Argus in China

Posted on mei 29, 2024 by Argusvlinder

Weer een vervolg op die mooie Gandhara-kunst.
Ik zag deze collectie in het Provincial Museum of Gansu in Lanzhou.

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Fragment of a canopy depicting four kinnaras among lotus, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, grey schist.

A donor figure with a candle, 2nd – 3rd century, Swat District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist.

Kiss scene, 3rd – 4th century, Butkara, Swat District, Swat Museum, soap stone.

Monk holding a lamp, 2nd – 3rd century, Peshawar District, National Museum of Pakistan, Karachi, schist. Op de voet staat: ‘Bhiksu Dharmadeva’s statue’.

Wikipedia:

bhikṣu, commonly translated as “monk,” has at least three possible meanings:
(1) someone who begs;
(2) someone who has taken the highest level of Buddhist ordination; and
(3) someone who has destroyed mental afflictions.

Benefactor with cylindrical reliquary, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Swat Museum, schist.

Love scene and Vihara (Buddhist temple), 1st – 2nd century, Butrag, Swat District, Swat Museum, grey schist.

Amorino (mythical figure) teasing a lion, 2nd – 3rd century, Ramdas Collection (een verzameling sculptures left by Shri Ramdas, an antique dealer of Rawalpindi who migrated to India in 1947), Rawalpindi, National Museum of Pakistan, Karachi grey schist. #notalion.

De tekst is waarschijnlijk niet leesbaar. Daarom: The relief shows a male lion crouching on the ground with his head raised; an amorino is riding the lion mischievously. The French scholar Alfred Foucher described this image as ‘a statue of Eros on a lion in heat’. In Hesiod’s Theogoney, Eros os the primordial god born after Chaos, Gaia, and Tartarus, who inspired the fertility of the gods.

Wikipedia:

The Theogony i.e. “the genealogy or birth of the gods” is a poem by Hesiod (8th–7th century BC) describing the origins and genealogies of the Greek gods, composed c. 730–700 BC. It is written in the Epic dialect of Ancient Greek and contains 1022 lines. It is one of the most important sources for the understanding of early Greek cosmology.

Alfred Charles Auguste Foucher (1865–1952), was a French scholar, who argued that the Buddha image has Greek origins. He has been called the “father of Gandhara studies”,

Argus in China

Posted on mei 23, 2024 by Argusvlinder

China, Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Ear pendant, 1st century BC, Silkap, Taxila, Taxila Museum, gold. Bijzonder voorwerp. Een bloedzuiger, dat is de vertaling van het Engelse woord ‘leech’. Zou niet mijn eerste keuze zijn om er een oorbel van te maken maar het resultaat mag er zijn!

Cult of the Triratna, 2nd – 3rd century, Takht-i-Bahi, Mardan District, Peshawar Museum, schist. ‘Takht-i-Bahi’ is de naam van een Buddhistisch klooster.

Wikipedia:

The Triratna is a Buddhist symbol, thought to visually represent the Three Jewels of Buddhism (the Buddha, the Dhamma and the Sangha).

Het was een enorm geluk dat ik de kans had deze tentoonstelling te bezoeken. Het is voor mij weer een hele nieuwe iconografie. Cult of the relic stupas, 2nd – 3rd century, Takht-i-Bahi, Mardan District, Peshawar Museum.

Worshipping of the enthroned turban of Siddhartha, 2nd – 3rd centrury, Gandhara District, Peshawar Museum, schist. In plaats van Boeddha zelf af te beelden kun je ook een symbool dat nauw met hem verbonden is afbeelden, zoals zijn tulband. Dit is een gewoonte in meerdere religies.

The Buddha’s descent from the Trayastrimsa, 1st – 2nd century, Butkara I, Mingora, Swat District, Swat Museum, green schist. Trayastrimsa is eenvoudig gezegd een van de 6 hemelse ruimtes in het Boeddhisme. De voetstappen onder aan de middelste ladder zijn die van Boeddha.

Princely figure with a bunch of lotus flowers, 2nd – 3rd century, Islamabad Museum, schist.

Relief with a donor, 1st – 2nd century, Butkara, Swat Disctrict, Swat Museum, schist.

Argus in China

Posted on mei 20, 2024 by Argusvlinder

De beschrijving van het ‘Provincial Museum of Gansu’ was heel positief. ‘Provincial’ moet je ruim zien. Gansu is een enorme provincie in China. Tot mijn verrassing was er een tentoonstelling van kunst uit Gandhara. Het resultaat van een samenwerking tussen Pakistan en China. Gandhara Heritage along the Silk Road – A Pakistan-China joint exhibition. Wat een enorm geluk om die te kunnen zien!

Voor degene die niet bekend zijn met de kunst van Gandhare, hier een
vrije samenvatting van Wikipedia:

Gandhara was an ancient civilization centred in present-day north-west Pakistan and north-east Afghanistan. The core of the region of Gandhara was the Peshawar and Swat valleys.
The region was a central location for the spread of Buddhism to Central Asia and East Asia with many Chinese Buddhist pilgrims visiting the region.
Famed for its unique Gandharan style of art, the region attained its height from the 1st century to the 5th century CE under the Kushan Empire which had their capital at Peshawar.
The Greco-Buddhist art or Gandhara art is the artistic manifestation of Greco-Buddhism, a cultural combination of Ancient Greek art and Buddhism.
Beginning with Alexander the Great’s brief invasion into the area, followed by the Mauryan Emperor Ashoka converting the region to Buddhism.
Gandhara art is characterized by Buddhist subjects, sometimes adapting Greco-Roman elements, rendered in a style and forms that are heavily influenced by Greco-Roman art. It has the strong idealistic realism and sensuous description of Hellenistic art, and it is believed to have produced the first representations of Gautama Buddha in human form.

Alle voorwerpen stonden achter glas. Dat is vaak niet de gewoonte in China. Lanzhou, Provincial Museum of Gansu, Gold bowl with image of Bacchus, 1st century BC, Gandhara District, Islamabad Museum, gold.

Atlas, 2nd – 3rd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.

Tritons, 1st – 3rd century, Gandhara District, Peshawar Museum, schist.

Helaas weet ik niet waar en wanneer deze Teaching Buddha is gemaakt. Hij is prachtig.

Toilet tray with banquet scene, 1st century BC, Sirkap, Taxila, National Museum of Pakistan, schist.

Female holding a spear, 3rd – 4th century, Gandhara District, Swat Museum, schist.

Een eerste selectie.
In komende berichten meer.
Helaas was er geen catalogus van de tentoonstelling beschikbaar.
Ik ben bij meerdere souvenirshops in het museum gaan vragen.

Argus in China

Posted on mei 4, 2024 by Argusvlinder

De lange afstanden in China leg ik af met de trein,
de hogesnelheidstrein.

Vanuit Dunhuang ga ik naar Lanzhou, een heel andere stad.
Dunhuang is rustig, weinig verkeer, relaxed.
In Dunhuang wonen zo’n 200.000 mensen.

Lanzhou is een stad met 4 miljoen inwoners (2020).
Dat was even iets anders.

Toen ik de reis plande was het idee dat er een transfer nodig
was vanaf het hotel in Dunhuang naar een station voor de
hogesnelheidstrein 180 kilometer verderop.
Maar tijdens de coronaperiode was er wel het een en ander
veranderd. Na een taxirit van 20 minuten stopte de taxi
voor een groot gebouw. Dat bleek het station te zijn.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat de trein waar ik in stapte
dat wel de hogesnelheidstrein was maar dat de rails daar
nog niet helemaal was aangepast. Dus het eerste deel van de
reis ging ‘langzaam’.

De eerste indrukken van China laten zich samenvatten als: groot, weids.

Overal sporen van menselijke activiteiten.

Hier ongeveer wisselden we van spoor en ging de snelheid fors omhoog.

De trein stopt slechts op een paar plaatsen zoals hier: Zhangyexi Railway Station (Zhangye West Railway Station).

Er komen mooie landschappen voorbij. Met besneeude bergtoppen in de verte op sommige delen van het traject.

Xining Railway Station.

Minhenan Railway Station. ‘Bijna’ in Lanzhou.

Lanzhou vanuit de taxi. Dat is een heel andere drukte dan die ik de dagen ervoor gewend was.

Het zicht vanuit de hotelkamer.

Een voetgangerscirkel of voetgangersviaduct.

Tijd on te eten en rusten.

Argus in China

Posted on april 28, 2024 by Argusvlinder

De afspraak was een avontuur van een halve dag met de taxi.
Maar stiekum was het al veel later geworden.
Voor de taxichauffeur was de dag toch al kapot dus hij
stelde een lunch voor en dan een bezoek aan Yangguan Pass.

De lunch was heerlijk.
Er zat een klein restaurant bij een wijngaard.
Tussen de druivenranken was een pad. Daar had men een
overkapping gemaakt met groen doek/plastic.
Die plaats uit de zon, tussen de druiven was ideaal.
Het eten, zoals altijd, heerlijk.

Dit zal ik geregeld eten, sperzieboontjes met knoflook en peper. Het is eigenlijk een bijgerecht. Je gaat bijvoorbeeld met vier mensen of meer ergens eten. Je bestelt een grote vis op een bepaalde manier bereid. Dan bestel je daar rijst bij en een paar borden met groente. Dit is dan typisch zo’n bijgerecht. Dit in combinatie met wat rijst is voor één persoon ruim voldoende. Bovendien is het erg lekker.

Eten is wel op groepen ingericht.
Je kunt ook wel iets voor één persoon bestellen maar
dat is dan al gauw te veel.
Als dessert een trosje vers geplukte en schoongemaakte druiven.
Perfect.

Yangguan Pass was net als Yumen Pass een versterkte grenspost.
Dit waren de laatste, meest westelijke, Chinese plaatsen in de tijd van de Han dynasty.
Het einde van de Hexi-corridor. Voor westerlingen op de Zijderoute
waren het de eerste plaatsen in China.

Vanaf Chang’an (Xi’an) tot aan deze twee passen was je op Chinees
grondgebied. Veilig te bereizen door een systeem met de
Grote Muur van de Han en militaire kampementen om de reizigers
te beschermen en het rijk van de Han te vrij te houden van indringers
vanuit de steppen.

Reisde je verder over deze Zijderoute dan was je op jezelf en
je medereizigers aangewezen en op de voorzieningen is de oasesteden
verder naar het westen.

Veel staat er niet meer overeind van de kampementen maar dat
kan ook haast niet als hout, gras, aangestampt zand en
steenslag de belangrijkste bouwmaterialen waren.

In China probeert men van deze sites toch iets te maken dat,
ook voor een groter publiek aantrekkelijk is.
In het geval van Yangguan Pass heeft men
de ‘Yangguan Cultural Relics Scenic Area’ ontwikkeld.
Een combinatie van archeologische vondsten, een prachtige
omgeving, een museum, een soort van replica van een fort
met mogelijkheden tot wandelen, leren boogschieten,
souvenirs kopen en Chinese kunst kijken.

Waarom de zuil hier stond weet ik niet. Maar de decoratie was helemaal ‘zijderoute’. Zoals deze kamelen:

Voor mijn doen heb ik er niet heel veel foto’s gemaakt
vanwege de cameraproblemen.
Maar de foto’s geven in ieder geval een eerste indruk van Yangguan Pass.

China, Dunhuang, Yangguan Pass, Yangguan Museum, Gilding statue of seated Maitreya in esoteric Buddhism style, early Qing Dynasty, 1644 AD – 1911 AD, collected from the public. Twee termen roepen bij mij vragen op ‘esoteric Buddhism style’ en ‘collected from the public’. Misschien bedoelen ze met ‘esoteric Buddhism style’ ‘Tibetaans Boeddhisme’. Maar daarvoor weet ik te weinig van de stromingen in het Boeddhisme. Vermoedelijk zouden wij ‘collected from the public’ ‘geconfisceerd’ noemen, of gestolen. Zeker weten doe ik dat niet. Maar opmerkelijk is het wel.

Painted wooden figure of ‘Water-Moon Guanyin’, Liao and Jin dynasties, 907 AD – 1234 AD, museum collection.

The Water-Moon Avalokiteshvara is a bodhisattva of compassion. His Chinese name, Shuiyue Guanyin, refers to his pose, seated in contemplation of the moon’s reflection on the water (shuiyue), and his nature, attuned to the sounds of the world (guanyin). The reflection of the moon in the water refers to the Buddhist concept that everything in the world around us is ephemeral and illusory, and Guanyin has the ability to hear all the world’s suffering.

Painted wooden figure of Guanyin, Liao and Jin dynasties, 907 AD – 1234 AD, museum collection.

Bronze statue of seated Water-Moon Guanyin, Song dynasty, 960 AD – 1278 AD, museum collection.

Seated stone statue of the Buddha Shakyamuni, Northern Wei dynasty, 386 AD – 534 AD, replica. Dat zul je in westerse musea niet zo vaak zien, een replica. Als het er bij staat zoals hier dan kan dat wel. Dan is het ook wel goed als ze er staan om iets duidelijk te maken maar als replica’s de meerderheid van de collectie is dan wordt ik daar minder blij van.

Pottery figure of a non-Han man walking a camel, Tang dynasty, 618 AD – 907 AD, museum collection.

Het was die 20ste september langzamerhand heel warm geworden. Binnen viel het nog wel mee, maar buiten….. Daarom vingen deze voorwerpen direct mijn oog: Leather wine bag, Qing dynasty, 1616 AD – 1911 AD, museum collection. Ik heb vaak meegemaakt dat men in China onder ‘wine’ meerdere vormen van sterke drank laat vallen, niet alleen wijn. Of je hier ook niet gewoon water in mee kunt nemen…… Hoewel sommige daar misschien wat klein voor zijn. De software die ik gebruik om foto’s te bewerken, gebruik ik vooral om de afbeeldingen op de juiste maat te krijgen. Maar je kunt een foto ook ‘verbeteren’. Bij deze wat donkere foto is dan het volgende het resultaat:

Buiten was het heet. De scenic area is best groot. Kortom ik was al moe toen ik bij deze muren aankwam. Geen idee wat de bedoeling hiervan precies is.

Dit is de Yangguan Pass Tower. Het enige wat van deze grensovergang is overgebleven uit de Han-dynasty. Vanaf dit punt kon je met een soort van grote golfkar naar een volgende plaats gebracht worden. Ik ging mee.

Misschien markeert het wandelpad dat afgezet is wel de plaats waar het kampement geweest is. Ik heb de wandeling gemaakt. Dat viel niet mee. Maar je ervaart iets van de woestijn aan de rand waarvan je staat.

Argus in China

Posted on april 18, 2024 by Argusvlinder

Toen ik rond liep bij de Yumen Pass gaf de chauffeur aan dat ik
vanaf die plaats ook met de bus nog een stuk van de Grote Muur
kon bezoeken. Het pastte in het schema.
Nou dat laat ik me niet twee keer zeggen.

Het gaat hier dus om de Grote Muur van de Han dynasy, niet te
verwarren met de Grote Muur van de Ming dynasty.
Dit zijn niet die grote stenen muren die veel mensen (ik ook)
in de buurt van Beijing bezoeken.
Dit zijn muren 2000 jaar geleden opgeworpen en gemaakt van
aangestampte aarde, gras en bamboe.

In 2009 bezocht ik de Grote Muur van de Ming dynasty in de buurt van Beijing. De Grote Muur van de Han dynasty geeft een heel ander beeld. Net zo interessant.

De rit met de bus was maar kort en ik zou er geen spijt van krijgen. Want na de muur ging de bus nog een stuk verder. Maar eerst een foto vanuit de bus. Je ziet aan de kleuren dat deze genomen is vanachter gekleurd glas. De omgeving is op het eerste gezicht een kale vlakte. Onherbergzaam. Zo was ook de rit vanuit Dunhuang naar Yumen Pass.

Dit is zo’n stuk van die The Great Wall of the Han dynasty. Je ziet de lagen aangestampte aarde afgewisseld met materiaal als gras en/of bamboe en gravel. Die muur diende als verdedigingslinie en om de ongeveer 5 kilometer, op een hogere plaats (bij voorkeur) was er een soort van toren. Daar werden soldaten gestationeerd.

Weer en wind hebben hun best gedaan om de muren te laten verdwijnen maar hier staan nog restanten. Die worden nu verzorgd en de toeristen worden op afstand gehouden.

Dit is een restant van een van de torens die ik net noemden. Dit is Danggu Beacon Tower.

Dit is dan het uitzicht.

Argus in China

Posted on april 14, 2024 by Argusvlinder

Afgelopen september/oktober ben ik China geweest.
Een soort van ‘zijderoute’-reis.
Die vakantie begon in Dunhuang.
Daar bezocht ik onder andere het Dunhuang Museum.
De foto’s uit dit bericht heb ik in dat museum gemaakt.

Dunhuang Museum, Figurine of Heavenly King, Tang dynasty, 618 – 907 AD, collected. Bij een aantal voorwerpen die vandaag aan de orde komen staan provenance-opmerkingen die vragen oproepen. Bij voorwerpen wil je weten waar ze vandaan komen. Een opmerking als ‘collected’ (verzameld) zegt natuurlijk niets.

Tomb guard, Tang dynasty, 618 – 907 AD, collected. De datering naar dynasty is voor iemand die de Chinese geschiedenis goed kent, verzeggend maar die datering is nogal ruim. Neemt niet weg dat dit fantastische beelden zijn.

Brick with phoenix design, Five dynasties, 907 – 979 AD, collected at Laijuntang Taoist Temple on Mount Sanwei. Volgens Google Maps is er een ‘Mountain peak’ niet ver van Dunhuang met die naam.

Brick with dragon design, Five dynasties, 907 – 979 AD, collected at Laijuntang Taoist Temple on Mount Sanwei.

De verwijzing naar Marco Polo en zijn verslag. In hoofdstuk 40 (XL) zou sprake zijn van de plaats Sachion in de provincie Tanguth. Mijn Amerikaanse vertaling, ‘The travels of Marco Polo – The Venetian’, vertaald en geregigeerd door William Marsden, heeft ook een hoofdstuk XL in Boek 2 maar dat lijkt over een andere ervaring te gaan. Dit moet ik nog verder uitzoeken.

Woodcut block with rune in sanscrit, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, unearthed at Majuanwan in 1979. Van de houtblok was een afdruk gemaakt.

Daarop zie je de boeddhistische afbeelding in het centrum van het houtblok het best.

Bronze pagoda of Tibetan Buddhism, het museum vermeldde geen datum.

Bronze statue of four-armed Avalokitesvara, Ming dynasty, 1368 – 1644 AD, donated. Dat is een geweldig geschenk!

Bronze statue of Sakyamuni Buddha, Ming dynasty, 1368 – 1644 AD, collected.

Porcelain Chanticleer, Ming dynasty, 1368 – 1644 AD, transferred by County Government Office in 1951. Wat zou er bedoeld worden met ‘transferred by County Government Office’? Ik zou het iets genoemd hebben als ‘stel kippen’, ‘twee kippen’ of ‘een koppel kippen’.

De Engelse naam op het informatiebordje(Guanyuf) kan ik niet plaatsen en ‘Martical Valour’ komt uit bij krijgshaftig. Dit is een puzzel. Op internet zie ik beeldjes die ‘judge’ of rechter genoemd worden en die er erg op lijken. ‘Guanyu’ of ‘Guan Yu’, dus zonder de ‘f’ is de god van oorlog.

Wooden lattice window, Qing dynasty 1644 – 1911 AD, donated by Xiyun Taoist Temple in 1958.

#notalion

Wooden lion, Qing dynasty, 1644 – 1911 AD.

De reden voor mij om naar Dunhuang te gaan was de vondst van duizenden (50.000) documenten in grot 17 van Dunhuang. Onder die documenten was een Lotus Sutra: de Diamond Sutra, een tekst gedrukt in 868. De tekst die je hier ziet gaat daar over en over hoe de teksten werden ‘ontdekt’.

Dit is de foto die in 1907 gemaakt is van beheerder/abt Wang Yuanlu, door Marc Aurel Stein, een Hongaarse archeoloog die in opdracht van Groot Brittannië reisde door China. Hij kocht een deel van de manuscripten die nu in de British Library zijn.

Self shot picture by Paul Pelliot tn the Library Cave, Mogao, 1908. Deze foto’s zijn heel bekend en ik vand een andere website waar deze foto te zien is. De foto is van een iets andere hoek. Ik weet niet of het dezelfde foto is. Maar de omschrijving is dan iets anders.

Paul Pelliot (1878-1945) shown seated in Cave 17 at Dunhuang in 1908 reading the manuscripts. Paul Pelliot was een andere onderzoeker en die herhaalde de actie van Stein.

Maar ik wil nog even stilstaan bij Wang Yuanlu. Op
Wikipedia staat het volgende:

Wang Yuanli ((±1849-1931) was een Chinese monnik, die zich had opgeworpen als beheerder van de honderden Mogao-grotten en met zeer beperkte middelen enkele daarvan trachtte te restaureren. Vanaf de vierde eeuw hadden boeddhistische monniken hier honderden grotten gecreëerd en gedecoreerd met onder meer sculpturen en muurschilderingen.

In 1900 ontdekte hij een afgesloten grot met rond 50.000 manuscripten, de zogenaamde manuscripten van Dunhuang . De grot had vooral als een opslagplaats gefunctioneerd voor voornamelijk boeddhistische documenten, zoals soetra’s. Inwoners van Dunhuang en omgeving, reizigers, pelgrims en anderen moeten in de loop van de eeuwen duizenden, wellicht tienduizenden documenten hebben geschonken aan de boeddhistische instituten aldaar.

Na enige tijd was er geen andere oplossing dan die te bewaren in een opslagplaats, de grot 17. Aurel Stein introduceerde daarvoor de sindsdien gangbare term sacred waste. Dit soort opslagplaatsen komen in meer culturen voor, zoals de joodse genizah. De vondsten in de grot bij Dunhuang zijn dan ook vaak vergeleken met die van de genizah van Caïro.

In 1908 hoorde de Brits-Hongaarse oriëntalist Aurel Stein tijdens een expeditie in Centraal-Azië van deze vondst. Stein reisde onmiddellijk naar Dunhuang. In zijn ontmoetingen met Wang Yuanlu vergeleek Stein zichzelf voortdurend met Xuanzang, een beroemde Chinese monnik die in de 7e eeuw naar India reisde en in China gezien werd als de belangrijkste vertaler van soetras in het Chinees. Gecombineerd met wat financiële giften, waardoor Wang Yuanlu enige restauratiewerkzaamheden kon voortzetten, bracht dat Aurel Stein in het bezit van een zeer omvangrijke collectie documenten.

Ruim een half jaar later werd hij gevolgd door Paul Pelliot, die ook met een zeer omvangrijke collectie vertrok. Op de terugreis naar Parijs liet Pelliot in 1909 in Peking enkele documenten aan Chinese geleerden zien. Die informeerden de Chinese regering. Deze gaf het bevel alle nog resterende documenten naar Peking te zenden, Dat bevel werd niet geheel uitgevoerd. Als gevolg daarvan werden er in de jaren daarna ook nog kleinere hoeveelheden documenten verkocht aan Russische en Japanse onderzoekers.

Het afsluiten van de grot had waarschijnlijk vooral prozaïsche en triviale redenen. De grot had zijn functie vervuld. Uit de plattegronden die Aurel Stein van de grot maakte, wordt duidelijk dat die vrijwel geheel gevuld was met documenten en een aantal kunstvoorwerpen. Het is ook bekend, dat in het begin van de 11e eeuw de onmiddellijk daarnaast gelegen grot 16 gerestaureerd werd en nieuwe muurschilderingen kreeg. Ook esthetische redenen kunnen dus een reden voor sluiting van grot 17 zijn geweest. De grot moet kort na 1002 afgesloten zijn.

Als je aan het eind van de collectie komt, wordt je naar de souvenirshop geleid.

Argus in China

Posted on april 10, 2024 by Argusvlinder

Als iemand mijn blog leest dan kan het beeld ontstaan
dat ik van museum naar museum ren en daar al mijn foto’s maak.
Dat beeld wil ik een beetje nuanceren.

Als ik op vakantie ben loop ik voor mijn doen erg veel.
Dan zie je veel. Maar of je daar dan ook foto’s van
maakt is een keuze.
Foto’s van mensen probeer ik zoveel mogelijk te voorkomen,
vanwege privacy maar ook omdat het best moeilijk is
om goede foto’s van mensen te maken.

Op de eerste ‘volle’ dag in Dunhuang ga ik in de avond
weer terug naar de avondmarkt. Om op zoek te gaan naar
een caférestaurant dat ook in de Lonely Planet wordt genoemd
(thee drinken) en om op de markt de twee vellen met
tekeningen/schilderingen op te halen die ik de avond ervoor
besteld had.
Voor de avondmarkt loop ik nog wat rond in de buurt van het hotel.

Mijn oog viel op deze effectieve voertuigen die gebruikt worden door onder andere groente- en fruit verkopers. Het was aan het eind van de middag. Er verschenen er een paar van deze voertuigen op een kruispunt waar ik stond te kijken. De beweoners weten van het tijdstip en de plaats want al gauw kwamen er klanten.

Echt druk met verkeer is het niet in Dunhuang. Een rustige stad met veel grote, brede wegen. Prima om te wennen aan China. Je kunt er rustig je ogen de kost geven. Dat is nodig want er zijn zoveel dingen heel anders dan in het westen en dat is super interessant om te zien en te proberen te begrijpen. Later op de reis als ik bij mijn oud-collega ben kan ik zaken navragen.

Er zijn gespecialiseerde verkopers (watermeloen) maar ook verkopers met een breder assortiment. Als er dan toch geen klanten zijn kun je net zo goed even rusten.

Overdag waren de temperaturen voor mij prima, soms warm. Zeker buiten de stad. Maar de ochtenden waren koud in Dunhuang (en ik neem aan de nachten ook). De meeste mensen op deze voertuigen hadden dan ook kleding bij zich die bij beide temperaturen gebruikt kunnen worden: tegen de kou en tegen de zon.

De avondmarkt is druk bezocht en ik ga natuurlijk weer naar al het eten kijken. Het ziet er allemaal fantastisch uit en ruikt geweldig. Maar ik ben er om de beschilderde vellen op te halen die ik wil gaan gebruiken als schutblad bij een toekomstig boek.

Dit is de kraam op de avondmarkt waar ik de schilderingen zag. De motieven zijn bekend voor de Chinese klanten en ik vind ze mooi. Misschien niet in mijn interieur maar als schutblad in een boek zie ik ze zeker zitten. De vorige avond heb ik geprobeerd uit te leggen wat ik graag wil. Met behulp van mijn Engels, handen en voeten, het Engels van de mevrouw van de kraam ernaast en een vertaalapp op de telefoon van de eigenaresse van de kraam. Spannend. De maker gaat de twee illustraties brengen maar is nog niet klaar. Dat geeft mij de kans bij de kraam plaats te nemen (krukje van de eigenaresse). Te kijken naar de bezoekers van de markt. Met sommige, meestal jongere, mensen een gesprek aangaan en foto’s te maken.

De maker schetst/schildert op papier. Door meerdere lagen papier of een drager van textiel wordt het geheel stevig genoeg om bijvoorbeeld aan de muur te hangen.

Dit is het motief dat ik graag wil hebben: een apsara. Deze hemelse figuren zijn ook te zien in de Mogao grotten, is hopelijk eenvoudig schaalbaar en niet te groot.

In de kraam ernaast verkoopt en maakt een mevrouw gedecoreerde kalebassen. Kalebassen zijn de meestal niet eetbare broertjes van pompoenen. De gedroogde kalebas voorziet ze van tekst en/of afbeeldingen door die in de schil te krassen. Vervolgens kleurt ze de schil met inkt die ze al snel weer weghaalt. In de groeven van de tekst of tekening blijft de kleur achter en wordt zo goed zichtbaar. Op de foto heeft ze net inkt aangemaakt en gaat ze beginnen de inkt aan te brengen op de kalebas.

Grotere kalebassen hebben natuurlijk meer afbeeldingen (op deze kraam vaak klassieke of klassiek-ogende afbeeldingen) en meer tekst. Iedere kalebas krijgt zo’n zwarte ‘ring’ waarin de kalebas goed blijft staan en niet steeds wegrolt.

Tijdens het hele proces worden de inkervingen goed bekeken en evnetueel nog gecorrigeerd.

Als de inkt wordt weggepoetst komt de tekst te voorschijn.

De vrouw maakt exemplaren met meerdere kleuren al is zwart wel de dominante kleur. Ze maakt goedkopere en duurdere uitvoeringen met bijbehorende verpakkingen. Er zijn naast de staande uitvoeringen ook hangende kalebassen mogelijk.

Dan komt de maker eraan met mijn apsaras. Dat ik graag één links en één rechtskijkende apsara had gehad is verloren gegaan in de vertaling. Maar ik vind ze mooi en ben er blij mee. De grote vraag is hoe ik ze de komende tweeenhalve week reizen en de vluchten terug naar Nederland mooi hou. Dat viel achteraf erg mee. Ze verpakte de schilderingen in pakpapier en kwamen heel thuis aan.

Argus in China

Posted on april 7, 2024 by Argusvlinder

De laatste keer was ik nog in het Dunhuang Museum.
Daar pak ik de draad weer op.
De beschilderde bakstenen vond ik heel bijzonder.
Dus daar begin ik dit bericht dan ook mee.

China, Dunhuang Museum, Black painted brick with crow, Wei & Jin dynasty (Six dynasties), AD 220 – 589. Af en toe laat ik ook het bordje dat het museum plaatst bij het voorwerp zien. Dat zie je bijvoorbeeld dat er in totaal vier schriftsoorten worden gebruikt. Ik kan alleen de Engelse tekst lezen en ik kan dus niet beoordelen of er toevallig iets mis gaat in de vertaling.

Tiger ornament for door, Wei & Jin dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, unearthed at a group of tombs at the airport (of Dunhuang?) in 1987.

Pottery granary, Northern Wei dynasty, 386 – 535 AD, unearthed as part of a group of tombs at Qijiawan in 1975.

Painted pottery figurine, Sui dynasty 581 – 618 AD, unearthed in a tomb at the airport in 1982.

Een serie maskers zo lijkt het. De toelichting is een beetje beperkt: Tomb items, Sui dynasty, 581 – 618 AD. Wel erg leuk.

Pottery camel-dragging figurine, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed in a Tang dynasty tomb at Tiejiabu in 1987. De vindplaats kan ik niet vinden op Google Maps. ‘camel-dragging’ zou ik vertalen met iets als ‘kameelvoorttrekkend’. Waarschijnlijk is kameeldrijver een betere vertaling.

Camel figurine, Tang dynasty 618 – 907 AD.

Er waren meerdere kameeldrijvers te zien.

Tomb guard, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed in a tomb at Sujiabu in 1972.

Figurine of Heavenly King, Tang dynasty 618 – 907 AD, collected. De opmerking ‘collected’ is een mysterieus begrip. Het klinkt als ergens opgehaald, ergens verzameld. De vraag is natuurlijk waar dan of bij wie?

Brick with subduing dragon design, Tang dynasty 618 – 907 AD, unearthed as part of a groupof tombs at the airport in 1995. Deze steen fotografeerde ik tweemaal. Dit is de foto gemaakt met mijn camera. Dat geeft een koud beeld. De volgende foto van hetzelfde voorwerp is gemaakt met mijn telefoon. Kies de mooiste.

Volgende keer het laatste deel van mijn bezoek
aan het Dunhuang Museum.

Argus in China

Posted on april 4, 2024 by Argusvlinder

In de middag ga ik naar het Dunhuang Museum.
Daar zijn voorwerpen te zien die gevonden zijn in het Hexi Corridor.

Dat is een belangrijke strook redelijk begaanbaar land
met aan de zuidkant het hoger liggende Tibetaans plateau en
met aan de noordkant onhergbergzaam gebied zoals de Gobi-woestijn.
De Hexi Corridor verbond het historische China met het westen.
In de Corridor liggen een aantal oases waarvan die van
Dunhuang de laatste is (vanuit China geredeneerd).

Historisch gezien is dit een belangrijke doorgang die onderdeel
was van de zijderoute.

Relief in de entreehal van het museum. Het relief geeft een beeld van de uitwisseling van goederen, gewoontes en ideeën via de zijderoute.

In de hal ook een steen met een formele tekst over Dunhuang en omgeving en het museum.

Dunhuang locates on the westernmost end of the Hexi Corridor and in a joining area among Gansu, Qinghai and Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture neighbouring Guazhou County in the east, Xinjiang Uygur Autonomous Prefecture in the west and north, Subei Mogolian Autonomous County and Akesai Autonomous County in the south with a total area of 31.2 thousand square kilometers.
Dunhung has a long history and about 3,500 yars ago the Huoshaogous the earliest local resident known up to began to live on the oase. Laterly the Wusuns, the Rouzhis also settled down and do the farming here succesively. During the Qin and Han Dynasties, Dunhuang was occupied by the Huns. In the sixth year of the Yuanding Era of the Western Han Dynsty (111 bc) the Emporer Wudi launched the policy to expand the territory and establish Dunhuang Prefecture, imigrate more residents from other places making Dunhuang one of the Four Prefectures in the Haxi Corridor. During the period from Han to Tang, Dunhuang had always been a place of traffic and military fort and melting pot of Chinese and western cultures known as a metripolitan of communication between the Hans and minorities, thus it played an important role in the process of communication between China and western countries in aspects of politics, economy and culture.
Dunhuang is a place where Chinese people had the initial contact with the westeners, hence itself naturally become a historical evident of communication between China and western countries in ancient times. Local residents in Dunhuang have created abundant anciant cultural heritages from generation to generation which are not only shinning pearls in the treasure house of Chinese history and culture but also precious materials for the study of politics, economy, culture, military affairs, communication between China and western countries in ancient times in northwest China and even all over the country.

In het museum staan/hangen overal goede bordjes bij de voorwerpen. China, Dunhuang Museum, Almanac, Han Dynasty, 206 BC – 220 AD, unearthed at Qingshuigou in 1990.

Bronze tortoise, Wei & Jin Dynasties (part of Six Dynasties) AD 220 – 589, unearthed Bridge 3 tomb, 1987. Van deze tomb kan ik op internet niets vinden.

Bronze turtle-dove (tortelduif), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589.

Intrigerend voorwerp. Mij is niet helemaal duidelijk waar het voor dient. Pottery box with several lattices, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, tomb at Qijiawan, found in 1976.

Dergelijke stenen met een afbeelding had ik niet eerder gezien. Ik zou ze later nogmaals zien in een museum. Toen stond er bij dat het om replica ging maar hier staat dat er niet bij. Hele mooie afbeeldingen. Painted brick with butchering design (slager), Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with mulberry tree leave harvest design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Grappig en mooi! Painted brick drying the clothes design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs east of Xusanwan.

Grappige man die zaaier. Painted brick with sowing design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Painted brick with trip by oxcart design, Wei & Jin Dynasty (Six Dynasties), AD 220 – 589, group of tombs south of Luotuo Town.

Argus in China

Posted on maart 31, 2024 by Argusvlinder

Als je de directe omgeving van de grotten verlaat
ga je weer een brug over en tref je een aantal
tentoonstellingsgebouwen.
Helaas had ik weinig tijd om er goed te gaan kijken.
Dus heb ik me beperkt tot een paar foto’s die ik
in de korte tijd die ik had de hoogtepunten zou noemen.

Er was een deel met Boeddhistische voorwerpen uit Tibet.
Waarom men die keuze heeft gemaakt weet ik niet.
Ik weet ook niet of het hier om permanente tentoonstellingen
gaat of niet.
Een ander deel dat in dit bericht aan de orde komt
gaat over het schrift, of beter gezegd de verschillende
schriften waarvan men voorbeelden gevonden heeft in Mogao.

Het grootste deel van de geschriften die gevonden zijn in Mogao
zijn buiten China. In de UK, Ruslanf en Frankrijk.
China heeft zelf een klein deel.
Groot Brittannië, Rusland en Frankrijk waren de koloniale machten met
interesse in deze oudheden.

De kaartjes bij de voorwerpen geven niet heel veel informatie. Ik zou meer willen weten over het materiaal en de functie. Maar daarover staat niets. Ook de afbeelding wordt niet verklaard. Dunhuang, Mogao Caves, Vajra Yogini, 17th century, Tibet. Metaal neem ik aan, het ziet er uit als koper of een koperlegering.

High relief of Bodhisattvas, 14th century, Tibet, beating method.

Usnisa Vijaya, Namgyalma, 13th – 14th century, Tibet.

De nadruk in de beschrijvingen van Mogao ligt steeds op de Library Cave (cave 17). Maar blijkbaar zijn er ook in andere grotten geschriften gevonden. Essential mantras in Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 121, Northern Section.

Block Printed Sutra, Tangut script, Western Xia dynasty, 1038 – 1227 AD, Mogao Cave 125, Northern Section.

Het kaartje toon ik toch maar even omdat ik ‘Liang Zhaofu’ niet kan vinden op internet. Diamond Sutra chanted by Liang Zhaofu. In Uighur script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 464, Northern section.

Fragment of time tables, Tibetan script, Yuan dynasty, 1271 – 1368 AD, Mogao Cave 59, Northern section.

Aan de gaatjes te zien en het ontbreken van tekst direct rond de gaatjes, kun je denk ik opmaken, dat deze bladen gebonden zijn geweest als een palmbladboek. Satasahasrika – Prajnaparamita Sutra, Tibetan script, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Stele carved, Six syllable mantra, 8th year of Zhi Zheng reign, Yuan dynasty, 1348 AD, Mogao Cave 61. Dit is de afbeelding centraal op de stele:

Paper for practicing calligraphy, Tang dynasty, 618 – 907 AD, Mogao Library Cave (17).

Argus in China

Posted on maart 24, 2024 by Argusvlinder

Afgelopen jaar ben ik drie weken in China geweest.
Daar heb ik heel veel interessante dingen gezien en ook
heel veel mooie dingen.

De eerste dagen is wel even wennen. De taal kan een
grote barriere zijn. Kost je zeker tijd.
Misschien is het voor sommige mensen weggelegd om de
taal te leren maar ik heb niet echt een talenknobbel.

De reisorganisatie die mij geholpen heeft met het
boeken van de vluchten, de hotels en drie excursies is
Tiara tours in Breda.

We hebben gezocht naar een mogelijkheid om met zo
min mogelijk vluchten in China te komen, mijn
programma te doen en weer thuis te komen.
Het idee was om naar Oezbekistan te vliegen, dan met de trein,
via Ürümqi naar Dunhuang te gaan. Maar op dat moment
was het niet mogelijk om China binnen te komen via
het traject Almaty (Kazachstan) – Ürümqi.
Dus het werd een vlucht
Amsterdam – Frankfurt – Beijing – Dunhuang.

Ik twijfel even hoe ik dit verslag ga aanpakken. Ik kan
me concentreren op de hoogtepunten: Mogao Caves,
Gandhara-tentoonstelling in het Gansu Provincial Museum
in Lanzhou, Terracotta Army of de ovens van de
Keizerlijke porcelein fabriek in Jingdezhen.
Maar besluit voor de eerste delen mijn geschreven
verslag te volgen.

Op 15 september ga ik naar Amsterdam. Dat is een vrijdag.
De vluchten duren 25 uur en ik zal dus zondagmiddag
in Dunhuang zijn. In Amsterdam ga ik naar de boekenmarkt
op het Spui en ga op zoek naar het Portugese restaurant
‘Portugalia’ in de buurt van het Leidseplein.
Maar het blijkt niet meer te bestaan.
Het restaurant wordt voortgezet als Portugalia Tasca, ergens
anders in Amsterdam. Misschien niet ver weg maar het
zal voor een volgende keer zijn.

Op 16 september ontbijt ik op Schiphol.
Op de vlucht van Frankfurt naar Beijing heb ik een stoel
bij de nooduitgang gekocht en op de vluchten naar Frankfurt
en van Beijing naar Dunhuang heeft men mij zo’n zelfde
plaats toegewezen.

Op Frankfurt was het erg druk maar ik zag dat je ook
via een self service door de douane kunt als je een
Europees paspoort hebt. Dat ging vlot.
Ik zal nog heel wat (extra) controles moeten ondergaan
op de vliegvelden en in China. Zie rode stempel hieronder.

Op 17 september ben ik dan in Beijing. Het is een hele tijd
wachten voor de volgende vlucht. Dat geeft tijd genoeg voor
vingerafdrukken, paspoortcontrole, de verandering van
terminal en nog een Ommetje.

Volgens mijn verslag:

Aangekomen in Beijing. Het is veel veranderd ten opzichte van 7 jaar geleden. ‘Het’ is het aankomstprotocol op de luchthaven. Er staan nu veel automaten. Geen formulieren invullen, nou ja, niet zo veel dan toch. Bovendien staan er jonge beambten bij die computers die misschien niet heel veel Engels spreken maar ze weten uit welk vliegtuig je komt en weten dus wat waar ingevuld moet worden. Doordat je het paspoort inscant, weet de computer je taal en toont schermen in het Nederlands en spreekt je ook aan in het Nederlands. Na een snelle security check volgt een ritje met een soort van trein zonder bestuurder die je naar het punt van de bagageclaim brengt. Vandaar rijdt een bus naar Terminal 2 (ik kwam aan op 3) voor de binnenlandse vlucht. Mijn bagage kon ik meteen inchecken al duurt het nu ik dit schrijf nog 5 uur voor de vlucht vertrekt.

Vertrek je in Amsterdam met een groep passagiers die bijna allemaal
Westers is, in Frankfurt verandert de samenstelling met meer
reizigers uit Azië. In Beijing verandert dat opnieuw. Nu ben je
als Westerling in de minderheid.

Op de luchthaven bestel ik iets te eten van een menu met foto’s.
De serveerster gebruikt een vertaalapp op haar telefoon en dat
werkt goed.
Mijn telefoon is al wat ouder en in Dunhuang zal
mijn telefoon kapot blijken te zijn. In het begin werkt de
VPN nog wel, maar al snel niet meer. Ik doe het verder zonder
maar een goede recente telefoon helpt je enorm.

Argus in China

Posted on maart 17, 2024 by Argusvlinder

In september en oktober 2023 ben ik in China geweest.
De reis ging langs een deel van de zijderoute en in
Shanghai heb ik een vriend bezocht met wie ik, samen
met zijn gezin nog een week op vakantie ben geweest.

Op 1 oktober (en de dagen erna) zijn veel mensen
vrij in China vanwege de nationale feestdag. Dus ik kwam
eind september in Shanghai aan. Mijn reisschema was:

De lijst met plaatsnamen heb ik dus bezocht als Dunhuang, Lanzhou, Xi’an, Shanghai, Suzhou, Hangzhou, Jengdezhen en toen terug naar Shanghai.

Dunhuang bezocht ik vanwege de Mogao-grotten. Het ligt aan de
zuidelijke zijderoute.
Lanzhou was een tussenstop. In China reisde ik met de hoge
snelheidstreinen. Lanxhou lag op de route naar Xi’an.
Xi’an bezocht ik vanwege het Terracotta Army. Maar er is
daar veel meer te zien.
Al deze plaatsen bezocht ik ook om China in 2023 te zien.
Shanghai bezocht ik omdat mijn vriend en zijn familie
daar wonen.
Suzhou omdat zijn vader op die dag 70 werd.
Hangzhou vanwege het meer, de schoonheid van het landschap.
Maar ook daar is veel, veel meer!
Jengdezhen bezocht ik omdat daar porcelein is uitgevonden.
Dat is de plaats waar al het schitterende keizerlijke
porcelein is gemaakt.

Daar maakte ik zelf, voor het eerst, een soort van asbak
van klei op een draaischijf.
Samen met misschien nog wel 30 anderen.
Die productie van die avond moest natuurlijk nog wel
gebakken worden, die werd opgestuurd naar Shanghai en
van Shanghai door mijn vriend naar mij gestuurd.
Dat souvenir kwam deze week aan.

De doos was gehavend maar door het zorgvuldig inpakken in Shanghai is het schaaltje goed aangekomen.

Het idee om zelf een schaaltje te draaien op een pottenbakkersdraaischijf in Jingdezhen leek me prachtig. In een soort winkelcentrum gaven studenten van een kunstacademie overdag en in de avond begeleiding aan iedereen die iets wilde maken. Het was er erg druk. Vooral kunderen, maar niet alleen. Ik ging er ook aan de slag maar had er eigenlijk niet echt over nagedacht. Zeker niet over het glazuur. Dus dat werd de tekst ‘Argus in China’, een soort van bloem op de bodem en een soort van berglandschap op de zijkant. Je moet er wel fantasie voor hebben om dat er in terug te zien.

Het berglandschap met vogels in de lucht. Ik had geen idee hoe de kleuren uit zouden vallen. Het glazuur liep ook snel door elkaar. Dat zal wel zo horen?

De tekst ‘in China’ met ‘China’ in hoofdletters op de zijkant. Het werken met klei op een draaischijf valt niet mee. Dat moet je wel vaker doen om er gevoel voor te krijgen. Maar ik wilde een souvenir zelf maken.

Argus in China.

Eind januari verzonden in China, begin maart ontvangen in Nederland.

De komende tijd volgt een beeldverslag.

Ik heb een probleem

Posted on november 16, 2023 by Argusvlinder

Dit is mijn probleem. Dit jaar ben ik op vakantie naar China geweest. Voor de voorbereiding en de aantekeningen tijdens mijn reis heb ik twee, bijna identieke boeken gemaakt. Goed gelukt en goed gebruikt. Maar zoals je hierboven ziet doen de verzamelde tickets, toegangsbewijzen, enz, geen goed aan het boek. Daar ga ik een oplossing voor maken.

Zo’n 10 jaar geleden was ik ook in China. Toen kocht ik een stapel papier in Baotou, dat tot nu toe, behalve het eerste vel dat je hier ziet, niet gebruikt is. Het papier is bedoeld om te leren Chinese karakters te schrijven.

Hier zie je dat op het dunne papier al kaders en lijnen staan die de gebruiker moeten helpen om de karakters correct te schrijven. Deze vellen wil ik gaan gebruiken als boekblok voor een boek waarin ik de tickets ed kan onderbengen. Het probleem dat je dan moet oplossen is het verschil in dikte van de pagina’s dat veroorzaakte gaat worden door de tickets.

Vorige week was ik bij een winkel waar ik vloeipapier kon meenemen. Daar ga ik daarom een test mee uitvoeren. Het probleem los je niet alleen op met het papier maar vooral met de rug. Je moet er voor zorgen dat daar voldoende ruimte in zit om de verdikking en de ongelijkheid van de pagina’s op te vangen.

De eerste stap is om te kijken hoe ik het boekblok kan maken met het vloeipapier: vouwen en dan op maat snijden.

Het eerste katern is gesneden.

Dit is een boekblokje met 5 katernen.

Hoe ga ik proberen een rug te maken die ruimte mogelijk maakt.
Daarvoor gebruik ik de methode die ook bij sommige
fotoboeken wordt gebruikt: de rug maak ik uit een stevig
materiaal, Zaansch bord. Met papier maak ik een soort
van harmonica waarbij ik op de bergvouwen de katernen
ga binden. De rug wordt 1 ongebruikte bergvouw, dan
1 bergvouw voor een katern, dan weer een leeg katern en
de volgende bergvouw is dan voor een katern.
Voor een boekblok van 5 katernen zijn dan (5 x 2) + 2
externe bergvouwen nodig.

Ik kies voor stroken van 1,5 cm.

Zaansch Bord, papier gemaakt in papiermolen De Schoolmeester. Het papier wordt gemaakt van oud katoen, lompen. Het wordt gemaakt in diverse kleuren.

Even een testje met een stuk koekjesdoos.

Het ontwerp uitzetten op het Zaansch bord.

Dit wordt de rug.

China – Hotelkunst

Posted on oktober 9, 2023 by Argusvlinder

De afgelopen drie weken was ik op vakantie.
Dit jaar ging de vakantie naar China met als thema:
de zijderoute.
Maar de komende tijd ga ik eerst verder met het afmaken
van de serie over de vakantie van vorig jaar: Florence.

Als lokkertje een bericht over hotelkunst:

De vakantie begon in Dunhuang, een plaats in het westen van China. Reizigers op de zijderoute wisten dat bij de posten in de buurt van Dunhuang een andere wereld begon. Een wereld waar de invloed van het westen langzaam voelbaar werd. De zijderoute gaat niet alleen over producten als zijde maar ook over ideeen en religies. In de buurt van Dunhuang zijn de Mogao caves, grotten met Boeddhistische schilderingen. Het Boeddhisme dat via een tak van de zijderoute van India naar China kwam. Dunhuang hotel & restaurant, 18 Mingshan Road.

Lanzhou, Hualian Hotel, 1-9 Tianshui South Road. Als je diagonalen trekt door China dan ligt bij het kruispunt Lanzhou. Voor mij vooral een extra nacht om bij te komen van de lange reistijd met een High Speed Train.

Xi’an, de oude hoofdstad van China. De plaats van het Terracotta Army. Het leger van aardenwerk beelden van soldaten, boogschutters, paareden, strijdwagens en generaals, die de eerste keizer van China, Qin Shi Huang moesten begeleiden in het leven na zijn leven op aarde. Jiahe Hotel, 6 Jiefang Market. Het begin- of eindpunt van de zijderoute in China.

Shanghai, Central International Hotel, 800 FuPing Road. Shanghai, de moderne handelshoofdstad van China.

Ook in Jing De Zhen verbleef ik.
Maar het hotel had geen kunst op de kamers hangen.
Jingdezhen is de plaats waar de keizerlijke porceleinfabriek stond.
Het was dit porcelein waar we in Nederland gingen ‘namaken’ in Delft.

Dit was de kunst in het futuristische hotel in Hangzhou, vlak naast gebouwen van Alibaba, de grote Chinesche online retailer: FlyZoo Hotel, Ali Mall, No.8 Buidling. In de lobby was een robot aanwezig die de gasten aansprak, kinderen vermaakte met muziek of de gasten voorging richting hun kamers. De andere robots waren er om bestellingen aan te nemen en af te leveren bij de betreffende kamer. Daarbij was de lift voor hen totaal geen hindernis.

Boekbinden bij hoge temperatuur

Posted on juni 25, 2023 by Argusvlinder

Het duurt nog even maar ik wil naar China.
Daarvoor ben ik in gesprek met een reisorganisatie.
Ze hadden mooie folders die ik goed kan gebruiken
als bekleding van de twee boekjes die ik wil maken.

Een voor mijn verslag van de voorbereiding en voorpret.
Een om mee te nemen.

Al een tijd terug kocht ik gelinieerd papier. Kant en klare katernen. Kwestie van gaten prikken en inbinden en het boekblok is gereed. Bij het eerste en laatste katern bind ik twee pagina’s met kalenders mee. Daarop kan ik de route aangeven als die bekend is.

Even de gaten afplakken die ik niet mag gebruiken.

Het binden kan beginnen.

De kalenders voor het reisschema.

De platten voor beide boekjes zijn gesneden en ik ben al aan het passen wat er op de boekband komt te staan.

Het boekblok ligt in de boekenpers met een stukje gaas op de rug.
Zal morgen wel gereed zijn voor de volgende stap:
karton voor de rug snijden, boekband maken, schutblad kiezen en
het boek nog in elkaar zetten.
Maar dat is voor later.

Cadeau uit China

Posted on september 2, 2022 by Argusvlinder

Geheel onverwacht ontving ik gisteren een cadeau uit China.
Daar beleef ik nu al veel plezier aan en ik kan er hopelijk
nog jaren plezier van hebben.

Geen idee wat er in dit pakket zou kunnen zitten. Ik had helemaal niets in China besteld. Wel leuk om het Chinese handschrift en de Chinese karakters weer eens te zien. Op de foto zijn deze zoveel mogelijk weggehaald uit privacy overwegingen.

Toen de zak open was, bleek er een doos in te zitten en in de doos zaten deze voorwerpen.

Het bloempje op de buitenkant van de kaart (rechts) leek wel erg veel op de bloem die ik onlangs in Leiden plukte. Daarom heb ik ze naast elkaar gelegd maar het bleken toch heel andere bloemen te zijn. De kleur van de bloem komt wel een beetje overeen.

Deze deels houten doos leek belangrijk. Inpakken dat kunnen ze wel in China. De materialen zijn misschien op zich niet duur maar het is een mooi resultaat.

In de doos lag een foedraal waar een koordje met een kraaltje uit stak. We naderen de ontknoping.

Dit is een gepersonaliseerde boekenlegger. Aan een kant staat mijn naam en aan de andere kant de aanmoediging die volgens mijn Chinese vriend zo iets betekend als ‘Stay safe’. Het geheel, inclusief de kleinere enveloppen met inhoud, staan nu op een ereplaats in de kamer. Binnenkort ga ik over tot het gebruik van de boekenlegger die dan met mij mee kan gaan op avontuur van boek naar boek.

Aziatisch paviljoen

Posted on februari 23, 2022 by Argusvlinder

Vandaag was ik in Amsterdam.
Onder andere in het Rijksmuseum.
Ik ging kijken naar de tentoonstelling REVOLUSI!
maar kon het Aziatisch paviljoen niet met rust laten.
Er is nu te weinig tijd om veel over dit avontuur
te vertellen maar ik zag twee werken
die ik vandaag wil laten zien.

Denk eens na over de verschillen en overeenkomsten
tussen de twee werken.

Edmund de Waal, An idea (for the journey), 2013, porselein, glas, hout.

Hoofd van een Boeddha, 550 – 650, China, marmer.

Volgende week kan ik niet meer spreken van een avontuur…

Posted on november 26, 2021 by Argusvlinder

…maar vandaag nog wel.
Vandaag stond thee uit China op het dieet:

Dit is Bai Mu Dan, White peony. Een witte thee uit Hu Lin Village, Fu Ding, Fujian in China. De tekst is een mondvol en de thee heeft een aubergine-smaak. Ik wist niet dat die smaak bestond maar de term benadert de smaak aardig. Echt lekker.

Een prachtig gezicht deze grote bladeren.

In de theepot ziet dat er dan zo uit. Links zie je de deksel liggen.

In het theewater is het ook een mooi gezicht. Al de soorten die ik de afgelopen weken liet zien staan weer garant voor weken plezier en lekkere smaken. Ik hou er over op anders denken jullie dat ik reclame maak.

Fu

Posted on mei 19, 2021 by Argusvlinder

Al weer even geleden stuurde een Chinese vriend
mij een soort van wens.
Zo rond Chinees nieuwjaar stuurde hij me een foto
van het karakter ‘Fu’. Dat staat voor ‘geluk’.

Hoog tijd om deze gelukwens op mijn blog te plaatsen. De vissen verwijzen ook naar geluk.

Argusvlinder

De avonturen van de Argusvlinder

Tagarchief: China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Argus in China

Ik heb een probleem

China – Hotelkunst

Boekbinden bij hoge temperatuur

Cadeau uit China

Aziatisch paviljoen

Volgende week kan ik niet meer spreken van een avontuur…

Fu

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen:

Delen: