Categorie archief: Vakantie

Op vakantie naar India

Posted on by

Wij gaan binnenkort naar India.
We kijken er al lang naar uit.
Deze keer gaat de reis naar Maharashtra.
Maar we vliegen eerst naar Hyderabad.

Bron van de afbeelding was het reismagazine: Azie.

Deze afbeelding toont in vogelvlucht de route (rode streep):
aankomst in Hyderabad (Andhra Pradesh) en we verlaten India via Mumbai.

Intussen kwam ik deze oude reisposter tegen.
Past prima bij onze reis.
Een beetje romantisch maar dat verwoordt ons uitzien naar de reis.

Het centraal afgebeelde monument is de Charminar.
In de toekomst hopelijk eigen fotox92s.
Nu een foto die bijna in de Efteling had kunnen worden gemaakt.

Lonely Planet: de top 10 steden die je moet bezoeken in 2013

Posted on by

Lonely Planet’s top 10 cities to visit in 2013
1. San Francisco, US
2. Amsterdam, Netherlands
3. Hyderabad, India
4. Derry/Londonderry, Northern Ireland
5. Beijing, China
6. Christchurch, New Zealand
7. Hobart, Australia
8. Montreal, Canada
9. Addis Ababa, Ethiopia
10. Puerto Iguazu, Argentina

Natuurlijk zijn Nederlanders heel blij met Amsterdam op plaats 2.
Maar voor mij is plaats 3 ook interessant.
Wij gaan binnenkort naar Hyderabad!

Europalia: India

Posted on by

Deze week ontving ik de officiële aankondiging van de volgende Europalia manifestatie.
De komende editie zal India centraal staan.
Voor iemand die al druk bezig is met zijn visum voor India
is dit natuurlijk extra leuk.
De geschiedenis leert dat de tentoonstellingen, voorstellingen
en andere activiteiten steeds weer erg de moeite waard zijn.
De manifestatie speelt zich af in Brussel en
de laatste jaren ook in andere steden van België.

Wie kan er nog zonder Facebook.
Ook de Europalia heeft een pagina over India.
Er staan twee filmpjes.
Een in het Frans (het blijven Belgen) maar ook
een erg leuke film (anderhalf uur) met de naam ‘Sita sings the blues’.
Los gebaseerd op het Hindoe epos de Ramayana.

Het epos wordt verteld door wajang poppen die
de twee hoofd verhaallijnen (een modern en antiek sprookje) aan elkaar praten.

Net als in andere Indiase films volgen er op gezette tijden liederen,
al dan niet ondersteund met zang.
Hier heeft de maakster (Nina Paley) gebruik gemaakt
van de jazz opnames van Annette Hanshaw (jaren 1920),
die prachtig passen in het verhaal.
De animatiefilm duurt alles bij elkaar meer dan een uur.
De beelden zijn prachtig, vaak komisch.

‘Sita Sings the Blues’ is based on the Hindu epic “The Ramayana”. Sita is a goddess separated from her beloved Lord and husband Rama. Nina Paley is an animator whose husband moves to India, then dumps her by email. Three hilarious shadow puppets narrate both ancient tragedy and modern comedy in this beautifully animated interpretation of the Ramayana. Set to the 1920’s jazz vocals of torch singer Annette Hanshaw, Sita Sings the Blues earns its tagline as “the Greatest Break-Up Story Ever Told.” It is written, directed, produced and animated by American artist Nina Paley.

Het volgende plaatjes heft niets met de Europalia te maken,
maar ik vond het eerder deze week
en ik moet het ergens kwijt.

Mona Lisa Rani.

Indiase Miniaturen

Posted on by

Afgelopen weken kwam ik een site tegen waar een bericht
was geplaatst over een boekje dat zich nu bevindt
in de Nationale Bibliotheek van Frankrijk.
Het gaat om een boekje met 24 bladzijden.
Op die pagina’s staan Indiase miniaturen.
Onbekend is wie de maker is en wanneer het boekje precies gemaakt is.
Soms zijn de miniaturen niet meer dan een schets, een aantal zijn
volledige illustraties.
Natuurlijk volgen hiewr een paar pagina’s.

Bibliothque Nationale de France, Departement estampes et photographie, FOL-OD-45A, 1615 – 1775.

Soms alleen de contouren.

Aurangzeb, 6th mughal emperor, Abul Muzaffar Muhiu ‘d-Din Muhammad.

Naast afbeeldingen van keizers en andere vooraanstaande figuren ook afbeeldingen van goden. Hier Durga.

Let op de leuke schoenen.

Dagje Delft, deel 2

Posted on by

Ik had nog meer foto’s gemaakt in de Nieuwe Kerk in Delft.
Vooral de ramen volgen nu.

In dit raam staat Willem van Oranje centraal.

Detail van het Baronie van Breda-raam.

Alle Koninklijke Oranjes op een raam.

Dit is een speciaal raam voor William and Mary.

Een detail van William and Mary.

Maar het zijn niet alleen ramen. Dit is een enorm standbeeld voor Willem George Frederik gemaakt door Canova.

.

Naast ’s Hertogenbosch staat Breda vermeld op dit raam.

Baronie van Breda.

Nogal een grote naam: Hugo de Groot. Je weet wel, van die boekenkist.

Gelezen: Universele reisgids voor moeilijke landen

Posted on by

Jelle Brandt Corstius: Universele reisgids voor moeilijke landen.

Jelle bewijst met zijn boek dat clichés altijd waar zijn.
Natuurlijk zijn de piramides van Gizeh spectaculair,
is Gran Canaria een prachtig eiland met heel vaak goed tot zeer goed weer,
maar is het ook leuk om ook andere dingen te gaan zien in een land
dan wat in de reisgids staat.
Vaak is ergens gaan zitten en rondkijken meer dan voldoende.

Tegelijk kunnen sommige mensen met hun kinderen maar twee weken per jaar
op vakantie en is dan een verblijf in een erg eenvoudige accomodatie
niet het meest voor de hand liggende.

De verhalen en tips in het boek zijn herkenbaar.
Ben je zelf al een paar keer naar een ‘moeilijk land’ geweest
dan heb je ze waarschijnlijk zelf al ontdekt.
Nu prettig samengebracht in een heel leesbaar boek.

Ajanta en Ellora: vakantiebestemmingen

Posted on by

Eens kijken wat de ‘Nouvelle Larousse Universel’ ons vertelt
over de plaatsen Ajanta en Ellora:

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 35.

Ajanta, village de l’Etat de Bombay (Inde). Temple Creuse dans le roc ouse trouvant de belles fresques d’inspiration boudhique (IV-VIIe siecle).

Ajanta, dorp in de staat van Bombay (India).
Tempel uitgehold in de rots waar prachtige fresco’s zijn met
Boeddhistische inspiratie (IV-VII eeuw).

Nouvelle Larousse Universel, Ajanta, deel 1 op pagina 621.

Ellora, localite de l’Inde (Hydrabad), sur le plateau du Decan (Inde centrale), celebre par le tombeau d’Aureng-Zeb et par ses grottes, ou sont construits plusieurs des temples souterrains.

Ellora, plaats in India (bij Hyderabad), op het plateau van de Deccan (Centraal-India),
bekend om het graf van Aurangzeb en grotten,
waar verschillende tempels werden gebouwd onder de grond.

Er is een groot verschil tussen de twee grotcomplexen.
Ajanta is Boeddhistisch en Ellora is veel meer een combinatie.
Waarbij Hindoeisme voorop gaat (17 grotten).
De grotten zijn op allelei manieren versierd.
Met afbeeldingen en met beelden.
Hier een voorbeeld van een beeld van Boeddha in grot 4 in Ajanta:

Mithuna

Posted on by

Vermoedelijk kwam deze afbeelding in het nieuws in verband met Valentijnsdag.
Toevallig (?) ook een voorwerp uit het Metropolitan Museum.

Loving couple (Mithuna), Eastern Ganga dynasty, 13th century, Orissa, India.

Volgens het museum:

A Hindu temple was often envisioned as the world’s central axis, in the form of a mountain inhabited by a god. The temple itself was therefore worshipped. This was done by circumambulation (walking around the exterior, in this case in a counterclockwise direction) and by viewing its small inner sanctum. The outside of the temple was usually covered with myriad reliefs: some portrayed aspects of the god within or related deities; others represented the mountain’s mythological inhabitants. From early times, iconic representations of deities and holy figures were augmented by auspicious images, such as beautiful women, musicians, and loving couples (mithunas).

Een Hindoetempel werd vaak verbeeld als de centrale as van de wereld. In de vorm van een berg, bewoond door een god. De tempel zelf werd aanbeden. Dit werd gedaan door aan de buitenkant van de tempel, tegen de wijzers van de klok in, in processie rond te gaan en door het heilige der heiligen in de tempel te bekijken. De buitenkant van de tempel was vaak bedekt met een kluwe aan reliefen: sommige verbeelden verschillende aspecten van de godheid of de aan de godheid verwante goden. Andere reliefen verbeelden de goddelijke en mythische bewoners van de berg. Vaak werden de heilige figuren geplaats tussen mooie vrouwen, muzikanten en liefdeskoppels.

Sicilixeb 1993: de Etna

Posted on by

Tijdens ons bezoek aan Sicilixeb in 1993 bezochten we
voor het eerst een vulkaan.
Sindsdien zijn we al verschillende vormen van vulkanisme tegengekomen
maar de Etna was nieuw voor ons.
De naam heeft voor Bredanaars altijd een dubbele betekenis.
In Breda stond immers ‘De Etna’, de fabriek waarin fornuizen
en dergelijke werden gemaakt. Gehuisvest in een groot gebouw
aan de Tramsingel, tegenover de Kwatta.

Hier de laatste reeks ingescande, gedigitaliseerde dia’s
van onze vakantie op Sicilixeb.

Het begin van de kabelbaan naar de top.

Het einde van het rolletje. Leg dat tegenwoordig nog maar eens uit wat dat nu precies is.

Op dit gebouw staat net onder het bovenste raam aangegeven hoe hoog de lavastroom kwam bij de uitbarsting van april 1983.

Fin qui la lava del l’Etna 9-4-1983 (Op 9-4-1983 kwam de lava van de Etna tot hier).

Sicilixeb 1993: deel 2

Posted on by

Het reisgidsje dat we in 1993 gebruikt hebben, staat nog in de boekenkast.
In de inhoudsopgave zijn de plaatsen gemarkeerd waarvan ik aanneem
dat we ze met de auto bezocht hebben tijdens onze fly en drive.
Palermo, Enna, Piazza Armerina, Selinunte, Segesta, Ragusa, Noto,
Messina, Taormina, Giardini Naxos en Catania.

Twee bezoeken springen er uit: Agrigento en Villa Romana del Casale.
Twee World Heritage sites: de tempels in Agrigento en
de Romeinse villa met de prachtige mozaieken.

Een tweede reeks met dia’s. Ook nu 44 afbeeldingen.
Maar de eerste hebben niet zoveel met Sicilixeb te maken.
Als ik de dia’s inscan dan kun je kiezen on de film
in te lezen als negatief, dia of in puur zwart/wit.
Dat kan een leuk effect hebben:

Als negatief.

Als dia.

Laten we de draad weer oppakken:

Ik vermoed dat dit Piazza Armerina is. Maar indien iemand de dias beter kan plaatsen hoor ik dat natuurlijk graag.

Deze en de volgende foto geven een beeld van de overkapping die over de archeologische vindplaats Villa Romana del Casala is gebouwd. Onder de overkapping ligt het vol met mozaieken. De bekendste zijn misschien wel de bikinimeisjes.

Wikipedia:

De Villa Romana del Casale is een Romeinse villa uit circa 300 na Chr. De villa bevindt zich op het eiland Sicilixeb, dichtbij de plaats Piazza Armerina (Centraal-Sicilixeb). Ze is vooral bekend vanwege de vele, zeer goed bewaard gebleven vloermozaxefeken met onder andere jachttaferelen, goden- en heldensagen en de zogenaamde bikinimeisjes.

Dit is het gezicht op de overkapping van buitenaf.

Piazza Armerina?

Ik vermoed dat dit Agrigento is.

Een omgevallen zuil.

Sicilie 1993

Posted on by

In 1993 zijn we op vakantie geweest in Sicilixeb.
We hebben met de auto een rondrit gemaakt over het eiland.
Volgens mij was dit nog een reis die we geboekt hebben
bij het reisbureau van V&D.

Vandaag weer zo’n 50 dia’s ingescand en omgezet naar foto’s.
Ik heb nog een heel reservoir.
Op mijn bureau staan diadozen met Turkije (1993), Joegoslavie (1989),
New York (1994), Marokko (1994) en Sicilie.

Sicilie is een prachtig eiland.
Ik ga er even van uit dat het niet fundamenteel veranderd is.
Al weet ik dat natuurlijk niet.
De natuur, de antieke en middeleeuwse gebouwen en het eten
niet te vergeten. Maar van het eten heb ik geen dia’s.

De route kan ik misschien nog achterhalen uit mijn dagboekje.
We vertrokken op 8 mei 1993, van Amsterdam naar Catania.
De eerste foto moet een beeld uit het hotel zijn:
Hotel Ramada in Giardini Naxos.
Maar ik weet niet zeker of dat de volgende foto is:

Vandaar gingen we naar Taormina en Messina.
Dan via Cefalu naar Palermo.
Daar stopt mijn dagboekje.
Soms valt het niet mee om het goed bij te houden.
De foto’s zullen het werk moeten doen, vrees ik.

Wat ik me herinner, en niet alleen van Sicilie,
is dat de Grieks/Romeinse theaters steeds op de meest prachtige locaties liggen.

Dat kan van de voetbalstadions van tegenwoordig niet gezegd worden.

Om je een gevoel te geven van de grootte van sommige van de tempels.

Foto’s zoals de laatste twee zijn foto’s die je alleen maar in Italie kunt maken.

Volgens Wikipedia:

Het Koninkrijk Sicilie was een staat die bestond in het zuiden van Italie van zijn oprichting door Rogier II van Sicilie in 1130 tot 1816. Het was een opvolgende staat van het Graafschap Sicilie, dat was opgericht in 1071 tijdens de verovering van Zuid-Italie door de Normandiers.

Sicilie werd tot 1409 geregeerd als een onafhankelijk koninkrijk, waar familieleden van de koningen van Aragon aan het hoofd stonden. In 1409 werd Sicilie bij de Kroon van Aragon gevoegd. Het Koninkrijk Napels werd bestuurd door leden van het Huis Plantagenet. De beide gebieden werden in 1443 samengevoegd door Alfons V van Aragon. Na zijn dood scheidde Alfons de gebieden echter weer. Napels kwam in handen van zijn zoon Ferdinand I van Napels, die van 1459 tot 1494 zou regering. Aragon en Sicilie gingen over naar Alfons’ broer, Johan II van Aragon. Tussen 1494 en 1503 probeerden de Franse koningen Karel VIII en Lodewijk XII, erfgenamen van het huis Plantagenet, Napels terug te veroveren.

De titel Koning van Sicilie werd tot 1516 gevoerd door de koningen van Aragon. Tot 1707 werd de titel gevoerd door de koningen van Spanje, die een onderkoning benoemden. Tussen 1707 en 1735 waren de keizers van het Heilige Roomse Rijk dragers van de titel Koning van Sicilie. In 1735 werd Napels aangevallen door hertog Karel van Parma, later Karel III van Spanje en Karel VII van Napels en Sicilie. Zijn nakomelingen regeerden in het koninkrijk tot de Italiaanse eenwording in 1861. Tussen 1816 en 1861 waren de koninkrijken van Napels en Sicilie verenigd onder de naam Koninkrijk der Beide Sicilien.

Het gevolg is dat je in Sicilie zowel Griekse, Romeinse, Normandische, Middeleeuwse en
hedendaagse gebouwen (of restanten daarvan) kunt zien.
Zeker in Palermo.

In mijn dagboekje staat: Foto 16, Martin Kers: boot + zee.

En een beetje saaie foto om mee af te sluiten.

Nogmaals India 1995

Posted on by

De volgende reeks dia’s van India uit 1995
gaan met name over Nawalgarh en Bikaner.
Nawalgarh is bekend door de Haveli’s:
prachtig versierde particuliere huizen.
In de serie foto’s van Bikaner komen de koninklijke grafmonumenten
Devi Kund aan de orde. Een complex graven in die typische Indiase stijl
die bij ons een sprookjesgevoel opwekt.

Detail van een schildering op/in een Haveli. Compleet met stoomtrein.

____________________________________________________________

Podar gate in Nawalgarh.

____________________________________________________________

Ik vermoed dat ik toen dacht dat het hier om veel modernere architectuur ging dan het meeste wat we toen te zien kregen.

____________________________________________________________

Bikaner is kamelenland.

____________________________________________________________

Hier is de eekhoorn de hoofdrolspeler.

____________________________________________________________

Ik heb geen idee meer wat dit is. Misschien de binnenkant van de koepel op de volgende foto?

____________________________________________________________

Een reisgenoot die heel veel aandacht trok onder andere vanwege zijn blonde krullen. en Niet te vergeten de lengte van zijn haar.

____________________________________________________________

De bloem van de bananenboom.

____________________________________________________________

De Heilige Koe.

____________________________________________________________

Veel bestrating zag je toen nog niet in dit deel van India. Dat zal inmiddels wel veel veranderd zijn.

____________________________________________________________

Kamelengebied.

____________________________________________________________

Bikaner, The Royal Cenotaphs Devi Kund.

Devi Kund is de plaats waar de grafmomnumenten staan.
Het is een soort grote vijver met daarbij een plaats
waar de lichamen van overledenen worden verbrand.

____________________________________________________________

India 1995

Posted on by

In de tijd dat ik nog geen digitale foto’s maakte,
maakte ik dia’s.
Vandaag de dag kijk je daar niet meer naar.
Dat is jammer want we hebben toen een aantal leuke reizen gemaakt.
Net voor onze vakantie, eind vorig jaar,
zag ik een aanbieding bij een grootwarenhuis voor een product
met de naam SLIDES2PC.
Dat wil ik wel eens proberen.

Vanmiddag hebben we het apparaat opgehaald en hebben we het uitgepakt
en uitgeprobeerd.
Hier volgen de eerste resultaten.

Ik heb al wel gemerkt dat ik moet letten op de helderheid
en de kleurbalans.
Mijn eerste reactie is dat de foto’s die gemaakt worden
niet echt scherp zijn.
Dat kan liggen aan mijn fotokunsten (het fototoestel moest toen
nog handmatig scherp gesteld worden) of aan het scanapparaat.

Je moet de dia wel correct in het apparaat leggen anders valt een deel van de dia weg.

De route vanaf Delhi, door Rajasthan, Jodpur, Udaipur en Jaipur, ging via Varanasi naar Nepal. Aangegeven met revetten.

Ons vliegtuig.

De bouwvakkers achter ons hotel.

Het Rode Fort in Delhi.

De zijkant van het fort dat grenst aan de stad.

Bruidegom?

Een riksjarijder op blote voeten.

De Jama Mashjid.

Onderweg naar een klein paleis buiten Delhi.

Een tukttuk met Lord Ganesha.

Dezelfde dia maar dan met andere settings.

En nogmaals

De toegangspoort tot de Haveli.

Cabo Verde: voorbereidingen weblog

Posted on by

Zoals meestal gaan er een aantal blogs volgen
over een recente vakantie. In dit geval naar Cabo Verde, Kaapverdixeb.
Ik ben nu druk bezig alle verzamelde documenten te sorteren
en vast te leggen om ze hier te kunnen presenteren.
Dat kost een paar dagen.
Als voorbereiding heb ik eerst een achtergrond gemaakt
waarop ik de bonnetjes, tickets etc kan wegleggen voor inscannen/fotograferen.

En mijn logboekje ziet er dan als volgt uit:

De tekst, afbeelding en kleuren zijn afkomstig
van het reisbureau via wie we de vluchten en hotels geboekt hebben.
Ik vermoed dat zij de kleuren van de oude vlag
van Cabo Verde hebben afgeleid:

Vlag van Kaapverdie van voor 1992.

De huidige vlag, van de jonge, vrije natie, is de volgende:

Kaapverdische eilanden / Cabo Verde

Posted on by

De afgelopen twee weken zijn we op vakantie geweest
naar de Kaapverdische eilanden of Cabo Verde
zoals de bewoners het zelf noemen.

Kaapverdixeb is een eilandengroep in de Atlantische Oceaan
aan de westkant van Afrika.
Ze liggen tussen Kreeftskeerkring en de evenaar;
op het noordelijk halfrond dus.

We verbleven in drie plaatsen op twee eilanden:
Cidade Velha op Santiago,
Sao Filipe op Fogo en
Tarrafal op Santiago.

Een eerste selectie van mijn foto’s volgt hier.

Grijskopijsvogel (King fisher of Halcyon leucocephala). De eerste foto van de vakantie.

____________________________________________________________

Versgevangen vis direct schoonmaken.

____________________________________________________________

Ribeira Grande (Cidade Velha, Santiago).

____________________________________________________________

Zomaar een mooi versierd huis in Cidade Velha.

____________________________________________________________

De bloemstengel buigt helemaal door als gevolg van het gewicht van deze grote vlinder.

____________________________________________________________

Riet in de Ribeira Grande.

____________________________________________________________

Sommjige deuren en huizen hebben wat verf nodig.

____________________________________________________________

Muur van het terrein vanxa0het telefoonbedrijf in Praia.

____________________________________________________________

Chinees aardenwerk, afkomstig van schip de ‘Leijmuiden’. Een VOC-schip dat in 1770 verging voor de kust van Boas Vista. Dit is een van de voorwerpen van vergane schepen voor de kusten van Kaapverdixeb die te zien zijn in het uitstekende museum: The Research and Cultural Patrimony Institute of Centro de Restauraxe7xe3o e Museologia. Het museum is een schat op zich.

____________________________________________________________

Sxe3o Filipe, grootste plaats op het vulkaaneiland Fogo.

____________________________________________________________

Het zwarte vulkaanstrand van Sxe3o Filipe.

____________________________________________________________

Ponto do Salina.

____________________________________________________________

Zomaar wat bloemen.

____________________________________________________________

Cachupa, het nationaal gerecht.

____________________________________________________________

De eilanden kennen veel bouwactiviteiten en daarom tref je overal bouwmaterialen aan.

____________________________________________________________

Pico de Fogo.

____________________________________________________________

De savanne van Fogo.

____________________________________________________________

Het krulspeldenmarktje.

____________________________________________________________

Cesxe1ria xc9vora, stem van Cabo Verde.

____________________________________________________________

Bob Marley nog steeds populair zoals bijvoorbeeld blijkt uit de kleuren van deze garagedeur gemaakt uit het metaal van olievaten (onder andere groen, geel en rood).

____________________________________________________________

Nieuwjaarsdag, muziek op straat in Sxe3o Filipe.

____________________________________________________________

Poort van het concentratiekamp Tarrafal op Santiago.

____________________________________________________________

Baia Verde (Groene Baai).

____________________________________________________________

Op het strand bij de vissersassociatie: of je nog vis wil?.

____________________________________________________________

Die geel/grijze vis was wel 75 tot 80 centimeter lang!

____________________________________________________________

India, Ahmedabad, Vav, Stepwell

Posted on by

Vandaag kwam ik een paar mooie foto’s tegen van Dhr. Saman S. Patel.
in een Amerikaans tijdschrift voor archeologie.
Het waren foto’s van een ‘stepwell’ (of vav of baolis).
De naam is afhankelijk van de taal die in de streek gesproken wordt.
Een stepwell is een grote, diepe waterput waarbij je
via trappen van het hete, zonverlichte aardoppervlak,
kunt afdalen naar het koele waterniveau, diep in de grond.
De trappen en de muren zijn vaak rijk versierd.

Zelf hebben we in november 2007 stepwells bezocht in India.
Ik krijg bij het zien van de foto’s, gelijk heimwee.

De foto’s die ik hier laat zien zijn van de
Rudabai Vav in de plaats Adelaj in de staat Gujarat in India.
Rudabai is de naam van de koningin die deze put liet aanleggen in 1499.


Het tijdschrift: Archaeology Magazine

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Rudabai Vav, Adalaj, Gujarat, foto gemaakt door Saman S. Patel.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Deze foto is gemaakt in 2008, de maker is onbekend, De foto komt van Flickr.

Zelf heb ik ook foto’s gemaakt van de stepwells die wij bezochten.
Je kunt die terugvinden in de volgende logs:
Gujarat, 8 november 2007, Amrutvarshini Vav.
Gujarat, 7 november 2007, Adalaj.
Gujarat, 6 november 2007, Modhera en de Ranki vav.
Gujarat, 31 oktober 2007, Adi Kadi Vav.

China reisverslag / travelogue 79

Posted on by

Nog snel even langs het centrale plein van Shenyang
en dan via een grote winkelstraat met blinkende winkels
en een minder blinkende schoenmaker naar het
Fangyuan Mansion.
Het is overigens 7 oktober 2009.
Fangyuan Mansion is een groot gebouw in Shenyang, bijna 100 meter hoog.
In het business district.
Naast een busstation.
Het lijkt op de oude Chinese munten.
Dus laat ik daar eens beginnen.

Deze set replica van oude Chinese munten kocht ik later op de dag. De ronde munten hebben in het midden een vierkant gat. Dat zie je ook terug in het Fangyuan Mansion.

Maar eerst nemen we afscheid van Mao.

Shenyang is een grote stad maar niet alles glimt en schittert. Niet anders dus dan bij ons in het westen.

Een winkelstraat. Deze straat heeft midden op het voetgangersdomein stands staan waar vooral huwelijksreportages worden getoond en verkocht. In een wereld waarin je maar 1 kind hebt is waarschijnlijk een huwelijk een nog groter feest dan in een wereld waarin mensen meerdere huwelijken in hun leven sluiten of juist helemaal geen.

Veel reclame, af en toe mondkapjes, veel verkeer.

Dan een warenhuis met waterpartijen, glazen liften, veel kleuren, veel mensen en veel westerse merken.

Hier wordt druk gesproken over een bruidsreportage.

Volledige stand van: Landscape Concept Wedding Photograph. Of zou dat niet de naam zijn van het bedrijf?

Bouwen doet men overal. Dit is een heel veelvoorkomend beeld in China.

Fangyuan Mansion van opzij. Links op de voorgrond de ingang van het busstation.

Deze gebouwen zijn zelfs nog hoger.

We zijn naar binnen gegaan. We wilden in het vierkante gat een kijkje nemen en misschien heb je er een mooi uitzicht. Het gebouw is natuurlijk niet voor toeristen dus van een uitzicht was geen sprake. Hier mijn chauffeur die het interieur eens in zich opneemt.

De naam: Fangyuan Mansion.

een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt

Posted on by

In het voorwoord van het boek ‘Denken over kunst’
(A. A. Van den Braembussche) wordt mijn aandacht getrokken
naar het zinsdeel dat de titel is van dit logje:
‘een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt’.

De schrijver geeft in de eerste regels van het voorwoord aan
dat mensen heel gemakkelijk en snel een esthetisch oordeel vellen
over heel gewone dingen.
In de tekst noemt hij: ‘een stoel, een theeservies,een zonsondergang en
een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt’.

Aanleiding om met deze tekst eens op zoek te gaan op het internet.
Ik stuitte op een aantal heel uiteenlopende teksten
en die laat ik in een korte serie op mijn weblog passeren.
Vandaag het laatste deel.
Hier vallen alle stukjes op zijn plaats.
Ik kwam een verhaal tegen over St. Franciscus dat ik niet eerder gehoord of gelezen had: De maan in het water.

De maan in het water.
Franciscus was met een broeder onderweg naar een kluizenarij.
Hij was niet vrolijk en sjokte maar wat voort.
Hij had zorgen om zijn broederschap, maar ook om zijn eigen leven.
Volgde hij de weg van zijn Heer?
Het begon donker te worden, maar de kluizenarij was nog ver.
Gelukkig was het volle maan en konden zij verder gaan.
Ze komen langs een put.
Franciscus blijft staan, buigt zich voorover en kijkt in het stille water.
Hij wordt stil.
De maan weerspiegelt zich in het donkere water.
Hij klaart op, ze vervolgen hun weg; dan begint hij te zingen.
Hij jubelt het uit.
De broeder vraagt waarom hij plotseling zo vrolijk is.
Franciscus zegt: “Zag je dan niet wat ik zag in de diepe put?”
“Ik vermoed dat u de maan zag”, antwoordde de broeder.
“Ik zag in het licht van de maan het gezicht van onze zuster Clara.
“Clara, de lichtende, herinnert hem aan de bron van het levende water.
En Franciscus bruist weer van levenslust.

Herkomst onbekend

Ik vond dit verhaal op de volgende sites:Hans Sevenhoven, Duiven, Nederland
en hier Hans Sevenhoven, Franciscusverhalen
Ik denk niet dat iedereen gelijk zal warmlopen van de redenering:
“Ik zag in het licht van de maan het gezicht van onze zuster Clara.”
Daarvoor moet je wat meer van St. Franciscus en zijn geschiedenis weten.
Nu wil het toeval dat ik in 2007 in Milaan was (daarom
zijn alle foto’s in deze serie foto’s uit Milaan)
waar we een wandeling maakten.
Daar zagen we een fontein die ik pas nu echt kan plaatsen
nadat ik bovenstaand verhaal las.

Hier zie je Franciscus die zich tussen en over de bloemen heen naar de fontein buigt.

De maan heb ik in de fontein niet gezien maar wellicht moet ik deze plaats nog eens op een avond bezoeken. Wel zijn er nog een aantal duiven van de partij

Dit verhaal is de laatste van een korte serie onder de titel:
een zonnebloem die als een monnik in de wind vooroverbuigt
De vorige delen zijn hier te vinden:
Deel 1: 6 september 2010
Deel 2: 22 september 2010
Deel 3: 3 oktober 2010
Deel 4: 30 oktober 2010

New Zealand

Posted on by

Toevallig?
Toeval bestaat niet.

Gisteravond kregen we onze Loney Planet terug van Nieuw Zeeland.
Dit is de editie uit 1996.




Lonely Planet, New Zealand.




Eigenlijk waren alle vakanties die we gedaan hebben erg leuk.
Er is een uitzondering: Nieuw Zeeland.
Iedereen roemt de natuur maar ik voelde me een beetje in Madurodam.
Het is er allemaal: duinen, fjorden, bergen, heuvels, stranden, steden,
grotten, rivieren, vulkanische verschijnselen, bos.
Maar allemaal klein.

Het ademde de sfeer uit van de jaren 50 en 60.
We verbleven in een hotel in dezelfde kamer waar
koniging Elisabeth van Engeland ook eens geslapen had.
Een kleine groezelige kamer aan de voorkant van het hotel.
De voorzieningen in de kamer waren minimaal.

Veel schapen, weinig mensen.
Het was er niet warm (17 graden, midden in de zomer).
Het eten was er matig (Engels).

Misschien hadden we niet zo kort na onze eerste reis naar India
naar Nieuw Zeeland moeten gaan.

De enige uitzondering was een bezoek aan de Milford Sound.
Een 22 kilometer lange fjord.
Een prachtige gebied waar we met een boot gevaren hebben.
Het regende, was koud, het waaide hard, en bijna iedereen ging benedendeks.
Op dek vond ik het heerlijk.

Het beeld van de kaft past goed bij een
van mijn andere herinneringen van deze reis.
We waren Christchurch waar het erg duur was.
Daar waren heel veel Aziatische toeristen.
Zoveel dat in de winkels in de stad Japanse meisjes de toeristen hielpen
die voornamelijk uit Japan kwamen.

Vanuit Christchurch gingen we naar een plaats waar je met een hangglider
de heuvel af kon gaan. Net als op de omslagfoto.
Voor toeristen is Christchurch niet echt aantrekkelijk.
De opbouw/herbouw van de stad na de beving van afgelopen maand
zal nog niet meevallen.