Vandaag een aantal voorbeelden van Trompe l’oeuil (gezichtsbedrog)
maar vooral heel veel mooie kleuren!

Alfred Wertheimer: Elvis, washroom, no towels, 1956.

De eerste afbeelding past dan gelijk niet in mijn introductie.
De foto is van een echte gebeurtenis en in zwart-wit.
Ik ben altijd wat huiverig van foto’s van beroemde personen.
Maar het verhaal bij deze foto maakt het toch heel bijzonder.

Eigenlijk is dit wel een trompe l’oeuil.
Als je de foto ziet denk je dat de grote zanger alvast aan het oefenen is
voor zijn optreden dat elk moment kan beginnen.
Niets is minder waar.

Photojournalist Alfred Wertheimer was hired by RCA Victor in 1956 to shoot promotional images of a recently signed 21-year-old recording artist, Elvis Presley. Wertheimer’s instincts to ‘tag along’ with the artist after the assignment and the resulting images provide us today with a look at Elvis before he exploded onto the scene and became one of the most exciting performers of his time. ‘Elvis at 21: Photographs by Alfred Wertheimer’

Alfred Wertheimer was in 1956 ingehuurd
door de platenmaatschappij RCA Victor
om promotiefoto’s te maken van een onlangs gecontracteerde artiest.
Elvis Presley was toen 21 jaar.
Wertheimer ging niet alleen naar de optredens van Elvis maar
ging met hem mee na zijn optreden en raakte zo verzeild in de trein.
Elvis had al een lange tijd in de trein gezeten (meer dan 20 uur),
ging zich wassen maar kwam toen tot de ontdekking dat hij
zijn handen niet kon afdrogen: geen handdoeken.
Hij sloeg het water van zijn handen en dat is het moment
dat je hier op deze foto ziet.

Anish Kapoor, C-Curve, 2007.

Okay ik ben bevooroordeeld.
Anish Kapoor is van Indiase afkomst. Geboren in Bombay.
Maar kijk een hoe prachtig het gras reflecteert in dit werk.

Paulus van den Bosch (voorheen toegeschreven aan Barend van der Meer), Druiven voor een nis, 17e eeuw.

Kunstbus:

Trompe l’oeuil (of trompe l’oeil) (Frans: gezichtsbedrog) schilderkunstige truc waarbij iets zo levensecht wordt afgebeeld dat de toeschouwer denkt dat het echt is, dat ze een illusie van echtheid oproepen. Voorwaarde voor succesvol bedrog is de beheersing van naturalistische precisie, perspectief, dat wil zeggen de weergave van een eenduidig te interpreteren ruimte, gecombineerd met een consequent uitgewerkte belichting, schaduwen. Een trompe l’oeil is gebonden aan de wetten van het in de ruimte aanwezige perspectief. Dat geeft dan meteen het verschil tussen een trompe l’oeil en een wandschildering aan. Een trompe l’oeil betreft vaak een uitbreiding van een bestaande situatie, een extra deur of raam, een meubelstuk, een extra zaal.Zeuxis en ParrhasiosHet verhaal luidt dat Parrhasios en Zeuxis een wedstrijd hielden: Zeuxis kwam met een schilderij dat druiven voorstelde, zo natuurgetrouw geschilderd dat de vogels erop afkwamen. Parrhasios toonde toen een schilderij van een linnen doek, zo bedrieglijk natuurlijk dat Zeuxis – nog vol trots over het oordeel van de vogels – eiste dat nu eindelijk dat doek eens zou weggenomen worden en het schilderij getoond. Toen hij zijn dwaling bemerkte, kende hij met oprechte schaamte de prijs aan de ander toe; hij immers had vogels misleid, maar Parrhasios hem, een schilder!

Claude Monet, Le Palais Contarini, Venise, 1908. Over kleuren gesproken!

Cornelis Saftleven, Kattekop, 1666.

Leuk om ergens onderaan je deur te hangen als luikje.
Dan moet je dat wel doen zonder die zwarte lijst.
Trompe l’oeuil

Ernst Ludwig Kirchner, Six dancers, 1911.

Henry Matisse, The blue eyes, 1935.

Inuit (Kalalliit) people, Wooden box, Eastern Greenland, Angmassalik, circa 1890.

Houten kist afkomstig van de Groenlandse Inuit-bevolking.

Man Ray, The rope dancer accompanies herself with her shadows, 1916.

Mauricio Marat, Teotihuacan.

Het is ook crisis in de kunstwereld.
Je merkt dat aan de berichtgeving over kunst.
Maar er is ook Mexicaanse griep.
De musea in Mexico zijn veel actiever dan voorheen.
Ze laten zich van hun beste kant zien.
Per week verschillende persberichten terwijl het anders een heel jaar rustig kon zijn.
Dit is gewoon een heel mooie foto.

Pere Borrell del Caso, Fuggendo dalla critica, 1874.

Op de vlucht voor de critici.
Trompe l’oeuil

Rare gold coin Roman emperor Carausius.

In Engeland zijn deze twee gouden munten gevonden.
Het betreft munten met de afbeelding van Keizer Carausius.
Overigens was die niet keizer van het hele Romeinse rijk.
Hij was de baas in Gallie en dat deel van Engeland dat door de Romeinen is bezet.

Wikipedia:

Marcus Aurelius Mausaeus Carausius (ovl. 293) was een Romeins heerser en onrechtmatig koning van Brittannie en noord Gallie. Carausius die zijn bekwaamheid had bewezen in Maximianus’ veldtocht in Gallie in 286. Als gevolg daarvan werd hij commandant van een vloot die haar thuishaven in het Engelse Kanaal had, met als verantwoordelijkheid het uitschakelen van de Frankische en Saksische piraten die de kust onveilig maakten. Klaarblijkelijk maakte Carausius er gewoonte van de aldus verkregen buit voor zichzelf te houden, en te gebruiken voor het rekruteren van voormalige piraten als scheepsbemanning. Maximianus zag Carausius als een bedreiging, en verordende zijn dood. Carausius echter kwam achter deze plannen, en reageerde door zichzelf tot keizer uit te roepen, en kreeg daarin de steun van de drie Romeinse legioenen in Brittannie, en in Gallixc3xab.

Rare gold coin Roman emperor Carausius.

Sea Hyun Lee, Between Red-46, 2008.

Van een afstand een soort gekantelde lipstick zoenen.

Sea Hyun Lee, Between Red-87, 2008.

Six Mandalas, Central Tibet, Lhasa, 1665.

Waarschijnlijk bega ik hier een grote zonde.
De afbeelding is door mij gekanteld.
Het is namelijk een heel brede afbeelding.
Maar door de geometrische figuren te kantelen
zie je ze beter maar verlies je gelijktijdig allerlei symboliek
die te maken heeft met noord en zuid, boven en onder ed.
Ik zeg het maar even.

Tiziano Vecellio, Filippo Archinto, circa 1556 – 1558.

Trompe l’oeuil

Dit schilderij van Titiaan is er een van een duo.
Fillippo Archinto was opgeleid als jurist en ging werken bij het Vaticaan
onder Paus Paulus III.
Hij nam deel aan het concillie van Trente en was betrokken
bij de heiligverklaring van de Heilige Ignatius Loyola.
In 1553 werd hij door de opvolger van Paulus III, Julius II
benoemd totP auselijke Nuntius in Venetie (ambassadeur).
In 1556 werd hij benoemd tot Aartsbisschop van Milaan maar
was niet in staat dit ambt ook werkelijk te effectueren.
Door lokale tegenstand was hij gedwongen om buiten Milaan te verblijven.
In 1558 overleed hij in Bergamo.
Er is een schilderij van Archinto in vol ornaat en in het volle zicht.
En er is dit schilderij. Zeker ook van Titiaan.
De betekenis is niet helemaal duidelijk maar hij heeft zijn ambt natuurlijk
maar half kunnen bekleden.
Ik vond dit voorbeeld bovendien zo mooi passen bij het verhaal over Parrhasios.
Een deel van deze informatie is afkomstig van de website
van The Metropolitan Museum of Art (Archinto zonder gordijn).
De website van het Philadelphia Museum of Art (Archinto met gordijn)
zegt het volgende:

The unusual portrayal of this man can be explained by facts known about his life. Archinto was appointed archbishop of Milan in 1556, but political troubles prevented his taking possession of the post. The veil obscuring him from view stands for these difficulties. The episcopal ring, which the artist carefully reveals just outside the veil, symbolizes Archinto’s legal right to office.

Wassily Kandinsky, Krass und Mild (Dramatic and mild), 1932.

Andy Warhol, Michael Jackson, 1984.


Ik vind de Warholportretten gewoon mooi.

Antony Gormley, Critical mass, 1995.

Attributed to Aqa Mirak, author Qasim, son of Ali, Shahnama, the book of kings of Shah Tahmasp, circa 1525 xe2x80x93 1530, Tabriz, Iran.


De miniatuurschildering wordt toegeschreven aan Aqa Mirak.
De tekst is geschreven door Qasim.
Het boek is de Shahnama, het boek der Iraanse koningen.
Deze versie was in het bezit van Sjah Tahmasp
en wordt gedateerd rond 1525 – 1530.

Attributed to Khushala, The gods sing and dance for Shiva and Parvati, 1780 -1790.


Toegeschreven aan Khushala.
De goden zingen en dansen voor Shiva en Parvati.

Demakersvan (Jeroen Verhoeven), Cinderella table, 2008.


Het meeste design is niet de moeite waard om te laten zien.
Het is vaak heel erg aan de tijd gebonden.
Dit hier is wel iets bijzonders en het komt nog uit Nederland ook.


Andere zijde (achterzijde?).

Douglass Parshall, Bathers.


Baders, de datum van het werk is bij mij onbekend

Franxc3xa7ois Boucher, Adoration of the shepherds, 1761 – 1762.


Beetje vreemde tijd van het jaar voor de
‘Aanbidding door de herders’.

Gilbert and George, MULLAH, 1980.


Een heel vervreemdend werk.
De techniek is goed bedacht.
Past erg goed in het werk van Gilbert and George
met hun glas-in-lood achtige fotomontages.
Maar de naam Mullah associeer je direct met moslim fundamentalisme.

Jaume Plensa, Sho, 2007.

Jean Auguste Dominique Ingres, Comtessed Haussonville, 1845.

Ken Grant, Home coming.


Ik vind dit werk wel erg veel lijken op:
Edward Hopper, Rooms by the sea:

Luc Tuymans, Reflections, 2009.

Max Beckmann, The synagogue in Frankfurt, 1919.

Oglala Lakota, Beaded horse mask, circa 1904.


Paardemasker van kralen.

Pablo Picasso, Les deux femmes nues, 1945.

Paul Cxc3xa9zanne, Still life with fruit dish, 1879 – 1880.

Rafael Lozano Hemmer, Levels of nothingness, 2009.


Dit is een foto van een installatie met veel schijnwerpers.
Al dit licht en de kleuren zijn geinspireerd door Wassily Kandinsky.
Ik weet niet welk werk specifiek als inspiratiebron heeft gefunctioneerd
maar ik geef hieronder een voorbeeld.


Wassily Kandinsky, Composition VIII, 1923.

Rene Magritte, Les merveilles de la nature, 1953.


Weer eens een heel andere manier om een schip te schilderen.

Richard Woldendorp, Coastline between Esperance and Cape Arid, Western Australia, 2006.


Ongelofelijk.
Dit is zogenaamde ‘aerial photography’, foto’s gemaakt vanuit het vliegtuig.
Hier heeft dat geleid tot een haast abstract schilderij.

Robert Mapplethorpe, Derrick Cross, 1982.


Met de wereldkampioenschappen atlethiek in Berlijn in gedachten.

Tara Donovan, Untitled (detail), 2008.

Vera Lutter, Casa del Duca Sforza, Venice II, January13 – 14 2008.

Wu Changshuo, Narcissus, eggplant, grapevines, lotus, chrysanthemum; Flower and vegetables album, 1904.


Pagina uit een boek over bloemen en vruchten.

Een behoorlijk grote groep kunstwerken vandaag.
De kunstvaria van deze week.
Relatief veel aandacht voor miniaturen uit Iran en West Europa.
Geniet!

Amadeo Preziosi, Hampton Court, London, 1875.

Angel of death descends on Shaddad Ibn Ad, Falnama, Iran, mid 1550 – early 1560.


De eerste miniatuur.
Deze is afkomstig uit Iran.
Het betreft een tekst die Falnama wordt genoemd.
Met deze teksten en de stand van de planeten of de interpretatie
van dromern werd een poging gedaan de toekomst te voorspellen.
Dit miniatuur is een illustratie in een van de versies van de Falnama
en dateert van het midden van de jaren 1550 en begin 1560.

Christopher Richard Wynne Nevinson, French troops resting, 1916.

Edward S. Curtis, Chief Joseph, Nez Perce, 1903.


Een foto van een indiaan,
is dat bijzonder.
Deze foto is dat zeker.
De Amerikaanse fotograaf Edward Sheriff Curtis
heeft een serie van 20 fotoboeken nagelaten.
Het Amon Carter Museum (Fort Worth, Texas) heeft dit werk
dat het leven van de Amerikaanse Indiaan verbeeldt verworven.
De 20 gexc3xafllustreerde boeken worden elk begeleid
door een verzameling van 36 handgemaakte fotogravures
(fotogravure is een etsproces dat fotografisch materiaal als bron heeft.
Het resultaat wordt met de hand vervolgens ingekleurd).
Deze fotogravures zijn gemaakt in de periode 1903 en 1928.
In totaal gaat het om 1500 illustraties en 722 grote fotogravures.
Nadat Curtis 220 exemplaren van zijn serie had gemaakt
ging hij failliet (Great Depression).

Het werk van Curtis is niet onomstreden
maar de enorme hoeveelheid en diversiteit van het materiaal
maken het uniek in het bestuderen van dit Amerikaans erfgoed.

Nez Perce is de naam van de stam. De naam is een vervorming
van de Franse uitdrukking voor een ‘neus piercing’.
Overigens was het dragen van een ring in de neus
geen gewoonte bij deze stam.

Fang Lijun, 1993.1, 1993.

Franz West, The ego and the id, 2009.


Prachtig.
Het schijnt dat de uiteinden dienst kunnen doen als zitje.
Lijkt me een geweldige ervaring.

Georges Braque, Paysage xc3xa0 lxe2x80x99Estaque, 1906.

Henry Coombes, Tension.


De werkelijke naam van deze foto is mij onbekend.
Ik zou de foto de naam ‘De Jacht’ meegegeven hebben.

Initial P, A funeral service, 1320 – 1325.


Miniatuur, initiaal ‘P’ (?), Een begrafenis.

Jackson Pollock, Guardians of the secret, 1943.


Bewakers van het geheim.

Limbough Brothers, A cemetery, 1405-1408 1409.


Miniatuur uit het getijdenboek voor de hertog de Berry.
Een begraafplaats.

Oscar Bluemner, Composition for color themes, 1932.

Raphael, La donna velata, 1514 – 1516.


De gesluierde vrouw.

Robert Smirke, Sir Harford Jones in the court of Fatxe2x80x99h Ali, the shah of Persia, 1809.


Sir Harford Jones was de ambassadeur aan het hof van de Sjah van Perzie.
Hier een schilderij dat de engelsman toont zittend, rechts,
terwijl de Sjah, Fatxe2x80x99h Ali, links op zijn troon zit.

Detail.

Sam Gilliam, Museum moment, 2009.

Soitz master, Saint Catherine tended by angels, 1415 – 1425.

Enig zoekwerk op het internet maakt al snel duidelijk
dat het deel dat hierboven staat afgebeeld
maar een detail is van de miniatuur.
Hieronder zie je de hele pagina en dan zie je ook
dat het detail hierboven niet van de centrale voorstelling is
waarop de naam van deze miniatuur is gebaseerd.
Op zijn best is het detail hierboven een van de engelen.


Soitz master, Saint Catherine tended by angels and visited by the queen, 1415 – 1425.

Vincent van Gogh, Still life with a plate of onions1889.


Stilleven met een schaal van de lievelingsgroente van mijn moeder: ui.
Zoals vaak sluit ook vandaag Vincent de rij.

Doordat ik de afgelopen tijd nogal wat tijd heb doorgebracht
in de bus heb ik kans gehad wat meer te lezen.
Zo liep ik tegen een uitgave aan die Blend heet.
Dit exemplaar (is het een tijdschrift dat vaker verschijnt? Ja.)
gaat helemaal over drie vrouwelijke kunstenaars
die een tentoonstelling hebben in het Van Abbemuseum in Eindhoven:
Jo Baer, Lynda Benglis en Jutta Koether.
De inleiding van deze Blend trok mijn aandacht in het bijzonder.
De directeur van het Van Abbemuseum schrijft daarin,
in begrijpelijke taal.
Charles Esche doet dat vanuit het perspectief van de eerder
genoemde tentoonstelling.
De functie van een museum:

Lopend van zaal tot zaal kun je ieder van hen (de drie kunstenaars) als een vrij individu zien en besluiten of het werk je bevalt of niet., los van wie het heeft gemaakt of waar ze vandaan komen.
Je kunt ook de ene kunstenaar met de andere vergelijken, zodat je relaties en ontwikkelingen ontdekt, misschien met de leeftijd en geboorteplaats van iedere kunstenaar in het achterhoofd.
Je kunt ook de interviews en artikelen in deze Blend Special lezen voordat je de tentoonstelling bezoekt en zo meer te weten komen over wat de kunstenaars denken en wat van invloed is geweest op hun werk.
Elk van deze manieren zorgt er waarschijnlijk voor dat je een andere ervaring hebt, een andere manier waarop je de tentoongestelde werken verbindt met de buitenwereld.
Juist dit idee van verschil maakt kunst bijzonder.
We hebben vaak over de vrijheid van de kunstenaar, maar uiteindelijk is de vrijheid van de toeschouwer veel belangrijker.

Onze rol als museum is om het mogelijk te maken om te beoordelen.
Met deze tentoonstelling willen we een situatie crexc3xabren waarin vragen over schoonheid, schilderen en artistieke traditie gedeeld en bediscussieerd kunnen worden.
We willen ook nadenken over geslacht, feminisme, geschiedenis en sociale verandering xe2x80x93 en op welke manier ieder artistiek individu zich uitdrukt in relatie tot deze grootse, abstracte ideexc3xabn.
Het kijken naar kunst wordt fascinerend als je in staat bent om vrij te denken en reageren.
Het lijkt op het spelen van een spel, met jezelf of soms nog beter met anderen.
Een van de problemen waar wij wel eens tegenaan lopen, is dat onze bezoekers met te veel vooroordelen komen ten aanzien van hoe je je moet gedragen in een museum.
Je hoeft niet te fluisteren en je hoeft het allemaal niet te begrijpen.
Ik kan je verzekeren dat wij, ondanks dat wij dagelijks met kunst werken, ook niet het idee hebben dat we het allemaal begrijpen.
Wij vinden het gewoon leuk om na te denken over en te reageren op de werken die we zien en de mensen die ze maken.

En daar sluit ik me helemaal bij aan.

Deze keer een korte serie met 8 afbeeldingen.
Verhoudingsgewijs veel beelden.

Anne Truitt, Valley Forge, 1963.

Auguste Rodin, The thinker, 1880.

Augustus Saint-Gaudens, The puritan, 1883 xe2x80x93 1886, this cast 1899 or after.


De puritein.
Dit beeld is gemaakt tussen 1883 en 1886.
Deze versie, dit gietsel is van 1899 of later.

Franxc3xa7ois Girardon, Louis XIV on horseback, 1696.

Gold pendant, Hertfordshire, England, 15th century.


Gouden hanger uit de 15e eeuw.
De afbeelding toont de ‘genadestoel’: God de vader toont
de leidende Christus die op zijn schoot rust terwijl
de Heilige Geest in de vorm van de duif nabij is.

Jean Tinguely, Black and white relief mxc3xa9ta-mxc3xa9canique, 1957.

Siep van den Berg, No title.


Het probleem met internet is natuurlijk
dat als je iets aantreft je er nooit zeker van bent
dat de informatie die er vermeld staat ook correct is.
Zo trof ik deze afbeelding aan maar ook onderstaande:


Siep van den Berg, No title.


Toch een heel verschil zou ik zo zeggen.

Tullio Lombardo, Bacchus and Ariadne, circa 1505.


Van de website van het Rijksmuseum:

Tullio Lombardo (ca. 1455-1532)
Tullio Lombardo kwam uit een Italiaanse kunstenaarsfamilie. Tullio, zijn vader Pietro en broer Antonio waren belangrijk in de Venetiaanse architectuur en beeldhouwkunst van de 15de en begin 16de eeuw. Tullio is waarschijnlijk geboren in Padua; hij overleed in Venetixc3xab. In beide plaatsen heeft hij werk nagelaten, als architect en als beeldhouwer. Tullio Lombardo heeft belangrijke opdrachten gekregen, waaronder de opdracht voor het grafmonument voor de Venetiaanse Doge Andrea Vendramin. Tullio werkte eraan tussen 1488 en 1494. Hij volgde Andrea del Verrocchio op, die in eerste instantie de opdracht had gekregen, maar in 1488 overleed.

Alberto Giacometti, Disagreeable object, 1931.


‘Onaangenaam object’ is de naam van dit kunstwerk.

Attributed to Georges de La Tour and studio, St. Sebastian tended by St. Irene. 1638 – 1639.

Diego Rivera, Zapatista landscape; The guerrilla, 1915.

Fazal Sheikh, Malikh, Delhi, India, 2007.


Deze prachtige foto van een somber kijkend Indiaas meisje
is de meest commerciele foto van de serie “Ladli”
gemaakt door Fazal Sheikh.
Deze ietwat droevige foto siert de verzameling foto’s die gaat
over het Indiase probleem dat meisjes vaak ongewenst zijn als baby.
De Indiaase regering heeft daarom een programma in het leven geroepen
(Ladli schema) waarbij ouders bij de geboorte
van een meisje 10.000 roepie ontvangen (154 Euro)
en waarbij nog eens een bedrag op een rekening wordt gezet
dat vrij komt wanneer het meisje 18 wordt.
Maar niet alleen de ongewenstheid van meisjes wordt aan de kaak gesteld.
Vrouwen zitten heeft vaak in een erg moeilijke situatie
en worden soms mishandeld of erger.

Fiona Adams, Jimi Hendrix, 1967.


Dit is een van de mooiste foto’s die ik ken die de jaren ’60
mooi verbeelden.
De kleuren, de ietwat naive blik op het jonge gezicht van Jimi Hendrix,
de onscherpte van sommige delen van de foto.
De zestiger jaren in xc3xa9xc3xa9n beeld.

Fragment of a bowl depicting bearded bulls, Tepe Fullol, 2200 xe2x80x93 1900 BCE, Afghanistan.


Deel van een gouden kom met een afbeelding van bebaarde stieren.
Tepe Fullol, Afghanistan.
Was in Nederland te zien op de tentoonstelling
“Verborgen Afghanistan” in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.

Gerard Hemsworth, Hidden agenda, 2008.


Verborgen agenda.

James Tissot, View from the cross, 1886 – 1894.


Vanaf het kruis, zeer ongewoon perspectief.

Margaret Watkins, Cabbage, 1923.


Misschien hier al eens eerder te zien.

Pablo Picasso, Nu assis et joueur de flxc3xbbte, 1967.

Wassily Kandinsky, Orientalisches, 1909.

Willem de Pannemaker, After designs of Pieter Coecke van Aelst and Jan Cornelisz Vermeyen, Review troops at Barcelona, From the series “The conquest of Tunis”, circa 1554.


Volgens de web site van het Rijksmuseum:

Willem de Pannemaker
(werkzaam 1535-1578) De tapijtwever Willem de Pannemaker was afkomstig uit een gerenommeerd weversgeslacht. Hij had een atelier in Brussel en was hofleverancier van de Habsburgse vorsten. Waarschijnlijk leverde hij al in de jaren 1540 tapijten aan keizer Karel V, die veel in Brussel verbleef bij zijn zuster, landvoogdes Maria van Hongarije. De eerste gedocumenteerde transactie van tapijten voor Karel V was in 1548, toen hij een prestigieuze opdracht kreeg om een serie van tien tapisseriexc3xabn te weven met de verovering van Tunis als onderwerp. Het ontwerp van deze tapijten was van Jan Cornelisz. Vermeyen. Ook werkte De Pannemaker voor Filips II en diens landvoogdes over Nederland, Margaretha van Parma.

Willem de Pannemaker, Review troops at Barcelona (detail).

Yayoi Kusama, Dots obsession, 2004.