Argus in China

Posted on juli 22, 2024 by Argusvlinder

Al in Nederland had ik een Engelssprekende gids geboekt. Die leidt me door de site. Ze geeft toelichting op wat we zien maar ik heb me niet heel erg verdiept in de materie dus doorvragen is dan moeilijker. Na wat tijd op dat eerste plateau waar je je een weg moet banen door de andere toeristen. Veel groepen. Chinese toeristen gaan vaak in groepsverband naar een dergelijke bezoenswaardigheid. Vanaf het plateau loop je vervolgens langs de opgestelde sleuven met soldaten. Daarvoor ga je eerst een paar trappen af en je ziet de beelden dan niet langer van boven af maar van opzij.

Rechts op de foto, ruim boven het midden, zie je de mensen op het plateau staan. De eerste rij. Daaronder zie je nog een plateau afgezet met een rood koord. Voor speciale gasten, schat ik zo in. Ik schat dat het plateau voor de gewone gasten zich zo’n 4 meter boven de beelden bevindt. Het plateau waar je binnen komt is min of meer op het huidige straatniveau.

Rechts een reconstuctie (?) van de originele houten overkapping waar de beelden ooit onder stonden.

Er is ook een soort van ziekenboeg. Dat is de plaats waar beschdigde stukken weer aan elkaar worden gezet. Waar restauraties aan de beelden worden uitgevoerd. Ieder beeld heeft een uniek nummer zodat men precies weet waar het beelde gevonden is, in welke rij, op welke plaats, wat er mee aan de hand is, hoe dat ‘verholpen’ moet worden, welke handelingen er op worden uitgevoerd, wanneer, door wie en naar welke plaat het beeld terug gaat. In het volgende bericht meer foto’s van de ziekenboeg.

Argus in China

Posted on juli 20, 2024 by Argusvlinder

Het bezoek aan het Terracotta Army is een vreemde ervaring.
Het is zo bekend maar eigenlijk heb je er geen beeld bij.
De eerste keizer van China (een titel die we achteraf aan hem gaven)
Qin Shi Huang, begon al vroeg aan zijn leven na de dood
te werken.

Het Terracotta Army is dan ook een onderdeel van het totale
complex. Het mausoleum, zeg maar het centrale deel van het
totale complex, ligt een eindje van de kuilen (in het Engels
wordt de term ‘pit’ gebruikt) met het leger af.

Er vind nog steeds archeologisch onderzoek plaats aan die kuilen.
Het heeft dan ook een enorme omvang.

Er waren al een paar dagen met regen geweest. Ook op de dag dat ik naar het Terracotta Army ging regende het flink. Dus in de rij met een paraplu van het hotel.

Om de grote bezoekersaantallen te kunnen verwerken zijn er allerlei voorzieningen aangelegd. Je moet dus na de kaartcontrole nog wel een stukje wandelen.

Op de ‘kuilen’ zijn een soort van hangars gebouwd.

Even nog wat info van Wikipedia:

Het Terracottaleger is de benaming voor de archeologische vondst van ongeveer 8000 terracottafiguren die als grafgiften werden meegegeven aan de eerste keizer van China, Qin Shi Huangdi. Het ‘leger’ bevindt zich tussen de berg Li en het hedendaagse Xi’an. Deze overblijfselen bij het graf van keizer Qin Shi Huangdi (259 v.Chr.–210 v.Chr.) behoren tot het UNESCO-werelderfgoed.

Qin Shi Huangdi wist gedurende zijn relatief korte bewind grote koninkrijken rondom de Gele Rivier in China te verenigen tot één rijk en wordt daarom gezien als de eerste keizer van China.

Bij de bouw van zijn mausoleum werden naar schatting zo’n 700.000 arbeiders ingezet, ruim twee keer zoveel als bij de Chinese Muur. Met de bouw werd reeds in het eerste jaar van Qin Shi Huangdi’s dynastie aangevangen. Het is onderdeel van een ommuurd stuk land met talrijke gebouwen. Het mausoleum ligt als een paleis onder een grafheuvel, die nu 75 meter hoog is. Het graf moet toentertijd indrukwekkend zijn geweest. De grafheuvel, die oorspronkelijk 115 meter hoog was en begroeid met gras en bomen, werd omringd door 10 tot 12 meter dikke muren. Binnen deze muren stonden ooit tempels, zalen en bestuurlijke gebouwen. Het geheel besloeg meer dan 2,5 km², en er zijn meer dan 400 putten met grafgeschenken opgegraven.

Het Terracottaleger staat in vijf kuilen op twee kilometer van de grafheuvel. De soldaten zijn geplaatst in zes meter diepe geulen. Deze gangen, van elkaar gescheiden door aarden wallen, waren ooit bedekt met een frame van hout en aarde. Na de Qin-dynastie werden de grafkelders geplunderd en in brand gestoken, waardoor de terracottasoldaten zwaar werden beschadigd. Boven deze kuilen zijn hallen gebouwd waar men het terracottaleger kan bekijken.

Het Terracottaleger bestaat onder andere uit het voetvolk, kruisboogschutters, ruiters met strijdwagens en paarden; allen stonden ze paraat voor een veldslag. Ze zijn allemaal tussen de 1,60 m en 1,80 m lang en allemaal verschillend. Sommige staan en andere zitten knielend met gespannen pijl-en-boog, alsof ze zich weerden tegen de aanslag. Sommige dragen een harnas en andere zijn gekleed in een uniform. De wapens die ze dragen zijn echt en de hoofdtuigen van de paarden zijn gemaakt van brons. Minder bekend is dat men ook een leger heeft ontdekt van kleinere beelden van ongeveer 0,50 m tot 0,75 m hoog.

Dan ga je de eerste hangar in en ik zag toen vooral veel andere toeristen. Je staat op een soort van platform waardoor je (dadelijk) uitzicht hebt op de rijen met beelden.

Het is een enorme ruimte. Tegelijk zijn er heel veel bezoekers. Je kunt de beelden vanaf het platform bekijken maar je kunt ook in de hangar aan de linker- en rechterkant langs de beelden lopen.

Ik moest me dwingen om naar de verschillen tussen de beelden te kijken. De eerste indruk is zo overweldigend. Maar al snel zie je de paarden, de verschillende soorten soldaten, hun haardracht, hun gezichten. Je raakt niet uitgekeken.

Op het platform sta je op een behoorlijke hoogte ten opzichte van de beelden. Daarom zie je vaak dit soort foto’s met een wat vreemde hoek.

Vermoedelijk heb ik nog vier berichten nodig om je mijn foto’s te tonen.

Argus in China

Posted on juli 17, 2024 by Argusvlinder

Nog een paar foto’s die ik in het Xi’an Museum heb gemaakt en
een paar foto’s van de avondwandeling door het centrum
van Xi’an.

De kleuren van het Tang-porcelein kun je er steeds meteen uithalen: China, Xi’an Museum, Tricolor saddled horse with loose mane, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Baqiao District, Xi’an, 1987.

Van dit soort beelden vind ik de hoofden altijd zo mooi. Pottery female with a top bun (knot) and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed Xincheng Distict, Xi’an, 1988. ‘cupped hands’ betekent zoiets als ‘gevouwen in de vorm van een kom’. Maar dat vind ik hier niet zo van toepassen. Dadelijk zie je meerdere beelden op 1 foto en de handen zijn dan niet zichtbaar, net als hier.

Pottery female with a tilting bun and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988. De ‘bun’ lijkt me hier meer een hoed, maar wie ben ik?

Groepsportret. Gevouwen handen, zou ik zeggen.

Pottery female with Lotus Crown and cupped hands, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988.

Vooral het symbool van ‘geen paardje spelen’ op deze liftdeuren vond ik grappig.

Dit is dan de laatste foto van het Xi’an Museum. Het was er erg druk, er was heel veel te zien en steeds van hoge kwaliteit. Een aanrader dus.

Dit was het weer die ochtend. Dit is het centrum, binnen de stadsmuren van Xi’an: grote wegen, druk. Om de paar honderd meter een zijstraatje. Oversteken van die grote wegen doe je als je bij een rotonde of groot kruispunt bent, vaak via ondergrondse voetpaden. Bij mijn avondwandeling regende het gelukkig niet meer.

Bij deze wandeling loop ik ook rond de Xi’an Bell Tower. Dat is dit mooi verlichte gebouw midden op een kruising van grote wegen.

Vanaf een hoek heb je zicht op een groot winkelcentrum. Op de stoep bij het winkelcentrum staan mensen vaak filmpjes te maken.

Sommige mensen doen dat (bijna) helemaal alleen maar soms is er een heel team bij aanwezig. Je kijkt je ogen uit.

De volgende dag staat het Terracotta Army op het programma.

Argus in China

Posted on juli 16, 2024 by Argusvlinder

In het Xi’an Museum is ook dit graf te zien.
Het is het graf van Shijun of Shi Jun.
Een leider van een Sogdische gemeenschap.
Een volk zonder eigen duidelijk omlijnd land dat
westelijk van China leefden en een belangrijke schakel vormden
in de uitwisseling van kennis en voorwerpen tussen
China en het westen.

Wikipedia:

Sogdië was een oude beschaving van Iraanse volkeren en later een provincie van het Achaemenische rijk. Sogdië omvatte, in verschillende tijdspannes, de gebieden rondom Samarkand, Buchara en Kesh (nu Shahrisabz) in het huidige Oezbekistan.

Sogdië is nooit een zelfstandig land geweest. De Sogdische staten lagen rond de belangrijkste stad Samarkand. Het lag ten noorden van Bactrië tussen de rivieren Oxus (Amu Darja) en Jaxartes (Syr Darja) en omsloot de vruchtbare vallei van de rivier de Zarafshan (in de oudheid Polytimetus). Tijdens de middeleeuwen werd het gebied uitgebreid naar het noorden door kolonisering in de richting van het meer Ysyk Köl.

De Sogdiërs bevonden zich op een kruispunt van de oude Zijderoute en speelden een belangrijke rol in de handel tussen China, Centraal-Azië en het Midden-Oosten, de zogenaamde Euraziatische uitwisseling.

China, Xi’an Museum, Stone coffin of Shijun, a Sogdian caravan community and religious leader with his wife, Northern Zhou Dynasty (557 – 581), unearthed in Weiyang District, Xi’an, 2003.

Met deze cultuur ben ik niet bekend en dan is het indrukwekkend om met een dergelijk rijk gedecoreerd graf geconfronteerd te worden. Dus maakte ik wat foto’s.

Een orkest? Ik ging op zoek naar een beschrijving van het graf en vond een online tentoonstelling.

Freer | Sackler:

The tomb of the Sogdian community leader Shi Jun 史君 (d. 579) and his wife was found in 2003 in the northern suburbs of Xi’an, not far from those of two other persons of Sogdian origin, An Qie 安伽 and Kang Ye 康業.
The tomb consisted of a single burial chamber, at the center of which was a stone sarcophagus, or outer coffin, in the shape of a Chinese-style house. Within were a stone couch and cinnabar-red wall paintings of grapevine patterns. The tomb had previously been plundered and therefore few grave goods were found.

The outer walls of the sarcophagus present a complex program of pictorial reliefs. The front (or south) wall features studded doors flanked by four-armed tomb guardians. On either side, at the lower corners of the wall, are two half-man, half-bird priests wearing mouth covers (padams) and tending to fires on altars —a motif also found in An Qie’s tomb and on Sogdian ossuaries.

Shi Jun’s epitaph, located on the lintel of the sarcophagus, is unusual in being bilingual. The inscription describes in Chinese and Sogdian the life and achievements of Shi Jun. Although both sides generally convey the same information, the Sogdian one is better preserved. From it we learn that the Sogdian names of Shi Jun and his wife were Wirkak and Wiyusi, and that their surviving three sons commissioned the tomb’s ambitious stone carvings.

The stone reliefs were originally painted and gilded, which would have increased the overall legibility of the dense compositions. Scholars continue to debate the contents of the reliefs, but the pictorial program is generally believed to begin on the west wall, to continue around the back, and to finish on the east wall, in a clockwise fashion. Several episodes appear to refer to Shi Jun’s occupations before and after being appointed sabao 薩保, or leader of a Sogdian community. The reliefs also depict a number of religious scenes, culminating in an elaborate illustration of Shi Jun and Wiyusi crossing the Chinvat Bridge, a Zoroastrian vision of judgment and journey to paradise described in texts but seldom represented visually. This has led one scholar to describe the reliefs as an “extremely well-informed version” of Zoroastrian texts, unique so far among the tombs of Sogdians or other Central Asians buried in China.

by Julie Bellemare

Deze zijkant bevat drie panelen op twee stenen. Bij Freer Sackler vond ik ook een tekening. Ik probeer foto en tekening bij elkaar te tonen.

Argus in China

Posted on juli 15, 2024 by Argusvlinder

De collectie van het Xi’an Museum is gevarieerd en uitgebreid.
Zo was er ook een afdeling met Chinese schilderijen en
kalligrafie. Helaas waren de tekstbordjes daar alleen in het
Chinees schrift en heb ik die niet gefotografeerd.
Een paar voorbeelden:

China, Xi’an Museum, maker en productiedatum onbekend.

Van de schilderkunst uit China heb ik ook te weinig kennis
om daar iets over te zeggen maar iets trekt me er altijd wel in.

In Xi’an wil je zeker ook naar het Terracotta Army. De levensgrootte
beelden die er in grote aantallen opgesteld staan.
Maar dat is pas de volgende dag aan de beurt.
Ware het niet dat er ook veel kleinere (in afmeting) terracotta armies zijn.

Gilded bronze door knocker, Tang Dynasty (618 – 907).

Pottery horse rider with backpack (nummer 16 het beeldje op de voorgrond) en horse riding figure carrying a message box, Yuan Dynasty (1206 – 1368), unearthed in the Tomb of Wang Shiying, Yanta District, Xi’an in 2005.

Iedere rij op de volgende foto zal bestaan uit personen met
wisselende beroepen. Maar ik heb slechts van het tekstbordje
van 1 rij een foto gemaakt.

Painted pottery figure in black official hat, Ming Dynasty (1368 – 1644), unearthed from the Tomb of Qianyang, Lord of the Ming Dynasty, Yanta District, Xi’an, 1999.

Niet alle jonge scholieren vonden de tijdslijnen en bijgaande informatie even interessant.

Painted pottery infantery soldiers, Western Han (202 BCE – 8 CE), unearthed in burial pits of Empress Lyu’s Tomb, Baqiao District, Xi’an, 2003.

Tricolor foreign horse (camel) attendant, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Baqiao District, Xi’an, 1974.

Argus in China

Posted on juli 14, 2024 by Argusvlinder

Na een reeks beelden over de Silk Road en van de
Tang Dynastie, in dit bericht een selectie uit
de fascinerende collectie met beelden met Buddha.

Dit is een versiering van het kleed van Buddha onder de plaats waar zijn linkerarm ooit was. Het beeld is zwaar beschadigd maar is nog steeds heel bijzonder. China, Xi’an Museum, A statue of Buddha, Jin Dynasty, 1115 – 1234.

Dat het beeld gerestaureerd is kun je goed zien want het hoofd is los geweest van de romp.

Statues of one Buddha with two Bodhisattvas in a niche, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed at the Qinglong Temple site, Xi’an.

An iron statue of Buddha, Tang Dynasty (618 – 907), unearthed in Beilin District, Xi’an.

Dit voorwerp vond ik zo bijzonder dat ik ook de achterkant op de foto zette. Dus laten we daar eens mee beginnen. Statues of one Buddha with two Bodhisattvas, commissioned by Dong Qin in Kaihuang Era (581 – 604). Volgens mij stond er op het kaartje bij 3rd year of ? Dynasty. Maar ik kon het niet goed lezen.

Stone carving of Buddhist statues in Datong Era, 3rd year of the Western Wei Dynasty, 537, unearthed in Weiyang District, Xi’an.

Stone carving of Buddhist statues on four sides, Northern Wei Dynasty (386 – 535), unearthed in northern suburbs of Xi’an.

Statue of one Buddha with two Bodhisattvas in niche, Northern Zhou Dynasty (557 – 581), unearthed in Weiyang District, Xi’an.

Argus in China

Posted on juli 13, 2024 by Argusvlinder

Na het bezoek aan het huizencomplex van de familie Gao ben
ik terug naar het hotel gegaan.

Op de hoek van de straat stonden een aantal tuktuks,
gemotoriseerd snelvervoer voor passagiers. Wel wat
moderner dan ik gewend ben in andere delen van Azië.
Op een afdruk van de Lonely Planet had ik de naam van
het Xi’an Museum staan, in het Engels en Mandarijn.
Met behulp van andere chauffeurs kwam men erachter waar ik
naar toe wilde. Het was niet erg ver maar te ver om te lopen.

Het vrij moderne museum ligt in een parkachtige omgeving
met onder andere een pagode uit de Tang Dynastie.

China, Xi’an, Small Wild Goose Pagoda (of Little Wild Goose Pagoda). De bouw ervan begon in 707, tijdens de Tang Dynasty, door een earthquake in 1556 in de top verloren gegaan.

Xi’an Museum.

Small Wild Goose Pagoda.

De eerste afdeling die ik bezocht was met voorwerpen uit de
Tang Dynastie. Die liep van 618 tot 907.

Wikipedia:

De Tangheersers, van gemengd Chinese, Xianbei en Turkse afkomst, bouwden China uit tot een expansief en kosmopolitisch rijk. De eerste keizers breidden de Chinese macht uit naar Korea en Centraal-Azië. De aanleg van het Grote Kanaal tussen het opkomende zuiden en het strategisch belangrijke noorden, de bouw van twee grote hoofdsteden en de groeiende binnenlandse en buitenlandse handel stimuleerden de economische ontwikkeling. De bevolking kon daardoor van 50 miljoen tot ongeveer 80 miljoen inwoners groeien.

De hoofdstad Chang’an was met een miljoen inwoners de grootste stad ter wereld. Via de zijderoute trokken handelaren, geleerden en volgelingen van tal van religies naar de Chinese hoofdstad. Zij verrijkten de Chinese cultuur met nieuwe vormen van muziek en dans. Het uit India afkomstige boeddhisme drukte in de Tangperiode een groot en blijvend stempel op de Chinese cultuur. De periode geldt ook als een van de hoogtepunten van de Chinese literatuur.

Xi’an Museum, Tricolor galloping horse, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Lianhu District Xi’an in 1966.

Xi’an Museum, Painted pottery foreigner in a crouching camel, Tang Dynasty 618 – 907.

Xi’an Museum, Pottery foreigner holding a handbag, Tang Dynasty 618 – 907.

Painted pottery camel with load, Tang Dynasty 618 – 907 met de voor mij cryptische toevoeging: ‘Handed over Institute 206, Chang’an District, Xi’an, 1991.

Painted pottery foreign camel attendant, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Xincheng District, Xi’an, 1988.

De snor valt zo grappig in het gezicht.

Tricolor pottery recumbent camel with load, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed Chang’an District, Xi’an, 2002.

Tricolor pottery foreign camel attendant, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Chang’an District, Xi’an, 2002.

Tricolor pottery pot in phoenix head shape, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed in Weiyang District, Xi’an, 1959.

Tricolor pottery figure of a musician on camelback, Tang Dynasty 618 – 907, unearthed Chang’an District, Xi’an, 2002.

Argus in China

Posted on juli 2, 2024 by Argusvlinder

In dit bericht neem ik je mee van Lanzhou met de hoge
snelheidstrein naar Xi’an. In Xi’an duurt het nog even
voordat ik bij mijn hotel in het centrum ben.
Daar ga ik op zoek naar iets te eten en doe de eerste
indrukken op van deze enorme en drukke stad.
Xi’an is groot, heel groot.
Maar ik begin in Lanzhou.

In Lanzhou maak ik in de vroege ochtend nog een foto van de hotelkunst in mijn kamer. Eerder zag je een tegel uit de badkamer. Maar dit hing in de buurt van het bed.

Vervolgens met een taxi naar het station met de hoge snelheidstreinen. Als je bij zo’n (altijd groot) station aankomt is er vaak maar één deur open waar mensen een voor een naar binnen kunnen. Dan controleert men je ticket en je paspoort. Je bagage gaat door de x-ray apparatuur. Daarna stap je de stationshal binnen. Dan is dit zo’n beetje het beeld.

Dan ga je op zoek naar de wachtruimte. Dat is in de nieuwere stations niet een afgesloten ruimte of zo. De hal staat vol met stoelen en je zoekt een beschikbare plaats in de buurt van het volgende controlepunt van waar je later toegang krijgt tot het perron. Neem plaats.

Dit soort grote borden geven aan bij welke perrons je bent (A14 en A15) en tonen ook de eerstvolgende vertrekkende treinen. Natuurlijk ook hier reclame. Als het tijd is dan moet je nog een keer door de ticket en paspoortcontrole.

Zo’n reis verloopt dan verder prima.
Je zoekt je wagon op, allemaal duidelijk aangegeven.
In de wagon zoek je de stoel.
Zorg wel dat je niet meer tijd neemt dan strikt nodig.
Kom niet te laat bij je trein.

In de buurt van het hotel vind ik een restaurant men een menu in het Cginees en Engels. Mensen die alleen zijn of alleen ergens gaan eten zie je niet veel. Veel restaurants (niet allemaal) zijn typisch ingericht op groepen. Vier, zes of meer, geen probleem. In het restaurant waar ik ging eten zag ik bijvoorbeeld groepen winkelende dames, een hele ploeg van een bouwplaats enz. Gerechten zijn daar ook op afgestemd. Dus ik nam niet een gangbaar gerecht maar 2 bijgerechten. Meer dan genoeg rijst voor mij alleen en gebakken boontjes met knoflook. In Xi’an eet ik ook op avondmarkten of bij kraampjes die vaak een product verkopen maar één keer per dag bij dit restaurant. De specialiteit van het restaurant (legde later mijn vriend uit toen ik hem een foto van het restaurant liet zien) was gestoomde vis. Ik zag veel groepen dat eten. Men kreeg een brander op tafel en een in zilverpapier varpakte grote vis die liggend op een platte schaal met wat water, op de brander ging. Het zag er heerlijk uit maar de vis was veel te groot voor 1 persoon en Engels werd er niet gesproken. Bij de rijst een lepel, bij de boontjes stokjes.

Bijna naast de deur van het hotel is iedere dag (dat ik er was) een avondmarkt. Eten, eten, eten. Kleurrijk, geurend, druk. Heerlijk.

Als je niet meteen ziet wat iets is dan kun je het maar het best proberen. Veel tofu.

Als ik de wijk uit loop naar een van de hoofdwegen van de binnenstad dat zie je in de avond meteen de Bell and drum Tower. Er is een kruispunt om dit complex heen gedrapeerd. Je steekt hier niet zomaar over met al het verkeer. In de buurt van kruispunten zijn er voetgangerstunnels. In de tunnels nog meer winkels en ze stellen je in staat om snel een of meerdere keren over te steken zonder bovengronds te komen.

In de buurt van een groot winkelcentrum, naast de Bell en drum Tower, zie ik deze dames in ‘traditionele’ kleding. Het zijn moderne kledingstukken en mij is niet helemaal duidelijk hoe authentiek ze zijn. Maar het geeft een mooi beeld.

Een klein deel van de avondmarkt.

Bij het winkelcentrum, op een brede ballustrade, staan veel jonge mensen filmpjes op te nemen die naar ik vermoed hun weg wel vinden naar de Chinese sociale media.

Ter voorbereiding op volgende berichten een tekst van Wikipedia:

Xi’an is een stad in China. Het is de hoofdstad van de provincie Shaanxi. Xi’an is het oostelijke eindpunt van de Zijderoute. In vroeger tijden werd het Chang’an genoemd, dat ‘lange vrede’ betekent. Tijdens de Tangdynastie (618-907) was het de hoofdstad van China met een bevolking van 1 miljoen inwoners op een oppervlakte van 84 km², waarmee het de grootste stad op aarde was.

De bevolking groeit sterk en bedroeg in 2020 10,9 miljoen inwoners. Xi’an heeft, mede als gevolg van de Zijderoute, ook een grote moslimwijk met de van oorsprong 1250 jaar oude Grote Moskee van Xi’an.

De stad vormt het hart van het begin van de Chinese beschaving. De Qin-dynastie, de eerste dynastie die China verenigde, had vlakbij zijn hoofdstad. Het graf van keizer Qin Shi Huangdi met het bijbehorende Terracottaleger, is vlak bij de stad te bezichtigen.

Argus in China

Posted on juni 9, 2024 by Argusvlinder

Dat ik de tentoonstelling ‘Gandhara heritage along the Silk Road’
kon bezoeken was zo’n enorm geluk.
Ook als ik nu aan de blogberichten werk geniet ik daar nog van.
In september vorig jaar was ik 1 hele dag in Lanzhou, toen ging
ik naar het Provincial Museum of Gansu.
Niet gereserveerd maar kon toch aan een kaartje komen.
Het was er erg druk. Ook zonder de tentoonstelling is dit
een heel interessant museum.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, The Great Departure, 3rd – 4th century, Mardan District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

Visit to the Ascetics, 2nd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.

Het is voor mij altijd een beetje lastig om naar deze voorstelling te kijken maar ik neem aan dat het voor niet-Christenen ook ingewikkeld is om naar een gekruisigd persoon te kijken. Fasting Siddhartha, 3rd – 4th century, 1911 Jamal Garhi, Mardan District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Wikipedia:

The ruins of Jamal Garhi were first discovered by the British explorer and archaeologist Sir Alexander Cunningham in 1848. The stupa at the site was opened by Colonel Lumsden in 1852 but little of value was found at the time. In 1871, the site was excavated by Lieutenant Cromten, who unearthed a large number of Buddhist sculptures which are now part of the collections of the British Museum and the Indian Museum in Calcutta. At the monastery a Kharoshti inscription (The Kharoṣṭhī script (Sanskrit: 𐨑𐨪𐨆𐨮𐨿𐨛𐨁𐨌), also known as the Gāndhārī script, was an ancient Indic script used by various peoples from the north-western outskirts of the Indian subcontinent (present-day Pakistan) to Central Asia via Afghanistan.) was also discovered which is now kept in Peshawar Museum.

Meditation in the Indrasailaguha, 3rd – 4th century, Mamane Dheri, Charsadda District, Peshawar Museum, grey schist.

Wikipedia:

The Indrasala Cave, also called Indrasila Guha or Indrasaila Cave, is a cave site mentioned in Buddhist texts. It is stated in Buddhist mythology to be the cave where Buddha lived for a while, and gave the sermon called the Sakkapañha Sutta to deity Indra.

In the Sakkapañha Sutta sermon, the Buddha addresses Sakra (also known as Indra) accompanied by Pancasikha (also known as Kubera). After some harp-playing by Pancasikha, Indra asks 42 questions to the Buddha, which he answers. The teachings in this Indrasala Cave Sutta is, in part, the basis for the Theravada tradition of punna (earning merit) and varam (favor).

In een volgend bericht nog meer van deze tentoonstelling.

Argus in China

Posted on mei 29, 2024 by Argusvlinder

Weer een vervolg op die mooie Gandhara-kunst.
Ik zag deze collectie in het Provincial Museum of Gansu in Lanzhou.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Fragment of a canopy depicting four kinnaras among lotus, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

A donor figure with a candle, 2nd – 3rd century, Swat District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Kiss scene, 3rd – 4th century, Butkara, Swat District, Swat Museum, soap stone.

Monk holding a lamp, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist. Op de voet staat: ‘Bhiksu Dharmadeva’s statue’.

Wikipedia:

bhikṣu, commonly translated as “monk,” has at least three possible meanings:
(1) someone who begs;
(2) someone who has taken the highest level of Buddhist ordination; and
(3) someone who has destroyed mental afflictions.

Benefactor with cylindrical reliquary, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Swat Museum, schist.

Love scene and Vihara (Buddhist temple), 1st – 2nd century, Butrag, Swat District, Swat Museum, grey schist.

Amorino (mythical figure) teasing a lion, 2nd – 3rd century, Ramdas Collection (een verzameling sculptures left by Shri Ramdas, an antique dealer of Rawalpindi who migrated to India in 1947), Rawalpindi, National Museum of Pakistan, Karachi grey schist. #notalion.

De tekst is waarschijnlijk niet leesbaar. Daarom: The relief shows a male lion crouching on the ground with his head raised; an amorino is riding the lion mischievously. The French scholar Alfred Foucher described this image as ‘a statue of Eros on a lion in heat’. In Hesiod’s Theogoney, Eros os the primordial god born after Chaos, Gaia, and Tartarus, who inspired the fertility of the gods.

Wikipedia:

The Theogony i.e. “the genealogy or birth of the gods” is a poem by Hesiod (8th–7th century BC) describing the origins and genealogies of the Greek gods, composed c. 730–700 BC. It is written in the Epic dialect of Ancient Greek and contains 1022 lines. It is one of the most important sources for the understanding of early Greek cosmology.

Alfred Charles Auguste Foucher (1865–1952), was a French scholar, who argued that the Buddha image has Greek origins. He has been called the “father of Gandhara studies”,

Argus in China

Posted on mei 23, 2024 by Argusvlinder

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Ear pendant, 1st century BC, Silkap, Taxila, Taxila Museum, gold. Bijzonder voorwerp. Een bloedzuiger, dat is de vertaling van het Engelse woord ‘leech’. Zou niet mijn eerste keuze zijn om er een oorbel van te maken maar het resultaat mag er zijn!

Cult of the Triratna, 2nd – 3rd century, Takht-i-Bahi, Mardan District, Peshawar Museum, schist. ‘Takht-i-Bahi’ is de naam van een Buddhistisch klooster.

Wikipedia:

The Triratna is a Buddhist symbol, thought to visually represent the Three Jewels of Buddhism (the Buddha, the Dhamma and the Sangha).

Het was een enorm geluk dat ik de kans had deze tentoonstelling te bezoeken. Het is voor mij weer een hele nieuwe iconografie. Cult of the relic stupas, 2nd – 3rd century, Takht-i-Bahi, Mardan District, Peshawar Museum.

Worshipping of the enthroned turban of Siddhartha, 2nd – 3rd centrury, Gandhara District, Peshawar Museum, schist. In plaats van Boeddha zelf af te beelden kun je ook een symbool dat nauw met hem verbonden is afbeelden, zoals zijn tulband. Dit is een gewoonte in meerdere religies.

The Buddha’s descent from the Trayastrimsa, 1st – 2nd century, Butkara I, Mingora, Swat District, Swat Museum, green schist. Trayastrimsa is eenvoudig gezegd een van de 6 hemelse ruimtes in het Boeddhisme. De voetstappen onder aan de middelste ladder zijn die van Boeddha.

Princely figure with a bunch of lotus flowers, 2nd – 3rd century, Islamabad Museum, schist.

Relief with a donor, 1st – 2nd century, Butkara, Swat Disctrict, Swat Museum, schist.

Argus in China

Posted on mei 20, 2024 by Argusvlinder

De beschrijving van het ‘Provincial Museum of Gansu’ was heel positief. ‘Provincial’ moet je ruim zien. Gansu is een enorme provincie in China. Tot mijn verrassing was er een tentoonstelling van kunst uit Gandhara. Het resultaat van een samenwerking tussen Pakistan en China. Gandhara Heritage along the Silk Road – A Pakistan-China joint exhibition. Wat een enorm geluk om die te kunnen zien!

Voor degene die niet bekend zijn met de kunst van Gandhare, hier een
vrije samenvatting van Wikipedia:

Gandhara was an ancient civilization centred in present-day north-west Pakistan and north-east Afghanistan. The core of the region of Gandhara was the Peshawar and Swat valleys.
The region was a central location for the spread of Buddhism to Central Asia and East Asia with many Chinese Buddhist pilgrims visiting the region.
Famed for its unique Gandharan style of art, the region attained its height from the 1st century to the 5th century CE under the Kushan Empire which had their capital at Peshawar.
The Greco-Buddhist art or Gandhara art is the artistic manifestation of Greco-Buddhism, a cultural combination of Ancient Greek art and Buddhism.
Beginning with Alexander the Great’s brief invasion into the area, followed by the Mauryan Emperor Ashoka converting the region to Buddhism.
Gandhara art is characterized by Buddhist subjects, sometimes adapting Greco-Roman elements, rendered in a style and forms that are heavily influenced by Greco-Roman art. It has the strong idealistic realism and sensuous description of Hellenistic art, and it is believed to have produced the first representations of Gautama Buddha in human form.

Alle voorwerpen stonden achter glas. Dat is vaak niet de gewoonte in China. Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Gold bowl with image of Bacchus, 1st century BC, Gandhara District, Islamabad Museum, gold.

Atlas, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.

Tritons, 1st – 3rd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.

Helaas weet ik niet waar en wanneer deze Teaching Buddha is gemaakt. Hij is prachtig.

Toilet tray with banquet scene, 1st century BC, Sirkap, Taxila, National Museum of Pakistan, schist.

Female holding a spear, 3rd – 4th century, Gandhara District, Swat Museum, schist.

Een eerste selectie.
In komende berichten meer.
Helaas was er geen catalogus van de tentoonstelling beschikbaar.
Ik ben bij meerdere souvenirshops in het museum gaan vragen.

Argus in China

Posted on mei 4, 2024 by Argusvlinder

De lange afstanden in China leg ik af met de trein,
de hogesnelheidstrein.

Vanuit Dunhuang ga ik naar Lanzhou, een heel andere stad.
Dunhuang is rustig, weinig verkeer, relaxed.
In Dunhuang wonen zo’n 200.000 mensen.

Lanzhou is een stad met 4 miljoen inwoners (2020).
Dat was even iets anders.

Toen ik de reis plande was het idee dat er een transfer nodig
was vanaf het hotel in Dunhuang naar een station voor de
hogesnelheidstrein 180 kilometer verderop.
Maar tijdens de coronaperiode was er wel het een en ander
veranderd. Na een taxirit van 20 minuten stopte de taxi
voor een groot gebouw. Dat bleek het station te zijn.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat de trein waar ik in stapte
dat wel de hogesnelheidstrein was maar dat de rails daar
nog niet helemaal was aangepast. Dus het eerste deel van de
reis ging ‘langzaam’.

De eerste indrukken van China laten zich samenvatten als: groot, weids.

Overal sporen van menselijke activiteiten.

Hier ongeveer wisselden we van spoor en ging de snelheid fors omhoog.

De trein stopt slechts op een paar plaatsen zoals hier: Zhangyexi Railway Station (Zhangye West Railway Station).

Er komen mooie landschappen voorbij. Met besneeude bergtoppen in de verte op sommige delen van het traject.

Xining Railway Station.

Minhenan Railway Station. ‘Bijna’ in Lanzhou.

Lanzhou vanuit de taxi. Dat is een heel andere drukte dan die ik de dagen ervoor gewend was.

Het zicht vanuit de hotelkamer.

Een voetgangerscirkel of voetgangersviaduct.

Tijd on te eten en rusten.

Argus in China

Posted on april 28, 2024 by Argusvlinder

De afspraak was een avontuur van een halve dag met de taxi.
Maar stiekum was het al veel later geworden.
Voor de taxichauffeur was de dag toch al kapot dus hij
stelde een lunch voor en dan een bezoek aan Yangguan Pass.

De lunch was heerlijk.
Er zat een klein restaurant bij een wijngaard.
Tussen de druivenranken was een pad. Daar had men een
overkapping gemaakt met groen doek/plastic.
Die plaats uit de zon, tussen de druiven was ideaal.
Het eten, zoals altijd, heerlijk.

Dit zal ik geregeld eten, sperzieboontjes met knoflook en peper. Het is eigenlijk een bijgerecht. Je gaat bijvoorbeeld met vier mensen of meer ergens eten. Je bestelt een grote vis op een bepaalde manier bereid. Dan bestel je daar rijst bij en een paar borden met groente. Dit is dan typisch zo’n bijgerecht. Dit in combinatie met wat rijst is voor één persoon ruim voldoende. Bovendien is het erg lekker.

Eten is wel op groepen ingericht.
Je kunt ook wel iets voor één persoon bestellen maar
dat is dan al gauw te veel.
Als dessert een trosje vers geplukte en schoongemaakte druiven.
Perfect.

Yangguan Pass was net als Yumen Pass een versterkte grenspost.
Dit waren de laatste, meest westelijke, Chinese plaatsen in de tijd van de Han dynasty.
Het einde van de Hexi-corridor. Voor westerlingen op de Zijderoute
waren het de eerste plaatsen in China.

Vanaf Chang’an (Xi’an) tot aan deze twee passen was je op Chinees
grondgebied. Veilig te bereizen door een systeem met de
Grote Muur van de Han en militaire kampementen om de reizigers
te beschermen en het rijk van de Han te vrij te houden van indringers
vanuit de steppen.

Reisde je verder over deze Zijderoute dan was je op jezelf en
je medereizigers aangewezen en op de voorzieningen is de oasesteden
verder naar het westen.

Veel staat er niet meer overeind van de kampementen maar dat
kan ook haast niet als hout, gras, aangestampt zand en
steenslag de belangrijkste bouwmaterialen waren.

In China probeert men van deze sites toch iets te maken dat,
ook voor een groter publiek aantrekkelijk is.
In het geval van Yangguan Pass heeft men
de ‘Yangguan Cultural Relics Scenic Area’ ontwikkeld.
Een combinatie van archeologische vondsten, een prachtige
omgeving, een museum, een soort van replica van een fort
met mogelijkheden tot wandelen, leren boogschieten,
souvenirs kopen en Chinese kunst kijken.

Waarom de zuil hier stond weet ik niet. Maar de decoratie was helemaal ‘zijderoute’. Zoals deze kamelen:

Voor mijn doen heb ik er niet heel veel foto’s gemaakt
vanwege de cameraproblemen.
Maar de foto’s geven in ieder geval een eerste indruk van Yangguan Pass.

China, Dunhuang, Yangguan Pass, Yangguan Museum, Gilding statue of seated Maitreya in esoteric Buddhism style, early Qing Dynasty, 1644 AD – 1911 AD, collected from the public. Twee termen roepen bij mij vragen op ‘esoteric Buddhism style’ en ‘collected from the public’. Misschien bedoelen ze met ‘esoteric Buddhism style’ ‘Tibetaans Boeddhisme’. Maar daarvoor weet ik te weinig van de stromingen in het Boeddhisme. Vermoedelijk zouden wij ‘collected from the public’ ‘geconfisceerd’ noemen, of gestolen. Zeker weten doe ik dat niet. Maar opmerkelijk is het wel.

Painted wooden figure of ‘Water-Moon Guanyin’, Liao and Jin dynasties, 907 AD – 1234 AD, museum collection.

The Water-Moon Avalokiteshvara is a bodhisattva of compassion. His Chinese name, Shuiyue Guanyin, refers to his pose, seated in contemplation of the moon’s reflection on the water (shuiyue), and his nature, attuned to the sounds of the world (guanyin). The reflection of the moon in the water refers to the Buddhist concept that everything in the world around us is ephemeral and illusory, and Guanyin has the ability to hear all the world’s suffering.

Painted wooden figure of Guanyin, Liao and Jin dynasties, 907 AD – 1234 AD, museum collection.

Bronze statue of seated Water-Moon Guanyin, Song dynasty, 960 AD – 1278 AD, museum collection.

Seated stone statue of the Buddha Shakyamuni, Northern Wei dynasty, 386 AD – 534 AD, replica. Dat zul je in westerse musea niet zo vaak zien, een replica. Als het er bij staat zoals hier dan kan dat wel. Dan is het ook wel goed als ze er staan om iets duidelijk te maken maar als replica’s de meerderheid van de collectie is dan wordt ik daar minder blij van.

Pottery figure of a non-Han man walking a camel, Tang dynasty, 618 AD – 907 AD, museum collection.

Het was die 20ste september langzamerhand heel warm geworden. Binnen viel het nog wel mee, maar buiten….. Daarom vingen deze voorwerpen direct mijn oog: Leather wine bag, Qing dynasty, 1616 AD – 1911 AD, museum collection. Ik heb vaak meegemaakt dat men in China onder ‘wine’ meerdere vormen van sterke drank laat vallen, niet alleen wijn. Of je hier ook niet gewoon water in mee kunt nemen…… Hoewel sommige daar misschien wat klein voor zijn. De software die ik gebruik om foto’s te bewerken, gebruik ik vooral om de afbeeldingen op de juiste maat te krijgen. Maar je kunt een foto ook ‘verbeteren’. Bij deze wat donkere foto is dan het volgende het resultaat:

Buiten was het heet. De scenic area is best groot. Kortom ik was al moe toen ik bij deze muren aankwam. Geen idee wat de bedoeling hiervan precies is.

Dit is de Yangguan Pass Tower. Het enige wat van deze grensovergang is overgebleven uit de Han-dynasty. Vanaf dit punt kon je met een soort van grote golfkar naar een volgende plaats gebracht worden. Ik ging mee.

Misschien markeert het wandelpad dat afgezet is wel de plaats waar het kampement geweest is. Ik heb de wandeling gemaakt. Dat viel niet mee. Maar je ervaart iets van de woestijn aan de rand waarvan je staat.

Argus in China

Posted on april 18, 2024 by Argusvlinder

Toen ik rond liep bij de Yumen Pass gaf de chauffeur aan dat ik
vanaf die plaats ook met de bus nog een stuk van de Grote Muur
kon bezoeken. Het pastte in het schema.
Nou dat laat ik me niet twee keer zeggen.

Het gaat hier dus om de Grote Muur van de Han dynasy, niet te
verwarren met de Grote Muur van de Ming dynasty.
Dit zijn niet die grote stenen muren die veel mensen (ik ook)
in de buurt van Beijing bezoeken.
Dit zijn muren 2000 jaar geleden opgeworpen en gemaakt van
aangestampte aarde, gras en bamboe.

In 2009 bezocht ik de Grote Muur van de Ming dynasty in de buurt van Beijing. De Grote Muur van de Han dynasty geeft een heel ander beeld. Net zo interessant.

De rit met de bus was maar kort en ik zou er geen spijt van krijgen. Want na de muur ging de bus nog een stuk verder. Maar eerst een foto vanuit de bus. Je ziet aan de kleuren dat deze genomen is vanachter gekleurd glas. De omgeving is op het eerste gezicht een kale vlakte. Onherbergzaam. Zo was ook de rit vanuit Dunhuang naar Yumen Pass.

Dit is zo’n stuk van die The Great Wall of the Han dynasty. Je ziet de lagen aangestampte aarde afgewisseld met materiaal als gras en/of bamboe en gravel. Die muur diende als verdedigingslinie en om de ongeveer 5 kilometer, op een hogere plaats (bij voorkeur) was er een soort van toren. Daar werden soldaten gestationeerd.

Weer en wind hebben hun best gedaan om de muren te laten verdwijnen maar hier staan nog restanten. Die worden nu verzorgd en de toeristen worden op afstand gehouden.

Dit is een restant van een van de torens die ik net noemden. Dit is Danggu Beacon Tower.

Dit is dan het uitzicht.

Argus in China

Posted on april 14, 2024 by Argusvlinder

Afgelopen september/oktober ben ik China geweest.
Een soort van ‘zijderoute’-reis.
Die vakantie begon in Dunhuang.
Daar bezocht ik onder andere het Dunhuang Museum.
De foto’s uit dit bericht heb ik in dat museum gemaakt.

Dunhuang Museum, Figurine of Heavenly King, Tang dynasty, 618 – 907 AD, collected. Bij een aantal voorwerpen die vandaag aan de orde komen staan provenance-opmerkingen die vragen oproepen. Bij voorwerpen wil je weten waar ze vandaan komen. Een opmerking als ‘collected’ (verzameld) zegt natuurlijk niets.

Tomb guard, Tang dynasty, 618 – 907 AD, collected. De datering naar dynasty is voor iemand die de Chinese geschiedenis goed kent, verzeggend maar die datering is nogal ruim. Neemt niet weg dat dit fantastische beelden zijn.

Brick with phoenix design, Five dynasties, 907 – 979 AD, collected at Laijuntang Taoist Temple on Mount Sanwei. Volgens Google Maps is er een ‘Mountain peak’ niet ver van Dunhuang met die naam.

Brick with dragon design, Five dynasties, 907 – 979 AD, collected at Laijuntang Taoist Temple on Mount Sanwei.

De verwijzing naar Marco Polo en zijn verslag. In hoofdstuk 40 (XL) zou sprake zijn van de plaats Sachion in de provincie Tanguth. Mijn Amerikaanse vertaling, ‘The travels of Marco Polo – The Venetian’, vertaald en geregigeerd door William Marsden, heeft ook een hoofdstuk XL in Boek 2 maar dat lijkt over een andere ervaring te gaan. Dit moet ik nog verder uitzoeken.

Woodcut block with rune in sanscrit, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, unearthed at Majuanwan in 1979. Van de houtblok was een afdruk gemaakt.

Daarop zie je de boeddhistische afbeelding in het centrum van het houtblok het best.

Bronze pagoda of Tibetan Buddhism, het museum vermeldde geen datum.

Bronze statue of four-armed Avalokitesvara, Ming dynasty, 1368 – 1644 AD, donated. Dat is een geweldig geschenk!

Bronze statue of Sakyamuni Buddha, Ming dynasty, 1368 – 1644 AD, collected.

Porcelain Chanticleer, Ming dynasty, 1368 – 1644 AD, transferred by County Government Office in 1951. Wat zou er bedoeld worden met ‘transferred by County Government Office’? Ik zou het iets genoemd hebben als ‘stel kippen’, ‘twee kippen’ of ‘een koppel kippen’.

De Engelse naam op het informatiebordje(Guanyuf) kan ik niet plaatsen en ‘Martical Valour’ komt uit bij krijgshaftig. Dit is een puzzel. Op internet zie ik beeldjes die ‘judge’ of rechter genoemd worden en die er erg op lijken. ‘Guanyu’ of ‘Guan Yu’, dus zonder de ‘f’ is de god van oorlog.

Wooden lattice window, Qing dynasty 1644 – 1911 AD, donated by Xiyun Taoist Temple in 1958.

#notalion

Wooden lion, Qing dynasty, 1644 – 1911 AD.

De reden voor mij om naar Dunhuang te gaan was de vondst van duizenden (50.000) documenten in grot 17 van Dunhuang. Onder die documenten was een Lotus Sutra: de Diamond Sutra, een tekst gedrukt in 868. De tekst die je hier ziet gaat daar over en over hoe de teksten werden ‘ontdekt’.

Dit is de foto die in 1907 gemaakt is van beheerder/abt Wang Yuanlu, door Marc Aurel Stein, een Hongaarse archeoloog die in opdracht van Groot Brittannië reisde door China. Hij kocht een deel van de manuscripten die nu in de British Library zijn.

Self shot picture by Paul Pelliot tn the Library Cave, Mogao, 1908. Deze foto’s zijn heel bekend en ik vand een andere website waar deze foto te zien is. De foto is van een iets andere hoek. Ik weet niet of het dezelfde foto is. Maar de omschrijving is dan iets anders.

Paul Pelliot (1878-1945) shown seated in Cave 17 at Dunhuang in 1908 reading the manuscripts. Paul Pelliot was een andere onderzoeker en die herhaalde de actie van Stein.

Maar ik wil nog even stilstaan bij Wang Yuanlu. Op
Wikipedia staat het volgende:

Wang Yuanli ((±1849-1931) was een Chinese monnik, die zich had opgeworpen als beheerder van de honderden Mogao-grotten en met zeer beperkte middelen enkele daarvan trachtte te restaureren. Vanaf de vierde eeuw hadden boeddhistische monniken hier honderden grotten gecreëerd en gedecoreerd met onder meer sculpturen en muurschilderingen.

In 1900 ontdekte hij een afgesloten grot met rond 50.000 manuscripten, de zogenaamde manuscripten van Dunhuang . De grot had vooral als een opslagplaats gefunctioneerd voor voornamelijk boeddhistische documenten, zoals soetra’s. Inwoners van Dunhuang en omgeving, reizigers, pelgrims en anderen moeten in de loop van de eeuwen duizenden, wellicht tienduizenden documenten hebben geschonken aan de boeddhistische instituten aldaar.

Na enige tijd was er geen andere oplossing dan die te bewaren in een opslagplaats, de grot 17. Aurel Stein introduceerde daarvoor de sindsdien gangbare term sacred waste. Dit soort opslagplaatsen komen in meer culturen voor, zoals de joodse genizah. De vondsten in de grot bij Dunhuang zijn dan ook vaak vergeleken met die van de genizah van Caïro.

In 1908 hoorde de Brits-Hongaarse oriëntalist Aurel Stein tijdens een expeditie in Centraal-Azië van deze vondst. Stein reisde onmiddellijk naar Dunhuang. In zijn ontmoetingen met Wang Yuanlu vergeleek Stein zichzelf voortdurend met Xuanzang, een beroemde Chinese monnik die in de 7e eeuw naar India reisde en in China gezien werd als de belangrijkste vertaler van soetras in het Chinees. Gecombineerd met wat financiële giften, waardoor Wang Yuanlu enige restauratiewerkzaamheden kon voortzetten, bracht dat Aurel Stein in het bezit van een zeer omvangrijke collectie documenten.

Ruim een half jaar later werd hij gevolgd door Paul Pelliot, die ook met een zeer omvangrijke collectie vertrok. Op de terugreis naar Parijs liet Pelliot in 1909 in Peking enkele documenten aan Chinese geleerden zien. Die informeerden de Chinese regering. Deze gaf het bevel alle nog resterende documenten naar Peking te zenden, Dat bevel werd niet geheel uitgevoerd. Als gevolg daarvan werden er in de jaren daarna ook nog kleinere hoeveelheden documenten verkocht aan Russische en Japanse onderzoekers.

Het afsluiten van de grot had waarschijnlijk vooral prozaïsche en triviale redenen. De grot had zijn functie vervuld. Uit de plattegronden die Aurel Stein van de grot maakte, wordt duidelijk dat die vrijwel geheel gevuld was met documenten en een aantal kunstvoorwerpen. Het is ook bekend, dat in het begin van de 11e eeuw de onmiddellijk daarnaast gelegen grot 16 gerestaureerd werd en nieuwe muurschilderingen kreeg. Ook esthetische redenen kunnen dus een reden voor sluiting van grot 17 zijn geweest. De grot moet kort na 1002 afgesloten zijn.

Als je aan het eind van de collectie komt, wordt je naar de souvenirshop geleid.

Argus in China

Posted on april 10, 2024 by Argusvlinder

Als iemand mijn blog leest dan kan het beeld ontstaan
dat ik van museum naar museum ren en daar al mijn foto’s maak.
Dat beeld wil ik een beetje nuanceren.

Als ik op vakantie ben loop ik voor mijn doen erg veel.
Dan zie je veel. Maar of je daar dan ook foto’s van
maakt is een keuze.
Foto’s van mensen probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen,
vanwege privacy maar ook omdat het best moeilijk is
om goede foto’s van mensen te maken.

Op de eerste ‘volle’ dag in Dunhuang ga ik in de avond
weer terug naar de avondmarkt. Om op zoek te gaan naar
een caférestaurant dat ook in de Lonely Planet wordt genoemd
(thee drinken) en om op de markt de twee vellen met
tekeningen/schilderingen op te halen die ik de avond ervoor
besteld had.
Voor de avondmarkt loop ik nog wat rond in de buurt van het hotel.

Mijn oog viel op deze effectieve voertuigen die gebruikt worden door onder andere groente- en fruit verkopers. Het was aan het eind van de middag. Er verschenen er een paar van deze voertuigen op een kruispunt waar ik stond te kijken. De beweoners weten van het tijdstip en de plaats want al gauw kwamen er klanten.

Echt druk met verkeer is het niet in Dunhuang. Een rustige stad met veel grote, brede wegen. Prima om te wennen aan China. Je kunt er rustig je ogen de kost geven. Dat is nodig want er zijn zoveel dingen heel anders dan in het westen en dat is super interessant om te zien en te proberen te begrijpen. Later op de reis als ik bij mijn oud-collega ben kan ik zaken navragen.

Er zijn gespecialiseerde verkopers (watermeloen) maar ook verkopers met een breder assortiment. Als er dan toch geen klanten zijn kun je net zo goed even rusten.

Overdag waren de temperaturen voor mij prima, soms warm. Zeker buiten de stad. Maar de ochtenden waren koud in Dunhuang (en ik neem aan de nachten ook). De meeste mensen op deze voertuigen hadden dan ook kleding bij zich die bij beide temperaturen gebruikt kunnen worden: tegen de kou en tegen de zon.

De avondmarkt is druk bezocht en ik ga natuurlijk weer naar al het eten kijken. Het ziet er allemaal fantastisch uit en ruikt geweldig. Maar ik ben er om de beschilderde vellen op te halen die ik wil gaan gebruiken als schutblad bij een toekomstig boek.

Dit is de kraam op de avondmarkt waar ik de schilderingen zag. De motieven zijn bekend voor de Chinese klanten en ik vind ze mooi. Misschien niet in mijn interieur maar als schutblad in een boek zie ik ze zeker zitten. De vorige avond heb ik geprobeerd uit te leggen wat ik graag wil. Met behulp van mijn Engels, handen en voeten, het Engels van de mevrouw van de kraam ernaast en een vertaalapp op de telefoon van de eigenaresse van de kraam. Spannend. De maker gaat de twee illustraties brengen maar is nog niet klaar. Dat geeft mij de kans bij de kraam plaats te nemen (krukje van de eigenaresse). Te kijken naar de bezoekers van de markt. Met sommige, meestal jongere, mensen een gesprek aangaan en foto’s te maken.

De maker schetst/schildert op papier. Door meerdere lagen papier of een drager van textiel wordt het geheel stevig genoeg om bijvoorbeeld aan de muur te hangen.

Dit is het motief dat ik graag wil hebben: een apsara. Deze hemelse figuren zijn ook te zien in de Mogao grotten, is hopelijk eenvoudig schaalbaar en niet te groot.

In de kraam ernaast verkoopt en maakt een mevrouw gedecoreerde kalebassen. Kalebassen zijn de meestal niet eetbare broertjes van pompoenen. De gedroogde kalebas voorziet ze van tekst en/of afbeeldingen door die in de schil te krassen. Vervolgens kleurt ze de schil met inkt die ze al snel weer weghaalt. In de groeven van de tekst of tekening blijft de kleur achter en wordt zo goed zichtbaar. Op de foto heeft ze net inkt aangemaakt en gaat ze beginnen de inkt aan te brengen op de kalebas.

Grotere kalebassen hebben natuurlijk meer afbeeldingen (op deze kraam vaak klassieke of klassiek-ogende afbeeldingen) en meer tekst. Iedere kalebas krijgt zo’n zwarte ‘ring’ waarin de kalebas goed blijft staan en niet steeds wegrolt.

Tijdens het hele proces worden de inkervingen goed bekeken en evnetueel nog gecorrigeerd.

Als de inkt wordt weggepoetst komt de tekst te voorschijn.

De vrouw maakt exemplaren met meerdere kleuren al is zwart wel de dominante kleur. Ze maakt goedkopere en duurdere uitvoeringen met bijbehorende verpakkingen. Er zijn naast de staande uitvoeringen ook hangende kalebassen mogelijk.

Dan komt de maker eraan met mijn apsaras. Dat ik graag één links en één rechtskijkende apsara had gehad is verloren gegaan in de vertaling. Maar ik vind ze mooi en ben er blij mee. De grote vraag is hoe ik ze de komende tweeenhalve week reizen en de vluchten terug naar Nederland mooi hou. Dat viel achteraf erg mee. Ze verpakte de schilderingen in pakpapier en kwamen heel thuis aan.

Argus in China

Posted on april 7, 2024 by Argusvlinder

De laatste keer was ik nog in het Dunhuang Museum.
Daar pak ik de draad weer op.
De beschilderde bakstenen vond ik heel bijzonder.
Dus daar begin ik dit bericht dan ook mee.

China, Dunhuang Museum, Black painted brick with crow, Wei & Jin dynasty (Six dynasties), AD 220 – 589. Af en toe laat ik ook het bordje dat het museum plaatst bij het voorwerp zien. Dat zie je bijvoorbeeld dat er in totaal vier schriftsoorten worden gebruikt. Ik kan alleen de Engelse tekst lezen en ik kan dus niet beoordelen of er toevallig iets mis gaat in de vertaling.

Tiger ornament for door, Wei & Jin dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, unearthed at a group of tombs at the airport (of Dunhuang?) in 1987.

Pottery granary, Northern Wei dynasty, 386 – 535 AD, unearthed as part of a group of tombs at Qijiawan in 1975.

Painted pottery figurine, Sui dynasty 581 – 618 AD, unearthed in a tomb at the airport in 1982.

Een serie maskers zo lijkt het. De toelichting is een beetje beperkt: Tomb items, Sui dynasty, 581 – 618 AD. Wel erg leuk.

Pottery camel-dragging figurine, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed in a Tang dynasty tomb at Tiejiabu in 1987. De vindplaats kan ik niet vinden op Google Maps. ‘camel-dragging’ zou ik vertalen met iets als ‘kameelvoorttrekkend’. Waarschijnlijk is kameeldrijver een betere vertaling.

Camel figurine, Tang dynasty 618 – 907 AD.

Er waren meerdere kameeldrijvers te zien.

Tomb guard, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed in a tomb at Sujiabu in 1972.

Figurine of Heavenly King, Tang dynasty 618 – 907 AD, collected. De opmerking ‘collected’ is een mysterieus begrip. Het klinkt als ergens opgehaald, ergens verzameld. De vraag is natuurlijk waar dan of bij wie?

Brick with subduing dragon design, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed as part of a groupof tombs at the airport in 1995. Deze steen fotografeerde ik tweemaal. Dit is de foto gemaakt met mijn camera. Dat geeft een koud beeld. De volgende foto van hetzelfde voorwerp is gemaakt met mijn telefoon. Kies de mooiste.

Volgende keer het laatste deel van mijn bezoek
aan het Dunhuang Museum.

Argus in China

Posted on april 4, 2024 by Argusvlinder

In de middag ga ik naar het Dunhuang Museum.
Daar zijn voorwerpen te zien die gevonden zijn in het Hexi Corridor.

Dat is een belangrijke strook redelijk begaanbaar land
met aan de zuidkant het hoger liggende Tibetaans plateau en
met aan de noordkant onhergbergzaam gebied zoals de Gobi-woestijn.
De Hexi Corridor verbond het historische China met het westen.
In de Corridor liggen een aantal oases waarvan die van
Dunhuang de laatste is (vanuit China geredeneerd).

Historisch gezien is dit een belangrijke doorgang die onderdeel
was van de zijderoute.

Relief in de entreehal van het museum. Het relief geeft een beeld van de uitwisseling van goederen, gewoontes en ideeën via de zijderoute.

In de hal ook een steen met een formele tekst over Dunhuang en omgeving en het museum.

Dunhuang locates on the westernmost end of the Hexi Corridor and in a joining area among Gansu, Qinghai and Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture neighbouring Guazhou County in the east, Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture in the west and north, Subei Mogolian Autonomous County and Akesai Autonomous County in the south with a total area of 31.2 thousand square kilometers.
Dunhung has a long history and about 3,500 yars ago the Huoshaogous the earliest local resident known up to began to live on the oase. Laterly the Wusuns, the Rouzhis also settled down and do the farming here succesively. During the Qin and Han Dynasties, Dunhuang was occupied by the Huns. In the sixth year of the Yuanding Era of the Western Han Dynsty (111 bc) the Emporer Wudi launched the policy to expand the territory and establish Dunhuang Prefecture, imigrate more residents from other places making Dunhuang one of the Four Prefectures in the Haxi Corridor. During the period from Han to Tang, Dunhuang had always been a place of traffic and military fort and melting pot of Chinese and western cultures known as a metripolitan of communication between the Hans and minorities, thus it played an important role in the process of communication between China and western countries in aspects of politics, economy and culture.
Dunhuang is a place where Chinese people had the initial contact with the westeners, hence itself naturally become a historical evident of communication between China and western countries in ancient times. Local residents in Dunhuang have created abundant anciant cultural heritages from generation to generation which are not only shinning pearls in the treasure house of Chinese history and culture but also precious materials for the study of politics, economy, culture, military affairs, communication between China and western countries in ancient times in northwest China and even all over the country.

In het museum staan/hangen overal goede bordjes bij de voorwerpen. China, Dunhuang Museum, Almanac, Han Dynasty, 206 BC – 220 AD, unearthed at Qingshuigou in 1990.

Bronze tortoise, Wei & Jin Dynasties (part of Six Dynasties) AD 220 – 589, unearthed Bridge 3 tomb, 1987. Van deze tomb kan ik op internet niets vinden.

Bronze turtle-dove (tortelduif), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589.

Intrigerend voorwerp. Mij is niet helemaal duidelijk waar het voor dient. Pottery box with several lattices, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, tomb at Qijiawan, found in 1976.

Dergelijke stenen met een afbeelding had ik niet eerder gezien. Ik zou ze later nogmaals zien in een museum. Toen stond er bij dat het om replica ging maar hier staat dat er niet bij. Hele mooie afbeeldingen. Painted brick with butchering design (slager), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with mulberry tree leave harvest design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Grappig en mooi! Painted brick drying the clothes design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs east of Xusanwan.

Grappige man die zaaier. Painted brick with sowing design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with trip by oxcart design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Argus in China

Posted on maart 31, 2024 by Argusvlinder

Als je de directe omgeving van de grotten verlaat
ga je weer een brug over en tref je een aantal
tentoonstellingsgebouwen.
Helaas had ik weinig tijd om er goed te gaan kijken.
Dus heb ik me beperkt tot een paar foto’s die ik
in de korte tijd die ik had de hoogtepunten zou noemen.

Er was een deel met Boeddhistische voorwerpen uit Tibet.
Waarom men die keuze heeft gemaakt weet ik niet.
Ik weet ook niet of het hier om permanente tentoonstellingen
gaat of niet.
Een ander deel dat in dit bericht aan de orde komt
gaat over het schrift, of beter gezegd de verschillende
schriften waarvan men voorbeelden gevonden heeft in Mogao.

Het grootste deel van de geschriften die gevonden zijn in Mogao
zijn buiten China. In de UK, Ruslanf en Frankrijk.
China heeft zelf een klein deel.
Groot Brittannië, Rusland en Frankrijk waren de koloniale machten met
interesse in deze oudheden.

De kaartjes bij de voorwerpen geven niet heel veel informatie. Ik zou meer willen weten over het materiaal en de functie. Maar daarover staat niets. Ook de afbeelding wordt niet verklaard. Dunhuang, Mogao Caves, Vajra Yogini, 17th century, Tibet. Metaal neem ik aan, het ziet er uit als koper of een koperlegering.

High relief of Bodhisattvas, 14th century, Tibet, beating method.

Usnisa Vijaya, Namgyalma, 13th – 14th century, Tibet.

De nadruk in de beschrijvingen van Mogao ligt steeds op de Library Cave (cave 17). Maar blijkbaar zijn er ook in andere grotten geschriften gevonden. Essential mantras in Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 121, Northern Section.

Block Printed Sutra, Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 125, Northern Section.

Het kaartje toon ik toch maar even omdat ik ‘Liang Zhaofu’ niet kan vinden op internet. Diamond Sutra chanted by Liang Zhaofu. In Uighur script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 464, Northern section.

Fragment of time tables, Tibetan script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 59, Northern section.

Aan de gaatjes te zien en het ontbreken van tekst direct rond de gaatjes, kun je denk ik opmaken, dat deze bladen gebonden zijn geweest als een palmbladboek. Satasahasrika – Prajnaparamita Sutra, Tibetan script, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Stele carved, Six syllable mantra, 8th year of Zhi Zheng reign, Yuan dynasty, 1348 AD, Mogao Cave 61. Dit is de afbeelding centraal op de stele:

Paper for practicing calligraphy, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Tagarchief: China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: