![]() |
Deze ketting is bedoeld om rond je pols te dragen. Centraal staat het Hindoe-symbool, de swastika. In het westen is dat een symbool dat een negatieve klank gekregen heeft maar voor Hindoes is dat helemaal niet het geval. Je ziet het dan ook overal dus ook in sieraden.
03/11/07: BHUJ FULL DAY EXCURSION TO NORTH SIDE BANNI VILLAGES, TO VILLAGES LIKE SUMRASER: TO SEESCOOF EMRBODERY DONE BY HARIJAN & SODA COMMUNITY &NIRONATO SEE BELL MAKING BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY, TO SEE ROGAN ART BY KHATRI MUSLIM COMMUNITY TO SEE LACE WORK BY VADHA COMMUNITY DHORDO TO SEE JATT COMMUNITY WORKING ON MUTHWA EMBROIDERY & VISIT VILLAGE LUDIYA TO SEE WOOD CARVING & PAINTED HOUSES OF HARIJAN COMMUNITY.KHAVDA: TO SEE AJARAK PRINT &PAINTED POTTERY WORK DONE BY MUSLIM KHATRI COMMUNITY OVER NIGHT KUTCH SAFARI LODGE / BHUJ03/11/2007 Zaterdag. We gaan vandaag op bezoek bij een aantal dorpen in de Kutch,het gebied “ingeklemd” tussen Bhuj en Pakistan. Rogan Art Copper Bells Great Ram (ooievaar, pelikaan) Byrindiair (zand) Dhordo (14:00 uur) Ludiya (commercieel, ketting) Kamelen.Vandaag een aantal dorpen bezocht.In dit gebied van vooral landbouw, productie van houtskool En veehouderij (schapen en kamelen) Maakten de mensen zelf hun kleren en textiel, Richtten ze hun huizen in en maakten zelf hun meubels. Dat doen ze nog maar vooral voor de toeristen. Daar hebben we het een en ander van gezien vandaag. |
Allereerst Rogan Art.
Rogan is een soort hars.
Het wordt gemaakt door de zaden van de castor plant
om te zetten in olie (caster oil) en die vervolgens in te dikken.

Caster-olie plant.
Deze hars mengt men op de hand met watervaste kleuren.
Natuurlijke kleurstoffen worden gebruikt.
Die worden met een soort ijzeren pen aangebracht.
Op textiel.



Oude stukken die we te zien krijgen lijken op batik.
Het moderne werk van deze handwerkers is veel fijner.
Ik vond zijn thema “Tree of life” (levensboom) erg mooi.




In hetzelfde dorp was een familie die van een legering
van ijzer en koper bellen maken.
De bellen worden gegroepeerd of los verkocht.
Van sleutelhanger tot notenbalk.


Het landschap boven Bhuj wordt eerst overheerst door de acacia.
Ik weet niet hoe deze boom normaal groeit maar hier lijkt het
het meest op een struik.
Ondanks dat de moesson later was dit jaar
en er erg veel water is gevallen, was er veel dor gras en vele dorre velden.
Nog iets meer naar het noorden rijden we door een gebied
waar water het grasland afwisselt.
Zo ziet de Rann of Kutch er uit.
We zien pelikanen, flamingo’s en kraanvogels.
Nog verder naar het noorden komt de acacia weer terug.
Omdat we niet verder zullen gaan dan Kalavad
komen we niet echt op de Rann.
In het volgende dorp (spelling van de naam onduidelijk)
komen we via wat zandpaden.
Een paar jonge vrouwen halen water waardoor we
hun enkelsieraden en kleding goed kunnen zien.
De neus-, oor- en halssieraden houden ze verborgen.




Dit dorp bestaat uit huizen die na de aardbeving van 2001 zijn gebouwd.
Wel in de traditionele vorm maar van modern materiaal.
Je kunt in de huizen, waar we overal binnen mogen,
nog wel de traditionele decoratietechnieken zien.
Er stond nog een traditioneel huis.
Muren van leem, koeienuitwerpselen en stro.
Frappant was dat ondanks dat de deur en alle ramen open staan
het er aanmerkelijk koeler is dan in de moderne huizen.


Wandschildering.

Prachtige deuren.

Hoezo kleurrijk.
In het dorp worden we uitgebreid in de huizen rondgeleid
om uiteindelijk in de lokale variant van een Tupperware party
terecht te komen.
Dat zal vandaag nog regelmatig gebeuren.
Prachtig zijn de kleuren op de deuren
(Diwali, in de voorbereiding naar het feest worden de huizen opnieuw
van een kleurtje voorzien), de wandversieringen en de kleding.


Detail van de kleding.


Er komen nog meer oren in deze log, met oorbellen.
Wanneer we bij de Dhordo aankomen is het inmiddels 14:00 uur.
Heel warm en tijd voor gebed (Moslims).
Het dorp is zo goed als verlaten.
In Lydiya lag een berg pallets voor het dorp.
Van dat hout werden bedden, stoelen en kleiner werk als onderzetters
en dergelijke gemaakt.
Wederom veel textiel.
L. past nog 1 of 2 damesblouses maar de bouw van Westerse dames
is toch iets anders dan van Indiase.
De blouses zijn fel gekleurd met borduurwerk, knopen, bolletjes,
spiegeltjes en dergelijke.
De blouses zijn zonder rug.
Ze worden gedragen op een rok en over het hoofd en de rug
dragen de vrouwen een hoofddoek/omslag.
Uiteindelijk kopen we een polsketting als bladwijzer voor mijn journaal.


Alles moet opgeknapt worden voor Diwali.



Voorbeeld van wandversiering. Je ziet het langs deurstijlen, ramen, langs het plafond. Soms worden er hele kastjes van gemaakt. Compleet met televisie erin.



Famile met onze gids.

Voorbeeld van de versiering aan een raam.

Praktische opbergplaatsen.




Een toran.

Tupperware party.

Houten ligbedden, versierd. Gemaakt van oude pallets.

Oud huis met op de achtergrond een modern.
Onderweg zien we steeds bij poelen water dieren staan:
runderen, vogels, ezels, paarden en kamelen.
Bij een hele grote groep kamelen stoppen we even en nemen we foto’s.



Een van de herders (?) van de kamelen.
Terug in het hotel. Een heerlijke stoel.


Voor wie het niet herkent: de rand van de stoel is verstevigd met een fietsband.


Detailrekeningen en de eindafrekening Orchard Palace, Gondal.02/11/2007 VrijdagDe rit naar Bhuj is ongeveer de langste van deze reis.Een hele zit.Vrij abrupt verandert het landschap naar zoutwinningspannen.We steken de rivier/stuk zee over en drinken onderwegnog ergens in een wegrestaurant wat.
De voor- en achterkant van de rekening van het wegrestaurant.In Bhuj aangekomen bezoeken we een paleis en een museum.Of wat er van beide is overgebleven.Het doet pijn te zien wat er beschadigd is maar het zou allemaalnog wel gerestaureerd kunnen worden.
Pragmahal Palace.Het gebouw is uit 1865, niet zo heel oud dusmaar zwaar beschadigd door de aardbeving van 2001.Er zijn maar een paar ruimtes te bezichtigen.Het is zo vervallen en het stinkt er naar de duivenuitwerpselen.Die hebben vrij spel in dit gebouw.
Cameraticket Pragmahal Palace.

Hier moeten we plots weer voor onze camera betalen.Dit moet in volle pracht ongelofelijk mooi geweest zijn.Het heeft zich zonder probleem kunnen meten met West Europese hoven.Aina Mahal (Spiegelpaleis) en Pragmahal Palace.
Soort catalogus van de Aina Mahal.
Idem, achterzijde.
Cameraticket Aina Mahal.We hebben een permit moeten halen.Alle bezoekers, ook de mensen uit India,moeten bij de politie een toestemming, vergunning halenom het gebied te noorden van Bhuj te bezoeken.Het gebied ligt tegen Pakistan aan.Eerst wachten (copie paspoort, copie visum, ingevuld formulier, paspoort en jezelf moet je bij de hand hebben),Dan wordt het formulier gecontroleerd, eventueel aangevuld.De permit (vergunning) wordt opgemaakt en vervolgens gaan weNaar de deputy super intendent (vervangende hoofdcommissaris of zoiets).Hoog in rang, dus groot kantoor.Grote pompeuze leren draaistoelen voor een groot bureau.De man met pinkring spreekt keurig Engels.Hij is volgens mij pas vanaf 02/10 in functie.Rechts in het kantoor hangen twee grote bordenmet de namen, aanvangsdatum en einddatum van de termijnvan de betreffende beambten.Alle gouden letters hebben hun glans verlorenbehalve die van Dhr. Patel begonnen op 02/10/2007.Na een kort gesprek waarin hij de documenten doorneemt en ondertekentgaan we weer naar beneden.Daar worden de paspoorten en permits uitgereiktnadat we voor ontvangst hebben getekend.We zijn er klaar voor.Bij de firma Wazir hebben we allerlei vormen van applicatie-en borduurwerk gezien.Nieuw en oud.
Ze doen het voorkomen alsof ze een verzameling hebben maar die is voor de verkoop.(een eekhoorntje doorzoekt de stoel die naast me staat.)De zoon Salim helpt ons.We hebben nog niets gezien in de dorpenmaar hij geeft ons een goed idee van de prijs en de kwaliteitdie we kunnen tegenkomen.We zagen onder andere kameeltassen, gewone tassen,tassen voor een boek, quilts (dekens)jasjes zoals de traditioneel geklede mannen hier dragen,geen witte zoals we tot nu toe gezien hebben maar geborduurd,toran (een soortvlaggetjes die boven aan een deur-of raamopening worden gehangen,Die vind ik wel leuk., niet te groot, ze kosten 600, 800 (12-16 xe2x82xac)of 1500 RP voor een echt oude).
In de Aina Mahal heb ik een aantal briefkaarten gekocht.Die zie je hier.De foto’s die ik in het paleis gemaakt heb,zijn allemaal verdwenen bij de diefstal van mijn camera.alle kaarten behalve de laatste hebben betrekkingop de Hindoestaanse traditie in Gujarat om op een bepaalde datumalle stellen tegelijk te laten trouwen.Janmashtami.De geboortedag van Krishna en huwelijksdag voor de Rabaries in Kutch.Bhojan (vegetarische thali).
Welkom voor de Chab (chab betekent denk ik mand).
Lado, de bruidegom.Ik zit nu (03/11/2008 08:00 uur) buiten in de zonMet uitzicht over een meer. Prachtig. Ontbijt.
Priti Bhoj (heeft ook met eten te maken).
Terug naar huis.
Volgens de tekst op de achterkant van de kaart,is deze foto gemaakt tussen 1960 en 1965.De plaats is Wagad (Oost-Kutch)Het hotel is ongeveer 10 kilometer buiten Bhuj.Een verzameling huisjes.Hoger gelegen met uitzicht over een enorm meer.Een groot gazon ligt tussen de huisjes.Daar is een tafel klaargezet.Ik ben in de avondschemering twee maal gestoken door een mug.Voor het eerst in deze vakantie.Tijdens het avondeten dat zich bijna in het donker afspeelthebben we geen last van muggen of iets dergelijks.Om te zien wat men ons voorzet(mixed vegetables, tarka dal, en panneer curry met rijst)gebruiken we onze zaklantaarns.










































Een prachtig gebouw waarvan wij 3 kamers gebruiken.Een enorme woon- en slaapkamer met prachtig meubilair,Een enorme badkamer met bad (of er warm water is moet nog blijken)En een soort kleedkamer met een leg- en een hangkast.Beide oud, beide erg mooi.

Aan de buitenkant heeft het gebouw aan drie zijdes brede gangen.Een soort overdekte balkons.Daar is het prima toeven.
Naast het gebouw staat een koninklijk treinrijtuig.Compleet met bad, keuken, eetkamer, toilet en zitkamer.Er is een soort stationidee gecrexc3xaberd.
De maharadja is verzamelaar van oude autoxe2x80x99s: Buick, Chevrolet, Cadillac.Een Rolls Royce uit 1973 en een formule 500 en een aantal camaroxe2x80x99s.Een auto is uit 1907.Het is nog bijna een koets.De auto heeft nog geen neus.




In de trein en langs de autoxe2x80x99s werden we rondgeleid door een van de medewerkers van het hotel.We hebben een internet cafe gevonden en de verbinding is heel goed.Dat was de laatste keer in Indonesixc3xab en in Sikkim en Orissa wel anders.
Stalletje in de winkelstraat.Buiten lijkt een religieuze bijeenkomst aan de gang te zijn.Te horen aan de muziek.Verder is het binnenkort Diwali en het vuurwerk daarvoorWordt al druk getest.Wij drinken buiten nog een fresh lime soda (een sweet en een salted)En hebben we afgesproken om rond 19:45 uur aan tafel te gaan.Over 10 minuten dus.Eten gaat in India altijd erg snel.Het is nu 20:10 uur.– vooraftomatensoep– hoofdgerecht:kip (onder andere in kaneel), alweer vlees ?lady fingers (okra)aardappelenrijstchapati– toelimoenpudding1 liter bronwaterPrachtige kamer, speciaal servies, gemaakt in 1946(met soepkommen en uitserveerschaal) en borden van bone china.
Knaagdier. Komt veel voor daar in de streek.Snake eagle
Met dank aan Wikipedia (geldt ook voor de foto van de Mongoose.)Heron (2 versies lange slanke vogel maar ook een klein en dikker model)Krokodil (nou ja, de bovenkant)Uil.Het landschap is prachtig.Vandaag route 3.
Er was een Australixc3xabr vanochtend die een jeep zocht om mee te rijden.Maar onze organisatie nam hem niet mee.Als je alleen gaat vond de Australixc3xabr de prijs te hoog.Route drie heeft ook veel afwisseling:Open stukken en dicht bebost.Echt grote plekken heb ik hier niet gezien.Veel riviertjes en het oversteken van een dam.De dam heeft geen wegdek maar is een kei- en kiezelovergang.Altijd leuk in een jeep.
Zicht op de bovenkant van de dam waar we met de jeep over gereden zijn.De opkomende zon en de toenemende warmte is heerlijk.
De gids bij de jeep.
In het park zijn een aantal dorpen.De mensen die daar wonen houden bijvoorbeeld vee.Dat moeten ze goed beschermen.Dat gebeurt bijvoorbeeld zoals hierboven.
Dit tegeltableau toont mooi de tekening boven de ogen van deAziatische leeuw.Nu hebben we ontbijt (na terugkomst van de safari).Met uitzicht op een rivier met daarin een kleine dam.Aan de andere kant staat een Hindoestaanse tempel.Vrouwen doen de was, kinderen spelen in het water.De vogels die je ziet, ongelofelijk.Tijd voor een douche.
Na de safari en het ontbijt eerst nog even afrekenenvoor de rit van vandaag begint.In mijn reisverslag sla ik een paar bezoeken over.Daar moet ik toch even bij stil staan.Vanaf Sassan zijn we naar Junagadh gegaan.Daar ligt boven op een heuvel die uitkijkt over de stadeen fort (Uparkot) met daarin een voormalige moskee,Boedistische grotten en twee stepwells.Stepwell is een Engelse term waar ik geen goed Nederlands woord ken.Het staat voor een heel diepe put (well) die te voet bereikbaar is.Soms via trappen (steps).Het Indiase woord voor stepwell is Vav.We gaan in Nederland altijd zo prat op onze kennis van water managementmaar het gaat dan bijna altijd om het tegenhouden van water.Het probleem in India met die hitte is natuurlijk dat je bij water moet kunnen komen ook in tijd van droogte.Onze kennis gaat vaak over situaties waarbij er te veel water is.Die stepwells kunnen erg eenvoudig zijn (de oudste zoals hier)of erg rijk versierd (die zien we verderop in de vakantie).
Neelam en Manek (twee kanonnen) liggen voor de Jama Masjid.







Moslim graven.
Boedistische grotten.
Stepwell of Vav, Adi Kadi Vav.zicht naar het water toe (zie het groen in het water)
Zicht naar boven, links restanten van de trappen.
Mahabat Maqbara en Najubibi’s Maqbara.Twee mausoleums in de typisch locale mengstijl.Veel bloemmotieven, mengeling van Moorse, Hindoe en Europese stijlen.

Detail.
Detail.
Deze duivelachtige geit liep rond de grafmonumenten.

Spectaculair !Anders kan ik het niet omschrijven.Sambarhert.
Spotted deer.



Green pigeon.Partridge.Lion.Lepard.Camels.Peacock.Ibis.
Apen.Baby Nilgau.Buffels.


Herder van de buffels. Let op de oorbellen.


De kleine Nilgau was een wees en werd opgevoeddoor mensen van de beheersorganisatie.Het dier had een natte neus en een heel gladde tong.Iedereen die maar in de buurt kwamWilde hij/zij er mee likken.Het rijden met de jeep is ook spectaculair.Het is een mooie omgeving met heuvelachtig terrein.Soms dicht bos maar ook meer open stukken.Naar het einde toe moest er vaart gemaakt worden en dat is feest.(Niet te veel eten voor aanvang.)De luipaarden verrasten ons.Ineens zaten ze rechts van het pad.Twee stuks.Voor de auto stilstaat en je kans hebt je fototoestel te pakkenZijn ze al een eind weg.Daar, wat verder weg in het groen, bleven ze even zitten.Wat een prachtige dieren.
De opzichters waren zichtbaar opgewonden van de vondst.Dit gebeurt niet iedere dag.Het is erg enerverend om deze dieren in het wild te kunnen zien.De leeuwen waren al ge-spot door andere jeeps.Toen we er aankwamen zat een oudere leeuw op de achtergronden twee jonge leeuwen vooraan.Tussen de struiken. Ze zaten rechts van de auto.Toen we weg wilden rijden kwam er een leeuwin aan de linkerkant.Tot 4 xe2x80x93 6 meter van de auto.De kop heeft een prachtige tekening net boven de ogen.2 Ovaaltjes, bijna als een bril.De achterkant van de poten, onderaan zijn zwart van kleur.Ook het puntje van de staart.Van achter de kop liep een dunne zwarte streep naar de staart.Aan de rechterkant had ze een litteken.
Een van de andere autoxe2x80x99s had een kapotte bandterwijl we met enige snelheid naar de leeuwen reden.Onze chauffeur heeft toen een reserveband ter beschikking gesteldOm ook deze jeep verder te kunnen laten gaan.

Bij de uitgang kreeg je een enquxc3xaateformulier uitgedeeld.Veel vragen.Ook naar je inkomen.Als ik de gids en de chauffeur goed heb begrepenWas dit een bijzonder gelukkige safari.Er was zelfs een gids die zelf nog nooit een luipaard had gezien.Maar misschien heb ik het niet goed begrepen.Het Engels beperkt zich tot steekwoorden.Hele zinnen wordt moeilijk.De apen zagen we gelijk met de herten.Zwart gezicht, licht haar op hoofd en lichaam.Ik vroeg (omdat we maar 1 aap zagen) of deze dieren altijd alleen voorkomen.“Yes. Monkee.”Even later zien we vlak naast de eerste aap nog 2 apen in een boom.De gids (volgens mij een nog onervaren gids, de chauffeurzag meer wild en had ook meer gezag) had een lokroep.Die werd druk gebezigd in de spannende momentenmet de luipaarden en leeuwen.Ik kon het geluid niet thuisbrengen.De dieren werden er niet koud of warm van.Het deed niets af van zijn enthousiasme en de enerverende momenten.
De tempel in Veraval is de minst interessante tot nog toe.Dat wil zeggen vanuit cultuurhistorisch perspectief.Maar hij is wel erg leuk.Er was een schooltje op bezoek en de onderwijzer en de principal(schoolhoofd) schudden ons de hand.Ze knopen een gesprek aan.Over Nederland natuurlijk.Veel lachen, giebelen en handen schudden.En dan, dan op de foto (met een mobiele telefoon).L. wordt niet aangesproken en staat vervolgens ook niet op de fotoTerwijl de leerkracht wel tussen ons in is gaan staan.Dan zijn we klaar om naar Sassan te gaan maar ik vraag of we niet eerst wat kunnen gaan rondlopen in de stad.Dat is zoals altijd in India erg leuk.
Lokale vissers.
Scheepswerven.


In de stad, het is nog vroeg, het leven komt langzaam op gang.


We hebben deze man verschillende keren gefotografeerd.Hij, en zijn zonen, waren erg vriendelijk.
De bedden in de tent.
Toilet,
Wastafel en douche.
Let op het design tegen de wandenen de airco rechts.
29/10/2007 MaandagMasala Dosa gegeten als ontbijt.Volgens L. doe je dat niet.Lekker !In de ochtend rijden we van Dwarka via Porbander(de plaats waar Gandhi geboren is)naar Somnath.Lunch:Vegetable spring rollVegetable fried riceUi met citroenFresh lime soda
Deze foto behoeft een korte toelichting.Wat je hier ziet is een soort jasje voor de tv.Waarschijnlijk speciaal op maat gemaakt.Ik kan me haast niet voorstellen dat je dit gewoon in de winkel kunt kopen.Dit was in hotel Safari in Somnath.
Vanmiddag onze eerste ritjes met de riksja gemaakt.Even op en neer naar de tempel.Het is inmiddels een bekend ritme.De tempel is dicht.Maar alle verkopers, kameeldrijvers, kokosnoten verkopersEn andere strandjutters zijn er wel.Ze vervelen zich een beetje. Hangen wat rond.De riksja heen en weer was behelpen.De afstand naar de tempel in ongeveer 2 kilometer.Na 500 meter en nadta al vele volle voertuigen ons waren gepasseerd,Kwam er een halfvolle riksja ons tegemoet.Halfvol want achterin twee grote blauwe vaten, 1 passagier en de chauffeur.Dit is in India natuurlijk geen probleem.Je vouwt je op en neemt plaats.Een uur later terug naar het hotel ging beter.Bij de tempel staan de riksjaxe2x80x99s klaar.Het is een geweldig vervoermiddel,Vooral voor korte afstanden.In India zien we nu voor het eerst motoren met achterop een uitbouw.Daarmee kunnen veel meer goederen en mensen vervoerd worden en het gaat veel sneller.Of ze veiliger zijn weet ik niet maar veel echte ongelukken heb ik in India nog nooit gezien.Nu even uitrusten, de tempel gaat zo open.






Bij een van deze stands hebben we meloen gegeten.Ze sneden een nieuwe meloen op.Achter de kraam hebben ze stoelen staan.Daar zit je in de schaduw.Dat is geen luxe want het was erg warm.Over de meloen strooien ze dan masala kruiden.Dat doen ze soms ook als je om een salted fresh lime soda vraagt.Blijkbaar vinden ze dat lekkerder dan gewoon zout.Het is even wennen. Wij zijn zowat de grootste toeristische trekpleister.In Dwarka hebben we 2 Oosterse dames gezien.Japans ?Hier zien we geen niet-Indiase toeristen of pelgrims.De Somnath-tempel is ongetwijfeld belangrijk voor de Hindoes.Maar vanuit kunsthistorisch perspectief zijn er tempels in Indiadie interessanter zijn.Het blijft persoonlijk en daarmee discutabel Maar Puri, Konark, de tempels in Zuid-India,Dat zijn bezienswaardigheden die ik liever zie.
De loper is uitgelegd voor de pelgrims.


De tempel van Somnath is volledig ingebouwd.Reclamefotoxe2x80x99s tonen een vrijstaande tempel aan zee.Maar dat is bedrog.Door de grootte van de tempel is de tempel van ver te fotograferenMaar binnen de omheining kom je niet met camera of mobiele telefoon.Fotoxe2x80x99s van binnen de omheining of zelfs van binnen de tempelkun je kopen bij de handelaren/laartjes voor de poort.Binnen hangt ook een grote menukaart met de verschillendeDonaties die mogelijk zijn.De kleinste beginnen met 50 roepee.Dat betaal je dan wel 5 maal per jaar.Dus 250 roepee.Dat loopt dan snel op tot heel grote bedragen (50RP= 1 Euro).Restaurant Tornat in Somnath ligt aan zee.Lijkt me een leuke locatie maar aan de poort geven mensen ons gelijk de mededeling dat het gesloten is.Daarom gaan we in het restaurant van het hotel eten.
In en aan het hotel is alles xe2x80x98scheefxe2x80x99.Dat is een beetje het image van het hotel.Het hotel wordt uitgebreid.Vanwege de hoge temperaturen wordt er tot 12 uur xe2x80x99s nachts gewerkt.Onze kamer grenst aan de nieuwbouw.Maar ook geluid went.
Het plafond is beschilderd met een sterrenhemel.Overdag valt het nauwelijks op maar xe2x80x99s avonds reflecteren de hemellichamen.Leuk effect.De eetzaal is zeker niet schoon.We hebben al restaurants gehad die dat beter doen.Toch is het hier 70 xe2x80x93 80 % duurder.
Ik ontvang ze van FedEx.Kijk maar eens naar de dagtekening: 21 augustus 2007.Het openstaande bedrag is “NIHIL”.Leuk hoor degelijke post maar wat moet ik er mee.De boeken zijn al weer terug in India en weer naar Nederland geweest.
We zijn op de boot naar Bet Dwarka.5 Roepee per persoon per tocht.Onderweg naar de ferry rij je op een soort landtong.Water aan beide zijdes (al zie je dat niet).Aan de ene kant van de weg de spoorlijn, aan de andere kant de electriciteitskabels.Daar zitten allerlei vogels.Onder andere kingfishers en die kleine zwarte vogels met hun lange,Aan het eind gespleten staarten.

De boottocht is voor een niet-Hindoe zoals ik,samen met de toeristen/pelgrimsmarkt voor de tempel het leukst.
Het boekje dat hier te koop werd aangeboden,had ik zelf via het internet al eerder in India gekocht.Leuk om het hier op de markt tegen te komen.


Het Boek xe2x80x98Gujaratxe2x80x99 van India Guide zegt dat de tocht 5 roepee kost.Enkeltje.Wij betalen voor heen en terug uiteindelijk 15 roepee pp.Om 11:15 uur zou boot 1, de boot waarop we heen gevaren zijn,weer vertrekken.Toen we weer terug wilden moesten we in de boot wachten.De zon was inmiddels al erg heet geworden.Maar ook de kade was er geen beschutting tegen de zon.
Het wachten was uiteindelijk op een heel moderne Indiase familie.Toen die er waren vertrokken we.Gelukkig duurt het niet veel langer want in de boot, vol in de zon,is het erg heet.Onderweg naar en van Bet Dwarka kom je langs een enormchemisch complex en een hele reeks visdrogerijen.Het ruikt er natuurlijk behoorlijk naar vis.We rusten even in het hotel, gaan rond 14:00 uur eten.Er is een bus of zo aangekomen.Of we op de kamer willen eten.Waarom ook niet.De restanten buiten de kamer gezet.
Wandelen.Erg warm.We zijn de stad langs de andere kant ingelopen.Vanuit Bet Dwarka als het ware.
Deze paauweveer kregen we van een man die voor de grote tempel zat.“Brengt geluk”, zei hij.Daar zijn veel hotels en eetgelegenheden.Ik kreeg nog een kaartje.
Deze hotels richten zich met name op de Indiase pelgrimsdie er waarschijnlijk altijd zijn.Vandaag in ieder geval.
Zomaar een voertuig tegen de muur in Dwarka.
Naast oude tempels tref je er ook moderne godsdienstige centra aan.Deze moderne tempel (Swaminarayan tempel) heeft toevalligeen grote bijeenkomst.

Prachtige kleuren.

Gompti ghat.Nu zitten we op het dak van ons hotel.Daar waar het jonge personeel xe2x80x99s nachts slaapt.Even opdrogen.Het is er zo warm dat je van een korte wandeling al doornatvan het zweet bent.Dan hebben we nog een bezoek voor ons.





In de tempel wordt je geleid langs de vele kraampjeswaar offergaven te koop zijn in allerlei maten en soorten.Het doel van de pelgrims is een lingam.Voor een deel van de pelgrims is het beeld ook een bezoek waard.
Dat bezoek was aan de tempel waar bovenstaande foto’s zijn gemaakt.Deze tempel heet Nageshwar Mahadev.Opvallend is het 26 meter hoge beeld van Shiva.


De dag eindigd op het dak van ons hotel.De zon gaat prachtig onder en de mensen zoeken langs de wegwaar ook het hotel aan ligt vervoer om naar huis te gaan.Lokale mensen proberen met een van de vele vrachtauto’smee terug te rijden.De chauffeurs verdienen op deze manier nog wat extra geld bij.Voor ons was het de kans om de mensen te fotograferenen er een praatje mee proberen te maken.Deze mensen spraken echter geen Engels dus communicerenwas vrijwel onmogelijk.De portier van het hotel hielp wel.Maar om nu uit te leggen dat wij uit Nederland kwamenwas wel erg moeilijk. Amerikanen waren we dus.
In deze gebieden ontwikkelden de eerste grote beschavingen zich.De volgende staat geeft een overzicht van de ontwikkeling.Natuurlijk neemt het schrift (writing) daarin een belangrijke rol.De eerlijkheid gebied te zeggen dat met de komst van het schriftvolkeren voorwerpen maken met een langere houdbaarheid.Beschavingen die geen huizen, tempels, wegen ed achterlieten van steenkennen we nauwelijks of niet.
In dit staatje zie je ook vaak de naam Harrapan terugkomen.Dat is de naam van de eerste stad die in de jaren 1920 is ontdekt.Gelukkig komt Wikipedia weer te hulp:
Het Vredespaleis.Rond het Vredespaleis zijn een groot aantal ambassades gevestigd.Ik had mijn auto er voor de deur geparkeerd en ben gaan lopennaar de ambassade.Echter ik liep naar de Russische ambassade.Daar ben ik voor het laatst geweest, waar dei van India zatwist ik niet meer precies.Gelukkig had ik het adres bij me en was de straat niet ver weg.Rond half elf liep ik de consulaire dienst binnen en nam een nummertje.Men was bezig met nummer 19, ik had 59.Teen de tijd dat ik geholpen werd was het al half eenen inmiddels waren er mensen met nummers zo hoog als 108.
Het ‘helpen’ bestaat er uit dat men je visumaanvraagformulierin ontvangst neemt, samen met je paspoort en 50 Euro.Op de web site staat dat je een vliegticket moet meenemen.Ik had die bij me maar liet die maar niet zien.Ze vragen er niet om en als je de ticket toch geeftgaan ze die uitgebreid bestuderen en dat kost je alleen maar tijd.
Dat is India, veel bureaucratie.Maar goed het is niet anders.Vanaf 10 uur kun je een paspoort aanbieden.Tot 12.00 uur.Het is dan de bedoeling dat je in de middag dat paspoort weer gaat ophalen.Je kunt het naar je huisadres laten sturen maar dat wordt niet gepropageerd.
Rond half een stapte ik buiten en ben toen gaan eten bij Gember,het restaurant van GEM (Museum voor actuele kunst).Daarna ben ik de tentoonstellingen gaan bekijken.Koos Breukel.Deze fotograaf toont steeds een portretfoto van een andere fotograafsamen met een of meerdere foto’s van zijn of haar hand.Yoshitomo Nara + Graf.Het werk van deze kunstenaar zie je op de foto’s.Huisjes met daarin schilderijen en opstellingen.Nara en Graf (van de web site van het museum.De laatste jaren werkte Nara voor tentoonstellingen vaak samenmet het Japanse ontwerperscollectief Graf.Door gezamenlijk een zeer dwingende tentoonstellingsarchitectuurte concipixc3xabren zet Nara presentaties van zijn werk geheel naar zijn hand.De even sprookjes-achtige als urbane xe2x80x98ervaringsruimtenxe2x80x99van Nara en Graf vormen een belevenis in zichzelf.De kunstenaar construeert er ateliers, geeft er een kijkjein zijn wonderlijke verzamelingen, laat muurschilderingen opduikenen toont zijn sculpturen via peepholes.Ook voor zijn omvangrijke tentoonstelling in Den Haagging Nara wederom in zee met Graf.Met bouwsels uit hergebruikte bouwmaterialen zullen zij bezit nemenvan de hele bovendieping van het GEM.De houten barakken en de vuurtoren die zij in het GEM op-trekken,worden bijna geheel ter plekke gebouwd.In een loods in de Binckhorst werken de leden van Grafgedurende anderhalve maand samen met vrijwilligers en studentenvan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haagaan de realisatie van deze zeer grootschalige site-specific installatie.3 Australische fotografen:Tracey Moffatt (1960, Brisbane)Anne Zahalka (1957, Sydney)Bill Henson (1955, Melbourne)
Vervolgens ga je dan dus weer terug naar de ambvassade.

Gemeentemuseum Den Haag.
Monument voor Jan Toorop.
Terug naar mijn paspoort en nieuw visum.
Dit was mijn afhaalbewijs.
Je hoeft niet bang te zijn dat je alleen bent.Maar gelukkig gaat het ophalen van je visum veel sneller.
Hier is het dan allemaal om begonnen.Het visum van India is een soort sticker die in je paspoort wordt geplakten voorzien wordt van een stempel.In mijn geval twee stempels omdat de eerste niet erg duidelijk was.
Dit is mijn parkeerbon. Hier kun je uit afleiden dat ik goed ben weggekomen. Ik was niet terug bij de auto voor deze bon was verlopen. 
Het boek was er dus al, binnen 5 werkdagen !De eerste indruk is erg positief.Ik zie een hoop plaatsen waar ik eigenlijk ook naar toe wilmaar waarvoor er geen tijd is en waar de route niet naar toe zal gaan.Veel mooie foto’s en veel handzamer dan de Lonely Planet.De Lonely Planet stopt ook een veel te groot gebied in een gids.Eigenlijk zouden ze daarvoor een moderne optie voor moeten maken.Bijvoorbeeld dat je voor een bepaald bedrag toegang krijgttot een web site met informatie over het gebied dat je heb gekocht ofmisschien is ge-leased een beter woord.Dus de toegang krijg je voor een bepaalde tijd.De informatie kan dan nog beter up-to-date zijn dan een boek.Misschien moeten ze deze dienst aanbieden in combinatie met een mooifotoboek met beperkte beschrijvingen. Voor de voor- en napret thuis.Maar dat je niet zo’n grote gids moet meeleuren op reis.Er zat nog meer in de brievenbus.Daar hebben we vanochtend dan ook gelijk actie op ondernomen.

Kaart uit het boek van Olfert Dapper, maker van de kaart onbekend, 1672.Leuk op deze kaart is dat je ziet dat een koe een meer vol huilt.Dat meer ligt aan de Ganges (Ganges Flu) in India bij de plaats Hardware (?).
Gezicht op Ahmadabad, 1697.Voormalige hoofdstad van Gujarat.Gujarat is als bestuurseenheid in zijn huidige vorm in 1960 vastgesteld.De huidige hoofdstad is Gandhinagar.
Detail van het Gezicht op Ahmadabad.
De kaartenmaker heette N. Sanson, 1705.
Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companiein Ahmedabad in 1700.
Plattegrond en indeling van de gebouwen van de Companie, detail.De beschrijving van de kaart hebben we niet verzonnen.Het staat er gewoon.
De email van Federal Express.
En dit is de web log van het pakket vanuit Delhi via Parijs naar Breda.
En dit is dan het pakket. Via onze buren tot ons gekomen.Maar wat zit er nou in ?
2 kaarten van Gujarat en een van Mumbai.Eigenlijk meer dan alleen kaarten, het zijn kleine reisgidsen.



En deze kaart zat in de brievenbus.