India 2012 – 2013: Omkareshwar

Op 28 december 2012 was onze laatste dag in Omkareshwar.
We hadden besloten een wandeling over het eiland Mandhata
te maken. Dit eiland ligt in de rivier de Narmada.
Het eiland is bezaaid met tempels en er loopt een soort
kerkenpad over het eiland. Dat hebben we grotendeels gevolgd.
Daar ook is het waar de volgende foto’s gemaakt werden.

Deel 61.

 photo DSC_1352DistelInBloei.jpg

Distel in bloei.


 photo DSC_1355.jpg

Langs de waterkant natuurlijke oevers maar ook sporen van menselijk ingrijpen.


 photo DSC_1356.jpg

Overal tempels of beelden. Plaatsen voor overpeinzing.


 photo DSC_1357.jpg

Voor mij is niet altijd duidelijk wat er allemaal voor constructies langs de oevers liggen.


 photo DSC_1358OveralTempelsEnBeelden.jpg


 photo DSC_1359LangsHetPadBordenMaarHelaasNietLeesbaarVoorMij.jpg

Langs het pad markeringen van steen met tekst. Helaas voor mij niet leesbaar.


 photo DSC_1360HetIsEenSoortKerkenpad.jpg


 photo DSC_1361.jpg

Vol van godenbeelden in allerlei kleuren.


 photo DSC_1362.jpg

In de verte de T-splitsing waar de gelovigen naar toe gaan en zich onderdompelen in de rivier.


 photo DSC_1363TweeRivierenKomenSamen.jpg

Daar waar de rivier de Narmada weer samenkomt is er een stroomversnelling die voor de boten niet eenvoudig te nemen is. Dat hadden we al vanuit de boot meegemaakt. Hier ligt een boot nog op het rustige deel.


 photo DSC_1364.jpg

Het was een ‘rustige’ dag in Omkareshwar. Op zich is het een kleine plaats. Waarschijnlijk leeft iedereen hier van de pelgrims, direct of indirect.


 photo DSC_1365OngeorganiseerdMaarIedereenDoetZijnOfHaarDing.jpg

Iedereen doet zijn of haar ding.


 photo DSC_1366.jpg

Zwemmen of een religieuze onderdompeling of beide?


 photo DSC_1367Baden.jpg


 photo DSC_1368InOverdenking.jpg


 photo DSC_1369KledingstukkenRakenVerloren.jpg

Sommige kledingstukken blijken verloren te raken.


 photo DSC_1370NogEvenRustVoorDeBocht.jpg

Nog even rust voor de bocht.


 photo DSC_1372.jpg


 photo DSC_1374.jpg


 photo DSC_1376OokVandaagValtHetNietMeeDeBochtTeMaken.jpg

Ook vandaag valt het niet mee de bocht te nemen.


 photo DSC_1378FotografenMetDraagbarePrinters.jpg

Fotografen met hun draagbare camera en printer bezorgen je foto terwijl je wacht.


 photo DSC_1379RestantenVanTempels.jpg

Restanten van tempels.


 photo DSC_1381RestantenVanTempels.jpg


 photo DSC_1382.jpg

De drietand.


 photo DSC_1383TempelsEnBeelden.jpg

Tempels en beelden.


 photo DSC_1384Schommelstoel.jpg

In een schommelstoel?


 photo DSC_1385.jpg


 photo DSC_1386NietsAanToeTeVoegen.jpg


 photo DSC_1387Omkareshwar.jpg

Omkareshwar.


 photo DSC_1388SomsBenikGewoonSprakeloos.jpg

Vaak zijn we daar sprakeloos van wat we zien.


 photo DSC_1389.jpg


Langs het ‘kerkenpad’ werden overal offerandes verkocht.
Ergens vond ik een pakketje dat daar vaak onderdeel van uit maakt.
Dat heb ik meegenomen naar het hotel om eens nader te bekijken.

 photo DSC_1390GevondenOfferande.jpg

Gevonden offerande. Nog gesloten.


 photo DSC_1391OfferandeUitgepakt.jpg

Uitgepakt.


 photo DSC_1392eenLaatsteBlikOpOmkareshwar.jpg

Nog een laatste blik op de oevers van de Narmada in Omkareshwar.


India 2012 – 2013: Omkareshwar

 photo 20121225BasJacobsAkiemHelmlingSamiKortemaumlkiFakirBlack.jpg


Deel 56.

Dinsdag 25 december 2012: Kerst.

De dag zijn we begonnen met een tweede bezoek aan de ghats van Maheshwar.
Vervolgens zijn we met de auto naar Omkareshwar gereden.
Als ik dit in mijn boekje schrijf is het inmiddels al 26 december.
Gisteren was het hier (Omkareshwar) super druk.
De hotels zijn overal druk bezet met Indiase mensen die beter gesitueerd zijn.
Daar zitten heel veel, heel dikke mensen tussen. Amerikaans dik.
Sommige van die mensen eten niet gewoon maar laden zich drie maal daags helemaal vol.
Maar de meeste pelgrims die hier gisteren waren, zijn met de bus gekomen.
Afgeladen bussen.
Mensen die ik sprak en vroeg waar ze vandaan kwamen antwoordde vaak ‘Indore’.
Ze zijn hier in Omkareshwar voor 1 dag.
In de ochtend vroeg gekomen, vanavond weer naar huis.

Toen ik kort voor het donker werd ging wandelen kwam ik uit
bij een grote aanlegplaatd voor boten waar honderden mensen
te eten kregen.
Eerst dacht ik dat het om arme mensen ging maar er waren er bij
die met een mobieltje liepen.
Het leek er op dat die mensen op een soort ‘all inclusive’ waren
voor een pelgrimstocht naar Omkareshwar.

Ook bij die aanlegplaats Bobo’s.
Eerder de dag hadden we ze al gezien.
Toen zeiden mensen ons dat het om de prime minister
van Madhya Pradesh ging.
Thuis nog maar eens naar googelen
Ze wilden graag op de foto.
Misschien dan toch geen ‘all inclusive’ dagtocht
maar een politiek evenement?

 photo DSC_1188DeZonGaatAlOnderMaarErZijnNogVeelPelgrims.jpg

De zon gaat al onder maar er zijn nog veel pelgrims.


 photo DSC_1189AllemaalInDeRijWachtenOpHetUitdelenVanEten.jpg

De mensen wachten in lange rijen op het eten dat uitgedeeld gaat worden.


 photo DSC_1190OmkareshwarInDeOndergaandeZon.jpg

Omkareshwar in de ondergaande zon.


 photo DSC_1191UitdelenVanBrood.jpg

Van hieruit werd brood en werden de sauzen uitgedeeld.


 photo DSC_1192GrotePannen.jpg

Grote pannen.


 photo DSC_1193EtenEnOpDeFoto.jpg

Ze boden me aan dat ik mee kon eten.


 photo DSC_1194CommercieleFotografenMetDraagbarePrinters01.jpg

Het toerisme komt ook in India behoorlijk op gang. Daar leven mensen dan weer van. Hier zie je een paar commerciele fotografen die mobiele printers bij zich hebben om de foto’s die ze van je maken direct te kunnen verkopen. Ik ben ook nog op de foto gezet.

 photo DSC_1194CommercieleFotografenMetDraagbarePrinters02.jpg

De mobiele printers.


 photo DSC_1195BoboOpBezoek.jpg

De premier van Madhya Pradesh????


 photo DSC_1196PersfotografenEnUwReporter.jpg

In ieder geval graag op de foto bij het water. Voor de pers en uw eigen reporter.


 photo DSC_1197OmkareshwarInOndergaandeZon.jpg

Omkareshwar.


Het lettertype in de titel van 25 december 2012 is van Bas Jacobs, Akiem Helmling, Sami Kortemaki en heet Fakir Black.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 53.

Na het bekijken van de tempels, het paleis en de enorme muren
gaan we terug naar het hotel met een boot.

 photo DSC_1117MooieHoutenAfwerkingVanPanden.jpg

Mooie afwerking met hout op een van de panden in de stad.


 photo DSC_1118.jpg

Nog een paar opvallende gevels.

 photo DSC_1119.jpg

 photo DSC_1120WinkelsOnderEenHoutenGevel.jpg


 photo DSC_1121TempelsMetOpDeAchtergrondDeRivier.jpg

Uitzicht over/langs de tempels naar de rivier.


 photo DSC_1122EenAnderePoortNaarDeRivier.jpg

Een andere poort naar de rivier toe.


 photo DSC_1124.jpg

Nog meer tempels.


 photo DSC_1125Deboot.jpg

De boten en hun eigenaren willen je graag vervoeren.


 photo DSC_1126WeVertrekken.jpg

Het weer is prachtig en het zich spectaculair.


 photo DSC_1128EnormeMuren.jpg

De enorme muren van Maheshwar vanaf de rivier.


 photo DSC_1129.jpg


 photo DSC_1130Maheshwar.jpg


 photo DSC_1131.jpg


 photo DSC_1133TempelInHetMiddenVanDeRivier.jpg

Een tempel, midden op de rivier.


 photo DSC_1134.jpg


 photo DSC_1135MiddenOpDeRivier.jpg


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 52.
Vanaf de poort naar het fort van Maheshwar komen we op een groot plein
waaraan het paleis en een groot aantal tempels liggen.

 photo DSC_1094.jpg


 photo DSC_1096.jpg


 photo DSC_1097.jpg


 photo DSC_1098.jpg


 photo DSC_1099PaneelMetOlifanten.jpg


 photo DSC_1100.jpg

Detail van het paneel dat we eerder zagen.


 photo DSC_1101DoorDePoortGroteBinnenplaatsMetTempels.jpg

De grote binnenplaats met tempels, bogen en paleizen.


 photo DSC_1102.jpg


 photo DSC_1103.jpg


 photo DSC_1104.jpg


 photo DSC_1105.jpg

Het is er niet heel druk maar overal zijn wel mensen.


 photo DSC_1106.jpg


 photo DSC_1107.jpg


 photo DSC_1108.jpg


 photo DSC_1109AhilyabaiHolkarFort.jpg

Foto vanaf het Ahilyabai Holkar Fort naar de rivier. Dit fort is genoemd naar een Indiase heerser over Maheshwar waarover dadelijk meer informatie.


 photo DSC_1110.jpg


 photo DSC_1111AhilyabaiHolkar.jpg

Dit is een voorstelling van Ahilya Bai Holkar. Ze woonde in dit huis en bestuurde Maheshwar vanuit hier.


 photo DSC_1112.jpg


 photo DSC_1113.jpg

In het paleis dat nu dienst doet als een soort museum stond deze tekst. Hieronder schrijf ik die uit.


Ahilya Bai Holkar, daughter-in-law of the founder of the Holkar Maharajas of Indore, ruled from Maheshwar for 30 years, 1765 to 1795. This building, built in 1766 housed both het living quarters on the first floor and her administration on the ground floor. A woman with great diplomatic and administrative skills, she became indispensible to her father-in-law, aiding him at Indore, in running affairs of state while he ranged far and wide. Enlarging his dominions through battle. Ahilyabai’s husband was killed in battle. She prepared to follow him on the funeral pyre, but her father-in-law, maharaja Malhar Rao Holkar, entreated her not to do so, saying that he personally could not do without her, and the state needed her even more. She acquiesced. Her abilities matched by dauntless spirit and courage, persuaded the peshwa to confirm her as overseer of the Holkar domains. The foundation was thus laid for a unique period of peace and prosperity within her realm. The rest of India, wracked by turbulence. But Holkar territory was calm and prosperous. Ahilya Bai took it upon herself te repair much of the damge done to her faith by the great iconoclast Aurangzeb.
Her good deeds span India’s breadth and width – most famously she rebuilt the Vishwanath temple in Benaras while supporting the resurrection of temples and dharamshalas around India, she took great care to ensure that muslims who settled in her territories were treated on par with her hindu subjects. Consequently, Ahilya Bai Holkar is venerated by people throughout India, and Narmada’s Parikrmavasis (pilgrimd) come to her town and her gadi (throne) to take her darshan (pay their charities) trust. This trust was created shortly after independence by the late maharaja Yeshwant Rao Holkar and the government of Madhya Bharat. The trustees include the head of the house of Holkar and representatives of the state and central governments.


 photo DSC_1114.jpg


 photo DSC_1115.jpg


 photo DSC_1116.jpg

Het water roept. Tijd voor een boottocht terug naar het hotel.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Maheshwar

 photo 20121224BrianWillsonAntiquarianScribe.jpg


Deel 50.

Uit mijn reisverslag:

Maheshwar is een stad aan de rivier Narmada.
Overigens net als Omkareshwar, de bestemming
voor de komende dagen.

Wikipedia over de Narmada rivier (in het Engels):

The Narmada also called the Rewa, is a river in central India and the fifth longest river in the Indian subcontinent. It is the third longest river that flows entirely within India, after the Godavari and the Ganga. It is also known as “Life Line of Madhya Pradesh” for its huge contribution to the state of Madhya Pradesh in many ways. It forms the traditional boundary between North India and South India and flows westwards over a length of 1,312 km (815.2 mi) before draining through the Gulf of Cambay into the Arabian Sea. It is one of only three major rivers in peninsular India that run from east to west.

 

To Hindus the Narmada is one of the seven holy rivers of India; the other six being Ganges, Yamuna, Godavari, Saraswathi, Sindhu, and Kaveri. It is believed that a dip in any of these seven rivers washes one’s sins away. According to a legend, the river Ganges, polluted by millions of people bathing in it, assumes the form of a black cow and comes to the Narmada to bathe and cleanse itself in its holy waters. Legends also claim that the Narmada River is older than the river Ganges.

Samenvattend:
De Narmada-rivier is de vijfde langste rivier van India.
Het is de derde langste rivier die van begin tot eind in India stroomt
(na Godavari en de Ganges).
Hij staat bekent als de ‘Levenslijn van Madhya Pradesh’.
Het is de traditionele grens tussen Zuid en Noord India.
De rivier is 1312 kilometer lang.

Hindoes zien de Narmada-rivier als een van de 7 heilige rivieren.
Men gelooft dat als je je wast in een van die 7 rivieren,
je je zonden afwast.
Volgens de legende ging de Ganges zich wassen in Narmada-rivier
om zich te reinigen. Volgens diezelfde legende is Narmada ouder
dan de Ganges.

 photo DSC_1055RivierAlsLevensader.jpg

De rivier Narmada als leversader.


 photo DSC_1056TempelInHetMiddenVanDeNarmadaRivier.jpg

In de rivier ligt een tempel.


Vervolg van mijn reisverslag:

Ook dit hotel, Narmada Retreat zit vol.
Vol met Indiaase toeristen die tot en met 2 januari 20%
meer moeten betalen voor de kamer.
Het is een hotel met kamers, tenten en bungalows.
We zijn te voet naar de ghats gelopen,
toen hebben we het fort bezocht,
vervolgens de stad en dan teruggevaren
met de boot van het hotel.
Om 13:00 uur vertrokken, om 17:00 uur terug.

 photo DSC_1058TempeltjesInVeleStijlenEnKleuren.jpg

Tempels en tempeltjes in allerlei stijlen en kleuren komen we onderweg tegen.


 photo DSC_1059Tempeltjes.jpg


 photo DSC_1060DeGroteRivierenInIndiaZijnEchtGroot.jpg

Grote rivieren in India zijn ook echt groot!.


 photo DSC_1061NarmadaInMaheshwar.jpg

De Narmada in Maheshwar.


 photo DSC_1062.jpg


 photo DSC_1063AlleSoortenEnMaten.jpg

Alle soorten en maten.


 photo DSC_1064ReliefInSteen01.jpg

Relief in steen.

 photo DSC_1064ReliefInSteen02.jpg


 photo DSC_1065Wasdag.jpg

Waarschijnlijk is het hier iedere dag wasdag.


 photo DSC_1066 01.jpg


 photo DSC_1066 02.jpg


 photo DSC_1067.jpg

Het is er zo anders dan wat je in West Europa ziet. Iedere keer sta je weer met je mond open te kijken. De komende dagen zal blijken dat het nog veel indrukwekkender kan worden.


 photo DSC_1069.jpg


 photo DSC_1071.jpg


 photo DSC_1072.jpg


 photo DSC_1073MooiOranje.jpg


 photo DSC_1074EnormeMurenAanDeKantVanDeRivier.jpg

De enorme muren aan de kant van de rivier.


 photo DSC_1075Wasdag.jpg


 photo DSC_1076SculptorUttamPacharne.jpg

Beeldhouwer: Uttam Pacharne. Wat het beeld moet voorstellen weet ik niet.


 photo DSC_1077HoofdpoortVanMaheshwarNaarDeNarmada.jpg

De poort naar het fort en de stad.


 photo DSC_1078.jpg

Nu kan ik maar beter stil worden.


Het lettertype in de titel van 24 december 2012 is van Brian Willson en heet Antiquarian Scribe.

India 2012 – 2013: Songarh Fort

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 49.

In India zijn er heel veel forten.
Sommige zijn in gebruik als hotel of worden nog bewoond.
Er zijn die dienen als museum.
Er zijn er ook waar niet zo veel meer van rest.
Songarh Fort behoort tot de laatste categorie maar
op de ochtend van 24 december 2012 op reis van Mandu naar
Maheshwar zijn we er toch even gestopt en hebben we wat
foto’s gemaakt.

 photo DSC_1045SongarhFort.jpg


 photo DSC_1047Entree.jpg

De entree.


Op de site van de British Library vond ik bij een foto
van het fort de volgende tekst:

Songarh Fort at Mandu, Madhya Pradesh
The fort was once an impregnable citadel and part of the historic hillfort of Mandu, now in ruins, which stands in a spectacular, naturally-defended position on a plateau of the Vindhya hills surrounded by a ravine. The citadel is separated from the main hill by a narrow neck of land. This is a view of the citadel ramparts. An ancient stronghold, Mandu first came to prominence under the Hindu Paramara dynasty, powerful rulers of the region of Malwa in central India with their capital at Dhar, at the end of the 10th century. Their rule ended with the fall of Malwa to the Delhi Sultans in 1305. Mandu’s golden age came as the capital of the Sultans of Malwa between 1405 and 1531. They transferred the capital from Dhar to Mandu, renamed the fort ‘Shadiabad’ (City of Joy), and built palaces, mosques and tombs amid the gardens, lakes and woodland within its walls. Most of the remaining buildings date from this period. The construction of the 59.5 km (37 miles) of ramparts surrounding the fort was begun by Dilawar Khan Ghuri (ruled 1401-5), the Afghan governor who broke away from the Delhi Sultanate to establish the independent Sultanate of Malwa, and completed by Mahmud Shah I Khalji (ruled 1436-69), an illustrious ruler from the Khalji dynasty of Malwa sultans. The Malwa Sultanate collapsed in 1531 and the province passed to the Gujarat Sultanate, then the Mughals by the 1560s and finally to the Marathas in the 1730s. Mandu lapsed into ruin when it was abandoned in favour of Dhar in the 18th century.

 photo DSC_1048BinnenkantVanWatErIsOvergeblevenVanHetFort.jpg

De binnenkant van het fort is helemaal leeg en verlaten.


 photo DSC_1049.jpg

De poort is eigenlijk alle wat er nog rest naast de verdedigingsmuren.


 photo DSC_1050Doorkijkje.jpg

Je ziet hier wel de ravijn waar het fort aan grenst en wat zijn positie erg sterk maakt.


 photo DSC_1052KoepelsInDeVerte.jpg

In de verte de koepels van Mandu.


 photo DSC_1053.jpg

Het landschap.


 photo DSC_1054SongarhFort.jpg

We gaan op weg naar Maheshwar!


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

India 2012 – 2013: nog een dagje Mandu

 photo 20121223NickCurtisSkittlesNBeerNF.jpg


Deel 44.

In mijn dagboekje heb ik toen het volgende geschreven:

Zondag 23 december.
Ook vandaag gaan we er te voet op uit.
Het zal niet lukken om in 2 dagen alle, prachtig gerestaureerde
monumenten van Mandu te zien,
maar we komen een heel eind.

Het is overigens koud in India.
Wij zijn nu in Madhya Pradesh.
De hoofdstad van deze staat is Bhopal en daar was het -7,6 graden Celcius.
Gelukkig zitten we daar ver vandaan.

Ik heb het vandaag nog eens opgezocht.
De afstand is kilometers was niet zo groot.
Wel in temperatuur.
Het is 280 kilometers, 5 en een half uur rijden.

 photo DSC_0941Theearlybirdcatchesthewormorinthiscasethefly.jpg

‘The early bird catches the worm’ is de Engelse gezegde: de vroege vogel vangt de worm. Hier is het volgens mij een vlieg.


 photo DSC_0942ZomaarEenVogel.jpg

Nog zomaar een vogel in de tuin van het hotel.


 photo DSC_0943ZomaarEenVogel.jpg

Het was er zo heerlijk rustig. Haast on-Indiaas.


 photo DSC_0944MadhyaPradesh.jpg

We zijn in de plaats Mandu. Die plaats ligt in de staat Madhya Pradesh.


 photo DSC_0945MadyaPradesh.jpg

Een van de monumenten heeft een speciaal toegangsbord gekregen.


 photo DSC_0946PrachtigGebouwtjeMaarNogalBeklad.jpg

Een prachtig klein gebouw maar helaas nogal beklad.


 photo DSC_0947PrachtigeIngang.jpg

Het gebouw heeft 1 echte ingang en drie schijningangen. Bij de schijningangen ziet de gevel eruit alsof het een ingang is maar het is gewoon een muur.


 photo DSC_0948Dakgoot.jpg


 photo DSC_0949TheTombOfRoza01.jpg

The tomb of Roza; het graf van Roza. Detail van een geschilderd bord bij het eerder getoonde gebouw.

 photo DSC_0949TheTombOfRoza02Onleesbaar.jpg

De Engelse tekst van het bord. Helaas op de foto op deze grootte niet leesbaar. Hieronder volgt de tekst.

The Tomb of Roza (Roza of Khadija Bibi): This is the tomb of Khadija bibi, the lady sufi saint. After her death, she was cremated in this tomb. The Kalma is inscribed in Arabic script on the four graves. she has been described in great details in the book Gulzar-e Abrar written by Gausi Sattari in which she has been called the only lady sufi saint of Mandu. The huge tomb is made of black stone and lime. In the West, there is an entrance gate. On the other three sides, there are windows with screens which seem like gates. Red stone has been used in the entrance and the other three gates. Walls are plastered with lime. On the outside, eaves are based on the brackets which are decorated with lotus in the center. In front there is a basement and a ruined mosque is in the back. A bawari is also there in the front.

Buiten het fysieke bord dat ik heb gefotografeerd
kan ik op internet maar 1 bron vinden waarop in het Engels
over deze tekst gesproken wordt.
De tekst op internet en die van het bord komen niet 100% overeen.
Dus vertalen zonder fouten is voor mij niet mogelijk.
In de tekst wordt het boek Gulzar-e Abrar genoemd.
Het is geschreven door Gausi Sattari rond 1600.
Het beschrijft de levens van sufi heiligen.
Het boek is op internet te lezen als je Urdu kunt lezen.
De schrijver wordt daar ‘Muhammad Ghosi Shattari Mandavi’ genoemd.


 photo DSC_0950Grafmonumenten.jpg

De grafmonumenten in het gebouw.


 photo DSC_0951Grafmonument.jpg


 photo DSC_0952WritingOnTheTomb.jpg

De prachtige tekst op de monumenten.


 photo DSC_0953HathiMahalBijDeAfslagRechts.jpg

We gaan weer verder, Hathi Mahal, bij de afslag rechts.


 photo DSC_0954ZijkantVanEenHuis.jpg

De zijkant van een modern huis in Mandu.


 photo DSC_0955EenMoskeeEvenVerderOp.jpg

Koepel van een ander grafmonument en moskee verder op.


 photo DSC_0956HathiMahalAanHetEindVanHetPad.jpg

Aan het eind van het pad vinden we Hathi Mahal. De restanten zoals die er nu staan zijn een soort gebouw in een gebouw.


 photo DSC_0957HathiMahal.jpg
 photo DSC_0958HathiMahalMandu.jpg


 photo DSC_0959HathiMahal.jpg


 photo DSC_0961HathiMahalAanDeAndereKantVanEenAkkerNogEenStuk.jpg

Gelijk naast de Hathi Mahal ligt een kleine akker. aan het eind van de akker nog een muur die misschien ooit bij de Hathi Mahal gehoord heeft.


 photo DSC_0962.jpg

Terug bij het monument dat je ook kunt beklimmen.


 photo DSC_0963HathiMahalOpDak.jpg

Zo zien de koepels op dak er uit.


 photo DSC_0964HathiMahal.jpg


 photo DSC_0967HathiMahal.jpg


 photo DSC_0969HathiMahal.jpg


 photo DSC_0970TweeVogelsOpTelefoondraden.jpg

Deze foto is een beetje omgebouwd. Op de originele foto zitten deze vogels op dezelfde telefoonkabel.


Het lettertype in de titel van 23 december 2012 is van Nick Curtis en heet Skittles N Beer NF.

India 2012 – 2013: Mandu

 photo 20121222RicardoMarcinEricaJungNanquim.jpg


Deel 38.

Vandaag zou het langzamer drukker worden in het hotel.
Ook de mensen in India (die het zich kunnen permiteren)
gaan op vakantie.
Ze vieren dan wel geen Kerstmis maar de ‘Holiday Season’
geeft alle reden om er op uit te gaan.

Mandu beschrijven is erg moeilijk.
Het verkeersbureau gebruikt voor de reclame de slogan
‘Incredible India’, Ongelofelijk India.
Die slogan dekt de lading hier in Mandu volledig!

Veel vogels hier.

In deze blog toon ik een eerste deel van de foto’s die ik op die dag
in Mandu gemaakt heb.
We zijn te voet eerst naar de Malik Mughith’s Mosque (Moskee) gegaan.
Vervolgens hebben we de karavanserai bezocht.
Ongelofelijk. Het was warm!

 photo DSC_0818MalikMughithMoskeeKoepelVanBinnen.jpg

Een van de koepels in de Malik Mughith Moskee, binnenkant.


 photo DSC_0819Grafmonument.jpg

Een grafmonument. Mandu is werkelijk bezaaid met monumenten. Dicht bij de hoofdweg en verder af.


 photo DSC_0820InDeMoskee.jpg

De binnenplaats van de moskee.


 photo DSC_0821.jpg


 photo DSC_0822.jpg


 photo DSC_0823.jpg


 photo DSC_0824RichtingMecca.jpg

Richting Mekka.


 photo DSC_0825PilaarDetail.jpg

Ik was en ben sprakeloos.


 photo DSC_0826OverkoepledDeelvanDeMoskee.jpg

Het overkoepelde deel van de moskee.


 photo DSC_0827PilarenInDeMoskee.jpg


 photo DSC_0828Grafmonument.jpg


 photo DSC_0829CarvanSerai.jpg

Carvan Sarai.

Built in AD 1437
Carvan-serai is a large inn
comprising an extensive court
resembling the medieval inns of Europa
The ceilings of the halls are vaulted


 photo DSC_0830KaravaanSerai.jpg

Karavanserai. Voor mij een soort magisch-romantisch gebouw.


 photo DSC_0832Vogeltje.jpg

Terwijl we er rondliepen, de serai is behoorlijk groot, was er een vogel die veel geluid maakte en aandacht trok.

 photo DSC_0833Vogeltje.jpg

 photo DSC_0834Vogeltje.jpg


 photo DSC_0835BinnenInDeKaravaanserai.jpg

Om een idee te geven hoe groot het in de serai is.


 photo DSC_0836Sinterklaaskoe.jpg

Ze zijn er altijd, overal.


Het lettertype in de titel van 22 december 2012 is van Ricardo Marcin en Erica Jung en heet Nanquim.

India 2012 – 2013: Mandu een verborgen parel in India

 photo 20121221LinotypeSaralDevanagariStdRoman.jpg


Deel 37.

Vrijdag 21 december
– rustdag –

Hoe ik aan die omschrijving kom weet ik niet meer.
We zaten lang in de auto en het laatste deel was de weg erg slecht.

 photo DSC_0785FortOnderweg.jpg

Een fort onderweg, langs de kant van de weg op een heuvel.


Onderweg zag ik een bord boven de weg
die ik erg leuk vond:

Safety on the road
is ‘Save Tea’ at home.

In een vertaling valt de essentie en de woordspeling weg.

 photo DSC_0787RivierinMadyaPradeshNarmadaRiver.jpg

Dit is de rivier Narmada, een van de 7 heilige rivieren in India. De komende dagen/plaatsen komen we die steeds tegen.


De route vandaag duurde eigenlijk de hele dag.
We vertrokken rond 09:00 uur en waren om 16:30 uur in Mandu.
Onderweg onder andere een ongeluk gezien.
Een personenauto was bijna frontaal op een vrachtwagen geklapt.
Dat zag er niet goed uit.

 photo DSC_0790HetMeerAchterHetHotel.jpg

Het meer en de steiger daarin, achter het hotel.


 photo DSC_0791GezichtOpHotel.jpg

Het hotel vanaf dezelfde steiger.


Het hotel bestaat uit een aantal huisjes met of zonder airco
en een aantal tenten.
De huisjes met airco kosten omgerekend ongeveerd 45 euro per nacht.

 photo DSC_0792SomsWereldkunstSomsEenvoud.jpg

Soms zijn de tempels fantastisch uitgevoerd met heel complexe schilderingen en beelden; wereldkunst. Soms is het heel eenvoudig.


 photo DSC_0794ManduAchterHetHotel.jpg


 photo DSC_0795EenvoudigTempeltje.jpg


 photo DSC_0796.jpg

 photo DSC_0797VeelGezienMaarVoorWesterlingenBlijvenZeLeuk.jpg

We hebben er veel gezien maar voor westerlingen blijft het altijd erg leuk.


Mandu ligt boven op een heuvelrug.
De weg er naar toe (de laatste 10 – 15 kilometer) was erg slecht.
Soms was er helemaal geen wegdek.
Maar het was gelukkig niet te lang.
L. is na aankomst wat gaan rusten.
Ik ben het hotel gaan verkennen en kwam zo
bij een eerste monument uit, een moskee
uit de eerste helft van de 15e eeuw met uitzicht
op een aantal grafmonumenten.
Dat belooft wat!

 photo DSC_0798MalikWho.jpg

Malik who? / Malik wie?


 photo DSC_0799WhatsThat.jpg

Wat is dat daar tussen de bomen?


 photo DSC_0801MalikMughithrsquosMosqueBackside.jpg

Dit is de achterkant van de moskee van Malik Mughith (Malik Mughith Masjid). Ik kan alleen en Franse en Duitse Wiki-pagina over deze persoon vinden.


 photo DSC_0802MalikMughithrsquosMosqueBackside.jpg


 photo DSC_0804.jpg

Gallerij die je vanaf de zijkant van het gebouw kunt zien.


 photo DSC_0805.jpg

Grafmonument in de directe omgeving.


 photo DSC_0806.jpg

Er is in de beurt ook een karavaanserai (Een karavanserai is een soort overnachtingsplek voor karavanen). Maar dat zag ik pas een dag later.


 photo DSC_0807MalikMughithrsquosMosque.jpg

De ingang en het restant van het portaal dat voor de ingang te zien was. Dit deel wordt op internet en in reisgidsen steeds genoemd omdat het bouwmateriaal bestaat uit stukken steen van nog oudere Hindoe tempels.


 photo DSC_0808MalikMughithsMosque.jpg

Malik Mughith’s Mosque

As stated in the inscription on it’s doorway this mosque was built by Malik Mughith, father of Mahmud Khilji in AD 1452. It belongs to the first phase of Muslim architecture in Malwa when material from earlier Hindu buildings was utilised for construction the projecting porch the arched corridors and the small turrets at corners provide an impressive frontage to the building.

De moskee is gebouwd in 1452 door Malik Mughith de vader van Mahmud Khilji

Over de vader kan ik wel iets vinden op Wikipedia (al is het niet veel):

De Khalji’s of Khilji’s waren een Turks-Perzische clan van krijgslieden, die tussen de 12e en 15e eeuw met tussenpozen verschillende staten in het noorden van India regeerden.
In 1436 werd Mahmud Khilji sultan van Malwa. Zijn opvolgers heersten tot 1531 over Malwa,

 

Malwa is een streek in het noordwestelijk gedeelte van Centraal-India. Het ligt op een vulkanisch plateau in het westelijke gedeelte van de deelstaat Madhya Pradesh. De regio was een onafhankelijke politieke entiteit vanaf de tijd van de Arische stam van de Malava’s tot 1947, toen de Britse Malwa Agency werd opgenomen in de deelstaat Madhya Pradesh (ook wel bekend als Malwa-unie). Een klein deel van de Malwaregio ligt sinds 1947 in de deelstaat Rajasthan. Hoewel de politieke grenzen door de geschiedenis heen zijn verschoven, heeft de regio haar eigen cultuur en taal behouden.


 photo DSC_0809DMalikMughithrsquosMosqueEntrance.jpg

Versiering boven de ingang van de moskee.


 photo DSC_0811MalikMughithrsquosMosqueInside.jpg

Dit is een tweede kijkje in de moskee. Net als vaker in India maar gedeeltelijk overdekt.


 photo DSC_0812DMalikMughithrsquosMosqueInside.jpg


Het lettertype in de titel van 21 december 2012 is van Saral Devanagari en heet Std Roman.