De wekelijkse dosis kunstwerken.



Abbasid Kaba Key, circa 1200.

Dit is een heel bijzonder voorwerp.
Dit is een sleutel van de Ka’aba en was eigendom van een kalief.

De Moslimwereld kent een aantal grote rijken.
Een er van was van de Abbasiden.
Men controleeerde heel Noord Afrika en delen van Spanje bijvoorbeeld.

Wikipedia:
De Abbasiden vormden een dynastie van het Arabische Rijk
die van 749 tot 1258 vanuit hun hoofdstad Bagdad regeerde.
Aan het hoofd van het rijk stond een kalief die de wereldlijk leider was.

Het kalifaat van de Abbasiden, zoals het rijk ook wel wordt genoemd,
kwam na het kalifaatschap van de Omajjaden, die vanuit Damascus heersten.

Om de wereldlijke macht van de kalief kracht bij te zetten,
bestond het gebruik om hem een sleutel te geven van de Ka’aba.

Wikipedia:
De Ka’aba (ook Kaxc3xa4ba, Ka’ba of Ka’bah) is een kubusvormig gebouw
en staat in de Grote Moskee in Mekka.
Het is het centrale heiligdom van de islam,
en staat ook wel bekend als Bayt Allah (“Huis van God”).
Als onderdeel van de hadj, de bedevaart naar Mekka,
loopt men zeven keer rond de Ka’aba.
Ook legt de Ka’aba de islamitische gebedsrichting vast
– een moslim bidt altijd in de richting van de Ka’aba, dat is dus,
als hij niet in Mekka is, in de richting van Mekka.

Dit voorwerp is een van die sleutels.
Een van de weinige (er zijn er 59 bekend) in particulier bezit.



Albrecht Dxc3xbcrer, Sudarium displayed by two angels, 1513.

Weer een heel verhaal.
Deze keer in het Engels.
Dit komt van een web site over de ‘Lijkwade van Turijn’.
Onduidelijk is wie de makers zijn van de web site.
Er staan wel namen op maar wat die mensen zijn of doen wordt niet duidelijk.
Dus oppassen geblazen.
Maar bij gebrek aan beter:

One of the relics held by the cathedral in the town of Oviedo,
in the north of Spain, is a piece of cloth
measuring approximately 84 x 53 cm.
There is no image on this cloth.
Only stains are visible to the naked eye, although more is visible
under the microscope.
The remarkable thing about this cloth is that both tradition
and scientific studies claim that the cloth was used to cover
and clean the face of Jesus after the crucifixion.
We are going to present and look into these claims.

Such a cloth is known to have existed from the gospel of John,
chapter 20, verses 6 and 7.
These verses read as follows,
“Simon Peter, following him, also came up, went into the tomb,
saw the linen cloth lying on the ground,
and also the cloth that had been over his head;
this was not with the linen cloth but rolled up in a place by itself.”
John clearly differentiates between this smaller face cloth,
the sudarium, and the larger linen that had wrapped the body.

Samenvatting:
In Oviede in Spanje bewaart men een doek waarvan gezegd wordt
dat er bloedvlekken op te zien zijn.
Het zou gaan om de doek die over het hoofd van Jezus lag
na zijn dood en de doek zou gebruikt zijn om zijn hoofd schoon te maken.
Er is een bijbeltekst waarin een doek los van een lijkwade wordt genoemd.

Terug naar de afbeelding van Dxc3xbcrer, twee engelen houden
de sudarium (Latijn voor ‘zoete doek’) op.



Ice Queen, glacial retreat dress tent installed on Mt. Shasta, CA,
Robin Lasser + Adrienne Pao, 2008

Dit soort kunst zie je niet vaak op Argusvlinder.
Ik weet niet wie de bedenker is.
Wel wie de fotografen zijn.



George S. Zimbel, Marilyn Monroe: “Serious Marilynxe2x80x9d, New York, 1954.

Ongelofelijk bijzondere foto.
Haast een vogeltje.



Jean-Franois Millet, The Shepherdess, 1870-1874.

De schaapsherderin.
Jean-Franois Millet was een grote inspiratiebron voor Vincent van Gogh.



Julien Duprxc3xa9, Haying scene, 1882.

De school van Barbizon waar Julien Duprxc3xa9 toe behoort
heeft vaak van die lieflijke pastorale afbeeldingen.
Hier is de koe tegendraads,
wil niet luisteren.
Waarschijnlijk komt dit vaak dichter bij de werkelijkheid
dan al die lieflijke, wat zoete, plaatjes,

Probleem met deze afbeelding is de titel: Hooiscene.
Er gebeurt van alles op dit schilderij maar hooi zie ik niet.



Pieter de Ring, Stilleven met gouden bokaal, 1636-1660.
Rijksmuseum, Amsterdam.

Pieter de Ring (1615-1660)
Het Vlaamse stadje Yperen was de geboorteplaats van Pieter de Ring.
Hij verhuisde vandaar met zijn familie naar Leiden,
waar zijn naam in 1648 genoemd wordt in de boeken
van het St. Lucas (kunstenaars) gilde.
Pieter de Ring schilderde rijke stillevens met vruchten,
schotels, bekers en Chinees porselein.
Zijn handtekening bestaat vaak uit een geschilderde ring.
Zijn vroege werk toont de invloed van Willem Claesz. Heda.
Ook is wel aangenomen dat De Ring leerling zou zijn geweest
van Jan Davidsz. de Heem. Hij stierf in Leiden in 1660.



De genoemde ring.



Pieter de Ring, Still Life of musical instruments.



Thomas Scheibitz, About 90 elements, 2007.



William Henry Fox Talbot, Wild Fennel, 1841.

Wikipedia:
William Henry Fox Talbot (11 februari 1800 in Melbury, Dorset;
xe2x80xa0 17 september 1877 in Lacock, Wiltshire)
geldt als uitvinder van het negatiefproces in de fotografie,
dat meerdere afdrukken van een negatief van een afbeelding
mogelijk maakte.
Tot dan was elke foto een uniek exemplaar.
In 1841 patenteerde hij na lang experimenteren de calotypie,
ook wel ‘talbotypie’ geheten, een chemisch proces
om een negatief af te drukken op papier.

Wild Fennel is wilde venkel.

Van een bezoeker van mijn web log ontving ik een e-mail
met een verwijzing naar zijn fotoboek op het internet.
Hij was net als ik naar de Picasso tentoonstelling in Den Haag geweest
en had er ook foto’s gemaakt van grafisch werk van Picasso.
Die techniek was in mijn overzicht ondervertegenwoordigd.
Dat halen we vandaag dankzij Peter dus even in.





Bedankt !

David Oyens, DeTeekening, 1879.Zie de uitgebreide tekst voor achtergrondinformatieover deze Nederlandse schilder.Mooie titel voor een schilderstuk trouwens.Gary Carsley, Sans Pareil(Funeral monumen to the pet dog of Wilhelminemargravine of Brandenburg), Bayreuth, 2007.Begrafenismonument voor de hond van Wilhelmine,zus van Frederick de Grote, Markgravin van Brandenburg.Bewerkte foto.Gustave Courbet, Jo the beautiful Irish woman, 1866.Higashiyama Kaii.Prachtig hoe je een schilderij kunt maken met eigenlijk maar 1 kleur.Er is weinig over deze kunstenaar terug te vinden.Veel onderscheidingen in Japan.Geboren in 1908. Was in 1934 de eerste Japanse uitwisselingsstudentmet Duitsland. Op z’n minst op het verkeerde moment geboren dus.James Gleeson, The attitude of lightning towards a lady-mountain, 1939.(Het gedrag van de bliksem ten opzichte van een damesberg ?)Veel Surrealisme of Magisch realisme zie je niet op mijn web log,maar vooruit eentje dan.Jean-Baptiste Mauzaisse naar Jacques-Louis David,Bonaparte crossing the Alps by the Great Saint Bernard pass, 1807.Altijd gedacht dat dit schilderij door david was gemaakt.Dat is ook zo dit is volgens mij de versie van Mauzaisse van het beroemde werk.Okay, kunst is het misschien niet maar wel een kunstenaar.John Lennon is een icoon, vandaar.Meissen porcelain, Late 18th century.Michael Patterson-Carver, Si Se Puede 2, 2007.Veel protestkunst zie je niet.Maar dit is een erg duidelijke.Moritz Daniel Oppenheim, Marriage portrait Charlotte von Rothschild (detail), 1836.Tutanckhamun Funarary Mask (begrafenismasker).Tutanchamon is op tournee door de Verenigde Staten.Wel 60- tot 70 voorwerpen direct gerelateerd aan de jonge koningzijn nu in musea te zien.De echte topstukken mogen Egypte niet uit maar dit is ook eerste klas.Fantastisch.Tutankhamun’s coffinette.De ingewanden van de farao werden apart van het lichaam gemumificeerd.Ze werden bewaard in zogenaamde Canopekisten of -vazen.Deze werden op hun beurt weer bewaard in prachtig versierde kisten.Deze hier bevatte de maag van de koning. Lees verder →

Gisteren in Amsterdam geweest.
Heb daar het museum FOAM bezocht.
Fotografiemuseum Amsterdam.
Daar waren tentoonstellingen van Taryn Simon, Ruth van Beek,
Daniel & Geo Fuchs en Jessica Dimmock te zien.

Vooral de tentoonstellingen van Taryn Simon en Jessica Dimmock
maakte veel indruk.

Het beklemmende beeld van drugsgerelateerde groepen mensen
grijpt aan (Jessica Dimmock).

Van de web site:
Foam_Fotografiemuseum Amsterdam presenteert vanaf 14 maart 2008
werk van de jonge Amerikaanse fotograaf Jessica Dimmock (1978).
In 2006 won zij in Milaan met haar serie The Ninth Floor
de allereerste F Award voor maatschappelijk betrokken fotografie.
Dimmock maakte een ontluisterend portret van het leven
van een groep jonge heroxc3xafneverslaafden in een appartement
op de negende verdieping in Manhattan, New York.
Dimmock zit haar onderwerp verontrustend dicht op de huid
en is daarbij zowel medelevend als genadeloos.
Het resultaat is een serie waarin menselijke emoties centraal staan
en waarin wanhoop, woede, verzoening en gelukzaligheid
elkaar in rap tempo afwisselen.

De beelden van Taryn Simon zijn technische mooi, de onderwerpen
zijn verbazingwekkend.
De tentoonstelling heet An American Index of Hidden and Unfamiliar.
Dat dekt ook precies de lading. Een verzameling verborgen en
onvertrouwde beelden.
Varierend van een portret van een genetisch gemanipuleerde witte
tijder (die daardoor erg gehandicapt is) tot een foto van ‘de koelkasten’
waarin lichamen worden opgeslagen tot de medische wereld
voldoende vooruitgang heeft geboekt om de mensen weer
te doen herleven, een foto van de transatlantische glaskabelverbinding
zoals die in de Verenigde Stasten uit de grond komt, enz.

Van de web site:
In maart 2007 riep een internationale jury de Amerikaanse
fotograaf Taryn Simon (1975) uit tot een van de twee winnaars
van de KLM Paul Huf Award 2007.
Onderdeel van deze jaarlijkse prijs voor jonge internationale talenten
is een tentoonstelling in Foam.
An American Index of the Hidden and Unfamiliar is de laatste
van deze twee tentoonstellingen.

Voor An American Index of the Hidden and Unfamiliar inventariseert
Taryn Simon wat binnen de Verenigde Staten verborgen en verscholen ligt.
Zij vindt haar onderwerpen binnen de wetenschap, de overheid,
de geneeskunde, de entertainment, de natuur, de beveiliging en religie,
en legt deze vervolgens op uiterst nauwgezette wijze vast.
Simon neemt voor dit project een dubbelrol aan van zowel scherpzinnige informant
als verzamelaar van curiositeiten,
en onderwerpt zij een hele cultuur aan haar onderzoek.

Door het onbekende weer te geven in een verleidelijke en heldere vorm,
benadrukt Simon het onderscheid tussen diegene die wel
en diegene die juist geen toegang hebben.

Maar ik heb ook wat foto’s gemaakt van Amsterdam.



Keizersgracht.





Paleis op de Dam.



Nationaal monument op de Dam.









Centraal station.

Waarschijnlijk krijg ik weer problemen met mijn
Amerikaanse provider.
Die zal de afbeeldingen van de blote dames wel niet goed vinden.
Het overzicht van vandaag omvay nogal was dames en allerlei
houdigen, vaak in de slaapkamer.
Maar kunst is kunst.



Alison Watt, Phantom, 2007.



Anselm Kiefer, Untitled (Terracotta ladder, 2007.



Attributed to Unkei, Dainichi Nyorai, Mahavairocana.
Supreme Buddha, Kamakura period, 1190.
Vermoedelijk Unkei, circa 1190.

Wikipedia biedt hulp:
Unkei (1151 xe2x80x93 1223) was a Japanese sculptor of the Kei school,
which flourished in the Kamakura period.
He specialized in statues of the Buddha and other important Buddhist figures.
Unkei’s early works are fairly traditional, similar in style
to pieces by his father, Kxc5x8dkei.
However, the sculptures he produced for the Txc5x8ddai-ji in Nara
show a flair for realism different from anything Japan had seen before.
Today, Unkei is the best known of the Kei artists,
and many art historians consider him its “most distinguished member”.



Childe Hassam, The French breakfast, 1910.



Gustave Courbet, The Bathers, 1858.



Jean-Antoine Watteau, La Surprise (detail).



Louis Stettner, Manhattan from the Brooklyn Promenade, 1954.



Lucas Cranach The Elder, Cupid complaining to Venus, about 1525.

Dit schilderij is misschien wel geroofde, nazi-kunst.
Het schilderij is in het bezit geweest van Hitler.
Men probeert nu te achterhalen hoe het verhaal precies in elkaar steekt.



McDermott McGough, The last supper, 1898, 1998.

Dit fotografen duo maakt gebruik van historische opnametechnieken
om ge-ensceneerde foto’s te maken.
Hier het Laatste avondmaal alsof het gefotografeerd zou zijn in 1898
in Ierland terwijl het in 1998 is gemaakt.



Nazif Topuoglu, Lamentations, 2007.



Paul Delvaux, The Iron Age, 1951.

Ondanks de dame op de voorgrond gaat de afbeelding,
of in ieder geval de titel, over treinen.



Wassily Kandinsky, Composition IV, 1911.



Miniatuur, Women yearning for Krishna, 1635-1645.