28/10/07: DWARKA
AM EXCURSION TO BET DWARKA
TO SEE THE HOUSE OF LORD KRISHNA
WHICH HE USED TO STAY AND ALSO VISIT NAGESWEAR TEMPLE.
OVER NIGHT HOTEL DWARKA RESIDENCY / DWARKA.

28/10/2007 Zondag





We zijn op de boot naar Bet Dwarka.
5 Roepee per persoon per tocht.
Onderweg naar de ferry rij je op een soort landtong.
Water aan beide zijdes (al zie je dat niet).
Aan de ene kant van de weg de spoorlijn, aan de andere kant de electriciteitskabels.
Daar zitten allerlei vogels.
Onder andere kingfishers en die kleine zwarte vogels met hun lange,
Aan het eind gespleten staarten.







De boottocht is voor een niet-Hindoe zoals ik,
samen met de toeristen/pelgrimsmarkt voor de tempel het leukst.



Het boekje dat hier te koop werd aangeboden,
had ik zelf via het internet al eerder in India gekocht.
Leuk om het hier op de markt tegen te komen.









Het Boek xe2x80x98Gujaratxe2x80x99 van India Guide zegt dat de tocht 5 roepee kost.
Enkeltje.
Wij betalen voor heen en terug uiteindelijk 15 roepee pp.
Om 11:15 uur zou boot 1, de boot waarop we heen gevaren zijn,
weer vertrekken.

Toen we weer terug wilden moesten we in de boot wachten.
De zon was inmiddels al erg heet geworden.
Maar ook de kade was er geen beschutting tegen de zon.



Het wachten was uiteindelijk op een heel moderne Indiase familie.
Toen die er waren vertrokken we.
Gelukkig duurt het niet veel langer want in de boot, vol in de zon,
is het erg heet.

Onderweg naar en van Bet Dwarka kom je langs een enorm
chemisch complex en een hele reeks visdrogerijen.
Het ruikt er natuurlijk behoorlijk naar vis.

We rusten even in het hotel, gaan rond 14:00 uur eten.
Er is een bus of zo aangekomen.
Of we op de kamer willen eten.
Waarom ook niet.
De restanten buiten de kamer gezet.



Wandelen.
Erg warm.
We zijn de stad langs de andere kant ingelopen.
Vanuit Bet Dwarka als het ware.



Deze paauweveer kregen we van een man die voor de grote tempel zat.
“Brengt geluk”, zei hij.

Daar zijn veel hotels en eetgelegenheden.
Ik kreeg nog een kaartje.





Deze hotels richten zich met name op de Indiase pelgrims
die er waarschijnlijk altijd zijn.
Vandaag in ieder geval.



Zomaar een voertuig tegen de muur in Dwarka.





Naast oude tempels tref je er ook moderne godsdienstige centra aan.
Deze moderne tempel (Swaminarayan tempel) heeft toevallig
een grote bijeenkomst.







Prachtige kleuren.







Gompti ghat.

Nu zitten we op het dak van ons hotel.
Daar waar het jonge personeel xe2x80x99s nachts slaapt.
Even opdrogen.

Het is er zo warm dat je van een korte wandeling al doornat
van het zweet bent.
Dan hebben we nog een bezoek voor ons.















In de tempel wordt je geleid langs de vele kraampjes
waar offergaven te koop zijn in allerlei maten en soorten.
Het doel van de pelgrims is een lingam.
Voor een deel van de pelgrims is het beeld ook een bezoek waard.



Dat bezoek was aan de tempel waar bovenstaande foto’s zijn gemaakt.
Deze tempel heet Nageshwar Mahadev.
Opvallend is het 26 meter hoge beeld van Shiva.









De dag eindigd op het dak van ons hotel.
De zon gaat prachtig onder en de mensen zoeken langs de weg
waar ook het hotel aan ligt vervoer om naar huis te gaan.
Lokale mensen proberen met een van de vele vrachtauto’s
mee terug te rijden.
De chauffeurs verdienen op deze manier nog wat extra geld bij.
Voor ons was het de kans om de mensen te fotograferen
en er een praatje mee proberen te maken.
Deze mensen spraken echter geen Engels dus communiceren
was vrijwel onmogelijk.
De portier van het hotel hielp wel.
Maar om nu uit te leggen dat wij uit Nederland kwamen
was wel erg moeilijk. Amerikanen waren we dus.

Eigenlijk heeft het niets met Gujarat te maken.
Maar in het kader van de voorpret van de vakantie
ben ik nogal gevoelig voor alles wat met India en in het bijzonder
met Gujarat heeft te maken.
Nu met Gujarat heeft het niets te maken.
Wel met India,
Ten minste dat wil de fabrikant me doen geloven.

Melkchocolade met de smaak van hete masala.

Best lekker.

Dit jaar gaan wij naar Gujarat, India op vakantie.
Het is dit deel van de wereld dat ooit een van de oudste beschavingen leefden.
We gaan daarvan ook een vondstplaats bezoeken: Lothal.
De volgende wereldkaart geeft inzicht in waar de oudste beschavingen
zich bevonden:
Egypte, Mesopotamie (het gebied tussen de Eufraat en de Tigris,
daar waar nu de landen Irak, Syrie en Iran liggen), China
en de Indus vallei.



In deze gebieden ontwikkelden de eerste grote beschavingen zich.
De volgende staat geeft een overzicht van de ontwikkeling.
Natuurlijk neemt het schrift (writing) daarin een belangrijke rol.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat met de komst van het schrift
volkeren voorwerpen maken met een langere houdbaarheid.
Beschavingen die geen huizen, tempels, wegen ed achterlieten van steen
kennen we nauwelijks of niet.



In dit staatje zie je ook vaak de naam Harrapan terugkomen.
Dat is de naam van de eerste stad die in de jaren 1920 is ontdekt.
Gelukkig komt Wikipedia weer te hulp:

De Indusbeschaving was een hoogontwikkelde beschaving
in de oudheid
(ca. 3300-1300 v. Chr., met een bloeitijd van 2600xe2x80x931900 v. Chr.).
Zij strekte zich uit in een gebied langs de Indus
en de Ghaggar-Hakra rivier,
(thans in Noordwest-India en deels Pakistan).
De Indusbeschaving werd pas in de jaren twintig
van de 20e eeuw ontdekt
en is enkel bekend van de talloze archeologische opgravingen,
en van mogelijke Sumerische verwijzingen naar een
zogenaamd “Meluhha”, dat ermee overeen lijkt te komen.

De Indusbeschaving staat onder nog andere namen bekend,
zoals Harappabeschaving
(naar Harappa, de eerste opgegraven stad in de regio),
en de term Indus-Sarasvatxc3xae Civilisation of Sarasvati-Sindhu Civilisation
die vooral in de Angelsaksische wereld wordt gebruikt.
Men verwijst daarbij naar de Vedische beschaving,
bekend uit de Vedische literatuur, waarmee ze wordt gelijkgesteld.
Die zou volgens deze oude geschriften langs de Sarasvati rivier
hebben gebloeid, al weet men thans de ligging daarvan niet zeker.

Gisteren de visums gehaald voor onze reis naar Gujarat.
Eerst naar Den Haag.



Het Vredespaleis.
Rond het Vredespaleis zijn een groot aantal ambassades gevestigd.
Ik had mijn auto er voor de deur geparkeerd en ben gaan lopen
naar de ambassade.
Echter ik liep naar de Russische ambassade.
Daar ben ik voor het laatst geweest, waar dei van India zat
wist ik niet meer precies.
Gelukkig had ik het adres bij me en was de straat niet ver weg.
Rond half elf liep ik de consulaire dienst binnen en nam een nummertje.
Men was bezig met nummer 19, ik had 59.
Teen de tijd dat ik geholpen werd was het al half een
en inmiddels waren er mensen met nummers zo hoog als 108.



Het ‘helpen’ bestaat er uit dat men je visumaanvraagformulier
in ontvangst neemt, samen met je paspoort en 50 Euro.
Op de web site staat dat je een vliegticket moet meenemen.
Ik had die bij me maar liet die maar niet zien.
Ze vragen er niet om en als je de ticket toch geeft
gaan ze die uitgebreid bestuderen en dat kost je alleen maar tijd.



Dat is India, veel bureaucratie.
Maar goed het is niet anders.
Vanaf 10 uur kun je een paspoort aanbieden.
Tot 12.00 uur.
Het is dan de bedoeling dat je in de middag dat paspoort weer gaat ophalen.
Je kunt het naar je huisadres laten sturen maar dat wordt niet gepropageerd.



Rond half een stapte ik buiten en ben toen gaan eten bij Gember,
het restaurant van GEM (Museum voor actuele kunst).
Daarna ben ik de tentoonstellingen gaan bekijken.

Koos Breukel.

Deze fotograaf toont steeds een portretfoto van een andere fotograaf
samen met een of meerdere foto’s van zijn of haar hand.

Yoshitomo Nara + Graf.

Het werk van deze kunstenaar zie je op de foto’s.Huisjes met daarin schilderijen en opstellingen.
Nara en Graf (van de web site van het museum.
De laatste jaren werkte Nara voor tentoonstellingen vaak samen
met het Japanse ontwerperscollectief Graf.
Door gezamenlijk een zeer dwingende tentoonstellingsarchitectuur
te concipixc3xabren zet Nara presentaties van zijn werk geheel naar zijn hand.
De even sprookjes-achtige als urbane xe2x80x98ervaringsruimtenxe2x80x99
van Nara en Graf vormen een belevenis in zichzelf.
De kunstenaar construeert er ateliers, geeft er een kijkje
in zijn wonderlijke verzamelingen, laat muurschilderingen opduiken
en toont zijn sculpturen via peepholes.
Ook voor zijn omvangrijke tentoonstelling in Den Haag
ging Nara wederom in zee met Graf.
Met bouwsels uit hergebruikte bouwmaterialen zullen zij bezit nemen
van de hele bovendieping van het GEM.
De houten barakken en de vuurtoren die zij in het GEM op-trekken,
worden bijna geheel ter plekke gebouwd.
In een loods in de Binckhorst werken de leden van Graf
gedurende anderhalve maand samen met vrijwilligers en studenten
van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag
aan de realisatie van deze zeer grootschalige site-specific installatie.

3 Australische fotografen:

Tracey Moffatt (1960, Brisbane)
Anne Zahalka (1957, Sydney)
Bill Henson (1955, Melbourne)



Vervolgens ga je dan dus weer terug naar de ambvassade.







Gemeentemuseum Den Haag.





Monument voor Jan Toorop.



Terug naar mijn paspoort en nieuw visum.



Dit was mijn afhaalbewijs.



Je hoeft niet bang te zijn dat je alleen bent.
Maar gelukkig gaat het ophalen van je visum veel sneller.



Hier is het dan allemaal om begonnen.
Het visum van India is een soort sticker die in je paspoort wordt geplakt
en voorzien wordt van een stempel.
In mijn geval twee stempels omdat de eerste niet erg duidelijk was.



Dit is mijn parkeerbon.
Hier kun je uit afleiden dat ik goed ben weggekomen.
Ik was niet terug bij de auto voor deze bon was verlopen.

Je moet natuurlijk wel af en toe in je brievenbus kijken.
Gisteren is er dat, na de krant in de ochtend, niet van gekomen.
Dus toen ik zat te zeuren dat er maar niets gebeurd met het boek
dat ik afgelopen maandag (!) in Amerika had besteld,
lag het volgende al in mijn brievenbus:



Het boek was er dus al, binnen 5 werkdagen !
De eerste indruk is erg positief.
Ik zie een hoop plaatsen waar ik eigenlijk ook naar toe wil
maar waarvoor er geen tijd is en waar de route niet naar toe zal gaan.
Veel mooie foto’s en veel handzamer dan de Lonely Planet.
De Lonely Planet stopt ook een veel te groot gebied in een gids.
Eigenlijk zouden ze daarvoor een moderne optie voor moeten maken.
Bijvoorbeeld dat je voor een bepaald bedrag toegang krijgt
tot een web site met informatie over het gebied dat je heb gekocht of
misschien is ge-leased een beter woord.
Dus de toegang krijg je voor een bepaalde tijd.
De informatie kan dan nog beter up-to-date zijn dan een boek.
Misschien moeten ze deze dienst aanbieden in combinatie met een mooi
fotoboek met beperkte beschrijvingen. Voor de voor- en napret thuis.
Maar dat je niet zo’n grote gids moet meeleuren op reis.

Er zat nog meer in de brievenbus.
Daar hebben we vanochtend dan ook gelijk actie op ondernomen.

In Amerika heb ik een reisgids besteld over Gujarat.
De levering moet verzord worden door US Postal Service.
Ook van hun zendingen moet je kunnen bijhouden wat de status is.
Echter de web site geeft niet veel informatie,
of, en dat is veel erger, er gebeurt niets.

Om onze vakantie beter te kunnen volgen heb ik een paar kaarten besteld.
Maar op het web kwam ik ook wat kaarten tegen van Gujarat.
Nederlanders zijn in het verleden vaker in India geweest.
De handelstochten (en wat daar allemaal mee gepaard ging)
maakten ook kaarten van de gebieden die ze bezochten.
Al de kaarten, tekeningen, schilderijen worden
door het Nationaal Archief verzameld op de web site Atlas of Mutual Heritage
(Atlas van de gemeenschappelijke geschiedenis).

Hier tref je een aantal van deze kaarten aan:



Kaart uit het boek van Olfert Dapper, maker van de kaart onbekend, 1672.

Leuk op deze kaart is dat je ziet dat een koe een meer vol huilt.
Dat meer ligt aan de Ganges (Ganges Flu) in India bij de plaats Hardware (?).



Gezicht op Ahmadabad, 1697.

Voormalige hoofdstad van Gujarat.
Gujarat is als bestuurseenheid in zijn huidige vorm in 1960 vastgesteld.
De huidige hoofdstad is Gandhinagar.



Detail van het Gezicht op Ahmadabad.



De kaartenmaker heette N. Sanson, 1705.



Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie
in Ahmedabad in 1700.



Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie, detail.

De beschrijving van de kaart hebben we niet verzonnen.
Het staat er gewoon.

Toen ik vandaag aan het ‘surfen’ was op het web
trof ik de volgende reisgids daar aan.
Volgens mij een heel nieuwe reisgids over Gujarat.
Ik heb de gids direct besteld.
Als ik de gids heb zal ik daar zeker op terug komen.

Nou dat is dus heel voorspoedig gegaan.
Signalen kwamen van alle kanten.
In de brievenbus, via de mail en op de web site:
Het pakket is aangekomen.



De email van Federal Express.



En dit is de web log van het pakket vanuit Delhi via Parijs naar Breda.



En dit is dan het pakket. Via onze buren tot ons gekomen.
Maar wat zit er nou in ?



2 kaarten van Gujarat en een van Mumbai.
Eigenlijk meer dan alleen kaarten, het zijn kleine reisgidsen.











En deze kaart zat in de brievenbus.

Ik heb in India, in New Delhi om precies te zijn,
drie kaarten besteld.
Twee kaarten van Gujarat en een stadsplattegrond
van Mumbai.
Die laatste had ik niet echt nodig maar het totale bedrag van de
twee eerste kaarten was te laag om de bestelling in behandeling te nemen.
De kaarten kosten maar 1,5 $.
De verzendkosten zijn natuurlijk veel en veel duurder.
De kaarten zijn nu naar Breda onderweg.
Ik kan ze mooi volgen via de web site van Federal Express.
Ze sturen me ook een email als er iets in de status verandert.

De verwachte aankomstdatum is 21 augustus.
Ik ben benieuwd.

Binnenkort, als we definitief besloten hebben met wie we
de vakantie door Gujarat gaan maken,
moeten we de CO² uitstoot van het vliegen compenseren.



Green Seat is de organisatie die dat onder andere doet.
Ze proberen vooral met grotere maatschappijen, bijvoorbeeld in het toerisme,
daar afspraken over te maken.
We hebben dat in het verleden al een paar maal gedaan,
onze vakantie gecompenseerd.



De web site is nog niet perfect.
Zo is het goedkoper om ineens van Amsterdam
naar Gujarat te vliegen.
Dat heeft qua kilometers natuurlijk mider uitstoot.
alleen kun je zo helemaal niet vliegen.
Nou ja, het is natuurlijk ook maar een CO²-compensatie bij benadering.



Wij gaan van Amsterdam naar Mumbai (Bombai) en vliegen de dag erna
door naar Gujarat (Ahmedabad of Rajkot).
Volgens Green Seat kost het 60 Euro voor een retour Mumbai en
nog eens 6 Euro voor een retour Rajkot.
Direct naar Rajkot kost 56 Euro.

We zien het wel, we hebben nog niet gekozen maar zijn al wel dicht bij.

Vandaag heb ik bijgaande film gezien.Hij gaat niet over Gujarat maar over archeologische vindplaatsenin Pakistan die vergelijkbaar zijn met plaatsen in Gujarat.Jammer genoeg is de film al uit 1993.Dat smaakt naar meer en meer recent.De zoektocht gaat door.Het kaartje hierboven (wikipedia) toont de archeologische sitesvan de Indus-beschaving in Pakistan en India.De grans tussen de twee landen is gemarkeerd met een rode lijndie ik voorzien heb van blauwe sterren om hem duidelijker te maken.Lothal is een belangrijke (zoniet de belangrijkste)Indus site in India. Lees verder →