De verleiding was groot om bij deze drie foto’s aan
Copilot te vragen een verhaal te verzinnen,
Maar de onbegrijpelijke actie die afgelopen weekend
op het Kasteelplein begon met het achterlaten
van een oudere auto, is waarschijnlijk alleen
te begrijpen als je of bij de gemeente werkt of
door de gemeente betaald wordt als adviseur.
Een foto gemaakt in Breda. Op een stralende zondag, alleen was het onderwerp niet de blinkende façade van de binnenstad maar een spiegeling in een raam. Een uitnodiging om dieper te kijken.
Op het eerste gezicht leek het een gewone weerspiegeling—de muren, daken, schoorstenen en een klein stuk van de lucht. Maar toen Thomas stil bleef staan en zijn ogen liet dwalen over het glas, merkte hij iets op. De vormen in het raam waren meer dan een reflectie, ze waren een puzzel van verleden en heden.
Het café achter de ruit had al jaren gesloten, maar in de spiegeling leek het nog steeds te leven. Binnen zag hij vage contouren van tafels die er misschien nooit hadden gestaan, een lamp die flauw schemerde, alsof de avond pas net begon. Was het een echo van wat ooit was, of een illusie van zijn eigen herinneringen?
Zijn vingers gleden langs het kozijn. Een fragment van een affiche was nog zichtbaar achter het glas—een oude aankondiging van een voorstelling die allang voorbij was. Hij glimlachte. Alles hier, elke reflectie, elk detail, droeg een verhaal. Maar niet voor iedereen. Alleen voor degenen die de tijd namen om te kijken, om te zien wat verborgen lag tussen de lagen van het beeld.
Hij zette een stap achteruit en maakte een foto. Niet van het raam, niet van de straat, maar van het moment waarin het verleden en het heden elkaar kruisten. Een uitnodiging om dieper te kijken.
De foto is van mij.
De eerste allinea ook.
De titel en de overige tekst hebben Copilot en ik uitonderhandeld.
Opnieuw een sterk voorgerecht. Deze keer met krab. Ook het hoofdgerecht mocht er zijn: asperges. Op klassieke manier bereid maar toch verrassend.
Breda, Verlengde Mark, Tolbrug.
Eerlijk gezegd denk ik dat ze een metselsteiger aan het voorbereiden zijn. Breda, Verlengde Mark, Tolbrug. En anders is het gewoon een opvallende foto.
Het was gisteravond druk bij de Dodenherdenking
in het Valkenberg in Breda.
De kransen en bloemstukken lagen er vanochtend mooi bij.
De voorbereidingen zijn in volle gang.
Het Bevrijdingsfestival begint volgens de spandoeken op 2 mei (?)
De Dodenherdenking is natuurlijk op 4 mei.
Maar op het Kasteelplein en in het Valkenberg was daar van
alles al voor te zien.
De locatie in opbouw voor het Bevrijdingsfestival.
Op de plaats waar zondag de Dodenherdenking wordt gehouden is al gemarkeerd en voorzien van vlaggenmasten.
Het beeld ‘De Vlucht’ (1955) is van Hein Koreman en is de plaats van de Dodenherdenking.
Vanmorgen liep ik mijn dagelijkse wandeling in de omgekeerde volgorde.
Ik begon bij het eind en eindigde bij het begin.
Daarom zijn de foto’s van vandaag ook in een andere volgorde dan je
gewend bent.
Een nieuwe route betekent dat je oog op andere zaken valt.
Beetje flauw van mij maar de ban is niet nat, het is de verf die nat is. Ben ik nou een zeur? Dit is bij Tante Betsie in de St Janstraat voor het raam.
Dat leegscheppen van de Verlengde Mark is, denk ik, vandaag wel gereed.
Op de ene plaats wordt er zand weggehaald terwijl er ergens anders, voor de Tolbrug, vandaag nog nieuw zand werd aangevoerd.
Het metselwerk aan de kademuur is volgens mij nog niet gereed?
Het wordt mooi!
Leek het er eerder op dat ze maar wat happen zand wegnamen,
hu lijkt het er toch op dat ze het overtollig zand weghalen
en de bodem op orde brengen.
Nou ‘leeg geschept’ is misschien wat sterk uitgedrukt.
Een grote graafmachine is al dagen bezig en zandauto’s
rijden af en aan.
In de binnenstad van Breda zijn de voorbereidingen van
Koningsdag 2025 in volle gang.
Vanmorgen kwam ik dit bijvoorbeeld tegen:
Breda, Kasteelplein.
Ik geloof nooit dat dit voor koekhappen is….
Breda, Valkenberg.
Meestal is de poort dicht maar vanochtend liep ik langs het Bisschoppelijk Paleis in Breda en zag dat de poort open stond. Dat maakt de foto volgens mij zoveel mooier. Breda, Veemarktstraat.
Na het leggen van de brug, de nieuwe Tolbrug, lijken er maar heel beperkt vorderingen te zijn. Dus als je denkt dat deze foto zo lijkt op de vorige foto van de Tolbrug dan is dat de reden. De Paasvakantie zal ook niet helpen.
Deze week zag ik op een morgen plotseling een soort van mysterieuze gast op een boom in het Valkenberg in Breda.
Misschien vind je het vreemd. Zomaar een foto van een stuk van een boom. De boomschoers om precies te zijn. Maar ik vond het vanmorgen extra mooi omdat deze kant van de boom al in de zon stond. Het houdt ook wel verband met een volgend boekbindproject. Als ik snel het huidige project kan beeindigen heb ik een idee voor een volgend boek waarvoor ik zelf de inhoud ga maken. Bomen spelen daarbij de hoofdrol, samen met twee tekeningen die ik uit China meegebracht heb. De lente en/of zomer is ideaal voor dat project. Breda, Cingelstraat. Is dit nou dezelfde boomsoort als die foto van een paar dagen geleden?
Schors van een boom die staat in de JF Kennedylaan in Breda. Mooi van kleur.
Tijdens mijn ochtendwandeling zie ik steeds weer andere dingen. Deze week werd het oorlogsmonument dat gemaakt is door Niel Steenbergen gereinigd. Het monument heet: Judith met het hoofd van Holofernes en staat op de Grote Markt.
Er moeten nog wat stukken muur opgetrokken worden links en rechts van de Tolbrug in Breda.
De Haven in Breda.
Afgelopen weekend at ik in een restaurant in Breda
dat nog niet zo lang geleden met een nieuwe kok is begonnen.
Ik had er niet eerder gegeten, de amuse was heerlijk en
het voorgerecht stak er echt bovenuit.
Preimozaiek met Waldorfsalade. Een streling voor oog en tong.
De naam van het restaurant is terug te vinden in dit korte berichtje.
Argusvlinder 