| Tetebatu: rijstvelden en gamelan.Gamelan is de benaming voor zowel de muziekstijl,de muziekinstrumenten als de bespelersgroep ervan in Indonesië. Een gamelanorkest bestaat voornamelijk uit slaginstrumenten zoals drums, kulintangs, gongs en xylofoons, maar ook bijvoorbeeld fluiten. Vooral op Java en Bali is de gamelan heel populair. Het is kenmerkend voor Indonesische volksmuziek.De gamelan wordt als een van de hoogst ontwikkelde muzikale vormen ter wereld beschouwd. De orkesten zorgen vaak voor de muzikale begeleiding van dans- en theatervoorstellingen. De naam gamelan is afgeleid van gamel, een Oud-Javaans woord voor handgreep of hamer,omdat de meeste instrumenten van een gamelanorkest slaginstrumenten zijn. De Indonesische term karawitan is de verzamelnaam voor zowel de Javaanse als de Balinese gamelanmuziek. Een gamelanorkest kan bestaan uit vijf tot veertig instrumenten,waaronder de rebab (tweesnarige luit), de suling (bamboefluit), de kendhang (houten trommel),de bonang, de gender en de gambang (xylofoon). Aldus Wikipedia. |
Deze “vrije” dag kende een wel heel druk en intensief programma:
= een wandeling van 4 uur door de rijstvelden naar een waterval;
= een bezoek aan een weversdorp;
= een bezoek aan een danspartij;
= een bezoek aan pottenbakkers.
Het zou iets anders verlopen maar intensief was het zeker.

Lijst met wasgoed.
De wandeling begint om 08:00 uur.
Twee begeleiders van het hotel lopen met ons mee (of eigenlijk is het andersom,
wij volgen hen). Het wordt een prachtige wandeling tussen de tabak en rijst.
Maar ook steeds klimmen over hele smalle strookjes land (sawa-dijkjes).
Af en toe passeren we een huis of een groepje huizen.
Prachtige uitzichten op nog meer rijst, intelligente waterwerken,
alleen het geluid van het stromend water en de werkende mensen
in het velden om ons.


Links de rijst en rechts de tabak.


Zoek de boom.


Ingenieuze waterwerken.




Na verloop van tijd komen we aan bij de poort van het natuurpark waar de waterval in ligt.
Dat is dan nog 1,5 kilometer lopen.
Van de waterval lopen we dan weer terug.
De bus haalt ons op bij de ingang van het park.
De gids was vanochtend niet mee.
Hij ging kopietjes maken van de paspoorten, tickets en visuminformatie.










Alleen blijkt na het bezoek aan de waterval en het park met een prachtige verzameling bomen, dat de bus stuk is.









Vanille.

We gaan te voet terug terwijl men vervoer regelt dat ons tegemoet zal komen.
Nu, de wandeling die we nu maken is ook erg de moeite waard.
We lopen langs vele huizen en hun soms erg opgewonden waakhonden.
Er staan veel “kerststerren” in bloei.
Bij ons een “kleine” kamerplant, hier bijna een struik.
Soms wel 2 meter hoog.

Toegangspoort naar het park.


Kamerplant?

Enorme bladeren.






Enorme varen, doorsnede 4-5 meter.
Met 2 kleinere busjes worden we opgehaald en teruggebracht naar het hotel.
Daar krijgen we 15 minuten voor een douche.
Mijn overhemd (lange mouwen tegen de zon),boord tegen de zon in mijn hals,
is door en door nat.
Zo ook mijn broek.
Hoewel ik slechts 2 maal uitgegleden ben op de dijkjes,
is een knie vol met modder terwijl de ander groen is van het gras.
Mijn broek is nat vanaf de riem tot aan mijn bovenbenen (nat van het
zweet).Tijdens de wandeling heb ik 1 liter water en twee flesjes cola gedronken.

De waterval, het doel van de wandeling.



De gids eet ook wat.


Bladeren met een voet (dan worden de afmetingen duidelijker).



Tabak opladen.






Kamerplant, de Kerstster.

De hotelrekening.

Nog even alles doorrekenen. De was en excursie erbij.
















































Gili meno; strand en uitzicht op Lombok.
Zullen we gaan lunchen?Eerst gaan we naar de schildpadden.De begeleiders en de organisatie zijn niet sterk in de informatievoorziening.We gingen die dag naar meerdere snorkelplaatsen.Elk met hun eigen kenmerk.
Bij de schildpadden plaats in het koraal grauw groen.Je ziet de schildpadden als leek ook nauwelijks.Schudkleuren.Je ziet ze des te beter als ze bewegen.We hebben drie grote schildpadden gezien.Maar om ze te zien moesten we in een redelijk tempoachter een van de begeleiders aanzwemmen.Als je dan geen ervaren snorkellaar bent,valt dat niet mee of lukt dat gewoon niet.Maar de inspanning werd beloond.De tweede sessie was Garden Coral, oftewel kleurrijke en vele verschillende vissen.
Gili Meno
De derde sessie was Garden Coral voor Gili Airmet grote schelpen (die zich sloten als de begeleider er water naar toe stuwde).De vierde en laatste sessie was de Christmas Tree.Een grote rots met daarop anemonen die bij aanraking xe2x80x98openxe2x80x99 gaan.
Uitzicht vanaf de lunchtafel.
Ik ben deze dag behoorlijk verbrand.Met name de achterkant van mijn benen.Zwemmen/snorkelen deden we met T-shirt aan,maar je kunt moeilijk ook nog een broek aandoen.Tussen sessie 3 en 4 hebben we gegeten op Gili Air.De kok was wel even in de haven vis inkopen, dus duurde het allemaal even.
Gili Air.

Rekening voor een lunch met 5 personen.xe2x80x99s Avonds zijn we rond het eiland gelopen.Dat is goed te doen.
Indrukken van Gili Meno tijdens onze ‘rondwandeling’.









De steiger was toe aan onderhoud.

Kijk eens hoe mooi de zaadjes in de vrucht hangen.







Heerlijk gegeten bij de xe2x80x98havenxe2x80x99.(Gili Meno kent niet echt een haven maar er is een deel van het strandwat verder ontwikkeld is dan de rest van het eiland.Zo loopt er een voetpad langs het strand.)Daar staan xe2x80x98prieeltjesxe2x80x99 waar je aan tafel kunt aanliggen.Heel romantisch, heerlijk aan zee, heel lekker eten.
Vreemd dat kroepoek bijna nooit op de kaart staat terwijl ze het bijna altijd hebben.De kroepoek smaakt veel meer naar garnalen dan we in Nederland gewend zijn.Gedurende de reis zal blijken dat de kroepoek ook in Indonesixc3xabheel verschillend van kwaliteit kan zijn.In het rijkere Bali en Lombok smaakt het vaak beter dan op Sumbawa of Flores.
Eindafrekening Gili Meno.
Ik ben nu even helemaal doorgeslagen.Ik heb gisteren dit boekje gelezen.Een interview en twee korte verhalen.Het inteview geeft een beter zicht op hoe Bastet schrijft.Besproken wordt bijvoorbeeld de verschillende biografische werkendie hij heeft geschreven en het verschillende perspectief dat hij daarbij gebruikte.Hoe hij bijvoorbeeld omgaat met hiaten in de kennis over zijn onderwerp.Het verhaal Fur Elise is prachtig.Er komen een paar apen uit de mouw:onder andere hoe dicht sommige van de romanfiguren tegen de familie Couperus en de familie Bastet staan!Ik start binnenkort (misschien vandaag al) aan zijn biografie over Couperus.Ik kijk er naar uit.PSDe gorilla is Koning Willem III.De twee dames staan voor de romanpersonages uit ‘Eline Vere:tante Elize en barones Coombergh de Resfeldt uit ‘Uit de suiker en tabak’.Couperus heeft zich laten inspireren door de barones,niet alleen omdat het zo’n goed beschreven personage is, maar er is nog een andere reden. Inside information.’Uit de suiker…’ is een boek van Daum, en de barones is volgens Bastetgemodelleerd naar de weduwe van jonkheer Otto Carl Holmberg de Beckfelt.Deze jonkheer blijkt zowel verre familie van Bastet als van Couperus te zijn.
Dit is het bier dat er te koop is.
We kregen van onze gids bij de briefing een verklarend kookboek.
Padangbai vanaf de ferry.
Dit is een vergelijkbare boot als waar wij mee varen.

Lombok.




Vissers.
Het gaat niet met iedere ferry even goed..
De drukte bij het verlaten van de ferry.
Is dit de passagiersuitgang?
De boot naar Gili Meno.
Dit is het dorp vanwaaruit we vertrekken naar Gili Meno.
Lombok
Onze gids.
Gili Meno.
Aankomst op Gili Meno: het hotel.
De zon gaat onder aan de andere kant van het eiland,de schemer en de gasten doen hun intrede.
Betaalbewijs visum.De eerste indruk is positief.We hebben een heel mooi hotelin Padangbai.We zitten terwijl ik dit schrijfop het strand.Morgen gelijk aan de slag.Maar nu eerst een restaurant vindenom dadelijk iets te eten.(Het weer is heerlijk,veel wind vanaf de zee. Geweldig!)

Bali is overwegend Hindoestaans.Bloemen en bloemenoffers zie je dan ook overal.Tijdens deze vakantie doen we verschillende eilanden aan.Ieder met hun eigen godsdienst.Zo zijn Lombok en Sumbawa Besar overwegend Islamitisch.Flores is dan weer overwegend Christelijk.
We hebben lekker gegeten bij een tentje aan de zee,recht tegenover de uitgang van het hotel Puri Rai(het hotel is een groep huizen in de buurt van een zwembad,wij hebben een kamer op de eerste verdieping en dus het bijbehorende uitzicht).
We bestellen alleen te veel:2x Gado gado, 2x Bami goreng en 1 keer Fish Sateh.Bij alles zat rijst en de gado gado was een heel gerecht,niet een kleine portie zoals je dat vaak in Indonesische restaurantsin Nederland ziet.Maar goed het is allemaal goed te betalen. Leergeld.
Ik viel uiteindelijk op het strand (bij een strandtent) zowat in slaap.Valt niet mee zoxe2x80x99n jet lag.



De presentator van Zomergasten van afgelopen zomerwas al even geleden geboekt.Maar de toegenome aandacht voor zijn gedachtengoed (boek)na 11 september zorgde er voor dat De Nieuwe Vesteeen volle zaal had gisteravond.De zaal was overwegend gevuld met oudere mensen.Ik mag dat zeggen want naast een groep studentenhoorde ik zo ongeveer bij de jongsten.Veel dames van het type Memien Holboog.
Memien Holboog, ethicaAlloctonen waren er niet op deze lezing over de Islam,of meer in het bijzonder,over zijn boek dat de beeldvorming in het westenvan de Islam behandeld.Een goed boek.Lees mijn komend reisverslag over Indonesie maar.Tijdens deze vakantie heb ik het boek gelezen.Joris Luyendijk is niet echt een vlotte spreker.Hij is niet verlegen of zomaar vlot spreken is toch weer iets anders.Er waren nogal wat problemen met het aantal bezoekers.De avond is georganiseerd door een Bredaase vereniging.De leden hebben vrij toegang. Logisch.Alleen men hoeft ook geen kaartje te kopen of zich aan te melden.Het gevolg daarvan was dat de organisatie,die 100 kaartjes in de voorverkoop had verkchtvoor een zaal van 250 plaatsen,niet wist hoeveel mensen ze op de avond zelf nogeen kaartje konden verkopen.De oproep toch vooral vroeg te komenwas niet door ieder lid opgevolgd.Leuk zijn de anecdotes die Joris Luyendijk over zichzelf verteld.Als iemand die Arabisch heeft gestudeerd in Cairo encorrespondent is geweest in Israel al zulke vergissingen maakt,waar blijven wij dan?Steeds kwam hij terug op de kenmerkenwaar je als lezer of toeschouwerrekening mee moet houden als je nieuws ziet of leest:= filtering (wij zien via het nieuws maar een gedeeltevan de werkelijkheid en dan nogalleen maar het opvallende deel)= vertekening (sommige mensen zijn beter in het verwoordenvan standpunten dan andere,vaak door omstandigheden, de meeste landenin de Arabische wereld zijn tenslottedictaturen die financieel/militair door het westenin het zadel worden gehouden.Een ‘betoging’ in Egypte is iets heel andersdan een betoging in Nederland.) = manipulatie (de Amerikanen geven enormepubliciteitsbudgetten uit om oorlogen te verkopen.Ze zullen het journalisten zo eenvoudig mogelijkproberen te maken hun werk te doen.Maar dan wel vanuit het standpunt van de Amerikanenof Israel, of bedrijf A.)= partijdig (alleen het woordgebruik al:een Islamiet ‘radicaliseert’.Dat woord impliceert eigenlijk al dat de Islamiet toch al ‘fout’ was.Een westerling verandert van mening)= versimpeld (een nieuwsitem duurt maar 3 minuten,dan is er geen ruimte om in te gaan op nuances,om een toelichting te geven en de achtergrondenvan gebeurtenissen te beschrijven.)Daarom is het zo goed dat zijn boek ‘Het zijn net mensen’ er is.Daarin wordt het hele proces van onze beeldvormingop een eenvoudige, humoristische manier beschreven.
Een erg leuk voorbeeld is het verhaal over Lord Elgin.Deze Britse Lord was als ambassadeur uitgezonden naar Constantinopel.In die tijd waren de Turken de baas in Griekenland (al zo’n 300 jaar).Lord Elgin ‘verzamelde’ een groot aantal beelden van de Acropolis.Deze beelden vormen nu een belangrijk deel van het Britisch Museum in London.Ze zijn keer op keer onderwerp van discussie tussen Griekenland(die de kunstwerken terug wil) en Engeland (die juist zeggendat ze de beelden beschermen).
Nu zat het Lord Elgin (en zijn familie) niet echt mee.Hijzelf leed aan een ziekte dat een stuk van zijn neus wegvrat.Hij kreeg slechts een beperkt salaris voor zijn postmaar leefde daar wel in grote staat.Tijdens het vervoer van de beelden naar Engelandging een schip ten onder.Het zou jaren duren voor al die beelden in Eneland waren.Daar aangekomen was er eigenlijk niemand diezijn verzamelwoede op waarde kon schatten.Pas toen Elgin zo goed als failliet was en er buitenlandse kapersvoor de kust kwamen, kocht de overheid de beelden voorongeveer de helft van de kosten die Elgin had moeten makenom ze in de UK te krijgen.De schulden van Elgin werden pas 30 jaar na zijn overleidendoor zijn familie afgelost.
Prachtige kunst, een dramatisch leven met humor beschreven.


