Kunstvaria

24 kunstpareltjes.
Van alle tijden.
Geniet!


Alfred Stevens, In memoriam, 1858 – 1861.

Dit werk was hier al eens te zien maar het is zo prachtig.


Anselm Kiefer, Man under a pyramid, 1996.

Eigenlijk nooit lichtvoetig, altijd zwaar.


Battle of Pollilur, Seringapatam, Mysore, India, after 1780.


Dirck van Baburen, Singing young man, 1622, Oil on canvas.

Olie op doek.


Edvard Munch, Vampire II, Lithograph and woodcut in colors, 1895 – 1902.

Lithografie en houtsnede.


Elias Goldensky, Portrait of three women, circa 1915.

Twee hele mooie foto’s op een rij.
De techniek is de zogenaamde platinum print.
Eigenschap van deze techniek zijn de hele zachte tonen.


Frederick H. Evans, A sea of steps, Stairs to Chapter House, Wells Cathedral, 1903, Platinum print.

Een zee van treden. Wells Cathedral, Somerset, Engeland.


Guercino (Giovanni Francesco Barbieri), Lot and his daughters, circa 1650, Oil on canvas.


Henri Matisse, Back IV (Nu de dos, 4eme etat), Conceived in Nice, 1930.


Jackson Pollock, One (Number 31), 1950.


James A. M. Whistler, Nocturne, Venice, 1879 – 1880.


Jan Gossaert, Virgin and Child, 1527 – 1530.


Johannes Vermeer, De geograaf, 1669.


Jean Hey, Nativity au Cardinal Jean Rolin, vers 1480, Huile sur bois.

Kersttafereel, Het begint alweer tijd te worden.


Jorge L. March, El mundo de la tauromaquia, 2002, Oil on canvas.


Juan Gris, Livre pipe et verres, 1915.


Olafur Eliasson, One-way color tunnel, 2007.


Pablo Picasso, The acrobat, January 30, 1918, Oil on canvas.


Pierre Soulages, Brou de noix sur papier, 1946.

Twee werken van Pierre Soulages.

Pierre Soulages, Peinture, 1970.


Rembrandt Harmensz van Rijn, David playing the harp before Saul, 1630 – 1631, Oil on oak wood.


Rembrandt van Rijn (claimed), Tobias and his wife, 1659, Oil paint on panel.

Sinds kort toegeschreven aan Rembrandt door het
Boymans van Beuningen.


Roy Lichtenstein, Ohhh…..Alright, 1964, Oil and magna on canvas.


Vincent van Gogh, Bridge over the Seine at Asnieres, 1887.

En Vincent sluit vandaag de rij weer, zoals zo vaak.


Theebloem









Vanochtend was het weer de beurt aan een nieuwe theebloem.
Vandaag ‘Dreamland’.
Groene thee met Anjer (Dianthus Caryophyllus).
Deze bloem gedraagt zich meer als een boeketje in de theepot
dan de andere theebloemen die ik tot nog toe had.
Dat wil zeggen dat de bloem makkelijk kantelt en op zijn zij
in de theepot ligt.
En dat is niet zo’n leuk gezicht.
Kijk zelf maar.





Dianthus Caryophyllus.






De theebloem lijkt langwerpiger dan anders.


















Zoals je ziet heb ik geen professionele studio met belichting enzovoort.




Acryl

De volgende stap voor de engel in acryl
is om de ‘sankirkleur’ voor het haar aan te brengen.
De sankirkleur is de basiskleur waar straks lichtere lagen
op worden geverfd.
Bij het maken van ikonen begint men met een donkere kleur
om met lichtere varianten van dezelfde basiskleur
steeds meer tekening in het werk te brengen.
Dus vandaag de donkere ondergrond voor het haar.





Mijn vertrekpunt. Overigens heb ik vandaag spitse penselen gekocht om de tekening van de kleding te gaan maken. Misschien kan ik daar morgen aan beginnen en anders de komende week. Ik heb de tekening van het haar nog even op het doek aangebracht want daar wil ik extra aandacht aan besteden.






Van het begin af aan heb ik zo mijn twijfels over de voortekening. De grove vorm van de voortelening is wel die van mijn voorbeeld. Maar de details van bijvoorbeeld het haar zijn anders. Ik heb met de sankir al geprobeerd de uiteindelijke vorm/het kleurverloop aan te geven. Dat is waarschijnlijk niet nodig maar dat geeft me een beter gevoel bij het ondernemen van de volgende stappen.






Duoportret.





Bijbelquiz

Gisteravond meegedaan aan de bijbelquiz in Breda.
Ik moet bekennen dat mijn score niet hoog was.
Een beetje in de middenmoot.
Onze groep had twee fouten minder dan ik.
Maar bij een vraag werd ik nog geholpen
door een afbeelding die ik gisteren voorbereid had
en die vanochtend vroeg op mijn log verscheen:





Lucas Cranach de oudere, Herodes’ feest,1533.


Het schilderij toont een feesttafel met gasten en
Salome die er het onthoofde hoofd van Johannes de Doper toont.
Een van de vragen was hoe de naam van de dochter van Herodes was.
Door dit schilderij wist ik dat eenvoudig.





Mijn score. Gelukkig waren er nog heel wat mensen met minder punten maar eerlijk is eerlijk, dit was niet best. De twee muzikale rondes, een met klassieke muziek en een met popmuziek gingen beter.






U2 40. In de popronde ging het onder andere over het nummer 40 van U2. Dit nummer is gebaseerd op Psalm 40. Dat wist ik niet. Nu roepen psalmen bij mij altijd een nogal stoffige indruk op. Het taalgebruik is meestal vreselijk maar psalm 40 is een soort van liedtekst.


Hier volgen een aantal vertalingen van Psalm 40:

Willibrordvertaling:

Psalm40: Hij trok mij omhoog uit het slijk

Voor de leider van de muzikanten, op naam van David.
Een zangstuk.

Vurig zag ik uit naar de heer;
Hij boog zich en hoorde mijn roepen.

Hij trok mij omhoog uit het rampzalige graf,
omhoog uit slijk en moeras;
Hij liet mij weer op rotsvaste grond staan,
gaf mijn stappen weer stevigheid.

Een nieuw lied gaf Hij mij in de mond,
een lofzang voor onze God.

Nieuwe Bijbelvertaling:

Voor de koorleider. Van David, een psalm.

Vol verlangen heb ik op de heer gewacht
en hij boog zich naar mij toe,
hij heeft mijn roep om hulp gehoord.

Hij trok mij uit de kuil van het graf,
uit de modder, uit het slijk.
Hij zette mij neer op een rots,
een vaste grond voor mijn voeten.

Hij gaf mij een nieuw lied in de mond,
een lofzang voor onze God.

New International Version:

Psalm 40

For the director of music. Of David. A psalm.

I waited patiently for the lord;
he turned to me and heard my cry.

He lifted me out of the slimy pit,
out of the mud and mire;
he set my feet on a rock
and gave me a firm place to stand.

He put a new song in my mouth,
a hymn of praise to our God.

Maar tegen het langdurige conflict in Noord Ierland
en uit de mond van Bono, klinkt het helemaal niet stoffig.



Het is niet de mooiste uitvoering,
maar die ik net van iTunes heb gedownload
is in een formaat dat ik niet op het web krijg.
Dit is een gratis MP3 van iemand die met een recorder
in een zaal stond zo lijkt het.
Maar het gaat om het idee.

Kunstvaria

De afgelopen week ben ik weer verder achterop geraakt
in plaats dat ik een inhaalslag heb kunnen maken.
Daarom vandaag een extra Kunstvaria en hopelijk morgen nog een.
Weer van alle tijden en culturen.





Andrxc3xa9 Kertxc3xa9sz, Nageur sous l’eau Esztergom, 1917.


Prachtig is hier de werking, de vertekening van het water
op deze foto vastgelegd.
Esztergom is een plaats in Hongarije.





Balthus, The street (La rue), 1933.






Concetto Spaziale Attese, Lucio Fontana, 1965, waterpaint.


Ik vermoed dat de zwarte randen niet bij het werk horen
maar zo krijg je een beter beeld.
Fontana heeft een hele serie vergelijkbare werken gemaakt
die ook (bijna) dezelfde naam hebben.





Eva Hesse, No title, 1960.


Je ziet niet vaak werk van haar, Eva Hesse,
maar ze staat toch altijd hoog in de top 100 van de kunst.





Honorxc3xa9 Daumier, Don Quixote and Sancho Panza, circa 1870.


Daumier ken ik veel beter van zijn grafisch werk.





Howard Hodgkin, As time goes by, 2009.


Terugkijkend op de tentoonstelling die ik onlangs zag in Tilburg
is dit een beetje een a-typisch werk.
Ik twijfel overigens wel even of dit wel waar is.
Maar misschien ken ik gewoon de schilder onvoldoende.





Louise Bourgeois, Cell XXVI, 2003.






Lucas Cranach the Elder, The feast of Herod, 1533.


Wat goed te zien was op de tentoonstelling over Lucas Cranach in Brussel
is dat veel van de vrouwen op de schilderijen van Cranach (en/of zijn atelier)
eigenlijk steeds dezelfde vrouw zijn.
Niet dat hij perse een persoon voor ogen had
maar hij had een soort archetype van de vrouw ontwikkeld
die hij en de mensen op zijn atelier prima konden schilderen.
Ik kan me niet voorstellen dat de mode in zijn tijd
zo beperkt was dat de vrouw steeds met dezelfde sierraden
en kleding moet verschijnen.
Toch zijn de overeenkomsten tussen de schilderijen opvallend.
Het geldt overigens ook voor de mannen.
Je ziet hier wel erg veel ‘Maarten Luthers’ rondlopen.





Luc Tuymans, Reconstruction, 2000.


Toeval bestaat niet. Ik zag vorige week
dat Bozar in Brussel begin volgend jaar een tentoonstelling
van het werk van Luc Tuymans organiseerd.





Naomi Ityi, Untitled, 1979.


Eskimo mag je niet meer zeggen: inuit.





Nikolaos Tzafouris, Pieta, circa 1500.jpg.






Pablo Picasso, Guitar and musical score on pedestal table, 1920.






Pablo Picasso, Jeune fille aux cheveux noirs (Dora Maar), 1939.






Pieter Brueghel the younger, The procession to Calvary, 1602.





Treinen





NOS headlines, 10/11/2010.





Misschien is het wat makkelijk
maar het is toch ook te gek.
De NS maakt het wel erg bont.





NS advertentie (10/11/2010) voor de Herfsttoer, 1 dag, 1e klas met de trein door Nederland met 10 Euro korting.





Als je op herfsttoer gaat, zou ik een niet al te strakke planning opstellen.

Lucas Cranach

Afgelopen vrijdag ben ik naar de tentoonstelling
‘De wereld van Lucas Cranach’ in Brussel geweest (Bozar).
Met mijn vader.
We hebben daar een grote collectie kunstwerken gezien
gemaakt aan het einde van de middeleeuwen en begin van de renaissance.
Veel werk van Albrecht Dxc3xbcrer en natuurlijk van Cranach.
Ik ben nu de catalogus aan het lezen en dat kost wat tijd.

De belangrijkste thema’s van de tentoonstelling,
en ik zal daar de komende tijd nog op terug komen,
zijn aspecten zoals:

= hoe Cranach verbonden was met de politieke/religieuze elite van zijn tijd;

= hoe Cranach wereldse thema’s, zoals het vrouwelijk naakt,
steeds meer centraal stelt in zijn werk;

= de rol van Cranach in de ontwikkeling van grafische kunst;

= Cranach als ondernemer,
eigenaar van een efficient en effectief atelier
en ook voor een lange tijd van een drukkerij;

= hoe Cranach nieuwe thema’s op de kaart zette.

Nu hier alvast de omslag van de mooie catalogus.





Catalogus van ‘De wereld van Lucas Cranach’, Allegorie van de gerechtigheid (Justitia), 1537.





Zoals je hierboven kunt zien is Photobucket een beetje preuts.
Ze schrikken niet terug van censuur.
Ze gaan ook niet met je in discussie.
Ik heb in het verleden wel eens met succes duidelijk gemaakt
dat het hier niet om porno gaat maar om kunst.
Maar dat is blijkbaar moeilijk te begrijpen.
Daarom moet ik een tweede hosting partner aanhouden.
Maar goed daarom hier nogmaals het schilderij.





Catalogus van ‘De wereld van Lucas Cranach’, Allegorie van de gerechtigheid (Justitia), 1537.





China reisverslag / travelogue 64

Toen ik vorig jaar in China was, in oktober 2009,
waren veel mensen in China vrij en op vakantie vanwege
de feesten begin oktober.
Daarom was er in het Shenyang Imperial Palace
een grote dansgroep die de dagen van het keizerrijk
probeerde te doen herleven.
Er was veel aandacht van de vele Chinese toeristen
in het paleizencomplex.





De ‘Keizer’ verschijnt in Dazheng Hall.






Samen met zijn ambtenaren en militairen is hij te bewonderen.






Van elk van de 8 elitekorpsen (te herkennen aan hun kleur van kleding en wapenuitrusting) zijn er soldaten aanwezig. Ze noemen die 8 groepen de ‘eight-banner’, de acht banieren.






De ‘Keizer’ had dansgroepen bij zich om zichzelf en ons, de toeschouwers, te vermaken.
























Een kleurrijk vermaak.






De ‘Keizer’ bleef in de hal.






Een lid van een van de acht banieren.






Na afloop was er veel aandacht voor de acteurs.




Acryl

Vandaag wil ik nog even stil staan
bij mijn vorderingen met de Engel.
De nimbus, de stralenkrans van een heilige,
is ondanks mijn zorgen om de lijm
toch prima op het doek geland.
Dus kan de volgende stap gezet worden:
het verven van de kleding.
Dit ontwerp is een eenvoudig ontwerp.
Geen handen of voeten op deze icoon.
Slechts kleine stukjes kleding.
Veel haar.Wat moeilijk zal blijken te zijn is het gezicht maar
daar gaan we dan eens goed voor zitten.
Niet gisteren. Gisteren zoals gezegd de kleding.


Laten we eerst eens kijken naar het resultaat van de vorige stap. Zowel de haarspeld als de nimbus zien er prima uit.


Nadat ik de voortekening op de achterzijde met de hand heb overgetrokken (een beetje tegen het licht gehouden), kan ik op de juiste plaatsen de rode bolus inwrijven zodat ik hierna de voortekening goed kan overzetten op het doek. Vandaag gaat het me om de kleding, het gezicht en het haar.


Vervolgens plaats ik de voortekening op het doek. Zie dat ik de onderkant gemarkeerd heb zodat die gelijk loopt met de bovenkant van het rode kader. Bovenaan helpt de nimbus mij. Die steekt uit boven het papier.


Door de voortekening over te trekken met een potlood ontstaat er een zacht rode voortekening op het doek.


De kleiding voer ik uit in twee kleuren. Donkergroen (volgens de verftube Grasgroen) en een combinatie van gebrande Sienna en crimson rood.


Bij de volgende ‘tekening’ ga ik met licht groen en een lichter rood mengsel de plooien aanbrengen. De basiskleur voor het gezicht en het haar kunnen nu aangebracht worden.Bij het ikonenschilderen spreekt men van de sankirkleur


 

Een blik vanaf de kunstberg

Vrijdag ben ik in Brussel geweest naar het Bozar
voor de tentoonstelling:
The world of Lucas Cranach.
Op de kunstberg heb ik toen een paar foto’s gemaakt.
Die wil ik je niet onthouden.





Onder aan de kunstberg staan deze ruiters.






Deuren van het gebouw van de Dynastie.






Koninklijk paleis van Belgie.






Een blik vanaf de kunstberg.





Italiaanse groentesoep

Voor vandaag staat er een Italiaanse groentesoep op het menu.
In de basis een gewone groetesoep maar nu met
salami, Italiaanse kruiden, kastanjechampignons en een aantal tomaatjes.
Met als verse groente: winterpeen, prei en knolselderie.
Heerlijk!





De grote kastanjechampignons zijn goed te zien.






Dit zijn de tomaatjes die er als laatste bij gaan zodat ze heel blijven en pas in je mond als kleine smaakbommetjes uit elkaar gaan.





Bijbel van Anjou / Leuven

Afgelopen donderdag ben ik gaan kijken naar De Bijbel van Anjou
een koninklijk handschrift ontsluierd.
Delen van het middeleeuwse boek zijn op dit moment te zien in Leuven.
Het is een prachtig handschrift maar bij de tentoonstelling
heb ik toch wel een paar kanttekeningen.
Dat het een prachtig boek is, staat buiten kijf.
Het boek is in een redelijke staat.
Is voorzien van heel veel illustraties in de marges van de tekst.
Verder zijn de initialen van de verschillende bijbelboeken
prachtig geillustreerd.
Het goud straalt je tegemoet van de bladzijdes.
Dus daar zit hem het probleem niet.
Het probleem zit hem in de manier van tentoon stellen.
In Leuven is men gegaan voor de eenvoudige weg:
we tonen wat pagina’s en that’s it.
Helaas is er nauwelijks aandacht voor het brede scala
van facetten van een dergelijk boek:
– het handschrift;
de tekst is door 1 kopiist geschreven. Dat is bijzonder.
Wat is er van dit schrift te vertellen?
Hoe verhoudt dit zich tot andere middeleeuwse bijbels?
– de tekeningen in de marges;
De tekeningen zijn erg uitgebreid.
Wat is hun betekenis. Slechts af en toe wordt er
een afbeelding geduid. Moet ik daar soms die Engelstalige,
erg dure, catalogus voor kopen?
– het meesterwerk;
de tentoonstelling stopt maar niet om te beweren
dat het hier om een meesterwerk gaat.
Dat kan best zijn maar hoe heeft men dit vastgesteld.
Hoe verhoudt dit manuscript zich ten opzichte van andere
manuscripten uit die tijd?
– de tekst zelf;
– het kleurgebruik;
enz, enz.


Niet alles in Leuven is prachtig. Het regende niet meer toen ik in Leuven aankwam. Soms scheen nog even de zon.


Maar ook lelijke dingen doen het soms goed op een foto.



Inde dry coppen.


Anno 1931.



Het klein begijnhof van Leuven. Is geen hofje meer. Het is nog maar een straatje.


In het centrum is men bij de gelegenheid van werkzaamheden nog een aantal oude gebouwen aan het opgraven en onderzoeken.





Maar ik ging natuurlijk voor De Bijbel van Anjou. Ik zag op een aantal pagina’s een soort ‘versiering’ tussen de tekstregels zoals op dit voorbeeld hierboven. Misschien heeft het iets met de versnummering van de bijbel te maken. Geeft het misschien een einde van een hoofdstuk aan?


Op een van de paginagrote afbeeldingen staan 8 deugden die ondeugden vertrappen. Dit is de deugd van moed of kracht (Fortitudo).


Hier een voorbeeld van een rijk versierde initiaal. Dit is de letter V (van de latijnse tekst Visio Ysaiei Filii Amos). Uit het boek Jessaia, blad 174v.


Dit is een versierde letter die bij veel mensen tot de verbeelding zal spreken: Jona wordt door de walvis uitgespuugd op de kant. Dit is de letter E (van de latijnse tekst Et factum erst verbum Domini). Uit het boek Jonas, blad 227v.


Dezelfde afbeelding maar nu zonder de versiering buiten het kader van de letter. Maar wat doet die man op het paard bij deze letter. Is de engel aan de bovenkant van deze letter toeval of heeft dat een speciale betekenis?


De Letter N (van de latijnse tekst Nemo cum prophetas). Van het boek Jessaia, blad 174v. Wat ik hier grappig vind is de opgeheven vinger. Die zie je in deze bijbel op heel veel plaatsen. Toch is dit een middeleeuws, katholieke bijbel gemaakt door een Italiaanse schilder en geen Noord Europese Calvinistische versie.


Het evangelie van Matteus. Dat begint met de letter M. In deze letter is een engel afgebeeld, symbool van deze evangelist. Blad 248v.


Een ondeugende afbeelding, op de linkerhoek van een bovenmarge. Blad 232r.


Een toernooiridder, in galop. Middenafbeelding van de ondermarge van blad 292v. De wapenschilden aan het paard zijn vast voorbeeld van het nijverig toeeigenen van deze bijbel door Niccolo d’Alife. Want dit is zijn wapen en niet dat van Andreas van Hongarije voor wie de bijbel oorspronkelijk bedoeld was.


Er is dus veel te zien in Leuven.
De tentoonstelling loopt nog tot Sinterklaas.
Grijp deze kans aan.

Robert Devriendt: een moeilijk verhaal

Afgelopen donderdag was ik in Museum M in Leuven.
Dit museum heeft wel wat weg van Museum Valkhof in Nijmegen
in de zin dat het moderne kunst combineert met
kunst uit andere tijden. Zoals bijvoorbeeld de middeleeuwen.
Ik ging deze keer voor de tentoonstelling
Bijbel van Anjou, een koninklijk handschrift ontsluierd
en kwam zo terecht bij werk van Robert Devriendt:
Victimes de la Passion.


In de grote zalen van M hangen reeksen kleine schilderijtjes bij elkaar. De grootste van deze serie is 7 bij 8,5 centimeter. De schilderijtjes zijn ieder op zich een detailbeeld. Een soort plaatje uit een stripboek. Elk plaatje is haarscherp (en niet zoals op de volgende fotoxb4s onscherp). Deze serie heet xb4Una storia complicataxb4 en is uit 2009.

Zoals de naam van de tentoonstelling suggereert
gaat het over slachtoffers van een crime passionel.
Deze serie vormt ook een soort detectiveverhaal.
Dat nog wel geschreven dient te worden
en daarom heeft het museum een prijsvraag uitgeschreven.


Robert Devriendt, Una storia complicata, 2009. Ik heb de individuele schilderijtjes maar een naam gegeven: Het blauwe oog.


Robert Devriendt, Rempedaal.


Robert Devriendt, Sierraad.


Robert Devriendt, Afgehakte kattekop.


Robert Devriendt, Het pistool.


Robert Devriendt, De blinddoek.


Robert Devriendt, de prijsvraag.


 

Acryl

Na het aanbrengen van de rode verf op de plaats waar
de nimbus (stralenkrans bij afbeeldingen van heiligen) gaat komen.
Is het de beurt aan de lijm en het bladgoud.





Maar de lijm lijkt niet te pakken.






Het lijkt wel of de lijm wordt afgestoten door de acryl..






Uiteindelijk is dat toch niet het geval. De nimbus wordt mooi donkerrood. Vraag is natuurlijk wel of ik er in ben geslaagd op een juiste manier de nimbus te lijmen. Doordat de lijm zich moeilijk laat verwerken is het niet eenvoudig te zien of ik wel netjes binnen en op de lijnen gebleven ben.






Vervolgens het bladgoud aangebracht. Nu laten drogen. Binnenkort haal ik het overtollige bladgoud weg en moet er een mooie, gouden nimbus overblijven. Ik ben benieuwd.





Bijbel van Anjou

Zelfs via het web ziet de Bijbel van Anjou er schitterend uit.
Niet zo zeer van de bladvullende afbeeldingen,
want die zijn heel beperkt in dit boek uit ongeveer 1340.
Nee de schoonheid zit hem, voor wat betreft de afbeeldingen,
in de grote hoofdletters, de kleinere hoofdletters
en de tekeningen in de marge.
Laat ik een paar voorbeelden geven.
De afbeeldingen zijn een beetje bijgewerkt.
Er is niets aan de afbeeldingen zelf gedaan,
niets aan de vormen, niets aan de kleuren.
Tekst die soms heel dicht tegen de afbeeldingen staan
heb ik weggehaald en vlekken in het papier (daar waar
geen verf zit) zijn weggehaald.
Vind je het niet leuk dat ik dat doe:
ga naar Leuven voor 5 december en bekijk daar het origineel.





Een engel in de marge van de tekst op pagina 228 R.






De eerste letter van het evangelie van Marcus met de voor deze evangelist zo kenmerkende leeuw. 257 R.






De letter L van Lucas, evangelist. Hier met de bekende stier. 262 R.






De evangelist Johannes staat met een adelaar in de hoofdletter I. 271 R.






In sommige letters een heel schilderij. Let eens op de dode soldaten op de voorgrond. Je kunt hun wonden zien. Vooraan liggen Saul en zijn zoon. De koning op de troon is David. Acher hem een nieuwsgierige menigte. David zit voor een prachtig versierde wand. Een Amalekiet brengt de koningskroon naar David. Over dit laatse gebaar zijn vast hele theologische verhandelingen te maken. 72 R.