Egypte 06: Sakkara en Gizeh



Dinsdag 27/12/2006 (Vervolg).

Vandaag de Piramides van Gizeh.

Stoplichten, daar let niemand op.
Alleen als er een agent staat die het verkeer regelt.
Maar vanochtend (08:30 uur) is dat hier wel en meestal niet het geval.
Sla je rechtsaf dan maakt het al helemaal niets uit.

Wat een enorme bergen met oude stenen. Indrukwekkend.

Eerst Sakkara met de trappiramide van Djoser,
dan Gizeh met de piramides van Cheops, Chefren en Mykerinos
en daarna de Sphinx.
Lunch met uitzicht op het Gizeh plateau.
Fantastisch.
Heel erg de moeite waard.
Je zou er dagen kunnen rondlopen.
Wij zijn er zo’n 2 uur geweest.



(De trappiramide is de eerste (?) poging een piramide te bouwen.
De architect is Imhotep.
Een geleerde die ook bekend is vanwege zijn kennis op het gebied
van de medische wetenschap.
Het complex erom heen is behoorlijk gerestaureerd.
Zo krijg je toegang tot het terrein door een galerij van pilaren met 41 nissen.
Deze nissen staan voor de 41 steden die Egypte toen kende.
Het geheel van de galerij is in twee delen gesplitst.
Deze delen vertegenwoordigen de twee landen: opper en beneden Egypte.
Het plafond is een soort abstracte weergave van palmbladeren.
Op het terrien zijn naar de enorme piramide nog restanten
van een aantal tempels en ondergrondse graven te vinden.
Op de horizon liggen andere piramides.
Onder andere die van Snefru (deze piramide heeft een knip in de zijdes).



Het platform in Gizeh benaderden we vanaf Pyramid road.
De piramides liggen dan een eindje hoger.
De eerste piramide die je tegenkomt is die van Cheops.



Hierboven een computermodel van het plateau van Gizeh
gemaakt door de universiteit van Chicago in 1998.
(http://oi.uchicago.edu/OI/DEPT/COMP/GIZ/MODEL/Giza_Model_Fig2.html)

We kwamen aanrijden over de Pyramid road in Gizeh
en gaan dan naar de toegangspoort die een stuk hoger ligt.
Na het kopen van en kaartje was er een eerste pause
bij de piramide van Cheops.
We liepen in de schaduw van de piramide.



Vervolgens gingen we over de weg die aangelegd is langs de piramide,
langs de restanten van een operapodium naar een uitzichtspunt
(niet te zien op de afbeelding).
De liging verklaart bijvoorbeeld waarom er zo’n probleem is geweest
met het grondwater bij de Sphinx.
Die ligt namelijk op een erg laag punt ten opzichte van de andere gebouwen.
Lunch hadden we ‘aan de voet van de Sphinx’.
Dat is ook de plaats waar in de avond de Sound and Light plaatsvindt.



Vanaf het panoramapunt terug naar de piramide van Chefren.
Je bent dan dicht bij het bootmuseum.



En vandaaruit naar de daltempel van Chefren en de Sphinx:



(De pijlen vertegenwoordigen geen werkelijke wegen.
Ze geven alleen globaal de richting aan.
Daarmee vertellen ze wel iets over het hoogteverschil
dat je meemaakt en goed kunt zien op de foto’s.)



In de ochtend is het verkeer rustig maar nu is het chaos.
De huizen in de buitenwijken van Cairo zijn bijna allemaal model schoenedoos.
Die worden vervolgens op elkaar gestapeld.
Die ‘flats’ staan erg dicht op elkaar.
De zon zal daar niet vaak op de ‘straat’ schijnen.
Straat is in veel gevallen te veel gezegd.
Er is weinig of geen bestrating.
Veel puin en afval.



Na afloop gewandeld door een aantal winkelstraten.
Die zijn erg druk en bijna altijd met verkeer.
Er was een (1) stuk voetgangersdomein.
Heerlijk.
Daar werden we aangesproken door een journalist.
Hij zei te schrijven over sociale en familie-aangelegenheden.
De reden dat hij ons aansprak, nee beter gezegd:
de aanleiding die hij gebruikte was dat we eens goed binnenkeken
bij een zaak waarboven ‘Bar en Bodega’ stond.
Maar het was nu iets heel anders.
Wat weet ik niet.
De journalist vertelde dat het erg duur is
(een half miljoen Egyptische pond) om een vergunning te krijgen
voor een gelegenheid die alcohol verkoopt.
Met name na de komst van Khomeiny naar Iran is,
volgens hem, ook Eguypte veel veranderd.
Volgens de journalist was het vroeger in Cairo veel mondainer.
Nu veel vuiler.
Vervolgens hebben we nog even wat beleefdheden uitgewisseld.
Daarna wilde hij ons nog wat laten zien
(wat bleef vaag) dus hebben we toen afscheid genomen.

Tijdens de wandeling ook nog even over
een groente- en fruitmarkt gelopen.
Altijd leuk.
Hele mooie dadels.



(De ingang van ons hotel: Cosmopolitan)







(Ondergaande zon in Cairo)

Overigens voerde het restaurant waar we gisteren gegeten hebben,
reclame voor Farm Frites.
Vandaag zag ik weer het merk
van deze Zeeuwse aardappelproductenleverancier.



Eten bij Le Bistro.
Waarschijnlijk trendy: blauw licht, (het went), reggae muziek.
We dronken Egyptische wijn: Cru des Ptolomees, Pinot Blanc 2004.

(Volgens de Lonely Planet is het er druk tijdens de lunch
maar in de avond leeg.
Dat laatste klopt met onze ervaring.
We waren de enige klanten.
Het eten was niet bijzonder.
Niet echt Frans en de wijn was ook niet sterk.
Ik zou daar niet voor een tweede keer gaan eten.)