Calligraffiti.


Vor mij een nieuwe naam, een combinatie van Kalligrafie
en Graffiti. Leuk gevonden en mooi resultaat.
Hier Chinese karakters in combinatie met graffiti.
de maker is mij onbekend.

Emil Nolde, Verspottung, 1909.


Natuurlijk hoort deze bespotting van Christus bij het Paasfeest
en niet bij vandaag, de dag voor Kerstmis.
Maar het is een prachtig werk.

Fernand Fonssagrives, Contours, 1954 – 1958..

Georges Seurat, Horses in the water, circa 1883.

Giorgione, Le tre etxc3xa0 dell’uomo, 1500 – 1501.


De volledige naam van de kunstenaar is Giorgio o Zorzi da Castelfranco.
Hij was een schilder in de hoog renaissance.
De titel is vertaald: de drie leeftijden van de man.
Zeg maar: Portret van de jongeling, de volwassen man en de oude man.

Giotto di Bondone, detail of two angels, 1304 – 1306.


Het fresco heet Noli me tangere, raak mij niet aan.
Het fresco bevindt zich in de Arena-kapel in Padua.
De tekst is uit de bijbel en werd gesproken door Christus tot Maria Magdalena.
Magdalena komt bij het graf van Christus en herkent daar Christus.
Ze wil hem aanraken maar Jezus zegt: raak me niet aan want
ik ben nog niet naar mijn vader gegaan.
Dit moment is onderwerp van veel kunstwerken.
De engelen vermoeden dus op het eerste gezicht een verwijzing naar
de kersttijd maar in werkelijkheid gaat het ook hier om Pasen.
Als ik naar afbeeldingen kijk met de titel Noli me tangere
zie je steeds het moment van de herkenning van Magdalena.
De engelen zie je dan niet.
Dat is omdat dit werk uit meerdere fresco’s bestaat.

Karel Appel, Tete tragique, 1961.

Marc Chagall, Woman circus ryder, 1956.

Max Ernst, The Kiss (Le Baiser), 1927.

Michelangelo Merisi da Caravaggio, The supper at Emmaus, 1601.


Het spijt me maar ook dit prachtige werk van Caravaggio is uit de Paastijd.
Om precies te zijn de tijd kort na Pasen als Christus een aantal malen verschijnt
aan zijn volgelingen zoals hier in Emmaus.

Michelangelo Buonarroti, Study of a man’s face for The Flood, Sistine Chapel ceiling, 1509 – 1510.

Mourner no 52 from the tomb of Jean Sans Peur (John the Fearless), completed 1457.


Dit is een genre op zich.
Al eerder waren er pleurant te zien op mijn web log.
Deze beelden van treurende mensen waren onderdeel van grafmonumenten
van onder andere de Bourgondische vorsten zoals hier Jan zonder Vrees.

Rene Magritte, Le temps menecant (Threatening weather), 1929.


Ik kende dit werk natuurlijk maar had eigenlijk nog nooit
naar de titel gekeken: Dreigend weer.
Ten minste als ik de Engelse vertaling mag geloven.
De Franse titel laat zich eerder vertalen als “Dreigende tijd”
of “Dreigende lucht”.
Wat is er dreigend aan een vrouwenlichaam, een tuba en een stoel?

Yayoi Kusama, Pumpkin.

De afgelopen week kreeg ik een reactie op een log
die eerder hier heeft gestaan.
In de log beschreef ik een boekje van H.F.J.M. van den Eerenbeemd
die beschrijft hoe Vincent van Gogh tekenonderwijs zou hebben gehad
van C.C. Huijsman in Tilburg.
De afzender van de mail Cornell van Loon is het niet eens
met de beweringen van Eerenbeemd.
Ik kan het niet beoordelen en plaats daarom zijn reactie.

H. F. J. M. van den Eerenbeemt, De onbekende Vincent van Gogh.

Geachte heer / mevrouw,

Met een glimlach heb ik kennis genomen van uw relaas over het boekje van Vincent van Gogh geschreven door H.F.J.M. van den Eerenbeemd:

Behalve dat er nergens sprake is van Tilburg in de brieven van Vincent wil van Eerenbeemd ons anders doen geloven. Vincent had in de periode totaal geen tekentalent en wist dat zelf ook. Onnodig dus zoals de gemeente Tilburg ons wil doen geloven dat Vincent heeft leren tekenen door C.C. Huijsman.

Pas op 28 jarige leeftijd in de Borinage is hij stuntelig begonnen zich te ontwikkelen als tekenaar en heeft er eigenlijk tot aan zijn dood niet veel van gebakken. De enige waarvan hij iets heeft opgestoken is Anton Mauve.

Wat de “tilburgse” werken betreft: Er is geen enkele tekening van Vincent uit die periode. Zowel de twee schetsen van een man leunend op zijn spade, en het Corintisch kapiteel zijn niet van Vincent. Het kapiteel is van Huijsman en beide tekeningen zijn afkomstig van een handige Tilburgse kunsthandelaar die een vriendje was van van den Eerenbeemd. De tekeningen zijn zo goed als zeker afkomstig uit het Tilburgse gemeente archief.

Zundert heeft destijds deze tekening gekocht voor 100.000 gulden maar is sinds kort mede door mijn bemoeienissen tot de conclusie gekomen dat er iets mis mee is. Beide tekeningen zijn dan ook sinds enige tijd niet meer in hun collectie.

vriendelijke groet,
Cornell van Loon

Gemakshalve hierbij de link naar mijn site. In mijn Blog heb ik aandacht besteed aan dit onderwerp. www.cornell-art.nl

Twee maal Caravaggio (bijna 400 jaar geleden overleden: 1610).
Daarom zal deze schilder de komende tijd veel in het nieuws zijn.
Maar daarnaast weer een heel uiteenlopende serie kunstwerken.
Geniet!

Basilius Besler, uit de ‘Hortus Eystettencis’, 1613.


Neurenbergse apotheker die bekend is geworden door dit werk.

Op de web site van Teylers Museum staat het volgende te lezen
over de maker en het werk:

Hortus Eystettensis
Basilius Besler

De aartsbisschop Johann Conrad Freiherr von Gemmingen liet rond zijn slot te Eichstxc3xa4tt een tuin aanleggen door de apotheker Basilius Besler (1561-1629). Deze vermaarde tuin op de Wilibaldsberg deed dienst als hortus botanicus xc3xa9n als siertuin. Rond 1600 kreeg Besler de opdracht om de rijkdom van de tuin in een boek vast te leggen. De Hortus Eystettensis verscheen in een oplage van 300 stuks. Tegenwoordig zijn er nog maar weinig exemplaren over, waarschijnlijk een tiental. Het boek bevat 367 platen met 1084 geneeskrachtige en eetbare planten, en sierplanten.

De eerste editie van de ‘Hortus Eystettensis’ verscheen in twee versies: een met beschrijvende tekst gedrukt aan de verso (linker) zijde van de afbeelding, en een versie zonder tekst. Deze laatste uitgave was bedoeld om ingekleurd te worden. De luxe uitgave bevat met de hand ingekleurde platen en geen tekst. Dit om te voorkomen dat de tekst door zou drukken en de prachtig ingekleurde platen zou bederven.

Caravaggio, Giuditta nellxe2x80x99 atto di tagliare Lla testa ad Oloferne, 1597.


Mijn Italiaans is niet zo best maar net als op een afbeelding
die nog niet zo lang geleden hier te zien was,
gaat Judith weer niet zachtzinnig om met het hoofd van Holofernes.


Caravaggio, Rest on the flight into Egypt, circa 1579.

Het Wilde Westen op de foto: Edward S. Curtis, Caxc3xb1on del Muerto – Navaho, 1906.

Ferdinand Bol, Old man with flowering beard, 1642.


Wat een baard!

Finial for a staff, Warring States period, Bronze with gold and silver inlay, Kong Residence Cultural Relics Archive, 475 – 221 voor Christus.


Kong is de Chinese familienaam waaronder wij Confucius kennen.

Volgens Wikipedia:
Confucius (Qufu, 28 september 551 v.Chr. – aldaar, 479 v.Chr.)
was een beroemd denker en sociaal filosoof uit het oude China,
lang vxc3xb3xc3xb3r de vorming van het Chinese keizerrijk.
Hij werd geboren als Kong Qiu in de stad Qufu in de Chinese staat Lu,
de tegenwoordige provincie Shandong.

Zijn filosofie legde de nadruk op de persoonlijke en bestuurlijke moraal,
orde, en respect voor de meerdere,
en won vooral aan populariteit door de krachtige traditionele Chinese stellingnames.
Confucius wordt vooral vereerd door leraren, scholieren en confucianisten.
De belangrijkste gebouwen van de confucianisten zijn de confuciustempels.

De invloed van Confucius op de Chinese beschaving mag niet worden onderschat.
Deze was ruim verspreid in Japan, Korea en Vietnam.
Dit kwam vooral door het Confucianisme, de doctrine die ontwikkeld is
door zijn discipelen en commentatoren.
De Gesprekken is een kort verzamelwerk met discussies die hij had
met discipelen en die na zijn dood zijn verzameld.
Het boek bevat de belangrijkste hoofdgedachten van zijn onderwijzing.

De afbeelding hierboven is het handvat van een stok/staf
die uit de erfenis van de familie komt.

Janus reliquary guardian figure (Mbulu Ngulu) attributed to Semangoy of Zokolumga, Kota Obamba Mindoumou, Late 19th – early 20th-century.


Beeld van een wachter.

John Singer Sargent, The Derelict, 1876.


De verlatene.

Kiki Smith, Messenger I, 2008.

Luis Egidio Melxc3xa9ndez, Still life with artichokes and peas in a landscape, 1771 – 1774.

Michelangelo Buonarroti, Madonna and child, circa 1525.


Bijzondere tekening.
De tekening staat op twee aan elkaar gelijmde stukken papier.
Wat direct opvalt is dat Maria niet naar haar kind kijkt.
Dat is een opmerkelijke houding.
Zeker als je weet dat de eerdere versie van deze tekening
een meer traditionele houding van Maria had.
Maar Michelangelo maakte blijkbaar bewust deze wijziging.

Okuyi Punu, Gabon.

Quimbaya, Reprecentacio masculina denominada retaule amb perforacio al nas, klassieke periode: 200 voor Christus – 1400 na Christus.


De Quimbaya zijn een volk in Colombia.
Ze zijn bekend om hun gouden beelden.
Hier betreft het een aardenwerk begrafenisbeeld.

Taiso Yoshitoshi, Smoky: the appearance of a housewife of the Kyowa Era, onderdeel van Thirty-two aspects of daily life, 1888.

Vincent van Gogh, Landschap met korenschoven en een opkomende maan, 1889.

Vorige week in het museum Valkhof in Nijmegen
zag ik een heel leuk boekje voor mensen die geinteresseerd zijn
in handschriften en minituren.
Het is een boekje met de totel “Schatten van handschriften”
door Ton den Boon.
Het is een A tot Z met termen en hun verklaring die betrekking
hebben op miniaturen en manuscripten.

Zo ben ik er bijvoorbeeld achter gekomen dat er een speciaal woord is
voor een afbeelding zoals de volgende, die in de ondermarge is opgenomen:
bas-de-page.
Okay deze is eenvoudig. Maar ik wist niet wat ‘cantica’ waren.

De meester van Katherina van Kleef, De apostel Philippus, folio M-226, Getijdenboek Katherina van Kleef, circa 1440, detail in de ondermarge bas-de-page.

Ton den Boon, Schatten van handschriften.

Het boekje is leuk om een keer van begin tot eind door te lezen.
Ik ben bij de letter ‘D’.
Maar het is ook een goed naslagwerk.
Voor zover ik het kan beoordelen redelijk compleet.
Met informatie over de techniek (hoe manuscripten en miniaturen
werden gemaakt) maar ook over hun functie (inclusief een verduidelijking
van alle religieuze toepassingen zoals brevier, apocriefe boeken ec).
Daarnaast worden een aantal belangrijke manuscripten globaal beschreven.
Na het lezen van dit boek ken je ze dus niet van voor tot achter maar
je zult hun namen herkennen en ze kunnen plaatsen in de kunstgeschiedenis.
Het boekje is ook nog eens vriendelijk geprijsd

Uitgebreide catalogus voor de tentoonstelling ‘De wereld van Katherina’. De afbeelding op de omslag is overigens een voorbeeld van een (gedeelte van een) dedicatieminiatuur.

Cantica zijn’:

“Al dan niet aan de bijbel ontleende, enigszins op psalmen lijkende lof- en dankgezangen die op officiele gebedstijden werden gezongen.Een van de min of meer regelmatig terugkerende vaste elementenvan getijdenboeken.”

Ton den Boon, Schatten van handschriften, bladzijde 26.

Terwijl ik zondag in Nijmegen was,
heb ik natuurlijk ook wat foto’s gemaakt.
Die zijn hieronder te vinden.

Monument voor de opening van een spoorlijn van Nijmegen naar Kleef in 1865. Ook de tentoonstelling die ik bezocht heeft verbindigen met Kleef (Cleve)

Mijn korte wandeling leidde tot de Waalkade en de restanten van de Valkhofburcht .

Bord Valkhofvereniging:

Op de Valkhofheuvel bevond zich tot 1798 een door Frederik Barbarossa in 1155 gebouwde burcht.
Bij de bouwwerkzaamheden werd gebruik gemaakt van Romeins en Karolingisch materiaal (onder andere afkomstig van de Nijmeegse palts (verdedigbaar koninklijk verblijf) van Karel de Grote).
Hoewel meerdere keren belegerd en verwoest ging het Valkhof uiteindelijk niet aan oorlogshandelingen ten onder maar aan financixc3xable en politieke overwegingen.
De in geldnood verkerende provincie Gelderland verkocht de burcht in 1796 voor 90.400 gulden aan slopers.
Het oudste nog bewaard gebleven burchtonderdeel is de Sint-Nicolaaskapel, meestal foutief Karolingische kapel genoemd. Deze is omstreeks 1000, naar voorbeeld van Karel de Grotexe2x80x99s hofkapel in Aken gebouwd.De uit achthoekige kern en zestienhoekige omgang bestaande tufstenen kapel kreeg haar huidige vorm door verbouwingen met baksteen rond 1400.
Het interieur bevat een omgang van twee verdiepingen met onder andere altaarresten, gewelfschilderingen en een boven de ingang gelegen vorstelijke loge.

De brug.

Burchtrestanten.

Sint-Nicolaaskapel, heel toepasselijk op 6 december 2009.

Nijmegen gastvrij.

Het bijzondere Nijmegense sanitair.

Zijzicht.

Brugcompilatie.


Aan deze foto’s is duidelijk te zien dat het nog in de ochtend was
toen ik door het centrum liep.
Het is op de foto’s nog droog.
Later op de middag ging het regenen en leek het niet meer op te houden.

.


In het online straatnamenregister van Nijmegen
vind ik het volgende:

In 1622 was Arnolt Kelffken voor de derde keer burgemeester van de stad. Vxc3xb3xc3xb3r 1618 waren er verschillende burgemeesters met de naam Johan Kelffken. In 1729 was Arnold Kelfken voor het eerst burgemeester (zie Het stadhuis van Nijmegen 1982). Een gevelsteen met het wapen van de familie Kelfken is te vinden in de Steenstraat, hoek Grotestraat; zie http://www.noviomagus.nl. Over Kelfkens Hof en Beek in Hees en de naam Kelfken schreef Van Schevichaven in 1912:

“Zij roepen ons die deftige familie voor den geest, van scheepenen en burgemeesters, naar wie ons Bosch (ten onrechte) genoemd is, en welke zoo treurig eindigde in 1745 met Mr. Arnold Kelfken, een gederailleerd heerschap, die niets naliet dan een slechten naam en schulden.” (Het Schependom van Nijmegen in woord en beeld 1912, p. 37)

“Een feit is, dat in 1622 de gemeenteraad besluit ‘het plein van het Valkhof of Belvxc3xa9dxc3xa8re’ met iepenbomen te doen beplanten tot sieraad van de stad, zonder dat van burgemeester Kelfken enig gewag wordt gemaakt. Verder blijkt ook uit stadsrekeningen en raadsbesluiten, dat dit plein enkele jaren na de beplanting de naam ‘Bosch’ draagt, dat tegen het midden van de 17e eeuw de namen ‘Bosch’ en ‘Kalverbosch’ elkaar voortdurend afwisselen, tot tenslotte xe2x80x93 bijna anderhalve eeuw na zijn ontstaan xe2x80x93 het bos met de naam van Kelfken definitief verbonden blijkt te zijn, terwijl daarnaast de benaming ‘Kalverbosch’ blijft voortbestaan.” (Brinkhoff 1954, p. 39)

En op de web site Novio Magus lees ik:

Deze fraai gerestaureerde en beschilderde gevelsteen toont het wapen van de familie Kelfken. Hij is te vinden in de Steenstraat, op de hoek van de Grotestraat en komt uit 1729. In dat jaar werd de kademuur van de Oude Haven (eens gelegen voor de gelijknamige straat) opgeknapt en werd deze steen daar ingemetseld. De tekst onder het wapen betekent: ‘Door Arnold Kelfken’. Arnold Kelfken was in 1729 burgemeester van de stad en had waarschijnlijk een rol gespeeld bij de herstelwerkzaamheden van de kade. De haven werd in 1881-1884 gedempt.

De Latijnse school, gebouwd in 1545.

Piet Killaars, Moenen, 1968.

Kerkboog en Chirurgijnskamer, 1606.

Mariken van Nieumeghen, Vera van Hasselt, 1956.


Op de web site ‘Kunst op straat’vind ik de volgende toelichting:

Mariken van Nieumeghen is de hoofdpersoon uit een zestiende eeuws mirakelspel, waarschijnlijk geschreven tussen 1485 en 1510. Het vertelt de geschiedenis van Mariken die, na door de duivel ( Moenen) te zijn verleid, jarenlang een losbandig leven leidt in Antwerpen. Terug in Nijmegen ziet zij een wagenspel, waarin wordt duidelijk gemaakt dat iedereen vergeving van God kan krijgen voor zijn of haar zonden. Het bronzen beeld laat juist dit moment van inkeer zien. Op de hoge hardstenen sokkel staan twee regels uit het verhaal: ‘Comt nu tot mi ende helpt mi beclaghen, God of die duuel, tes mi alleleens.’
Deze hebben betrekking op het moment dat de duivel deze noodkreet hoort en Mariken voor zich weet te winnen.

In het museum kwam ik werken tegen van Woody van Amen.
Het volgende werk sprak me erg aan.

Woody van Amen, Flexa One, 1977.

De spiegel op de grond is verrassend.

Maar dat zijn de lijst en de eland ook.


Frits de Coninck schrijft hierover in Museumtijdschrift van mei 2003:

Uit 1977 dateert Flexa One, een ruimtelijk werk dat voor hem een sleutelwerk is. Het is de eerste vrije vertaling van de Matterhorn en van wat hij onder zijn Nieuwe Romantiek verstaat. De vorm van de berg is geabstraheerd tot een grote piramide bestaande uit op elkaar gestapelde blikken Flexaverf. Tegen die verticale wand is een schilderijlijst gemonteerd waaruit een eland van wit neonlicht wegspringt. Daarvoor, op de grond, eenzelfde piramide van spiegelglas.

Het zicht vanuit het museum is prachtig, het gezicht van Trajanus trouwens ook.

Vandaag ben ik op de volgende tentoonstelling geweest.
“De wereld van Katherina van Kleef –
Devotie, demonen en dagelijks leven in de 15e eeuw”
Ik kan hier daarover het een en ander berichten omdat op de website
van Museum Valkhof een aantal afbeeldingen staan.
In totaal zijn in Nijmegen 100 bladen te zien van het getijdenboek
van Katherina van Kleef.
Dat is heel erg bijzonder dat zoveel bladen tegelijk te zien zijn.
Daarnaast zijn er nog ander boeken te zien van de maker van de miniaturen:
de Meester van Katherina van Kleef.
De naam van de schilder is niet bekend zoals dat wel vaker het geval is
bij Middeleeuwse kunstenaars.

Introductie op de tentoonstelling.

Bovendien is dit een boek van heel hoge kwaliteit.
Dat wordt op de tentoonstelling wel duidelijk.
Er zijn vitrines met Middeleeuwse vondsten die afgebeeld worden
in de miniaturen.
Daaraan kun je zien hoe precies en smaakvol
de miniaturen gemaakt zijn.
Het is een lust voor het oog!
Prachtig was bijvoorbeeld een verzameling munten
die precies zo weggelegd waren
als dat ze geschilderd zijn in het boek.

Entreebewijs met twee libellen en een vlieg.

Ga naar de bladen kijken als je denkt dat de afbeeldingen
die je hier ziet mooi zijn.
In werkelijkheid zijn ze nog mooier van kleur.
Je ziet dan nog beter hoe de kunstenaar
de composities zorgvuldig in elkaar zet.
Hoe deze afbeeldingen passen in een religieuze
en culturele traditie.
En soms zijn de afbeeldingen in de marge
voor ons hedendaagse oog nog leuker dan de centrale afbeelding.
Overigens is het boek uit ongeveer 1440.

De meester van Katherina van Kleef, de apostel Philippus, folio M-226 uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef. De afbeelding is de ondermarge van het blad waarop de apostel staat afgebeeld. De apostel is vooral bekend uit het bijbelverhaal van de ‘wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging”. Vandaar dat hier het bakken van het brood wordt weergegeven.

Bekijk deze marge maar eens van dichterbij:

De ingredienten worden afgewogen.

Het deeg wordt gekneed.

Het brood wordt gebakken.

De apostel zelf. Het hoge kruis verwijst naar zijn kruisdood.

Of wat te denken van de plantvormen in de marge:

De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen: bovenmarge links.

De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen: bovenmarge midden.

De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen: bovenmarge rechts.

De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen.

De meester van Katherina van Kleef, folio G-97, Hellemond met gekwelde zielen (detail).

En zo wordt Laurentius door vissen omgeven.
Laurentius werd overigens gemarteld voor zijn dood
door hem te roosteren.
Vandaar dat hij een rooster bij zich heeft op de afbeelding.

De meester van Katherina van Kleef, de heilige Laurentius, folio M-266 uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef, circa 1440.

Vissen in de bovenmarge.

Hoek rechtsonder. Hier worden de vissen aan de haak geslagen.

Linker- en rechtermarge in een plaatje geplaatst. Links de aal met kop, rechts de staart.

Ook de chocolaatjes hadden een passende illustratie gekregen.

De goede werken van Katherina: folio M-65: Katherina deelt aalmoezen uit.

Zelfde blad, ondermarge, bezoeken van gevangenen.

De heilige familie aan de maaltijd, folio M-151.

De heilige familie aan het werk, folio M-149.

Nog een serie afbeeldingen uit de natuur.

De apostel Philippus, folio M-226, linkermarge.

De apostel Philippus, folio M-226, linkerbovenhoek.

De apostel Philippus, folio M-226, de rechter
marge.

Folio G-90, detail margedecoratie bij de Aanbidding van de Drie-eenheid, uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef.

Detail margedecoratie bij de H. Vincentius, folio M-268.

Detail margedecoratie.

Als afsluiter deze mosselen, afbeelding op een boekenlegger maar origineel van de Meester van Katherina van Kleef.

Er is binnenkort een veiling oude meesters bij een van de grote
internationale veilinghuizen.
Er komt zelfds een schilderij van Rembrandt op de markt.
Dat tref je niet iedere dag.
Hier volgt zodadelijk een afbeelding van dat schilderij.

Albert Renger-Patzsch, Buchenwald in november, Arnsberger Wald, 1936.


Geen verband met het concentratiekamp dat daar later zal komen.
Neemt niet weg dat dit een prachtige mistroostige foto is
die naar aanleiding van de gebeurtenissen in dat bos
gemaakt had kunnen zijn.

Arshile Gorky, Waterfall, 1943.

De meester van Katherina van Kleef, detail van een margedecoratie van de Apostel Philippus uit het Getijdenboek van Katherina van Kleef, Fol. M-226, ca1440.


Morgen ga ik dit getijdenboek bekijken in Nijmegen.
Daar is het nu te zien in het museum Valkhof.

Volgens het museum:

Een gouden koets, een 60-koppige hofhouding, een eigen orkest en een theater.
Katherina van Kleef, hertogin van Gelre (1417-1476) had het allemaal.
Ze was puissant rijk, eigenzinnig en heerszuchtig.
Maar tegelijk vroom en iemand met smaak.
In de politiek van Noordwest Europa speelde ze een dominante rol,
net als in het kunstleven.
Ze gaf voor haar privxc3xa9collecties opdrachten aan diverse kunstenaars.

Het getijdenboek van Katherina van Kleef
– het belangrijkste gebedenboek met miniaturen
uit de Noordelijke Nederlanden van de 15e eeuw –
is haar beroemdste opdracht.
Het reisde van New York naar Nijmegen, waar Katherina indertijd resideerde
en voor het eerst het werk bekeek.
De kunstenaar is onbekend, maar geldt als een absolute meester.

Het getijdenboek (1442/43) vormt het hoogtepunt
van de nieuwe tentoonstelling De wereld van Katherina.
Devotie, demonen en dagelijks leven in de 15e eeuw in Museum Het Valkhof.
Omdat het topstuk uit de collectie van The Morgan Library & Museum
uit New York voor onderzoek uit elkaar is genomen,
kan het Europese publiek maar liefst 100 losse bladen uit dit meesterwerk zien.
Voor de eerste en de laatste keer,
het boek wordt na terugkeer in New York uiteindelijk weer ingebonden.

Frans Hals (afgemaakt door Pieter Codde) The company of captain Reijnier Reael and Lieutenant Cornelis Michielsz Blaeuw.


Door het Rijksmuseum uitgeleend aan het Prado in Spanje.
Een prachtig schuttersstuk.

Gerard David, Hoofd van Christus, 1490 – 1495.


Oude meester 1.

Giandomenico Tiepolo, Head study of a bearded man in a green hat with a brooch and a fur-trimmed red mantle with a jewelled buckle, 1757 – 1758.


Oude meester 2.
De titel is erg lang maar dat krijg je als het werk
relatief onbekend is en in handen valt van een groot veilinghuis.
Brooch is geen spelfout.
Brooch staat voor een fibula of kledinggesp of speld.

Giorgio de Chirico, Gladiatori nell’ arena, 1927.

Milton Becerra, Linea continua, homenaje a Alejandro Otero, 2009.

Pamen Pereira, This is a love story, 2009.

Per Kirkeby, Flucht nach Agypten, 1996.

Raffaello Sanzio, called Raphael, Head of a muse, 1510 – 1511.


Oude meester 3.
Wij kennen de maker waarschijnlijk het best onder de naam Rafael.
Maar zijn eigenlijke naam is Raffaello Sanzio.
Andere namen zijn Raffaello Santi en Raffaello da Urbino.

Rembrandt Harmensz van Rijn, Portrait of a man with arms akimbo, 1658.


Oude meester 4.
‘Akimbo’= met de handen in de zij.

Salomon de Bray, Judith delivering the head of Holofernes, 1636.

Unknown, French, 13th – early 14th century, cornerstone grotesque with ass’ ears.


Karikaturale kop met ezelsoren op een Franse hoeksteen.

Vandaag veel boten en water (in allerlei vormen).

A pair of Hopi dolls (Snake dancers).


Er is een grote verkoop met Native American Art,
zeg maar kunst van de indianen.
Hier een stel poppen van de Hopi-indianen.
Het stellen ‘slangendansers’ voor.

Augusto Giacometti, Rotte Rosen, 1933.

Edvard Much, Winter night, 1923.

Francois Vervloet, Barche a Venezia.

Graciela Iterbide, Mexico, 2008.

Grease bowl, circa 1800 – 1850.


Ook dit is Native American Art van de North West Coast.
Het noord westen wil zeggen richting Alaska.
Vandaar dat het motief afgeleid is van een zeehand.

Hans Burkhardt, Burial of Gorky, 1950.

Henrick Averkamp, IJsgezicht met jager die een otter toont.


Met de winter in aantocht toont Het Rijksmuseum in Amsterdam
Hendrick Averkamp.
Wintergezichten, ijspret, wintersporten.
Hier een tekening.


Henrick Averkamp, detail.


Dit is het fragment waar de tekening zijn naam aan ontleent.


Henrick Averkamp, detail.


Op een grappige manier is de naam van de kunstenaar ‘verstopt’.

Jean Tinguely, Wundermaschine, Meta-Kandinsky I, 1956.

Michael Kidner, Circle after image, 1959.

De afbeeldingen die hieronder staan
waren voor mij de aanleiding om verder op het web
op onderzoek uit te gaan.
Ik kwam op de website van Kunstmuseum Wolfsburg.
Daar maakte ik kennis met het werk, het grootste dat James Turrell
ooit in een museum heeft gerealiseerd.
Maar belangrijker nog, ik kwam in aanraking met zijn ideeen
door een kort filmpje dat je op die web site kunt opstarten.
Dat raad ik iedereen aan.

James Turrel, Bridget’s Bardo, Ganzfeld piece, 2008, Foto Florian Holzherr, 2009.


Er wordt door het museum gevraagd de volgende tekst
bij de afbeelding te vermelden. En dan doen we dat:

Bridget’s Bardo, 2008
begehbare Installation / installation
xc2xa9 James Turrell, Foto/photo: Florian Holzherr, 2009

Het werk is een ruimte waar je in kunt lopen en waar het licht
van kleur verandert. Althans dat is de indruk die ik krijg.
Ik heb het werk niet in het echt gezien.
Maar het lijkt me wel de moeite waard.
Begin maar eens met de video.

Over James Turrell op de website van Kunstbus:

James Turrell wordt tegenwoordig beschouwd als een van de grootste Amerikaanse land art kunstenaars. Hij beschouwt de lucht als zijn atelier.

xe2x80x9cMijn werk gaat meer over jouw zien dan over mijn zien, ook al is het een resultaat van mijn zienxe2x80x9d

Turrell is de belangrijkste vertegenwoordiger van de L.A. Lightschool, wiens werk gaat over ruimte, licht en vooral ook kijken. Kijken naar de installaties (light spaces) van Turrell maakt je, zoals hij ook beoogt, bewust van je eigen kijken. Turrel probeert het licht dichterbij te brengen, zodat je het gevoel hebt dat het bijna materie is, concreet en zichtbaar. Zijn werk gaat in feite over waarneming en visuele ervaring.
Observatie staat veel dichter bij denken dan woorden, aldus Turrell.

De website van Kunstmuseum Wolfsburg is hier te zien.
Rechts op de pagina (een beetje naar beneden scrollen)
kan een video gestart worden.
Nadat je op deze knop gedrukt hebt dien je wel even
je scherm weer naar boven te scrollen.
Veel plezier!

Vandaag een heel sterke reeks werken.
Hele goede foto’s, schilderijen in schilderijen,
lieratuur (dat komt niet vaak voor in Kunstvaria),
instrumenten, theaterontwerpen, tegels,
magische realisme, zero, iconen,
beelden en het Vaticaan.
Iran, Frankrijk, Vaticaanstad, Mexico, China,
Papua Nieuw Guinea, Griekenland, Bering Straat,
Nederland, India, Egypte, Zwitserland en Belgie.

Ga er even voor zitten!

Alex Webb, Children playing in a courtyard, 1985.


Een ijzersterke foto.
Kijk eens naar die kleuren.
Wat een prachtig zachtblauw.

Allesandra Sanguinetti, The models, 2000.


De foto had van Martin Parr kunnen zijn.
Dat is hij echter niet.
Zeer sterk!

Camille Pissarro, Woman gathering herbs, 1880.

Cao Fei, A mirage, 2004.


Sterke foto.
Natuurlijk helemaal in elkaar gezet.
De titel is Mirage, luchtspiegeling, zinsbegoocheling.
Net als bij een luchtspiegeling zijn de gebouwen
in de verte onscherp, mistig.
Alleen is het onscherpe beeld waarschijnlijk de werkelijkheid.
Het zijn juist de scherpe beelden op de voorgrond die onwerkelijk zijn.

Charles Dickens, A Christmas carol, autograph manuscript, signed december 1843.


Grote literatuur: A Christmas Carol.
Hier met toevoegingen door de auteur.
Op dit blad staat onder meer:
A Christmas carol
in prose being a ghost story of Christmas

Claude Monet, Champ de Coquelicots pres de Vetheuil, 1879.


Volgens mij is dit schilderij al eens eerder hier te zien geweest.
Maar ik ben er niet zeker van.
Maar dat maakt het niet minder mooi.

Drum, Omas, New Guinea, Asmat people, Pomatsj river, Sauwa village, mid 20th century.


Trommel afkostig uit Papua Nieuw Guinea.
Gemaakt rond 1950.

George Dombek, Tour de tree, 2008.


Ronde van de bomen.

George Seurat, The models, 1887-1888.


In dit schilderij zit nog een schilderij verwerkt.
Links tegen de muur is het beroemde schilderij
van Seurat te zien met die lange titel:
Un dimanche apres-midi sur l’ ile de la Grande Jatte.
Overigens hele andere modellen als op de tweede foto in deze log.


Georges Seurat, Un dimanche apres-midi sur l’ ile de la Grande Jatte, 1886.

Harpoon counter weight, Okvik OBS I, Walrus ivory.


Harpoen contragewicht.
Zeerobben ivoor.
Okvik is een stijl van versieren die in de prehistorie voorkwam
rond de Bering Straat. OBS staat voor Old Bering Street Sea.
OBS I is een periode/tijdsaanduiding.

Jan Schoonhoven, Relief R69-1, 1969.


Onlangs was over Schoonhoven nog een artikel te lezen
in Vrij Nederland (en op mijn weblog).
De kunststroming heet Zero.
Kunst proberen tot een minimum te beperken.

Jaume Plenza, Shadows I, 2006..

Liubov Popova, Maquette Meyerhold stage production: The magnanimous cuckold, 1922.


Een ontwerp voor een theatervoorstelling.
Op het net vond ik twee foto’s die gemaakt zijn op het toneel
met het decor waarvan hierboven het ontwerp te zien is.

Long-Bin Chen, New York Buddha project, Installation view, 2007.


Beelden gemaakt van oude TELEFOONBOEKEN !!!!!

Molded tile, Iran, Reign Nasir Al-Din Shah Qajar, Brooklyn Museum, 1848 xe2x80x93 1896.


Geglazuurde tegel gemaakt in Iran ten tijde van de regering
van Nasir Al-Din Shah Qajar.
Deze tegel is prachtig.
Niet alleen is de voorstelling prettig om aan te zien,
er is ook sprake van fantastisch vakmanschap.
De figuren op de tegel zijn volledig in zwart, grijs en wit uitgevoerd.
De rest van de tegel is letterlijk bont en blauw:
veel roze en blauw.
Het glazuurproces is echter zo onder controle dat de figuren
egaal zwart, grijs en wit blijven.

Nikolaos Tzafouris or circle, Pieta.


Ikoon van Nikolaos Tzafouris of uit zijn omgeving.

Paul Delvaux, De groene canapxc3xa9, 1944.

Pierre-August Renoir, Heads of two young girls / The two sisters.


Het probleem met dit werk is dat buiten het Tacoma Arts Museum
er geen informatie over te vinnden is.
Ik heb niet kunnen achterhalen wanneer dit werk precies gemaakt is.

Relief of sandeled feet of a royal woman, Egypt, Hermopolis, New Kingdom, Amarna period, 1352 – 1332 BC.


Egyptische sandalen.

Sixtijnse kapel, Vaticaanstad.

Thorben Gielher, Mont Blanc, 2002.

Unknown, Barber with a seated courtesan, Calcutta, 1875.

Unknown, Bust of a woman, Roman, about130.


Borstbeeld van een Romeinse vrouw, rond het jaar 130.

Unknown Crux Vaticana / Vatican cross, between 565 – 578.


Het zogenaamde Vaticaans kruis is uitgevoerd in Byzantijnse stijl.
Oudst bekende relikwie met het stukjes hout van ‘Het Ware Kruis’.
Onlangs gerestaureerd en binnenkort te bewonderen
in de St. Pieter in Vaticaanstad.
Het is een cadeau van Keizer Justinianus II.
Een belangrijk religieus en politiek cadeau.
De leider van Constantinopel (hoofdstad van het Oost Romeinse Rijk
en hoofdzetel van de Oosterse Kerk) geeft
een onbetaalbaar (stukjes relikwie van het kruis van Christus)
en duur (goud, edelstenen, parels enz) cadeau aan de Paus in Rome.
De Paus als leider van de Kerk van Rome, zeg maar de Wersterse kerk.
De Paus als belangrijke beinvloeder van Westerse koningen en keizers
met een eigen wereldse macht.


Het Vaticaans kruis voor (rechts) en na de restauratie .

Zhang Enli, Sky, 2009.

Vandaag heb ik een groot aantal werken.
Daarom niet 1 kunstvaria maar een paar.
De eerste bevat maar een werk.
Maar dit schilderij sluit zo mooi aan bij mijn uitzicht.
Wij kijken op een rij bomen die vandaag in de zon
net zulke mooie kleuren hebben als de bomen op dit schilderij.

Lin Fengmian, Autumn lake.


Herfstmeer is de titel van dit Chinese schilderwerk.
De kunstenaar is Lin Fengmian.