Veel musea hebben tegenwoordig een ‘voorwerp van de dag’op hun website.Soms hele leuke, opvallende of gewoon erg mooie voorwerpen.Vandaag was het voor het Metropolitan Museum in New Yorkeen eenvoudige tegel.Wel een Romeinse tegel.
Romeinse muurschildering, waarschijnlijk van een graftombe. Uit 2de of 3de eeuw na Christus.
Een Romeinse tegel met een leuke, eenvoudige afbeelding van een vogel diezomaar lijkt weggevlogen uit de tuin van Getsemane.
Genaakt met BlackBerry, Breda, zonsopgang, 20/04/2011, kort voor 07:00 uur.
In de eerste hoofdstukken van De Begraafplaats van Praag
krijg je het er als lezer flink van langs.
Italianen zijn zus, Fransen zijn zo,
om nog maar niet te zwijgen van de Duitsers.
De ene stereotype struikelt over de volgende.
De meeste zijn niet vriendelijk.
Deze afbeeldingen gaan te ver. In ‘Kuifje in Congo’ is de witte man slim en zijn de Congolezen… Dat kan dus niet.
Dit is een beetje een uitstapje (of toch niet?).
Via het boek van Will Eisner
“The plot” the secret story of The Protocols of the elders of Zion
kwam ik een ander boek van Eisner tegen: Fagin the Jew.
In het Nederlands: ‘Fagin de Jood’.
Ik heb dit boek gekocht op Amazon.com.
Eisner begint zijn introductie van het boek
met zijn eigen succesverhalen: Spirit.
Een cartoon over een superheld waar een jonge ‘African American’
een rol in speelt.
Een karikatuur van een negroide Amerikaan.
Een geaccepteerd beeld in die tijd.
Maar stripboeken hebben nu eenmaal de neiging zaken wat eenvoudig voor te stellen: Sjors en Sjimmie als journalisten.
Bovendien was dit een mooie kans voor mij om een aantal van mijn oude stripboeken te tonen waar ik heel goede herinneringen aan heb. Sjors en Sjimmie bij de baanbrekers.
Sjors en Sjimmie en de tijger.
Sjors en Sjimmie naar de Pintoplaneet. Eat your heart out Mr. George Lucas. ‘Pintoplaneet’, kom er maar eens op.
Ook nu zie je stereotypen in amusementprogramma’s enz.
Nerds zijn relatiegestoord (The big bang theory),
zusters en dokters zijn in voor sex (Grey’s Anatomy),
Mensen met hoofddoekjes zijn verdacht (PVV), enz.
Ze zijn niet waar maar je ziet/hoort ze regelmatig.
George Cruikshank, Artful Dodger introducing Oliver to Fagin (1846).
David Lean, Still, Fagin learns Oliver Twist about picking pockets. Bijna hetzelfde beeld als de tekening hierboven. Kort na de eerste onmoeting leert Fagin Oliver Twist hoe hij zakken kan rollen.
Dezelfde scene, Will Eisner, Oliver Twist meets Fagin.
Later stelde Eisner zich zelf (geholpen door anderen)
de vraag of dat nu wel juist en nodig was.
Zo kwam hij uit bij een van de bekendste karikaturen van een jood: Fagin.
Fagin speelt een belangrijke rol in het boek Oliver Twist
van Charles Dickens en werd in de eerste uitgaven
vaak aangeduid met ‘de Jood’.
Dat dit beeld van Charles Dickens, zijn tekenaar George Cruikshank
en alle volgelingen volledig onjuist is,
toont Eisner in zijn graphic novel ‘Fagin The Jew’ aan.
Dit is Ben Kingsley in de meest recente versie van Oliver (2005).
Ik ben een liefhebber van de films van David Lean
en zijn bewerking van Oliver Twist met Alec Guinness is prachtig.
David Lean, Parish work house, Parochieel werkhuis.
George Cruikshank, Fagin in the condemned cell.
Sir Alec Guinness in Oliver Twist als Fagin.
Will Eisner, Fagin the Jew.
Goed het zijn misschien geen palmen maar het is wel erg mooi fris groen. Past dus prima bij Palmzondag!
Umberto Eco, interview in BN/De Stem, gepubliceerd op 09-04-2011, door Theo Hakkert.
Ik vind niet dat ik een masochist ben maar vind het wel leuk om het boek
van Umberto Eco als een soort van puzzel te beschouwen.
Deze keer geen puzzel waarbij je het woord moet raden.
Nee het eindresultaat, de tekst, die is er al.
Maar wat waren nu precies al de vragen die Eco al jaren hebben bezig gehouden.
Steeds weer stuit je op namen van mensen en plaatsen, van begrippen,
op omschrijvingen van gebeurtenissen die ik niet ken.
Dan wil ik daar meer van weten en ga op zoek.
Vaak vind je dan al snel een antwoord.
Achter sommige zaken blijkt dan een hele wereld te zitten.
Soms kom je er maar ten dele uit.
Dat is vandaag het geval.
Het gaat om het volgende zinsdeel:
“, die de twijfelachtige faam genoot in de achttiende eeuw het laboratorium te hebben geherbergd van drie bekende gifmengsters, die er op een dag door werden aangetroffen: gestikt in de dampen van de dodelijke stoffen die ze op hun fornuis destilleerden.”x9d
Dus er moet een plaats zijn, een straat, een huis,
in Parijs waar tussen 1700 en 1799
3 bekende gifmengsters, min of meer tegelijk zijn omgekomen.
De tekst staat op pagina 8 van De begraafplaats van Praag.
In een tijd dat men arsenicum op een dood lichaam
nog niet kon achterhalen en het verschil
tussen een gifmenger en apotheker nog heel klein was,
bestonden producten die bijvoorbeeld bekend stonden als “erfenispoeders”.
In Parijs werden vooral vrouwen beschuldigd van het vergiftigen
van mensen en van het aanverwante hekserij.
Mensen hielden zich bezig met x98Levenselixersx99
en zochten naar manieren om lood in goud te veranderen.
In dit verband vond ik de volgende informatie.
Marie Madeleine d’Aubray (beetje vreemd portret).
Marie Madeleine Marguerite d’Aubray,
Markiezin de Brinvilliers (22 juli 1630 – 17 juli 1676).
Deze markiezin was een Franse seriemoordenaar.
Ze spande samen met haar minnaar legerkapitein Godin de Sainte-Croix
om haar vader (Antonine Dreux d’Aubray) te vergiftigen in 1666
en twee van haar broers (Antoine d’Aubray en Francois d’Aubray) in 1670.
De reden was dat ze hun erfenis wilde.
Er gingen ook geruchten dat ze arme mensen vergiftigden
tijdens haar bezoek aan ziekenhuizen.
In 1675 vluchtte ze naar Luik in Belgie waar ze werd gearresteerd.
Ze werd gedwongen tot een bekentenis en ter door veroordeeld.
Op 17 juli 1676 werd ze met de waterproef gemarteld.
Daarbij werd ze gedwongen 16 pinten water te drinken.
Daarna werd ze onthoofd en haar lichaam werd verbrand op de brandstapel.
Markiezin de Brinvilliers ondergaat de waterproef.
Haar medestander Sainte-Croix was in 1672 een natuurlijke dood gestorven.
Het vermoeden bestaat dat ze het zogenaamde Tofana-gif gebruikte.
Het recept voor dit gif heeft ze gekregen van haar minnaar
Chevalier de Sainte Croix die het op zijn beurt geleerd had
van een Italiaanse gifmenger genaamd Exili.
De Sainte Croix en Exili hadden samen tijd doorgebracht in de Bastille.
De rechtszaak die tot haar veroordeling leidde
was het begin van een groot schandaal in Frankrijk
dat bekend staat als de Vergiftenaffairre (affaire de poissons)
waarbij vele Franse aristocraten werden beschuldigd van gifmenging en hekserij.
Dit schandaal speelde zich af tijdens de regeerperiode
van Lodewijk de veertiende en mensen in de directe kring
van de koning waren er bij betrokken.
Een van de beroemste gevallen is die van de vroedvrouw
Catherine Deshayes Monvoisin of La Voisin.
Ze werd in 1679 gearresteerd nadat ze was aangewezen
door een andere gifmengster.
La Voisin beschuldigde een aantal belangrijke mensen aan het hof,
waaronder de minnares van Lodewijk: Markiezin de Montespan.
Markiezin de Montespan oftewel Francois Athenais de Rochechouart de Mortemart.
La Voisin werd ter dood veroordeeld voor hekserij en vergiftiging.
Op 22 februari 1680 kwam ze op de brandstapel terecht.
Alles bij elkaar werden 34 mensen veroordeeld voor vergiftigingen of hekserij.
Deze informatie is interessant maar het speelt zich allemaal af
in de 17e eeuw.
Umberto Eco noemt duidelijk de 18e eeuw en het feit dat drie mensen,
min of meer tegelijk, omkomen bij de bereiding van de vergiften.
En daar kan ik niets over vinden. Wie helpt mij?
Waterproef.
Zou dat woord bestaan, Lenteskimmia?.
De Cul-de-sac d’Amboise was een oude straat in Parijs.Het is een van de straten die genoemd wordtin De begraafplaats van Praag van Umberto Eco (pagina 8).Al zoekende kwam ik een oude foto van deze straat tegen.Het geeft een goed beeld van de tijd en plaatswaar het begin van dit boek zich afspeelt.
Charles Marville, Cul-de-sac d’Amboise, 1865 – 1869, albumen print.
De fotograaf was een medewerker van Baron Haussmann dieeen aantal van de grote boulevards en parken liet aanleggen in Parijsdie de stad nu zo kenmerken, maar die kleine straten zoalsop de foto hierboven, lieten verdwijnen.In de straat bevindt zich een “Tapis-franc”.Geen idee wat dat is. Dus even opgezocht:xe2x80x9cplaatst waar de bandieten bijeenkomenxe2x80x9d
Op de achtergrond: ‘Kommt, iht Txc3xb6chter, helft mir klagen’St. Matthew PassionJohann Sebastian(Eisenach, 21 maart 1685 – Leipzig, 28 juli 1750)The Amsterdam Baroque Orchestra; Tom Koopman, ConductorHeel veel hoofden en veel foto’s vandaag.Maar zeker ook weer van heel verschillende culturen.Kunst op z’n breeeeeedst.
Abel Boulineau, Dax: Jeanne Dupary and washerwomen on the banks of the Adour River, 1906, gelatin silver printing-out-paper.Recent toegewezen aan deze tot dan toe onbekende Franse fotograaf.De foto’s werden in Toronto door een student onderzocht enbij het onderzoek kwam de maker aan het licht.
Alyson Shotz, Sine, 2011, yarn and pins on wall.
Blinky Palermo, Coney Island II, 1975, acrylic paint on aluminum, four parts.
Colossal head 5, Veracruz, Mexico, 1200 – 900 BC.Vandaag meerdere afbeeldinbgen van Mexicaanse voorwerpen.Dit is een groot beeld van een hoofd.
David Roberts, Hand-coloured copy of the six volume ‘The Holy Land’, owned by Sir Eldon Gorst, 1842 – 1849.Met de hand ingekleurde exemplaar van een set boekendie over het Heilige Land gaan.
Enrique Chagoya, Life is a dream and then you wake up, 1995, color monotype on handmade amate bark paper.Weer een hoofd.Als je goed kijkt zie je meer dan een hoofd.De titel is ook intrigerend:Het leven is een droom en dan wordt je wakker.
Ganesha, Cambodian, Angkor period, 1200, bronze.
Gustave Courbet, The gust of wind, circa 1865, oil on canvas.Deze Gustave Courbet was hier al eens eerder te zien volgens mij.De windvlaag.
Helen Levitt, New York, 1940, gelatin silver print.
Hellenistic gold and carnelian intaglio ring of Alexander The Great, circa 2nd – 1st century BC.Nog een hoofd. Dit maal in de vorm van een cameevan Alexander de Grote.
Henri Matisse, Seated woman – back turned to the open window, 1922.Nog een hoofd, met op de achtergrond de zee.Interessant kleurgebruik. Ook nu nog steeds.
Imperial court painting bannerman Cemcukjab, attributed to Ai Qimeng and Jin Tingbiao, 1760.De combinatie van tekst en afbeelding vind ik interessant.En in de Chinese kunst zie je dat erg vaak.Hier een prachtig voorbeeld.Zeer levensecht portret van de legeraanvoerder.Bannerman (officier) Cemcukjab was verantwoordelijk voor denoordelijke grens van China.
Detail van het portret van bannerman Cemcukjab dat gemaakt is aan het Chinese keizerlijke hof.
John Kirby, White wedding, 2006, oil on canvas.Twee hoofden, al was dat niet het enige waar de kunstenaarop uit was. De titel is: ‘Wit huwelijk’.
Kota Ezawa, Lennon, Sontag, Beuys, 2004.Twee heel bekende hoofden: John Lennon en Yoko Ono.Drie speeches een van Lennon, een van Sontag en een van Beuys.Ze zijn de inspiratiebron voor een ‘tekenfilm’ van Kota Ezawa.Het is hem te doen om de inhoud van de drie toespraken enom te zien of hij er iets nieuws, iets van hem, mee kan creeeren.
Laurence Stephen Lowry, The football match, 1949.
Loyset Lixc3xa9det, Pol Fruit amd Unknown, Gerard and Bertha find sustenance at a hermitage, written 1463 – 1465, illuminated 1467 – 1472, tempera, colors, gold leaf, gold paint, parchment, 8.3 MP 1.495, recto.Een soort Middeleeuws stripverhaal.De hoofdpersonen: Gerard en Bertha, staan hier drie maal afgebeeldin drie verschillende settings waar drie verschillende dingen gebeuren.
Meekyoung Shin, Ghost series – blue, 2010, soap.Op het eerste gezicht weer een set Chinese vazen.Maar in werkelijkheid zijn deze vazen gemaakt van zeep.
Monument 8, Twin I, Veracruz, Mexico, 1200 – 900 BC.
Offering 4, Group of standing figures and celts, Tabasco La Venta, Mexico, 900 – 400 BC.
Pierre-Auguste Renoir, Femme cueillant des fleurs, circa 1874, oil on canvas.Renoir kan zo zoetjes zijn dat het bijna kitsch wordt.Dat is hier niet het geval.Dit is een sterk schilderij
.
Roviana People, Portrait bust of a young man, 1870 – 1900, wood, paint shell, hair, Solomon Islands.Nog een hoofd. Maar wel heel bijzonder.Het is afkomstig van de Solomon Eilanden.
Samuel John Peploe, Still life with oranges & roses, 1920 – 1925.Twee werken vandaag van Peploe.
Samuel John Peploe, The coffee pot, 1905.
Simen Johan, Three bears.Drie koppen, van beren.Deze fotograaf, Simen Johan, probeert dieren te fotograferenmet de kwaliteit van National Geographic maar probeert tegelijkertijdde dieren in een situatie te plaatsen die bij de kijkereen gevoel van ongemak teweegbrengt.Vaak fotografeert hij opgezette dieren of dieren die net zijn doodgereden.Hier gaat het om drie prachtige beren die leven op een vuilnisbelt.Prachtige kleuren.
Tejo Remy, You canxe2x80x99t lay down your memories – chest of drawers, #45, circa 2000.
Tommaso Porlezza Della Porta, The prophet balaam, 1576 – 1578.Recent aangekocht door het Rijksmuseum in Amsterdam.
Walead Beshty, Three color curl (CMY Four Magnet)January 1st 2010, Fuji color crystal archive super type C.
Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.
Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.
De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.
Het tijdschrift: Archaeology Magazine
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.
Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.
Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.
Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.
Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.
Wij kennen Parijs van de brede boulevards en de grote parken.Die zijn aangelegd onder aanvoering van Napoleon III en Baron Haussmann.In zijn tijd, en ook daarna, roepen hun acties veelbewondering maar ook veel kritiek op.Even kort iets over Napoleon III:
|
Karel Lodewijk Napoleon Bonaparte (Parijs, 20 april 1808 – Chislehurst bij Londen, 9 januari 1873) was van 1848 tot 1852 president en daarna tot 1870 als Napoleon III keizer van Frankrijk. |
Op pagina 7 van ‘De begraafplaats van Praag’ van Umberto Ecowordt de stedenontwikkelaar Haussmann genoemd.In ‘het team’ van Haussmann zat ook een fotograaf: Charles MarvilleHij documenteerde het oude en nieuwe Parijs.Van hem hier drie foto’s bij een kort verhaal over Baron Haussmann.
Charles Marville, Rue de la Bucherie (Bxc3xbbcherie), 1860s.
|
Tijdens de heerschappij van Napoleon III werd Parijs grondig verbouwd door Georges-Eugxc3xa8ne Haussmann. Parijs was voordien een stad van smalle straatjes geweest, met slechts enkele brede “boulevards” (woord afgeleid van het Nederlandse “bolwerk”) op de plaats van de gesloopte 14e-eeuwse muren en grachten. Nu werden er ook andere straten tot “boulevard” verbreed, waarbij ook bochten werden afgesneden en vele duizenden huizen werden gesloopt. Het huidige stadsbeeld van de Parijse binnenstad dateert grotendeels uit deze periode. |
Charles Marville, Impasse des Bourdonnais, 1858 – 1878.
Charles Marville, Impasse Briard, 1858.
Op het web kwam ik een serie foto’s tegen van de
legendarische filmstad Cinecittaxa0.
De volgende drie foto’s zijn uit de serie die ik vond.
Een prachtige ode aan dit geheimzinnige en beroemde oord.
Gregory Crewdson, Untitled 08, 2009.
Frederico Fellini, Satyricon, 1969.
Gregory Crewdson, Untitled 15, 2009.
Een Twitterbericht waar dreiging van uit gaat (voorzet voor Van Dale).
Vandaag samen met mijn ouders naar
Museum Catharijneconvent geweest in Utrecht.
Dit museum heeft bij gelegenheid van het 20-jarig bestaan
van de staat Macedonie een tentoonstelling
met voornamelijk religieuze voorwerpen uit dat land.
Een groot deel daarvan wordt uitgemaakt door
een serie van 50 ikonen.
Ik ben geen kenner maar deze ikonen zien er weer heel anders uit
dan die uit Griekenland of Rusland.
Goede gelegenheid om eens te gaan kijken.
De folder.
Het toegangskaartje.
Binnenstad van Utrecht.
De Dom.
Moeder Gods Psychsostria (Redster van de zielen) en Christus Pantokrator (Albeheerser), midden 14e eeuw.
Koninklijke deuren met de verkondiging aan de Moeder Gods en de Koningen Salomo en David, Kerk van de Heilige Redder, Kucevise, Skopje, 1608.
Detail van de aankondiging.
Detail van de deuren met de koningen.
Ikonostasekruis met de gekruisigde Christus en kruisgetuigen, Michael Anagnosti Zograph, 1827.
Detail met Christus en op het uiteinde van het kruis het symbool van de evangelist Johannes.
Detail met in het houtsnijwerk de draak als teken van het kwaad en het portret van een van de kruisgetuigen. In dit geval Johannes de apostel.
Feestdagenrij van de ikonostase, de intocht van Christus in Jeruzalem, Palmzondag, uit het Atelier van David van Selenica, Kerk van de heilige Demetrius, Bitola, 1730 – 1739.
Rij met heiligen.
Uitstorting van de Heilige Geest, Pinksteren uit het Atelier van Jovan Teodor van Gramosta, Kerk van Johannes de Doper, Slepceklooster, circa 1535.
Gouden reliekhouder diptiek, 14e eeuw.
Koninklijke deuren met de drie Byzantijnse Kerkvaders en de heilige Athanasius, Kerk in Dolno Vodno, Skopje, begin 18e eeuw.
Detail met de koningen Salomo en David en de Aankondiging.
Detail van de aankondiging.
Aartsengel Michael, verderdiger van het Geloof, Nikolaaskerk, Struga, midden 16e eeuw.
Veertig martelaren van Sebaste, eerste kwart 17e eeuw.
Intrede van de Maria Gods in de tempel, 14e – 15e eeuw.
Detail.
Aardenwerken cultus object in de vorm van een moedergodin, Cerje-Govrlevo, vroeg midden-steentijd.
Detail met volgens mij kleurverschillen als gevolg van de restauratie.
Gouden oorhangers met negroide koppen, graftombe, Ohrid, 3e – 2e eeuw voor Christus.
Gouden armband met ramskoppen, graftombe 127, Ohrid, 4e eeuw voor Christus.
Ritueel gouden gezichtsmasker, graftombe 132, Ohrid, 5e eeuw voor Christus.
Rituele gouden handschoen met ring, graftombe 132, Ohrid, 5e eeuw voor Christus.
Ontslapen Moeder Gods met twee heilige bisschoppen, 15e eeuw.
Heilige Nikolaas, eind 14e eeuw.
Heilige Nikolaas, detail.
De foto die ik hier van maakte was bewogen. Op zich is dat wel toepasselijk omdat dit een van de weinige ikonen is met actie. De evangelist Matteus loopt hier en zijn gewaad valt dan ook ‘dynamisch’ om zijn benen. Evangelist Matteus, eind 13e – begin 14e eeuw, Nationaal Instituut en Museum Ohrid.
De zeven aportelen van de Slaven met de Heilige Erasmus van Lychnidos en Jovan Vladimir, Dico Krstevic, Tresonce, 1862.
Russisch-Orthodox ikoon: Moeder Gods aan Kazan, Moskou, eind 19e eeuw, Carl Faberge, hout tempera zilver goud briljanten roosdiamanten saffieren smaragden robijnen pareld en email. Het betreft hier de aankondiging van de tentoonstelling ‘Glans en Glorie’, kunst van de Russisch-orthodoxe kerk in het Hermitage
Umberto Eco, intervieww in BN/De Stem, gepubliceerd op 09-04-2011, door Theo Hakkert.
Umberto Eco, foto door Marcel Israel.
Het is lente, en hoe!.
De uitgave Grote Fotografen van de Volkskrant valt gelijk op.Het boek dat je vandaag bij de krant ‘krijgt’ is net zo grootals de krant zelf. Niet zo handig voor je boekenkast.Probleem met dergelijke series is dat de keuze van de20 ‘grote fotografen’ tamelijk willekeurig lijkt.Waarom wel Anton Corbijn en nietDith Pran,Annie Leibovitz,Irving Penn,Paul Strand,Andre Kertesz,Abelardo Morell,Ansel Adams,Richard Avedon,Martin Parr,Robert Mapplethorpe,William Fox Talbot,Yousuf Karsh,Diane Arbus,Edward Streichen, etc?En dan de kwaliteit van het geleverde werk?Ik heb het boek in de zon doorgenomen vandaar de settingvan de volgende foto’s.Dat levert dan wel een vervreemdend beeld op:stralende zon, oorlogsfoto’s.
Robert Capa, Omaha Beach, Normandie, 6 juni 1944, D-day.
Robert Capa, de prijs voor onze vrijheid.
De andere beroemde foto. Robert Capa, Cerro Muriano, Cordoba 1936, een Republikeins soldaat, Federico Borrel Garcia, sterft. Links Leon Trotski tijdens een toespraak in 1932.
Heel mooie foto. Maar de vetaling links is zwak. Robert Capa, Stalingrad 1947.De uitspraak volgens Wikiquote is:
“War is like an aging actress: more and more dangerous and less and less photogenic”
De vertaling moet dan volgens mij zoiets zijn als:Oorlog is als een ouder wordende actrice,steeds gevaarlijker en minder fotogeniek.In het boek wordt ‘een ouder wordende actrice’ als een ‘hij’ aangeduid.Op zijn minst slordig.
Robert Capa, Stalingrad 1947.De tegenstelling tussen het beeld van de dansende kring kinderen,op de voorgrond links, en de totale verwoesting op de achtergrond.Zowel in voorstelling als in kleur.
Mijn fotoprovider is Photobucket.Die mensen willen geen opslagplaats worden van pornoplaatjes.Dat begrijp ik.Maar in hun ambitie om hun site netjes te houdenslaan ze erg door zodat je meestal geen afbeeldingen van kunstwerkenop de site mag zetten waar iets van bloot op voorkomt.Onderstaande afbeelding staat al zo’n 12 uur op Photobucket.Misschien hebben ze de foto deze keer over het hoofd gezien.Vorige week heeft een vrouw in de Verenigde Statenonderstaand schilderij aangevallen.Gelukkig werd ze op tijd tegen gehouden dooreen andere museumbewaker.
Paul Gauguin, Two Tahitian women, 1899.
Officielke mededeling van de betrokken museums over het feit dat de aanslag plaatsvond en dat het schilderij geen schade heeft opgelopen.
Vaak oogstrelend was dit blad van het Rijksmuseum in Amsterdam, misschen wel oogverblindend. Een blad dat met prachtige thema’s: Puber in de 17e eeuw, Levensgenieten, Miss Holland, Hier is het paradijs, De geschiedenis van de gulp, Princessen, Grote minnaars, Bastaarden en Beest! Het is dan ook beestachtig dat deze uitgave gestopt is te bestaan.
Deze naar mijn gevoel soms iets te populaire Chinese kunstenaar wordt door de Chinese overheid de laatste tijd weer gevangen gezet. Ai Weiwei, Snake ceiling, 2009
Zelden slaat een kunstenaar zo de spijker op zijn kop. Dat gebeurde bijvoorbeeld op de Guernica maar ook hier. Joan Mirxc3xb3, May ’68, 1968 – 1973.
