Categorie archief: Kunst

Kunstvaria

Posted on by

Armando Marino, The raft, 2003.

Kunst uit Cuba: het vlot.

Boat with Daoist immortals, late 1700 – early 1800, China, bamboo.

Boat with Daoist immortals, detail.

Daoisme en Taoisme zijn twee verschillende Westerse spellingsvormen
van het Chinese woord ‘Dao’ way, path” (weg, pad).
Volgens Wikipedia (vrij vertaald vanuit de Engeltalige site):

Taoisme (of Daoisme) is een verzamelnaam voor een verzameling
aan elkaar verwante filosofische en religieuze tradities en concepten
die oost Azie de afgelopen twee milleniums hebben beinvloed.
De ‘onsterfelijke Daoisten’ zijn de ‘patroonheiligen’ van de religie.

Het voorwerp dat hierboven is afgebeeld is gemaakt uit bamboe.

Boris Dmitrievich Grigiriev, Faces of Russia, early 1920s.

Schilderij uit begin 1920.
Misschien een beetje stereotype maar ik vind het mooi.

Cindy Sherman, Untitled film still #21, 1978.

Ook al wordt het een filmbeeldje genoemd gaat het om een foto.
Bij Cindy Sherman betekent dat ze zelf op de foto staat.
De pose, kleding, kleur en plaats zijn prachtig.
Het zou zo een filmbeeld uit een oude film van Orson Wells kunnen zijn.

Fernand Leger, La partie de campagne, 1951.

Helaas is de afbeelding van dit doek dat te koop is
by Christie’s niet goed.
Maar toch de moeite waard om hier te laten zien.

Frank Stella, Damascus gate III, 1970.

Giovanni Giacometti, Il pane, Das Brot, 1908.

Ik ben weg van het werk van Alberto Giacometti.
Hier een werk van zijn vader.
De Giacometti’s zijn Zwitserse kunstenaars.
Alberto behoort op dit moment tot de top.
Zeker bij de veilinghuizen.

Jean Arp, The woman of Delos, 1959.

M. C. Escher, Rippled surface, 1950.

Ik ben niet echt een grote fan van Escher.
Zijn werk is heel doordacht maar wordt vaak saai
doordat het te doordacht is.
In dit werk is dat helemaal niet het geval.
Dit is zeer geslaagd.
Rimpelend oppervlak.

Male divinity, Vietnam, 7th century.

Mannelijke godheid afkomstig uit Vietnam.
Dit beeld is gemaakt in de 7e eeuw na Christus en het bevindt
zich nu in het National Museum of Cham Sculpture.

Richard Serra, Open ended, 2007-2008.

Rutjer Ruhle, La trame de San Romano, 1991 – 1993.

Als de titel ‘La trame de San Romano’ Italiaans is (?)
dan betekent het ‘de inslagen van San Romano’.
Bij het stadje San Romano is er een veldslag geweest
waarvan drie grote schilderijen zijn gemaakt,
Wellicht waren die de inspiratiebron voor dit werk.

Vandaag een serie van kapitalen
(hoofdletters in oude, handgeschreven boeken) en
een bladvullende tekening uit een Ethiopisch handschrift.

Master of the Brussels Initials, Christ in majesty, Italian, 1389 – 1404.

Initial A, A man lifting his soul to God, MS34, Fol7.
Hoofdletter ‘A’, de afbeelding stelt een man voor,
die zijn ziel opheft naar God terwijl de duivel toekijkt.

Unknown Inhabited initial Q, Italian, 1153.

De maker is onbekend.
MS LUDWIG IX, FOL 295.
Detail of peacock.
Bij de letter Q die volledig gevuld is met versieringen zit een pauw.
Zijn staart hangt helemaal uit het vlak van de letter.

Unknown, Initial C, A priest celebrating mass, Spanish, 1290 – 1310.

De maker is onbekend.
Soms taat er een heel verhaal is de letter.
Hier draagt een priester de mis op in de hoofdletter C.
MS LUDWIG XIV 6, FOL 9.

Unknown, The virgin and child with the archangels Michael and Gabriel, Ethiopia, 1504 – 1505.

Ook hiervan is de maker onbekend.
Het stelt de Maagd Maria voor met haar kind
en de aartsengelen Michael en Gabriel.

 

Arthur Evans

Posted on by

De opgraver van Knossos is niet geheel onomstreden.
Daarom is niet alleen Knossos interessant als vindplaats
maar is ook de opgravingsgeschiedenis nog interessanter dan normaal.
In de universiteit van Heidelberg (Ruprecht-Karls-Universitxc3xa4t Heidelberg)
heeft men zijn studie die hij schreef naar aanleiding van de opgravingen
ingescand en beschikbaar gesteld via het internet.
De werken dateren uit de jaren 1920 – 1936.
Twee delen daarvan heb ik doorgebladerd en het geeft een
goed beeld van archeologie in het begin van de vorige eeuw.
Een eeuw met weinig moderne media en dus werden
tekenaars ingezet om te tonen wat de opgravingen hebben opgeleverd.
Werden andere opgravingen geraadpleegd via boeken en tekeningen.
De tekenaars waren ook de mensen die reconstructies ter plaatse uitvoerden.
Het is nog de tijd voor het internet, film en televisie.
Daarom zijn de schriftelijke studies zoals deze zo belangrijk
om te begrijpen waarom Evans tot de conclusies kwam
waarmee je nu nog in Knossos wordt geconfronteerd.
Van de boekdelen die ik doorgenomen heb hier
een paar plaatjes:

A. Evans, The Palace Of Minos, Volume IV, Part II.

Ook deel I van volume IV heb ik doorgenomen.
Het leuke is dat sommige van de afbeeldingen
een ondersteuning zijn voor een aantal foto’s
die in andere logs van mij te zien zijn.

Overigens geeft deze literatuur wel aan
op hoeveel verschillende gebieden Evans kennis had,
vondsten deed en interpretaties opstelden.

Een van de problemen met de bevindingen van Evans is
dat zijn conclusies vaak op erg weinig bewijs zijn gebaseerd.
Misschien is het volgende niet het beste voorbeeld
maar het geeft wel aan hoe voorzichtig je moet zijn
met de interpretatie van wat Evans heeft geconcludeerd.

Een belangrijk fresco is het zogenaamde ‘Campstool fresco’.
Misschien wat oneerbiedig in mijn vertaling Het kampeerstoel fresco.

Knossos: het kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Wat haar, een oog, een beker en een stoeltje.
Dat is het wel.
Althans dat is mijn indruk als ik de fresco in detail bekijk.
Maar als je de restauratie van Evans en zijn mensen ziet
krijg je een heel ander idee.

Knossos: de kampeerstoel fresco/campstool fresco.

Nog wat kampeerstoelfragmenten en tekeningen.

De theorie van Evans is dat dit fresco bestond uit twee lagen.
De eerste twee foto’s vormen de onderste laag.
Van de bovenste laag zijn een paar fragmenten bekend
maar hiermee is geen reconstructie gemaakt zover ik weet.
Ik heb geen probleem met een reconstructie
maar wel als in de reconstructie stukken van het originele materiaal
wordt verwerkt zonder dat de reconstructie omkeerbaar is.

Horns of consecration.

Deze foto toont de ambitieuze reconstructies van Evans
in de sfeer van gebouwen.
Ook zijn de sacrale stierhorens te zien die in een geabstraheerde vorm
vaker te zien zijn in de Minoische beschaving.

Nog een tekening van een fresco: La Parisienne.

De troonzaal, vandaag mag je deze ruimte niet meer betreden.

Schets voor de reconstructie.

Reconstructie van de muren in de troonzaal.

Getekende reconstructie van de troonzaal van Knossos.

Rijen met pithoi in Knossos.

Tekening van een afdruk van de Ring van Minos (Ring of Minos).

In een andere log is een foto van deze ring te zien.
Daar staat ook bij wat hier te zien is volgens Evans.
Deze tekening verduidelijkt de foto.

Gillieron, Tekening van de muurschildering ‘De Stier’.

Vader en zoon Gillieron maken met Evans en andere
deel uit van het opgravingsteam.
Ze zijn de tekenaars die met Evans meegaan en zijn verantwoordelijk
voor veel illustraties maar ook voor de reconstructies die bijvoorbeeld
van fresco’s gemaakt werden.

Kreta 2009: Knossos en Arthur Evans

Posted on by

De laatste log over Kreta, meer precies Heraklion en het
Archeologisch Museum, heeft vorige week veel tijd gekost.
Daarom hak ik de log over Knossos in meerdere stukken.

Toen we met onze auto aankwamen bij Knossos
werden we van verschillende kanten gelokt naar parkeerplaatsen
waar je voor dient te betalen.
Nu waren wij in september op Kreta dus het was (schijnbaar) niet druk.
Wij kunnen dat niet beoordelen maar aan de hand van de bijna lege,
officiele en gratis parkeerplaats van de opgraving denk ik
dat we dat wel als een feit kunnen vaststellen.

Bij het binnengaan van de ingang staan eigenlijk direct
een aantal informatieborden die de toerist vertellen
wat er te zien is en hoe de geschiedenis van de site
in elkaar zit.
Hieronder vind je de Engelse tekst van die borden en de
samenvatting/vertaling die ik er bij gemaakt heb.
Dat geeft een eerste indruk van Knossos.




De borden bevatten ook afbeeldingen maar die verwijder ik, samen met de Griekse tekst zodat er zo veel mogelijk ruimte is voor de Engelse tekst.


Het paleis van Knossos.

Het paleis van Knossos is het grootste paleis op Kreta.
Het is omringd door een uitgebreide stad.
Het paleis werd gebouwd op de lage Kephala-heuvel
op een plaats waar twee rivieren samen komen.
De keuze voor de locatie en de daarop volgende groei van de bewoning
zijn verbonden met de nabijheid van de zee
en de vruchtbare grond van de regio.

De plaats werd het eerst bewoond in de Neolitische tijd
(6700 xe2x80x93 3200 voor Christus).
Al in deze vroege tijd was er sprake van een grote nederzetting.
Het eerste paleis werd gebouw rond 1900 voor Christus
(de Oude-paleisperiode).

Van de beperkte overgebleven delen kan worden opgemaakt
dat de plattegrond in grote lijnen toen al werd gevormd.
Het paleis werd rond 1700 voor Christus verwoest
en op dezelfde plaats werd het Nieuwe paleis gebouwd
(de nieuwe-paleisperiode).

Met uitzondering van latere toevoegingen werden deze ruines
door Arthur Evans opgegraven en gerestaureerd.
Het paleis bestaat uit verschillende gebouwen die gegroepeerd zijn
rond de centrale plaats of het hof (Central Court).
Op alle belangrijke punten waren ingangen.
De meest formele ingangen vinden we in het zuidwesten en noorden.
De Westvleugel omvat altaren, officixc3xable ruimtes en uitgebreide opslagplaatsen.
De Oostvleugel bevat de xe2x80x98Koninklijke appartementenxe2x80x99 en de werkplaatsen.
In het noorden en zuiden waren nog meer opslagruimtes.

In het paleis komen we een grote verscheidenheid
van architectonische elementen tegen:
verdiepingen met platte daken op verschillende niveauxe2x80x99s,
gevels met puien en gevels met hallen, versieringen door stenen horens
of verschillende kleuren, enz.
Er werden veel verschillende materialen gebruikt:
platen van groene schist voor op de vloer, houten kolommen/pilaren,
gipslaten tegen de muren en vloeren.
Veelkleurig stucwerk en muurschilderingen droegen bij
tot de versiering van de ruimtes.

Het paleis lijkt het centrum van politieke, economische
en religieuze macht te zijn geweest.
De belangrijkste opgraver, Arthur Evans, heeft de verschillende functies
van de ruimtes geprobeerd te duiden en gaf ze namen
die met de functie in overeenstemming waren.
Dit is gebaseerd op vondsten, mythologische tradities
en vergelijkingen met andere oude culturen en zijn eigen tijd.
De namen die Evans gaf worden nog steeds gebruikt:
Koninginnezaal, Bovenste verdieping, Troonzaal.
Al heeft later onderzoek andere functies
voor sommige van de ruimtes voorgesteld.

Het paleis van Knossos bleef in gebruik tot na 1450 voor Christus
toen de overige paleizen op Knossos werden verwoest.
De meeste experts geloven dat nieuwe bewoners
van het Griekse vasteland zich installeerden in het paleis.
Dit wordt ondersteund door de vondst van een archief
in het schrift dat als xe2x80x98Linear Bxe2x80x99 wordt aangeduid.
Wanneer precies het paleis zijn functie verloor is onbekend.
In ieder geval verloor het veel van zijn vroegere glorie
na 1380 voor Christus.




Wie ontdekte Knossosen wanneer? Minos Kalokairinos deed dat in 1878.


De opgravingen van het Paleis van Knossos
en haar beschermers.

De ontdekking van de Westvleugel van het Palais van Knossos
door Minos Kalokairinos in 1878 zorgde
voor heftige interesse tot 1898 toen een wet werd opgesteld
door de staat Kreta.
Deze wet zorgde voor de juiste condities
voor een systematisch onderzoek en opgraving door Arthur Evans.

De belangrijkste collegaxe2x80x99s van Evans waren:
– de archeoloog D. Mackenzie, bekend van zijn opgravingen in Melos.
Mackenzie zou het opgravingjournaal bijhouden.
– de architect Th. Fyfe van de British School of Archaeology.

Andere medewerkers waren onder meer de architecten
C. Doll, F.G. Newton and Piet de Jong,
de kunstenaars/tekenaars Gillieron (vader en zoon)
en de archeologen D.G. Hogarth, A. Wace, E.J. Forsdyke en J. Pendlebury.

Evans en zijn staf werden eerst ondergebracht
in het huis van de Turkse Bey,
dicht bij het paleis terwijl de Villa Ariadne werd gebouwd.
De Villa Ariadne werd in 1906 gebouwd naar de plannen van Doll.

Na de Tweede Wereldoorlog werden de opgravingen vervolgd
door de British School of Archaeology terwijl
aanvullend onderzoek en hoofdzakelijk grootschalige restauraties
werden uitgevoerd door de directeuren
van het Heraklion Museum: N. Platon en S. Alexiou.




Zo zien de informatieborden eruit in Knossos.





De Geschiedenis van de ontdekking en de opgravingen en restauraties.


De geschiedenis van de opgraving en restauratie
van het paleis van Knossos.

De opgravingen begonnen in 1878.
Een antiquair van Heraklion, Minos Kalokairinos,
legde toen een deel van de Westvleugel bloot.
De systematische opgravingen begonnen in maart 1900
onder leiding van Arthur Evans,
toen directeur van het Ashmolean Museum in Oxford.

Twee jaar later waren de opgravingen van het paleis bijna afgerond.
Aanvullend onderzoek werd in de jaren daarna uitgevoerd.
Dat duurde tot 1930-1931.
Na de Tweede Wereldoorlog vervolgde
de British School of Archaeology hun onderzoek
met belangrijke resultaten met betrekking tot
het paleis en de omliggende Minoxc3xafsche stad.

Al in de eerste jaren van de opgravingen werd het duidelijk
dat conservering van het paleis noodzakelijk was.
Het kwetsbare materiaal waarmee het paleis gebouwd was
bleek kwetsbaar voor de weersomstandigheden.
In de eerste fase van de restauratiepogingen in 1905
waren het Evans en zijn collegaxe2x80x99s die zich inzette
voor de bescherming van de monumenten.
Maar na 1925 probeerde Evans met gebruikmaking van beton
te komen tot een radicale reconstructie.
Beton werd op grote schaal gebruikt.
Vloeren en hele architectonische eenheden werden gereconstrueerd.
Houten balken en houten Minoxc3xafsche kolommen werden gemaakt
om
het beton te stutten en voorzien van verf.
De muurschilderingen werden gerestaureerd
en op verschillende plaatsen werden kopiexc3xabn gerealiseerd.

Evans ingrepen leidde tot verschillende reacties.
Soms was het archeologisch bewijs onvoldoende
om de reconstructies te rechtvaardigen.
In andere gevallen zijn de archeologische vondsten
niet te onderscheiden van de moderne aanvullingen.
De door Evans aangebrachte aanvullingen
zijn nauwelijks terug te draaien.

Toch geloven velen dat de ingrepen nodig waren
om de monumenten te beschermen.
Daar komt bij dat de ingrepen de aandacht trekken
van de toeristen en hen helpen de architectuur
van het paleis te waarderen.
Anderen vinden dat de reconstructies
grotendeels de ideexc3xabn van Evans en de opvattingen van zijn tijd
over esthetiek en ideologische tendensen opdringen
aan de bezoekers.

Vandaag vormen de aanpassingen van Evans op het paleis
een integraal onderdeel van het monument en zijn geschiedenis.
Na de Tweede Wereldoorlog werd het paleis
verder geconserveerd onder leiding van de directeuren
van het Heraklion Museum N. Platon en S. Alexiou.
Deze werkzaamheden beperkten zich tot het conserveren
van de oude muren en vloeren.
Op sommige plaatsen werden afdaken aangebracht.

In de jaren negentig werden grote delen
van het beton geconserveerd onder regie van
het Directoraat van de Restauratie van Antieke Monumenten.



Kunstvaria

Posted on by

Twee kunstenaars met meer dan 1 werk in een Kunstvaria.
Dat gebeurt niet vaak.
Vandaag maken we dus extra plaats voor George Grosz en Xiao Se.
De eerste, George Grosz, vanwege zijn originele, cynische en
kritische kijk op zijn tijd (1893-1959) en wereld (Duitsland).
De tweede, Xiao Se (xe8x90xa7xe7x91x9f), vanwege de menging van Westerse en Aziatische
elementen uit het verleden en het heden.




Mooie dynamiek in deze Alberto Giacometti, Lxe2x80x99 homme qui chavire, 1951.





Andy Earl, Bow Wow Wow, 1981.


Foto van de popgroep Bow Wow Wow naar het schilderij
Petit dejeuner sur l’herbe van Eduoard Manet.
Dit schilderij is erg vaak door mensen gecopieerd.
Ook hier werkt het weer.




Dale Chihuly, Boat, Missouri botanical garden, St Louis, 2006.


Iedere keer denk je weer dat je nou toch wel alles gezien hebt
wat er te bedenken valt op een bepaald terrein.
En toch wordt je weer verrast.
Hier moderne glaskunst.
Fantastisch!


George Grosz.


George Grosz, Civil war, 1936 – 1937.



George Grosz, Laughing keeps you young, 1929 – 1946.





Georges Braque, La tasse (The cup), 1911.





Hadiye Cangxc3xb6kxc3xa7e (fotograaf van deze afbeelding), Topkapi Palace Museum.


Hendrick Goltzius, Adam and Eve, circa 1611.


Rond 1611 schilderde Herdrick Goltzius deze twee schilderijen: Adam en Eva.
Deze schilderijen zijn nu in de Verenigde Staten voor het eerst in lange tijd
weer samen te zien.




Jean de La Huerta and Antoine le Moiturier, Mourner from the tomb of Jean Sans Peur (John the fearless, Jan zonder Vrees), second duke of Burgundy, 1443 – 1457, No 45.


Vorige week zag ik in Leuven nog 10 van dergelijke beelden
van het praalgraf van Isabella van Bourbon.
In haar familie was het blijkbaar een gewoonte
om je graf met dergelijke beelden te laten versieren.
Isabella van Bourbon is de tweede vrouw van Karel de Stoute
en daarmee kleinkind van Jan Zonder Vrees door haar huwelijk.




Jenny Holzer, For Chicago, 2008.





Joaquin Sorolla Y Bastida, Otra Margarita (Another Marguerite), 1892.





John Thomson, A Manchu bride, Beijing, 1871 – 1872.


Foto van glasplaat.




Lee Bryars, The Angel, 1989.





Lewis Wickes Hine, Cotton girl worker, 1908.





Luc Tuymans, Still Life, 2002.


Iedere keer denk je weer dat je nou toch wel alles gezien hebt
wat er te bedenken valt op een bepaald terrein.
En toch wordt je weer verrast.
Hier een stilleven eenzaam in een grote ruimte.
En bijna helemaal van opzij.




Rembrandt van Rijn, The Ratkiller, 1632.



Xiao Se, xe8x90xa7xe7x91x9f.


Xiao Se, Entertainment, 2009.





Xiao Se, One afternoon in april, 2009.





Xiao Se, The quietly elapsed age, 2009.




Kreta 2009: Heraklion

Posted on by

19 September

Eerst naar Heraklion voor het Archeologisch Museum.
Is nog steeds niet open en het ziet er niet naar uit
dat dit binnenkort wel gaat gebeuren.
De tijdelijke tentoonstelling is indrukwekkend.
Aansluitend naar Knossos.




Toegangsbewijs.



Het Archeologisch Museum van Heraklion is onderwerp van deze log.
Helaas kon ik in het museum en in de winkels in de buurt
niet een Nederlandstalige catalogus vinden van het museum.
Het boek bestaat wel want ik zag het een dag eerder in Festos.
Voor de zoveelste keer schond ik de les die ik leerde
op onze eerste ‘grote vakantie’. Dat was een reis door wat we nu
Rusland en de Oekraine noemen.
Onze gids zei toen: “Je moet het kopen als het er is”.
En dat is een waarheid van een koe.
Ik zag de gids in Festos maar dacht dat ik die in Heraklion
of op het vliegveld of in het dorp waar wij verbleven,
ook wel kon kopen.
Helaas dus.




Kaas voor het ontbijt.



Het museum is al even dicht.
Op de Engelstalige Wikipedia-site staat het als volgt:

The Heraklion Archaeological Museum is one the great museums of Greece and the best in the world regarding the Minoan art as it contains the most notable and complete collection of artifacts of the Minoan civilization of Crete.



This museum has been closed for renovations since late 2006. A temporary exhibition is now open within the museum where all the main artifacts (including the Phaistos Disk, Snake Goddess, Bull-Leaping and King of the Lillies Frescoes) are displayed. The temporary exhibition includes approximately 450 items in chronological order with the explanatory plaques and context plaques.



Korte vertaling en samenvatting:
Het Archeologisch Museum van Heraklion is een van de beste museums
in Griekenland en het beste in de wereld op het gebied van Minoische kunst.
Het omvat de meest opzienbarende en complete collectie vondsten
van de Minoische beschaving op Kreta.

Het museum is gesloten vanaf eind 2006.
Een tijdelijke tentoonstelling met de belangrijkste voorwerpen
(Festos-schijf, Slangen-godin, Stier-over-fresco en ‘Koning van de lelies’-fresco).
Ongeveer 450 voorwerpen zijn te zien in chronologische volgorde
met toelichting.

Van een aantal van de voorwerpen heb ik foto’s.
Die zijn hier te zien.




Eerst koffie drinken bij de Bembo-fontein.





Koning/prins van de lelies fresco.





Vertaling/samenvatting:

De Prins van de lelies.

De beroemde, priesterachtige, Koninklijke figuur
van de Prins van de lelies.
Het embleem van Minoxc3xafsch Kreta.
Het was onderdeel van een grotere wandschildering gevonden in Knossos
bij de zuidingang van het paleis aldaar.
Het wordt gedateerd tussen 1500-1500 voor Christus.
Het is een mannelijk figuur die levensgroot is afgebeeld.
Hij draagt een lendendoek en sjerp in verschillende kleuren
terwijl hij door een wei met lelies loopt.
Van de lelies zijn maar een paar fragmenten bewaard gebleven.
Het meeste indruk maakt de diadeem die versierd is met lelies en pauwenveren.
Arthur Evans, de man die Knossos opgroef, was er van overtuigd
dat dit de vorst van Knossos zelf was.
De priester-koning, de personificatie van de religieuze en wereldse macht.




Prachtige schaal met in de schaal figuren van schapen en de herder.



Detail, herder op de rug met voor zich de schapen.





Vertaling/samenvatting:

Cirkelvormige schaal van klei,
aan de binnenkant versierd met figuurtjes van een kudde schapen en de herder.
Palaikastro (plaats op Kreta).
De late voor-paleis periode van het Oude Paleis (als u het nog begrijptxe2x80xa6)
2000 xe2x80x93 1800 voor Christus.




Nog een schaal, kijk eens goed naar de rand.





Vertaling/samenvatting:

Fruitschaal van klei voorzien van meerkleurige versiering
door spiralen, kwasten en arcering.
De rand is versierd met blaadjes van klei.




Een van de hoogtepunten.










Vertaling/samenvatting:

Handvat van een scepter in de vorm van een panter (rechts)
en een bijl (links).
Gemaakt van een gesteende dat schist genoemd wordt.
De panter en de bijl staan waarschijnlijk voor de religieuze en wereldlijke macht.
Malia, Oude-paleis periode, 1800 xe2x80x93 1700 voor Christus.




De afbeeldingen op de voorwerpen zijn soms fantastisch.








Vertaling/samenvatting:

Offervaas of rhyton.
Gemaakt van klei en versierd met zeemotieven
zoals schelpen, rotsen en zeewier.
Festos, Nieuw-paleis periode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een beroemd stuk. Dit is een rhyton, zeg maar een kruik voor water of een andere vloeistof.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

Offervaas in de vorm van een stierekop.
Ingelegd met schelpen, bergkristal en jaspis (edelsteensoort).
Zie neus en ogen.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De Slangen-godin.





Vertaling/samenvatting:

Geglazuurd aardewerk beeld van de xe2x80x9cSlangengodinxe2x80x9d.
Deze godin of priesteres is afgebeeld met ontblote borsten
en een rijk gedecoreerde jurk.
De borsten verwijzen naar haar rol als vruchtbaarheidsgodin.
De slangen en het katachtige dier op haar hoofd wijzen
naar haar dominantie ten opzichte van de natuur.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Offervaas van limestone in de vorm van een leeuwekop.
Ogen en neusgaten waren ingelegd met stenen die nu niet meer aanwezig zijn.
Knossos, Nieuw-paleis periode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




De oogstvaas.



Detail.





Vertaling/samenvatting:

De Oogstvaas.
Spekstenen vaas met in relief scenexe2x80x99s van een processie
geleid door een man met een staf.
Een officixc3xable vertegenwoordiger of priester.
De afgebeelde mensen hebben oogstgereedschap bij zich
en zingen onder begeleiding van een sistrum
(een muziekinstrument uit de familie van de percussie instrumenten).
Ayia Triada (plaatsje in de buurt van Festos),
Nieuw-paleis periode 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nog een kleine fresco.





Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cLa Parisiennexe2x80x9d.
De Parijse Vrouw.
Fresco van een vrouw, waarschijnlijk een priesteres
die deelneemt aan een rituele scene.
Deel van de xe2x80x9cCampstool Frescoxe2x80x9d.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

xe2x80x9cThe Dancing Ladyxe2x80x9d.
De Dansende Vrouw.
Fresco die een danseres of godin voorstelt met golvend haar.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1400 – 1350 voor Christus.




Opmerkelijke lichaamshouding. Komt steeds weer terug.





De manier waarop die schouderpartij in elkaar gezet is
verbaasd mij steeds weer.
Ik vraag me af of dat wel correct is.

Vertaling/samenvatting:

xe2x80x98The Cup bearerxe2x80x9d
Bekerdrager. Deel van een processiefresco
met een jonge man met rijk versierde lendedoek
terwijl hij een zilveren offervaas (rhyton) draagt.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Festos-schijf.



Detail van de hieroglieven.








Vertaling/samenvatting:

Phaistos Disc.
Festosschijf.
Deze schijf gemaakt van klei heeft aan beide zijdes hixc3xabrogliefen,
symbolen die in spiraalvorm zijn georganiseerd.
De spiraal loopt van buiten naar binnen.
Tussen de symbolen kunnen menselijke vormen, ledematen,
een boot, vogels, dieren, verschillende gereedschappen
en vazen herkend worden.
Dit schrift is tot op vandaag nog niet ontcijferd.
Festos, Nieuwxe2x80x93paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1450 voor Christus.




Nooit eerder gezien of van gehoord. Zeer verrassend.



Twee gevels in detail.


Vertaling/samenvatting:

Geglazuurde plaquettes van het zogenaamde Stadsmozaxc3xafek.
Ze beelden huizen uit met twee of drie verdiepingen
van een Minoxc3xafsche stad met deuren, ramen
en het einde van trappen op de daken.
Misschien werden ze gebruikt om ingelegd te worden
als decoratie van bijvoorbeeld houten kisten.
Knossos, Nieuw-paleisperiode, 1600 xe2x80x93 1500 voor Christus.




Prachtige motieven naar de natuur.



De hele vaas.


Kleine Pithos (een pithos is meestal een grote vaas die gebruikt wordt
voor de opslag van goederen), hier versierd met vismotieven.
Vroeg voorbeeld van figuratieve versieringen met motieven uit de natuur.




Nee geen haasje over maar stier-over. Fresco.



Detail van de acrobate die over de stier springt (in lengterichting).



Detail. Hier is goed te zien welke delen origineel zijn en welke later in het museum aangebracht zijn.



Nu een detailvoorbeeld van de randen.


Bull-leaping Fresco.
Stier-over fresco.
Het fresco toont het moment waarop een mannelijke figuur
de gevaarlijke salto maakt over de rug van de stier.
De stier werd in Knossos vereerd en dergelijke rituelen komen
op meerdere plaatsen in de wereld voor (ook vandaag nog).
Het algemeen aangenomen idee is dat de acrobaat
de stier bij de horens neemt waarna gebruik wordt gemaakt
van de beweging van de kop van de stier
om acrobatische toeren uit te halen.
In werkelijkheid zal het niet zo zijn geweest dat de acrobaat
de stier op de rug nogmaals vastpakt.
Dat lijkt op het fresco te gebeuren maar waarschijnl
ijk is dat
de artistieke vrijheid van de schilder geweest.
Knossos, Laatste paleisperiode.




Gouden ring.





Vertaling/samenvatting:

De zogenaamde xe2x80x98Ring van Minosxe2x80x99.
Gouden zegelring met een relixc3xabf versierd.
De voorstelling omvat een verschijning en twee scxc3xa8nes
met het aanbidden van een boom.
De godheid is afgebeeld zwevend in de lucht,
gezeten in een heiligdom (kapel) en staand in een boot.
Deze ring werd door A. Evans aangeduid als Koninklijk.
Hij noemde het de ring van Minos.
Waarschijnlijk in Knossos gevonden.
Late Nieuw-paleisperiode xe2x80x93 Laatste paleisperiode, 1500 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Zijkant van een sarcofaag.






Detail van de centrale afbeelding.



De brede kant van de sarcofaag.



Detail van de restauratie.



Andere brede kant.



Detail van het offerdier.


Vertaling/samenvatting:

De Ayia Triade sarcofaag.
Deze sarcofaag werd gevonden in een rechthoekige grafkamer
van de begraafplaats van Ayia Triada, in de Mesara hoogvlakte.
Hij is gedateerd als 1300 voor Christus.
Hij is gemaakt van Poros (marmer soort?) overdekt met een dunne kalklaag.
In de kalk zijn de afbeeldingen aangebracht.
De scxc3xa8nes houden verband met de vereringen/rituelen
die gepaard gaan met de dood en het leven na de dood.
De belangrijkste scxc3xa8nes staan afgebeeld op de lange zijdes.
Ze omvatten afbeeldingen van een stieroffer
met de muzikale begeleiding door een dubbele fluit,
het brengen van offers bij een altaar omringd door heilige bomen
en het brengen van offers tussen een dubbel bijl
en onder begeleiding van een lier.
De belangrijkste scene is die waarin levende stieren
en een boot worden aangeboden aan een mannelijk figuur.
Mogelijk de dode man zelf die voor een gevel
van een een paleisgebouw staat.
Op een eind van de sarcofaag is een godin te zien
die samen met haar hulp een strijdwagen rijdt
getrokken door een griffioen.
Een fantasiedier met het lichaam van een leeuw
en de vleugels en kop van een gier.
Terwijl aan de andere kant een strijdwagen getrokken wordt
door een beest dat bestaat voor de ene helft uit een paard
en voor de andere helft uit een wilde geit.
De hele compositie verwijst naar de begrafenis
en de rituelen die het vertrek van een belangrijke, dode man begeleiden
en de religieuze overtuigingen die verbonden zijn
met de tocht van de ziel naar de volgende wereld.










Beetje onscherpe pasfoto van de stier.


Kleifiguur dat een stier voorstelt.
Festos, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1000 voor Christus.




Vol kleur en schitterend van vorm.






De hele urn.


Meerkleurige urn (pithos) bedoeld om de beenderen
en de as van een gecremeerde te bewaren.
Knossos, vroeg archaxc3xafsche periode, vroege 7de eeuw voor Christus.














Een kleimodel van een huisaltaar met een offerscene,
mogelijk voor overleden voorouders.
Kamilari, Festos, Nieuwe-paleisperiode, 1600 voor Christus.




Mooie oren.








Vaas gebruikt bij rituelen met acht-vormige handvatten
en een gekleurde spiraalvormige versiering en afbeeldingen van helmen.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.




Vogels.



En wederom de hele vaas.


Kruik van klei met afbeeldingen van vogels en vissen.
Katsambas, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1400 voor Christus.









Vertaling/samenvatting:

Helm met slagtanden van beren.
Knossos, Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.




Vazen beu, wat te denken van deze zwaarden en dolk?.





Vertaling/samenvatting:

Bronzen zwaarden met bladgoud en goudbeslag op het handvat.
De pommel (contragewicht aan het uiteinde van het handvat
van een zwaard) is van kristal of met bladgoud afgewerkt.
Knossos en Kalyvia, Festos.
Laatste paleisperiode, 1450 xe2x80x93 1350 voor Christus.







Detail.


Kleifiguren. Minoxc3xafsche goden.
De armen worden opgeheven.
Op de diadeem zijn zijn vogels en de zonneschijf te zien.
Daarnaast kan men de zogenaamde xe2x80x98Horns of consecrationxe2x80x99 zien.
Dit is een Minoisch symbool dat waarschijnlijk
van stierenhoorns is afgeleid.
Dit symbool komt voor op zegels, werd aangebracht op daken van gebouwen
om het sacrale karakter van het gebouw aan te duiden
(aldus A. Evans de ontdekker van Knossos).
Karphi, Na-paleisperiode, 1200 xe2x80x93 1100 voor Christus.







Detail.





Uil.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een uil.
Aphrati, vroeg archaxc3xafsche periode, laat 7de eeuw voor Christus.




Heel verrassend voorwerp: ronde tempel met godheid.





Vertaling/samenvatting:

Kleimodel van een cirkelvormig gebouw met binnen een vrouwelijke god.
Twee mannelijke figuren kijken vanaf het dak toe samen met een hond.
Archanes, protogeometrische B periode, 850 xe2x80x93 800 voor Christus.







Papavergod.





Kleifiguur van de zogenaamde Papavergod.
Op de diadeem zijn versierende spelden te zien in de vorm van papaverknoppen.
Gazi, Na-paleisperiode, 1200 voor Christus.









Kleifiguur dat Eros voorstelt.
Gortyn, Hellenistische periode, 2de eeuw voor Christus.



Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester

Posted on by

Rogier van der Weyden, de passie van de meester
is een schitterende tentoonstelling.
Helemaal als je bedenkt dat van alles wat er te zien is,
er slechts een handjevol werken is van Rogier van der Weyden.
Toch wordt duidelijk dat deze kunstenaar al in zijn tijd
een enorme invloed had op kunstenaars in heel Europa.
Heel veel werken op de tentoonstelling heben de aanduiding:
Rogier van der Weyden (atelier),
Wat wil zeggen dat helemaal niet zeker is of de meester
zelf meegewerkt heeft aan het werk.

Rogier van der Weyden, De lezende Maria Magdalena (detail), voor 1438.

Een opmerking bij de tentoonstelling is ten aanzien van de opstelling.
Ik had de audiotour genomen en dan ligt het voor de hand de tentoonstelling
aan de hand van de nummers van de werken te volgen.
Maar vaak moet je op zoek naar de nummers.
De volgorde was mij niet altijd meteen duidelijk.
Dat kost veel tijd en heen en weer geloop.

Zijn ‘absolute meesterwerk’, De Kruisafneming,
is op de tentoonstelling niet aanwezig.
Maar op een zeer geslaagde manier drukt het werk toch zijn stempel
op deze tentoonstelling.
Dat gebeurt onder andere door de videoinstallatie Sliding Time.

Titel van de videoinstallatie van Walter Verdin.

Rogier van der Weyden, De Kruisafneming, 1438.

Rond 1435 schilderde Rogier van der Weyden
zijn absolute meesterwerk, ‘de Kruisafneming’
voor de Leuvense Gilde van de Grote Voetboog.
Meer dan een eeuw later verwierf Maria van Hongarije,
landvoogdes van de Nederlanden, het altaarstuk.
Koning Filips II nam het vervolgens mee naar Spanje.
Daar bevindt het zich vandaag nog steeds,
in het Museo del Prado in Madrid.
Om technische redenen kan het werk niet vervoerd worden.
Daarom brengt de Belgische videokunstenaar Walter Verdin
het tot leven in ‘Sliding Time’,
een installatie die hij speciaal voor de tentoonstelling
Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester
heeft gemaakt. De tien personages worden in een langzaam
pulserende, repetitieve beweging uit en in elkaar geschoven.
Ze keren telkens weer terug naar hun oorspronkelijke positie.
Zo wordt duidelijk dat de ‘Kruisafneming, ‘
ogenschijnlijk de weergave van een eenvoudige gebeurtenis,
in feite een samenballing is van diverse momentopnames.

Tekst op de wand bij de installatie.

De videoinstallatie hangt in een heel stemmige ruimte.
Een ruimte die haast voor het werk gemaakt lijkt.
De emotie die het werk toont dwingt tot overweging.
Daar is deze ruimte uiterst geschikt voor.

De Kruisafneming is een werk dat in een vreemde omlijsting zit.
Misschien is dat wel omdat dit altaarstuk voor een bepaalde plaats is gemaakt
waar gewoonweg niet meer ruimte was.
Hoe dan ook, deze inklemming, deze beklemming,
werkt fantastisch op de stemming van het werk.
De volgelingen van Christus verkeren in choque.
Ze nemen het dode lichaam van hun kind en vriend van het kruis.
De kruisdood is een barbaarse en mensonterende gebeurtenis.
De ervaringen moeten verpletterend zijn geweest.
Tranen vloeien.
De krachteloze houding van handen en armen versterken
het gevoel van verdriet en machteloosheid
dat mensen treft die in rouw zijn.
Deze sfeer wordt nog eens versterkt door de letterlijke beklemming
waarin het schilderij zich bevindt.
Hierdoor heeft dit werk ook vandaag nog zo’n impact op de toeschouwer.

Rogier van der Weyden, De Kruisafneming, Maria (detail).

Rogier van der Weyden, De Kruisafneming, Tranen (detail).

De documentatie.

De catalogus bij deze tentoonstelling is enorm.
Ik heb het boek nog niet gewogen maar het gewicht is aanzienlijk.
Ik hoop dat de kwaliteit van de inhoud ook zo’n indruk maakt
.Maar tot nog toe heb ik het boek nog maar tot halverwege
kunnen doorbladeren om plaatjes te kijken.
En wat voor ‘plaatjes’.
‘Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester’
is een aanrader!

M van Museum Leuven

Posted on by

Het reisdoel was gisteren de tentoonstelling
Rogier van der Weyden 1400 | 1464 De Passie van de Meester.
Deze tentoonstelling wordt gehouden in het nieuwe museum M.
Een prachtig museum dat bestaande, historische gebouwen,
combineert met strakke nieuwbouw.
De architect is Stephane Beel.
Het museum is niet een groot kolos geworden
maar een aaneenschakeling van ruimtes:
oude gebouwen, pleinen, nieuwe, moderne gebouwen,
stroken groen, tuin enz.
Heel erg geslaagd.

de volgende foto’s proberen een beeld te geven.




Logo op de plattegrond.





Centrale ingang.





Bestaand en nieuw.





Pleinen.





Tuin.





Bijzondere in- en doorkijkjes.





Logo op de draagtas.



Kreta 2009: rustdag!

Posted on by

Na onze wandeltocht door de Samariakloof hadden we wel
een rustdag verdiend.
Ik schreef in september:

17 September: Rustdag
In de ochtend naar het Archeologisch Museum in Rethimno geweest.
Klein museum, een (1) ruime expositieruimte.
In Chania deed zich hetzelfde fenomeen voor:
bij een groot aantal voorwerpen stond als bijschrift:
NOT PUBLISHED, NO PHOTOGRAPH.
Dus, omdat over een voorwerp nog niet wetenschappelijk is gepubliceerd,
mag je er geen foto’s van nemen.
Vreemd.
Ik zou dan wat meer vaart maken om de publicatie
rond te krijgen.
Ik neem aan dat dit de regionale archeologische musea zijn
(Chania en Rethimno).
Met vondsten van opgravingen in en rondom de stad.
Dan moet je er zelf achteraan gaan (als lokaal museumdirecteur)
om de resultaten van het archeologisch onderzoek gepubliceerd te krijgen.

In de middag:
naar zee, aan het strand liggen.




Ik ging met de lokale bus naar het busstation van Rethymnon. Daar had ik al eerder, op meerdere plaatsen deze graffiti gezien.





Rethymnon heeft een mooie binnenstad dicht tegen de haven aan. Ik wandel er wat door en kom mooie oude deuren tegen.





En een bakker met prachtige broodjes en broden.










Er was ook een winkel waar ze prachtig boeken inbonden. Ze maakten er bijvoorbeeld ook mooie dozen, foedralen, om een bul of diploma in te bewaren. Met logo van de school of universiteit .





Ik heb er ook een lekker broodje gegeten.





Het kaartje voor het museum.





Men heeft er een hele reeks prachtige pre-historische doodskisten.





Met allerlei beschilderingen.










Soms zijn de schilderingen afgeleid van de natuur.





Van planten en of dieren.




















Soms heel erg geabstraheerd maar ook meer naturalistisch.





De toelichting aan de wand.


Korte vertaling / samenvatting van bovenstaande tekst:

Laat Minoxc3xafsche begraafplaatsen van Rethymnon

Verschillende begraafplaatsen en gexc3xafsoleerde graven
zijn gevonden in Rethymnon.
Er zijn zogenaamde Tholos-graven gevonden
en graven met kamers die uitgehakt zijn in de rotsen.
De laatste vorm komt het meest voor.
Tholos-graven zijn grafheuvels in de vorm van een bijenkorf.
De graven zijn gemaakt door stenen te stapelen.
De grafkamers zijn ondergrondse structuren
die in verschillende vormen voorkomen.
Soms vierkant, dan in de vorm van een elips.
Soms met een plat plafond, dan weer boogvormig plafond.
Beide types graven dienden als familiegraf
en ze bevatten meestal meerdere stoffelijke resten.
De doden werden op hun rug op de grond gelegd
of op hun zij in gehurkte positie.
Soms in sarcofagen die rijk versierd waren.
De richting van de graven lijkt niet belangrijk
al is er de neiging de lichamen
met het gezicht naar de uitgang te plaatsen.
Vondsten in de graven omvatten vazen, wapens, gereedschap en juwelen.




Foto’s van de verschillende grafvormen.















Soms is de versiering (deels) geometrisch.





Het museum had ook nog een paar beelden en gebruiksvoorwerpen.





Maar de verzameling doodskisten maakte op mij het meeste indruk.










Prachtig toch.










Ongeveer vanaf het busstation is dit het uitzicht op het Venetiaans fort.





Griekse Eurocent.





Na het museum snel terug naar het appartement om aan zee parasols te huren en de benen en met name de voeten rust te geven, veel rust.



Kunstvaria

Posted on by

In het kader van de inhaalslag vandaag ook een Kunstvaria.




Chinese school, Qing dynasty, circa1850.





Ed Kashi, Curse of the black gold, 50 years of oil in the Niger delta, 2006.


De vloek van het zwarte goud: 50 jaar olie in de Niger delta.




Francois Boucher, Adoration of the shepards, 1761 – 1762.


Kerstmis is weer in aantocht.
De aanbidding door de herders.




Haywood Magee, Louis ‘Satchmo’ Armstrong shouts after the clarinet solo of Edmund Hall, UK-tour, May 19th, 1956.





James Ensor, La Raie, 1892.


Wat een prachtige kleuren vis.




Large grey, jade waterbuffelo, 17th century.


Zeventiende eeuwse waterbuffel van grijs jade.




Leopoldo Mendez, The torches, 1947.





Mohammad Ehsai, Untitled, 1984.





Pablo Picasso, The open window, 1929.





Pieter de Hooch, Interior scene with a mother picking nits from her childxe2x80x99s head (A motherxe2x80x99s duty), circa 1658 – 1660.


Moeders plicht.
Interieur met een moeder die de neten verwijdert
van het hoofd van haar kind.
Letterlijke verttaling.
Neten zijn luizeneitjes.




Rembrandt van Rijn, ets, Abraham Francen, apothecary, circa 1657.





Sculpture de Huehueteotl, classique, 150 – 650 apres Chr.





Shirin Neshat, Bonding, 1995.





The ‘Olivetan master’ (Girolamo da Milano) and Master of the Lodi choir books, Monks singing the office, circa 1439 – 1447, Italy, Lombardy, Santa Maria di Baggio near Milan.



Detail.



China: kunstschatten

Posted on by

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.

Voorkant van de folder.

Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.

Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.

Vervolg introductie.


Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.

In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.

Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.

Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.

Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.

Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.

Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.

Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.

Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.

Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.

Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.

Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.

Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.

Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.

De catalogus.

De afbeelding op de kaft.

Kreta 2009: 15 september 2009

Posted on by

Verzameling buskaartjes van deze vakantie.

Op Kreta zijn we op deze derde dag naar Chania gegaan.
Daar heb ik het volgende van opgeschreven:

Hele mooie stad maar erg toeristisch.
Gelukkig is de promenade/het havenhoofd lang en kun je ver lopen
om al te grote hordes toeristen te vermijden.

Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen.
Maar het is de busreis zeker de moeite waard.
We nemen eerst de bus naar Rethymnon stad: het busstation.
Daat treffen we de volgende verkeerssituatie aan:

Fietsen is hier een hogere kunst.

Immers dat rode wegdek is een fietspad. De tekening geeft het aan.

Maar de electriciteitspaal en het verkeersbord staan een beetje ongelukkig.

We hebben nog tijd voor koffie.

Buskaartje voor Chania. Retour Rethymnon – Chania 12 Euro per persoon.

In Chania is een prachtige Venetiaanse haven.
Met een moskee die in gebruik is als souvenierzaak
en een knusse binnenstad.

De moskee.

Het havenhoofd met vuurtoren.

Zicht op de stad en de haven.

Het havenhoofd (pier) beschermt de stad en de schepen in de haven.

Op de pier is een terras en restaurant. Daar is het goed (en duur) toeven.

De stad is knus met kleine straatjes, veel winkeltjes en prachtige oude deuren.

Herinneringskapelletjes.

Zoals bekend bij hele gasten van mijn weblog
ben ik geinteresseerd in ‘oude stenen’.
Op Kreta hebben de grote steden allemaal wel een archeologisch museum
met daarin vondsten uit de directe omgeving van de stad.
Echte topstukken zijn vaak naar Heraklion of Athene maar er blijft voldoende over.

Alleen het beleid ten aanzien van het fotograferen
is mij een beetje onduidelijk.
Het kost een paar bezoeken voor ik begrijp
dat je alles op de foto mag zetten
als het voorwerp maar eerder een keer wetenschappelijk beschreven is.
Probleem is alleen dat ik dat aan de buitenkant niet kan zien
en bovendien vind ik dat niet mijn probleem
maar het probleem van de museumdirecteur.
Die moet er voor zorgen dat zijn stukken
beschreven en degelijk zijn onderzocht.

Verder vond ik het vreemd dat in Griekenland, op Kreta,
in de musea voorwerpen worden tentoongesteld
waarvan de herkomst niet duidelijk is.
Dan kijk je naar Griekse kunst maar kan het best zijn
dat de voorwerpen niet echt zijn of niet van het eiland komen.
Bizar.
Natuurlijk hebben de musea ook geen catalogus.

Juwelen uit de Hellenistische periode (4e – 3e eeuw voor Christus).
Ze zijn gevonden op de begraafplaats
van het oude Kydonia (het tegenwoordige Chania).
De gouden ketting werd gevonden bij het lichaam van een rijke vrouw.
De vrouw hette Sossima.
Ze overleed in het kraambed.

Buiten op de lommerrijke binnenplaats staat dit overblijfsel uit de tijd dat de moslims de dienst uit maakten.

Er was geen toelichting maar volgens mij is het de plaats waar moslims voor het bidden / voor een bezoek aan de moskee, zich kunnen wassen.

Stenen beeldje van het Cycladen-type.

Beeldjes van honden. Speelgoed.
De gaten in de poten waren waarschijnlijk bedoeld
om een as door te steken met daaraan wielen.
Uit ongeveer 2000 – 1900 voor Christus.

Bladgouden banden, bladeren, hangers, rozetten, kralen en oorbellen.
De rozetten werden oorspronkelijk op de kleding genaaid.
3e tot 2de eeuw voor Christus.

Schaal met afbeelding.

Doodskist.

Toegangskaartje museum.

 

Mooi of niet

Posted on by


Vrij Nederland is onlangs begonnen met een nieuwe serie
verhalen over kunst.
Willem Baars legt iedere keer uit waarom een kunstwerk
goed is of niet (mooi of niet).
Hier een voorbeeld van een werk van Jan Schoonhoven.
Nederlands kunstenaar en onderdeel van de zogenaamde nul-beweging.

























Jan Schoonhoven, Gerythmeerd Quadrantenrelief, 1968.




Willem Baars is gecertificeerd taxateur van Moderne en Hedendaagse kunst.
Hij heeft een eigen bedrijf dat Willem Baars Art Consultancy heet.
Hij schrijft een column over de internationale kunstmarkt
in Het Financieele Dagblad.
Dit artikel verscheen in Vrij Nederland van 17 oktober 2009.

Kunstvaria

Posted on by

Door twee korte vakanties loop ik erg achter
met het omzetten van materiaal (content) in echte berichten.
Dat is ook het geval voor de kunst.
Dus maar gauw een kunstvaria.
Een bericht in twee delen:
speciaal aandacht in deel twee voor socialistisch realisme.
Een stroming die niet veel aandacht krijgt maar waar toch
ook interessante dingen over te zeggen zijn.




Canaletto, Old Walton Bridge, 1754.





Eboshi-shaped kabuto with maedate in form of a mantis, Edo period, 17th-century.


Er is een duidelijke tendens op de internationale kunstmarkt
om meer aandacht te schenken aan kunst afkomstig uit Azie,
Zuid Amerika en Afrika.
Hier een voorbeeld uit Japan.
Het betreft een helm met als embleem een bidsprinkhaan.




Edward Hopper, Morning sun, 1952.





Famille rose imperial ‘peach’ bowl, Yongzheng underglaze, 1723 – 1735.


Vergelijkbaar werk zag ik 10 dagen geleden nog in Beijing en Shenyang.
Famille Rose is een verzamelaarsterm voor Chinees porselein dat
gemaakt is tegen het eind van de regeerperiode van Kangxi (1662 – 1722).
Kangxi is keizer van China onder de Qing-dynastie.
De hoofdkleur is een ondoorzichtige roze email.




Hasegawa school, The first man across the Uji river, Tale of the Heike, early 17th century.


De ‘Tale of the Heike’ is een Japans verhaal over de machtstrijd
tussen verschillende partijen in Japan.
Op bovenstaand scherm wordt afgebeeld dat de eerste man
de rivier de Uji oversteekt.




Hxc3xa9lio Oiticica, Vermelho cortando o branco (Red going through white), 1958.





Imperial white jade, double dragon seal of emperor Guangxu, 1874 – 1908.


Net als in Europa was een van de problemen in China
om het grote land of rijk te besturen.
Je hebt dan betrouwbare lokale vertegenwoordigers nodig
en je moet in staat zijn bevelen uit te vaardigen.
De lokale vertegenwoordigers moeten dan wel zeker weten
dat een brief of opdracht van het hoogste gezag kwam.
In Europa zie je het gebruik van lakzegels die aan documente hangen,
in China zie je stempels op documenten die met een zegel zijn gemaakt.
Hier zie je zo’n zegel van keizer Guangxu.
Een kunstwerk op zich gesneden uit jade.
De draak (hier zelfs twee) is het symbool van de keizer.




Jack Pierson, Abstract #18, 2009.





Jan Harmensz Muller, Cain killing Abel, 1589.


Kain doodt Abel.




Jean Dubuffet, Personage pour Washington Parade, 1973.





Jules-Adolphe Breton, The last gleanings, 1895.





Karl Kasten, Snake dance, 1962.





La princessa Nefertiabet devant son repas regne de Kheops, 2590 – 2565 BC.


Frankrijk (Louvre) gaat een reeks stukken teruggeven aan Egypte.
Dit muurrelief is een van die stukken afkomstig uit een Egyptische grafkamer.




Lydia VelascoLes, Femmes, 2009.





Michelangelo Buonarroti, Study of a man’s face for the Flood, Sistine Chapel ceiling, 1509-1510.





Unknown artist, Cechia di Cosimo Fanzago, 17th century.


Cosimo Fanzago is een beeldhouwer en architect.
In hoeverre dit beeld door hem gemaakt is weet ik niet.
Mijn Italiaans is ontoereikend.




Vincent van Gogh, Blxc3xbchende kastanienzweige, 1890.





Zao Wou-ki, 19-11-59, 2009.



Het socialistisch realisme.Dit is een stroming van de kunst die je vooral aantreft
in (voormalige) communistische landen zoals Rusland,
de voormalige oostbloklanden en China.
Uit Rusland komen de volgende voorbeelden.




Bortnov Petr Stepanovich, Hochofen von N.T.M.K., 1985.





Glushkov Boris Pavlovich, Torfgewinnung, 1954.


Alle afbeeldingen van Lenin en andere leiders
zijn meestal niet om aan te zien.
Propaganda, kitch.
Maar er worden wel een aantal nieuwe onderwerpen afgebeeld:
hoogovens en turfwinning bijvoorbeeld.




Maksimov Dmitri Borisovich, Industrie landschaft.





Zherdzitski Evgeni Fedorovich, Begegnung, zugeschrieben, 1975 – 1980.



Umberto Eco: de geschiedenis van de schoonheid

Posted on by

Zondag 13 september 2009

06:15 in het vliegtuig.
Wat lees ik: De geschiedenis van de schoonheid.
Onder redactie van Umberto Eco

Maar als runderen en paarden en leeuwen handen hadden en met hun handen konden tekenen en werken konden maken vergelijkbaar met die van de mensen,zou het paard de goden afbeelden als paarden en zou het rund ze afbeelden als runderen, en zouden ze hun lichaam geven zoals ze ieder zelf hebben?



Titus Flavius Clemens bekend als Clement van Alexandrie, Stromata, V 110
Chirstelijk theoloog die leefde van ongeveer 150 – 215.
Hij heeft een trilogie geschreven waarin hij zijn leer toelicht:
de Protrepticus
de Paedagogus
en de Stromata
Uit dit laatste werk is dit citaat.

Kunstvaria

Posted on by

Een korte serie deze keer.
Ik moet dit weer eens goed gaan oppakken.
Maar nu nog even niet.




Adriaen Coorte, Still life of a peach and two abricots.


17e eeuwse Nederlandse schilder uit Middelburg.
Dit schilderij is pas geleden ontdekt.
Het lag in een la samen met nog een schilderij van Adriaen Coorte.
Wordt later dit jaar geveild.




David Wojnarowicz, Untitled, 1988.





Double headed serpent, Mexico, 1400 – 1521.





Figurines of musicians, Western Han dynasty.





George De La Tour, The card: sharp with ace of diamond.





Holger Niehaus, Zonder titel, 2000.


Heel mooi stilleven, modern.
Al het fruit is gepeld!




Sandro Botticelli, Minerva and centaur, 1480 – 1482.



Kunstvaria

Posted on by

Relatief veel glas-in-lood.
Als er twee voorbeelden in de reeks van vandaag zitten
Dan zijn er dat voor mijn doen in ieder geval erg veel.




Edward J. Steichen, Silverware, still life, 1930.


Een prachtig voorbeeld van een stilleven.
Hier met ‘zilverwerk’ of tafelzilver.
Edward J. Steichen is geboren in Luxemburg en al voor 1900
verhuisd naar Amerika.
Daar werd hij een beroemd fotograaf.




Elisa Gonzxc3xa1lez Miralles, Recuerdos sin memoria 3 (Alzheimer, Erinnerungen ohne Erinnerung), 2007.


Ook fotografie maar heel anders dan de foto van Steichen.
Erg mooi.




Jxc3xb8rgen Craig Lello & Tobias Arnell, Reverse view, 2009.


Het blik verf is omgevallen.
Er ontstaat ‘spontaan’ een beeld.
Alleen is het beeld net als de verfpot ‘omgekeerd’.
Uit Zweden.




Kimsooja, Mumbai, A laundry field, 2009.





Louis C. Tiffany, Raam voor Bella apartment, circa 1880.


Het eerste glas-inlood werk van deze serie.




Paolo Veronese, Head of St. Michael, Detail from the Petrobelli Altarpiece, circa 1565.


Op deze site is een overzicht te zien
van de restoratiewerkzaamheden, de geschiedenis en de betekenis
van het Petrobelli-altaar waarvan de afbeelding hierboven een detail is.
Het altaarstuk is gemaakt door Veronese.




Pietro Paolini, Bacchic concert, circa 1625 – 1630.





Pipa, China, Ming dynasty, Laat 15e of begin 16e eeuw.


Mijn mijn reis naar China is zicht
is mijn oog extra gevoelig voor werken uit China.
Een Pipa, het instrument wordt ook wel de Chinese luit genoemd.




Procession of model boats, Egyptian, Middle Kingdom, Late dynasty 11 – Early dynasty 12, 2010 – 1961 BC.


Een processie van modelboten uit Egyptische graven.
De boten maken onderdeel uit van het Egyptisch begrafenisritueel.
Deze boten stammen uit het Middenrijk.
Ongeveer 2010 – 1961 voor Christus.




Rembrandt Harmenszoon van Rijn, Self portrait, 1659.


Hij komt zelf ook maar eens een kijkje nemen.




Robert Longo, Men in the cities: Larry, 1983.


Stadsmannen: Larry. Grafisch werk.




Samuel Joseph Corso, Rain, 1998.


Het tweede glas-in-lood werk: regen.




Screen with birthday celebration, Qing dynasty, Qianlong period, dated 1777.


Kamerscherm met een afbeelding van een verjaardagspartij.
Gedateerd 1777.




Shoko Koike, Shell vessel, 1997.


Aardewerk gemaakt in Japan.
Prachtig van vorm en kleur.
De vorm van een schelp als basis voor een vaas.
Voor 1950 was het maken van aardewerk in Japan
het exclusieve domein voor mannen.
Dit is een voorwerp op een tentoonstelling met werk van vrouwelijke kunstenaars.




Steve Pyke, Rem Koolhaas, 2005.





Subodh Gupta, Bullet, 2007.


‘Bullet’ is de typenaam van dit model Royel Enfield motor.




Sutra box with dragon, China, Ming dynasty, Yongle period, 1403 – 1424.


Een rode lak-doos gebruikt in China om geschriften (sutra)
in te bewaren. De lak is een soort hars die hard wordt
nadat het in aanraking komt met zuurstof.
Verschillende lagen lak worden op een houten voorwerp (een kistje)
aangebracht, waarna er vormen uit worden gesneden.
Een andere toepassing is een beschildering zoals hier.




Torben Giehler, Mont Blanc, 2002.




Verfmolen De Kat

Posted on by

In een lokale hobby winkel,
ze noemen zich zelf een kunstmaterialen winkel,
vond ik dit boekje van Verfmolen De Kat.
Ik was op zoek naar pigmenten om zelf verf te maken.
Ze hebben een groot assortiment pigmenten en
aanverwante producten zoals krijt of lijmstoffen.
Op de website van deze verfmolen
staan de recepten overigens ook
maar het boekje kost slechts 1,50 Euro.
Het boekje staat vol recepten die ik leuk vond om te lezen.
Het idee zelf zegellak te maken in de kleur die ik zelf mooi vind,
is wel erg uitdagend.




Recepten van Verfmolen De Kat.




Ei-tempera

Benodigdheden:

pigment
1 eierdooier
1 eierdopje gekookt water
4 druppels spijkolie
glasplaat 30 x 30cm
v.c.a. schoonmaakmiddel en keukenrol voor het schoonmaken
van gereedschap en penselen.
glazen verfwrijver (loper)
2 plamuurmessen
2 pipetten
garde
theezeefje
theelepel

Werkwijze:

Neem de eierdooier en meng deze met behulp van een garde met het water.
Zeef het mengsel en conserveer het met 4 druppels spijkolie. Het mengsel is nu klaar voor gebruik.
Schep een eetlepel pigment op de glasplaat en bevochtig het met water.
Meng het pigment en het water met het plamuurmes tot een dikke pasta.
Voeg met de pipet het ei/water mengsel toe aan de pigmentpasta en spatel het door elkaar met het plamuurmes.
Neem de verfwrijver en wrijf de pasta, met stevig ronddraaiende bewegingen uit over de gehele plaat.
Spatel de verf bijeen met een plamuurmes, en voeg weer wat ei/water mengsel toe. Herhaal deze handeling totdat er een smeuxc3xafge verf ontstaat.
De verf is klaar en dient direct gebruikt te worden. De verf kan eventueel worden verdund met gekookt water.

Tips en kenmerken:

Breng de schildering aan in lagen en laat deze in de zon drogen.
Als de verf direct gebruikt wordt is conserveren niet nodig.
Geconserveerde verf in een goed afgesloten pot. Bewaar deze in de koelkast.
Gebruik altijd verse eieren.



Kunst van de natuur, Ernst Haeckel

Posted on by

Toen ik een tijd terug op een website kwam die mij wel interessant leek
kwam ik een link tegen naar Ernst Haeckel.
Een Duitse wetenschapper die onder andere de leer van Darwin in Duitsland
bekend gemaakt heeft maar die ook zelf
veel wetenschappelijk onderzoek heeft gedaan.
Zijn opvattingen zijn niet altijd overal met open armen ontvangen
maar zijn kwaliteiten als tekenaar/illustrator
kunnen niet worden onderschat.

Een van zijn werken beschrijft de kunst van de natuur.
Door naar dit werk te kijken realiseer je meteen weer
waarom kunstenaars generaties lang gepoogd hebben de natuur
te evenaren (en gelijk ook waarom dat nauwelijks kan).
Het verklaart misschien ook wel ten dele waarom
kunstenaars zich soms afzetten tegen de natuur.
De volgende afbeeldingen van Plankton en Kolibries
laten zijn kunstenaarstalenten zien en tegelijkertijd
de onmogelijkheid de natuur te evenaren.

Ernst Haeckel, Cyrtoidea, plaat 31.

Volgens de summiere informatie op het internet die ik kan begrijpen,
gaat het hier om planktonachtige wezens uit de pre-historie.

Ernst Haeckel, Cyrtoidea, Alacorys Bismarckii, 200 x vergroot.

ErnstHaeckel, Cyrtoidea, Clathrocanium Reginae, 600 x vergroot.

Ernst Haeckel, Cyrtoidea, Dictyocodon Annasethe, 400 x vergroot.

Ernst Haeckel, Cyrtoidea, Pterocanium Trilobum, 300 x vergroot.

Ik vind ze prachtig.
Het lijken afbeeldingen die je vaak van een computerkunstenaar
ziet die Gothic-afbeeldingen maakt.

Ernst Haeckel, Afbeelding 99, Hummingbird.

Ernst Haeckel, Afbeelding 99, Steganura Underwoodi.

Ocreatus Underwoodii.

Blijkbaar veranderen de wetenschappelijke namen toch wel een beetje in de tijd.
Ik denk namelijk dat deze twee kolibries hetzelfde diersoort zijn.

 

Steeds weer verbaasd: Rent collection courtyard

Posted on by

In juni 1965 werd een groep van beeldhouwers
(onder leiding van beeldhouwer Ye Yushan)
door het provinciaal bestuur van Sichuan aan het werk gezet.
Ze produceerden 114 levensgrote kleifiguren
die het proces verbeelden van boeren
die hun pacht komen afdragen aan de landeigenaar.
De stroming waarbinnen deze beelden werden gemaakt
wordt socialistisch-realisme genoemd en kennen we ook van
bijvoorbeeld beelden uit de voormalige Sovjetunie.

Deze beeldengroep wordt de Rent collection courtyard genoemd.
Rent collection staat voor het inzamelen van pacht.
Courtyard is het Engelse woord voor binnenplaats of tuin.
De beelsen werden in 1965 opgesteld
op de binnenplaats van een voormalige landeigenaarswoning.

Dit propaganda werkstuk heeft de uitbuiting van de plattelandsbevolking
en de overwinning van het Volk als thema.

De beeklden zijn gegroepeerd in 6 ‘hoofdstukken’:
– de pacht brengen in de vorm van graan;
– de pacht onderzoeken op kwaliteit;
– de hoeveelheid graan vaststellen;
– het verrekenen van openstaande rekeningen;
– de betaling afdwingen;
– de opstand.

De beeldengroep was direct een succes (niet op de laatste plaats
door de ‘medewerking’ van Mao en de leiding van de communistische partij).
De propagandawaarde was enorm, zeker tijdens de ‘Culturele Revolutie’.
De Schirn Kunsthalle in Frankfurt
stelt een latere versie (1974-1978) ten toon
waarvan hieronder een paar afbeeldingen te zien zijn.

Tot mijn verbazing had ik van deze beeldengroep nog nooit gehoord.
Zo vind je iedere dag weer nieuwe zaken op het vlak van kunst
of in dit geval op het vlak van Kitch (?)

De betaling afdwingen.

De betaling afdwingen (detail).

Hoeveelheid graan vaststellen.

Deze foto werd in 1965 gebruikt als een van de voorbeelden van ‘de pacht onderzoeken op kwaliteit’.

Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).

Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).

Sculptuur van schade en schande
Beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde in museum Beelden aan Zee
Dick van Broekhuizen

Dick van Broekhuizen is werkzaam als wetenschappelijk medewerker van het Sculptuur Instituut. Dit is een twee jaar geleden opgericht onderzoeksinstituut dat onderzoek faciliteert, verricht en entameert op het gebied van de moderne en hedendaagse, internationale beeldhouwkunst. Het Instituut is gehuisvest in museum Beelden aan Zee te Scheveningen.In museum Beelden aan Zee is van 19 juni tot en met 11 december van 2005 Xianfeng! beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde te zien, de eerste tentoonstelling in Nederland van hedendaagse Chinese beeldhouwkunst.Met het uitroepen van de Volksrepubliek China in 1949 werd meer ruimte geschapen voor beeldhouwkunst, mits in dienst van de staat. Die beeldhouwkunst is nog steeds Frans van aard maar onderhorig aan de didactische functies van kunst zoals Mao die had vastgesteld in zijn Yanean-toespraken in 1942. Later nemen de beeldhouwers de communistische monumenten in het Europese Oostblok en in de Sovjet Unie als voorbeeld. Onder het regime van Mao wordt de beeldhouwkunst geheel bepaald door dit socialistisch-realisme. De Rent Collection Courtyard (1965) is hiervan de exponent. Achttien amateurs, geleid door de beeldhouwer Ye Yushan maakten zes beeldengroepen die de uitbuiting van de landarbeider aan de kaak moesten stellen. In het landhuis van Liu Wencai, een (volgens het regime tyrannieke) landeigenaar uit Sichuan, werden de beelden in de Rent Collection Courtyard, de binnenplaats waar de huur van het land werd gexc3xafnd, opgesteld. De onderdrukking door de feodale heer en de positie van de arme boeren wordt in deze beeldengroep zeer pathetisch uitgedrukt. Er was in de jaren zestig nauwelijks vrije beeldhouwkunst.

Kunstvaria

Posted on by

Vandaag weer een mooie selectie kunstwerken.
Uiteenlopende technieken, uiteenlopend van oorsprong.




Alfred Stevens, In memoriam, 1858 xe2x80x93 1861.


Van deze Belgische kunstenaar heb ik niet eerder gehoord.
Ziet er toch erg verdienstelijk uit.




Andrea Pozzo, Hercules deeds and apotheosis (his admittance to Olympus), 1704 – 1708.


Het specialisme van de barokschilder Andrea Pozzo
zijn fresco’s, zoals hierboven afgebeeld,
waarbij de schildering gecombineerd wordt met architectuur.
Hier zien we een plafond in het Liechtensteinpaleis in Wenen.
Hier zie je de daden van Hercules die er uiteindelijk toe leiden
dat hij wordt toegelaten op de Olympus.




Christ Pantokrator, Chilandari Monastery, 13thCentury.


Deze ikoon is afkomstig uit het Chilandari klooster
op de berg Athos in Griekenland.
Het klooster is opgericht in 1198.

Wikipedia:

Pantokrator komt uit het Grieks en betekent “alle(s)” en “heerser”. De term is afkomstig uit de Griekse vertaling van de joods-christelijke Bijbel, het Oude Testament en het Nieuwe Testament en is een aanduiding voor God. De nadruk ligt op de universaliteit en de almacht die aan God worden toegeschreven.





Denise de Grazia, Shore, 2007.


Voor alle duidelijkheid: dit is een olieverfschilderij.




Frank Herfort, Holiday, Leipzig, Germany, 2009.


Humor.




Frantixc5xa1ek Kupka, Ordonnance sur verticales, circa 1911 – 1920.





Jessica Lange, Mexico, 1992 – 2008.





M. C. Escher, Sun and moon, 1948.


Zon en maan, houtgravure.




Rembtandt Harmensz van Rijn, Houses on the Bulwark ‘The Rose’ Amsterdam, circa 1651 – 1652.


Bolwerk ‘De Rose’, het gaat hier waarschijnlijk
om het bolwerk de Rose bij de Rozengracht.




Shortey Lungkarta Tjungurrayi, Mystery sand mosaic, 1974.





Sir Anthony van Dyck, Princess Elizabeth (1635-1650) and Princess Anne (1637-1640), 1637.





Vasily Kandinsky, Thirty (Trente), 1937.





Western Zhou Dynasty, Ritual food container, 1045 – 256 BCE.


Ritueel vaatwerk.Het leuke vind ik dat dit in het Chinees blijkbaar ‘gui’ heet.
Maar ik werk in de automatisering en mijn associatie met het woord gui
brengt mij bij de grafische gebruikersinterface van programma’s.