Palazzo Vecchio

Posted on november 13, 2023 by Argusvlinder

Een onderdeel van de collectie van het Palazzo Vecchio is een
erfenis van de Amerikaan Charles Loeser.
Volgens Wikipedia: Charles Alexander Loeser
(January 11, 1864 – March 15, 1928) was an American
art historian and art collector.

Palazzo Vecchio, the Loeser Bequest, Niccolo Machiavelli.

Agnolo di Cosimo, beter bekend als Bronzino, Portret of Laura Battiferri, circa 1555 – 1560, oil on wood. Laura Battiferri was de vrouw van Bartolomeo Ammannati (als architect en beeldhouwer betrokken bij onder andere Florence). Laura Battiferri, zelf een dichter, houdt hier een boek met werk van Petrarca: Il Canzoniere.

Maestro dello croce di Cortona, Crocifisso, fin del 13th century, tempera su tavola.

De tekst roept allerlei vragen op rond de toewijzing van dit beeld aan Luigi Valadier, Anatomy of a horse, second half of the 18th century, bronze. Overigens foto’s van werk van Luigi Valadier op internet brengen nog meer twijfel.

Met een laatste blik op de plafonds is het tijd dit kantoor/stadspaleis achter me te laten. Heel veel indrukken. Ongelofelijk.

Palazzo Vecchio

Posted on november 7, 2023 by Argusvlinder

Het gebouw heeft geen eenvoudig programma.
De inrichting van de verschillende ruimtes is in verschillende tijden
gebeurt. Er is samenhang tussen de kamers die samen een appartement
vormen en ook de appartementen ondeling hebben inhoudelijke
afhankelijkheden. Een beetje veel voor een zomerse wandeling.
De afbeeldingen in de berichten over het Palazzo Vecchio zijn willekeurig.
Je ziet was me opviel, wat ik mooi vond. Het is verre van compleet.
Zo zie je in de berichten weinig foto’s van de inrichting
van de ruimtes. De voorwerpen die in de ruimtes staan.
Vandaag een paar voorbeelden.

Florence, Palazzo Vecchio, Apartments of Eleonora.

Even een waarschuwing vooraf: met dit bericht wordt niet geprobeerd een politiek statement te maken. Apartments of Eleonora, Room of Esther, Giorgio Vasari, Giovanni Stradano, frame: Battista Botticelli, 1561 – 1562.

Palazzo Vecchio, Cabinet with mythological scenes. Design by Leonard van der Vinne.

Leonard van der Vinne was een Vlaming die voor een deel van zijn loopbaan
actief was in Italië. Ik vond het volgende over hem op internet:

Known as an intarsiatore (intarsia artist) and cabinetmaker, Flemish master Leonard van der Vinne specialized in inlay techniques, helping to spread the taste for inlaid floral patterns made of exotic wood, ivory, and mother-of-pearl throughout Europe. He moved to Italy to work in the Medici manufactory from 1659 until his death in 1713. Later in his career, Van der Vinne more often collaborated with other artists to construct objects inlaid with hardstone panels known as pietre dure.

Grappige afbeelding met een stiekem hoofdje aan de bovenkant.

Unknown sculptor, Maschera di Dante Alighieri, plaster, 16th – 17th (?) century. Compleet met Dan Brown.

Een andere tijd, een andere sfeer: Apartments of the priors, Chapel of the priors, Ridolfo Bigordi ook bekend als Ridolfo del Ghirlandaio, 1511 – 1514, fresco.

Met daarboven dit plafond: Apartments of the priors, Chapel of the priors, The Holy Trinity among the evangelists: Johannes (Adelaar) en Marcus (Leeuw). De andere evangelisten zijn ook afgebeeld maar niet op deze foto te zien.

Apartments of the priors, Chapel of the priors, Mariano Graziadei da Pescia, Madonna col bambino, San Giovannino e Santa Elisabetta, circa 1511 – 1514.

Weer een compleet andere sfeer. Om indruk te maken. Apartments of the priors, Audience Chamber, Francesco De Rossi, ook bekend als Salviati, 1543 – 1545, fresco. Het werk heeft een erg lange titel: After conquering the Etruscan city of Veii, to be seen on the background, Camillus the general parades in triumph, crowned by Fame and preceded by a chariot with the statue of Juno (godin van het huwelijk).

Camillus op Wikipedia:

Marcus Furius Camillus (circa 446-365 v.Chr.) was een belangrijk Romeins staatsman en militair van Patricische afkomst. …

Camillus veroverde in 396 v.Chr. de Etruskische stad Veii, destijds de belangrijkste rivaliserende stad van het Rome, na een tien jaar durend belegering. Nadat hij beschuldigd werd van het oneerlijk verdelen van de veroverde buit, ging Camillus vrijwillig in ballingschap in Ardea. De burgers verweten hem ook hoogmoedig patricisch gedrag; toen hij op zijn triomftocht de stad binnen reed op een strijdwagen voortgetrokken door vier witte paarden, deed hij ook nog eens de herinnering herleven aan de verdreven Romeinse koningen.

Deze ontvangstruimte probeert op allerlei manieren indruk te maken
op de bezoekers:

Door een marmeren beeld boven de deuren en daarboven dan weer een fresco. Benedetto and Giuliano Da Maiano, Statue of Justice, marble.

Door deze versiering aan de deurstijlen. Als een Hoorn des overvloeds.

Maar ook door het uitzicht uit deze ruimte.

Ik was onder de indruk.

Palazzo Vecchio

Posted on november 5, 2023 by Argusvlinder

Wanneer je door het Palazzo Vcchio loopt,
loop je door de geschiedenis.
Je ziet er veel, heel veel kunstwerken. Echt niet allemaal mooi.
Maar wel erg interessant.
De (hoog) renaissance wordt afgewisseld met maniërisme of
de late renaissance en de ‘grotesque style’.
Een hoofdrol is weggelegd voor Giorgio Vasari maar de ene
naar de andere bekende en onbekende naam komt voorbij.
Alles is kunst: de vloeren, de muren, de plafonds, alle
gebruiksvoorwerpen die er staan, de ramen: alles.

Omdat niet alles altijd even mooi en rustig gedoseerd wordt,
is het vaak overweldigend en komt het onsamenhangend over.
Mijn bericht zal mogelijk dan ook deze kenmerken in zich hebben.

Bij sommige foto’s was ik onzorgvuldig en dat betekent dat het me nu extra tijd kost om van bovenstaande foto de volgende tekst te distileren. Palazzo Vecchio, Terrace of Juno, Andrea del Verrocchio, Putto with dolphin.

Florence, Palazzo Vecchio, Terrace of Juno, Andrea del Verrocchio, Putto with dolphin, circa 1470 – 1480, bronze.

Een vloer uit MDLVI (1556). Hall of Opi, Apartment of the Elements, Palazzo Vecchio.

Apartments of the elements, Rooms of Ceres and Study of Calliope, Ceres seeks her daughter Proserpina (Persephone) after her abduction by Pluto, god of the underworld. Zoals vaker in het Palazzo Vecchio zijn deze werken uitgevoerd door Giorgio Vasari, Cristofano Gherardi en Marco Marchetti da Faenza. Ze gebruikt wel een heel leuk vervoermiddel!

Een klein vertrek, vandaar een moeilijk perspectief op de foto. Je ziet de muur met het altaarstuk ‘Deposition of Christ’ en daarboven de fresco’s van het plafond. Apartments of Eleonora, Chapel of Eleonora, Agnolo Bronzino, Deposition of Christ, 1540 – 1565.

Een reeks foto’s van een relatief klein vertrek. De camerino of study van Grand Duchess Bianca Cappello. De decoraties in grotesque style zijn volgens een gids die ik in Florence kocht van Antonio di Annibale da Campogiallo. Tweede helft 16e eeuw.

Is het hier dan mee gereed.
Nee, er volgt nog meer.

Palazzo Vecchio

Posted on oktober 30, 2023 by Argusvlinder

Er is niet alleen die enorme, voormalige parlementszaal,
er zijn ook een aantal appartementen waarvan de decoratie
is samenhang met elkaar is gerealiseerd.
Een beetje te druk naar mijn smaak maar de overdaad is zeer,
zeer indrukwekkend.

Palazzo Vecchio, Apartments of Leo X, room of Cosimo Il Vecchio.

In deze kamer is dit bijvoorbeeld het plafond. Dit is de centrale afbeelding. Al deze werken zijn speciaal gemaakt voor de plaats waar je ze nu kunt zien, speciaal op maat en qua thema speciaal afgestemd met de andere kamers en andere appartementen.

Palazzo Vecchio, Apartments of Leo X, eoom of Cosimo Il Vecchio, Cosimo and his entourage return from exile greeted in triumph by the city fathers outside the San Gallo gate, 1434.

Palazzo Vecchio, Apartments of Leo X, room of Lorenzo the Magnificent, Symbolic depiction of the ambassadors of the most powerful foreign states paying tribute to Lorenzo. Among the gifts is a cardinal’s hat f his son Giovanni the future Pope Leo X.

Ik loop verder door nog een aantal verschillende ruimtes:

Even rust aan mijn ogen, even….

Palazzo Vecchio

Posted on oktober 21, 2023 by Argusvlinder

Die dag ging de route naar het Palazzo Vecchio.
De dag ervoor waarschuwde de kaartverkoper me dat er een etage dicht
was en dat, als ik kon, beter een dag later kon komen.
Dat heb ik toen gedaan.

Het Palazzo Vecchio is geen paleis zoals de naam misschien
doet vermoeden, al zou je dat niet zeggen aan de inrichting.
Het was eigenlijk een soort stadskantoor of beter nog een
procinciehuis of kantoor van het landsbestuur.
Een beetje afhankelijk van de tijdsperiode waarover we het
hebben.

De huidige decoratie is voornamelijk georganiseerd en gerealiseerd door
Giorgio Vasari. Maar het anders kunnen verlopen.
Op een bepaald moment is er nagedacht over het verhogen van de
grote zaal (die echt gigantisch is) en het houden van een wedstrijd
met Michelangelo en Leonardo da Vinci voor de mooiste muurschildering.
Michelangelo maakte zijn werk nooit af want ging werken voor de paus.
Leonardo da Vinci had zulke technische problemen dat hij het opgaf.
De opdracht ging naar Giorgio Vasari.

Dit is een van de vele schilderijen in het plafond. Florence, Palazzo Vecchio, Great Hall, Ceiling, Giorgio Vasari, Arnolfo shows the plan to enlarge Florence. De schilderingen aan het plafond richten zich allemaal op de geschiedenis van Florence en de strijd met Siena en Pisa over de hegemonie. De officiele naam voor dit werk dat ik vond is: Arnolfo di Cambio presents the Priors with the project for the new circle of walls and the enlargement of the city.

Deze tekst noemt alle ambachtslieden die bij de realisatie van de verhoging en afwerking van het plafond betrokken waren. Het werk vond plaats in 2 jaar tijd! Giorgio Vasari overzag en coordineerde alle werkzaamheden en nam zelf een deel van het schilderwerk voor zijn rekening. Don Vincenzo Borghini is de opsteller van het programma van de te schilderen onderwerpen. Bernardo di Antonio di Monna Mattea was verantwoordelijk voor het metselwerk en Battista di Bartolomeo Botticelli voor het timmerwerk.

Als schilders naast Vasari worden genoemd:

Michele di Ridolfo del Ghirlandaio
Prospero Fontana
Giovanni Stradano
Marco Marchetti da Faenza
Santi di Tito
Giambattista Naldini
Jacopo Zucchi
Stefano Veltroni
Orazio Porta da Monte San Savino
Tommasso di Battista del Verrocchio

Palazzo Vecchio, Salone dei Cinquecento.

De tekst die ik zag gaat nog veel verder want het beschrijft alle voorstellingen die je op het plafond kunt zien. Dat gaat wat ver voor dit bericht maar je kunt zo ook al wel zien wat een enorme prestatie dit is geweest.

De fresco’s op de muren zijn enorm.

Dit is dan de grote zaal. Maar er zijn nog een hele reeks ‘kantoren’
die allemaal heel uitzonderlijk zijn gedecoreerd.
De komende berichten laat ik daar wat van zien.

Bargello

Posted on oktober 15, 2023 by Argusvlinder

De draad wordt weer opgepakt in Florence.
Ik was in het museum met de naam Bargello gebleven.
Vandaag met meerdere werken van Andrea del Verrocchio,
onder andere leermeester van Leonardo da Vinci.

Dit Mariabeeld is misschien niet zo bijzonder maar kijk eens naar de vele hoofden tussen de kleding aan beide zijdes van Mariua. De maker was een beeldhouder die in centraal Italië actief was. The Virgin of Mercy. Circa 1400 – 1420. Painted wood.

Florence, Bargello, Antonio Rossellino, Adoration of the Child and announcement to the shepherds. Circa 1475 – 1477, marble.

Attributed to Andrea del Verrocchio or Antonio Rossellino, Portrait of Francesco Sassetti. Circa 1464, marble. Sassetti was een medewerker van de Medici-bank.

Gian Cristoforo Romano, Portrait of Francesco Sforza. Circa 1470 – 1512, marble.

Andrea del Verrocchio, Woman with a bouquet of flowers, 1475 – 1480, marble.

Andrea del Verrocchio, Madonna and Child, circa 1475. Painted terracotta.

Bargello – Donatello

Posted on oktober 3, 2023 by Argusvlinder

Het is een beeld van Donatello dat aanleiding was tot het
oprichten van Bargello.
Het beeld staat wel ruim opgesteld maar heeft niet echt
een ereplaats. Het staat tussen de andere meesterwerken
die in het Bargello te zien zijn.
Die zijn er veel, veel meer dan in mijn selectie te zien zijn.

Florence, Bargello, Andrea del Verrocchio, David, circa 1466 – 1469, partially gilded bronze. David de kleine, bijbelse herdersjongen die Goliath de reas verslaat als symbool voor Florence en de Medici.

Donatello (Donato di Niccolò di Betto Bardi), David, circa 1440, bronze with traces of gilding.

Het gebouw waarin het museum is ondergebracht lijkt wel op Palazzo Vecchio. Het heeft ook een reeks loggia’s die op het binnenplein van het gebouw uitkijken. Je ziet dat het vol kunstvoorwerpen staat. Mijn selectie is echt maar een klein deel van wat er te zien is. In de komende berichten volgen nog meer keuzes van mij.

Bargello

Posted on oktober 2, 2023 by Argusvlinder

Bij dit schilderij viel mij de naam op: Florence, Bargello, Marinus van Reymerswaele, De geldwisselaar en zijn vrouw, Il cambiavaluta e la moglie, 1540. Nu lirp ik op dat moment langs een vitrine met ijzerwaar. Sloten en sleutels…..en dit.

Een beurs of geldbuidel. Tamelijk groot. In de vitrine zag ik dit:

Manifattura Flamminga o Francese, XVI-Sec, Bursa a scarsella con otto tasche en Google translate maakt daar van ‘Portemonneetas met acht vakken. Ik zou het een beurs of geldbuidel noemen. Maar mooi exemplaar!

Bargello – bedriegertje

Posted on oktober 1, 2023 by Argusvlinder

Het museum Bargello beperkt zich niet tot beelden.
Beelden waren wel de aanleiding van het vestigen van dit museum
maar het kent intussen ook een lange geschiedenis.
Die geschiedenis vormt juist een aantrekkelijke extra voor
de bezoeker.

Een heel bijzonder boek. Er worden drie mensen genoemd die verantwoordelijk zijn voor het verluchtigen van het boek. Florence, Bargello, Gherardo di Giovanni is de eerrste gevolgd door Mariano del Buono en Girolamo da Cremona. k kon te weinig info vinden om de samenhang tussen deze drie personen te kunnen duiden maar mooi dat er meerdere personen zijn geidentificieerd rond een boek uit 1471. Breviary of Saint Giles from the church of the hospital of Santa Maria Nuova, 1473. Het boekblok is gemaakt met perkament en gebonden in leer. Parchment, 392 x 271 mm met folios 1 – 179. Een brevier is een gebedenboek voor dagelijkse gebeden voor een geestelijke in de katholieke kerk.

Als je aan zo’n boek denkt, aan de kerk, aan geestelijken,
dan zijn muziek en een koor niet ver weg.
In een tijd dat je niet even snel een kopie kon maken van muziek
en tekst voor ieder koorlid, was het belangrijk een grote
lesenaar te hebben. Op die lessenaar leg je dan dat groot
uitgevoerde liederenboek. Groot zodat meerdere mensen het
tegelijk kunnen lezen.
Zo’n lessenaar het het Bargello.

Een geweldig exemplaar. Bernardo della Cecca, badalone (Choir Lectern, dit is de Italiaanse naam voor een koorlessenaar), 1498, walnut, carved and inlaid. Uitgevoerd met walnoothout. Maar let op. Dit voorwerp is zo knap gemaakt dat we bijna bedrogen worden.

De kast onder de lessenaar lijkt wel hol. Het lijkt wel of de mooi gesneden versieringen van de deur openingen tussen zich heeft waardoor je in de kast kunt kijken. Je ziet er muziek liggen en instrumenten.

Maar het gaat nog verder…

Staat daar nou een deur open? Nee, we worden bedrogen. Er is zo kunstig met het inleggen van hout gewerkt dat de kast hol lijkt en er deuren lijken open te staan.

Je ziet zelfs de sleutels op de deur zitten. Zo knap. Verbluffend.

Bargello – ivoor

Posted on september 30, 2023 by Argusvlinder

Handel in ivoor is terecht verboden maar de ivoren
voorwerpen die er al eeuwen zijn kun je nog wel
bewonderen.

Dit ‘mandje’ of kistje is oud maar is toch al een copie van een eerder voorbeeld: Florence, Bargello, Rosette casket with putti dancing and fighting, second half of the 14th century. Northern Italy (Adriatic area, medieval copy of Byzantine casket. Bone and wood.

Een deel van een boekband. Zonder verdere info over het boekblok weet ik niet of het in deze positie is gebruikt of als een leporello. Maar zo zie je meer. Book cover with open volutes (a volute is a spiral, scroll-like ornament), about mid 12th century, France (Burgundy or Normandy), ivory.

Ditych with scenes from the life of Saint Paul and with Adam in the Garden of Eden, 4th – early 5th century, Milan or Rome, ivory. Ivoren tweeluik met links scenes uit het leen van de heilige Paulus en rechts het paradijs met allerlei dieren en Adam. De olifant is er zo leuk ‘tussen geduwd’ (rechts onder het midden).

Left-hand leaf of the diptych of Consul Anicius Faustus Albinus Basilius, 541, Rome (?), ivory. Linkerhelft van een tweeluik van een consul. Zijn naam staat bovenaan geschreven.

Wikipedia:

Anicius Faustus Albinus Basilius was een patriciër en de laatste niet-keizerlijke consul van het Romeinse Rijk.

Basilius behoorde tot een belangrijke aristocratische familie. Waarschijnlijk was hij de zoon van de Faustus Albinus, die in 493 consul was. Op 1 januari 541 werd Basilius tot consul benoemd in Constantinopel, als de laatste niet-keizerlijke persoon die dit ambt zou vervullen. Keizer Justinianus I schafte het ambt de facto af vanaf 542. Na het consulaat van Basilius werd er nog tot 565 doorgeteld (post consulatum Basilii), en tot 668 ging men dan verder met wie de huidige keizer was – tot en met Constans II namen alle keizers bij het begin van hun regeerperiode voor korte tijd nominaal het consulschap op zich.

In 546 was Basilius in Rome. Samen met Bessas, ook Patriciër en tevens magister militum, ontvluchtte hij toen die stad, omdat Totila, koning van de Ostrogoten de stad veroverde. Met verschillende andere aristocraten vertrokken ze naar Constantinopel.

Bord voor spelletjes. Op beide kanten kan gespeeld worden. Ik verontschuldig me meteen voor de slechte kwaliteit van de foto met tekst. Gaming board, Burgundy or Flanders, about 1450 – 1480. Ivory, bone and wood. partly tinted (gekleurd).

Bargello – Michelangelo Buonarroti

Posted on september 30, 2023 by Argusvlinder

Als Michelangelo dit beeld maakt is hij 21-22 jaar oud.
Een enorme prestatie.
Meer proberen te tonen dan de direct zichtbare wereld.

Florence, Bargello, Michelangelo Buonarroti, Bacchus, 1496 – 1497, marble.

Bargello

Posted on september 29, 2023 by Argusvlinder

Florence, Bargello, Michelangelo Buonarroti, Madonna and Child with the young Saint John; the Pitti Tondo, circa 1505, marble.

Gianlorenzo Bernini, Portrait of Costanza Bonarelli, 1637 – 1638, marble.

Daniele da Volterra, Bust of Michelangelo, circa 1564, bronze.

Jacopo Tatti detto Il Sansovino, Madonna and Child. Painted paper maché.

Bargello – Benvenuto Cellini

Posted on september 28, 2023 by Argusvlinder

Het is even wat lezen. Florence, Bargello, Benvenuto Cellini, Bust of Cosimo I, 1545 – 1548, bronze.

Nog een werk van Benvenuto Cellini.
Een kolom, de basis van een standbeeld
maar men laat geen vierkante centimeter onbenut.

Naast mijn foto’s zijn er nog twee interessante kanten aan deze voet. Maar er moet iets over blijven om zelf naar het Nargello te gaan. Benvenuto Cellini, Original base of Perseus, 1545 – 1554, marble and bronze.

Benvenuto Cellini, Perseus rescuing Andromeda, 1554, bronze.

Bargello

Posted on september 25, 2023 by Argusvlinder

De collectie van Bargello is heel bijzonder en zit ook in
een heel bijzonder historisch pand.
Niet alleen grote standbeelden en bekende toppers maar
ook schitterende reliëfs maar bijvoor beeld ook ivoor.

Maar in dit bericht vervolg in mijn weg door het museum
en maak onderweg mijn keuze.

Okay propaganda, maar…. Florence, Bargello, Vincenzo Danti, Cosimo I in the guise (vermomming) of Augustus Caesar, circa 1572, marble.

Er is zo ongelofelijke veel geschiedenis en kunst in Florence,
daar kun je niet bij. Dat zorgt er voor dat je overal dingen
tegen komt die weer iets te maken hebben met zaken die je een
uur eerder bij een ander avontuur zag.

Dit beeld is bedoeld voor de beeldengallerij van het Uffizi.
Gisteren liep je daar langs om je te vergapen aan al die
geschiedenis die aan je voorbij komt.
Dan zie je hier dat er eigenlijk nog een ontbreekt.

Two lions, Florence, 15th century, stone.

Nog een soort van deja vû: Giovan Francesco Rustici, Equestrian (ruiters te paard) battle, circa 1505, terracotta (from studies by Leonardo for The Battle of Anghiari). Een paar straten verderop en een paar honderd jaar geleden, was er een soort van artistieke strijd waaraan Leonardo da Vinci en Michelangelo deelnamen. Ze zouden ieder een muur van de Salone dei Cinquecento in het Palazzo Vecchio voorzien van een schildering. Michelangelo werd snel erna weggeroepen om in dienst van de pause te gaan werken en Leonardo bedacht een nieuwe manier van schilderen maar dat mislukte voor het bovenste deel van de ruimte. De twee niet afgewerkt werken hebben zo’n 10 jaar tegen over elkaar gehangen en zijn uiteindelijk onder andere werken verdwenen. Er zijn nog wel veel studies van beide heren. De studie van Leonardo inspireerde Giovan Francesco Rustici tot dit werk.

Jacopo Tatti detto Il Sansovino, het ‘Medici Altar’: The Saviour and God the Father, circa 1541 – 1542, bronze, gilded bronze and wood.

Voor mij is dit een heel poetische voorstelling: een Christus figuur die, omringd door engelen, door een niet nader benoemde ruimte gaat. Prachtig.

Het volgende werk is een soort van kwartet met twee kunstenaars en
twee bijzondere figuren: de dwerg Morgante Nano (die in de kunst
een heel eigen geschiedenis heeft) en een draak.

Giovanni Bologna maakte de dwerg Morgante Nano terwijl Lorenzo della Nera de draak maakte, 1583 – 1585.

Nano Morgante (bijnaam van Braccio di Bartolo) (Poggio Fornione, 16e eeuw) was een Italiaanse dwerg en een beroemde nar aan het hof van Cosimo I de’ Medici. Hij kreeg de ironische bijnaam Morgante naar de reus uit het gelijknamige gedicht van Luigi Pulci. Hij was een van de vijf dwergen die leefde aan het hof in het Palazzo Pitti. Morgante was een populair figuur tijdens de regeerperiode van Cosimo I mede vanwege zijn humor en scherpe tong.

Alleen zo’n getypt kaartje is voor mij aanleiding om er naar te gaan kijken.

Pietro Francavilla, Moses, circa 1580, terracotta. Model for statue for the Niccolini Chapel in Sante Croce, Florence.

Florence, intermezzo

Posted on september 21, 2023 by Argusvlinder

Straatartiest bij het Uffizi.

Soort van dagelijks ritueel: foto maken van Palazzo Vecchio.

Meerdere keren per dag liep ik langs het standbeeld van de vader van Cosimo I de Medici. Gemaakt in 1540: Giovanni delle Bande Nere.

Uffizi

Posted on september 20, 2023 by Argusvlinder

Dat is wat je een opbouw naar een hoogtepunt noemt:

Laat ik beginnen met vragen of ik al gezegd had dat het er druk was?

Of dat het regende?

Het zou snel droog worden.

Terug naar het serieuzere werk. Binnenkort mag je een werk als dit niet meer laten zien….

Florence, Uffizi, Annibale Carracci, Venus with satyr and two cupids, circa 1587 – 1588. Oil on canvas.

Artimisia Gentileschi, Judith beheading Holofernes, circa 1620 – 1621. Oil on canvas.

Francesco Montelatici detto Cecco Bravo, Armida, circa 1650 – 1655. Oil on canvas.

Armida is a beautiful oriental sorceress who is madly in love with the crusader Rinaldo, whose stories are told by Torquato Tasso in Gerusalemme Liberata, one of the most beloved poems in Florence in the seventeenth century.
Left by her lover, Armida unleashes monstrous demons to carry out her revenge.
Cecco Bravo was an exceptional and bizarre artist, one of the most exciting and original of his age in Florence.
He enchants us with an atmospheric painting which is the result of his knowledge of Venetian art.
The painting was donated by the Friends of the Uffizi Galleries in 2011 (? date almost unreadible).

Ambito do Otto Marseus van Schrieck, Head of Medusa, first half of the 17th century. Oil on panel.

Canvas op een schild. Daarop schilderde Michelangelo Merisi detto Caravaggio, Testa di Medusa, circa 1597. Oil on canvas / covered panel.

Uffizi: een reeks portretten

Posted on september 19, 2023 by Argusvlinder

Het verbindend element bij al de afbeeldingen van dit bericht
is het feit dat het om portretten gaat.
En wat voor!

Niet zomaar een prachtig portret maar met een geweldige lijst en ….. een boek. Florence, Uffizi, Agnolo de Cosimo detto Il Bronzino, Portrait of a girl with a book, 1548 – 1550. Oil on wood panel.

Tiziano Vecellio detto Tiziano (Titiaan), Portrait of a man (The Sick Man), 1514. Oil on canvas.

Tiziano Vecellio detto Tiziano (Titiaan), Flora, 1515 – 1520. Oil on canvas.

Tiziano Vecellio detto Tiziano (Titiaan), Venus known as the Venus of Urbino, 1538. Oil on canvas.

Sebastiano Luciani detto Del Piombo, Portrait of a Lady: The Fornarina, 1512. Oil on wood panel.

Paolo Caliari detto Il Veronese, Portrait of Guiseppe da Porto with his son Adriano, circa 1552. Oil on canvas.

Uffizi

Posted on september 17, 2023 by Argusvlinder

De vakantie is al een jaar geleden maar ik ben nog steeds
door mijn foto’s aan het gaan om er berichten van te maken.
Ik ben pas bij dag drie van 10 dagen Florence.
Dus ga ik de komende tijd even in de versnelling.

Soms lijkt de route door het Uffizi langs een thematische
route te gaan. Soms lijken de werken willekeurig bij elkaar
te hangen en staan.

Dit bericht gaat met een paar werken in op de materialiteit
van de kunstwerken. Niet zozeer de verf en zijn samenstelling,
de ondergrond van hout of canvas.
Maar meer de verschijningsvorm.

Florence, Uffizi, Benvenuto Tisi detto Garafalo, Annunciation, circa 1535. Oil on panel.

Benvenuto Tisi, detto Garafalo, Adoration of the shepherds, circa 1530 – 1550. Oil on panel.

William Holman Hunt, Self portrait, 1875. Oil on canvas. Plotseling een niet zo bekende Engelse schilder met een zelfportret. De aandacht ging vooral uit naar de lijst. Alle schilderijen zitten wel in een of andere lijst. Vaak achteraf aanhet werk toegevoegd. Vaak is onbekend wanneer de lijst is toegevoegd, door wie en waarom precies die lijst. Daarom laat ik de lijsten zoveel mogelijk weg. Hier is de lijst geen doolhof van bloemen, planeten en dieren, geen samenspel van bladvormige versieringen. De lijst is strak en eenvoudig.

Amico Aspertini, Adoration of the shepherds, circa 1520 – 1530. Oil on panel.

De bijnaam van dit schilderij is ‘De non’. Het feit dat de vrouw in het zwart gekleed is is reden voor die naam. Maar er is hier nog iets anders aan de gang. Hier wordt haast een spel gespeeld. Dit schilderij kon je verbergen achter een deurtje (tirelle) . Dat deurtje was ook beschilderd. Dat spel met een schilderij kwam wel vaker voor maar er zijn maar weinig werken bewaard gebleven met het deurtje. Hier is dat wel het geval. Het deurtje zie je hieronder.

Giuliano Bugiardini, Portrait with cover, circa 1510. Oil on panel.

Treinreis Florence

Posted on september 11, 2023 by Argusvlinder

Ik ben in 2022 naar Florence geweest. Tien dagen.
Het was geweldig, behalve dan de treinreis.
De trein in Amsterdam vertrok 20 minuten te laat
waardoor alle reserveringen voor latere treinen zinloos waren.

Let wel, je betaalt 5x de prijs van een vliegticket.
Goed, daarbij hoopte ik op trajecten met eerste klas.
Helaas, de droom was snel voorbij.
De 20 minuten in Amsterdam worden uiteindelijk in
Florence meer dan 2 uur vertraging.

In Amsterdam scheen de zon nog. Het was een mooie dag geweest en de zon liet een rode gloed na op het Centraal station. De vertraging was toen nog niet bekend.

Zwitserland was mooi vanuit de trein. De treinen zijn er super. Dat ik eerste klas had geboekt betekende dat ik ook in Zwitserland ie klas kon reizen. Goede fasciliteiten, schoon, op tijd (wel niet mijn gereserveerde tijd maar toch).

Ben je vertraagd met het vliegtuig dan is mijn ervaring dat je geholpen wordt om je reis voort te zetten. Ga je met de trein, zoek het dan maar uit. Dat isme natuurlijk gelukt maar het gaat me om het prijs/prestatieverschil. Nu heb ik wel het mooie Como gezien.

Mijn reis ging naar Milaan. Daar had ik een ‘hoge snelheidstrein’ gereserveerd. Helaas was de bureaucratie daar nog van het niveau Oostblok ten tijde van de koude oorlog. Met voldoende ruimte in de trein wilde men me eerst niet meenemen. Een minuut voor vertrek moest ik een ander kaartje gaan halen bij een loket 500 meter verderop. Dat leek me geen goed idee en de aanhouder won.

In Milaan, toen ik nog niet wist dat de trein die ik wilde te laat zou aankomen en me bijna niet mee nam, maakte ik nog een foto van het station dat in de tijd van Mussolini werd afgebouwd.

In Florence ben ik gekomen en het was een prachtige vakantie met goed weer.

Florence, Duomo (Santa Maria del Fiore).

Palazzo Vecchio.

Uffizi

Posted on augustus 2, 2023 by Argusvlinder

Het Uffizi in Florence is een gebouw met als plattegrond
een soort van een U-vorm.
Als bezoeker loop je tijdens het eerste deel van de tentoonstelling
door die U: lange kant, korte kant (aan de Arno) en lange kant.
Op die gangen komen allerlei zalen uit waar de meeste kunstvoorwerpen
te zien zijn.

Die hangen hebben een heel drukke plafondschildering.
Die schildering alleen al vraagt om bestudering, met la die
portretten van vorsten en pausen langs de kant en het vormt
ook nog een soort van eregallerij voor kunstenaars.
Als je daar tussen staat, hoor je bij de groten.

Zoals dit portret van Giotto.

Michelangelo (Buonarroti) staat bij de bouwmeesters.

Leonardo Da Vinci staat in een opmerkelijke verhouding tot Bronzino.

Zo heb je nog nooit van de kunstenaar gehoord,
en zo zie je twee werken van zijn hand.

Die haarversiering waar de tekst van spreekt is wel heel schetsmatig. Florence, Uffizi, Alessandro Allori, Portrait of Bianco Capello, circa 1570 – 1575. Oil on copper.

Alessandro Allori, The Dream, circa 1570 – 1575. Oil on copper.

Ongelofelijk mooi, vond ik. Romeinse kunst, Seated shepherd (zittende herder), relief sculpture, fine grain marble.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Tagarchief: Italië

Palazzo Vecchio

Palazzo Vecchio

Palazzo Vecchio

Palazzo Vecchio

Palazzo Vecchio

Bargello

Bargello – Donatello

Bargello

Bargello – bedriegertje

Bargello – ivoor

Bargello – Michelangelo Buonarroti

Bargello

Bargello – Benvenuto Cellini

Bargello

Florence, intermezzo

Uffizi

Uffizi: een reeks portretten

Uffizi

Treinreis Florence

Uffizi

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: