Picasso; thema's en variaties

Ook vandaag is MoMa de aanleiding voor een blog.
De oorzaak is Pablo Picasso en een tentoonstelling
met de naam Thema’s en variaties.
De tentoonstelling loopt nog tot 30 augustus
maar waarschijnlijk is de prachtige website langer te bezoeken.










Picasso: Themes and Variations
Featuring approximately one hundred works, this exhibition explores Picassoxe2x80x99s creative process through the medium of printmaking, tracing his development from the early years of the twentieth century, with depictions of itinerant circus performers in the Blue and Rose periods, to his discovery of Cubism. It follows his evolving artistic vision through decades of experimentation in etching, lithography, and linoleum cut, demonstrating how each technique inspired new directions in his work. The exhibition focuses on specific themes, showing how Picassoxe2x80x99s imagery went through a constant process of metamorphosis. Printmaking, in particular, allows this fundamental aspect of his art to become vividly clear, since various stages in building a composition can be documented.


Themaxe2x80x99s en variaties
Deze tentoonstelling toont ongeveer 100 grafische werken van Picasso.
De tentoonstelling onderzoekt Picassoxe2x80x99s creatieve proces door zijn
ontwikkeling te volgen in het grafisch werk.
Van zijn vroege jaren met voorbeelden van de Blauwe en Roze periode
tot zijn ontdekking van het Kubisme.
Zijn ontwikkeling in tientallen jaren van experimenteren
met etsen, lithografie en linoleum snijden.
Van verschillende themaxe2x80x99s worden meerdere voorbeelden in de tijd getoond
om de veranderingen in zijn manier van afbeelden te tonen.
De gehanteerde druktechnieken maken heel helder hoe een
compositie zich ontwikkelden.





Pablo Picasso, Frugal repast, 1904.






Pablo Picasso, Portrait of Olga in a fur collar, 1923.






Pablo Picasso, Head of Marie Therese, 1933.






Pablo Picasso, Weeping woman, state III, 1937.






Pablo Picasso, Bull, state IV, 1945.






Pablo Picasso, Bull, state VII, 1945.






Pablo Picasso, Bull, state XIV, 1945.




China reisverslag / travelogue 50

04/10/2009

Om 08:00 uur ben ik vertrokken vanuit mijn hotel.
Heb in de straat geld gepind en ben dan direct naar
de hoofdingang van de Verboden Stad gegaan.

09:15 uur: een kaartje gekocht voor de Forbidden City.
Dan ben je al in het enorme complex.

Het is nu 14:30.
Ik ben aan de achterzijde van het paleizencomplex.
Ik ben langs de linkerkant door het complex gelopen.
Nu ga ik via de rechterkant terug.

16:45 uur.
Ik ben net het paleis uitgelopen.
Ze sloten de poort achter me dicht.
Ik schrijf steeds paleis maar het is een echte stad.
Toeval wil dat ik de East Gate (East Prosperity Gate)
uitgelopen ben.
Daar is wel mijn hotel.
Dus daar geniet ik nu van het uitzicht op alle mensen
die nog verder moeten, vanaf de Verboden Stad,
naar hun hotel of huis, en dan waarschijnlijk
net als ik een glas drinken.
Van een bezoek aan de gallerie genaamd ‘798’
is dan ook niets gekomen.
Zal moeten wachten tot een volgend bezoek.





Onderweg naar de Minggraven op 3 oktober, had ik een paar kaki’s gekocht. Toen vond ik heel vreemd dat de mensen in China de kaki’s pas eten als de vrucht heel rijp is. Gisteren keek ik nog eens op Wikipedia en daar stond dat de vrucht van nature veel tannine bevat. Een stof die volgens dat artikel niet echt goed voor je is en bovendien niet lekker smaakt. Ik ga er eigenlijk een beetje vanuit dat de vrucht die wij in West Europa eten veel minder tannine bevat. Hierboven de vruchten die ik gekocht heb.


Wikipedia

De kaki komt van nature voor in de Himalaya en in de bergen van Myanmar, Thailand, Indochina, Korea en Japan. Wereldwijd wordt de kaki gekweekt in de subtropen en in de tropen hoger dan 1000 meter. Ook zijn er berichten dat de origine van de Kaki in China ligt.

Kaki-vruchten bevatten in harde toestand, zelfs wanneer ze al mooi oranje-rood gekleurd zijn, zeer veel tannine, wat een bijzonder wrange smaak geeft, en bij overdadige consumptie kan leiden tot vorming van bezoarstenen in de maag, die alleen operatief verwijderd kunnen worden.







En zo ga ik ze opeten.






Zomaar een servet van het hotel.






In de Verboden Stad had ik dit boek gezien. Dat wilde ik als souvenier meenemen. Het is alleen groot en zwaar. Ik dacht dat kan ik straks wel kopen als ik de stad verlaat. Ik schond die belangrijke toeristenwet: Je moet het kopen als het er is. Deze regel heb ik geleerd tijdens onze eerste reis buiten West Europa. Tijdens ons eerste bezoek aan toen nog de Sovjet Unie vertelde onze reisleider dat als je iets zag dat je wilde kopen, je dat maar beter gelijk kunt doen. Je weet nooit of de kan zich nog een keer voordoet. Maar toen ik de Verboden Stad verliet was er plotseling geen souvernier- of boekwinkel in de buurt. Ik ben dan ook in de avond naar een boekwinkel op zoek gegaan waar men Engelstalige boeken verkocht. Die winkel heb ik gevonden en kon zo toch alsnog het boek kopen.






En dit is de rekening: 380 Yuan, 45 Euro.






De maan en een hotel (niet het hotel waar ik in verbleef).




Mythes

De meeste blogs over kunst op mijn weblog zijn willekeurig samengesteld.
Soms dringt zich een thema op.
Deze blog gaat over mythes uitgebeeld door moderne kunstenaars.
Het zijn afbeeldingen van werken die deel uitmaken
van een tentoonstelling in MoMa (Museum Of Modern Art) in New York.
De tentoonstelling loopt nog tot en met 30 augustus:
The Modern Myth: Drawing Mythologies in Modern Times

Volgens de web site gaat het om:

Throughout history, mythologies have provided explanations for humankindxe2x80x99s existential surroundings through collective beliefs and shared verbal and visual narratives. Representational visual artists have long looked to ancient mythologies as a thematic repertoire, a tradition both preserved and evolved by modern and contemporary artists who continue to address and reinterpret mythological references in their works. This exhibition addresses the artistic traces of these motifs in modern art, as well as the practice of modern myth-making, through a nonlinear, thematic representation of works, following a rough chronology from 1797 to 2008.


Door de hele geschiedenis heen hebben mythische verhalen geprobeerd
antwoord te geven op de existentiele vragen van de mensheid.
Gemeenschappelijke overtuigingen en gedeelde gesproken en/of
vastgelegde verhalen.
Verhalende beeldende kunstenaars hebben lang naar de oude mythes gekeken
als een thematisch repertoir,
een bewaard gebleven traditie die door moderen en eigentijdse kunstenaars
nog steeds worden gebruikt en geherinterpreteerd.
De tentoonstelling probeert invloeden van de mythes in de motieven
van de moderne kunst aan te duiden alsoook het ontwikkelen
van moderen mythes.
De tentoonstelling is een thematische reis door de tijd met
werken die dateren van 1797 tot 2008.





Francisco de Goya, The sleep of reason produces monsters, From the illustrated book ‘Los Caprichos’, 1797 – 1799.






Odilon Redon, The centaur, 1885 – 1900.






Paul Cezanne, Mercury after Pigalle, circa 1890.






Wilfredo Lam, Satan, 1942.






Yves Tanguy, The great mutation, 1942.




Kunstvaria

Door de vakanties in deze kunstvaria maar kort.





Alexander Bazhbeul-Melikian.


Behalve de naam weet ik verder niets van deze schilder.





Ansel Adams, Autumn moon, Heigh Sierra Drom, Glacier Point, Yosemite, 1948.



Ansel Adams, Moon and Half Dome, Yosemite National Park, California, 1960.






Benedetto da Maiano, Madonna and Child with the young St John the Baptist, 1442 – 1497.






Edvard Munch, Girls on the jetty, 1912 – 1913.



Edvard Munch, The vampire, 1895.






Funerary stele of Zezen-nakht, Middle Kingdom, Dynasty 11, 2040 – 1991 BCE.






Luca Cambiaso, Holy Family, 1527 – 1585.






Roger Toty Peterson, Tropical birds (illustration for the world of birds), 1908 – 1996.





Sergey Larenkov

Via, via, kwam ik op het web de fotocollages van Sergey Larenkov tegen.
Hij heeft foto’s van nu, vooral uit Rusland, Wenen en Berlijn,
gecombineerd met oude foto’s uit de Tweede Wereldoorlog.
Dat levert heel mooie effecten op.


Wenen, 1945 – 2010: Luitenant Vladimir maakt een schets van het beeld van Athene dat voor het parlement staat.


Berlijn: Overwinnigsparade voor de terugkeer naar Moskou.


St. Petersburg: De belegering van Leningrad.


Deze vind ik het meest geslaagd: Berlijn: Generaal Zhukov op de trappen van de Rijksdag.


China reisverslag / travelogue 49

Zhong He Dian.
Dat is de naam van een van de gebouwen die centraal staat in deze log.
Niet zomaar een gebouw.
Een grote hal, vierkant.
De enige grote vierkante hal in de Verboden Stad in Beijing.
Maar het is niet het enige gebouw.
De foto’s zijn genomen op 4 oktober 2009.
Het loopt naar het eind van de middag in Beijing,
ik heb nog niet alles gezien, mijn voeten doen zeer,
maar ik moet eruit.
Eerlijk gezegd ben ik er ook wel aan toe want ik ben erg moe.
Maar het is fantastisch!





Yan Xi Gong (The Palace of Prolonging Happiness). Een mysterie voor mij.





The Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong)

Constructed in 1420, the building was rebuilt in 1686. In the Ming and Qing dynasties, the front hall served as the bedchambers of the imperial consorts. In 1845 the Palace of Prolonging Happiness was destroyed by fire.
In 1909, construction of the Hall of Water (Shui Dian), a three story building began on the original site of the Palace of Prolonging Happiness. The Hall of Water was known informally as the xe2x80x9cCrystal Palacexe2x80x9d (Shuijing Gong). When the Qing dynasty fell, the construction had not been finished.
After the Palace Museum was established in 1925, a modern storage facility was constructed and opened in June of 1931. In 2005, the East Wing of that compound was designated as the centre for Calligraphy and Painting Research, the West Wing was made inti the Center for Ceramic Research, and the central building was converted into the Examination and Research Laboratory on Ancient Ceramics.


The Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong)

Het verhaal dat bij dit gebouw hoort wordt me niet helemaal duidelijk.
De restanten waar we naar kijken is in ieder geval niet
het Palace of Prolonging Happiness (Yan Xi Gong).
De eerste versie van dat gebouw is gebouwd in 1420 (!)
en een nieuw gebouw is in 1686 gebouwd.
Maar in 1845 is het vernietigd door brand.
In 1909 is de Hall of Water (Shui Dian),
ook wel het Kristallen paleis (“Crystal Palacexe2x80x9d, (Shuijing Gong) genoemd),
op de plaats gebouwd van het Palace of Prolonging Happiness.
Mij is niet duidelijk of dit paleis eenvoudig weg nooit is afgebouwd
of dat ook dit paleis in vlammen is opgegaan.





De zon staat al behoorlijk laag maar hier in de ondergaande zon nog een mooi voorbeeld van wat je allemaal met keramiek kunt doen.






Prachtige daken.






Langzaam krijg ik in de gaten dat de mensen naar de uitgang lopen. Mijn voeten doen zeer en de vraag is: wat is voor mij de kortste weg?.






Het wordt langzaam leger. Hoe laat zou het zijn?.






Zhong He Dian (Hall of Central Harmony). Een van de drie grote hallen in het meer publieke deel van de Verboden Stad





Zhong He Dian (Hall of Central Harmony)

First constructed in 1429 during the Ming Dynasty, Zhong He Dian was destroyed and reconstructed several times over the centuries. The existing hall was constructed in 1627 during The Ming Dynasty. In the early Ming Dynasty, this hall was called Hua Gai Dian (Hall of Overwhelming Glory) but was renamed Zhong Je Dian (Hall of Central Extremity) in 1562 and Zhong He Dian in 1645 during the Qing Dynasty. This square building has a single pyramid-shaped roof, with a gold plated bronze covering. The floor is paved with high-quality square clay bricks, commonly known as xe2x80x9cgolden bricksxe2x80x9d. A throne is placed in the center of the hall and a board hangs above the throne with an inscription written by Emperor Qianlong. The inscription reads: xe2x80x9cYun Zhi Jue Zhongxe2x80x9d, meaning xe2x80x9cThe Way of Heaven is profound and mysterious and the way of mankind is difficult. Only if we make a precise and unified plan and follow the doctrine of the mean, can we rule the country wellxe2x80x9d.
This hall served as a resting place for the emperor on his way to attend an important ceremony or hold court. Officials kowtowed to the emperor here. The day before the emperor held a sacrificial ceremony he would read the prayer tablet aloud in this hall.
Before offering sacrifices at the Altar of the God of Agriculture, the emperor examined ceremonial farm tools here. After the revision of the imperial pedigree, which was revised once every ten years, the emperor read the pedigree out loud and held a grand ceremony at the hall. The words xe2x80x9cZhong Hexe2x80x9d come from the Book of Rites, meaning xe2x80x9cWhen we handle matters properly and harmoniously without leaning to either side, all things on earth will flourishxe2x80x9d.


Zhong He Dian (Hall of Central Harmony)

De eerste versie is gebouwd in 1429 tijdens de Ming Dynastie.
Het gebouw is door de eeuwen heen meerdere malen vernietigd en herbouwd.
De huidige hal is gebouwd in 1627.
Ook de naam is verschillende keren gewijzigd.
Dit vierkante gebouw heeft een piramidevormig dak
met een verguld, bronzen dakbedekking.
De vloer is bedekt met hoogwaardige bakstenen,
algemeen bekend als xe2x80x9cGouden bakstenenxe2x80x9d.
In het midden van de hal staat een troon met daarboven een bord
met een spreuk van Keizer Qianlong:
xe2x80x9cYun Zhi Jue Zhongxe2x80x9d.
Dit betekent: De Hemelse Weg is diepgaand en mysterieus
en de weg van de mens is moeilijk.
Alleen als we een heel duidelijk en gemeenschappelijk plan maken
en de leer van het gemiddelde volgen,
kunnen we het land goed besturen.

De hal was een rustplaats voor de keizer
als hij naar belangrijke ceremonies ging of hof hield.
Bestuurders bogen hier voor de keizer.
(kowtowed is de Engelse term voor het maken van een buiging
waarbij men op de kniexc3xabn gaat en met het voorhoofd de grond raakt)
De dag voor een ceremonie las de keizer
het gebedsbord hardop voor in deze hal.
Voor het brengen van offers aan de god van de agricultuur
inspecteerde de keizer hier de ceremonixc3xable agrarische gereedschappen.
Na de herziening van de keizerlijke stamboom
(dit gebeurde een keer per tien jaar)
werd de stamboom hier luid voorgelezen door de keizer.
De woorden xe2x80x9cZhong hexe2x80x9d komen van het Boek van de riten en betekenen:
xe2x80x9cAls we zaken nauwkeurig en harmonieus behandelen,
zonder een partij voorkeur te geven,
zullen alle zaken op aarde opbloeien”.





Wat een daken!







Op naar de uitgang. Maar wat een enorme stad. Sommige poorten zijn (volgens mij) al gesloten.






Prachtig toch!.












Nog een laatste beschilderde balk.






De deur wordt al gesloten.






Nou, nog een allerlaatste balk dan.






De poort is dicht (dit is overigens niet een van de buitenste poorten. Ik heb de indruk dat men de Verboden Stad vanuit het centrum langzaam naar buiten afsluit.






Forbidden City, de Verboden Stad, dit was het dan.





Hoorn

Eerder dit jaar zijn we een weekend naar Hoorn geweest.
We hadden geluk met het mooie weer.
Natuurlijk volgt er een verslag op de Argusvlinder
van de dingen die we gezien en meegemaakt hebben.
Vandaag de eerste dag, vrijdag 2 juli.
Voor de voetballiefhebbers: de dag van Nederland – Brazilie
op het WK in Zuid-Afrika (2 – 1).









Gevelstenen van een van de Bossuhuizen in Hoorn.


Tekst op de middelste gevelsteen

O! loffelijke daed O! schoone gulde tijden!
Wie dat er aan gedenkt, die moet hem nog verblijden.
Het land dat schut, en beeft, den vijand die komt aen:
hij wil met Amalek, gantsch Israel verslaen.
Hij koomt met groote magt, maar Godt heeft ons gegeven
ook Arons ende hurs, wiens namen zijn geschreven.



De tekst die hierboven getoond wordt is afkomstig
van een van de Bossuhuizen. Hun naam is genoemd
naar de Spaanse admiraal Bossu die in
een zeeslag met de Nederlanders verwikkeld raakte voor Hoorn.

Het volk van Amalek, de Amalekieten, worden in de bijbel
opgevoerd als een voorbeeld van een slecht volk.
Ze zijn een het archetype voor alles wat slecht is (Wikipedia).
Op het web vond ik een uitleg.
Nederland (zoals we dat vandaag de dag noemen)
vereenzelvigt zichzelf met Israel, een volk dat tegen de verdrukking in
er in slaagde groot te worden.
De verdrukking voor de (protestante) Hollanders zijn dan niet de Amalekieten
die het Joodse volk tijdens hun uittocht uit Egypte, hun tocht door de woestijn,
in de rug aanvielen, maar de (katholieke) Spanjaarden.

Van de web site van het Westfries Genootschap:
(http://www.westfriesgenootschap.nl/)

De enige echte oorlogshandeling, die zich tijdens de 80-jarige oorlog in of bij West-Friesland heeft afgespeeld, was de slag op de Zuiderzee in 1573. De Spaanse admiraal Bossu werd daar totaal verslagen door een Westfriese vloot onder leiding van de burgemeester van Monnickendam, Cornelis Dircksz. De geuzenschepen opereerden o.a. vanuit Hoorn en Enkhuizen. Ook werd er een tijdlang in de buurt van Pampus gevochten, terwijl een groot aantal geuzen vanuit de Waddenzee opereerde. Bossu moest zich overgeven en werd met ruim 200 soldaten gevangen genomen en naar Hoorn gebracht. De nederlaag van Bossu was xc3xa9xc3xa9n van de redenen voor de gehate Spaanse landvoogd Alva om ontslag te nemen. De gevelstenen in deze huizen herinneren ons nog aan de slag op de Zuiderzee.




De volledige gevel.









Gevel van een tweede Bossuhuis

tot eer van haer geslagt tot lof van dese daad
die klampen hem aen boort die weten noch wel raedt.
hier is een hoorns hop, daer gaet xe2x80x99t op een veghten
daer siet men xe2x80x99t eene schip wast aen xe2x80x99t ander heghten
daer siet men reghte liefde daer doet men onderstant
daer veght men sonder gelt voor xe2x80x99t lieve vaderland








Als een krantenartikel, een stripverhaal, een fotoraportage.






Een van de havens van Hoorn: de Binnenhaven.






De Scheepsjongens van Bontekoe.






De Scheepsjongens van Bontekoe.






De Buitenhaven.






De hoofdtoren.






Met stadswapen en een eerste restauratieplaquette.






De eenhoorn van Hoorn.






Een deel van de gevels van het Westfries museum: het Statencollege van 1632.






Nederland – Brazilie: druk in de kroegen, gespannen op het terras, stil op straat.






Een gevelsteen bij ondergaande zon.






Wat voor beroep zou dat zijn geweest…..