China: kunstschatten

Tijdens mijn korte vakantie in China, zag ik heel veel kunstwerken.
Maar dat was niet voor het eerst.
Wel dat ik ze in China zag maar al veel eerder zag ik
op tentoonstellingen prachtig werk uit China.

Ik ben gaan zoeken in mijn boekenkast en vond de catalogus
van de tentoonstelling ‘Kunstschatten uit China’
die in het voorjaar van 1982 werd gehouden
in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel.

Ik vond niet alleen de catalogus maar ook de folder
en de factuur voor de catalogus (dd 31/03/1982: 630BFR)
De catalogus kan nog eenvoudig op internet gekocht worden.


Voorkant van de folder.


Introductietekst over de recente archeologische vondsten in China.


Een eerste indruk van de voorwerpen die te zien waren.


Vervolg introductie.



Mijn factuur: 31/03/82, 630 Fr.


In dit log houd ik de schrijwijze aan zoals die in de catalogus is gebruikt.
‘De eerste keizer van China’ heet bij mij dan ook Qin Shihuang Di,
volgens Wikipedia is dat echter Qin Shi Huangdi.
Bij plaatsnamen en dergelijke kan dezelfde verwarring optreden.
Bovendien hanteert de catalogus de schrijfwijze Xi’an en Xian door elkaar.

Zoals al aan de folder te zien is, is het reclamemateriaal
heel wat ingetogener dan zoals we vandaag gewend zijn.
Dat is ook het geval voor de catalogus.
Maar inhoudelijk komt de catalogus niet minder gedegen over.

Hieronder een selectie van voorwerpen
die ik heel mooi vind.
Dus niet veel bronzen of aardewerk vazen uit de prehistorie.
Mijn peroonlijke keuze.
De volgorde van de voorwerpen is de volgorde zoals die ook
in de catalogus gevolgd is.


Kalebasvormige kruik van het type ‘Ping’ Neolithicum, ongeveer 5e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Jiangzhai bij Lintong in de provincie Shaanxi, Museum van Banpo, Xi’an.

Volgens de Chinese archeologen herkent men in de afbeelding
een gestileerde afbeelding van een antropomorf (menselijk) masker.
De ogen in het midden verschillen van elkaar.
Het linkeroog zijn twee circeldelen die iets uit elkaar liggen.
Zodanig dat er een horizontale balk tussen de twee delen ontstaat.
Het rechteroog heeft een driehoekige pupil.


Schematische voorstelling van een Taotie-masker.

Op bronzen voorwerpen is een veelvoorkomend motief
het zogenaamde Taotie-masker.
Bovenstaande afbeelding laat zien uit welke onderdelen
het masker is opgebouwd.
De naam betekent zoiets als ‘veelvraat’.


Zun in de gestalte van een olifant, Westelijke Zhou-dynastie, 10de eeuw voor Christus, opgegraven in 1974 in Rujiazhuang bij Baoji in Xian in de provincie Shaanxi, Baoji City Museum.

Een ‘Zun’ is een ritueel vat.
De olifant is hier niet echt elegant uitgevoerd.
Dit vat werd in een graf ontdekt in december 1974.
Het graf is waarschijnlijk van de welgestelde aristocraat
en hoge staatsambtenaar Qiang Bo en zijn vrouw Lady Xing.


Ding met deksel, brons met ingelegd goud en zilver, Oostelijke Zhou-dynastie, circa 4e – 3e eeuw voor Christus, opgegraven in 1966 in Xianyang in de provincie Shaanxi, Xianyng City Museum.

Chinees vaatwerk kent verschillende modellen
die door de tijd ook nog eens veranderen van vorm.
De catalogus heeft een heel overzicht met ‘Ding’, ‘Fang ding’,
‘Li’, ‘Xian’ enz vormen.
Er zijn vormen voor eten, andere voor wijn en weer andere voor water.
De mooiste naam en voor ons het meest verwarrend is ‘Gui’.
Tegenwoordig gebruiken we dat woord als afkorting
voor een Graphical User Interface.


Staande krijger met harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Knielende boogschutter, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1977 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 2, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Staande krijger zonder harnas, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1974 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.


Paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

Ten tijde van de tentoonstelling had men 24 van dergelijke paarden ontdekt
in sector 1 voor 6 houten strijdwagens.
De paarden en krijgers maken allemaal deel uit
van het zogenaamde Terracottaleger.


Hoofd van een paard, Qin-dynastie, 220 – 210 voor Christus, ontdekt in 1979 in het graf van keizer Qin Shihuang Di, sector 1, in Lintong in de provincie Shaanxi, Museum of Qin-figures, Lintong.

De catalogus bevat veel meer zwart-wit afbeeldingen zoals hierboven
dan kleurafbeeldingen.
De paarden zijn afgebeeld op het moment dat ze aanzetten
om de strijdwagens te trekken.
Dat geeft hen een uitstraling van kracht.


Twee stafkronen in de vorm van fabeldieren, Westelijke Han-dynastie, 2e – 1e eeuw voor Christus, ontdekt in 1972 in Xiaobaiyangcun bij Xi’an in de provincie van Shaanxi.


Toren, Oostelijke Han-dynastie, ontdekt in 1972 in Zhangwan, Lingbao, Xian, provincie Henan, Henan Provincial Museum in Zhengzhou.


Hoofd van een Bodhisattva, Tang-dynastie, circa 760, opgegraven in 1959 op de plaats van de vregere Anguo-tempel, Xi’an, provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Dit zijn twee beelden: beeld van een gezadeld paard en een beeld van een paardeknecht, beide stammen uit de Tang-dynasty, circa 706 – 711, opgegraven in 1972 uit het graf van kroonprins Zhanghuai in Qian Xian, provincie Shaanxi, Qianling Museum in Qian Xian.

Paard en knecht zijn samen op dezelfde plaats gevonden in het graf.
De gelaatstrekken duiden er op dat de knecht van Mongoolse afkomst is.


Beeld van een civiel ambtenaar uit de Tang-dynastie, circa 718, opgegraven in 1972 uit het graf van Li Zhen in Xinglongcun, Liquan Xian, provincie Shaanxi, Zhaoling Museum Liquan.


Pelgrimsfles (Pinanghu) uit de Tang-dynastie, 7e – 8e eeuw, ontdekt in 1970 in Hejiacun, Xi’an in de provincie Shaanxi, Shaanxi Provincial Museum in Xi’an.


Alles bij elkaar een prachtige verzameling en in de catalogus
staat nog veel meer!
Deze tentoonstelling kunt u niet meer zien maar gelukkig
is het Europalia in Brussel met deze keer als thema China.
Zo zijn daar te zien:
Zoon van de Hemel, een tentoonstelling over de keizers van China.
The State of Things. Brussels/Beijing, een tentoonstelling over moderne
Chinese en Belgische kunst onder aanvoering
van de kunstenaars Ai Wei Wei en Luc Tuymans.
Het Orchideexc3xabnpaviljoen
, de kunst van het schrift in China.
En nog veel meer.
Zie hier voor meer informatie.


De catalogus.


De afbeelding op de kaft.


Kreta 2009: 15 september 2009


Verzameling buskaartjes van deze vakantie.


Op Kreta zijn we op deze derde dag naar Chania gegaan.
Daar heb ik het volgende van opgeschreven:

Hele mooie stad maar erg toeristisch.
Gelukkig is de promenade/het havenhoofd lang en kun je ver lopen
om al te grote hordes toeristen te vermijden.

Kort maar krachtig, zullen we maar zeggen.
Maar het is de busreis zeker de moeite waard.
We nemen eerst de bus naar Rethymnon stad: het busstation.
Daat treffen we de volgende verkeerssituatie aan:


Fietsen is hier een hogere kunst.

Immers dat rode wegdek is een fietspad. De tekening geeft het aan.


Maar de electriciteitspaal en het verkeersbord staan een beetje ongelukkig.


We hebben nog tijd voor koffie.


Buskaartje voor Chania. Retour Rethymnon – Chania 12 Euro per persoon.


In Chania is een prachtige Venetiaanse haven.
Met een moskee die in gebruik is als souvenierzaak
en een knusse binnenstad.


De moskee.


Het havenhoofd met vuurtoren.


Zicht op de stad en de haven.


Het havenhoofd (pier) beschermt de stad en de schepen in de haven.



Op de pier is een terras en restaurant. Daar is het goed (en duur) toeven.


De stad is knus met kleine straatjes, veel winkeltjes en prachtige oude deuren.


Herinneringskapelletjes.



Zoals bekend bij hele gasten van mijn weblog
ben ik geinteresseerd in ‘oude stenen’.
Op Kreta hebben de grote steden allemaal wel een archeologisch museum
met daarin vondsten uit de directe omgeving van de stad.
Echte topstukken zijn vaak naar Heraklion of Athene maar er blijft voldoende over.



Alleen het beleid ten aanzien van het fotograferen
is mij een beetje onduidelijk.
Het kost een paar bezoeken voor ik begrijp
dat je alles op de foto mag zetten
als het voorwerp maar eerder een keer wetenschappelijk beschreven is.
Probleem is alleen dat ik dat aan de buitenkant niet kan zien
en bovendien vind ik dat niet mijn probleem
maar het probleem van de museumdirecteur.
Die moet er voor zorgen dat zijn stukken
beschreven en degelijk zijn onderzocht.

Verder vond ik het vreemd dat in Griekenland, op Kreta,
in de musea voorwerpen worden tentoongesteld
waarvan de herkomst niet duidelijk is.
Dan kijk je naar Griekse kunst maar kan het best zijn
dat de voorwerpen niet echt zijn of niet van het eiland komen.
Bizar.
Natuurlijk hebben de musea ook geen catalogus.


Juwelen uit de Hellenistische periode (4e – 3e eeuw voor Christus).
Ze zijn gevonden op de begraafplaats
van het oude Kydonia (het tegenwoordige Chania).
De gouden ketting werd gevonden bij het lichaam van een rijke vrouw.
De vrouw hette Sossima.
Ze overleed in het kraambed.






Buiten op de lommerrijke binnenplaats staat dit overblijfsel uit de tijd dat de moslims de dienst uit maakten.


Er was geen toelichting maar volgens mij is het de plaats waar moslims voor het bidden / voor een bezoek aan de moskee, zich kunnen wassen.



Stenen beeldje van het Cycladen-type.



Beeldjes van honden. Speelgoed.
De gaten in de poten waren waarschijnlijk bedoeld
om een as door te steken met daaraan wielen.
Uit ongeveer 2000 – 1900 voor Christus.


Bladgouden banden, bladeren, hangers, rozetten, kralen en oorbellen.
De rozetten werden oorspronkelijk op de kleding genaaid.
3e tot 2de eeuw voor Christus.



Schaal met afbeelding.


Doodskist.


Toegangskaartje museum.


 

Mooi of niet


Vrij Nederland is onlangs begonnen met een nieuwe serie
verhalen over kunst.
Willem Baars legt iedere keer uit waarom een kunstwerk
goed is of niet (mooi of niet).
Hier een voorbeeld van een werk van Jan Schoonhoven.
Nederlands kunstenaar en onderdeel van de zogenaamde nul-beweging.






























Jan Schoonhoven, Gerythmeerd Quadrantenrelief, 1968.





Willem Baars is gecertificeerd taxateur van Moderne en Hedendaagse kunst.
Hij heeft een eigen bedrijf dat Willem Baars Art Consultancy heet.
Hij schrijft een column over de internationale kunstmarkt
in Het Financieele Dagblad.
Dit artikel verscheen in Vrij Nederland van 17 oktober 2009.

Kunstvaria

Door twee korte vakanties loop ik erg achter
met het omzetten van materiaal (content) in echte berichten.
Dat is ook het geval voor de kunst.
Dus maar gauw een kunstvaria.
Een bericht in twee delen:
speciaal aandacht in deel twee voor socialistisch realisme.
Een stroming die niet veel aandacht krijgt maar waar toch
ook interessante dingen over te zeggen zijn.





Canaletto, Old Walton Bridge, 1754.






Eboshi-shaped kabuto with maedate in form of a mantis, Edo period, 17th-century.


Er is een duidelijke tendens op de internationale kunstmarkt
om meer aandacht te schenken aan kunst afkomstig uit Azie,
Zuid Amerika en Afrika.
Hier een voorbeeld uit Japan.
Het betreft een helm met als embleem een bidsprinkhaan.





Edward Hopper, Morning sun, 1952.






Famille rose imperial ‘peach’ bowl, Yongzheng underglaze, 1723 – 1735.


Vergelijkbaar werk zag ik 10 dagen geleden nog in Beijing en Shenyang.
Famille Rose is een verzamelaarsterm voor Chinees porselein dat
gemaakt is tegen het eind van de regeerperiode van Kangxi (1662 – 1722).
Kangxi is keizer van China onder de Qing-dynastie.
De hoofdkleur is een ondoorzichtige roze email.





Hasegawa school, The first man across the Uji river, Tale of the Heike, early 17th century.


De ‘Tale of the Heike’ is een Japans verhaal over de machtstrijd
tussen verschillende partijen in Japan.
Op bovenstaand scherm wordt afgebeeld dat de eerste man
de rivier de Uji oversteekt.





Hxc3xa9lio Oiticica, Vermelho cortando o branco (Red going through white), 1958.






Imperial white jade, double dragon seal of emperor Guangxu, 1874 – 1908.


Net als in Europa was een van de problemen in China
om het grote land of rijk te besturen.
Je hebt dan betrouwbare lokale vertegenwoordigers nodig
en je moet in staat zijn bevelen uit te vaardigen.
De lokale vertegenwoordigers moeten dan wel zeker weten
dat een brief of opdracht van het hoogste gezag kwam.
In Europa zie je het gebruik van lakzegels die aan documente hangen,
in China zie je stempels op documenten die met een zegel zijn gemaakt.
Hier zie je zo’n zegel van keizer Guangxu.
Een kunstwerk op zich gesneden uit jade.
De draak (hier zelfs twee) is het symbool van de keizer.





Jack Pierson, Abstract #18, 2009.






Jan Harmensz Muller, Cain killing Abel, 1589.


Kain doodt Abel.





Jean Dubuffet, Personage pour Washington Parade, 1973.






Jules-Adolphe Breton, The last gleanings, 1895.






Karl Kasten, Snake dance, 1962.






La princessa Nefertiabet devant son repas regne de Kheops, 2590 – 2565 BC.


Frankrijk (Louvre) gaat een reeks stukken teruggeven aan Egypte.
Dit muurrelief is een van die stukken afkomstig uit een Egyptische grafkamer.





Lydia VelascoLes, Femmes, 2009.






Michelangelo Buonarroti, Study of a man’s face for the Flood, Sistine Chapel ceiling, 1509-1510.






Unknown artist, Cechia di Cosimo Fanzago, 17th century.


Cosimo Fanzago is een beeldhouwer en architect.
In hoeverre dit beeld door hem gemaakt is weet ik niet.
Mijn Italiaans is ontoereikend.





Vincent van Gogh, Blxc3xbchende kastanienzweige, 1890.






Zao Wou-ki, 19-11-59, 2009.




Het socialistisch realisme.Dit is een stroming van de kunst die je vooral aantreft
in (voormalige) communistische landen zoals Rusland,
de voormalige oostbloklanden en China.
Uit Rusland komen de volgende voorbeelden.





Bortnov Petr Stepanovich, Hochofen von N.T.M.K., 1985.






Glushkov Boris Pavlovich, Torfgewinnung, 1954.


Alle afbeeldingen van Lenin en andere leiders
zijn meestal niet om aan te zien.
Propaganda, kitch.
Maar er worden wel een aantal nieuwe onderwerpen afgebeeld:
hoogovens en turfwinning bijvoorbeeld.





Maksimov Dmitri Borisovich, Industrie landschaft.






Zherdzitski Evgeni Fedorovich, Begegnung, zugeschrieben, 1975 – 1980.




Umberto Eco: de geschiedenis van de schoonheid

Zondag 13 september 2009

06:15 in het vliegtuig.
Wat lees ik: De geschiedenis van de schoonheid.
Onder redactie van Umberto Eco

Maar als runderen en paarden en leeuwen handen hadden en met hun handen konden tekenen en werken konden maken vergelijkbaar met die van de mensen,zou het paard de goden afbeelden als paarden en zou het rund ze afbeelden als runderen, en zouden ze hun lichaam geven zoals ze ieder zelf hebben?



Titus Flavius Clemens bekend als Clement van Alexandrie, Stromata, V 110
Chirstelijk theoloog die leefde van ongeveer 150 – 215.
Hij heeft een trilogie geschreven waarin hij zijn leer toelicht:
de Protrepticus
de Paedagogus
en de Stromata
Uit dit laatste werk is dit citaat.

Kunstvaria

Een korte serie deze keer.
Ik moet dit weer eens goed gaan oppakken.
Maar nu nog even niet.





Adriaen Coorte, Still life of a peach and two abricots.


17e eeuwse Nederlandse schilder uit Middelburg.
Dit schilderij is pas geleden ontdekt.
Het lag in een la samen met nog een schilderij van Adriaen Coorte.
Wordt later dit jaar geveild.





David Wojnarowicz, Untitled, 1988.






Double headed serpent, Mexico, 1400 – 1521.






Figurines of musicians, Western Han dynasty.






George De La Tour, The card: sharp with ace of diamond.






Holger Niehaus, Zonder titel, 2000.


Heel mooi stilleven, modern.
Al het fruit is gepeld!





Sandro Botticelli, Minerva and centaur, 1480 – 1482.




Kunstvaria

Relatief veel glas-in-lood.
Als er twee voorbeelden in de reeks van vandaag zitten
Dan zijn er dat voor mijn doen in ieder geval erg veel.





Edward J. Steichen, Silverware, still life, 1930.


Een prachtig voorbeeld van een stilleven.
Hier met ‘zilverwerk’ of tafelzilver.
Edward J. Steichen is geboren in Luxemburg en al voor 1900
verhuisd naar Amerika.
Daar werd hij een beroemd fotograaf.





Elisa Gonzxc3xa1lez Miralles, Recuerdos sin memoria 3 (Alzheimer, Erinnerungen ohne Erinnerung), 2007.


Ook fotografie maar heel anders dan de foto van Steichen.
Erg mooi.





Jxc3xb8rgen Craig Lello & Tobias Arnell, Reverse view, 2009.


Het blik verf is omgevallen.
Er ontstaat ‘spontaan’ een beeld.
Alleen is het beeld net als de verfpot ‘omgekeerd’.
Uit Zweden.





Kimsooja, Mumbai, A laundry field, 2009.






Louis C. Tiffany, Raam voor Bella apartment, circa 1880.


Het eerste glas-inlood werk van deze serie.





Paolo Veronese, Head of St. Michael, Detail from the Petrobelli Altarpiece, circa 1565.


Op deze site is een overzicht te zien
van de restoratiewerkzaamheden, de geschiedenis en de betekenis
van het Petrobelli-altaar waarvan de afbeelding hierboven een detail is.
Het altaarstuk is gemaakt door Veronese.





Pietro Paolini, Bacchic concert, circa 1625 – 1630.






Pipa, China, Ming dynasty, Laat 15e of begin 16e eeuw.


Mijn mijn reis naar China is zicht
is mijn oog extra gevoelig voor werken uit China.
Een Pipa, het instrument wordt ook wel de Chinese luit genoemd.





Procession of model boats, Egyptian, Middle Kingdom, Late dynasty 11 – Early dynasty 12, 2010 – 1961 BC.


Een processie van modelboten uit Egyptische graven.
De boten maken onderdeel uit van het Egyptisch begrafenisritueel.
Deze boten stammen uit het Middenrijk.
Ongeveer 2010 – 1961 voor Christus.





Rembrandt Harmenszoon van Rijn, Self portrait, 1659.


Hij komt zelf ook maar eens een kijkje nemen.





Robert Longo, Men in the cities: Larry, 1983.


Stadsmannen: Larry. Grafisch werk.





Samuel Joseph Corso, Rain, 1998.


Het tweede glas-in-lood werk: regen.





Screen with birthday celebration, Qing dynasty, Qianlong period, dated 1777.


Kamerscherm met een afbeelding van een verjaardagspartij.
Gedateerd 1777.





Shoko Koike, Shell vessel, 1997.


Aardewerk gemaakt in Japan.
Prachtig van vorm en kleur.
De vorm van een schelp als basis voor een vaas.
Voor 1950 was het maken van aardewerk in Japan
het exclusieve domein voor mannen.
Dit is een voorwerp op een tentoonstelling met werk van vrouwelijke kunstenaars.





Steve Pyke, Rem Koolhaas, 2005.






Subodh Gupta, Bullet, 2007.


‘Bullet’ is de typenaam van dit model Royel Enfield motor.





Sutra box with dragon, China, Ming dynasty, Yongle period, 1403 – 1424.


Een rode lak-doos gebruikt in China om geschriften (sutra)
in te bewaren. De lak is een soort hars die hard wordt
nadat het in aanraking komt met zuurstof.
Verschillende lagen lak worden op een houten voorwerp (een kistje)
aangebracht, waarna er vormen uit worden gesneden.
Een andere toepassing is een beschildering zoals hier.





Torben Giehler, Mont Blanc, 2002.





Verfmolen De Kat

In een lokale hobby winkel,
ze noemen zich zelf een kunstmaterialen winkel,
vond ik dit boekje van Verfmolen De Kat.
Ik was op zoek naar pigmenten om zelf verf te maken.
Ze hebben een groot assortiment pigmenten en
aanverwante producten zoals krijt of lijmstoffen.
Op de website van deze verfmolen
staan de recepten overigens ook
maar het boekje kost slechts 1,50 Euro.
Het boekje staat vol recepten die ik leuk vond om te lezen.
Het idee zelf zegellak te maken in de kleur die ik zelf mooi vind,
is wel erg uitdagend.





Recepten van Verfmolen De Kat.





Ei-tempera

Benodigdheden:

pigment
1 eierdooier
1 eierdopje gekookt water
4 druppels spijkolie
glasplaat 30 x 30cm
v.c.a. schoonmaakmiddel en keukenrol voor het schoonmaken
van gereedschap en penselen.
glazen verfwrijver (loper)
2 plamuurmessen
2 pipetten
garde
theezeefje
theelepel

Werkwijze:

Neem de eierdooier en meng deze met behulp van een garde met het water.
Zeef het mengsel en conserveer het met 4 druppels spijkolie. Het mengsel is nu klaar voor gebruik.
Schep een eetlepel pigment op de glasplaat en bevochtig het met water.
Meng het pigment en het water met het plamuurmes tot een dikke pasta.
Voeg met de pipet het ei/water mengsel toe aan de pigmentpasta en spatel het door elkaar met het plamuurmes.
Neem de verfwrijver en wrijf de pasta, met stevig ronddraaiende bewegingen uit over de gehele plaat.
Spatel de verf bijeen met een plamuurmes, en voeg weer wat ei/water mengsel toe. Herhaal deze handeling totdat er een smeuxc3xafge verf ontstaat.
De verf is klaar en dient direct gebruikt te worden. De verf kan eventueel worden verdund met gekookt water.

Tips en kenmerken:

Breng de schildering aan in lagen en laat deze in de zon drogen.
Als de verf direct gebruikt wordt is conserveren niet nodig.
Geconserveerde verf in een goed afgesloten pot. Bewaar deze in de koelkast.
Gebruik altijd verse eieren.



Kunst van de natuur, Ernst Haeckel

Toen ik een tijd terug op een website kwam die mij wel interessant leek
kwam ik een link tegen naar Ernst Haeckel.
Een Duitse wetenschapper die onder andere de leer van Darwin in Duitsland
bekend gemaakt heeft maar die ook zelf
veel wetenschappelijk onderzoek heeft gedaan.
Zijn opvattingen zijn niet altijd overal met open armen ontvangen
maar zijn kwaliteiten als tekenaar/illustrator
kunnen niet worden onderschat.

Een van zijn werken beschrijft de kunst van de natuur.
Door naar dit werk te kijken realiseer je meteen weer
waarom kunstenaars generaties lang gepoogd hebben de natuur
te evenaren (en gelijk ook waarom dat nauwelijks kan).
Het verklaart misschien ook wel ten dele waarom
kunstenaars zich soms afzetten tegen de natuur.
De volgende afbeeldingen van Plankton en Kolibries
laten zijn kunstenaarstalenten zien en tegelijkertijd
de onmogelijkheid de natuur te evenaren.


Ernst Haeckel, Cyrtoidea, plaat 31.

Volgens de summiere informatie op het internet die ik kan begrijpen,
gaat het hier om planktonachtige wezens uit de pre-historie.


Ernst Haeckel, Cyrtoidea, Alacorys Bismarckii, 200 x vergroot.


ErnstHaeckel, Cyrtoidea, Clathrocanium Reginae, 600 x vergroot.


Ernst Haeckel, Cyrtoidea, Dictyocodon Annasethe, 400 x vergroot.


Ernst Haeckel, Cyrtoidea, Pterocanium Trilobum, 300 x vergroot.

Ik vind ze prachtig.
Het lijken afbeeldingen die je vaak van een computerkunstenaar
ziet die Gothic-afbeeldingen maakt.


Ernst Haeckel, Afbeelding 99, Hummingbird.


Ernst Haeckel, Afbeelding 99, Steganura Underwoodi.


Ocreatus Underwoodii.

Blijkbaar veranderen de wetenschappelijke namen toch wel een beetje in de tijd.
Ik denk namelijk dat deze twee kolibries hetzelfde diersoort zijn.


 

Steeds weer verbaasd: Rent collection courtyard

In juni 1965 werd een groep van beeldhouwers
(onder leiding van beeldhouwer Ye Yushan)
door het provinciaal bestuur van Sichuan aan het werk gezet.
Ze produceerden 114 levensgrote kleifiguren
die het proces verbeelden van boeren
die hun pacht komen afdragen aan de landeigenaar.
De stroming waarbinnen deze beelden werden gemaakt
wordt socialistisch-realisme genoemd en kennen we ook van
bijvoorbeeld beelden uit de voormalige Sovjetunie.

Deze beeldengroep wordt de Rent collection courtyard genoemd.
Rent collection staat voor het inzamelen van pacht.
Courtyard is het Engelse woord voor binnenplaats of tuin.
De beelsen werden in 1965 opgesteld
op de binnenplaats van een voormalige landeigenaarswoning.

Dit propaganda werkstuk heeft de uitbuiting van de plattelandsbevolking
en de overwinning van het Volk als thema.

De beeklden zijn gegroepeerd in 6 ‘hoofdstukken’:
– de pacht brengen in de vorm van graan;
– de pacht onderzoeken op kwaliteit;
– de hoeveelheid graan vaststellen;
– het verrekenen van openstaande rekeningen;
– de betaling afdwingen;
– de opstand.

De beeldengroep was direct een succes (niet op de laatste plaats
door de ‘medewerking’ van Mao en de leiding van de communistische partij).
De propagandawaarde was enorm, zeker tijdens de ‘Culturele Revolutie’.
De Schirn Kunsthalle in Frankfurt
stelt een latere versie (1974-1978) ten toon
waarvan hieronder een paar afbeeldingen te zien zijn.

Tot mijn verbazing had ik van deze beeldengroep nog nooit gehoord.
Zo vind je iedere dag weer nieuwe zaken op het vlak van kunst
of in dit geval op het vlak van Kitch (?)


De betaling afdwingen.


De betaling afdwingen (detail).


Hoeveelheid graan vaststellen.


Deze foto werd in 1965 gebruikt als een van de voorbeelden van ‘de pacht onderzoeken op kwaliteit’.


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Het verrekenen van openstaande rekeningen (detail).


Sculptuur van schade en schande
Beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde in museum Beelden aan Zee
Dick van Broekhuizen

Dick van Broekhuizen is werkzaam als wetenschappelijk medewerker van het Sculptuur Instituut. Dit is een twee jaar geleden opgericht onderzoeksinstituut dat onderzoek faciliteert, verricht en entameert op het gebied van de moderne en hedendaagse, internationale beeldhouwkunst. Het Instituut is gehuisvest in museum Beelden aan Zee te Scheveningen.In museum Beelden aan Zee is van 19 juni tot en met 11 december van 2005 Xianfeng! beeldhouwkunst van de Chinese avant-garde te zien, de eerste tentoonstelling in Nederland van hedendaagse Chinese beeldhouwkunst.Met het uitroepen van de Volksrepubliek China in 1949 werd meer ruimte geschapen voor beeldhouwkunst, mits in dienst van de staat. Die beeldhouwkunst is nog steeds Frans van aard maar onderhorig aan de didactische functies van kunst zoals Mao die had vastgesteld in zijn Yanean-toespraken in 1942. Later nemen de beeldhouwers de communistische monumenten in het Europese Oostblok en in de Sovjet Unie als voorbeeld. Onder het regime van Mao wordt de beeldhouwkunst geheel bepaald door dit socialistisch-realisme. De Rent Collection Courtyard (1965) is hiervan de exponent. Achttien amateurs, geleid door de beeldhouwer Ye Yushan maakten zes beeldengroepen die de uitbuiting van de landarbeider aan de kaak moesten stellen. In het landhuis van Liu Wencai, een (volgens het regime tyrannieke) landeigenaar uit Sichuan, werden de beelden in de Rent Collection Courtyard, de binnenplaats waar de huur van het land werd gexc3xafnd, opgesteld. De onderdrukking door de feodale heer en de positie van de arme boeren wordt in deze beeldengroep zeer pathetisch uitgedrukt. Er was in de jaren zestig nauwelijks vrije beeldhouwkunst.

Kunstvaria

Vandaag weer een mooie selectie kunstwerken.
Uiteenlopende technieken, uiteenlopend van oorsprong.





Alfred Stevens, In memoriam, 1858 xe2x80x93 1861.


Van deze Belgische kunstenaar heb ik niet eerder gehoord.
Ziet er toch erg verdienstelijk uit.





Andrea Pozzo, Hercules deeds and apotheosis (his admittance to Olympus), 1704 – 1708.


Het specialisme van de barokschilder Andrea Pozzo
zijn fresco’s, zoals hierboven afgebeeld,
waarbij de schildering gecombineerd wordt met architectuur.
Hier zien we een plafond in het Liechtensteinpaleis in Wenen.
Hier zie je de daden van Hercules die er uiteindelijk toe leiden
dat hij wordt toegelaten op de Olympus.





Christ Pantokrator, Chilandari Monastery, 13thCentury.


Deze ikoon is afkomstig uit het Chilandari klooster
op de berg Athos in Griekenland.
Het klooster is opgericht in 1198.

Wikipedia:

Pantokrator komt uit het Grieks en betekent “alle(s)” en “heerser”. De term is afkomstig uit de Griekse vertaling van de joods-christelijke Bijbel, het Oude Testament en het Nieuwe Testament en is een aanduiding voor God. De nadruk ligt op de universaliteit en de almacht die aan God worden toegeschreven.






Denise de Grazia, Shore, 2007.


Voor alle duidelijkheid: dit is een olieverfschilderij.





Frank Herfort, Holiday, Leipzig, Germany, 2009.


Humor.





Frantixc5xa1ek Kupka, Ordonnance sur verticales, circa 1911 – 1920.






Jessica Lange, Mexico, 1992 – 2008.






M. C. Escher, Sun and moon, 1948.


Zon en maan, houtgravure.





Rembtandt Harmensz van Rijn, Houses on the Bulwark ‘The Rose’ Amsterdam, circa 1651 – 1652.


Bolwerk ‘De Rose’, het gaat hier waarschijnlijk
om het bolwerk de Rose bij de Rozengracht.





Shortey Lungkarta Tjungurrayi, Mystery sand mosaic, 1974.






Sir Anthony van Dyck, Princess Elizabeth (1635-1650) and Princess Anne (1637-1640), 1637.






Vasily Kandinsky, Thirty (Trente), 1937.






Western Zhou Dynasty, Ritual food container, 1045 – 256 BCE.


Ritueel vaatwerk.Het leuke vind ik dat dit in het Chinees blijkbaar ‘gui’ heet.
Maar ik werk in de automatisering en mijn associatie met het woord gui
brengt mij bij de grafische gebruikersinterface van programma’s.




Heritage editions: Descourtilz en Gould

Gisteren werd ik getipt door Dhr. Gies Pluim
over zijn website waarop prints te zien zijn
van belangrijke grafische werken uit het verleden.
Zo is er een versie te zien (en te kopen) van Piranesi’s Carceri.

De website is hier te vinden.

Vandaag hier twee voorbeelden uit een ornitologisch werk:
Oiseaux brillans du Bresil van Jean Theodore Descourtilz en
Birds of Asia van John Gould.


Jean Theodore Descourtilz, prent 16: Toucan Ariel, 1854 – 1856.


John Gould, prent 044: Falco Sacer, 1850 – 1883.


 

Kunstvaria

Vandaag een aantal voorbeelden van Trompe l’oeuil (gezichtsbedrog)
maar vooral heel veel mooie kleuren!


Alfred Wertheimer: Elvis, washroom, no towels, 1956.

De eerste afbeelding past dan gelijk niet in mijn introductie.
De foto is van een echte gebeurtenis en in zwart-wit.
Ik ben altijd wat huiverig van foto’s van beroemde personen.
Maar het verhaal bij deze foto maakt het toch heel bijzonder.

Eigenlijk is dit wel een trompe l’oeuil.
Als je de foto ziet denk je dat de grote zanger alvast aan het oefenen is
voor zijn optreden dat elk moment kan beginnen.
Niets is minder waar.

Photojournalist Alfred Wertheimer was hired by RCA Victor in 1956 to shoot promotional images of a recently signed 21-year-old recording artist, Elvis Presley. Wertheimer’s instincts to ‘tag along’ with the artist after the assignment and the resulting images provide us today with a look at Elvis before he exploded onto the scene and became one of the most exciting performers of his time. ‘Elvis at 21: Photographs by Alfred Wertheimer’

Alfred Wertheimer was in 1956 ingehuurd
door de platenmaatschappij RCA Victor
om promotiefoto’s te maken van een onlangs gecontracteerde artiest.
Elvis Presley was toen 21 jaar.
Wertheimer ging niet alleen naar de optredens van Elvis maar
ging met hem mee na zijn optreden en raakte zo verzeild in de trein.
Elvis had al een lange tijd in de trein gezeten (meer dan 20 uur),
ging zich wassen maar kwam toen tot de ontdekking dat hij
zijn handen niet kon afdrogen: geen handdoeken.
Hij sloeg het water van zijn handen en dat is het moment
dat je hier op deze foto ziet.


Anish Kapoor, C-Curve, 2007.

Okay ik ben bevooroordeeld.
Anish Kapoor is van Indiase afkomst. Geboren in Bombay.
Maar kijk een hoe prachtig het gras reflecteert in dit werk.


Paulus van den Bosch (voorheen toegeschreven aan Barend van der Meer), Druiven voor een nis, 17e eeuw.

Kunstbus:

Trompe l’oeuil (of trompe l’oeil) (Frans: gezichtsbedrog) schilderkunstige truc waarbij iets zo levensecht wordt afgebeeld dat de toeschouwer denkt dat het echt is, dat ze een illusie van echtheid oproepen. Voorwaarde voor succesvol bedrog is de beheersing van naturalistische precisie, perspectief, dat wil zeggen de weergave van een eenduidig te interpreteren ruimte, gecombineerd met een consequent uitgewerkte belichting, schaduwen. Een trompe l’oeil is gebonden aan de wetten van het in de ruimte aanwezige perspectief. Dat geeft dan meteen het verschil tussen een trompe l’oeil en een wandschildering aan. Een trompe l’oeil betreft vaak een uitbreiding van een bestaande situatie, een extra deur of raam, een meubelstuk, een extra zaal.Zeuxis en ParrhasiosHet verhaal luidt dat Parrhasios en Zeuxis een wedstrijd hielden: Zeuxis kwam met een schilderij dat druiven voorstelde, zo natuurgetrouw geschilderd dat de vogels erop afkwamen. Parrhasios toonde toen een schilderij van een linnen doek, zo bedrieglijk natuurlijk dat Zeuxis – nog vol trots over het oordeel van de vogels – eiste dat nu eindelijk dat doek eens zou weggenomen worden en het schilderij getoond. Toen hij zijn dwaling bemerkte, kende hij met oprechte schaamte de prijs aan de ander toe; hij immers had vogels misleid, maar Parrhasios hem, een schilder!


Claude Monet, Le Palais Contarini, Venise, 1908. Over kleuren gesproken!


Cornelis Saftleven, Kattekop, 1666.

Leuk om ergens onderaan je deur te hangen als luikje.
Dan moet je dat wel doen zonder die zwarte lijst.
Trompe l’oeuil


Ernst Ludwig Kirchner, Six dancers, 1911.


Henry Matisse, The blue eyes, 1935.


Inuit (Kalalliit) people, Wooden box, Eastern Greenland, Angmassalik, circa 1890.

Houten kist afkomstig van de Groenlandse Inuit-bevolking.


Man Ray, The rope dancer accompanies herself with her shadows, 1916.


Mauricio Marat, Teotihuacan.

Het is ook crisis in de kunstwereld.
Je merkt dat aan de berichtgeving over kunst.
Maar er is ook Mexicaanse griep.
De musea in Mexico zijn veel actiever dan voorheen.
Ze laten zich van hun beste kant zien.
Per week verschillende persberichten terwijl het anders een heel jaar rustig kon zijn.
Dit is gewoon een heel mooie foto.


Pere Borrell del Caso, Fuggendo dalla critica, 1874.

Op de vlucht voor de critici.
Trompe l’oeuil


Rare gold coin Roman emperor Carausius.

In Engeland zijn deze twee gouden munten gevonden.
Het betreft munten met de afbeelding van Keizer Carausius.
Overigens was die niet keizer van het hele Romeinse rijk.
Hij was de baas in Gallie en dat deel van Engeland dat door de Romeinen is bezet.

Wikipedia:

Marcus Aurelius Mausaeus Carausius (ovl. 293) was een Romeins heerser en onrechtmatig koning van Brittannie en noord Gallie. Carausius die zijn bekwaamheid had bewezen in Maximianus’ veldtocht in Gallie in 286. Als gevolg daarvan werd hij commandant van een vloot die haar thuishaven in het Engelse Kanaal had, met als verantwoordelijkheid het uitschakelen van de Frankische en Saksische piraten die de kust onveilig maakten. Klaarblijkelijk maakte Carausius er gewoonte van de aldus verkregen buit voor zichzelf te houden, en te gebruiken voor het rekruteren van voormalige piraten als scheepsbemanning. Maximianus zag Carausius als een bedreiging, en verordende zijn dood. Carausius echter kwam achter deze plannen, en reageerde door zichzelf tot keizer uit te roepen, en kreeg daarin de steun van de drie Romeinse legioenen in Brittannie, en in Gallixc3xab.

Rare gold coin Roman emperor Carausius.


Sea Hyun Lee, Between Red-46, 2008.

Van een afstand een soort gekantelde lipstick zoenen.

Sea Hyun Lee, Between Red-87, 2008.


Six Mandalas, Central Tibet, Lhasa, 1665.

Waarschijnlijk bega ik hier een grote zonde.
De afbeelding is door mij gekanteld.
Het is namelijk een heel brede afbeelding.
Maar door de geometrische figuren te kantelen
zie je ze beter maar verlies je gelijktijdig allerlei symboliek
die te maken heeft met noord en zuid, boven en onder ed.
Ik zeg het maar even.


Tiziano Vecellio, Filippo Archinto, circa 1556 – 1558.

Trompe l’oeuil

Dit schilderij van Titiaan is er een van een duo.
Fillippo Archinto was opgeleid als jurist en ging werken bij het Vaticaan
onder Paus Paulus III.
Hij nam deel aan het concillie van Trente en was betrokken
bij de heiligverklaring van de Heilige Ignatius Loyola.
In 1553 werd hij door de opvolger van Paulus III, Julius II
benoemd totP auselijke Nuntius in Venetie (ambassadeur).
In 1556 werd hij benoemd tot Aartsbisschop van Milaan maar
was niet in staat dit ambt ook werkelijk te effectueren.
Door lokale tegenstand was hij gedwongen om buiten Milaan te verblijven.
In 1558 overleed hij in Bergamo.
Er is een schilderij van Archinto in vol ornaat en in het volle zicht.
En er is dit schilderij. Zeker ook van Titiaan.
De betekenis is niet helemaal duidelijk maar hij heeft zijn ambt natuurlijk
maar half kunnen bekleden.
Ik vond dit voorbeeld bovendien zo mooi passen bij het verhaal over Parrhasios.
Een deel van deze informatie is afkomstig van de website
van The Metropolitan Museum of Art (Archinto zonder gordijn).
De website van het Philadelphia Museum of Art (Archinto met gordijn)
zegt het volgende:

The unusual portrayal of this man can be explained by facts known about his life. Archinto was appointed archbishop of Milan in 1556, but political troubles prevented his taking possession of the post. The veil obscuring him from view stands for these difficulties. The episcopal ring, which the artist carefully reveals just outside the veil, symbolizes Archinto’s legal right to office.


Wassily Kandinsky, Krass und Mild (Dramatic and mild), 1932.


Kunstvaria





Andy Warhol, Michael Jackson, 1984.


Ik vind de Warholportretten gewoon mooi.





Antony Gormley, Critical mass, 1995.






Attributed to Aqa Mirak, author Qasim, son of Ali, Shahnama, the book of kings of Shah Tahmasp, circa 1525 xe2x80x93 1530, Tabriz, Iran.


De miniatuurschildering wordt toegeschreven aan Aqa Mirak.
De tekst is geschreven door Qasim.
Het boek is de Shahnama, het boek der Iraanse koningen.
Deze versie was in het bezit van Sjah Tahmasp
en wordt gedateerd rond 1525 – 1530.





Attributed to Khushala, The gods sing and dance for Shiva and Parvati, 1780 -1790.


Toegeschreven aan Khushala.
De goden zingen en dansen voor Shiva en Parvati.





Demakersvan (Jeroen Verhoeven), Cinderella table, 2008.


Het meeste design is niet de moeite waard om te laten zien.
Het is vaak heel erg aan de tijd gebonden.
Dit hier is wel iets bijzonders en het komt nog uit Nederland ook.


Andere zijde (achterzijde?).






Douglass Parshall, Bathers.


Baders, de datum van het werk is bij mij onbekend





Franxc3xa7ois Boucher, Adoration of the shepherds, 1761 – 1762.


Beetje vreemde tijd van het jaar voor de
‘Aanbidding door de herders’.





Gilbert and George, MULLAH, 1980.


Een heel vervreemdend werk.
De techniek is goed bedacht.
Past erg goed in het werk van Gilbert and George
met hun glas-in-lood achtige fotomontages.
Maar de naam Mullah associeer je direct met moslim fundamentalisme.





Jaume Plensa, Sho, 2007.






Jean Auguste Dominique Ingres, Comtessed Haussonville, 1845.






Ken Grant, Home coming.


Ik vind dit werk wel erg veel lijken op:
Edward Hopper, Rooms by the sea:







Luc Tuymans, Reflections, 2009.






Max Beckmann, The synagogue in Frankfurt, 1919.






Oglala Lakota, Beaded horse mask, circa 1904.


Paardemasker van kralen.





Pablo Picasso, Les deux femmes nues, 1945.






Paul Cxc3xa9zanne, Still life with fruit dish, 1879 – 1880.






Rafael Lozano Hemmer, Levels of nothingness, 2009.


Dit is een foto van een installatie met veel schijnwerpers.
Al dit licht en de kleuren zijn geinspireerd door Wassily Kandinsky.
Ik weet niet welk werk specifiek als inspiratiebron heeft gefunctioneerd
maar ik geef hieronder een voorbeeld.


Wassily Kandinsky, Composition VIII, 1923.






Rene Magritte, Les merveilles de la nature, 1953.


Weer eens een heel andere manier om een schip te schilderen.





Richard Woldendorp, Coastline between Esperance and Cape Arid, Western Australia, 2006.


Ongelofelijk.
Dit is zogenaamde ‘aerial photography’, foto’s gemaakt vanuit het vliegtuig.
Hier heeft dat geleid tot een haast abstract schilderij.





Robert Mapplethorpe, Derrick Cross, 1982.


Met de wereldkampioenschappen atlethiek in Berlijn in gedachten.





Tara Donovan, Untitled (detail), 2008.






Vera Lutter, Casa del Duca Sforza, Venice II, January13 – 14 2008.






Wu Changshuo, Narcissus, eggplant, grapevines, lotus, chrysanthemum; Flower and vegetables album, 1904.


Pagina uit een boek over bloemen en vruchten.




Eerste test met eigen verf

In de loop van afgelopen week
heb ik hier en daar materialen en gereedschap gekocht
en nadat ik zondag het geklaard eiwit heb gemaakt
met mijn ouders was is gisteren zo ver mijn eigen verf te maken
en een eerste proefstukje te verven.
Kijk maar eens.





Het begin: Chinese karakters.






Nog wat gereedschappen gekocht.






Eerste taak: rode bolus omzetten in poeder.


Ik gebruik rode bolus als onderschildering voor goudblad.
Ik wil straks gouden letters maken.
Met een rode onderschildering krijg je een warmer effect.
Eerst de verf en mijn gereedschap eens uittesten.
De karakters komen te staan op een oppervlak
van 5 bij 5 centimeter per letter.
Dat is dus redelijk klein en ik wil zien of dat met deze kwast (nummer 2) lukt.
De rode bolus die ik kocht, zijn brokken rode aarde.
In het voorbeeld zie je twee karakters op een oppervlakte
van 4,5 bij 4,5 centimeter.





Ik kan eenvoudig gruis van de rode bolus afschrapen met een hobbymesje.






Mijn voorraad.






Nog een beetje meer.


De afgeschraapte deeltjes plet ik nog eens fijn met een schildersmes.
Goed draaien en aandrukken zodat alle deeltjes even fijn zijn.
Gaat allemaal heel eenvoudig.





Dan het pigment samenvoegen met het geklaarde eiwit.






Zo ontstaat deze verf.


Ik heb maar hele kleine hoeveelheden nodig.
Je maakt erg snel veel te veel.
De houdbaarheid is maar beperkt.





Mijn eerste proefstukje.


De verschillende lijnen van de karakters lopen van dik naar dun.
Dik is daar waar de schrijver begint met het plaatsen van zijn pen of kwast.
Dun is waar de schrijver zijn pen of kwast weer van het papier afhaalt.
Chinese karakters schrijf je van boven naar beneden.
Van links naar rechts




Geklaard eiwit

Gistermiddag ben ik nog naar de supermarkt op het station geweest.
Ik had eieren nodig of beter gezegd 1 ei.
Ik wil namelijk het medium maken voor temperaverf.
Verf bestaat uit twee delen: de pigment of kleurstof en het bindmiddel.
Dat bindmiddel (medium) bestaat uit een paar componenten.
Voor temperaverf is dat bijvoorbeeld het eiwit van een ei
gemeng met water en een beetje azijn,
dat je vervolgens goed door elkaar mengt (geklaard eiwit).
Er zijn overigens nog andere combinaties.
Een boek over het schilderen van iconen geeft het volgende ‘recept’.
(Merk op dat men hier juist het eigeel gebruikt)





Het recept.






De benodigdheden, nog zonder water en azijn.






Ei voorzichtig openen.






Het eiwit laten weglopen.






Eigeel van dop naar dop gieten terwijl het eiwit kan ontsnappen.






Daarna water en azijn toevoegen.






Roeren.






En dat moet het dan zijn.




Het mengsel laten rusten zodat het schuim weer vloeibaar wordt.
En het bindmiddel is gereed.
Hier valt dus nog heel wat uit te proberen.
Wat als je eigeel gebruikt?
Kun je eigeel en eiwit door elkaar gebruiken.
Wiite wijn, bier.
Verhoudingen.

Kunstveiling

Mijn vader kocht onlangs, in een marktkraam met 2de hands boeken,
de veilingcatalogus van de veiling van 24 april 2007
van het veilinghuis Sotheby in Amsterdam.
Het gaat om 19 eeuwse Europse schilderijen.
Heel erg leuk om eens door te nemen.

Natuurlijk veel schilderijen met bijvoorbeeld poezen (Henriette Ronner-Knip!)
gezinstaferelen, zeegezichten, wintergezichten (Andreas Schelfhout!), honden,
ezels en paarden (Wouterus Verschuur!).

Behalve de twee schilderijen van Petrus van Schendel,
die hier al eerder te zien waren, koos ik vandaag de volgende 9:


Omslag van de catalogus: Cornelis Springer, Gezicht achter het stadhuis van Bolsward.

De financiele waarde van de kunstwerken interesseert me niet zo.
Maar met veilingen heb ik nooit van doen.
In dit geval betreft het een veiling en ben ik toch nieuwsgiering.

Lot 209: GEZICHT ACHTER HET STADHUIS TE BOLSWARD
(A VIEW OF BOLSWARD WITH THE TOWNHALL IN THE DISTANCE).
Een beetje vreemde vertaling daarom mijn poging:
Gezicht op Bolsward met het stadhuis op de achtergrond.
Opbrengst: 456.000 Euro


Albertus Verhoesen, lot 46 en 47.

Lot 46: Poultry in a summer landscape: Ducks in a summer landscape (a pair).
Eenden in een zomers landschap (een paar)
Opbrengst: 6.000 Euro

Lot 47: Poultry in a landscape: A hen and her chicks in a landscape (a pair).
Een kip en haar kuikens in een landschap (een paar)
Opbrengst: 5.400 Euro


Petrus Paulus Schiedgens, Sailing vessels at sea, lot 79.

Lot 79: Zeilboten op zee.
Opbrengst: 3.000 Euro


Eduard Leon Cortes, Boulevard de la Madeleine, lot 100.

Opbrengst: 48.000 Euro


Philip Lodewijk Jacob Frederik Sadee, Awaiting the return, lot 132.

Lot 132: Wachten op de thuiskomst.
Opbrengst: 74.400 Euro.

De compositie van dit schilderij is heel erg geslaagd.
Vergelijk dit schilderij maar eens met dat van Schiedgens.
Daarvan vond ik de avondlucht zo prachtig.
Maar er gebeurt verder niet veel op dat schilderij terwijl
het werk van Sadee, door de compositie,
mij geen enkel moment kan vervelen. Integendeel.


Hendrik Willem Mesdag, Ships at full sea, lot 152.

Lot 152: Schepen op volle zee.
Opbrengst: 36.000 Euro
De dynamiek van dit werk is prachtig.


Henriette Ronner-Knip, Hondenmaal, 1865, lot 227.


Dit is een voorbeeld van de vele dierenschilderijen die er in het boek
te zien zijn. Niet bepaald mijn favoriete genre.
Maar bij dit schilderij vond ik de mussen zo leuk.
We zien er tegenwoordig nog maar zo weinig.

Henriette Ronner-Knip, Detail met mussen.

Henriette Ronner-Knip, Detail met mus.

Opbrengst: 24.000 Euro


Georgius Jacobus Johannes van Os, A Still life of flowers, lot 231.

Dit schilderij werd ongetwijfeld gezien als een van de topstukken van de avond.
Het werd echter niet verkocht (althans ik kan op de website
van Sotheby geen prijs vinden terwijl je die bij alle andere werken wel vindt.
Het schilderij werd paginagroot afgebeeld in de catalogus en
voorzien van een doorzichtig inlegvel dat, gelegd op de afbeelding,
je helpt om te achterhalen welke bloemen je nu precies ziet.

Lot 231: Stilleven met bloemen.

Inlegvel.

Lijst met bloemen en dier.

Georgius Jacobus Johannes van Os, A Still life of flowers, detail.

Hier zie je een mier, namelijk de Yellow meadow ant
(Gele weidemier/Lasius flavus).
Een beschrijving van dit dier kan men hier vinden.

Ik vermoed dat de bloem een witte roos is
(nummer 8, white rose/Rosa x alba subplena)
Ik heb met het inlegvel twee problemen:
Naast de mier (a op het inlegvel) staat een 0 of O.
Maar in de lijst vind ik geen verwijzing.
Hetzelfde geldt voor de bloem met nummer 23.
Daar lijkt het wel alsof er een 1 of een 7 voorstaat.
De bloemen en de mier zijn geidentificeerd door Dr. Sam Segal.
Even zoeken op internet wijst uit dat deze kenner bij
een groot aantal schilderijen de bloemen identificeert.
Heeft ook een boek op zijn naam staan over 4 eeuwen
bloemen in de Nederlandse schilderkunst.


George Hendrik Breitner, Figuren op de Dam bij avond, lot 248.

Opbrengst: 96.000 Euro


Albert Servaes: de kruisweg, 1919

Naar aanleiding van mijn eerdere logs over Albert Servaes
en de tentoonstelling in Breda “Weg van passie”,
werd ik benaderd door een persoon die ten minste van twee staties
hele mooie copieen heeft. Ik ontving onlangs foto’s.
Natuurlijk kun je die hieronder zien.

Als iemand interesse voor deze reproducties heeft hoor ik dat graag.


Albert Servaes: Jezus sterft aan het kruis.


Albert Servaes: Jezus ten grave gedragen.


Brugge: Hans Memling

Brugge was aan het eind van de Middeleeuwen een machtige stad.
Een economische kracht zonder weerga.
Dus ook een belangrijke culturele stad.
Op 30 januari 1465 laat Hans Memling zich inschrijven als burger van Brugge.
Hij doet dat onder de naam Jan van Mimnelinghe.
Hij is dan 25 jaar oud en waarschijnlijk had hij toen al een paar jaar
gewerkt als schilder bij Rogier van der Weyden en daarvoor
had hij waarschijnlijk zijn schildersopleiding genoten in Keulen.
Waarschijnlijk is hij geboren in Seligenstadt aan de Main.
Hij zal in Brugge blijven wonen en werken tot aan zijn dood in 1494.
In Brugge was hij de top op schildergebied, vooral in de jaren 1480.
In het Sint-Janshospitaal zijn een aantal werken van zijn hand te zien.
Sommige zijn ook in opdracht van dit verzorgings-/ziekenhuis gemaakt.
Zo kun je er zien:
= Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist, 1474 – 1479.
= Triptiek van Jan Floreins, 1479.
= Diptiek van Maarten van Nieuwenhove, 1487.
= Reliekschrijn van de Heilige Ursula, voor 1489.
= Triptiek van Adriaan Reins, 1480.
= Portret van een jonge vrouw, 1480.
Vooral de Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist,
de Diptiek van Maarten van Nieuwenhove en de Reliekschrijn
van de Heilige Ursula behoren tot de absolute top van de kunstwerken
die er nog zijn uit de Middeleeuwen.


Catalogus van het Memlingmuseum dat in het Sint-Janshospitaal in Brugge gevestigd is.

Dit museum is ook zonder de Memlings al een bezoek meer dan waard.
Zelden krijg je zo’n complete indruk van wat een Middeleeuws hospitaal
nu eigenlijk is.


Detail van de Triptiek van Johannes de Doper en Johannes de Evangelist.


Een echt Middeleeuws kunstwerk: de Reliekschrijn voor de Heilige Ursula.

De Middeleeuwen waren het tijdperk waarin de heiligen en hun leven
in het middelpunt van de belangstelling stonden.
Deze schrijn, kist of bewaarplaats, is tot stand gekomen
door de samenwerking van verschillende ambachtsmensen:
tenminste de schrijnwerker (timmerman) en de schilder.
De ‘daken’, de smalle kanten en de brede kanten, rondom,
zijn voorzien van schilderingen.
Hierna volgen de schilderingen die op de brede kanten staan.
Ze verbeelden het heiligenleven van Ursula.
Ursula was een vrome Bretonse prinses die door een heidense prins
(de zoon van de koning van Engeland) ten huwelijk was gevraagd.
Zij vroeg hem (Eutherius) zich te bekeren en met haar op een
pelgrimstocht te gaan.
Goed plan, moeten ze hebben gedacht.
Samen met 11.000 maagden reisden ze via Keulen en Basel naar paus Cyriacus in Rome.
Op de weg terug werden ze overvallen door de Hunnenkoning Guamen omgebracht.
De reis, de ontmoeting met de Paus en hun marteldood zijn
door Memling op de schrijn geschilderd.


Hans Memling: Aankomst in Keulen.


Hans Memling: Aankomst in Basel.


Hans Memling: Aankomst in Rome en ontvangst door Paus Cyriacus.


Hans Memling: Vertrek uit Basel.


Hans Memling: De marteldood bij aankomst in Keulen.


Hans Memling: De marteldood van Ursula.


Cursus miniaturen X

Vandaag nog wat meer gesleuteld aan mijn miniatuur.
Het moet een keer afgerond worden.
Vandaag letterlijk de laatste puntjes op de i gezet.





De tekst afgeschreven.


Het probleem hiermee was dat ik eerder een verfvlek
heb weggekrast met een mes.
Dit vegeratisch perkament laat dat wel toe maar
schrijf je er met inkt overheen,
dan vloeit de inkt gelijk uit in alle groefjes.
Dus nu moet ik een aantal inktvlekken verbloemen.





Vlekken.






Verfpotjes leeggespoeld en schoongemaakt.


Met rood heb ik de eerste regel en alle initialen in de tekst
die niet met goud zijn uitgevoerd, aangezet.
Ik moest hierbij erg letten dat de inkt niet gaat uitlopen.

Daarnaast heb ik de inkt weggekrast.
En over die plek eerst wit geschilderd met daarop een fantasiebloem.





Kleurkopie van het origineel en mijn resultaat.






Het resultaat.






De verfpotjes staan te drogen.




De oplettende lezer zal zien dat er 1 spelfout in zit.
Dat is met Latijn natuurlijk altijd een mogelijkheid.
Op mijn resultaat heb ik dat inmiddels,
op mijn manier, gecorrigeerd.