Links: KAMUS-online.com *) – 198353 phrases – the big indonesia dictionary.

Deze web site helpt je bij het vertalen van teksten
van het Indonesisch naar het Nederlands en andersom.

Erg handig.

Vandaag naar Moni: een rit van 180 kilometer.
We vertrekken om 07:00 uur.
Erg koud.
Het hotel van vanavond is gekozen omdat het 18 mensen kan herbergen.
Het is het enige hotel in Moni dat zoveel mensen aankan.

Na enkele korte onderbrekingen (waarvan een letterlijk)
zijn we om 16:20 uur in Moni.

Een onderbreking was een wandeling van ongeveer een half uur
over de Flores-weg.
Deze weg is onder Nederlandse leiding aangelegd
en in 1925 in gebruik genomen.



Het is dringen op de parkeerplaats van het hotel. Goed stuurmansschap.





Leuk paardje.



Een bemo met volledige bepakking.



Vreemd insekt. Niet dood maar er zat niet veel leven meer in.



Het was best een groot dier.



Voorbeeld van de ‘feestelijke poorten’ die werden opgericht
ter gelegenheid van de onafhankelijkheidsdag 17 augustus.
Je zag ze op veel plaatsen in ieder dorp of stad. Zeker bij kazernes, scholen, enz.



Moskee in Ende.



Straatventer.



De Floresweg.



Restant van een koloniaal verleden.





















Wegwerkzaamheden.





Jalan = weg, tutup = gesloten, sementara = tijdelijk.



Aandachtig wordt de krant gelezen.





Moni; motief gevlochten in de muur.
Idee voor mozaiek?







Ziet er goed uit, niet?
De werkelijkheid was toch iets anders.

25/08/2006 Bajawa en traditionele dorpen.

We starten vandaag met de bus.
De eerste stop is een dorp genaamd Bea.




Het dorp dat we gaan bezoeken ligt behoorlijk geisoleerd.







Typisch voorbeeld van een huis, boven op de nok de ‘versiering’.



Aangekomen in het dorp.



Paraplu-vormen met ‘altaar’.

Wellicht is hier een en ander verkeerd gegaan in de vertaling.
Het laatste dorp wat we bezochten is Bena,
dat is het meest bekende van de dorpen
waar we langs gelopen zijn.









Houtsnijwerk.



















Altaar of plaats voor voorouderverering en vergaderingen.





Ook makkelijk om zaden ed te drogen.



Het tonen van welstand is niet iets typisch voor alleen westerse landen.



In deze dorpen vind je zogenaamde Ngadu,
parapluachtige constructies die mannelijke
voorouders voorstellen,
vaak compleet met houten handen
en ingekerfde gezichten.
De vorm van de paraplu verwijst ook naar de hemel.
De vrouwelijke voorouders worden voorgesteld
door kleine huisjes.
deze verwijzen naar de aarde.





Slim gebruik maken van heuvelachtig terrein.











Een palmblad is een stevig stuk speelgoed.



De ‘varanda’ van een huis.





Aan de huizen is te zien hoe belangrijk het huis is.
Er wonen twee families in een huis.
De families zijn georganiseerd in een clan-systeem.
De clanhoofd woont in het familiehuis.
De oudste dochter erft het huis en de goederen die daar bij horen.
Dat is het matriarchale aspect van deze samenleving.
Verder worden de namen doorgegeven via de vrouwelijke lijn.
Mensen huwen binnen dezelfde klasse,
4 of meer familierelaties van elkaar af.
Er is bijvoorbeeld een klasse van bestuurders.

Een deel van bovenstaande informatie is afkomstig
van de toelichting die de gids Theo geeft
tijdens een bezoek aan de dorpen.
Met alle vertalingrisicoxe2x80x99s die daarbij horen.



Bamboe, gezien tijdens de wandeling naar het volgende dorp.







Cacao-plant met vruchten.



In de verte een waterval.







Groot blad met ronde zaden. Naam onbekend.





Cacaobonen nog in de vrucht.



Koffie.



Kruidnagel nog in de boom.





Vergezicht vanaf een uitzichtpunt.







Kruidnagel en vanille.

Na de stop bij Bea een wandeling gemaakt.
Een schitterend gebied van akkers en oerwoud door elkaar.
Daarna naar Bena.
Een sterk vercommercialiseerd dorp.
De toeristen schijnen er vroeg in de ochtend te komen.
Wij waren er laat in de ochtend.
Voordeel was dat we niet benaderd werden met producten van huisvlijt
en verzoeken om een pen.



Tweede dorp, Bena.















Bovenaanzicht.



Vulkaan in de wolken.







Daarna terug naar het hotel. (1 uur rijden).
In de middag naar Soa.
In dit dorp is een heet-waterbron.
Daar kun je luieren en zwemmen.
Heerlijk.



Heet-waterbron.



Mooi aangelegd, heerlijk warm water,
het ruikt er natuurlijk wel een beetje naar zwavel.
En als je er het water gaat liggen zul je er zelf ook naar ruiken.

Terug in het dorp Bajawa (14.000 inwoners) gaan we
op visite bij Anton onze gids.
Anton is getrouwd met een lerares Engels.
Ze hebben een dochter.
Samen met 4 studenten die bij hen onderdak hebben
wonen ze op het terrein van de school.
De school verhuurt de grond aan de leraren.
Die bouwen dan een huis daarop
of kopen dat (zoals Anton) van een voorganger.

Er is een mogelijkheid voor een wandeling
met uitzicht op een oranje kratermeer.
Theo, de lokale gids, bemiddelt in de huur van een bemo.
Hij leidt ons op de tocht.
Kosten 50.000 RP per persoon (5 Euro) (wij zijn uiteindelijk
met 6 deelnemers) en 25.000 RP entree tot het park.

Het is een mooie wandeling die 1 uur duurt berg op,
met als beloning een schitterend uitzicht op de vulkaan in de buurt.
Het kratermeertje is mooi om te zien.
Voor dat het donker gaat worden zijn we terug.












Mooie planten zomaar langs de weg.



















Kapok





Kapok





Volgens de regels van de fotografie, helemaal fout.
Maar ik vind hen toch leuk. Dat verschil in de gezichtjes!



Zomaar een dorp onderweg.



Zomaar een weg op Flores.





Palmsuiker in wording.
De productie van palmsuiker is een huisindustrie die vaker voorkomt in Indonesie.



De stookinstallatie.



Standbeeld in Bajawa.



Selamat Jalan (Goede reis).



Bad?.









Oude kraterrand.





Eerste blik op het oranje kratermeer.













Mondriaan in de natuur.





Mootje vis op de avondmarkt.

22/08/2006 Labuhan Bajo.

Behalve oefenen op de ingewikkelde naam
is er niet veel te doen in deze stad.
Echt een toegangspoort naar de eilanden.

We hebben een snorkeltocht gemaakt met dezelfde boot
waarop we de vorige nacht geslapen hebben.




Hier heb ik niets aan toe te voegen.

Dit is het andere boek dat ik gelezen heb tijdens mijn vakantie in Indonesie:De grote Parade van Rob van Scheers.Toeval? Nee toeval bestaat niet.Vorige week had ik nog een log over De grote parade.Toen sprak ik over de CD van oa Henk Hofstede.Deze CD was gemaakt naar aanleiding van de tentoonstellingmet dezelfde naam (La Grande Parade) door Edy de Wilde.Een van de schilderijen op deze tentoonstelling isStudy for portrait of van Gogh II door Francis Bacon.Het boek bestaat uit korte verhalen over verbindingenin de geschiedenis (de verborgen continiteit of secret continium).Zo woont de auteur in de Utrechtse Herenstraat waarvan Gogh door gelopen heeft om zijn lessen bij te wonenbij de kunstschilder Anthon van Rappard.Het is ook de straat waar de componist Andriessen woonde.Simon vestdijk woonde er een tijdje.Maar ook Bart van der Leck, Martinus Nijhof enz.Zo beschrijft dit boek hoe Francis Bacon zijn Study for portraitof van Gogh maakte naar aanleiding van het schilderij ‘De schilderop weg naar Tarascon’.Dit schilderij van van Gogh is inmiddels verloren gegaan maarer bestaan nog afbeeldingen van.Het schilderij Study for portrait of van Gogh II was door Edy de Wildeuitgekozen voor de tentoonstelling.Henk Hofstede en consorten kozen het uit voor een nummer op hun CD.Rob van Scheers beschrijft de ontstaansgeschiedenis.Toeval? Nee toeval bestaat niet. Lees verder →