Dit jaar gaan wij naar Gujarat, India op vakantie.
Het is dit deel van de wereld dat ooit een van de oudste beschavingen leefden.
We gaan daarvan ook een vondstplaats bezoeken: Lothal.
De volgende wereldkaart geeft inzicht in waar de oudste beschavingen
zich bevonden:
Egypte, Mesopotamie (het gebied tussen de Eufraat en de Tigris,
daar waar nu de landen Irak, Syrie en Iran liggen), China
en de Indus vallei.



In deze gebieden ontwikkelden de eerste grote beschavingen zich.
De volgende staat geeft een overzicht van de ontwikkeling.
Natuurlijk neemt het schrift (writing) daarin een belangrijke rol.
De eerlijkheid gebied te zeggen dat met de komst van het schrift
volkeren voorwerpen maken met een langere houdbaarheid.
Beschavingen die geen huizen, tempels, wegen ed achterlieten van steen
kennen we nauwelijks of niet.



In dit staatje zie je ook vaak de naam Harrapan terugkomen.
Dat is de naam van de eerste stad die in de jaren 1920 is ontdekt.
Gelukkig komt Wikipedia weer te hulp:

De Indusbeschaving was een hoogontwikkelde beschaving
in de oudheid
(ca. 3300-1300 v. Chr., met een bloeitijd van 2600xe2x80x931900 v. Chr.).
Zij strekte zich uit in een gebied langs de Indus
en de Ghaggar-Hakra rivier,
(thans in Noordwest-India en deels Pakistan).
De Indusbeschaving werd pas in de jaren twintig
van de 20e eeuw ontdekt
en is enkel bekend van de talloze archeologische opgravingen,
en van mogelijke Sumerische verwijzingen naar een
zogenaamd “Meluhha”, dat ermee overeen lijkt te komen.

De Indusbeschaving staat onder nog andere namen bekend,
zoals Harappabeschaving
(naar Harappa, de eerste opgegraven stad in de regio),
en de term Indus-Sarasvatxc3xae Civilisation of Sarasvati-Sindhu Civilisation
die vooral in de Angelsaksische wereld wordt gebruikt.
Men verwijst daarbij naar de Vedische beschaving,
bekend uit de Vedische literatuur, waarmee ze wordt gelijkgesteld.
Die zou volgens deze oude geschriften langs de Sarasvati rivier
hebben gebloeid, al weet men thans de ligging daarvan niet zeker.