
Het gaat om decentralisering van macht en het evenwicht van belangen,
gebaseerd op verscheidenheid en op basis van gelijkheid;
publieke zaken moeten vreedzaam worden afgehandeld.
Democratie:
De overheid wordt gekozen door het volk,
beslissingen van de meerderheid beschermen de basisrechten van minderheden.
Grondwettelijkheid:
De grondwet beschermt de vrijheden en rechten van burgers
en stelt grenzen aan de macht van de overheid.

Daar lijkt me niet zoveel tegen in te brengen.

Chinese kalligrafie

Posted on by

Ik heb nog nooit met een Chinees penseel me gewaagd
aan Chinese karakters.
Maar in China heb ik toch twee “mobi’s” gekocht (Chinees penseel)
met oefenpapier en inkt.
Omda ik tussen kerst en nieuwjaar vrij heb kan ik er eens mee experimenteren.
Ik volg de aanwijzingen in een boek : Chinese calligraphy made easy,
geschreven door Rebecca Yue.




De materialen opstellen.





Het openen van de kwast. De haren van de mobi zijn met gom aan elkaar geplakt. Vandaar dat ze die mooie vorm hebben als je zo’n perseel koopt. Om er mee aan het werk te gaan moet je de onderste helft van de haren even weken in koud water zodat de gom oplost.





Een nog nieuwe mobi.





De ‘geopende’ mobi.





De inkt.





Stand van zaken bij de eerste pauze.





Ik moet nog veel leren.





Daarbij helpt het als ik tot 10 kan tellen.



Chinese kalligrafie

Posted on by

Sinds kort verdiep ik me een beetje in Chinese kalligrafie.
Sommige mensen vinden dat misschien vreemd maar
kijk eens naar het volgende kunstwerk.
Het is een schilderij van de Amerikaanse kunstenaar
Jackson Pollock.
Er is niet veel fantasie voor nodig om in dit werk een Chinees karakter te zien.

Jackson Pollock, Silver and Black, 1950.

 

Europalia.China

Posted on by

Gisteren heb ik twee tentoonstellingen bezocht die in Brussel gehouden worden
in het kader van Europalia.China.
De tentoonstellingen die ik bezocht zijn:
= Zoon van de hemel (Brussel, Paleis voor Schone kunsten)
= Het Orchideexc3xabnpaviljoen. De kunst van het schrijven in China
(Brussel, Koninklijke musea voor Schone Kunsten van Belgie)

Ik trof het weer net als mijn vorige bezoek aan Brussel.
Er was een EU-top.
Het verkeer rond Shuman zat muurvast.
Het kostte dus nogal wat tijd om in het centrum te komen.
Parkeren ging prima: recht voor de deur van het Koninklijk paleis.
Rond 08:15 vertrokken in Breda, getankt bij Hazeldonk,
om 10:00 uur bij het Koninklijk palies.




Brussel, Regentstraat.





Brussel, zicht op de lager gelegen markt van Brussel. Dit wordt de Kunstberg genoemd.





Toegangskaartje Bozar.




De tentoonstelling is prachtig.
Alleen hele mooie stukken zie je op deze tentoonstelling.
Ik zal er hier een paar tonen.




Zoon van de Hemel, catalogus 167, Geel geglazuurde kom met drakenmotief, 1723 – 1735.



Idem, drakenmotief in detail.





Zoon van de Hemel, catalogus 1, Figuur in hurkzit, 3500 – 3300 voor Christus.





Hele artistieke foto; Zoon van de Hemel, catalogus 98, Danseres, 204 voor Christus – 9 na Christus.





Zoon van de hemel catalogus via de scanner.




Wel is het jammer dat de mooie catalogus niet van alle getoonde voorwerpen
een grote foto heeft.
Zo is van het voorwerp dat bij mij het meest in de smaak viel
alleen maar een heel kleine afbeelding te vinden.




Zoon van de Hemel, catalogus 40, Staander in de vorm van een mytisch dier, 6e – 5e eeuw voor Christus.


Dit is een groot bronzen voorwerp.
Ingelegd met malachiet.
Het is 48 x 47 x 27 centimeter.
Dit in 1990 ontdekte voorwerp is er een van een stel.
De staander was vermoedelijk bedoeld om een trommel recht te houden.
Oostelijke Zhoudynastie opgegraven in graf 9 in Xujialing, Zichuan, Henan.
Zhengzhou Archeologisch Instituut van de provincie Henan.




Het theepaviljoen.







In het theepaviljoen heb ik geluncht.
Voor twaalf Euro kan men daar een lunch van de dag nemen.
Natuurlijk heb ik dat gedaan met thee:
eerst een thee met rozenblaadjes en daarna een jasmijnthee.




Catalogus Zoon van de Hemel.




Vervolgens was het Orchideexc3xabnpaviljoen aan de beurt.
Volgens het kaartje is de naam van het museum Magritte museum.




Ticket Orchideexc3xabnpaviljoen.




Deze tentoonstelling wil de ontwikkeling van de Chinese kaligrafie in beeld brengen.
Een mijlpaal in de ontwikkeling van de kaligrafie in China
is het “Voorwoord tot het Orchideexc3xabnpaviljoen”.
In 353 na Christus komen een aantal intellectuele kunstenaars samen in Lanting,
het Orchideexc3xabnpaviljoen, in zuid China.
De kalligraaf Wang Xizhi is getroffen door de natuur,
het mysterie van het universum
en de onpeilbaarheid van het menselijk leven.
Dan schept hij dit werk.




Orchideexc3xabnpaviljoen, catalogus.





De kaft zonder omslag.





Detail van de omslag. Dit is een copie van het Orchideexc3xabnpaviljoen.







Voor mij is deze kunstvorm nog erg nieuw.
Dat heeft tot gevolg dat de meer recente werken
die neigen naar de Westerse moderne kunst,
mij het meest aanspraken.




Liu Yanhu, Zonder titel, 2005.





Wang Nanming, Combinatie: ballen met karakters, sinds 1992.





Wei Ligang, Zwemmende vissen, wandelende krabben, 2008.





Brussel, Basiliek. Naar huis in de file.





De komende tijd gaat hier nog meer over volgen.




Europalia: Rent Collection Court Yard

Posted on by

In het kader van de Europalia.China 2009 wordt er in Brussel
een tentoonstelling gehouden met de naam
The State of Things. Brussels / Beijing.

Vandaag ben ik in Bozar, het Museum voor Schone kunst geweest.
In dit museum zijn meerdere activiteiten.
Een ervan is de tentoonsteling Zoon van de Hemel.
Die heb ik bezocht.
Maar in een hal stond een modern werk van Lin Zhanyang.
En dat heeft dezelfde titel als van een ouder werk dat ik onlangs hier liet zien:




Rent Collection Courtyard, Binnenplaats voor de huurafdracht.





Li Zhanyang, xe2x80x98Rentxe2x80x99 xe2x80x93 Rent collection Yard (Foot washing xe2x80x93 Christiane Leister, Nataline Colonnello, Tang Xin, Livia Gnos, Lin Suling, Ai Weiwei, Lu Qing, Urs Meile), 2007.




In het kader van de tentoonstelling The State of Things. Brussels / Beijing

Li Zhanyang
xe2x80x98Rentxe2x80x99 xe2x80x93 Rent collection Yard (Foot washing xe2x80x93 Christiane Leister, Nataline Colonnello, Tang Xin, Livia Gnos, Lin Suling, Ai Weiwei, Lu Qing, Urs Meile), 2007.

Rent xe2x80x93 Rent collection Yard van Li Zhanyang werpt een subjectieve en niet van humor gespeende blik op de Chinese hedendaagse kunstscene. Het gezelschap, dat schijnbaar bijeengekomen is, speelt een rol in een langer, fictioneel verhaal, dat de sluier licht over latente conflicten en verrassende machtsrelaties, de smerigheid onder het glansrijke vernis van de kunstwereld. Foot washing is een detail dat deel uitmaakt van een groter geheel Rent xe2x80x93 Rent collection yard (2007). Dat is op zijn beurt een hedendaagse bewerking van het beroemde verhaal van Liu Wencai, een grootgrondbezitter. Tijdens de periode van de revolutie werd Liu Wencai publiekelijk in opspraak gebracht en afgeschilderd als een despoot, die de boeren onderdrukte. Van hem werd een monumentale sculptuur gemaakt in de stijl van het socialistisch realisme. Rent Collection Court Yard (1965), dat tentoongesteld werd in de provincie Sichuan.
In Foot Washing, het hier tentoongestelde detail, heeft Zhanyang zijn ogen gericht op een andere kunstenaar, de alom gevierde Ai Weiwei, die samen met het architectenbureau Herzog & de Meuron betrokken is geweest bij het ontwerp van het Vogelnest, het Olympische stadion in Beijing. Het toont Ai Weiwei, zittend op een stoel, terwijl hij zijn voeten laat masseren en zich laat vertroetelen door zijn vrouw, zijn curators, zijn verzamelaars, zijn galeriehouder en zijn assistenten.
In een pose die het personage van Lin Wencai in de originele sculptuur van Rent Collection Court Yard oproept, worden de voeten van Ai Weiwei gewassen door kruiperige onderdanen. De achterliggende gedachte is dat de sterren van de kunstwereld vandaag al bij al misschien niet zoveel verschillen van de feodale heer.






Li Zhanyang, xe2x80x98Rentxe2x80x99 xe2x80x93 Rent collection Yard, Foot washing (detail), 2007.




China reisverslag / travelogue 03

Posted on by

Gisteren was ik in het Museum Valkhof in Nijmegen.
Daar trof ik onderstaand kunstwerk aan van de pop-art kunstenaar
Woody van Amen.
Het werk geeft een heel andere invulling aan mijn weblog onlangs
over het Double Happiness symbool.




Woody van Amen, Double Happiness, 1979.


Woody van Amen
Eindhoven 1936

Double Happiness (1979)

Foto object met neon

Langdurige bruikleen van de kunstenaar

Een historische ontmoeting tussen oost en west in de personen van de xe2x80x98grote roergangerxe2x80x99 Mao Tse Toeng en xe2x80x98Tricky Dickxe2x80x99 Richard Nixon.
Deze voorzichtige toenadering tussen China en de Verenigde Staten begin jaren zeventig werd destijds xe2x80x98pingpong-diplomaciexe2x80x99 genoemd.

De achtergrond van het tafereel wordt gevormd door een zich alzijdig uitbreidend swastika patroon. In het oosten is de swastika een universeel versieringsmotief dat geluk symboliseert.
Tussen de twee machthebbers staat het markante silhouet van de berg de Matterhorn, als een ongenaakbare natuurscheiding tussen beide culturen.






Woody van Amen, Double Happiness, 1979. Midden op de Matterhorn Tussen Mao en Nixon is het Double Happiness symbool te zien .
Woody van Amen, Double Happiness, 1979. In the middle, on the Matterhorn, between Mao and Nixon, you can find the Double Happiness symbol.





Yesterday I was in Museum Valkhof in Nijmegen.
There I found a work of art from the Dutch pop-art artist
Woody van Amen.
This object gives a completly different meaning
to the Double Happiness symbol I presented on my web log earlier.

Woody van Amen
Eindhoven 1936

Double Happiness (1979)

Photo object with neon

On long lasting loan by the artist.

A historical meeting between East and West in the persons of xe2x80x98Chairmanxe2x80x99 Mao Tse Toeng and xe2x80x98Tricky Dickxe2x80x99 Richard Nixon.
The careful alignment between China and the United States in the early seventies was back then called xe2x80x98ping pong diplomacyxe2x80x99.

On the background you see a patron of swastikaxe2x80x99s, Constantly expanding.
In the East the symbol of the swastika is considered a universal symbol for decoration and it stands for happiness.
Between the two man in power is the remarkable feature of the Matterhorn. The Swiss mountain forms a natural divide between the two cultures.

China reisverslag / travelogue 02

Posted on by

Het reisverslag begin nog niet echt.
Er zijn wel wat kleine dingen die ik alvast toelicht
omdat ze later wel aan de orde komen in mijn reisverslag.
Vandaag het karakter “Double Happiness” oftewel Dubbel Geluk.
Het is een belangrijk teken bij Chinese huwelijken.

Double Happiness / Dubbel Geluk

Dubbel Geluk / Double Happiness

Het karakter dat door Chinezen wordt aangeduid als “Double Happiness”
zie je ook steeds vaker in het Westen opduiken.
Kijk maar eens op het web rond en je zult zien dat heel veel bedrijven
die zaken verkopen voor bruiloften als versieringen hebben
met op de een of andere manier dit teken.
Zoals je zodadelijk kunt lezen zou er een verhaal bij dit karakter horen.
Wat je nog moet weten is dat Chinese karakters uit twee delen kunnen bestaan:
een linker en een rechterdeel.
Double Happiness (Dubbel geluk) is een bekend Chinees karakter. Je ziet het als papierknipsels of op rode stukken papier. Het wordt op een opvallende plaats en hoogte opgehangen zodat het eenvoudig het oog van jonge stellen trekt. Het karakter is een teken van goedheid en er zit een verhaal achter dat hieronder te vinden is.

Tijdens de Tang-dynastie ging een jonge man op weg naar de hoofdstad om een keizerlijk examen af te leggen. Als hij dit examen met succes zou afronden dan lag een mooie toekomst gereed als kandidaat minister aan het hof.

Onderweg naar de hoofdstad werd hij plotseling ziek. Terwijl hij door een bergdorp kwam passeerde hij het huis van een kruidengenezer die hem opnam in zijn huis. Dankzij de genezer en zijn dochter herstelde de jonge man snel. Na genezen te zijn was het niet eenvoudig om het huis te verlaten omdat de patixc3xabnt inmiddels verliefd was geworden op de dochter van de genezer.
Voordat de jonge man zijn reis naar de hoofdstad voortzette, schreef het meisje de rechterhelft van een karakter voor de jonge man op. Hij ging naar de hoofdstad terwijl hij haar beloofde te zullen trouwen met haar zo gauw hij zijn examen afgerond zou hebben.
Gelukkig haalde de jonge man zijn examen en haalde daarbij de hoogste score van alle deelnemers. De keizer toonde zijn waardering voor de kennis van de jonge man. Tijdens het gesprek van de keizer met de jonge man, vroeg de keizer de rechterhelft van een karakter af te maken. Plotseling herinnerde de jonge man wat zijn geliefde voor hem geschreven had. Hij realiseerde zich dat haar tekst het perfecte antwoord was op de vraag van de keizer. En dat was dan ook het antwoord dat hij de keizer gaf.
De keizer was meer dan tevreden met het antwoord en benoemde hem al snel als minister aan het hof. Natuurlijk stond hij de jonge man toe terug te gaan naar zijn geboortedorp alvorens in dienst te treden. De jonge man keerde direct terug naar de jonge vrouw in het bergdorp en vertelde haar wat er gebeurde na zijn succesvol examen. Hij hield zich aan zijn belofte en ze trouwden snel. Op hun huwelijksdag schreven beide hetzelfde rechtse deel van het karakter dat hen samen had gehouden. Zo ontstond het karakter: Double happiness (Dubbel geluk).

This travelogue isn’t really starting yet.There are a few small things I like to bring to your attention.Today the character “Double Happiness”.This is an important symbol on Chinese weddings.

The sign that Chinese gave the name “Double Happiness”
can often been seen in the West as well.
Look around on the web and you will see that many companies
selling decorations for weddings
incorporate this symbol.
Further down you can read the story behind the symbol.
Before you do that you need to know that Chinese characters
consist of two parts:
the right hand and left hand side.
Double Happiness is a well-known Chinese character. It is depicted either in paper cut-out or on a red piece of paper, and is affixed in such a position as to easily attract the eyes of young couples. This character is a sign of goodness. Therexe2x80x99s a story behind it:

During the reign of Tang dynasty, a young boy was on his way to the capital to write an examination, the results of which would qualify the candidate with the highest marks to become a minister in the royal court. On the way, he suddenly fell ill. While he was passing through a mountainous village, he came across an herbal practitioner who took him to his home. Thanks to the doctor and his young daughter, the young boy recovered soon. Leaving the doctorxe2x80x99s house was difficult for the young boy as he had fallen in love with the doctorxe2x80x99s daughter during his stay there.
Before the boy left, the young girl wrote down the right hand part of a couplet for the boy. He left their house, promising that he would marry her as soon as he finished the examination.
Thankfully, the young boy passed the examination and received the highest score. The emperor showed appreciation for the boyxe2x80x99s knowledge. During his interview with the boy, the king asked him to complete the right hand part of a couplet. Suddenly, the young boy remembered what his young love had written for him. Realizing that it was the perfect answer to the emperorxe2x80x99s couplet, he answered the emperor with her words.


The emperor was more than happy with his reply, and soon appointed him as a minister in the court. He also permitted the boy some time to visit his hometown before assuming the office. The young boy went straight to the young girl and told her everything about the examination. He kept his promise to her, and they got married. On their wedding day, both of them wrote the same right half of a couplet, which had kept them together. This is how the double happiness character came to be.