Mandy den Elzen, Flora van Breda, Grote Kerk, Breda. Op mijn eigen pc staatn de foto’s van deze blog in een map met de naam ‘Floraatje van Breda’. De ronkende introductie op een aantal websites hadden bij mij de verwachtingen hoog gemaakt. Bij een bezoek aan de kerk viel het wat tegen. Niet dat de planen niet mooi zijn maar de presentatie maakt bekijken moeilijk. De informatie over de planten, de oorsprong van het blad en de vindplaats zijn of summier of niet aanwezig. Jammer.

Als kunstenaar werkt Mandy den Elzen op het grensvlak van kunst, natuur, wetenschap en biologie. Haar werk is al op verschillende locaties over de hele wereld tentoongesteld. Deze zomer brengt Den Elzen een ode aan de verscheidenheid van Bredase wilde plantensoorten met haar project Flora van Breda. Door in samenwerking met de Plantenwerkgroep van de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging zorgvuldig de gevonden planten te beschrijven, archiveren en conserveren creëert Den Elzen een tijdsbeeld van het ecologische erfgoed van de stad. De planten en hun verhaal worden als het ware een monument, opgedragen aan het belang van groen in een stad. In de Grote Kerk Breda, waar zelf ook een verscheidenheid aan bloemen en planten te vinden is, worden de gebalsemde planten in een groeiende installatie bij elkaar gebracht en gedurende de tentoonstelling aangevuld met nieuwe vondsten. Schuif aan bij dit plantenritueel en laat je inspireren door de onderzoekende verhalen.

Misschien is een een app actief op de planten zoals studenten die
gemaakt hebben voor de graven in de Grote Kerk.
Misschien zijn daar de ‘zorgvuldige beschrijvingen’ van
Mandy den Elzen te raadplegen?
Ik ga dat nog eens navragen.

Geum Urbanum, Geel Nagelkruid. Waarom vindt iemand dit geel? Waarom noemt iemand dit ‘nagel’-kruid. Wat kun jer mee kruiden. Er is vast veel meer over te vertellen.

Gelukkig is Wikipedia er altijd:

Geel nagelkruid of gewoon nagelkruid is een in de Benelux vrij algemeen voorkomende, 30-60 cm hoge kruidachtige plant uit de rozenfamilie (Rosaceae). De soortaanduiding soort urbanum is afgeleid van het Latijnse woord voor stad, omdat de soort vroeger vooral in de buurt van steden en dorpen voorkwam.

De Nederlandse naam van deze plant heeft geen betrekking op de op nagels lijkende weerhaakjes van de vruchtjes, maar op het feit dat de wortel naar kruidnagel ruikt.

Geel is waarschijnlijk omdat de bloemen geel zijn (?)

Malva Sylvestris, Groot Kaasjeskruid. Prachtige vorm.

Wikipedia:

Regionale namen zijn onder meer hemdeknoopjes, juvverrooske, kasekenskruid, kattekaasjes, kerkbloem, mastellekens, mastellekenskruid en pastellekens. Voor de oorsprong van de botanische naam Malva zijn ten minste twee verklaringen. De eerste verklaring stelt dat Malva is afgeleid van het Oudgriekse woord ‘malassoo’ = verzachten. De tweede verklaring is dat Malva is afgeleid van het Hebreeuwse woord ‘malluah’ = zout van smaak. De naam kaas is afgeleid van de vruchtvorm, die iets van een Goudse kaas weg heeft.

Dit blad van de Aegopodium Podagraria, Zevenblad, verdient een betere foto.

Flora van Nederland:

De in mei tot juli bloeiende plant is genoemd naar zijn typische samengestelde bladeren, die vaak bestaan uit 5 tot 7 deelblaadjes.

Eupatorium Cannabinum, Koninginnekruid.

Flora van Nederland:

Kruisbestuiving door diverse insecten is gewaarborgd doordat de meeldraden eerst rijpen en naderhand het stempel met de twee stijltakken ver boven de bloemen uitgroeit.

Aan de stengels staan de forse tegenoverstaande bladeren. Ze lijken heel sterk op de bladeren van Cannabis; vandaar de soortsnaam ‘cannabinum’ in de wetenschappelijke naam.

Misschien zijn de bladeren onder de stolpen wel de gebalsemde exemplaren (?)

Following in the footsteps of the great 16th and 17th century botanists and inspired by Aristotle’s approach to taxonomy, the artist reveals her preoccupation with preserving organic forms of the phytosphere. Den Elzen assiduously establishes a botanical archive of singular leaves. Having devised an innovative conservation process, she meticulously embalms them, consistently developing new methods of retaining specimens’ colours and life-like morphology. By doing so, the artist not only creates the first-ever physical herbarium of Breda, but also writes a symphony of diversity, functionality, and harmony, celebrating unique patterns and elaborate arrangements of each leaf’s shape and veins.