Nieuwe thee

vorige week heb ik nieuwe thee besteld.
Chinese thee: Da Hong Pao.
Aan deze thee zit een verhaal maar de informatie
op niet-commerciele sites is erg beperkt.

Wuyi Da Hong Pao wordt ook de “Koning” van Wuyi thee genoemd. Een legende vertelt over hoe het drinken van Wuyi Da Hong Pao eens een ernstige ziekte van de moeder van een Chinese keizer had genezen. Als dank hiervoor gaf de keizer het bevel om de Da Hong Pao theestruiken te kleden in grote roden kleden. Vandaar de naam Wuyi Da Hong Pao, wat in het Nederlands betekent, Wuyi Groot Rood Kleed.



Engelstalige Wikipedia:

Dxc3xa0 Hxc3xb3ng Pxc3xa1o is a very important Wuyi Red tea. Legend has it that the mother of a Ming Dynasty emperor was cured of an illness by a certain tea, and that emperor sent great red robes to clothe the four bushes from which that tea originated. Three of these original bushes, growing on a rock on Mount Wuyi and reportedly dating to the Song Dynasty, still survive today and are highly venerated. At one point, less than one kilogram of tea was harvested from these plants each year, of which a portion was retained by the Chinese government. In 2005, the remainder of this original and real Da Hong Pao was auctioned, with an initial asking price of 4000 RMB/100 g, but often reaching millions of dollars per kilogram.



Dat is wat anders dan een glas warm water met een blaadje erin.





De thee had ik besteld via het internet. Hij wordt via de post bezorgd. Heel mooi luchtdicht en hersluitbaar geleverd.






Luchtdicht en hersluitbaar.






Maar hoeveel thee heb je nodig voor 1 pot thee?.






Mooie, grote theebladeren.






En dat leidde tot een erg mooie en lekkere thee.




Kunstvaria

De oogst is beperkt in de eerste week van het nieuwe jaar
maar niet minder de moeite van het bekijken waard.





Howard Fonda, Untitled, 2009.






Marc Chagall, Apocalypse en Lilas, Capriccio, 1945 – 1947.


Het werk van Chagall is meestal niet zo uitgesproken.
Maar hier laat het aan duidelijkheid niets te wensen over.





Verte-imari monteith, circa1720.


Wat is een ‘monteith’?
Volgens Answers.com is het:

A large punch bowl having a notched rim on which cups can be hung.


Een grote bowl-schaal met een de bovenkant een gekartelde rand
zodanig dat je er kommen aan kunt hangen.
Imari is een porceleinsoort uit Japan.
Maar de typische kleuren van imari (het kobaltblauw, het ijzerrood
en de witte porseleinen achtergrond) zie je in dit voorwerp
naast andere kleuren.
Deze manier van porcelein maken komt ook in China voor.





Mitch Dobrowner, Shiprock storm..






Paul Himmel, Falling snow – Boy in window, New York 1952.


Vallende sneeuw (zeer toepasselijk) en jongen in het raam.


Detail.


Mocht je je afvragen waar de jongen zich op de foto bevindt,
ik heb het raam even uitvergroot.
Middelste rij, derde raam van links.





Robert Frank, Drive-In movie, Detroit 1955.






Rueben Huertas, Serenata, 2009.





China reisverslag / travelogue 06

Waarom eerst naar Antwerpen?
Wel je kunt een ticket kopen van KLM om van Schiphol (Amsterdam)
naar Capital (Beijing) te vliegen. Zo’n ticket kost ruim 600 Euro.
Het internationale vliegveld van Beijing heet Beijing Capital International Airport
Je kunt ook van Antwerpen ‘vliegen’ naar Beijing.
Dan ga je met de HSL van Antwerpen naar Schiphol
en vlieg je even later van Amsterdam naar Beijing.
De HSL-ticket is inbegrepen in de prijs.
De totale ticket kost dan ruim 400 Euro.
Totaal 200 Euro verdiend.
Natuurlijk is dit alleen aantrekkelijk als je in Zuid Nederland
of Belgie woont.
Om van Groningen eerst naar Antwerpen te gaan
en dan vervolgens naar Schiphol
is niet zo handig en qua kosten schiet dat ook niet op.
Maar vanuit bijvoorbeeld Breda is het erg aantrekkelijk.
Je moet ook wel echt de HSL nemen want op Schiphol
wordt er gecontroleerd of je treinticket is afgestempeld.
En dat afstempelen gebeurt in de trein.
Het was wel spannend want erg veel informatie over hoe een en ander
in zijn werk gaat krijg je niet. Maar het werkt!

Antwerpen – Schiphol: 01/10/2009

Ik heb foto’s gemaakt en die in fotolijstjes geplaatst
als cadeau voor de ouders van de bruid en bruidegom.
Ik heb die fotolijstjes in mijn kleine rugzak gedaan.
Dan zit die wel erg vol maar loop ik tenminste niet met drie tassen.

Ik weet nu al dat ik mijn sweater vergeten ben.
Hopelijk zijn de temperaturen redelijk en anders
heb ik altijd mijn vest bij me.

Lunch op het Centraal station van Antwerpen.


12:34 De Thalys vertrekt uit Antwerpen richting Nederland.
12:56 Terug in Roosendaal. Al stopt de trein daar niet.
Tussen Dordrecht en Rotterdam lopen we 10 minuten vertraging op.

Op Schiphol aangekomen wil ik zo snel mogelijk inchecken.
Dan loop ik niet constant te sjouwen met de bagage en kan ik rustig
iets eten en drinken.
Maar ik kan niet zelf inchecken.
Omdat mijn kaartje zo goedkoop is en ik via Antwerpen kom,
moet ik met een stempel op mijn treinkaartje
wel aantonen dat ik ook echt met de trein gekomen ben.
Dat controleert men handmatig.


De ticket.


Zelf inchecken lukt niet, ook niet als ik geholpen wordt door een stewardess .


Er is veel te doen op Schiphol: winkels, een casino, restaurants enz.
Schiphol is ook een dependance van het Rijksmuseum.
Nu is er een tentoonstelling met 7 werken van Melchior d’ Hondecoeter.
Twee schilderijen waren eerder al op mijn weblog te zien: ‘De menagerie’
en ‘Een pelikaan en ander gevogelte bij een waterbassin’
oftewel ‘het drijvend veertje’.


Melchior d’Hondecoeter, De Menagerie, 1660 – 1695.


Ik koop twee kaarten met afbeeldingen van werk van Melchior d’ Hondecoeter.


Melchior d’Hondecoeter, Het drijvende veertje, ca. 1680.

Misschien denk je wat een vreemde naam voor een schilderij.
Maar het veertje dat rechts onder op het water drijft
is zo prachtig geschilderd.
Zijn werken zijn zeer natuurgetrouw en door de vaak
exotische combinatie van vogelsoorten ook nu nog
een lust om naar te kijken.
En dat hangt dan zomaar op Schiphol.


Ik heb al 1 Aziaat (Chinees?) gezien met een mondkapje op.
(In oktober is de angst voor de Mexicaanse griep op zijn hoogtepunt)

Er komen nu ook groepen Aziaten langs.
Lang niet iedereen heeft een mondkapje.
Maar ik heb er nu toch al verschillende gezien.

Ik zit inmiddels te eten op een eerste verdieping
op een plaats waar ik naar beneden kan kijken
naar de andere reizigers.


Mijn avondeten.


Sommige kranten die ik of op Schiphol koop
of bij het vliegtuig krijg
berichten al over de viering van 60 jaar Volksrepubliek China.
Die viering is onder andere op Tiananmen Square.
Leuke foto’s.


60 jaar Volksrepubliek.


NRC Handelsblad, foto op de voorpagina.


Trouw, artikel op het voorblad van het katern ‘De Verdieping’.


In de trein naar Antwerpen kreeg
een nieuwe cateringmedewerker instructies.
Leuk om te horen dat er heel wat klantgerichtheid en
klantvriendelijkheid bij te pas komt.
Waar ga je, wanneer staan zodat passagiers
toch snel in en uit kunnen stappen.
Hoe benader je klanten.
Hoe zorg je er voor dat je goed bevoorraad wordt
en toch ook de hele trein bedient.
Daar kan de ING (die onlangs zonder waarschuwing
mijn pas niet meer accepteerde terwijl ik in Griekenland was)
nog heel wat van leren.


Speciaal krantenkatern van een Chinese krant met de verworvenheden van de zestigjarige Volksrepubliek.


Nog een koffie en dan ga ik vliegen.


De vlucht gaat achteneenhalf uur duren.
Ik zit in het midden van het vliegtuig maar niet in een rij van 4 stoelen
maar in een rijtje van 2 stoelen.
Ruim.
Helaas zetten ze gelijk de temperatuur in het vliegtuig erg laag.


Bagagelabel KLM.


 

China reisverslag / travelogue 05

En dan gaat het nu echt beginnen.
Mijn reisverslag zal afwisselend bestaan uit teksten
uit mijn dagboekje, verhalen uit mijn herinneringen
wetenswaardigheden die ik hier en daargevonden heb.
Natuurlijk heb ik als eerste en als laatste informatiebron
mijn Chinese collega en zijn vrouw gebruikt.
Immers het was hun huwelijk dat ik heb bezocht.

This is the real start of my travellogue on China.
This log wil contain pieces of text from my diary,
information from my memory and knowledge I picked up
here and there.
My Chinese colleque and his wife are my first and last
source of information.
After all it was their marriage I visited.

Breda-Antwerpen: 01/10/2009
Vanmorgen
09:15 Taxi in Breda naar station
09:58 Trein naar Roosendaal
10:34 Trein naar Antwerpen
Bij een van de loketten voor internationaal reizen
heb ik mijn kaartje voor de Thalys gehad.
Het station van Antwerpen is prachtig verbouwd.
Veel ondergronds.
Het heeft even geduurd maar dan heb je ook wat.


Thalys ticket Antwerpen – Schiphol.


Antwerpen Centraal Station.


Antwerp Central Station.


Het is erg lang geleden dat ik voor het laatst in dit station was.


This morning
09:15 Taxi in Breda to railroad station
09:58 Train to Roosendaal
10:34 Train To Antwerp
I received my Thalys ticket at one of the internationl counters
in the train station of Antwerp.
The station used to be a one entry/exit station.
Undergound it’s now completely rebuild.
And this is the first time I see this.
It took a lot of time but what a result!.

Terug aan het werk en cadeaus

Het bedrijf waar ik werk is heel erg internationaal.
Toen ik vanochtend op mijn werk kwam, hoorde ik
de uiteenlopende verhalen van mijn collega’s.
De eigenaar van het bedrijf is Amerikaan.
Die had een rustige nieuwjaarswisseling thuis gehad.
Mijn Chinese collega was voor een korte vakantie
naar Parijs gegaan.
Hij had twee cadeautjes voor mee meegebracht.
Mijn Poolse collega was even terug naar Polen geweest
en brengt iedere keer een Poolse lekkernij mee.
Hier volgen de foto’s:





Poolse lekkernij: pruimen in chocolade.






Cadeau 1: boek over Versailles.






Cadeau 2: munt van de Notre Dame de Paris, voorkant.






Cadeau 2: munt van de Notre Dame de Paris, achterkant.





Sloop in de sneeuw: CSM / Suikerfabriek Breda





Donker, want tegen de zon in gemaakt maar de sneeuw toont het staal en de puin die opgestapeld ligt rond de voormalige suikerfabriek van CSM in Breda.






Aan de Markkade, achter de hekken, containers en staal.






Witte bergen puin.
















Winterschoon: Liesbos bij Breda

Vanmiddag ben ik voor de afwisseling eens niet
naar het Mastbos gegaan maar naar het Liesbos.
Dit is een klein stuk bos tussen Breda en Ettenleur.
Dat leverde met de sneeuw de volgende plaatjes op.

















Voor de kerstkaart van 2010?.






Vlokken als watten op de schors.






Sneeuw op zwammen?.


















Licht in de duisternis.












Abstracte kunst door de natuur.









































Filmpje als intro voor China reisverslag



De draak, symbool voor onder andere de keizer,
heb ik van een foto van een keizerlijke standaard gehaald
die ik op 4 oktober 2009 maakte in de Verboden Stad in Beijing.

Wikipedia:
De Chinese draak wordt, in tegenstelling tot zijn familie in het Westen,
gezien als een teken van geluk.
Hij is xc3xa9xc3xa9n van de vier hemelse dieren
en zou tevens de stichter zijn van de keizerlijke familie.

De andere drie hemelse dieren zijn:
de feniks, de schildpad en de eenhoorn.





Drakenstandaard omringd door muziekinstrumenten in de Verboden Stad.





Kunstvaria

Vandaag met twee afbeeldingen van hetzelfde voorwerp.
Dat is nieuw.





Alexander Calder, Polychrome dots and brass on red, 1964.






Cao Cao’s tomb, Ruler of the kingdom of Wei from 208 to 220 AD.


Geen kunst maar een archeologische ontdekking in China.
De waarschijnlijke graftombe van Cao Cao.
Een Chinese militair die tussen het jaar 208 en 220 van onze jaartelling
heerste over het koninkrijk Wei.
Hij wordt in veel verhalen gebruikt als de ideale en zeer slimme militair.





Claude Monet, Sunset et xc3x89tretat, 1883.


De eerste aanzetten tot abstracte kunst?





David Maisel, Library of dust: 1470, 2005.


De fotoxe2x80x99s in deze serie Library of dust/Bibliotheek van stof,tonen vreemde maar prachtige koperen blikken
die elk de crematieresten bevatten van een patixc3xabnt
van het Oregon psychiatrisch ziekenhuis.
De blikken zijn prachtig van kleur
als gevolg van de oxidatie van het koper.
Ieder patroon van de oxidatie is uniek.
In xe2x80x9cBibliotheek van stofxe2x80x9d onderzoekt de kunstenaar Maisel
de grenzen van esthetiek en ethiek
Het bestaan van de 3500 blikken was in 2005
door het ziekenhuis onthuld.Van iedere patixc3xabnt die tussen 1883 (het oprichtingsjaar)
en 1970 was overleden en gecremeerd
werden hier de crematieresten bewaard.
Pikant detail, het is dit ziekenhuis dat dienst deed als decor
voor de film ‘One Flew Over the Cuckooxe2x80x99s Nest’
De tekst hierboven is een korte samenvatting en vertaling van
de press release van de tentoonstelling:

The photographs in this series depict strangely beautiful copper canisters, each containing the cremated remains of an individual patient from an Oregon psychiatric hospital. The canisters are blooming with colorful secondary minerals as the copper has oxidized and undergone physical and chemical transformations. Each pattern of corrosion is unique, some resembling otherworldly landscapes that recall Maisel’s renowned aerial photography. Sublimely beautiful yet haunting, these enigmatic photographs can be seen as meditations on issues of matter and spirit.

In “Library of Dust”, Maisel investigates a zone bordered by ethics and aesthetics. The existence of some 3500 canisters of cremains was revealed by the Oregon State Hospital in Salem in 2005. Within the canisters were the remains of the patients who died at the hospital between 1883 xe2x80x93 the year the facility opened, when it was called the Oregon State Insane Asylum xe2x80x93 and the 1970s. Although the existence of the unclaimed canisters was not divulged for more than a century, they have continued to have a life of their own. “Library of Dust” offers a kind of resurrection of these individuals by giving them visual form once again. The hospital (also the site of the film ‘One Flew Over the Cuckooxe2x80x99s Nest’) is now being rebuilt with funds that were allocated after the Library of Dust project brought the existence of the canisters to a wider audience.

‘Library of Dust’ (Chronicle Books), the monograph that accompanies the exhibition, features essays by Maisel, Geoff Manaugh, Michael Roth, and Terry Toedtemeier. The New York Times called the book xe2x80x9ca fevered meditation on memory and loss.xe2x80x9d In 2009, the New York Institute for the Humanities organized a symposium inspired by this remarkable photographic excavation of a warehouse of ashes otherwise lost to time.







El Greco, San Pedro en lxc3xa1grimas (St. Peter in tears), circa 1587 – 1620.






Joseph Mallord William Turner, A shipwreck off Hastings, circa 1825.






Max Beckmann, Paris society, 1931.






Pablo Picasso, Toy guitar.





Ik heb zo gauw niet kunnen achterhalen wanneer hij
deze ‘sculptuur’ gemaakt heeft.





Rinko Kawauchi, Untitled, serie: The eyes, the ears, 2005.


Hier begrijp ik helemaal niets van.
De kunstenaar schijnt een fotograaf te zijn.
Dus is dit waarschijnlijk een foto (?).
De serie waarvan dit werk deel uitmaakt heet The Eyes, the ears.
‘De ogen, de oren’, maar deze wetenschap helpt me niet veel verder.





Robert Rauschenberg, Monogram, 1955 – 1959.





iSlate, iPhone of eReader?

De afgelopen week/10 dagen hebben we
een e-reader in huis gehad van Sony.
Een e-reader is een apparaat dat je in staat moet stellen
om teksten, boeken, te kunnen lezen.
Het apparaat is groter, veel groter dan een telefoon,
dus het beeldscherm is prettig van grootte.
Het is een leuk gadget en zeker een van de vormen
van moderne electronica/commputers die het gaan maken.

De vraag is alleen of dit nu de ‘definitieve’ vorm al is.
De navigatie, dus hoe je om moet gaan met de tekst,
is bij dit apparaat van Sony niet best.
Het is te veel bedacht vanuit het apparaat en te weinig
vanuit een lezer. Iemand die met een tekst bezig is.

Ik ben er van overtuigd dat dit alleen gaat werken
in een uitvoering met een touch screen,
dus dat je met je vingers op het scherm kunt aanwijzen,
kunt aangeven wat er moet gebeuren.

En daarom ben ik zeer benieuwd wat we op 26 januari
te zien gaan krijgen op de perscxonferentie van Apple.
Op de website van iSlated.nl is er het volgende over te lezen:

iSlated.nl

Apple Event a.s. 26 januari xe2x80x98Bevestigdxe2x80x99

31. dec, 2009

Het lijkt erop dat de geruchten toch echt uit gaan komen.

FOXNews.com claimt dat zij een bevestiging hebben gehad van een xe2x80x9cbron binnen Applexe2x80x9d dat het bedrijf zeker een event zal houden op 26 januari te San Francisco. volgens de bron zal het een GROOTS evenement worden welke gefocust zal zijn op mobiliteit, wat kan betekenen dat er een aankondiging gedaan zal worden over een nieuwe iPhone, iPod touch, of, zoals vele verwachten, de iSlate tablet.

a Financial Times report that Apple has scheduled a special media event for January 26th in San Francisco, Ixe2x80x99ve spoken to a source inside Apple who confirmed a xe2x80x9cbigxe2x80x9d event for January.While nothing official has been handed down from the notoriously tight-lipped company, my source took the Financial Times report one step further by saying this event will focus on the mobility space, meaning wexe2x80x99ll see something related to the iPhone/Touch product line.

Eerder deze week schreef voormalig Google China topman Kai-Fu Lee dat het zeker is dat er een op de iphone lijkent iPhone apparaat getoond zal worden (waarschijnlijk de iSlate) en dat deze komend jaar 10.000.000 keer over de toonbank zal gaan. Veel meer dan de meeste schattingen die tot nu toe gedaan werden. De prijs van het apperaat zal onder de 1000 dollar grens liggen en een scherm van 10.1xe2x80xb3 met Multi-touch mogelijkheid krijgen.



BN/De Stem

Van mijn gastcorrespondent Jack Gravemaker
ontving ik een aantal foto’s van BN/De Stem.
Foto’s die gemaakt zijn op plaatsen waar je als gewone burger
niet zo gemakkelijk komt.
De foto’s zijn gemaakt nadat het gebouw verbouwd werd
door er een glazen pui tegen aan te zetten.
Op dat moment werkte ik zelf al niet meer de De Stem.





De glazen pui van binnen af gezien met het logo van BN/De Stem.






Van buiten gezien.






Modern kantoorinterieur.






Het gebouw.






Nog een laatste keer de glazen pui.




Volgens de informatie in de foto’s zijn ze gemaakt in
oktober en november 2005.

Bezoeken 2009

Het was een goed jaar voor de Argusvlinder.
De driehonderd duizend pageviews werden net niet gehaald
maar we hadden afgelopen jaar veel meer bezoekers
dan vorig jaar.
Een overzicht:





Aantal pageviews tot en met gistermiddag 18:00 uur.






De details.






De kijkers komen uit de volgende landen.






De kijkers komen uit meer dan 100 landen. Hierbij de top 35 landen. Opmerkelijk zijn de nog bescheiden posities van landen als India (plaats 24), Brazilie (plaats 29) en China (plaats 33). Alles buiten de top 15 heeft een hoog toevalsgehalte.





Woord en Wapen

Nieuwe expositie in de Grote Kerk: te zien vanaf 15 januari 2010:
Expositie Woord en Wapen, in dienst van de Nassaus

In de lucht: 277 gereconstrueerde wapenborden
Op de grond: 220 digitaal ontsloten grafmonumenten.
In expositie: 170 unieke museumstukken

xc3xa9n het verhaal over 22 geestelijke en militaire dienaren van de Oranje-Nassaus.

In 2010 bestaat de Grote of Onze Lieve Vrouwe Kerk van Breda 600 jaar.

Expositiesamensteller Walter van de Garde crexc3xaberde
na een voorbereiding van twee jaar een tentoonstelling
die het verhaal vertelt van de Grote Kerk van Breda
in de protestantse constellatie van die tijd.

In de prachtige lichte wandelkerk,
die de Grote Kerk vandaag de dag nog steeds is,
wordt het interieur van de 17e en de 18e eeuw herschapen.
Met de mensen, die in die periode invloedrijk waren.
Niet alleen in de kerk,
maar ook op diverse andere terreinen van het geestelijke,
politieke, maatschappelijke en militaire leven van die tijd.
Met als verbindende factor hun relatie met de leden
van het koninklijk huis: de Oranje-Nassaus.

In dit kader werd ten minste 1 voorwerp uit Delft naar Breda gehaald.
Alleen kostte dat nogal wat inspanningen.
Daarover deed BN/De Stem op 29 december 2009 het volgendeartikel verschijnen:
















De schrijver van dit artikel is Ron Magielse.





En zo ziet het kanon er uit volgens het Legermuseum in Delft.





De laatste kunstvaria voor 2009


Andy Harper, Towards a new psychology, 2006.

Ik zou van deze stijl geen kamer vol moeten hebben.
Maar soms zijn ze erg geslaagd.
Hier betreft het een olieverf-werk maar je ziet deze stijl
ook veel in de videokunst.


Attributed to Giacomo Cozzarelli, Pieta with St. Giovanni and Maria Magdalena, the artist lived from 1453 – 1515.

We zwieren door de tijd vandaag
met een extra lange kunstvaria.
22 werken!
Waarvan slechts 2 van een en dezelfde kunstenaar zijn.
Dit werk is waarschijnlijk van Giacomo Cozzarelli.


Attributed to the Persephone Painter, Helen and Menelaos at the sack of Troye / Youth departing, 440 – 420 BCE.

Ook Wikipedia biedt niet veel als het er om gaat te achterhalen wie of wat
nu precies de Persephone Painter is:

The Persephone Painter, working from about 475 to the 425 BCE, is the pseudonym of an ancient Attic Greek vase-painter, named by Sir John Beazley after investigating a red-figure bell-krater vase of the artist’s work. This namepiece of the Persephone Painter currently resides at the Metropolitan Museum of Art in New York City. The subject matter includes a mythological scene of the return of Persephone from Hades.The Persephone Painter is known for his close relationship to the Achilles Painter, through whose workshop the Persephone Painter passed.There are currently 26 works attributed to the Persephone Painter and these include both large and small vases.

Het is duidelijk dat men in de oudheid zijn werk niet ondertekende.
Soms herkennen wetenschappers in een aantal anonieme werken
dezelfde maker.
Dan krijgt die maker vaak de naam van zijn ‘belangrijkste’ werk.
Hier gaat het om een Griekse vazenschilder.
Sir John Beazley heeft hem deze naam gegevennaar aanleiding van een scene op een van zijn werken:
de terugkeer van Persephone van de Hades (onderwereld).
Volgens de kenners is zijn werk verwant aan dat van de Achilles Painter.
Er wordt aangenomen dat de Persephone Painter les kreeg
in het atelier van de Achilles Painter.
Er schijnen 26 vazen, groot en klein, met beschilderingen van zijn hand
bekend te zijn.
De ‘sack of Troye’ staat in het Nederlands voor het verlies van de stad Troye.


Edward Hopper, Cap Cod morning, 1950.


Emil Nolde, Blumgarten, 1917.

Prachtig!
Maar met een heel triest verhaal van gestolen Nazi-kunst
dat pas dit jaar tot een oplossing is gekomen.


George Segal, Dumpster, 1994.

Deze moderne kunstenaar maakt in een museum vaak
driedimensionale replica’s van situaties uit het hedendaagse leven.
Hier een huisvuil verzamelpunt.
Mooie omschrijving voor vuildumpplaats.


Giovanni Francesco Barbieri (ook wel Guercino genoemd), David with Goliath’s Head, 1617.


Gustave Courbet, The gust of wind, 1865.

Een zucht van de wind.


Joao Castilho, naam van het werk bij mij niet bekend.

Ik ben niet zo’n liefhebber van mensen die foto’s
gaan bewerken met kleur of er een collage van maken.
In dit geval echter vind ik het heel geslaagd.


Joaquin Sorolla, Cosiendo la vela, 1896.

‘Cosiendo la vela’ betekent denk ik ‘het naaien van het zeil’.


Joe Feddersen, Stealth, 2006.


Lucian Freud, Double portrait, 1980 – 1990.


Lucio Fontana, Concetta spaziale, Sole in Piazza San Marco, 1961.


Maurice de Vlaminck, Tugboat on the Seine, Chatou, 1906.

Een duw- of trekboot op de Seine.


Mick Rock, Queen, 1974.


Pablo Picasso, Woman in a peplos, 1923.


Patrick Wilson, Pepper jelly (Slow food), 2009.

Op een tentoonstelling met de naam Slow Food,
dat verwijst naar een beweging in de kookkunst
die terug gaat op oorspronkelijke smaken en bereidingswijzes van eten.
Op die tentoonstelling hangt ook dit werk
waarmee men probeert de waardering voor abstracte kunst
een nieuwe impuls te geven.


The Nuremberg Mahzor, 1331.

Ook hier biedt Internet weer uitkomst (Reformatorisch Dagblad):

De Neurenberg Mahzor
Dit is een uit de middeleeuwen daterende codex (boek)
met de hand geschreven gedichten en gebeden
voor het hele Joodse jaar en de levenscyclus.
In het laboratorium is een halfjaar lang aan de restauratie gewerkt.
De Neurenberg Mahzor dateert uit augustus 1331.
De beschermheer, Jozua, de zoon van Isaak,
bestemde het boek oorspronkelijk voor particuliere studie
en gebruik in de synagoge.
Het 26 kilo wegende manuscript heeft zijn naam te danken
aan de stadsbibliotheek van Neurenberg,
waar het tot het begin van de negentiende eeuw bewaard werd.
Het boek is niet helemaal compleet.
Elf van de 528 bladen werden uit het boek getrokken
door waarschijnlijk soldaten van het napoleontische leger.
Van de missende bladen doken er honderd jaar later weer vijf op in Frankfurt.
Vier ervan werden in de jaren dertig van de vorige eeuw
gekocht door de Duits-Joodse zakenman,
uitgever en boekverzamelaar Salman Schocken.
In 1951 wist Schocken het hele boek in bezit te krijgen
in het kader van de naoorlogse restitutie van eigendommen
die in de Tweede Wereldoorlog verloren gingen.
Gedurende meer dan vijftig jaar verbleef het gebedenboek
in het Schocken Instituut in Jeruzalem.
Daar was het niet toegankelijk voor het publiek.
Nu wordt het getoond op een tentoonstelling.


Tullio Crali, Le forze della curva, 1930.


Vasily Kandinski, Dominant curve (Courbe dominante), april 1936.


Xavier Veilhan, The architects’ model, 2009.


Xavier Veilhan, The large carriage, 2009.


 

Tafelberg, Kaapstad, Zuid Afrika

Heel af en toe krijg ik werk toegezonden en die laat ik dan
op mijn weblog zien.
Al eerder ontving ik werk van Jack Gravemaker.
Hij is een soort gastcorrespondent voor deze web log.
Al een tijd geleden (eind september) stuurde hij me de volgende afbeelding.
Door drukke omstandigheden is er toen niets van gekomen
maar nu op de valreep van het nieuwe jaar, dan toch nog.





Jack Gravemakers, zie zijn toelichting hieronder.





Hier heeft U een tekening van mijn hand.
Dit was het strandje in Table Vieuw
MET ZICHT OP DE TAFELBERG
te Kaapstad, Zuid-Afrika.
Ongeveer 5 minuten van het huis van mijn ouders
(waar ik met mijn ouders in 1963 woonde).
En zoals U ziet komt hier de naam vandaan.
Het is eerst met potlood gemaakt
en toen met inkt en daarna met waterverf.
– Table Mountain South-Africa –


The big picture

Er is een web site met de naam The Big Picture.
Onregelmatig, maar steeds meerdere malen per maand,
zijn daar series foto’s te zien van een hele hoge kwaliteit.
Uit de series van afgelopen maanden koos ik een paar foto’s
uit een serie van National Geographic.
Deze zijn van verschillende fotografen.
Daarnaast enkele uit een serie gemaakt in India.
In Pushkar om precies te zijn.
Daar wordt jaarlijks een grote kamelenmarkt gehouden.
De zogenaamde Pushkar Fair of Pushkar Mela.
Daar maakte in oktober 2009 Kevin Frayer een serie foto’s.
Enkele zie je hieronder.


Cesare Naldi, Nazroo (de verzorger) and elephant Rajan.


Michael Johnson.


Mike Matas.


Peter Allinson.


Kevin Frayer, A camel herder, Pushkar Mela 2009.

Een kamelenherder.


Kevin Frayer, Contestant J.S. Chounan, Pushkar Mela 2009.

Deelnemer J.S. Chounan.
Op de markt wordt een wedstrijd gehouden voor de man
met de langste snor. Dit is een van de deelnemers.
Hij won met zijn snor van 3.25 meter.


Kevin Frayer, een dans.


 

Kunstvaria

Misschien de laatste kunstvaria van 2009,
hoewel dat nog niet helemaal zeker is.
Petroglieven uit Utah zijn sterk vertegenwoordigd.
Geniet!





Caspar David Friedrich, Evening landscape with two man, 1830 – 1835.






Johan Bartold Jongkind, Scene in maanlicht, 1866.






John Singer Sargent, The daughters of Edward Darley Boit, 1882.






Joseph Aderson, Point of view (detail).






Kim Chavez, The outlook.






Paul Cezanne, Mont Sainte Victoire seen from the Bibemus Quarry, circa 1897.






Unknown Anthropomorph petroglyph, Nine Mile Canyon, Utah.



Unknown, Long neck sheep, petroglyph, Nine Mile Canyon, Utah.






Unknown, Nine Mile Canyon, Utah, 12 december 2008.






Vincent van Gogh, Le Cafxc3xa9 de Nuit (The night cafxc3xa9), 1888.