Vrijdag is de vaste dag om soep te maken.
Deze keer de Prei-kerrie soep.
Met extra: kerrie, prei, kokos en 1 ui.
De groente voorgesneden. Ze gaan in twee partijen in de soeppan. Eerst knoflook, ui en de meeste prei. Daarna water met de kookroom, bouillonblokjes, de pastinaak en aardappelen. De kerriepoeder kort voor het mixen. Dan nog wat klein gesneden, groene stukken prei, de garnalen, de appel en drie eetlepels met geraspte kokos.
Een goede manier om de dag door te komen.
Al eerder liet ik keer op mijn blog de naam van deze tentoonstelling
vallen. De tentoonstelling is in het Allard Pierson in Amsterdam
en kan nog bezocht worden.
Boeken zijn voor mij heeel interresant maar kaarten hebben ook
een bijzondere aantrekkingskracht.
Als je in de gelegenheid bent, ga er dan eens kijken. Er is een heel overzicht te zien van de ontwikkeling van de kaart als hulpmiddel: van prachtige kaarten vol met afbeeldingen en theorieën over onze aarde tot het kaartje op je telefoon dat vertelt waar je nu bent en je kan helpen om op je bestemming te komen.
Aan het begin vind je deze introductie die aangeeft dat de aanleiding voor de tentoonstelling onder andere het 150 jarig bestaan van het Koninklijk Nederlands Aardrijkskundig Genootschap, het KNAG, is. Hun verzameling is in bruikleen bij het Allard Pierson.
Meteen een kaart die behoorlijk afwijkt vanhet traditionele beeld van de kaart of atlas. Een kaart die de hoogteverschillen toont in Amsterdam. Leuk voor alle bezoekers, veel informatie op een grafische manier.
Met toelichtingen in de rode basis van de verschullende grachten, dijken, straten en gebouwen in Amsterdam. Vergeet de metro niet! De kaart is van Willem Aalders, De hoogteligging van Amsterdam, 1980.
Bij de kaart als informatiedrager hoort aandacht voor het in de tentoonstelling overbrengen van informatie. De informatieborden zijn heel overzichtelijk gemaakt.
Joan Blaeu, Amstelodami celeberrimi Hollandiae, 1649 – 1652.
Even terug in de tijd. De kaart in dit boek is op zich zelf al oud maar de kaart is een afbeelding van een veel ouder exemplaar. Geograpgiae opus novissima, Claudius Ptolemaeus, 1513.
Op een van de schilderijen van Vermeer op de tentoonstelling in het Rijksmuseum zag je al de voor de moderne kijker vreemde orientatie van de kaart. De waddeneilanden niet bovenaan maar meer naar reachts.
De ene ster (Ptolemaeus, Blaeu) heb je net gezien en de volgende kondigt zich al aan: Theatre de l’univers (Theatrum orbis terrarum) gedrukt door Plantijn, gemaakt door Abraham Ortelius, 1598.
De zeven provinciën kennen de meeste mensen wel maar er was ook een periode met in onze regio een verband met 17 provincies: Septendecim Provinciae Germaniae Inferior, Petrus Schenk, 1710. Iets meer dan 40 jaar duurde dit verband.
Binnenkort meer over deze tentoonstelling.
Er lijkt geen einde aan te komen.
Het ene werk is nog mooier dan het volgende.
Vandaag weer een serie topstukken.
Florence, Uffizi, Raffaello Sanzio beter bekend als Raphael, Madonna and Child with the young St John the Baptist. Ook wel ‘Madonna of the goldfinch’ genoemd. Circa 1505 – 1506. Oil on wood panel.
Michelangelo Buonarroti, Holy Family with the young St John the Baptist, ook wel ‘Doni Tondo’ genoemd. Circa 1505 – 1507. Tempera grassa on wood panel. De maker van de lijst is Francesco di Domenico del Tasso (waarschijnlijk naar ontwerp van Michelangelo). Detail van de lijst:
Maddalena Strozzi.
Raffaello Sanzio (Raphael), Portraits of Agnolo Doni and Maddalena Strozzi. Circa 1504 – 1506. Oil on limewood panel.
Agnolo Doni.
Afgelopen weekend nog gewerkt aan de boekband
voor mijn reisdagboek.
De basis voor de boekband is gereed maar is de boekband
wel sterk genoeg straks met alleen een papieren bekleding.
Zelfs als het papier stevig is?
De eerste folder, waarop ook geschreven was, heb ik al op maat gemaakt en vervolgens ook al een keer gevouwen rond de basis van de boekband. Zonder het papier aan de rug te lijmen. Dat ga ik nu wel doen en dus pak ik een nieuwe folder en snij die op maat.
Vervolgens teken ik de contouren van de boekbandbasis af aan de binnenkant van het papier. Het papier is dik genoeg om niet meteen een streep door te laten schijnen aan de ‘goede’ kant.
De tyvek lijkt zich minder goed te houden dan ik hoopte. Ik wil nu ook niet gaan uitproberen tot hoever ik kan gaa. Dus besluit ik een brede strook boekbinderslinnen tegen de buitenkant van basis te lijmen. Over het tyvek.
< Pas daarna lijm ik de basis op het papier. Vervolgens gaat de basis met bekleding nog eens 24 uur in de boekenpers.
Al na een paar uur haalde ik de boekband uit de boekenpers maar het papier was nog niet gladgetrokken. Het geheel is zwaarder uitgevoerd dan normaal en het moet door en door droog worden. Dus gaat het geheel weer snel in de pers. Maar het beeld is goed.
Pas aan het eind van vanmiddag haal ik de boekband opnieuw uit de pers. Dit keer glad papier en alles voelt droog aan. Binnenkort de omslagen afwerken en dan papier voor de schutbladen kiezen (rood!) op maat maken en het boekblok kan in de band gezet worden. Nu nog een sticker of iets dergelijks, om de reclame weg te werken.
Je mag raden waar ik geweest ben vandaag en waarom.
Rotterdam, Kop van Zuid, Erasmusbrug. Daarmee is mijn eerste vraag beantwoord.
Judith de Leeuw maakte deze muurschildering aan de Wilhelminakade.
Nederlands Fotomuseum in gebouw Las Palmas. De afgelopen dagen wam in het nieuws dat door een gift van 38 miljoen euro het Nederlands Fotomuseum kan verhuizen, binnen Rotterdam, Naar andere huisvesting. Las Palmas werd te duur.
Hotel New York.
In het Nederlands Fotomuseum is een Eregalerij te zien voor de Nederlandse fotografie. 99 Foto’s van bekende en minder bekende fotograven in een prachtig overzicht.
Piet Zwart, Portret van Anton de Kom, 1933.
Ed van Wijk, Moeder met kinderen tijdens de Watersnoodramp, Stavenisse, 1953.
Cas Oorthuys, Stoomsleepboot Europa in de haven van Rotterdam, 1954.
Teun Hocks, Zonder titel, 1992.
Koos Breukel, Michael Matthews, 1995.
Anton Corbijn, Nick Cave, London, 1996.
Argusvlinder, Rotterdamse metro, 2023.
De geheime ingrediënten waren deze keer, curcuma, kokos, koriander en kerry.
Indiaase wortelsoep.
Vandaag is het 100 jaar geleden dat Louis Couperus overleed.
Een goed moment er even bij stik te staan.
Ik laat een deel van mijn boekenverzameling en vooral recente
aankopen.
Louis Couperus, Den Haag, 10 juni 1863 – De Steeg, 16 juli 1923.
Een paar weken geleden gekocht. Mooie verzameling foto’s en verhalen over het leven van Louis Couperus. Caroline de Westenholz, Louis Couperus een verwende vagebond.
Ibrahim R. Ineke, Louis Couperus, Hooge Troeven.
Deze week maakte ik wat foto’s van de sloopwerkzaamheden aan het PTT-gebouw op de hoek van de Huotmarkt-Keizerstraat in het centrum van Breda. De grootste/hoogste kranen lijken verdwenen en een groot gedeelte van het imposante gebouw ook.
Actief lopende mens, of is het een slaapwandelaar. Breda, Karnemelkstraat, stoep aan de centrumkant van de straat.
Vliegeren.
Nou het onweer dreigde niet alleen, afgelopen week,
er kwam regen en bliksem uit.
De wolken kwamen mooi samen rond de Grote Kerk in Breda.
Grote Kerk, Breda.
Er staan twee knoppen op deze cactus. Al heel wat jaren achter elkaar geeft deze plant bloemen in de zomer. Voor dit jaar is ze goed onderweg.
Een van de weinige, volledig voltooide werken in het Uffizi in Florence van Leonardo da Vinci, Annunciation. Circa 1472 – 1475. Oil on wood. Waarmee niet gezegd is dat de collectie van het Uffizi beperkt is. Integenstelling. Leonardo heeft maar een beperkt aantal schilderijen volledig voltooid.
Detail met de engel en de lelie op de achtergrond.
Detail met Maria.
Als vergelijkingsmateriaal een paar werken die anders zijn
maar ook van een heel hoge kwaliteit.
Bartolomeo della Porta detto Fra Bartolomeo, Del Pugliese Tabernacle. Circa 1497 – 1499. Oil on wood panel. Dit werk zijn eigenlijk 4 panelen, deuren in een kist. De twee deuren die je op deze foto ziet zijn twee op zich zelf staande schilderijen maar met onderwerpen die vaker in een dergelijke serie terugkwamen. De onderwerpen/titels van de panelen zijn: Presentation in the Temple (Presentatie van Jezus in de Tempel) en Adoration of the Christ Child (aanbidding van het kindje Jezus).
De andere twee panelen vormen samen wel een afbeelding: Archangel Gabriel, Virgin Annunciate (Maria Boodschap). Hetzelfde onderwerp als het werk van Leonardo (en werken van honderden andere kunstenaars). Hier in een ‘grisaille’-uitvoering.
Andere techniek, heel andere achtergrond maar de vrouw vertoond overeenkomsten met de Maria bij Leonardo. Fra Bartolomeo, Portia. Circa 1495. Tempera on wood panel.
Mijn tocht door het Uffizi vervolg ik en kom uit bij
Leonardo da Vinci.
Wie wil dat niet zien?!
Maar eerst een ‘aanloop’.
Florence, Uffizi, Lorenzo di Credi e bottega, Madonna and Child with the young St. John the Baptist and Angels. Circa 1500 – 1520. Tempera on wood.
Andrea del Verrocchio, Leonardo da Vinci, The baptism of Christ, circa 1475. Tempera and oil on wood.
Leonardo da Vinci, Adoration of the Magi, circa 1481 – 1482. Oil on wood.
De volgende keer meer Leonardo da Vinci.
Een laatste serie foto’s gemaakt toen ik de tentoonstelling
gezien had (?) en terug liep naar de uitgang.
Missaal, Gent, 1363 – 1366. Geniet van de volgende foto’s met details.
Even iets heel anders. Ook prachtig. Marek Šindelka, Klimaatverdriet.
Bijenorchis, Ophrys apifera, Flora Batava, deel 24 (1915). Handgekleurde litho naar ontwep van Pavord Smits.
Alleen hiervoor zou ik nog een keer teruggaan.
Dat is de slogan van de reisorganisatie waarmee ik binnenkort
op vakantie hoop te gaan.
Voor die vakantie maak ik een reisdagboek en gebruik voor
de bekleding aan de buitenkant van de boekband een folder
van hen. De folder is een groot formaat met aan een kant een
deel van de wereld waar zij zich op richtten.
De corona en vooral de oorlog in Oekraïne hebben er een
grote impact op.
De treinreizen gingen door Rusland en China.
Tijdens corona waren beide geen goed idee en China lang
onmogelijk.
Met de oorlog in Oekraïne is reizen door Rusland onmogelijk.
Maar van de folder heb ik drie exemplaren, genoeg voor
1 model, het boekje voor de voorbereiding hier in Breda en
het boekje dat ik wil meenemen op mijn reis.
De vorige keer was te zien hoe ik de katernen met twee planningsschema’s heb ingebonden en de platten alvast had gesneden. Vandaag heb ik het boekje even onder de snijmachine gehad om de voorkant mooi gelijk te krijgen. De onder- en bovenkant heb ik met rust gelaten.
Na het snijden van de ruggen kan ik beginnen de basis voor de eerste boekband ik elkaar te zetten. Daarbij gebruik ik kraftpapier. Het is wel warm voor het lijmen.
De basis zit in elkaar.
Dit is de folder nadat ik de delen die ik niet nodig heb had weggesneden. Als ik de omslagen omvouw kan ik proberen een idee te krijgen van hoe het boek er uit kan komen te zien. Rechtsonder moet misschien nog een sticker of iets dergelijks komen.
Het model. De folder was al gevouwen. Die vouwen vallen straks niet samen met waar ik de vouwen wil hebben. Er is al een stuk ingescheurd bij de scharnieren, bij de rug. Omdat het boek mee op reis gaat en het groter is dan een klein notitieboekje, ben ik bang dat de kans groot is dat het boek beschadigd raakt. De bekleding is een zwaardere papiersoort maar dat is natuurlijk kwetsbaarder dan bijvoorbeeld boekbindlinnen. Darom had ik eerst het idee om de boekband te verstevigen met een strook linnen. Dat is zeker sterk maar je zult dat waarschijnlijk wel zien. Ik herinnerde me dat ik nog een vel tyvek had liggen. We kennen dat allemaal van de polsbandjes op festivals enz. Licht in gewicht maar best sterk.
Aan de buitenkant lijm ik een stuk tyvek net zo groot als de buitenkant van de boekband. Zonder omslagen. Dat kan natuurlijk wel maar dat vraagt allemaal ruimte. Ik waag het er op zonder omslagen. Tenslotte komst straks hier de folder nog op en omgevouwen.
Zo ziet de boekband er aan de binnenkant uit. Die zit nu in de boekenpers om goed te drogen.
Het ene evenement is net weg en het volgende daalt neer op het Kasteelplein in Breda. Een of ander televisieprogramma. Talkshow. Vermoedelijk willen die ’s avonds niet tegen een te donkere gevel aankijken. Een beetje karig rijtje lampjes moet dit waarschijnlijk verbeteren.
Een aantal foto’s zijn van zaken die niet bij de
tentoonstelling horen maar die ik wel opvallend,
mooi of leuk vond.
Een soort H3H buiten competitie.
Deze kool was wel onderdeel van de tentoonstelling. Samen met nog twee werken vormdt het Relikwieën van Anne Geene, 2023.
Alicja Kwade, Principium, 2021 – 2022, afgietsels van mobiele telefoons.
De film van Fiona Tan was zeer de moeite waard. Prachtige beelden,
ontzagwekkend, heel goed bijpassend geluid.
Archive stelt het Mundaneum van Paul Otlet voor.
De film is indringend. Paul Otlet wilde alle kennis van de mensheid in een systeem onderbrengen. Zijn ideeen zijn vandaag met grote systemen als Wikipedia nog steeds interessant.
Er was nog een film die indruk maakte.
Ik heb er alleen geen foto’s van: Laura Henno is de maakster en
de titel is Djo (2018).
Een tastbaar werk met een boek in een mooie doos: Loek Grootjans, Storage for distorted matter / The liquid files, 2008 – heden.
Met dit intrigerende sterrenstelsel sluit ik mijn reeks berichten af over H3H, de Heilie Driehoek, een tentoonstelling in Oosterhout, op een fantastische plaats, rond het thema Geloof.
In Sint-Catharinadal hing tegen de muur een kaart.
Een kaart van het terrein, in vogelvlucht.
Geen onderdeel van H3H maar niet minder interessant.
De kaart is overigens heel goed op internet te raadplegen.
Er zijn 4 versies van deze kaart van Jan Kampen, 1650.
Op de kaart staat heel wat tekst. Vooral tekst die toelicht wat er gemeten is en getoond wordt. Onderaan de kaart staat beschreven in wiens opdracht de kaart gemaakt werd en door wie. Die beschrijving begint met: ‘Caerte ende metinge van t clooster tot Oosterhout voormaels genaemt de blauwe camer Gemaeckt by my ondergeschreven gesworen lantmeter ten verzoeck van mynheer B. Cruyt proost der selver clooster inden jare 1650’.
Die meneer Cruyt is:
1635-1655 Baltasar Cruijt, abdij: St. Michiels Antwerpen
‘Proost’ is een beroep:
Een proost (lat: praepositus) is een geestelijk leider van een rooms-katholieke instelling, tegenwoordig vooral in Vlaanderen maar in het verleden ook in Nederland. Men vindt de ambtstitel in uiteenlopende organisaties en bevoegdheden
Het centrale gebouw, het slot, is goed te herkennen. Maar er is nog veel meer te zien.
Kaarten zijn niet zo mijn ding maar dit is een leuke manier om de schaal op de kaart te vermelden: ‘Desen passer begrypt vyf Bredasche roeden’.
De roede is een meeteenheid. Die kon verschillen van stad tot
stad of van streek tot streek.
Breda (+ Baronie van Breda) (Stad en Lande van Breda, Noord-Brabant)
uitgezonderd Roosendaal en Etten; 1 roede = 20 voet.
Een roede= 5,68 m
Nipper, p. 206: ook korte roede = 3,10 m = 12 voet
Waarbij ik vermoed dat ‘Nipper’ verwijst naar:
Titel: 18 eeuwen Meten en wegen in de Lage Landen
Auteur: G.J.C. Nipper
Uitgever: Uitgeversmaatschappij Walburg Pers, Zutphen, 2004
ISBN: 90.5730.280.2
De reeks Pleurants van Folkert de Jong vond ik prachtig!
Folkert de Jong, Pleurants, 2023, gebakken klei en cement.
De voorkant van de kapel of kerk van Sint-Catharinadal is behangen met een kunstwerk van Delphine Courtillot. Het werk heet ‘Het oog’ en is uit 2023.
In de kerk treffen we het werk aan van Ann Veronica Janssens,
Gaufrettes Suite, 2023.
Dit effect doet het altijd goed in zo’n sfeervolle ruimte
maar erg origineel is het naar mijn idee niet.
Oordeel zelf.
Een blikvanger in het centrum van Breda is het voormalige
PTT-gebouw op de hoek van de Keizerstraat en de Houtmarkt.
Het staat al lang leeg of werd (deels) in gebruik genomen
voor allerlei doeleinden (meubelwinkel, BredaPhoto, enz).
Het gaan woningen worden en er is een begin gemaakt met
het slopen van tenminste een deel van de bestaande bebouwing.
Wat precies de plannen zijn weet ik niet maar de
sloopwerkzaamheden zijn al indrukwekkend.
Vanaf de voorkant, waar vroeger onder andere een postkantoor heeft gezeten, lijkt het gebouw nog redelijk ongeschonden.
Maar aan de achterkant lijkt een kwart tot een derde gesloopt te worden.
Links een soort van brandweerslang op een grote ladder om het stoffen bij het slopen zoveel mogelijk te beperken. Rechts op een nog grotere kraan een knijper die beton stuk knijpt en metaal losrukt.
Het volgende hapje.
Argusvlinder 