Noorwegen 16

Na al die stoffige musea kon er nog wel een bij.
Op Bygdxc3xb8y, het museum(schier)eiland van Oslo is het Norsk Folkemuseum.
Een openluchtmuseum met een prachtige houten kerk als hoogtepunt.





Vanaf het stadhuis gaat een ferryboot naar Bygdxc3xb8y.






De kaartjes voor heen en terug.






Toegangskaartje voor het museum. Het was warm die dag. De zon scheen fel in de middag en het was druk. Maar in een openluchtmuseum merk je dat al snel niet meer. Bovendien ging ik om tien over vier naar binnen. De meeste mensen hielden het toen al voor gezien.






De rekening.






Een schoolgebouw uit Natas (Natxc3xa5s), Lindas (Lindxc3xa5s), Hordaland, 1866.






Het interieur van het schooltje.






Het begrip ‘Staafkerk’ was bij onbekend. Maar een dergelijke houten kerk had ik eerder gezien in Rusland: de zogenaamde Kizji Pogost in de buurt van de Karelische hoofdstad Petrozavodsk.






Deze kerk stond oorspronkelijk in Gol, Hallingdal en dateert uit xc3xb8ngeveer 1200.












Dakversiering.












Schildering achter het altaar.






De evangelist Lucas.






Omgang. De kerkruimte heeft nog een xc3xb8mgang binnen het gebouw. Extra ruimte voor als het erg druk is.






De balken en het houtsnijwerk aan de binnenkant.












Houtsnijwerk.






De xc3xb8mgang.






Houtsnijwerk boven de deur.






Hier is de xc3xb8mgang goed te zien.






Prachtige gevel.


















Dakversiering.


Eigenlijk is dit een vorm van conceptuele kunst.
Je ziet hier een kerk, een houten kerk, die stamt uit ongeveer 1200.
Hout overleeft niet zomaar 8 eeuwen.
In de loop van de tijd is hier heel wat vervangen en veranderd.
De wandschilderingen dateren denk ik niet uit de Middeleeuwen.
We zien hier dus veel meer het ontwerp, de intentie, het concept
van de bedenker en de gebruikers dan iets anders.





Een schuur, Telemark, 1750 -1760.






Houtsnijwerk aan de deur en de deurposten.















Groep houten bxc3xb8erderijen.






Huis.






Groep huizen, sommige met gras als dakbedekking. Rechts anti-sneeuw dakbedekking?.






Schuren. Lijken erg veel op oude Zwitserse schuren.






Dit huis was hier al eerder te zien. Bxc3xb8ederij, Gulsvik, Hallingdal, circa 1750.






Met dit gebouwtje van veel recentere datum wordt het stedel
ijk gebied aangekondigd: een benzinestation.







Een straatje






Een bakstenen gebouw.






Een bank met links de deuren van het koetshuis.






Een kruidenier of melkbxc3xb8er.






Een woonhuis, leuke kleuren.














Kunstvaria

Kort geleden kreeg ik via e-mail een uitnodiging
voor een tentoonstelling over werk van jonge Nederlandse fotografen.
De tentoonstelling was een samenwerkingsverband tussen
het Nederlands Fotomuseum en het Dutch Culture Centre.
Helaas was de tentoonstelling in Beijing.
Da’s ver van Breda.
Ik heb deze week dus eens wat rondgeneusd op het web
om foto’s van die Nederlandse fotografen te verzamelen
en ze hier te tonen.
Tussen de andere Kunstvaria werken van deze week.





Adam Magyar, Urban flow # 1075.


Deze fotograaf speelt met het element tijd.De foto’s worden over een langere (sluiters)tijd genomenen achter de computer worden verschillende foto’s ook nog met elkaar gecombineerd.Het heeft een heel vervreemdend effect.





Alexa Meade, Curated 1; Anne Goodyear curator of Prints and Drawings, Smithsonian National Portrait Gallery, 2010.


Ook dit werk is een foto.
De nog jonge kunstenares beschildert het object dat voor haar poseert
en doet dat ook met de achtergrond.
Vervolgens fotografeert of filmt ze de voorstelling.
Door de grovere schildertechniek lijkt een drie-dimensionaal beeld
te vervagen naar een tweedimensionaal beeld.
Door alles te beschilderen en te ensceneren heeft ze
controle over schaduwen enzovoorts.
Over vervreemdend gesproken.


Alexa Meade, Writer’s block, 2010.






Antonio Colmenero de Ledesma, Chocolate or an Indian Drinke, Nuremberg, 1644.


Een van de laatste veilingen voor de vakanties
bij een groot internationaal veilinghuis
had de titel ‘Books voor Cooks’.
Boeken voor koks.
Een enorm aantal prachtige boeken (inhoudelijk en qua uiterlijk)
verwisselden daar van eigenaar.
Het had zo uit het pak van sjaalman kunnen komen.
Chocomel.





August Sander, Bauerngeneration, 1912.






Cornelis Cornelisz. van Haarlem, The massacre of the innocents, 1591.


Het eerste echte schilderij van vandaag.
Tot nog toe waren het alleen foto’s en een boek
die in deze log te zien waren.





Edvard Munch, Ashes, 1894.


Toeval bestaat niet maar er is gewoon veel werk van Munch op tournee.
Later dit jaar zal ook de Kunsthal in Rotterdam
een tentoonstelling houden over het werk van Munch.
Dit is een van de belangrijkste werken in het oeuvre van Munch.





Frederick Cayley Robinson, The old nurse, 1926.






Jacques Vontet, L’ art de trancher la viande et touts sortes des fruicts, Francois Basset, 1646 – 1647.


De kunst van het snijden.
Hoe snijdt ik vlees en fruit anno 1650?





Kim Boske, Mapping 4, 2010.


Deze Nederlandse foto spreekt me erg aan.
Realistischer als een foto van een stukje natuur kan nauwelijks.
En toch is deze foto zo bijzonder omdat hij op de grens
van realisme en abstractie balanceert
zonder dat daar digitale technieken en dergelijke bij aan te pas komen.





Kim Bouvy, Serie Phantom City, 2007 – 2010.


Steeds combinaties van twee verschillende foto’s waarbij
elementen van foto een terugkomen in foto twee.





Leonardo da Vinci, Virgin of the rocks, 1491 – 1508.


Na een restauratie van 18 maanden is ze weer te zien.





Anoniem, De verstandige kock of sorghvuldige huyshoudster, Marcus Doornick, Amsterdam, 1669.






Martha Cooper, Art vs transit, South Bronx, 1982.






Michael Kenna, Corridor of leaves, 2006.


Soms zijn foto’s technisch zo mooi (zie de vorige foto)
maar nog knapper is het als je zonder slimmigheden
toch prachtige foto’s kunt maken.
Michael Kenna kan dat volgens mij.


Michael Kenna, Fishing nets, 2006.



Michael Kenna, Huangshan mountains study 1, Anhui, 2008.






Pablo Picasso, Bathers with a toy boat, 1937.






Ryan Hackett, Hyper extension I (5-12-2010 xe2x80x93 6-12-2010), Hyper extension II (5-12-2010 xe2x80x93 6-12-2010).






Saudi Arabia, Mural of a human head, 2nd – 1st century BC.


Saudi-Arabixc3xab!!!!





Shane McAdams, Synthetic landscape 13, 2010.


Met balpen.
Als kind was ik al jaloers op mensen die met een potlood of balpen
mooie tekeningen konden maken.
Die mensen zijn er nog steeds.





Tara Donovan, Untitled, 2008.


Het effect van dit werk wordt iets duidelijker, vermoed ik,
als je naar de details gaat kijken.


Tara Donovan, Untitled (detail), 2008.


De eerste foto geeft het idee van een aquarium.
Zou er beweging in het werk zitten?





Victoria Adams, Morning shimmer, 2003.


Deze hedendaagse Amerikaanse schilderes schildert alleen
vergezichten, landschappen met een opkomende
of ondergaande zon.
Past waarschijnlijk volkomen in de smaak van rijke Amerikanen
en tegelijkertijd is het toch niet makkelijk.




Jiaozi: Chinese dumplings

Vandaag was het dan zover.
Ik heb de eerste zak met Jiaozi die mijn Chinese collega
voor mij heeft meegebracht uit een winkel in Eindhoven,
klaargemaakt en opgegeten.
Een herinnering aan mijn bezoek aan China
en de bruiloft van mijn collega.





Eerst de tafel gedekt. Ik heb sojasaus gemengd met azijn. Dat is de dipsaus. Het weer is een beetje somber in Breda en als gevolg daarvan is de foto ook donker.






Jiaozi uit het vriesvak.






De Jiaozi in het stoommandje.






De Jiaozi is nog goed bevroren.






Zeshonderd mililiter water in de pan met de vormpjes die ik in de pan zet om wat meer ruimte voor het straks kokende water te krijgen.






Al snel veranderen de Jiaozi van kleur en structuur.






Het lijkt ook wel of ze groter worden.






Na 20 minuten was het water bijna helemaal verdampt en de Jiaozi gereed.






Zo komen ze dan op tafel.





Ze smaken uitstekend.
Bij de eerste vergis ik me.
Ik had niet verwacht dat de Jiaozi zo heet (in de betekenis van warm) zou zijn.
Die 20 minuten had zijn werk goed gedaan.
L heeft er drie gegeten. Om te proeven.
Ik heb er 17 gegeten.
Prima!

Geinspireerd in Keulen

Op dit moment is er in Keulen een tentoonstelling in het museum
opgericht door het echtpaar Ludwig.
Het museum heeft werken uit een groot aantal stromingen
van de 20e eeuw: het expressionisme, de Russische avantgarde,
Picasso, Realisme, Bauhaus en de Stijl, Dadaisme en
Surrealisme, Abstract expresionisme, Nieuw realisme, Fluxus,
Minimal art, Conceptuele kunst, Pop art en hedendaagse schilders.
Van de kunststroming Pop art is Roy Lichtenstein een belangrijke exponent.
De tentoonstelling laat nu eens niet zijn uitvergrootte
cartoonschilderijen zien maar schilderijen in zijn typische stijl
waarbij hij zich heeft laten inspireren door zijn voorgangers in de kunst.


Roy Lichtenstein, Laocoon, 1988.

Wikipedia

In de Griekse mythologie is Laocoon een Trojaanse priester van Apollon en Poseidon ten tijde van de val van Troje. Zijn verhaal is niet bij Homerus te vinden, maar wel bij latere Griekse en Romeinse auteurs.

Laocoon waarschuwt de Trojanen voor het gevaar van het paard; hij heeft de list van Odysseus doorzien. Als hij het paard voor het eerst ziet, zwaait hij zijn lans in de rug van het heilige gevaarte en raakt daarbij een van de Griekse soldaten in het oor. Net als hij de meerderheid van zijn stadsgenoten heeft overtuigd, wordt Sinon de stad binnen gesleept. Deze Griek is zogenaamd achtergelaten door de vertrokken Grieken, en brengt de Trojanen opnieuw aan het twijfelen, tot een gruwelijk voorteken hen van Laocoons ongelijk overtuigt: twee slangen komen uit zee aangekropen om Laocoon en zijn zoons Antiphantes en Thymbraeus te verzwelgen.

De Laocoongroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de Oud-Griekse beeldhouwkunst. De Laocoongroep, ook wel Laocoon en zijn zoons genoemd, is een monumentaal beeldhouwwerk, waarschijnlijk tussen 40 v.Chr. en 20 v.Chr. gemaakt op het eiland Rodos. Volgens de Romeinse schrijver Plinius is het gebeeldhouwd door Agesandros en zijn zoons Athenedoros en Polydoros. De Laocoongroep staat in de Vaticaanse musea in Vaticaanstad in Rome.

Roy Lichtenstein, Figures in a landscape, 1977.

Geinspireerd door het surrealisme van bijvoorbeeld Dali.


Roy Lichtenstein, Die kathedralen von Rouen, 1977.

Geinspireerd op de vele versies van de kathedraal van Rouengeschilderd door Claude Monet.


Roy Lichtenstein, Stilleben mit netz, muschel, tau und seilrolle, 1972.


Van Kooten & de Bie zijn terug!

Het idee dat Van Kooten & de Bie weer terug zijn,
en dat er dingen in de politiek gebeuren die je niet voor mogelijk houdt,
wordt nog eens erg duidelijk met de meest recente omslag
van Vrij Nederland.
Wat mij betreft, nu al, de beste omslag van 2010.
Op die omslag zie je de ware aard van Mark Rutten en Maxime Verhagen.
Persoonlijke ambities realiseren, dat is waar deze heren op uit zijn.


Mark Rutten en Maxime Verhagen: ongeacht de consequenties.


Mark Rutten en Maxime Verhagen maken de politiek
en hun partijen belachelijk op een manier
die we kennen van Van Kooten & de Bie.
Vandaar hier een kleine ode aan beide heren.


Van Kooten & de Bie.


 

China reisverslag / travelogue 46

Het probleem is dat ik al veel te lang aan het rondlopen was
in de Verboden Stad in Beijing.
Ik was nu erg moe. Te moe.
Het is er ook zo enorm groot.
Er is zo veel te zien, zo veel verschillende dingen.
In deze blog een reeks Schatten.
Want hier zie je voorwerpen uit de Treasure Gallery,
zeg maar de schatkamer van de Forbidden City.





Detail van een erg rijk versierd kistje.






Haarpin, Qing Dynastie, 1644 – 1911.


Aan een dergelijke tijdsaanduiding (1644 – 1911) heb je niet veel.
Jammer genoeg hebben heel veel voorwerpen deze aanduiding.
Maar de voorwerpen zijn er niet minder mooi om.


Detail van de haarpin.






Zilveren kwasten met parels, Qing Dynastie.


De vertaling kwasten is de directe vertaling uit het Engels.
Vind ik zelf niet zo van toepassing op dit voorwerp.
Maar wat het precies is weet ik niet.
Misschien is het een hoedpin.


Double Happiness met parels (‘double happines’ is een begrip in het Chinees. Het staat voor geluk. De rode ‘steentjes’ zijn de twee Chinese karakters die dit begrip vormen.






Phoenix-kroon van keizerin Xiaoduan, 1573 – 1620.



Een ‘officiele’ foto van het voorwerp.






Phoenix helemaal bovenop de kroon. Je ziet de kop rechts met een snoer met stenen hangend uit de bek. Helaas is dit de achterzijde van de versiering.






Versiering van een keizerlijk hoofddeksel.



Deze afbeelding laat zien hoe het voorwerp op de vorige foto de hofhoed van de keizer versierde.






Hofhoed met marterbont en parels, Marten court hat.



Een ‘officiele’ foto van het voorwerp.



Details met parels.






Gouden broche.






Ik mag weer even naar buiten.




Jiaozi: experiment met stoommandje

Voordat ik morgen de Jiaozi ga stomen
wil ik eerst weten of het stoommandje gaat passen,
en hoeveel water ik in de pan moet doen.
Bovendien moet ik het stoommandje voor het eerste gebruik
toch een keer afwassen. Dat gaat nu in een keer door.

Hoeveelheid water die ik ga gebruiken is 600 ml.
Hoe minder water hoe sneller het kookt en hoe sneller je stoom hebt.
En ik denk dat je niet zomaar 600 ml water ‘verstoomd’.

Ik vond de pootjes toch te laag.
Voor de zekerheid heb ik drie kleine bakvormpjes
die ik toch al in de kast had staan, er bij gehaald.
Als ik die op de bodem van de pan zet
met de open kant naar boven
heb ik veel ruimte voor het water.
Zo met de open kant naar boven,
blijven de vormpjes ook rustig in het kokend water liggen.

Ik denk dat het morgen allemaal goed gaat komen.





Eerste poging zonder de bakvormpjes.






Het water kookt al snel maar ik denk dat het toch al snel te hoog zal komen.






Met de verhoging van de vormpjes gaat de pan nog steeds dicht.






Het gereedschap voor morgen staat al klaar.





It's a Bird…It's a Plane…It's Superman

Is het een opvouwbare bonbonnixc3xa8re?
Een opvouwbare aluminium wc-borstel?
Een camping kooktoestel?
Een instelbaar ventilatierooster?
Een verstelbare bakvorm?
Is het een sterrenkundig instrument?
Een draagbare televisieschotel?
Is het een designer wieldop?





Nee, dit is een stoommandje.






Volgens de verpakking speciaal voor het stomen van groente.






Ik ga er zaterdag de Jiaozi mee klaarmaken.






En zo vouw je hem dicht.





Helaas

Ik kan/wil altijd maar een bepaald moment van de dag
aan mijn blog werken.
Vanavond was de beheerpagina uit de lucht.
Ik weet niet waarom.
Dus zul je moeten wachten tot morgen of vrijdag.
Helaas.

China reisverslag / travelogue 45

Na de Nine Dragon Screen Wall komt dan een nieuw
hoogtepunt van de dag in de Verboden Stad: de Treasure Gallery.
Letterlijk de schatkamers van de Verboden Stad.
Net zoals alle andere zaken in deze stad
is het van een enorme omvang.
Om daar een idee van te geven begin ik met de plattegrond
van dat deel van de stad, het noord-oostelijke deel
van de stad, waar al de gebouwen liggen die samen
de schatkamer vormen.


Onder aan de zuidkant is de Nine dragon screen wall. Vervolgens poorten en hoven voor je bij de schatkamers komt. Paleizen, hallen, een tuin en zelfs een operapodium.Op de kaart zie je drie kleine fotootjes. Die zul je in wat groter formaat ook in deze log zien. Als je de drie foto’s gepaseerd bent heb je ongeveer de helft van de oppervlakte van de Treasure Gallery achter je. Dan begint het grote werk.


In deze log koop ik al wel het kaartje,
ga ik ook al wel naar binnen,
maar kom ik nog niet aan de schatten toe.
Dat volgt in de volgende logs.


Het kaartje, het is dan al half drie in de middag.


Ning Shou Quan Gong(Complete palace of peace and longevity)

Originally, Ning Shou Quan Gong (Complete palace of peace and longevity) included Ren Shou Gong (Palace of Benevolence and longevity), Hui Luan Gong (Hall of Chirping Phoenixes) and Jie Feng Palace (Hall of Phoenixes), where empress dowagers and imperial concubines lived in the Ming Dynasty. In the Kangxi reign period of the Qing Dynasty, it was renamed Ning Shou Gong (Palace for Peace and Longevity), and also served as the residence for empress dowagers and imperial concubines. In 1776 (the 41st year of the Qianlong reign period), the palace was rebuilt into a residential area for Emperor Qianlong after he abdicated. The layout of the whole palace is an imitation of the Forbidden City with a central axis, and front and rear parts. The buildings in the front part include Nine Dragon Screen, Huang Ji Men (Gate of the norms of government), Ning Shou Men (Gate of Peace and Longevity), Huang Ji Dian (Hall of the norms of Government) and Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity). The rear part consists of three routes. Along the central route, there is Yang Xing Dian (Hall of Moral Cultivation), Le Shou Tang (Hall of Joyful Longevity), Yi he Xuan (Hall of Harmony), and Jing Qi Ge (Pavilion of Prospective Happiness). Yue Shi Lou (Pavilion for Reading) and Chang Yin Ge (Pavilion of Cheerful Melodies) are on the eastern route. On the western route is Ning Shou Gong Hua Yuan (garden of the palace of peace and longevity), or Qianlong garden. The names of all the buildings in this area express wishes for longevity, peace and harmony, such as Le Shou Tang (Hall of Joyful Longevity) and Yi He Xuan (Hall of harmony). After Emperor Qianlong abdicated in favour of his son, Emperor Jiaqing, he remained in Yang Xin Dian (Hall of Moral Cultivation) until his death, and never resided in Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity). Banquets were held at this palace on the birthdays of the emperor and empress dowager. On his 80th birthday, Emperor Qianlong held a banquet to entertain 1000 old men here. In late Qing Dynasty, Empress Dowager Ci Xi once lived here.

Ning Shou Quan Gong
(Het complete complex van het paleis van vrede en een lange levensduur )

Dit paleizencomplex herbergt de schatkamer van de Verboden Stad en bestaat uit een grote groep gebouwen. In sommige van deze gebouwen woonden keizers, keizerin-weduwes en de keizerlijke concubines. In 1776 is het herbouwd om geschikt te maken als residentie van de afgetreden keizer Qianlong.
De plattegrond van het complex is een verwijzing naar de Verboden Stad: een centrale as, voorhoven en bijvoorbeeld een tuin. Alle gebouwen hebben een naam die naar vrede of een lang leven verwijzen. Een van de paleizen Ning Shou Gong werd bijvoorbeeld gebruikt voor het houden van grote banketten. Zo werd ter gelegenheid van de tachtigste verjaardag van de inmiddels afgetreden keizer Qianlong een banket gehouden waarop 1000 oude mannen waren uitgenodigd.


De toegangspoort: the Gate of Imperial Supremacy.


Plein met een volgend toegangsgebouw: the Gate of Tranquil Longevity.


Regenwater afvoer.


Tegeltableau van the Gate of Tranquil Longevity.


Detail.


Detail.


De bewaker.


The Hall of Imperial Supremacy.


 

Mafalda Arnauth

Een tijd terug kreeg ik de kans, net als alle andere Nederlanders,
om mee te doen aan de verloting van kaartjes voor een Robeco Zomerconcert.
Een bezoek aan het Concertgebouw in Amsterdam is altijd een belevenis.
Ik had de voorkeur uitgesproken voor een jazzconcert
maar heb kaartjes gewonnen voor een Fado-uitvoering.
Portugese muziek.





Mafalda Arnauth.





De uitvoerende artiesten zijn:
Mafalda Arnauth, zang
Helder Moutinho, zang
Luxc3xads Guerreiro, Portugese gitaar
Marco Oliveira, akoestische gitaar
Ramxc3xb3n Maschio, akoestische gitaar
Fernando Jxc3xbadice, akoestische basgitaar

Van de website van het Concertgebouw

Mafalda Arnauth wordt geboren in Lissabon (1974) en wil aanvankelijk veearts worden. Per toeval belandt ze in de muziek en dat betekent de start van een glansrijke carrixc3xa8re. Haar debuutalbum, getiteld xe2x80x98Mafalda Arnauthxe2x80x99 (1999) was meteen een schot in de roos en leverde haar in eigen land de prijs voor de beste nieuwkomer op.

De beeldschone Arnaut zingt een combinatie van Portugese fado met zwemen folk en chanson waardoor ze een breed publiek aan zich weet te binden. Met haar lichtere toon onderscheidt ze zich van Cristina Branco, Dulce Pontes en Misxc3xada. Mafalda wil de Portugese tradities en cultuur vertegenwoordigen op een manier die past bij haar eigen woorden en muziek. Wanneer u haar albums beluistert, zoals het prachtige ‘Encantamento’, hoort u inderdaad meer vrolijkheid. Wat niet wegneemt dat Arnauth geldt als een van de meest authentieke vertegenwoordigers van de moderne fado.

Arnauth is een van de weinigen die het aandurft nummers te zingen van Amxc3xa1lia Rodrigues, de moeder van de fado. Met deze vertolkingen maakt zij veel indruk. Tijdens haar optreden zult u zien dat Arnauth ook live een unieke benadering van fado heeft.



Jiaozi

Mijn Chinese collega verraste me vandaag door ingevroren
jiaozi mee te brengen.
Ik heb dat toen we samen in China waren een paar keer gegeten
en ik vind het erg lekker.
Ik heb ook een keer bij de bereiding geholpen dus ik weet
dat het niet zo eenvoudig te maken is.
Vooral de vorm van Jiaozi is belangrijk.
Nu hij voor mij een zak meegebracht heeft van een winkel
in Eindhoven ga ik ze zaterdag klaarmaken.
Dan ga ik eerst nog een stoompan of stoommandje kopen.





De winkel.






Jiaozi, zak met 25 stuks.





China reisverslag / travelogue 44

Een wereldwonder zijn ze niet maar ze vormen een
van de parels van de Verboden Stad.
Dit hoogtepunt van de Forbidden City is een muur
met daarop een heel groot tegeltableau.
Het tegeltableua toont negen draken.
De draak is het symbool van de Chinese keizer.







Nine Dragon Screen Wall

This glazed screen wall facing Huang Ji Men (Gate of Norms of Government) was constructed when Emperor Qianlong of the Qing Dynasty renovated the Ning Shou Gong (Palace of Peace and Longevity) area.
There are nine dragons on the wall, hence the name. Nine Dragon Screen Wall has a double roof in wudian (thatched hall) style covered with yellow glazed titles (Argusvlinder: typo? tiles), and sits on a white marble stone Sumeru base, 3,5 meters high and 29,4 meters wide. This wall is composed of 270 glazed decorative bricks. With seawater as the background, nine dragons are encircled by waves and clouds, and separated by six groups of rocks. A yellow dragon is in the centre, and eight dragons in blue, white, purple and yellow dragons are on both sides. The dragon was the symbol of the emperor in ancient China. The roof has five ridges each having a dragon, and the main ridge also has fife dragons. Incidentally, Datong in Shanxi Province has a Nine dragon Screen Wall built in the Ming Dynasty and Beihai Park in Beijing has one constructed in the Qing Dynasty.



Negen draken tableau

Dit geglazuurde tableau tegenover Huang Je Men Poort (Poort van de Regeernormen) is gebouwd tijdens de renovatie van het Ning Shou Gong-paleis in opdracht van keizer Qianlong van de Qing dynastie.
Er staan negen draken op afgebeeld, vandaar de naam. De muur heeft een dubbel dak in Wudian stijl (hiervan kan ik op internet nauwelijks iets terugvinden) met geel, geglazuurde dakpannen. Het is gebouwd op een marmeren Sumeru basis (Argusvlinder: Sumeru basis wil zeggen dat er een basis is die de vorm heeft van de Sumeru-berg. Deze berg die voorkomt in de Boeddhistische leer heeft de vorm van een zandloper). De muur is 3,5 meter hoog en 29,4 meter breed. De muur bestaat uit 270 geglazuurde tegels. Zeewater vormt de achtergrond waarop negen draken omgeven worden door water en wolken. Gescheiden door 6 rotsgroepen. Een gele draak staat in het midden omgeven door acht draken in de kleuren blauw, wit, purper en geel. De draak is het symbool van de keizer in het oude China. Het dak heeft vijf richels met elk een draak. De belangrijkste richel heeft vijf draken.Er bestaat ook een Negen draken muur in Datong, in de provincie Shanxi. Deze is gebouwd in de Ming dynastie. In Beihai park in Beijing is nog zoxe2x80x99n muur gebouwd ten tijde van de Qing dynastie.





De hele muur.






Detail van het dak.






Een witte en purperen (?) draak. In het midden een rotspartij.






Kleurenschema en kijkrichting van de draken.


Als je naar de kleuren van de draken kijkt dan zie je een patroon.
Ook de richting waarin de draken kijken kent een ritme.
Op basis van mijn aantekeningen bij de foto’s
heb ik het volgende overzicht gemaakt:





Kleurenschema en kijkrichting van de draken.


De gele draak in het midden kijkt je frontaal aan.
Dan heb je vier draken rechts en vier links.
Van die twee maal vier draken kijken steeds drie draken
naar de centrale gele draak.
Alleen de witte draak kijkt naar buiten.





De gele, meest rechtse draak voor de toeschouwers.Let op die mooie golven






Kop van de draak met hoorns, haren, voelsprieten en tanden.






Detail van de golven.






Detail van de wolken.






De centrale, gele draak die je frontaal aankijkt.






En ook van hem de pasfoto.